Adhyaya 9

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुनर्युगान्तं ते चान्यं सम्प्रवक्ष्यामि तच्छृणु । सूर्यैरादीपिते लोके जङ्गमे स्थावरे पुरा

ສີຣີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງຍຸການຕະອີກຢ່າງໜຶ່ງ; ຈົ່ງຟັງ. ໃນກ່ອນນັ້ນ ເມື່ອໂລກຖືກແຜດເຜົາໂດຍດວງຕາເວັນຫຼາຍດວງ ທັງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ສິ່ງທີ່ຢືນຢູ່ນິ່ງ ລ້ວນຖືກທຸກຂ໌ຮ້ອນ.

Verse 2

सरित्सरःसमुद्रेषु क्षयं यातेषु सर्वशः । निर्मानुषवषट्कारे ह्यमर्यादगतिं गते

ເມື່ອແມ່ນ້ຳ, ໜອງ, ແລະ ມະຫາສະໝຸດ ທົ່ວທຸກແຫ່ງພາກັນສູນສະລາຍ ແລະ ພິທີກຳຂອງມະນຸດທີ່ຂັບຄຳ ‘ວະສັດ’ ກໍດັບສິ້ນ—ແທ້ຈິງເມື່ອທຸກສິ່ງຕົກສູ່ສະພາບເກີນຂອບເຂດແຫ່ງລະບຽບອັນຄວນ—…

Verse 3

नानारूपैस्ततो मेघैः शक्रायुधविराजितैः । सर्वमापूरितं व्योम वार्यौघैः पूरिते तदा

ແລ້ວເມກຫຼາຍຮູບຫຼາຍຢ່າງ ທີ່ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍອາວຸດຂອງພຣະອິນທຣ໌ (ຟ້າຜ່າ) ໄດ້ເຕັມທ້ອງຟ້າທັງປວງ; ແລະໃນການນັ້ນ ກໍຖືກທ່ວມດ້ວຍກະແສນ້ຳຫຼາກແຮງ।

Verse 4

ततस्त्वेकार्णवीभूते सर्वतः सलिलावृते । जगत्कृत्वोदरे सर्वं सुष्वाप भगवान्हरः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອທຸກສິ່ງກາຍເປັນມະຫາສະໝຸດດຽວ ແລະຖືກນ້ຳປົກຄຸມທຸກທິດ ພຣະພະຄະວານ ຫຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຮັບເອົາຈັກກະວານທັງປວງໄວ້ໃນພຣະອຸທອນ ແລ້ວບັນທົມນິດຣາ।

Verse 5

प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य योगात्मा स प्रजापतिः । शेते युगसहस्रान्तं कालमाविश्य सार्णवम्

ໂດຍຍຶດໝັ້ນໃນປຣະກຣິຕິຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສະພາວະເປັນໂຍຄະ ແລະເປັນປຣະຊາປະຕິ ບັນທົມລະລາຍຢູ່ໃນນ້ຳຖ້ວມດຸດມະຫາສະໝຸດ ເຂົ້າສູ່ກາລະ ແລະພັກສະຫງົບຈົນສິ້ນພັນຍຸກ।

Verse 6

तत्र सुप्तं महात्मानं ब्रह्मलोकनिवासिनः । भृग्वादिऋषयः सर्वे ये चान्ये सनकादयः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະມະຫາອາຕະມາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ບັນທົມຫຼັບ; ແລະບັນດາລຶສີຜູ້ພຳນັກໃນພຣະພຣະຫມໂລກ—ພຣຶກຄຸ ແລະອື່ນໆ—ພ້ອມທັງຜູ້ອື່ນເຊັ່ນ ສະນະກະ ແລະພີ່ນ້ອງ ໄດ້ມາເບິ່ງພຣະອົງ।

Verse 7

पर्यङ्के विमले शुभ्रे नानास्तरणसंस्तृते । शयानं ददृशुर्देवं सपत्नीकं वृषध्वजम्

ເທິງຕຽງບັນທົມອັນບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ ປູດ້ວຍຜ້າປົກຫຼາຍຊັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະເທວະບັນທົມຢູ່ຢ່າງສະຫງົບ—ພຣະສິວະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະຊາຍາ।

Verse 8

विश्वरूपा तु सा नारी विश्वरूपो महेश्वरः । गाढमालिङ्ग्य सुप्तस्तां ददृशे चाहमव्ययम्

ນາງນັ້ນມີຮູບແບບເປັນສາກົນ ແລະພຣະມະເຫສວະຣະກໍເປັນສາກົນເຊັ່ນກັນ। ພຣະອົງກອດນາງແນບແນ່ນແລ້ວບັນທົມ ແລະຂ້ອຍໄດ້ເຫັນພຣະຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍນັ້ນ។

Verse 9

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ—ເຄື່ອງໝາຍຫົວຂໍ້ບົດ/ຊື່ບົດ

Verse 10

विमलाम्बरसंवीतां व्यालयज्ञोपवीतिनीम् । श्यामां कमलपत्राक्षीं सर्वाभरणभूषिताम्

ເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ເຫັນນາງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າອັນບໍລິສຸດຜຸດຜ່ອງ ແລະໃຊ້ງູເປັນຍັຊໂຍປະວີຕະ (ສາຍສິນສັກສິດ)។ ນາງມີຜິວຄ່ຳ ດວງຕາດຸດໃບກົວ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກປະການ

Verse 11

सकलं युगसाहस्रं नर्मदेयं विजानती । प्रसुप्तं देवदेवेशमुपास्ते वरवर्णिनी

ນາງຜູ້ມີສີສັນງາມປະເສີດ ຮູ້ແຈ້ງແດນນະຣະມະດາ (ນະຣະມະເດຍ) ໄດ້ເຝົ້າບູຊາປະຄອງຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ບັນທົມລຶກ ຕະຫຼອດເວລາແຫ່ງພັນຍຸກ

Verse 12

हृतैर्वेदैश्चतुर्भिश्च ब्रह्माप्येवं महेश्वरः । भृग्वाद्यैर्मानसैः पुत्रैः स्तौति शङ्करमव्ययम्

ແມ່ນແຕ່ວ່າ ພຣະເວດທັງສີ່ຖືກຊິງໄປ ພຣະພຣະຫມາກໍຍັງເຮັດດັ່ງນັ້ນ—ພ້ອມດ້ວຍບຸດຜູ້ເກີດຈາກຈິດ ເຊັ່ນ ພຣຶກຄຸ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສັງກະຣະຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ

Verse 13

भक्त्या परमया राजंस्तत्र शम्भुमनामयम् । स्तुवन्तस्तत्र देवेशं मन्त्रैरीश्वरसम्भवैः

ໂອ ພະຣາຊາ! ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາສັນລະເສີນ ພຣະສັມພູ (Śambhu) ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ; ແລະຍົກຍ້ອງ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ເກີດຈາກ ອີສະວະຣະ (Īśvara)។

Verse 14

प्रसुप्तं देवमीशानं बोधयन्समुपस्थितः । उत्तिष्ठ हर पिङ्गाक्ष महादेव महेश्वर

ຢືນຢູ່ໃກ້ໆ ເພື່ອປຸກພຣະອີສານ (Īśāna) ຜູ້ກຳລັງບັນທົມ ເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ໂອ ຮະຣະ (Hara)! ໂອ ຜູ້ມີນັຍນາສີທອງແດງ (Piṅgākṣa)! ໂອ ມະຫາເທວະ! ໂອ ມະເຫສະວະຣະ!”

Verse 15

मम वेदा हृताः सर्वे अतोऽहं स्तोतुमुद्यतः । वेदैर्व्याप्तं जगत्सर्वं दिव्यादिव्यं चराचरम्

ວິດທັງປວງຂອງຂ້າຖືກຊິງໄປແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນບັດນີ້ຂ້າຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນເພື່ອຖວາຍສັນລະເສີນ. ເພາະວ່າຈັກກະວານທັງໝົດ—ທັງທິບ ແລະ ບໍ່ທິບ, ທັງເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ຢຸດນິ່ງ—ຖືກວິດປົກຄຸມ ແລະ ຄ້ຳຈຸນໄວ້।

Verse 16

अतीतं वर्तमानं च स्मरामि च सृजाम्यहम् । तैर्विना चाहमेकस्तु मूकोऽधो जडवत्सदा

ຂ້າລະລຶກໄດ້ທັງອະດີດ ແລະ ປັດຈຸບັນ ແລະຂ້າຍັງກໍ່ກຳເນີດການສ້າງສັນ. ແຕ່ຖ້າຂາດສິ່ງນັ້ນ (ວິດ) ຂ້າຜູ້ດຽວຈະເປັນຄົນໃບ້ຢູ່ເສມອ ຕ່ຳຕ້ອຍ ແລະ ເຉື່ອຍຊາ ດັ່ງຜູ້ໄຮ້ສະຕິ

Verse 17

गतिर्वीर्यं बलोत्साहौ तैर्विना न प्रजायते । तैर्विना देवदेवेश नाहं किंचित्स्मरामि वै

ຖ້າຂາດສິ່ງນັ້ນ ການເຄື່ອນໄຫວ, ພະລັງວິຣິຍະ, ກຳລັງ ແລະ ຄວາມອຸດສາຫະ ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ຖ້າຂາດສິ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຂ້າແທ້ໆຈະຈື່ຈຳສິ່ງໃດບໍ່ໄດ້ເລີຍ

Verse 18

तान्वेदान्देवदेवेश शीघ्रं मे दातुमर्हसि । जडान्धबधिरं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ (ເທວະເທວະເອດ) ຂໍໂປດປະທານພຣະເວດເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໂດຍໄວ. ບໍ່ມີພຣະເວດ ໂລກທັງມວນ—ທັງຢືນນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ—ກໍເຫມືອນຈະກາຍເປັນຊາ ຕາບອດ ແລະຫູໜວກ.

Verse 19

स्थानादि दश चत्वारि न शोभन्ते सुरेश्वर । प्रणमाम्यल्पवीर्यत्वाद्वेदहीनः सुरेश्वर

ຂ້າແຕ່ສຸເຣດສະວະຣະ! ສະຖານທັງສິບສີ່ ແລະອື່ນໆ ກໍບໍ່ສົ່ງສະຫວ່າງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ເພາະຂາດພຣະເວດ ແລະພະລັງນ້ອຍ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມກົດກະບົບແດ່ພຣະອົງ, ຂ້າແຕ່ສຸເຣດສະວະຣະ.

Verse 20

वेदेभ्यः सकलं जातं यत्किंचित्सचराचरम् । तावच्छोभन्ति शास्त्राणि समस्तानि जगद्गुरो

ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເກີດຈາກພຣະເວດ—ບໍ່ວ່າຈະເຄື່ອນໄຫວຫຼືຢືນນິ່ງ. ຂ້າແຕ່ຈະກັດຄຸຣຸ ຄູແຫ່ງໂລກ ບັນດາຊາສະຕຣາທັງປວງຈະສົ່ງສະຫວ່າງໄດ້ກໍແຕ່ຕາມນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 21

यावद्वेदनिधिरयं नोपतिष्ठेत्सनातनः । यथोदितेन सूर्येण तमो याति विनाशताम्

ຕາບໃດທີ່ຂຸມຊັບພຣະເວດອັນນິລັນດອນນີ້ຍັງບໍ່ມາປະກົດຢູ່ໃກ້ ຄວາມມືດກໍຍັງຄົງຢູ່—ດັ່ງເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ ຄວາມມືດກໍສູນສະລາຍ.

Verse 22

एवं समस्तपापानि यान्ति वेदस्य धारणात् । वेदे रहसि यत्सूक्ष्मं यत्तद्ब्रह्म सनातनम्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍການຖືຮັກສາແລະທຳນຸບຳລຸງພຣະເວດ ບາບທັງປວງຍ່ອມຈາກໄປ. ແລະສານະອັນລະອຽດລຶກລັບໃນພຣະເວດ—ນັ້ນແຫຼະແມ່ນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ອັນນິລັນດອນ.

Verse 23

हृदिस्थं देव जानामि गतं तद्वेदगर्जनात् । वेदानुच्चरतो मेऽद्य तव शङ्कर चाग्रतः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າຮູ້ວ່າ ສິ່ງທີ່ເຄີຍສະຖິດໃນໃຈຂ້າ ໄດ້ຈາກໄປ ໂດຍສຽງກຶກກ້ອງແຫ່ງພຣະເວດ. ມື້ນີ້ ເມື່ອຂ້າບໍ່ອາດສວດພຣະເວດ, ໂອ ພຣະສັງກະຣະ, ຂ້າຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ.

Verse 24

अकस्मात्ते गता वेदा न सृजेयं विभो भुवम् । तेऽपि सर्वे महादेव प्रविष्टाः सम्मुखार्णवम्

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່, ເມື່ອພຣະເວດຂອງພຣະອົງຈາກໄປຢ່າງກະທັນຫັນ, ໂອ ຜູ້ມີອຳນາດ, ຂ້າບໍ່ອາດສ້າງໂລກໄດ້. ແລະພຣະເວດທັງປວງນັ້ນດ້ວຍ, ໂອ ມະຫາເທວ, ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນມະຫາສະໝຸດທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ.

Verse 25

ते याच्यमाना देवेश तिष्ठन्तु स्मरणे मम । दुहितेयं विशालाक्षी सर्वः सर्वं विजानते

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວທັງປວງ, ເມື່ອຖືກອ້ອນວອນ ຂໍໃຫ້ພຣະເວດເຫຼົ່ານັ້ນຢູ່ໃນຄວາມລະລຶກຂອງຂ້າ. ບຸດສາວຕາກວ້າງນີ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ; ຜູ້ຮູ້ທັງປວງ ຍ່ອມເຂົ້າໃຈທຸກຢ່າງ.

Verse 26

जायती युगसाहस्रं नान्या काचिद्भवेदृशी । ऋषिश्चायं महाभागो मार्कण्डो धीमतां वरः

ນາງດຳລົງຢູ່ໄດ້ຮອດພັນຍຸກ—ບໍ່ມີໃຜອື່ນເທົ່າທຽມ. ແລະລິສີຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງນີ້ ຄື ມາຣະກັນເຑຍ, ເປັນຜູ້ຍອດໃນຫມູ່ຜູ້ມີປັນຍາ.

Verse 27

कल्पे कल्पे महादेव त्वामयं पर्युपासते । जगत्त्रयहितार्थाय चरते व्रतमुत्तमम्

ໂອ ມະຫາເທວ, ໃນທຸກກັລປະ ລາວນະມັດສະການພຣະອົງດ້ວຍຄວາມພັກດີ ແລະຢູ່ຮັບໃຊ້ໃກ້ຊິດ. ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສາມໂລກ ລາວປະພຶດວຣະຕະອັນປະເສີດ.

Verse 28

एवमुक्तस्तु देवेशो ब्रह्मणा परमेष्ठिना । उवाच श्लक्ष्णया वाचा नर्मदां सरितां वराम्

ເມື່ອຖືກພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປະເມດຖິນ ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຈຶ່ງຕັດດ້ວຍວາຈາອ່ອນໂຍນ ແກ່ນາງນຣະມະດາ ຜູ້ເປັນຍອດໃນບັນດາແມ່ນ້ຳ।

Verse 29

कथयस्व महाभागे ब्रह्मणस्त्वं तु पृच्छतः । केन वेदा हृताः सर्वे वेधसो जगतीगुरोः

ໂອ ຜູ້ມີພະພອນຍິ່ງ ຈົ່ງເລົ່າເຖີດ ເນື່ອງຈາກພຣະພຣະຫມາກຳລັງຖາມວ່າ: ຜູ້ໃດໄດ້ລັກເອົາພຣະເວທທັງປວງ ຈາກພຣະຜູ້ສ້າງ ຜູ້ເປັນຄູຂອງໂລກ?

Verse 30

एवमुक्ता तु रुद्रेण उवाच मृगलोचना । ब्रह्मणो जपतो वेदांस्त्वयि सुप्ते महेश्वर

ເມື່ອພຣະຣຸທຣະຕັດດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ມີດວງຕາດຸດກວາງຈຶ່ງຕອບວ່າ: “ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາກຳລັງຈະປະພຣະເວທ ແລະເມື່ອພຣະອົງບັນທົມຫຼັບ…”

Verse 31

भवतश्छिद्रमासाद्य घोरेऽस्मिन्सलिलावृते । पूर्वकल्पसमुद्भूतावसुरौ सुरदुर्जयौ

ເມື່ອພົບຊ່ອງໂຫວ່ໃນຍາມທີ່ພຣະອົງບໍ່ທັນລະວັງ ໃນຫ້ວງອັນນ່າຢ້ານທີ່ນ້ຳປົກຄຸມນີ້ ອະສຸຣະສອງຕົນຈາກກັລປະກ່ອນໄດ້ຜຸດຂຶ້ນ—ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍາກຈະຊະນະ।

Verse 32

श्रियावृत्तौ महादेव त्वया चोत्पादितौ पुरा । सुरासुरसुदुर्जेयौ दानवौ मधुकैटभौ

ໂອ ມະຫາເທວະ ໂດຍກ່ຽວພັນກັບກິດການແຫ່ງພຣະສຣີ (ສິຣີ/ລັກສະມີ) ໃນອະດີດພຣະອົງໄດ້ບັນດານໃຫ້ເກີດພວກເຂົາ—ດານະວະ ມະທຸ ແລະ ໄກຕະພະ—ຜູ້ຍາກຈະຊະນະຢ່າງຍິ່ງ ທັງເທວະແລະອະສຸຣະ।

Verse 33

तौ वायुभूतौ सूक्ष्मौ च पठतोऽस्मात्पितामहात् । तावाशु हृत्वा वेदांश्च प्रविष्टौ च महार्णवम्

ທັງສອງນັ້ນກາຍເປັນດັ່ງລົມ ລະອຽດຍິ່ງ; ເມື່ອປິຕາມະຫາ ພຣະພຣະຫມາກຳລັງສວດ ກໍຮີບຮ້ອນຊິງເອົາພຣະເວດ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ມະຫາສະມຸດໃຫຍ່।

Verse 34

एतच्छ्रुत्वा महातेजा ह्यमृतायास्ततो वचः । सस्मार स च देवेशं शङ्खचक्रगदाधरम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງອະມຣິຕາ (ນະຣະມະດາ) ຜູ້ມີເດດອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ຈຶ່ງລະລຶກເຖິງພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະຄະທາ।

Verse 35

स विवेश महाराज भूतलं ससुरोत्तमः । दानवान्तकरो देवः सर्वदैवतपूजितः

ໂອ ພຣະມະຫາຣາຊາ! ພຣະເທວະນັ້ນ—ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນແມ່ນແຕ່ເທວະຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ປາບດານະວະ, ແລະຖືກບູຊາໂດຍເທວະທັງປວງ—ໄດ້ເຂົ້າສູ່ປາຕາລ ໃຕ້ພື້ນດິນ।

Verse 36

मीनरूपधरो देवो लोडयामास चार्वणम् । वेदांश्च ददृशे तत्र पाताले निहितान्प्रभुः

ພຣະເຈົ້າຊົງຮັບຮູບເປັນປາ ແລ້ວກວນຄົ້ນຫາໃນຄວາມເລິກແຫ່ງນ້ຳນັ້ນ; ແລະທີ່ນັ້ນໃນປາຕາລ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນພຣະເວດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້।

Verse 37

तौ च दैत्यौ महावीर्यौ दृष्टवान्मधुसूदनः । महावेगौ महाबाहू सूदयामास तेजसा

ເມື່ອເຫັນດາຍຕະທັງສອງຜູ້ກ້າຫານມີພະລັງຫຼາຍ ມະທຸສູດນະ—ພຣະອົງຜູ້ມີພຣະພາຫຸໃຫຍ່—ກໍປາບລົງດ້ວຍພະລັງທິບຂອງພຣະອົງ।

Verse 38

वेदांस्तत्रापि तोयस्थानानिनाय जगद्गुरुः । चतुर्वक्त्राय देवायाददाच्चक्रविभूषितः

ແລ້ວພຣະຄູ່ໂລກໄດ້ນຳເອົາພຣະເວດກັບຄືນມາ ແມ່ນແຕ່ຈາກຖິ່ນພຳນັກໃນນ້ຳ ແລະພຣະອົງຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັກຣາ ໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ເທວະສີ່ໜ້າ ພຣະພຣົມາ.

Verse 39

ततः प्रहृष्टो भगवान् वेदांल्लब्ध्वा पितामहः । जनयामास निखिलं जगद्भूयश्चराचरम्

ຕໍ່ມາ ພຣະປິຕາມະຫະ ພຣະພຣົມາ ເມື່ອໄດ້ພຣະເວດຄືນມາ ກໍປິຕິຍິ່ງ ແລະໄດ້ກໍ່ກຳເນີດສັບພະຈັກກະວານອີກຄັ້ງ ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະສິ່ງຢຸດນິ່ງ.

Verse 40

सा च देवी नदी पुण्या रुद्रस्य परिचारिका । पावनी सर्वभूतानां प्रोवाह सलिलं तदा

ແລະເທວີແຫ່ງແມ່ນ້ຳອັນສັກສິດນັ້ນ ເປັນຜູ້ປະຄອງຮັບໃຊ້ພຣະຣຸທຣະ ຜູ້ຊຳລະສັດທັງປວງໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ນ້ຳຂອງນາງໄຫຼອອກໄປ.

Verse 41

तस्यास्तीरे ततो देवा ऋषयश्च तपोधनाः । यजन्ति त्र्यम्बकं देवं प्रहृष्टेनान्तरात्मना

ທີ່ຝັ່ງຂອງນາງ ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະລິສີຜູ້ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປະ ໄດ້ບູຊາພຣະຕຣິຍັມບະກະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຈິດໃນອັນປິຕິຍິ່ງ.

Verse 42

एका मूर्तिर्महेशस्य कारणान्तरमागता । त्रैगुण्या कुरुते कर्म ब्रह्मचक्रीशरूपतः

ຮູບອົງດຽວຂອງພຣະມະເຫສະ ເມື່ອປາກົດຜ່ານຮູບແບບແຫ່ງເຫດອື່ນ ກໍປະຕິບັດກິດດ້ວຍຄຸນທັງສາມ—ປາກົດເປັນພຣະພຣົມາ ເປັນຜູ້ຖືຈັກຣາ (ພຣະວິສະນຸ) ແລະເປັນພຣະອີສະ (ພຣະສິວະ).

Verse 43

एतेषां तु पृथग्भावं ये कुर्वन्ति सुमोहिताः । तेषां धर्मः कुतः सिद्धिर्जायते पापकर्मिणाम्

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ຫຼົງມົວຢ່າງຫນັກ ແລ້ວຍືນຍັນຄວາມແຍກຕ່າງໃນບັນດາຮູບທິບເຫຼົ່ານີ້—ທຳມະ ຫຼື ຄວາມສຳເລັດທາງວິນຍານ ຈະເກີດແກ່ຜູ້ກະທຳບາບນັ້ນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 44

एवमेता महानद्यस्तिस्रो रुद्रसमुद्भवाः । एका एव त्रिधा भूता गङ्गा रेवा सरस्वती

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ທັງສາມນີ້ເກີດຈາກຣຸທຣະ; ແທ້ຈິງເປັນອັນດຽວ ແຕ່ກາຍເປັນສາມ—ຄັງຄາ, ເຣວາ, ແລະ ສະຣັສວະຕີ.

Verse 45

गङ्गा तु वैष्णवी मूर्तिः सर्वपापप्रणाशिनी । रुद्रदेहसमुद्भूता नर्मदा चैवमेव तु

ຄັງຄາແທ້ໆແມ່ນປາກົດການແຫ່ງໄວສະນະວີ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ; ແລະນະຣະມະດາກໍເຊັ່ນດຽວກັນ—ເກີດຈາກພຣະກາຍຂອງຣຸທຣະໂດຍກົງ—ມີອານຸພາບລ້າງບາບດຽວກັນ.

Verse 46

ब्राह्मी सरस्वती मूर्तिस्त्रिषु लोकेषु विश्रुता । दिव्या कामगमा देवी वाग्विभूत्यै तु संस्थिता

ສະຣັສວະຕີແມ່ນປາກົດການບຣາຫມີ ໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ; ນາງເປັນເທວີທິບຜູ້ບັນດານຄວາມປາດຖະໜາ ແລະສະຖາປະນາເພື່ອສິຣິສົມບັດກັບອຳນາດແຫ່ງວາຈາ.

Verse 47

नर्मदा परमा काचिन्मर्त्यमूर्तिकला शिवा । दिव्या कामगमा देवी सर्वत्र सुरपूजिता

ນະຣະມະດາແມ່ນສູງສຸດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້—ເປັນພຣະສິວາເອງທີ່ປາກົດເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນຮູບທີ່ມະນຸດເຫັນໄດ້; ນາງເປັນເທວີທິບຜູ້ບັນດານຄວາມປາດຖະໜາ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກເທວະທົ່ວທຸກແຫ່ງ.

Verse 48

व्यापिनी सर्वभूतानां सूक्ष्मात्सूक्ष्मतरा स्मृता । अक्षया ह्यमृता ह्येषा स्वर्गसोपानमुत्तमा

ນາງແຜ່ຊຶມຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ແລະຖືກລະລຶກວ່າ ລະອຽດກວ່າສິ່ງທີ່ລະອຽດທີ່ສຸດ. ແທ້ຈິງນາງບໍ່ເສື່ອມສູນ—ແທ້ຈິງນາງອະມະຕະ; ນາງແມ່ນຂັ້ນບັນໄດອັນສູງສຸດນຳໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 49

सृष्टा रुद्रेण लोकानां संसारार्णवतारिणी

ຣຸດຣະໄດ້ສ້າງນາງເພື່ອໂລກທັງຫຼາຍ; ນາງແມ່ນຜູ້ພາສັດທັງປວງຂ້າມພົ້ນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສາຣະ.

Verse 50

सीरजलं येऽपि पिबन्ति लोके मुच्यन्ति ते पापविशेषसङ्घैः । व्रजन्ति संसारमनादिभावं त्यक्त्वा चिरं मोक्षपदं विशुद्धम्

ໃນໂລກນີ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ດື່ມນ້ຳທີ່ຖືກຊັກດ້ວຍໄຖນາ ກໍພົ້ນຈາກກອງບາບຈຳເພາະຫຼາຍປະການ. ແຕ່ເມື່ອລະທິ້ງສະຖານະໂມກສະອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນໄປດົນນານ ກໍກັບເຂົ້າສູ່ສັງສາຣະອັນບໍ່ມີຈຸດເລີ່ມຕົ້ນອີກຄັ້ງ.

Verse 51

यथा गङ्गा तथा रेवा तथा चैव सरस्वती । समं पुण्यफलं प्रोक्तं स्नानदर्शनचिन्तनैः

ດັ່ງກັງຄາ ຣີວາກໍດັ່ງນັ້ນ ແລະສະຣັສວະຕີກໍດັ່ງນັ້ນ. ຜົນບຸນຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັນ ຈາກການອາບນ້ຳ ການໄດ້ເຫັນ ແລະການລະລຶກເຖິງພຣະນາງທັງສາມ.

Verse 52

वरदानान्महाभागा ह्यधिका चोच्यते बुधैः । कारुण्यान्तरभावेन न मृता समुपागता

ເນື່ອງຈາກນາງປະທານພອນ ນາງຜູ້ມີມະຫາພາກຈຶ່ງຖືກນັກປັນຍາກ່າວວ່າຍິ່ງກວ່າ. ດ້ວຍຈິດໃຈເມດຕາກະຣຸນາພາຍໃນ ນາງບໍ່ໄດ້ ‘ດັບຫາຍ’ ແລະບໍ່ໄດ້ຫຼຸດຖອຍເລີຍ.

Verse 53

मुच्यन्ते दर्शनात्तेन पातकैः स्नानमङ्गलैः । नर्मदायां नृपश्रेष्ठ ये नमन्ति त्रिलोचनम्

ດ້ວຍການອາບນ້ຳອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ແລະແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ—ຜູ້ໃດຢູ່ຝັ່ງນະຣະມະດາ ກໍກົ້ມກາບພຣະຕຣິໂລຈະນະ ພຣະສິວະຜູ້ມີສາມຕາ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມຫຼຸດພົ້ນນັ້ນ

Verse 54

उमारुद्राङ्गसम्भूता येन चैषा महानदी । लोकान्प्रापयते स्वर्गं तेन पुण्यत्वमागता

ເນື່ອງຈາກແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ນີ້ເກີດຈາກພຣະວະກາຍຂອງພຣະອຸມາ ແລະພຣະຣຸທຣະ ແລະເນື່ອງຈາກນາງນຳສັດທັງຫຼາຍໄປສູ່ສະຫວັນ ນາງຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມເປັນບຸນອັນສູງສຸດ ແລະຄວາມສັກສິດ

Verse 55

य एवमीशानवरस्य देहं विभज्य देवीमिह संशृणोति । स याति रुद्रं महतारवेण गन्धर्वयक्षैरिव गीयमानः

ຜູ້ໃດຢູ່ນີ້ໄດ້ຟັງເລື່ອງຂອງເທວີຕາມນີ້—ວ່າພຣະວະກາຍຂອງພຣະອີສານະຜູ້ປະເສີດຖືກແບ່ງສັນແນວໃດ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງພຣະຣຸທຣະ ພ້ອມສຽງສັນລະເສີນກັງວານຍິ່ງໃຫຍ່ ດຸດດັ່ງຖືກຂັບຮ້ອງໂດຍຄັນທະວະ ແລະຍັກສະ