Adhyaya 15

Verse 1

। सूत उवाच । ऋषभस्यानुभावोयं वर्णितः शिवयोगिनः । अथान्यस्यापि वक्ष्यामि प्रभावं शिवयोगिनः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນີ້ໄດ້ພັນລະນາອານຸພາບທາງຈິດວິນຍານຂອງ ຣິສະພະ ຜູ້ເປັນສິວະໂຍຄີແລ້ວ. ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະເລົ່າຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງສິວະໂຍຄີອີກຜູ້ໜຶ່ງ.”

Verse 2

भस्मनश्चापि माहात्म्यं वर्णयामि समासतः । कृतकृत्या भविष्यंति यच्छुत्वा पापिनो जनाः

ຂ້ອຍຈະພັນລະນາໂດຍຫຍໍ້ເຖິງມະຫິມາຂອງພັສມະ ຄືເຖົ່າສັກສິດ. ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ແບກບາບກໍກາຍເປັນຜູ້ສໍາເລັດກິດ—ດຸຈໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ພຶງເຮັດສໍາເລັດແລ້ວ।

Verse 3

अस्त्येको वामदेवाख्यः शिवयोगी महा तपाः । निर्द्वंद्वो निर्गुणः शांतो निःसंगः समदर्शनः

ມີໂຍຄີແຫ່ງພຣະສິວະນາມ ວາມເທວະ ເປັນມະຫາຕະປະສີ. ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົກກັນ, ເຫນືອກຸນທັງສາມ, ສະຫງົບ, ບໍ່ຍຶດຕິດ, ແລະເຫັນທຸກສິ່ງເທົ່າທຽມ.

Verse 4

आत्मारामो जितक्रोधो गृहदारविवर्जितः । अतर्कितगतिर्मौनी संतुष्टो निष्प रिग्रहः

ທ່ານເພີດເພີນໃນອາດມັນ, ຊະນະຄວາມໂກດ, ປະລະເຮືອນແລະຄູ່ຄອງ. ການເຄື່ອນໄຫວຍາກຈະຕາມຮອຍ, ຖືມາວນະ, ສັນໂດດ, ແລະບໍ່ມີການຄອບຄອງ.

Verse 5

भस्मोद्धूलितसर्वांगो जटामंडलमंडितः । वल्कलाजिनसंवीतो भिक्षामात्रपरिग्रहः

ທົ່ວກາຍຖືກປະພອຍດ້ວຍ ວິພູຕິ (ເຖົ່າສັກສິດ) ແລະປະດັບດ້ວຍວົງຈະຕາ. ນຸ່ງຜ້າເປືອກໄມ້ກັບໜັງກວາງ, ແລະຮັບແຕ່ບິນທະບາດເປັນທີ່ພຶ່ງດຽວ.

Verse 6

स एकदा चरंल्लोके सर्वानुग्रहतत्परः । क्रौंचारण्यं महाघोरं प्रविवेश यदृच्छया

ຄັ້ງໜຶ່ງ ທ່ານຈາລິກໄປໃນໂລກ ມຸ່ງຈະປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ທຸກຜູ້. ໂດຍບັງເອີນ ທ່ານໄດ້ເຂົ້າສູ່ປ່າກຣາວຍະຈະ ອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງ.

Verse 7

तस्मिन्निर्मनुजेऽरण्ये तिष्ठत्येकोऽतिभीषणः । क्षुत्तृषाकुलितो नित्यं यः कश्चिद्ब्रह्मराक्षसः

ໃນປ່າທີ່ບໍ່ມີມະນຸດນັ້ນ ມີຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ດຽວດາຍ ນ່າຢ້ານຢິ່ງ—ເປັນບຣາຫມະ-ຣາກສະສະ—ຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍທໍລະມານຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 8

तं प्रविष्टं शिवात्मानं स दृष्ट्वा ब्रह्मराक्षसः । अभिदुद्राव वेगेन जग्धंु क्षुत्परिपीडितः

ເມື່ອເຫັນຜູ້ນັ້ນຜູ້ເຂົ້າສູ່ພາວະເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສິວະ ພຣະພຣົມຣາກສະອັນດຸຮ້າຍທີ່ຖືກຄວາມຫິວທໍລະມານ ກໍພຸ່ງເຂົ້າມາຢ່າງໄວ ໝາຍຈະກືນກິນລາວ।

Verse 9

व्यात्ताननं महाकायं भीमदंष्ट्रं भयानकम् । तमायांतमभिप्रेक्ष्य योगीशो न चचाल सः

ມັນອ້າປາກກວ້າງ ກາຍໃຫຍ່ມະຫາສານ ມີເຂົ້ວອັນນ່າຢ້ານ; ເຫັນມັນພຸ່ງເຂົ້າມາ ພຣະໂຍຄີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະ ກໍບໍ່ໄຫວຕິງເລີຍ।

Verse 10

अथाभिद्रुत्य तरसा स घोरो वनगोचरः । दोर्भ्यां निष्पीड्य जग्राह निष्कंपं शिवयोगिनम्

ຕໍ່ມາ ຜູ້ພະເນຈອນໃນປ່າອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ກໍພຸ່ງເຂົ້າມາດ້ວຍຄວາມໄວ ແລ້ວຈັບພຣະສິວະໂຍຄີຜູ້ບໍ່ໄຫວຕິງ ບີບຮັດດ້ວຍແຂນທັງສອງຢ່າງແນ່ນຫນາ।

Verse 11

तदंगस्पर्शनादेव सद्यो विध्वस्तकिल्बिषः । स ब्रह्मराक्षसो घोरो विषण्णः स्मृतिमाययौ

ພຽງແຕ່ການສຳຜັດກາຍຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ ບາບກຳຂອງພຣະພຣົມຣາກສະອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ກໍຖືກທຳລາຍໃນທັນທີ; ມັນສົງບລົງ ເສົ້າໝອງ ແລະໄດ້ຄືນຄວາມຈື່ຈຳ।

Verse 12

यथा चिंतामणिं स्पृष्ट्वा लोहं कांचनतां व्रजेत् । यथा जंबूनदीं प्राप्य मृत्तिका स्वर्णतां व्रजेत्

ເຫມືອນເຫຼັກເມື່ອໄດ້ສຳຜັດຈິນຕາມະນີ ກໍກາຍເປັນຄຳ; ແລະເຫມືອນດິນເມື່ອໄດ້ເຖິງແມ່ນ້ຳຈຳບູນະດີ ກໍໄດ້ຮັບສະພາບເປັນຄຳ—

Verse 13

यथा मानसमभ्येत्य वायसा यांति हंसताम् । यथामृतं सकृत्पीत्वा नरो देवत्वमाप्नुयात्

ດັ່ງກາກເມື່ອໄປຮອດທະເລສາບມານະສໂຣວະ ກໍກາຍເປັນດັ່ງຫົງ; ແລະດັ່ງມະນຸດເມື່ອໄດ້ດື່ມອະມຣິຕະແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍບັນລຸພາວະເທວະ—

Verse 14

तथैव हि महात्मानो दर्शनस्पर्शनादिभिः । सद्यः पुनंत्यघोपेतान्सत्संगो दुर्लभो ह्यतः

ດັ່ງນັ້ນແທ້ ມະຫາຕະມະທັງຫຼາຍ ແຕ່ພຽງການໄດ້ເຫັນ ການໄດ້ສຳຜັດ ແລະອື່ນໆ ກໍຊຳລະຜູ້ທີ່ຖືກບາບຖ່ວງໄວ້ໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ທັນທີ; ເພາະສະນັ້ນ ສັດສັງຄະ—ການຄົບຫາກັບຜູ້ບຸນ—ຈຶ່ງຫາຍາກແລະລ້ຳຄ່າ

Verse 15

यः पूर्वं क्षुत्पिपासार्तो घोरात्मा विपिने चरः । स सद्यस्तृप्तिमायातः पूर्णानंदो बभूव ह

ຜູ້ທີ່ເຄີຍຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍທຸກທ້ອນ ມີນິໄສດຸຮ້າຍ ເດີນພະເນຈອນໃນປ່າ—ບັດນັ້ນກໍອິ່ມເອີມທັນທີ ແລະເຂົ້າສູ່ຄວາມອານັນອັນເຕັມບໍລິບູນ

Verse 16

तद्गात्रलग्नसितभस्मकणानुविद्धः सद्यो विधूतघनपापतमःस्वभावः । संप्राप्तपूर्वभव संस्मृतिरुग्रकार्यस्तत्पादपद्मयुगले प्रणतो बभाषे

ເມື່ອຖືກພອຍດ້ວຍອະນຸພາກຂີ້ເທົ່າຂາວອັນສັກສິດ (ວິພູຕິ) ທີ່ເກາະຕິດຢູ່ຕາມກາຍຂອງໂຍຄີນັ້ນ ສະພາບນິໄສທີ່ມືດມົນດ້ວຍບາບໜາແນ່ນກໍຖືກສັ່ນສະເທືອນແລະສະລັດຫາຍໃນທັນທີ। ເມື່ອຄວາມຊົງຈຳແຫ່ງພົບກ່ອນ ແລະກຳກັບອັນນ່າຢ້ານກັບຄືນ ລາວກໍກົ້ມກາບຄູ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດ ແລ້ວເວົ້າຂຶ້ນ

Verse 17

राक्षस उवाच । प्रसीद मे महायोगिन्प्रसीद करुणानिधे । प्रसीद भवतप्तानामानंदामृवारिधे

ຣາກສະສາໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຂໍໂປຣດເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ມະຫາໂຍຄີ; ຂໍໂປຣດເມດຕາ ໂອ ຄັງແຫ່ງກະຣຸນາ. ຂໍໂປຣດເມດຕາ ໂອ ມະຫາສະໝຸດແຫ່ງອະມຣິຕະ-ອານັນສຳລັບຜູ້ຖືກໄຟທຸກໂລກີຍ໌ເຜົາ”

Verse 18

क्वाहं पापमतिर्घोरः सर्वप्राणिभयंकरः । क्व ते महानुभावस्य दर्शनं करुणात्मनः

ຂ້າເປັນໃຜ—ຜູ້ມີຈິດບາບ ໜ້າຢ້ານ ເປັນພະຍັນຕໍ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ? ແລ້ວດາຣະຊະນະແຫ່ງທ່ານນີ້ແມ່ນອັນໃດ—ຜູ້ມີບາຣະມີຍິ່ງ ແລະມີໃຈເມດຕາ? (ຄົນເຊັ່ນຂ້າຈະໄດ້ເຫັນທ່ານແນວໃດ)

Verse 19

उद्धरोद्धर मां घोरे पतितं दुःखसागरे । तव सन्निधिमात्रेण महानंदोऽभिवर्धते

ຊ່ວຍກູ້ຂ້າ—ຊ່ວຍກູ້ຂ້າ—ຂ້າຕົກຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງຄວາມທຸກອັນໜ້າຢ້ານ. ແຕ່ພຽງມີທ່ານຢູ່ໃກ້ ອານັນດາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍເພີ່ມພູນໃນໃຈຂ້າ.

Verse 20

वामदेव उवाच । कस्त्वं वनेचरो घोरो राक्षसोऽत्र किमास्थितः । कथमेतां महाघोरां कष्टां गतिमवाप्तवान्

ວາມເທວະກ່າວວ່າ: ເຈົ້າແມ່ນໃຜ—ຜູ້ພະເດີນປ່າອັນໜ້າຢ້ານນີ້? ເປັນຣາກຊະສະແລ້ວເຈົ້າມາສະຖິດຢູ່ນີ້ເພາະຫຍັງ? ແລະເຈົ້າໄດ້ຮັບສະພາບອັນໂຫດຮ້າຍ ແລະເຈັບປວດນີ້ແນວໃດ?

Verse 21

राक्षस उवाच । राक्षसोऽहमितः पूर्वं पंचविंशतिमे भवे । गोप्ता यवनराष्ट्रस्य दुर्जयो नाम वीर्यवान्

ຣາກຊະສະກ່າວວ່າ: ໃນອະດີດ ກ່ອນນີ້—ໃນຊາດທີ 25 ຂອງຂ້າ—ຂ້າເປັນຣາກຊະສະ; ເປັນຜູ້ພິທັກອານາຈັກຢະວະນະ ນາມວ່າ ດຸຣຈະຍະ ຜູ້ກ້າແຂງມີພະລັງ.

Verse 22

सोऽहं दुरात्मा पापीयान्स्वैरचारी मदोत्कटः । दंडधारी दुराचारः प्रचंडो निर्घृणः खलः

ຂ້ານັ້ນແມ່ນຜູ້ໃຈຊົ່ວ ບາບໜັກຍິ່ງ—ເຮັດຕາມໃຈຕົນ ພອງດ້ວຍຄວາມເມົາມົວ. ເປັນຜູ້ກົດຂີ່ຖືຄັນທອນ ປະພຶດຊົ່ວ ດຸຮ້າຍ ໄຮ້ເມດຕາ ແລະຕໍ່າຊ້າ.

Verse 23

युवा बहुकलत्रोऽपि कामासक्तोऽजितेंद्रियः । इमां पापीयसीं चेष्टां पुनरेकां गतोऽस्म्यहम्

ເຖິງແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະຍັງໜຸ່ມ ແລະ ມີເມຍຫຼາຍຄົນ, ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍຍັງຫຼົງໄຫຼໃນກາມຕັນຫາ ແລະ ບໍ່ສາມາດຄວບຄຸມຄວາມຮູ້ສຶກໄດ້. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກັບຄືນໄປສູ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງບາບນີ້ອີກ.

Verse 24

प्रत्यहं नूतनामन्या नारीं भोक्तुमनाः सदा । आहृताः सर्वदेशेभ्यो नार्यो भृत्यैर्मदाज्ञया

ທຸກໆມື້ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາທີ່ຈະມີຄວາມສຸກກັບຍິງສາວຄົນໃໝ່ສະເໝີ. ຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ພວກຂ້າໃຊ້ໄດ້ນຳເອົາຍິງສາວມາຈາກທຸກດິນແດນ.

Verse 25

भुक्त्वाभुक्त्वा परित्यक्तामेकामेकां दिनेदिने । अन्तर्गृहेषु संस्थाप्य पुनरन्याः स्त्रियो धृताः

ຫຼັງຈາກມີຄວາມສຸກກັບພວກເຂົາຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຖິ້ມພວກເຂົາໄປເທື່ອລະຄົນໃນແຕ່ລະມື້; ໂດຍຂັງໄວ້ໃນຫ້ອງຊັ້ນໃນ, ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍເອົາຍິງສາວຄົນອື່ນມາໃໝ່.

Verse 26

एवं स्वराष्ट्रात्परराष्ट्रतश्च देशाकरग्रामपुरव्रजेभ्यः । आहृत्य नार्यो रमिता दिनेदिने भुक्वा पुनः कापि न भुज्यते मया

ດັ່ງນັ້ນ, ຍິງສາວທັງຫຼາຍຈຶ່ງຖືກນຳມາຈາກອານາຈັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ອານາຈັກອື່ນ, ຈາກບໍ່ແຮ່, ບ້ານ, ເມືອງ ແລະ ຊຸມຊົນ ເພື່ອເສບສຸກໃນແຕ່ລະມື້; ເມື່ອເສບສຸກແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຫຍຸ້ງກ່ຽວກັບຜູ້ໃດຊ້ຳອີກເລີຍ.

Verse 27

अथान्यैश्च न भुज्यंते मया भुक्तास्तथा स्त्रियः । अन्तर्गृहेषु निहिताः शोचंते च दिवानिशम्

ຈາກນັ້ນ ຍິງສາວເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເສບສຸກແລ້ວ ກໍບໍ່ໄດ້ຕົກເຖິງມືຊາຍອື່ນເຊັ່ນກັນ. ພວກເຂົາຖືກຂັງໄວ້ໃນຫ້ອງຊັ້ນໃນ ແລະ ໂສກເສົ້າຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ທັງເວັນທັງຄືນ.

Verse 28

ब्रह्मविट्क्षत्रशूद्राणां यदा नार्यो मया हृताः । मम राज्ये स्थिता विप्राः सह दारैः प्रदुद्रुवुः

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລັກພາແມ່ຍິງຂອງພຣາຫມັນ ໄວສະຍະ ກະສັດຕຣິຍະ ແລະ ຊູດຣະ ແລ້ວ ວິປຣະ (ພຣາຫມັນ) ທີ່ຢູ່ໃນອານາຈັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ກໍພາພັນລະຍາຫນີໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 29

सभर्तृकाश्च कन्याश्च विधवाश्च रजस्वलाः । आहृत्य नार्यो रमिता मया कामहतात्मना

ທັງແມ່ຍິງທີ່ມີຜົວ ສາວນ້ອຍ ແມ່ຍິງໝ້າຍ ແລະແມ່ຍິງທີ່ກຳລັງມີລະດູ—ຂ້າພະເຈົ້າຈັບພາມາແລ້ວເສບສົມ ເພາະໃຈຖືກກາມຕັນຫາທຳລາຍ।

Verse 30

त्रिशतं द्विजनारीणां राजस्त्रीणां चतुःशतम् । षट्शतं वैश्यनारीणां सहस्रं शूद्रयोषिताम्

ແມ່ຍິງຂອງພວກດວິຊະສາມຮ້ອຍ ແມ່ຍິງຊັ້ນກະສັດສີ່ຮ້ອຍ ແມ່ຍິງໄວສະຍະຫົກຮ້ອຍ ແລະແມ່ຍິງຊູດຣະໜຶ່ງພັນ—ນີ້ແມ່ນຈຳນວນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າລ່ວງລະເມີດໃນຄວາມຄຸ້ມຄັ່ງແຫ່ງກາມ।

Verse 31

शतं चांडालनद्गीर्णा पुलिंदीनां सहस्रकम् । शैलूषीणां पंचशतं रजकीनां चतुःशतम्

ແມ່ຍິງຊາວຈັນດາລາໜຶ່ງຮ້ອຍ ແມ່ຍິງພຸລິນທີໜຶ່ງພັນ ແມ່ຍິງຊາຍລູສີຜູ້ສະແດງຫ້າຮ້ອຍ ແລະແມ່ຍິງຣະຈະກີຜູ້ຊັກຜ້າສີ່ຮ້ອຍ—ພວກນີ້ກໍຖືກນັບຮວມໃນຄວາມຜິດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່।

Verse 32

असंख्या वारमुख्याश्च मया भुक्ता दुरात्मना । तथापि मयि कामस्य न तृप्तिः समजायत

ບັນດາວາຣະມຸກຍາ (ນາງຄະນິກາ) ນັບບໍ່ຖ້ວນກໍຖືກຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ—ເສບສົມ; ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ເກີດຄວາມອິ່ມໃນກາມຢູ່ໃນຕົວຂ້າພະເຈົ້າເລີຍ।

Verse 33

एवं दुर्विषयासक्तं मत्तं पानरतं सदा । यौवनेपि महारोगा विविशुर्यक्ष्मकादयः

ດັ່ງນັ້ນ, ດ້ວຍການຕິດຢູ່ໃນກາມະຄຸນທີ່ຊົ່ວຊ້າ, ມຶນເມົາ ແລະ ດື່ມສຸລາຢູ່ຕະຫຼອດ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຢູ່ໃນໄວໜຸ່ມ, ພະຍາດຮ້າຍແຮງຕ່າງໆ ເຊັ່ນ ວັນນະໂລກ ກໍໄດ້ເຂົ້າມາບຽດບຽນຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 34

रोगार्दितोऽनपत्यश्च शत्रुभिश्चापि पीडितः । त्यक्तोमात्यैश्च भृत्यैश्च मृतोऽहं स्वेन कर्मणा

ຖືກພະຍາດບຽດບຽນ, ບໍ່ມີລູກຫຼານສືບສະກຸນ, ຖືກສັດຕູກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ ແລະ ຖືກເສນາອາມາດ ພ້ອມທັງຂ້າທາດບໍລິວານປະຖິ້ມ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕາຍຍ້ອນການກະທໍາຂອງຕົນເອງ.

Verse 35

आयुर्विनश्यत्ययशो विवर्धते भाग्यं क्षयं यात्यतिदुर्गतिं व्रजेत् । स्वर्गाच्च्यवंते पितरः पुरातना धर्मव्यपेतस्य नरस्य निश्चितम्

ສໍາລັບຄົນທີ່ເຫີນຫ່າງຈາກທໍາ, ແນ່ນອນວ່າ ອາຍຸຈະສັ້ນລົງ, ຄວາມອັບປະຍົດຈະເພີ່ມຂຶ້ນ, ໂຊກລາບຈະເສື່ອມຖອຍ, ລາວຈະຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກຢ່າງແສນສາຫັດ ແລະ ບັນພະບຸລຸດຂອງລາວກໍຈະຕົກຈາກສະຫວັນ.

Verse 36

अथाहं किंकरैर्याम्यैर्नीतो वैवस्वतालयम् । ततोऽहं नरके घोरे तत्कुण्डे विनिपातितः

ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຫຼົ່າທູດຜີນໍາຕົວໄປຍັງທີ່ພັກຂອງພະຍາຍົມມະລາດ; ຕໍ່ມາ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກໂຍນລົງໄປໃນນະລົກອັນໜ້າສະພຶງກົວ, ລົງໄປໃນຂຸມນະລົກນັ້ນ.

Verse 37

तत्राहं नरके घोरे वर्षाणामयुतत्रयम् । रेतः पिबन्पीड्यमानो न्यवसं यमकिंकरैः

ທີ່ນະລົກອັນໜ້າສະພຶງກົວນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງທົນທຸກທໍລະມານຢູ່ເຖິງສາມໝື່ນປີ, ຖືກບັງຄັບໃຫ້ດື່ມນໍ້າອະສຸຈິ ແລະ ຖືກເຫຼົ່າທູດຜີທໍລະມານຢ່າງແສນສາຫັດ.

Verse 38

ततः पापावशेषेण पिशाचो निर्जने वने । सहस्रशिश्नः संजातो नित्यं क्षुत्तृषयाकुलः

ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກເສດກຳບາບທີ່ຍັງເຫຼືອ ຂ້າພະເຈົ້າກາຍເປັນປີສາດ (piśāca) ໃນປ່າອັນວັງເວງ—ປາກົດເປັນ «ຜູ້ມີອະວະພັນ»—ຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍຢູ່ເສມອ້າຍ।

Verse 39

पैशाचीं गतिमाश्रित्य नीतं दिव्यं शरच्छतम् । द्वितीयेहं भवे जातो व्याघ्रः प्राणिभयंकरः

ເມື່ອຕົກຢູ່ໃນຄະຕິແຫ່ງປີສາດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຜ່ານ «ລະດູສາຣັດ» ອັນເທວະພາບໄປໜຶ່ງຮ້ອຍ; ແລ້ວໃນກຳເນີດທີສອງຢູ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າເກີດເປັນເສືອ ນ່າຢ້ານຕໍ່ສັດທັງປວງ।

Verse 40

तृतीयेऽजगरो घोरश्चतुर्थेऽहं भवे वृकः । पंचमे विड्वराहश्च षष्ठेऽहं कृकलासकः

ໃນກຳເນີດທີສາມ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນງູອະຈະກະຣະອັນນ່າຢ້ານ; ໃນກຳເນີດທີສີ່ ເປັນໝາປ່າ. ໃນກຳເນີດທີຫ້າ ເປັນໝູປ່າ (ວຣາຫະ); ແລະໃນກຳເນີດທີຫົກ ເປັນກິ້ງກ່າ

Verse 41

सप्तमेऽहं सारमेयः सृगालश्चाष्टमे भवे । नवमे गवयो भीमो मृगोऽहं दशमे भवे

ໃນກຳເນີດທີເຈັດ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນໝາ; ໃນກຳເນີດທີແປດ ເປັນໝາໄນ. ໃນກຳເນີດທີເກົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນກະວະຍະ (ໂຄປ່າ) ອັນນ່າຢ້ານ; ແລະໃນກຳເນີດທີສິບ ເປັນກວາງ

Verse 42

एकादशे मर्कटश्च गृध्रोऽहं द्वादशे भवे । त्रयोदशेऽहं नकुलो वायसश्च चतु र्दशे

ໃນກຳເນີດທີສິບເອັດ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນລີງ; ໃນກຳເນີດທີສິບສອງ ເປັນນົກແຮ້ງ. ໃນກຳເນີດທີສິບສາມ ເປັນນະກຸລະ (ມອງກູສ); ແລະໃນກຳເນີດທີສິບສີ່ ເປັນກາ

Verse 43

अच्छभल्लः पंचदशे षोडशे वनकुक्कुटः । गर्दभोऽहं सप्तदशे मार्जारोष्टादशे भवे

ໃນຊາດທີ 15 ຂ້າເກີດເປັນ ອັຈສະພັລລະ; ຊາດທີ 16 ເປັນໄກ່ປ່າ. ຊາດທີ 17 ເປັນລາ ແລະຊາດທີ 18 ເປັນແມວ.

Verse 44

एकोनविंशे मण्डूकः कूर्मो विंशतिमे भवे । एकविंशे भवे मत्स्यो द्वाविंशे मूषकोऽभवम्

ໃນຊາດທີ 19 ຂ້າເກີດເປັນກົບ; ຊາດທີ 20 ເປັນເຕົ່າ. ຊາດທີ 21 ເປັນປາ ແລະຊາດທີ 22 ຂ້າເກີດເປັນໜູ.

Verse 45

उलूकोहं त्रयोविंशे चतुर्विशे वनद्विपः । पंचविंशे भवे चास्मिञ्जातोहं ब्रह्मराक्षसः

ໃນຊາດທີ 23 ຂ້າເກີດເປັນນົກຮູກ; ຊາດທີ 24 ເປັນຊ້າງປ່າ. ແລະໃນຊາດທີ 25 ຢູ່ທີ່ນີ້ ຂ້າເກີດເປັນ ພຣະຫມຣາກສະ (brahmarākṣasa).

Verse 46

क्षुत्परीतो निराहारो वसाम्यत्र महावने । इदानीमागतं दृष्ट्वा भवंतं जग्धुमुत्सुकः । त्वद्देहस्पर्शमात्रेण जाता पूर्वभवस्मृतिः

ຖືກຄວາມຫິວທຸກທໍລະມານ ແລະບໍ່ມີອາຫານ ຂ້າອາໄສຢູ່ໃນປ່າໃຫຍ່ນີ້. ເຫັນທ່ານມາຮອດໃໝ່ໆ ຂ້າກໍຢາກຈະກິນທ່ານ; ແຕ່ພຽງແຕ່ສຳຜັດກາຍຂອງທ່ານ ຄວາມຈື່ຈຳແຫ່ງຊາດກ່ອນກໍຟື້ນຄືນ.

Verse 47

गतजन्म सहस्राणि स्मराम्यद्य त्वदंतिके । निर्वेदश्च परो जातः प्रसन्नं हृदयं च मे

ມື້ນີ້ ໃນທ່າມກາງທ່ານ ຂ້າລະລຶກໄດ້ຊາດກ່ອນນັບພັນ. ຄວາມເບື່ອໜ່າຍແລະວິຣາກຍະ (vairāgya) ອັນເລິກຊຶ້ງເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າ ແລະໃຈຂອງຂ້າກໍຜ່ອງໃສສະຫງົບ.

Verse 48

ईदृशोऽयं प्रभावस्ते कथं लब्धो महामते । तपसा वापि तीव्रेण किमु तीर्थनिषेवणात्

ໂອ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ທ່ານໄດ້ອິດທິພົນທາງຈິດອັນພິເສດນີ້ມາແນວໃດ? ໄດ້ມາດ້ວຍຕະປະອັນແຮງກ້າ ຫຼືດ້ວຍການບໍລິການຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ດ້ວຍສັດທາ?

Verse 49

योगेन देवशक्त्या वा मंत्रैर्वानंतशक्तिभिः । तत्त्वतो ब्रूहि भगवंस्त्वामहं शरणं गतः

ມັນໄດ້ມາດ້ວຍໂຍຄະ ຫຼືດ້ວຍເທວະສັກຕິ ຫຼືດ້ວຍມັນຕຣະທີ່ມີອານັນຕະພະລັງຫຼື? ໂອ ພະພະຄະວານ, ຂໍໃຫ້ກ່າວຄວາມຈິງຕາມຕັດຕະວະໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ເພາະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາຂໍພຶ່ງພາໃນພະອົງ।

Verse 50

वामदेव उवाच । एष मद्गात्रलग्नस्य प्रभावो भस्मनो महान् । यत्संपर्कात्तमोवृत्तेस्तवेयं मतिरुत्तमा

ວາມະເທວະກ່າວວ່າ: ນີ້ແມ່ນອານຸພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພະສະມະ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ທີ່ຕິດຢູ່ກັບກາຍຂ້າ. ເພີຍແຕ່ການສຳຜັດຂອງມັນ ຈິດຂອງເຈົ້າທີ່ເຄີຍເອົາໃຈໄປທາງຄວາມມືດ ບັດນີ້ຫັນໄປສູ່ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນສູງສຸດແລ້ວ।

Verse 51

को वेद भस्मसामर्थ्यं महादेवा दृते परः । दुर्विभाव्यं यथा शंभोर्माहात्म्यं भस्मनस्तथा

ນອກຈາກມະຫາເທວະແລ້ວ ໃຜຈະຮູ້ພະລັງຂອງພະສະມະໄດ້ແທ້? ເຊັ່ນດຽວກັບມະຫິມາຂອງສັມພູ (ຊຳພູ) ທີ່ຍາກຈະຫຍັ່ງຮອດ, ມະຫິມາຂອງພະສະມະກໍຍາກຈະຄາດຄະເນເຊັ່ນກັນ।

Verse 52

पुरा भवादृशः कश्चिद्ब्राह्मणो धर्मवर्जितः । द्राविडेषु स्थितो मूढः कर्मणा शूद्रतां गतः

ໃນອະດີດ ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງຄ້າຍເຈົ້າ ແຕ່ປາສະຈາກທຳມະ. ຢູ່ໃນແດນດຣາວິດະ ຊາຍຜູ້ຫຼົງນັ້ນ ເນື່ອງດ້ວຍກຳຂອງຕົນ ຈຶ່ງຕົກລົງສູ່ສະພາບແຫ່ງຊູດຣະ।

Verse 53

चौर्यवृत्तिर्नैष्कृतिको वृषलीरतिलालसः । कदाचिज्जारतां प्राप्तः शूद्रेण निहतो निशि

ລາວດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການລັກຂໂມຍ ກະທຳກຳຊົ່ວ ແລະຫຼົງໃຫຼໃນການຄົບຫາກັບຍິງວັນນະຕ່ຳ। ຄັ້ງໜຶ່ງເມື່ອກາຍເປັນຊູ້ ກໍຖືກຊູດຣາຄົນໜຶ່ງຂ້າໃນຍາມຄ່ຳຄືນ।

Verse 54

तच्छवस्य बहिर्ग्रामा त्क्षिप्तस्य प्रेतकर्मणः । चचार सारमेयोंऽगे भस्मपादो यदृच्छया

ເມື່ອສົບຂອງລາວຖືກໂຍນອອກນອກບ້ານ ໂດຍບໍ່ໄດ້ປະກອບພິທີສົບສຳລັບຜູ້ຕາຍ (ເປຣຕະກັມ) ນັ້ນ ມີຫມາຕົວໜຶ່ງເດີນຜ່ານເທິງຮ່າງໂດຍບັງເອີນ—ອຸ້ງຕີນຂອງມັນເປື້ອນຂີ້ເທົ່າສັກສິດ।

Verse 55

अथ तं नरके घोरे पतितं शिवकिंकराः । निन्युर्विमानमारोप्य प्रसह्य यमकिंकरान्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອລາວຕົກລົງໃນນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ບໍລິວານຂອງພຣະສິວະໄດ້ຍົກລາວຂຶ້ນໃສ່ວິມານ ແລະນຳເຂົາໄປ ໂດຍບັງຄັບປະຫັດປະຫານທູດຂອງພຣະຍົມ।

Verse 56

शिवदूतान्समभ्येत्य यमोपि परिपृष्टवान् । महापातककर्त्तारं कथमेनं निनीषथ

ພຣະຍົມເຂົ້າໄປໃກ້ທູດຂອງພຣະສິວະ ແລ້ວຖາມດ້ວຍພຣະອົງເອງວ່າ: “ຜູ້ນີ້ເປັນຜູ້ກະທຳມະຫາບາບ; ເຈົ້າທັງຫຼາຍຈະນຳເຂົາໄປໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 57

अथोचुः शिवदूतास्ते पश्यास्य शवविग्रहम् । वक्षोललाटदोर्मूलान्यंकितानि सुभस्मना

ແລ້ວທູດຂອງພຣະສິວະຕອບວ່າ: “ຈົ່ງເບິ່ງຮ່າງສົບຂອງເຂົາ; ທີ່ອົກ ທີ່ໜ້າຜາກ ແລະທີ່ໂຄນແຂນ ມີຮອຍປະທັບດ້ວຍພະສະມະ (bhasma) ອັນເປັນມົງຄຸນ.”

Verse 58

अत एनं समानेतुमागताः शिवशासनात् । नास्मान्निषेद्धुं शक्तोसि मास्त्वत्र तव संशयः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງມາຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ ເພື່ອນຳເຂົາກັບຄືນ. ທ່ານບໍ່ອາດຫ້າມພວກເຮົາໄດ້—ຢ່າໃຫ້ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 59

इत्याभाष्य यमं शंभोर्दूतास्तं ब्राह्मणं ततः । पश्यतां सर्वलोकानां निन्युर्लोकमनामयम्

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ພຣະຍົມແລ້ວ ທູດຂອງພຣະສັມພູຈຶ່ງນຳພຣາຫມັນນັ້ນໄປ—ທ່າມກາງການເບິ່ງເຫັນຂອງສັດທັງປວງ—ສູ່ໂລກອັນປາດຈາກທຸກຂ໌ແລະໂລກໄພ.

Verse 60

तस्मादशेषपापानां सद्यः संशोधनं परम् । शंभोर्विभूषणं भस्म सततं ध्रियते मया

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອການຊຳລະບາບທັງປວງໃຫ້ບໍລິສຸດສົມບູນ—ໃນທັນທີ ແລະຢ່າງສູງສຸດ—ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງສວມພະສະມະ (bhasma) ອັນເປັນເຄື່ອງປະດັບສັກສິດຂອງພຣະສັມພູ ຢູ່ເສມອ.

Verse 61

इत्थं निशम्य माहात्म्यं भस्मनो ब्रह्मराक्षसः । विस्तरेण पुनः श्रोतु मौत्कंठ्यादित्यभाषत

ເມື່ອໄດ້ຟັງມະຫິມາຂອງພະສະມະດັ່ງນີ້ ພຣະຫມະຣາກສະສະຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ ຈຶ່ງກ່າວອີກຄັ້ງວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະໜາຈະຟັງໃຫ້ລະອຽດກວ່ານີ້”

Verse 62

साधुसाधु महायोगिन्धन्योस्मि तव दर्शनात् । मां विमोचय धर्मात्मन्घोरादस्मात्कुजन्मनः

“ສາທຸ ສາທຸ, ໂອ້ ມະຫາໂຍຄີ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພອນດ້ວຍການໄດ້ເຫັນທ່ານ. ໂອ້ ຜູ້ມີຈິດໃນທຳ, ຂໍໃຫ້ປົດປ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າຈາກກຳເນີດຊົ່ວອັນນ່າຢ້ານນີ້ເຖີດ.”

Verse 63

किंचिदस्तीह मे भाति मया पुण्यं पुराकृतम् । अतोहं त्वत्प्रसादेन मुक्तोस्म्यद्य द्विजोत्तम

ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກວ່າ ໃນການກ່ອນຄົງໄດ້ກະທຳບຸນບາງຢ່າງ; ເພາະດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ໂອ ດວິໂຈດຕະມະ ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງພົ້ນໄດ້।

Verse 65

यमेनापि तदैवोक्तं पंचविंशतिमे भवे । कस्यचिद्योगिनः संगान्मोक्ष्यसे संसृतेरिति

ແມ່ນແຕ່ພຣະຍົມກໍໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າໃນເວລານັ້ນວ່າ: “ໃນຊາດທີ 25 ຂອງເຈົ້າ ໂດຍການໄດ້ສົມາຄົມກັບໂຍຄີຜູ້ໜຶ່ງ ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກສັງສາຣະ”

Verse 66

तदद्य फलितं पुण्यं यत्किंचित्प्राग्भवार्जितम् । अतो निर्मनुजारण्ये संप्राप्तस्तव संगमः

ດັ່ງນັ້ນ ມື້ນີ້ບຸນນັ້ນ—ບໍ່ວ່າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສະສົມໄວ້ໃນຊາດກ່ອນເທົ່າໃດ—ໄດ້ອອກຜົນແລ້ວ; ເພາະສະນັ້ນ ໃນປ່າອັນເງົາງຽບໄຮ້ຜູ້ຄົນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ພົບພາກັບທ່ານ

Verse 67

अतो मां घोरपाप्मानं संसरंतं कुजन्मनि । समुद्धर कृपासिन्धो दत्त्वा भस्म समंत्रकम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ຂໍໃຫ້ທ່ານຍົກຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນ—ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍບາບ ແລະພະເລີນໄປໃນຊາດອັນຕ່ຳຊ້າ—ໂດຍປະທານພັດສະມະ (bhasma) ພ້ອມມົນຕຣາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 68

कथं धार्यमिदं भस्म को मंत्रः को विधिः शुभः । कः कालः कश्च वा देशः सर्वं कथय मे गुरो

ພັດສະມະນີ້ຄວນສວມ/ທາແນວໃດ? ມົນຕຣາແມ່ນອັນໃດ ແລະພິທີອັນເປັນມົງຄຸນແມ່ນແນວໃດ? ເວລາໃດ ແລະສະຖານທີ່ໃດຈຶ່ງກຳນົດ? ໂອ ຄູບາອາຈານ ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຂ້າພະເຈົ້າທຸກຢ່າງ

Verse 69

भवादृशा महात्मानः सदा लोकहिते रताः । नात्मनो हितमिच्छंति कल्पवृक्षसधर्मिणः

ມະຫາບຸລຸດເຊັ່ນທ່ານ ຍ່ອມມຸ່ງໝັ້ນເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກຢູ່ເສມອ. ດຸຈຕົ້ນກັນລະປະພຶກ ທ່ານບໍ່ປາຖະໜາປະໂຫຍດແຕ່ເພື່ອຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 70

सूत उवाच । इत्युक्तस्तेन योगीशो घोरेण वनचारिणा । भूयोपि भस्ममाहात्म्यं वर्णयामास तत्त्ववित्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກຕະປະສີຜູ້ຢູ່ປ່າອັນນ່າຢ້ານນັ້ນກ່າວຖາມ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄີ—ຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະ—ກໍໄດ້ອະທິບາຍມະຫິມາຂອງຂີ້ເຖົ່າສັກສິດອີກຄັ້ງໜຶ່ງ

Verse 99

एकस्मै शिवभक्ताय तस्मिन्पार्थिवजन्मनि । भूमिर्वृत्तिकरी दत्ता सस्यारामान्विता मया

ໃນຊາດມະນຸດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະທານຜືນດິນແກ່ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະຜູ້ໜຶ່ງ ເພື່ອເປັນທີ່ພຶ່ງພາຊີວິດ ພ້ອມທັງນາທັນຍາຫານ ແລະສວນອາຣາມ