Adhyaya 83

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज तीर्थं परमशोभनम् । ब्रह्महत्याहरं प्रोक्तं रेवातटसमाश्रयम् । हनूमताभिधं ह्यत्र विद्यते लिङ्गमुत्तमम्

ພຣະມາຣກັນເດຍະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ພຶງໄປຍັງຕີຣຖະອັນງາມສຸດຍິ່ງ ທີ່ກ່າວວ່າກຳຈັດບາບບຣະຫມະຫັດຍາ ຕັ້ງຢູ່ຝັ່ງເຣວາ. ທີ່ນີ້ມີລິງຄະອັນປະເສີດ ຊື່ວ່າ ‘ຮະນູມະຕາ’.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । हनूमन्तेश्वरं नाम कथं जातं वदस्व मे । ब्रह्महत्याहरं तीर्थं रेवादक्षिणसंस्थितम्

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ນາມ ‘ຮະນູມະເຕສະວະຣະ’ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ—ຕີຣຖະຜູ້ກຳຈັດບາບບຣະຫມະຫັດຍານີ້ ຕັ້ງຢູ່ດ້ານໃຕ້ຂອງເຣວາ.

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । साधु साधु महाबाहो सोमवंशविभूषण । गुह्याद्गुह्यतरं तीर्थं नाख्यातं कस्यचिन्मया

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ດີແທ້ ດີແທ້, ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ຜູ້ເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງວົງຈັນ! ຕີຣຖະນີ້ລຶກລັບຍິ່ງກວ່າຄວາມລຶກລັບ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເຜີຍແກ່ໃຜເລີຍ.

Verse 4

तव स्नेहात्प्रवक्ष्यामि पीडितो वार्द्धकेन तु । पूर्वं जातं महद्युद्धं रामरावणयोरपि

ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມເມດຕາຮັກໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງ ແມ່ນແຕ່ຖືກຄວາມແກ່ຊະລາກົດດັນກໍຕາມ. ໃນການກ່ອນ ເຄີຍມີສົງຄາມໃຫຍ່ ແມ່ນແຕ່ລະຫວ່າງພຣະຣາມ ແລະ ຣາວະນະ.

Verse 5

पुलस्त्यो ब्रह्मणः पुत्रो विश्रवास्तस्य वै सुतः । रावणस्तेन संजातो दशास्यो ब्रह्मराक्षसः

ປຸລັສຕະຍະ ແມ່ນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ; ແລະບຸດຂອງທ່ານນັ້ນແທ້ໆ ແມ່ນ ວິສຣະວາ. ຈາກທ່ານນັ້ນເກີດ ຣາວະນະ—ຜູ້ມີສິບໜ້າ—ມີຊື່ສຽງວ່າເປັນ ພຣະຫມ-ຣາກສະ.

Verse 6

त्रैलोक्यविजयी भूतः प्रसादाच्छूलिनः स च । गीर्वाणा विजिताः सर्वे रामस्य गृहिणी हृता

ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະຜູ້ຖືຕຣີສູນ ລາວກາຍເປັນຜູ້ຊະນະໄຕຣໂລກ. ເທວະທັງປວງຖືກປາບປະລາຍ ແລະ ພຣະມະເຫສີຂອງພຣະຣາມ (ສີຕາ) ຖືກລັກພາໄປ.

Verse 7

वारितः कुम्भकर्णेन सीतां मोचय मोचय । विभीषणेन वै पापो मन्दोदर्या पुनःपुनः

ຄົນບາບນັ້ນຖືກຫ້າມປາມຊ້ຳໆ—ໂດຍ ກຸມພະກັນ, ໂດຍ ວິພີຊະນະ, ແລະ ໂດຍ ມັນໂດດະຣີ ອີກແລ້ວອີກ—(ວ່າ) “ປ່ອຍສີຕາ, ປ່ອຍເຖີດ!”

Verse 8

त्वं जितः कार्तवीर्येण रैणुकेयेन सोऽपि च । स रामो रामभद्रेण तस्य संख्ये कथं जयः

ເຈົ້າເຄີຍພ່າຍແກ່ ກາຣຕະວີຣຍະ ແລະເຂົາເອງກໍພ່າຍແກ່ ພຣະຣາມ ຊາມະດັກນະຍະ ບຸດແຫ່ງ ເຣນຸກາ. ພຣະຣາມນັ້ນຍັງພ່າຍແກ່ ຣາມະພັດຣະ; ດັ່ງນັ້ນໃນສົງຄາມ ຊັຍຊະນະຂອງທ່ານຈະແນ່ນອນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 9

रावण उवाच । वानरैश्च नरैरृक्षैर्वराहैश्च निरायुधैः । देवासुरसमूहैश्च न जितोऽहं कदाचन

ຣາວະນະກ່າວວ່າ: “ບໍ່ແມ່ນໂດຍວານອນ, ບໍ່ແມ່ນໂດຍມະນຸດ, ບໍ່ແມ່ນໂດຍຫມີ, ບໍ່ແມ່ນໂດຍຫມູປ່າ—ແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາຈະໄຮ້ອາວຸດ—ແລະບໍ່ແມ່ນໂດຍຝູງເທວະແລະອະສຸຣະ; ຂ້າບໍ່ເຄີຍຖືກຊະນະເລີຍ.”

Verse 10

श्रीमार्कण्डेय उवाच । सुग्रीवहनुमद्भ्यां च कुमुदेनाङ्गदेन च । एतैरन्यैः सहायैश्च रामचन्द्रेण वै जितः

ພຣະສີມາຣກັນເດຍະກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຈົ້າຖືກພຣະຣາມະຈັນທຣະຊະນະ—ພ້ອມດ້ວຍ ສຸກຣີວະ ແລະ ຫນຸມານ, ພ້ອມດ້ວຍ ກຸມຸດ ແລະ ອັງກະດະ, ແລະສະຫາຍອື່ນໆ.”

Verse 11

रामचन्द्रेण पौलस्त्यो हतः संख्ये महाबलः । वनं भग्नं हताः शूराः प्रभञ्जनसुतेन च

ເປົາລັສຕະຍະຜູ້ມີພະລັງຫນັກ (ຣາວະນະ) ຖືກພຣະຣາມະຈັນທຣະສັງຫານໃນສົງຄາມ. ປ່າຖືກທໍາລາຍ, ແລະວີຣະຊົນທັງຫຼາຍກໍຖືກບຸດແຫ່ງ ປຣະພັນຊະນະ ຄື ຫນຸມານ ຟາດຟັນລົງດ້ວຍ.

Verse 12

रावणस्य सुतो जन्ये हतश्चाक्षकुमारकः । आयामो रक्षसां भीमः सम्पिष्टो वानरेण तु

ໃນສົງຄາມ ອັກສະກຸມາຣະ ບຸດຂອງຣາວະນະ ຖືກສັງຫານ; ແລະນັກຮົບຜູ້ນ່າຢ້ານແຫ່ງພວກຣັກສະສະກໍຖືກວານອນບີບຂະຍີ້ຈົນແຫຼກ.

Verse 13

एवं रामायणे वृत्ते सीतामोक्षे कृते सति । अयोध्यां तु गते रामे हनुमान्स महाकपिः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຫດການໃນຣາມາຍະນະດຳເນີນຄົບຖ້ວນ ແລະການປົດປ່ອຍຂອງນາງສີຕາສຳເລັດແລ້ວ ເມື່ອພຣະຣາມໄປອະໂຍທະຍາ ມະຫາວານະຣ ຮະນຸມານກໍກ້າວໜ້າຕໍ່ໄປ។

Verse 14

कैलासाख्यं गतः शैलं प्रणामाय महेशितुः । तिष्ठ तिष्ठेत्यसौ प्रोक्तो नन्दिना वानरोत्तमः

ລາວໄດ້ໄປຍັງພູທີ່ເອີ້ນວ່າ ໄກລາສ ເພື່ອກາບນົບນ້ອມແດ່ມະເຫສະ (ພຣະສິວະ) ແລະນັນດິນໄດ້ເອີ້ນວານະຣະອຸດົມນັ້ນວ່າ “ຢຸດ! ຢຸດ!”

Verse 15

ब्रह्महत्यायुतस्त्वं हि राक्षसानां वधेन हि । भैरवस्य सभा नूनं न द्रष्टव्या त्वया कपे

ແນ່ນອນ ເຈົ້າແບກບາບ «ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ» ເນື່ອງຈາກການຂ້າພວກຣາກສະສະ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ກະປິ ສະພາຂອງໄພຣະວະ ບໍ່ຄວນໃຫ້ເຈົ້າເຂົ້າໄປໃກ້ ຫຼືແມ່ນແຕ່ເບິ່ງເຫັນເລີຍ।

Verse 16

हनुमानुवाच । नन्दिनाथ हरं पृच्छ पातकस्योपशान्तिदम् । पापोऽहं प्लवगो यस्मात्संजातः कारणान्तरात्

ຮະນຸມານກ່າວວ່າ: “ໂອ ນັນດິນນາຖ ຈົ່ງທູນຖາມຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ເຖິງສິ່ງທີ່ບັນເທົາແລະສະງົບບາບ; ເພາະຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ເປັນພລະວະກະ ກໍກາຍເປັນຜູ້ມີບາບເນື່ອງຈາກເຫດອື່ນ.”

Verse 17

नन्द्युवाच । रुद्रदेहोद्भवा किं ते न श्रुता भूतले स्थिता । श्रवणाज्जन्मजनितं द्विगुणं कीर्तनाद्व्रजेत्

ນັນດິນກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກກາຍແຫ່ງຣຸທຣະ ເຈົ້າຢູ່ໃນໂລກນີ້ແລ້ວບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນຄຳສອນນີ້ບໍ? ພຽງແຕ່ຟັງ ບາບທີ່ເກີດຈາກກຳເນີດກໍຖືກລົບລ້າງ; ແຕ່ເມື່ອຂັບຂານເປັນກີຣະຕະນະ ບຸນຍ່ອມເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ.”

Verse 18

त्रिंशज्जन्मार्जितं पापं नश्येद्रेवावगाहनात् । तस्मात्त्वं नर्मदातीरं गत्वा चर तपो महत्

ບາບທີ່ສະສົມມາສາມສິບຊາດ ຈະສິ້ນໄປເມື່ອລົງອາບນ້ຳສັກສິດໃນແມ່ນ້ຳເຣວາ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ແລະປະພຶດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 19

गन्धर्वाहसुतोऽप्येवं नन्दिनोक्तं निशम्य च । प्रयातो नर्मदातीरमौर्व्यादक्षिणसङ्गमम्

ດັ່ງນັ້ນ ບຸດຂອງ ຄັນທັຣວາຫາ ກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງນັນດິນ ກໍອອກເດີນທາງໄປຫາຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ສູ່ສັງຄົມທາງໃຕ້ທີ່ບັນຈົບກັບແມ່ນ້ຳອໍຣະວີ.

Verse 20

दध्यौ सुदक्षिणे देवं विरूपाक्षं त्रिशूलिनम् । जटामुकुटसंयुक्तं व्यालयज्ञोपवीतिनम्

ເມື່ອຫັນໜ້າໄປທາງໃຕ້ ລາວໄດ້ເພ່ງສະມາທິຕໍ່ພຣະເທວະ—ວິຣູປາກຊະ ຜູ້ຖືຕຣິຊູລ—ຜູ້ປະດັບດ້ວຍມົກຸດຊະຕາ ແລະສວມງູເປັນຍັຊໂຍປະວີຕອັນສັກສິດ.

Verse 21

भस्मोपचितसर्वाङ्गं डमरुस्वरनादितम् । उमार्द्धाङ्गहरं शान्तं गोनाथासनसंस्थितम्

ລາວໄດ້ພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ທີ່ທົ່ວພຣະວະກາຍຖືກທາດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງດະມະຣຸ; ສະງົບ ທີ່ຊົງມີອຸມາເປັນຄື່ງພຣະວະກາຍ ແລະປະທັບເທິງນັນດິນ ຈອມແຫ່ງໂຄອຸສະພາ.

Verse 22

वत्सरान् सुबहून् यावदुपासांचक्र ईश्वरम् । तावत्तुष्टो महादेव आजगाम सहोमया

ຫຼາຍປີຕິດຕໍ່ກັນ ລາວໄດ້ບູຊາພຣະອີສະວະຣະ. ແລ້ວພຣະມະຫາເທວະເມື່ອພໍພຣະໄທ ກໍເສດັດມາທີ່ນັ້ນພ້ອມກັບອຸມາ.

Verse 23

उवाच मधुरां वाणीं मेघगम्भीरनिस्वनाम् । साधु साध्वित्युवाचेशः कष्टं वत्स त्वया कृतम्

ພຣະອົງຕັດດ້ວຍວາຈາຫວານ ກ້ອງກັງວານດຸດສຽງເມກຟ້າ. ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ “ສາທຸ ສາທຸ! ລູກເອີຍ ເຈົ້າໄດ້ກະທຳກິດອັນຫຍຸ້ງຍາກສຳເລັດແລ້ວ”

Verse 24

न च पूर्वं त्वया पापं कृतं रावणसंक्षये । स्वामिकार्यरतस्त्वं हि सिद्धोऽसि मम दर्शनात्

ແລະໃນການທຳລາຍຣາວະນະໃນອະດີດ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກໍ່ບາບເລີຍ. ແທ້ຈິງ ເພາະເຈົ້າອຸທິດໃຈໃຫ້ກິດຂອງນາຍຂອງເຈົ້າ ດ້ວຍການໄດ້ດາຣະຊະນະເຫັນຂ້າ ເຈົ້າຈຶ່ງບັນລຸສິດທິແລະຄວາມສຳເລັດ

Verse 25

हनुमांश्च हरं दृष्ट्वा उमार्द्धाङ्गहरं स्थिरम् । साष्टाङ्गं प्रणतोऽवोचज्जय शम्भो नमोऽस्तु ते । जयान्धकविनाशाय जय गङ्गाशिरोधर

ເມື່ອເຫັນພຣະຫະຣະ—ຜູ້ໝັ້ນຄົງ ແລະຜູ້ມີພຣະອຸມາເປັນຄື່ງໜຶ່ງແຫ່ງພຣະວະກາຍ—ຫນຸມານຈຶ່ງກົ້ມກາບອັດຖາງຄະ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ໄຊແດ່ພຣະຊັມພູ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ; ໄຊແດ່ຜູ້ທຳລາຍອັນທະກະ; ໄຊແດ່ຜູ້ທອງຄົງຄາໄວ້ເທິງພຣະເສຍ”

Verse 26

एवं स्तुतो महादेवो वरदो वाक्यमब्रवीत् । वरं प्रार्थय मे वत्स प्राणसम्भवसम्भव

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ພຣະມະຫາເທວະ—ຜູ້ປະທານພອນ—ຈຶ່ງຕັດວ່າ “ລູກເອີຍ ຈົ່ງຂໍພອນຈາກຂ້າ. ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກຜູ້ເກີດແຫ່ງລົມຫາຍໃຈ ຄືພຣະວາຍຸ”

Verse 27

श्रीहनुमानुवाच । ब्रह्मरक्षोवधाज्जाता मम हत्या महेश्वर । न पापोऽहं भवेदेव युष्मत्सम्भाषणे क्षणात्

ສີຣີຫນຸມານກ່າວວ່າ “ໂອ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ເນື່ອງຈາກການສັງຫານພຣະຫມັນຣາກສະສະ ບາບແຫ່ງການຂ້າໄດ້ເກີດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍພຣະອົງໂຜດ ຫຼັງຈາກໄດ້ສົນທະນາກັບພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າເຫຼືອຢູ່ໃນບາບແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ”

Verse 28

ईश्वर उवाच । नर्मदातीर्थमाहात्म्याद्धर्मयोगप्रभावतः । मन्मूर्तिदर्शनात्पुत्र निष्पापोऽसि न संशयः

ພຣະອີສະວອນຕັດວ່າ: “ໂດຍມະຫິມາແຫ່ງຕີຣຖະນະຣະມະດາ, ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງທຳມະທີ່ປະກອບດ້ວຍໂຍຄະ, ແລະໂດຍໄດ້ເຫັນຮູບອົງຂອງເຮົາ, ລູກເອີຍ—ເຈົ້າພົ້ນບາບ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.”

Verse 29

अन्यं च ते प्रयच्छामि वरं वानरपुंगव । उपकाराय लोकानां नामानि तव मारुते

“ແລະເຮົາຈະປະທານພອນອີກປະການໃຫ້ເຈົ້າ, ໂອ້ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງວານະຣະ; ເພື່ອອຸປະການແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ, ໂອ້ມາຣຸຕິ ບຸດແຫ່ງລົມ, ນາມຂອງເຈົ້າຈະຖືກປະກາດໃຫ້ລືອຊາ.”

Verse 30

हनूमानं जनिसुतो वायुपुत्रो महाबलः । रामेष्टः फाल्गुनो गोत्रः पिङ्गाक्षोऽमितविक्रमः

“ຜູ້ນັ້ນແມ່ນ ຫນູມານ—ບຸດແຫ່ງອັນຈະນາ, ບຸດແຫ່ງວາຍຸ, ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່; ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຣາມ; ສາຍຟາລກຸນ; ມີນັຍນາສີທອງອົມນ້ຳຕານ, ມີວິກຣະມະຫາປະມານບໍ່ໄດ້.”

Verse 31

उदधिक्रमणश्रेष्ठो दशग्रीवस्य दर्पहा । लक्ष्मणप्राणदाता च सीताशोकनिवर्तनः

“ເປັນຜູ້ຍອດໃນການຂ້າມມະຫາສະໝຸດ; ເປັນຜູ້ທຳລາຍຄວາມຍະໂສຂອງທະສະກຣີວະ (ຣາວະນະ); ເປັນຜູ້ປະທານຊີວິດແກ່ລັກສະມະນະ; ແລະເປັນຜູ້ດັບໂສກຂອງສີຕາ.”

Verse 32

इत्युक्त्वान्तर्दधे देव उमया सह शङ्करः । हनूमानीश्वरं तत्र स्थापयामास भक्तितः

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພຣະສັງກະຣະ—ອົງພຣະເຈົ້າ—ກໍອັນຕະທານໄປພ້ອມກັບພຣະອຸມາ. ແລ້ວຫນູມານໄດ້ປະດິດສະຖານພຣະອີສະວອນໄວ້ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມພັກດີ.

Verse 33

आत्मयोगबलेनैव ब्रह्मचर्यप्रभावतः । ईश्वरस्य प्रसादेन लिङ्गं कामप्रदं हि तत् । अच्छेद्यमप्रतर्क्यं च विनाशोत्पत्तिवर्जितम्

ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງອາດມະໂຍກະເທົ່ານັ້ນ ແລະດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງພຣະຫມະຈັນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງອີສະວະຣະ ລິງຄະນັ້ນເປັນຜູ້ປະທານສິ່ງປາດຖະໜາ—ຕັດບໍ່ໄດ້ ເກີນເຫດຜົນ ແລະພົ້ນຈາກການພິນາດຫຼືການເກີດຂຶ້ນ.

Verse 34

श्रीमार्कण्डेय उवाच । हनूमन्तेश्वरे पुत्र प्रत्यक्षप्रत्ययं शृणु । यद्वृत्तं द्वापरस्यादौ त्रेतान्ते पाण्डुनन्दन

ສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ລູກເອີຍ ທີ່ຫະນູມັນເຕສະວະຣະ ຈົ່ງຟັງພະຍານທີ່ປະຈັກແຈ້ງ; ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຕົ້ນຍຸກດວາປະຣະ ແລະໃນທ້າຍຍຸກເຕຣຕາ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຊື່ນໃຈແຫ່ງປານຑຸ.”

Verse 35

सुपर्वा नाम भूपालो बभूव वसुधातले । तस्य राज्ञः सदा सौख्यं नरा दीर्घायुषः सदा

ໃນໜ້າແຜ່ນດິນມີກະສັດນາມ ສຸປັຣວາ. ໃນລາຊະອານາຈັກຂອງພຣະອົງມີຄວາມຜາສຸກສະເໝີ ແລະປະຊາຊົນກໍໄດ້ຮັບພອນໃຫ້ອາຍຸຍືນຍາວເປັນນິດ.

Verse 36

स पुत्रधनसंयुक्तश्चौरोपद्रववर्जितः । शतबाहुर्बभूवास्य पुत्रो भीमपराक्रमः

ພຣະອົງມີທັງລູກຫຼານແລະຊັບສິນພ້ອມພຽງ ແລະອານາຈັກກໍປອດພົ້ນຈາກຄວາມທຸກຮ້ອນເນື່ອງຈາກໂຈນ. ບຸດຂອງພຣະອົງນາມ ສະຕະບາຫຸ ເປັນເຈົ້າຊາຍຜູ້ມີພະລັງກ້າຫານດຸດັນ.

Verse 37

आसक्तोऽसौ सदा कालं पापधर्मैर्नरेश्वर । अटाट्यत धरां सर्वां पर्वतांश्च वनानि च

ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ຜູ້ນັ້ນຫມົກມຸ່ນຢູ່ໃນທາງບາບເປັນນິດ; ດ້ວຍຄວາມກະສັບກະສ່າຍ ລາວພະເນຈອນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ—ທັງພູເຂົາແລະປ່າໄມ້.

Verse 38

वधार्थं मृगयूथानामागतो विन्ध्यपर्वतम् । तरुजातिसमाकीर्णे हस्तियूथसमाचिते

ເພື່ອຈະລ່າຂ້າຝູງກວາງ ພຣະອົງໄດ້ໄປຮອດພູວິນທະຍະ—ທີ່ໜາແນ້ນດ້ວຍໄມ້ນານາພັນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຝູງຊ້າງຫຼາຍ.

Verse 39

सिंहचित्रकशोभाढ्ये मृगवाराहसंकुले । क्रीडित्वा स वने राजा नर्मदामानतः क्वचित्

ໃນປ່ານັ້ນ—ງາມສະຫງ່າດ້ວຍສິງໂຕ ແລະຄວາມພິສົດສົດໃສ ແອດແນ້ນດ້ວຍຝູງກວາງແລະໝູປ່າ—ພຣະຣາຊາໄດ້ສຳລານຫຼິ້ນ ແລະໃນບາງຈຸດໄດ້ເຂົ້າໃກ້ແມ່ນ້ຳນຣມະດາ।

Verse 40

हनूमन्तवने प्राप्तः शतक्रोशप्रमाणके । चिञ्चिणीवनशोभाढ्ये कदम्बतरुसंकुले

ພຣະອົງໄດ້ໄປຮອດຫນູມັນຕະວະນະ ອັນກວ້າງໄກເຖິງຮ້ອຍກໂຣສະ—ງາມດ້ວຍດົງໝາກຂາມ ແລະໜາແນ້ນດ້ວຍຕົ້ນກະດຳພະ।

Verse 41

नित्यं पालाशजम्बीरैः करंजखदिरैस्तथा । पाटलैर्बदरैर्युक्तैः शमीतिन्दुकशोभितम्

ປ່ານັ້ນຖືກປະດັບເສມອດ້ວຍຕົ້ນປະລາຊະ ແລະຈັມບີຣະ ພ້ອມທັງກະຣັນຈະ ແລະຂະດິຣະ; ປະສານກັບປາຏະລະ ແລະບະດະຣະ ແລະງາມດ້ວຍຊະມີ ແລະຕິນທຸກະ।

Verse 42

मृगयूथैः समाछन्नशिखण्डिस्वरनादितम् । पारावतकसङ्घानां समन्तात्स्वरशोभितम्

ບ່ອນນັ້ນຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຝູງກວາງ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງນົກຢູງ; ທົ່ວທຸກທິດງາມດ້ວຍສຽງຫວານຂອງຝູງນົກເຂົາ.

Verse 43

शरत्कालेऽरमद्राजा बहुले चाश्विनस्य सः । वनमध्यं गतोऽद्राक्षीद्भ्रमन्तं पिङ्गलद्विजम्

ໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ໃນການວັນເພັງເດືອນອາສວິນ ພະຣາຊາໄດ້ສຳລານ; ເມື່ອເສດັດເຂົ້າໄປກາງປ່າ ກໍເຫັນພຣາຫມັນຜິວສີເຫຼືອງນ້ຳຕານຜູ້ພະເນຈອນຢູ່។

Verse 44

पुस्तिकाकरसंस्थं च पप्रच्छ चपलं द्विजम्

ແລ້ວພະອົງໄດ້ຖາມພຣາຫມັນຜູ້ກະວົນກະວາຍນັ້ນ ຜູ້ຖືປຶ້ມນ້ອຍໄວ້ໃນມື

Verse 45

शतबाहुरुवाच । एकाकी त्वं वने कस्माद्भ्रमसे पुस्तिकाकरः । इतस्ततोऽपि सम्पश्यन् कथयस्व द्विजोत्तम

ພະຣາຊາສະຕະບາຫຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຖືຄຳພີໃນມື, ເຈົ້າເດີນພະເນຈອນຢູ່ໃນປ່ານີ້ຜູ້ດຽວເພາະຫຍັງ? ເບິ່ງໄປມາທົ່ວທິດແລ້ວ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ເຮົາຟັງ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ.”

Verse 46

ब्राह्मण उवाच । कान्यकुब्जात्समायातः प्रेषितो राजकन्यया । अस्थिक्षेपाय वै राजन्हनूमन्तेश्वरे जले

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ຂ້ອຍມາຈາກການຍະກຸບຊະ ໂດຍຖືກສົ່ງມາໂດຍພຣະຣາຊທິດາ ເພື່ອນຳອັດຖິໄປປ່ອຍລົງໃນນ້ຳ ທີ່ຫນູມັນເຕສະວະຣະ.”

Verse 47

राजोवाच । अस्थिक्षेपो जले कस्माद्धनूमन्तेश्वरे द्विज । क्रियते केन कार्येण साश्चर्यं कथ्यतां मम

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງມີການປ່ອຍອັດຖິລົງໃນນ້ຳ ທີ່ຫນູມັນເຕສະວະຣະ? ກະທຳເພື່ອຈຸດປະສົງໃດ? ຈົ່ງເລົ່າເລື່ອງນ່າອັດສະຈັນນີ້ໃຫ້ເຮົາຟັງ.”

Verse 48

सुपर्वणः सुतो यानं त्यक्त्वा भूमौ प्रणम्य च । कृताञ्जलिपुटो भूत्वा ब्राह्मणाय नरेश्वर । समस्तं कथयामास वृत्तान्तं स्वं पुरातनम्

ໂອ ພຣະຣາຊາແຫ່ງມະນຸດ! ບຸດຂອງສຸປັຣວັນ ລົງຈາກພາຫະນະ ກົດກາບລົງກັບພື້ນດິນ ແລະປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເລົ່າເລື່ອງເກົ່າແກ່ທັງໝົດຂອງຕົນໃຫ້ພຣາຫມັນຟັງ।

Verse 49

ब्राह्मण उवाच । शिखण्डी नाम राजास्ति कन्यकुब्जे प्रतापवान् । अपुत्रोऽसौ महीपालः कन्या जाता मनोरथैः

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ໃນການຍະກຸບຊະ ມີພຣະຣາຊາຜູ້ກ້າຫານນາມ ສິຂັນດີ. ພຣະອົງເປັນກະສັດບໍ່ມີພຣະຣາຊບຸດ ແຕ່ມີພຣະຣາຊທິດາເກີດຂຶ້ນຕາມຄວາມປາດຖະນາ.”

Verse 50

जातिस्मरा सुचार्वङ्गी नर्मदायाः प्रभावतः । पित्रा च सैकदा कन्या विवाहाय प्रजल्पिता

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ ນາງເປັນ “ຊາຕິສະມະຣາ” ຜູ້ຈື່ຈຳຊາດກ່ອນໄດ້ ແລະມີຮູບກາຍງາມ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ບິດາໄດ້ເວົ້າເຖິງການແຕ່ງງານຂອງນາງ।

Verse 51

अनित्ये पुत्रि संसारे कन्यादानं ददाम्यहम् । श्वःकृत्यमद्य कुर्वीत पूर्वाह्णे चापराह्णिकम् । न हि प्रतीक्षते मृत्युः कृतं चास्य न चाकृतम्

“ລູກສາວເອີຍ ໃນໂລກອັນບໍ່ທ່ຽງນີ້ ພໍ່ຈະກະທຳກັນຍາທານ ຍົກເຈົ້າໃຫ້ແຕ່ງງານ. ວຽກຂອງມື້ພຸ່ງນີ້ຄວນເຮັດໃນມື້ນີ້ ແລະວຽກຍາມບ່າຍກໍຄວນເຮັດແຕ່ຍາມເຊົ້າ; ເພາະຄວາມຕາຍບໍ່ຄອຍຖ້າ ວ່າເຮັດແລ້ວຫຼືຍັງບໍ່ເຮັດ.”

Verse 52

कन्योवाच । इच्छेयं यत्र काले हि तत्र देया त्वया पितुः । पुत्रीवाक्यादसौ राजा विस्मितो वाक्यमब्रवीत्

ນາງກ່າວວ່າ: “ພໍ່ເອີຍ ໃນເວລາທີ່ຂ້ອຍເລືອກນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນຍົກຂ້ອຍໃຫ້ແຕ່ງງານ.” ເມື່ອພຣະຣາຊາໄດ້ຍິນຄຳຂອງທິດາ ກໍປະຫລາດໃຈ ແລະກ່າວຕອບ।

Verse 53

शिखण्ड्युवाच । कथ्यतां मे महाभागे साश्चर्यं भाषितं त्वया । पितुर्वाक्येन सा बालोत्तमा ह्यागतान्तिकम्

ສິຂັນດີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍແກ່ຂ້າ ຖ້ອຍຄໍາອັນນ່າອັດສະຈັນທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວ” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາບິດາ ນາງສາວຜູ້ປະເສີດນັ້ນກໍເຂົ້າມາໃກ້

Verse 54

कथयामास यद्वृत्तं हनूमन्तेश्वरे नृप । कलापिनी ह्यहं तात युता भर्त्रावसं तदा

ໂອ ພະຣາຊາ, ນາງໄດ້ເລົ່າເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ ຮະນູມັນເຕສະວະຣະ ວ່າ: “ພໍ່ທີ່ຮັກ, ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າຊື່ ກະລາປິນີ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບສາມີ”

Verse 55

रेवौर्व्यासङ्गमन्तिस्था रेवाया दक्षिणे तटे । हनूमन्तवने पुण्ये चिक्रीडाहं यदृच्छया

ໃກ້ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ໍາ ເຣວາ, ທີ່ຝັ່ງໃຕ້ຂອງເຣວາ, ໃນປ່າອັນສັກສິດຂອງຮະນູມັນ, ຂ້າໄດ້ເດີນຫຼິ້ນແລະເພີ່ນເພີນຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍບັງເອີນ

Verse 56

भर्तृयुक्ता च संसुप्ता रजन्यां सरले नगे । आगता लुब्धकास्तत्र क्षुधार्ता वनमुत्तमम्

ເມື່ອຂ້າຢູ່ກັບສາມີ ແລະຫຼັບສະຫງົບໃນຍາມຄ່ໍາ ໃຕ້ຕົ້ນໄມ້ຄ້າຍສະນູ, ພວກນາຍພານຜູ້ທຸກທ້ອນເພາະຄວາມຫິວ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ ໃນປ່າອັນປະເສີດ

Verse 57

भर्तृयोगयुता पापैर्दृष्टाहं वधचिन्तकैः । पाशबन्धं समादाय बद्धाहं स्वामिना सह

ແມ່ນແຕ່ຂ້າຢູ່ກັບສາມີ ຂ້າກໍຖືກຄົນບາບຜູ້ຄິດຂ້າເຫັນ; ພວກເຂົາຈັບເອົາເຊືອກບ່ວງ ແລ້ວມັດຂ້າພ້ອມກັບນາຍຂອງຂ້າ

Verse 58

ग्रीवां ते मोटयामासुः पिच्छाछोटनकं कृतम् । हुताशनमुखे तैस्तु सह कान्तेन लुब्धकैः

ພວກເຂົາບິດຄໍຂອງເຈົ້າ, ຖອນຂົນອອກ, ແລະ ຈາກນັ້ນ ພວກນາຍພານເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍໄດ້ນຳເອົາເຮົາພ້ອມກັບຄົນຮັກຂອງຂ້ອຍ ໄປໃສ່ໃນກອງໄຟ.

Verse 59

परिभर्ज्यावयोर्मांसं भक्षयित्वा यथेष्टतः । सुप्ताः स्वस्थेन्द्रिया रात्रौ सा गता शर्वरी क्षयम्

ຫຼັງຈາກປີ້ງຊີ້ນຂອງພວກເຮົາ ແລະ ກິນຕາມໃຈມັກແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍນອນຫຼັບຕະຫຼອດຄືນດ້ວຍຄວາມອີ່ມໜຳສຳລານ; ດັ່ງນັ້ນ ຄືນນັ້ນຈຶ່ງຜ່ານພົ້ນໄປ.

Verse 60

प्रभाते मांसशेषं च जम्बुकैर्गृध्रघातिभिः । मच्छरीरोद्भवं चास्थि स्नायुमांसेन चावृतम्

ໃນຕອນເຊົ້າ, ຊີ້ນທີ່ເຫຼືອຖືກໝາຈອກຍາດເອົາໄປ; ແລະ ກະດູກຊິ້ນໜຶ່ງທີ່ເກີດຈາກຮ່າງກາຍຂອງຂ້ອຍ, ເຊິ່ງຍັງຫຸ້ມດ້ວຍເສັ້ນເອັນ ແລະ ຊີ້ນ, ຍັງຫຼົງເຫຼືອຢູ່.

Verse 61

गृहीतं घातिनैकेन चाकाशात्पतितं तदा । तं मांसभक्षणं दृष्ट्वा परे पक्षिण आगताः

ຈາກນັ້ນ ຜູ້ລ້າຕົວໜຶ່ງກໍຍາດເອົາມັນໄປ, ແລະ ມັນກໍຕົກລົງມາຈາກທ້ອງຟ້າ; ເມື່ອເຫັນການກິນຊີ້ນນັ້ນ, ນົກໂຕອື່ນໆ ກໍພາກັນບິນມາ.

Verse 62

दृष्ट्वा पक्षिसमूहं तु अस्थिखण्डं व्यसर्जयत् । विहगानां समस्तानां धावतां चैव पश्यताम्

ແຕ່ເມື່ອເຫັນຝູງນົກ, ມັນຈຶ່ງປ່ອຍຊິ້ນກະດູກນັ້ນລົງມາ ໃນຂະນະທີ່ນົກທັງຫຼາຍຕ່າງກໍແລ່ນ ແລະ ຈ້ອງເບິ່ງ.

Verse 63

पतितं नर्मदातोये हनूमन्तेश्वरे नृप । मदीयमस्थिखण्डं च पतितं नर्मदाजले

ໂອ ພະຣາຊາ, ທີ່ ຮະນູມັນເຕສະວະຣະ ຊິ້ນກະດູກຂອງຂ້າໄດ້ຕົກລົງໃນນ້ຳສັກສິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ; ມັນຕົກລົງໃນສາຍນ້ຳນະຣະມະດາອັນບໍລິສຸດນັ້ນເອງ.

Verse 64

तस्य तीर्थस्य पुण्येन जाताहं पुत्रिका तव । भूपकन्या त्वहं जाता पूर्णचन्द्रनिभानना

ດ້ວຍບຸນແຫ່ງທີຣະຖະນັ້ນ ຂ້າຈຶ່ງເກີດເປັນທິດາຂອງພະອົງ; ຂ້າເປັນລູກສາວກະສັດ ມີໃບໜ້າດັ່ງຈັນເຕັມດວງ.

Verse 65

जातिस्मरा नरेन्द्रस्य संजाता भवतः कुले । तस्माद्विवाहं नेच्छामि मम भर्ता नृपोत्तम

ໂອ ນະເຣນທຣະ, ໃນລາຊະວົງຂອງພະອົງ ຂ້າເກີດມາພ້ອມຄວາມຈື່ຈຳຊາດກ່ອນ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າບໍ່ປາຖະໜາການແຕ່ງງານ; ຜົວຂອງຂ້າແມ່ນພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ.

Verse 66

विषमे वर्ततेऽद्यापि शकुन्तमृगजातिषु । तस्यास्थिशेषं राजेन्द्र तस्मिंस्तीर्थे भविष्यति

ຈົນທຸກມື້ນີ້ ລາວຍັງຢູ່ໃນສະພາບອັນອັນຕະລາຍ ໃນການເກີດເປັນນົກແລະສັດປ່າ. ແຕ່ໂອ ຣາເຊນທຣະ, ອະຖິທີ່ເຫຼືອຂອງຮ່າງກາຍລາວ ຈະມີຢູ່ໃນທີຣະຖະນັ້ນ.

Verse 67

तत्क्षेपणार्थं वै तात प्रेषयाद्य द्विजोत्तमम् । एतत्ते सर्वमाख्यातं कारणं नृपसत्तम

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພໍ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເພື່ອນຳໄປປະກອບພິທີຝາກລົງນ້ຳຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຈົ່ງສົ່ງພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດໄປໃນທັນທີ. ໂອ ນຣິປະສັດຕະມະ, ຂ້າໄດ້ບອກເຫດທັງໝົດແກ່ພະອົງແລ້ວ.

Verse 68

मद्भर्ता विषमे स्थाने शकुन्तमृगजातिषु । यदि प्रेषयसे तात कंचित्त्वं नर्मदातटे

ສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນສະພາບທຸກຍາກຢ່າງຫນັກ ຢູ່ທ່າມກາງການເກີດເປັນນົກແລະສັດປ່າ. ພໍ່ທີ່ຮັກ ຖ້າຈະສົ່ງໃຜໄປ ຂໍໃຫ້ສົ່ງໄປທີ່ຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ.

Verse 69

तस्याहं कथयिष्यामि स्थानैश्चिह्नैश्च लक्षितम् । शिखण्डिनाप्यहं तत्र ह्याहूतो ह्यवनीपते

ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງສະຖານທີ່ນັ້ນ ທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ດ້ວຍທີ່ຕັ້ງແລະເຄື່ອງໝາຍ. ໃນທີ່ນັ້ນເອງ ໂອ້ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກ ສິຂັນດິນ ເອີ້ນເຊີນແທ້ໆ.

Verse 70

दास्यामि विंशतिग्रामान्गच्छ त्वं नर्मदातटे । प्रेषणं मे प्रतिज्ञातमलक्ष्म्या पीडितेन तु

ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບບ້ານຍີ່ສິບແຫ່ງ—ເຈົ້າຈົ່ງໄປທີ່ຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ. ພາລະກິດການສົ່ງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະຕິຍານໄວ້ ເພາະຖືກກະຕຸ້ນໂດຍຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມອັບມົງຄົນບີບຄັ້ນ.

Verse 71

कन्योवाच । गच्छ त्वं नर्मदां पुण्यां सर्वपापक्षयंकरीम् । आग्नेय्यां सोमनाथस्य हनूमन्तेश्वरः परः

ນາງສາວກ່າວວ່າ: ເຈົ້າຈົ່ງໄປຫານ້ຳນະຣະມະດາອັນສັກສິດ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ. ທາງທິດອາກເນຍ (ຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້) ຈາກໂສມະນາຖ ມີສະຖານສັກກະລະສູງສຸດ ນາມວ່າ ຫນຸມັນເຕສະວະຣະ.

Verse 72

अर्धक्रोशेन रेवाया विस्तीर्णो वटपादपः । करंजः कटहश्चैव सन्निधाने वटस्य च

ຫ່າງຈາກເຣວາໄປຄຶ່ງໂກຣຊາ ມີຕົ້ນໄຊໃຫຍ່ແຜ່ກິ່ງກ້ານກວ້າງ. ແລະໃກ້ຕົ້ນໄຊນັ້ນ ມີຕົ້ນກະຣັນຈະ ແລະຕົ້ນກະຖະຫະອີກດ້ວຍ.

Verse 73

न्यग्रोधमूलसांनिध्ये सूक्ष्मान्यस्थीनि द्रक्ष्यसि । समूह्य तानि संगृह्य गच्छ रेवां द्विजोत्तम

ໃກ້ໂຄນຕົ້ນໄທ (ນະຍະໂກຣດ) ເຈົ້າຈະເຫັນກະດູກນ້ອຍໆລະອຽດ. ຈົ່ງຮວບຮວມໃຫ້ເປັນກຸ່ມ ເກັບກໍາຢ່າງລະມັດລະວັງ ແລ້ວໄປຫາແມ່ນ້ໍາເຣວາ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 74

आश्विनस्यासिते पक्षे त्रिपुरारिस्तु वै तिथौ । स्नाप्य त्रिशूलिनं भक्त्या रात्रौ त्वं कुरु जागरम्

ໃນປັກຂ໌ມືດແຫ່ງເດືອນອາສະວິນ ໃນຕິຖີອັນສັກສິດແດ່ຕຣິປຸຣາຣິ ຈົ່ງອາບນ້ໍາບູຊາພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນດ້ວຍພັກຕິ ແລະຈົ່ງເຝົ້າຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ (ຈາກະຣັນ).

Verse 75

क्षिपेः प्रभाते तानि त्वं नाभिमात्रजलस्थितः । इत्युच्चार्य द्विजश्रेष्ठ विमुक्तिस्तस्य जायताम्

“ເມື່ອຮຸ່ງອາລຸນ ເຈົ້າຈົ່ງຢືນໃນນ້ໍາສູງເຖິງສະດື ແລ້ວໂຍນສິ່ງນັ້ນ (ກະດູກ) ລົງໄປ” ເມື່ອກ່າວຄໍາຊີ້ນໍານີ້ແລ້ວ ໂອ ດວິຈະຜູ້ດີເລີດ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ໂມກສະ) ຍ່ອມເກີດແກ່ເຂົາ.

Verse 76

क्षिप्त्वास्थीनि पुनः स्नानं कर्तव्यं त्वघनाशनम् । एवं कृते तु राजेन्द्र गतिस्तस्य भविष्यति

ເມື່ອໂຍນກະດູກແລ້ວ ພຶງອາບນ້ໍາອີກຄັ້ງ ນີ້ແມ່ນການທໍາລາຍບາບ. ເມື່ອເຮັດດັ່ງນີ້ ໂອ ຣາເຈນດຣະ ຄະຕິອັນດີຂອງເຂົາຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.

Verse 77

कथितं कन्यया यच्च तत्सर्वं पुस्तिकाकृतम् । आगतोऽहं नृपश्रेष्ठ तीर्थेऽत्र दुरितापहे

ສິ່ງໃດທີ່ນາງສາວໄດ້ກ່າວໄວ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂຽນລົງໃນປຶ້ມນ້ອຍທັງໝົດແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນຣິປະຜູ້ປະເສີດ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຍັງຕີຣຖະນີ້ ອັນກໍາຈັດບາບ.

Verse 78

सोऽभिज्ञानं ततो दृष्ट्वा नीत्वास्थीनि नरेश्वर । पूर्वोक्तेन विधानेन प्राक्षिपं नार्मदा मसिपुष्पवृष्टिःऽशु साधु साध्विति पाण्डव । विमानं च ततो दिव्यमागतं बर्हिणस्तदा

ແລ້ວເມື່ອເຫັນເຄື່ອງໝາຍຢືນຢັນນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາແຫ່ງມະນຸດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນຳອະຖິທັງຫຼາຍ ແລະຕາມພິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ໄດ້ໂຍນລົງໃນແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ। ທັນໃດນັ້ນກໍມີຝົນດອກໄມ້ດັ່ງດາບ ແລະສຽງ “ສາທຸ ສາທຸ!” ໂອ ປານດະວະ; ແລ້ວວິມານທິບກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ।

Verse 79

दिव्यरूपधरो भूत्वा गतो नाके कलापवान् । एवं तु प्रत्ययं दृष्ट्वा हनूमन्तेश्वरे नृप

ເຂົາໄດ້ຮັບຮູບທິບ ແລະໄປສູ່ສະຫວັນ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິຣິອັນຮຸ່ງເຮືອງ। ເມື່ອເຫັນຫຼັກຖານເຊັ່ນນີ້ ໂອ ພະຣາຊາ ເຫດການນີ້ໄດ້ປະຈັກຢູ່ທີ່ ຫນູມັນເຕສະວະຣາ।

Verse 80

चकारानशनं विप्रः शतबाहुश्च भूपतिः । शोषयामासतुस्तौ स्वमीश्वराराधने रतौ

ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ຖືອະນະຊະນະ (ອົດອາຫານ) ແລະພະຣາຊາ ສະຕະບາຫຸ ກໍເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ। ທັງສອງຜູ້ອຸທິດໃນການບູຊາພຣະອີສະວະຣາ ຜູ້ເປັນອົງນາຍ ໄດ້ເລີ່ມທຳຕະປະສະຍາ ຈົນກາຍຊູບແຫ້ງ।

Verse 81

ध्यायन्तौ तस्थतुर्देवं शतबाहुद्विजोत्तमौ । मासार्धेन मृतो राजा शतबाहुर्महामनाः

ທັງສອງ—ສະຕະບາຫຸ ແລະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ໃນການພິຈາລະນາພຣະເທວະ। ຫຼັງຈາກຄື່ງເດືອນ ພະຣາຊາ ສະຕະບາຫຸ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍເສຍຊີວິດ।

Verse 82

किङ्कणीजालशोभाढ्यं विमानं तत्र चागतम् । साधु साधु नृपश्रेष्ठ विमानारोहणं कुरु

ທີ່ນັ້ນ ວິມານອັນງາມ ປະດັບດ້ວຍຕາຂ່າຍກະດິ່ງກິ່ງກັງ ໄດ້ມາຮອດ। “ສາທຸ ສາທຸ! ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຂຶ້ນວິມານເຖີດ!”

Verse 83

। अध्याय

ຈົບບົດ (ໝາຍສິ້ນສຸດ)

Verse 84

अप्सरस ऊचुः । लोभावृतो ह्ययं विप्रो लोभात्पापस्य संग्रहः । हनूमन्तेश्वरे राजन्ये मृताः सत्त्वमास्थिताः

ອັບສະຣາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ພຣາຫມັນນີ້ຖືກຄວາມໂລບປົກຄຸມແທ້; ຈາກໂລບເກີດການສະສົມບາບ. ແຕ່ຜູ້ມີຊາດກະສັດທີ່ຕາຍທີ່ຮະນູມັນເຕສະວະຣ ໄດ້ຕັ້ງມັ້ນໃນສັດຕະວະ.”

Verse 85

ते यान्ति शांकरे लोके सर्वपापक्षयंकरे । नैव पापक्षयश्चास्य ब्राह्मणस्य नरेश्वर

ພວກເຂົາໄດ້ໄປຮອດໂລກຂອງພຣະສັງກະຣ ອັນເປັນທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ. ແຕ່ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ສຳລັບພຣາຫມັນນີ້ ການສິ້ນບາບຍັງບໍ່ເກີດ

Verse 86

गृहं च गृहिणी चित्ते ब्राह्मणस्य प्रवर्तते । शतबाहुस्ततो विप्रमुवाच विनयान्वितः

ໃນໃຈຂອງພຣາຫມັນ ຄວາມຄິດເຖິງ “ເຮືອນ” ແລະ “ແມ່ເຮືອນ” ກໍກັບຄືນມາ. ແລ້ວ ສະຕະບາຫຸ ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ໄດ້ກ່າວກັບພຣາຫມັນນັ້ນ

Verse 87

त्यज मूलमनर्थस्य लोभमेनं द्विजोत्तम । इत्युक्त्वा स्वर्ययौ राजा स्वर्गकन्यासमावृतः

“ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ, ຈົ່ງລະຄວາມໂລບນີ້ເຖີດ; ນີ້ແມ່ນຮາກແຫ່ງຄວາມວິບັດ.” ກ່າວແລ້ວ ພຣະຣາຊາໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ ໂດຍມີນາງຟ້າຫ້ອມລ້ອມ

Verse 88

दिनैः कैश्चिद्गतो विप्रः स्वर्गं वैतालिकैर्वृतः । बर्ही च काशीराजस्य पुत्रस्तीर्थप्रभावतः

ຜ່ານໄປບໍ່ກີ່ມື້ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ ມີວະໄຕລິກະ—ນັກຂັບຮ້ອງສະຫວັນ—ຫ້ອມລ້ອມ. ແລະ ບະຫຣີ ລູກຊາຍຂອງກະສັດກາຊີ ກໍໄດ້ບັນລຸເຊັ່ນນັ້ນ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຕີຣຖະນັ້ນ.

Verse 89

आत्मानं कन्यया दत्तं पूर्वजन्म व्यचिन्तयन् । सा च तं प्रौढमालोक्य पितुराज्ञामवाप्य च । स्वयंवरे स्वभर्तारं लेभे साध्वी नृपात्मजम्

ເມື່ອລະລຶກຊາດກ່ອນ ລາວໄດ້ຄິດທົດທວນວ່າ ຕົນເຄີຍຖືກນາງກັນຍາ “ມອບໃຫ້” ແນວໃດ. ແລະນາງຜູ້ມີສິນນັ້ນ ເຫັນລາວບັດນີ້ເປັນຜູ້ໃຫຍ່ ແລະໄດ້ຮັບຄຳອະນຸຍາດຈາກບິດາ ຈຶ່ງເລືອກເອົາເຈົ້າຊາຍຜູ້ດີນັ້ນເປັນສາມີໃນພິທີສະວະຍັມວະຣະ.

Verse 90

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एतद्वृत्तान्तमभवत्तस्मिंस्तीर्थे नृपोत्तम । एतस्मात्कारणान्मेध्यं तीर्थमेतत्सदा नृप

ພຣະສີມາຣະກັນເຑຍະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ເຫດການທັງໝົດນີ້ເກີດຂຶ້ນທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ. ເພາະເຫດນີ້ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຕີຣຖະນີ້ເປັນເມທຍະ—ບໍລິສຸດ ແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ—ຢູ່ເສມອ.”

Verse 91

अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां सर्वकालं नरेश्वर । विशेषाच्चाश्विने मासि कृष्णपक्षे चतुर्दशीम्

ໂອ ນະເຣສະວອນ! ໃນວັນຕິຖີທີ 8 ຫຼືຕິຖີທີ 14—ເວລາໃດກໍໄດ້—ແຕ່ໂດຍພິເສດ ໃນເດືອນອາສະວິນ ຂ້າງມືດ (ກຣິສນະປັກສະ) ຕິຖີທີ 14.

Verse 92

स्नापयेदीश्वरं भक्त्या क्षौद्रक्षीरेण सर्पिषा । दध्ना च खण्डयुक्तेन कुशतोयेन वै पुनः

ດ້ວຍພັກຕິ ພຶງອາບສົງພຣະເຈົ້າ—ດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງແລະນົມ, ດ້ວຍກີ (ghee), ດ້ວຍນົມສົ້ມຜະສົມນ້ຳຕານ, ແລະຈາກນັ້ນອາບອີກຄັ້ງດ້ວຍນ້ຳທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ສັກສິດໂດຍຫຍ້າກຸສະ.

Verse 93

श्रीखण्डेन सुगन्धेन गुण्ठयेच्च महेश्वरम् । ततः सुगन्धपुष्पैश्च बिल्वपत्रैश्च पूजयेत्

ພຶງທາພຣະມະເຫສະວອນດ້ວຍຈັນທະນາຫອມ. ແລ້ວບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມ ແລະໃບບິລະວະ.

Verse 94

मुचकुन्देन कदेन जातीकाशकुशोद्भवैः । उन्मत्तमुनिपुष्पौघैः पुष्पैस्तत्कालसम्भवैः

ດ້ວຍດອກມຸຈະກຸນທະ, ດອກກະດາ, ດອກມະລິ, ແລະດອກທີ່ເກີດຈາກຫຍ້າກາຊະກັບຫຍ້າກຸຊະ ທັງດ້ວຍດອກ ‘ອຸນມັດຕະມຸນີ’ ຢ່າງຫຼາຍ ແລະດອກໄມ້ໃດໆ ທີ່ມີໃນລະດູນັ້ນ—

Verse 95

अर्चयेत्परया भक्त्या हनूमन्तेश्वरं शिवम् । घृतेन दापयेद्दीपं तैलेन तदभावतः

ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ພຶງບູຊາພຣະສິວະໃນນາມຫນູມັນເຕສະວອນ. ພຶງຖວາຍປະທີບດ້ວຍກີ; ຖ້າບໍ່ມີກີ ກໍໃຊ້ນ້ຳມັນແທນ.

Verse 96

श्राद्धं च कारयेत्तत्र ब्राह्मणैर्वेदपारगैः । सर्वलक्षणसम्पूर्णैः कुलीनैर्गृहपालकैः

ແລະທີ່ນັ້ນພຶງໃຫ້ປະກອບພິທີສຣາດທະ ໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານໃນເວທະ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະອັນຄົບຖ້ວນ ມີຕະກູນດີ ແລະຮັກສາວິໄນຄອບຄົວ.

Verse 97

तर्पयेद्ब्राह्मणान् भक्त्या वसनान्नहिरण्यतः । नरकस्था दिवं यान्तु प्रोच्येति प्रणमेद्द्विजान्

ດ້ວຍສັດທາພຶງໃຫ້ພຣາຫມັນພໍໃຈ ໂດຍຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ອາຫານ ແລະຄໍາ. ເວົ້າວ່າ “ຂໍໃຫ້ຜູ້ຢູ່ໃນນະລົກໄດ້ເຖິງສະຫວັນ” ແລ້ວຈຶ່ງນົບນ້ອມແດ່ທະວິຊະ.

Verse 98

पतितान् वर्जयेद्विप्रान् वृषली यस्य गेहिनी । स्ववृषं चापरित्यज्य वृषैरन्यैर्वृषायते

ຄວນຫຼີກເວັ້ນພຣາຫມັນຜູ້ຕົກຕໍ່າ ແລະຄວນຫຼີກເວັ້ນຜູ້ທີ່ມີເມຍເປັນ “ວຶສະລີ” ຄືສະຕຣີທີ່ລະທິ້ງຜົວຂອງຕົນ ແລ້ວໄປຢູ່ເປັນເມຍຂອງຊາຍອື່ນໆ।

Verse 99

वृषलीं तां विदुर्देवा न शूद्री वृषली भवेत् । ब्रह्महत्या सुरापानं गुरुदारनिषेवणम्

ເທວະດາທັງຫຼາຍຮູ້ວ່ານາງນັ້ນເປັນ “ວຶສະລີ”; ນາງຊູດຣະບໍ່ໄດ້ເປັນວຶສະລີດ້ວຍເຫດແຕ່ກຳເນີດ. ຄຳນີ້ຜູກພັນກັບມະຫາບາບ ເຊັ່ນ ຂ້າພຣາຫມັນ ດື່ມສຸລາ ແລະລ່ວງລະເມີດເມຍຂອງຄູອາຈານ।

Verse 100

सुवर्णहरणन्यासमित्रद्रोहोद्भवं तथा । नश्यते पातकं सर्वमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

ດັ່ງນັ້ນ ບາບທີ່ເກີດຈາກການລັກຄຳ, ການຫັກຫຼັງຕໍ່ຂອງຝາກ (ອາມານັດ), ແລະການທໍລະຍົດຕໍ່ມິດ—ແທ້ຈິງແລ້ວບາບທັງປວງ—ຍ່ອມສູນສິ້ນ; ດັ່ງນີ້ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 101

श्रीमार्कण्डेय उवाच । वाक्प्रलापेन भो वत्स बहुनोक्तेन किं मया । सर्वपातकसंयुक्तो दद्याद्दानं द्विजन्मने

ພຣະສີມາຣກັນເຑຍະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ລູກເອີຍ ການພູດພຽງແຕ່ຄຳ—ຂ້ອຍເວົ້າຫຼາຍ—ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກບາບທັງປວງຫຸ້ມຫໍ້ ກໍຄວນໃຫ້ທານແກ່ດວິຊະ (ພຣາຫມັນ)。”

Verse 102

गोदानं च प्रकर्तव्यमस्मिंस्तीर्थे विशेषतः । गोदानं हि यतः पार्थ सर्वदानाधिकं स्मृतम्

ແລະຄວນກະທຳ “ໂຄທານ” (ຖວາຍງົວ) ຢ່າງແນ່ນອນ ໂດຍສະເພາະໃນຕີຣຖະນີ້; ເພາະໂອ ປາຣຖະ ໂຄທານຖືກຈື່ຈຳວ່າສູງສຸດເໜືອທານທັງປວງ।

Verse 103

सर्वदेवमया गावः सर्वे देवास्तदात्मकाः । शृङ्गाग्रेषु महीपाल शक्रो वसति नित्यशः

ງົວທັງຫຼາຍເປັນທີ່ແຜ່ຊາຍດ້ວຍເທວະທັງປວງ; ເທວະທັງປວງກໍມີຮູບຢູ່ໃນງົວນັ້ນ. ໂອ ຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ, ທີ່ປາຍເຂົາງົວ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ປະທັບຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 104

उरः स्कन्दः शिरो ब्रह्मा ललाटे वृषभध्वजः । चन्द्रार्कौ लोचने देवौ जिह्वायां च सरस्वती

ທີ່ອົກຂອງນາງມີສະກັນດະສະຖິດ; ທີ່ສີສະມີພຣະພຣະຫມາ; ແລະທີ່ໜ້າຜາກມີພຣະຜູ້ຖືທຸງວົວ (ສິວະ). ຈັນທຣາ-ອາທິດເປັນເທວະສອງອົງໃນດວງຕາ ແລະສະຣັສວະຕີສະຖິດຢູ່ໃນລີ້ນ.

Verse 105

मरुद्गणाः सदा साध्या यस्या दन्ता नरेश्वर । हुङ्कारे चतुरो वेदान् विद्यात्साङ्गपदक्रमान्

ໂອ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ທີ່ແຂ້ວຂອງນາງມີໝູ່ມະຣຸດສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ ແລະໝູ່ສາດຫຍະກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຈາກສຽງ ‘ຮຸງ’—ສຽງຮ້ອງອັນສັກສິດ—ພຶງຮູ້ວ່າເປັນພຣະເວດທັງສີ່ ພ້ອມເວທາງຄະ ແລະລຳດັບຄຳຕາມປະທະກຣະມະ.

Verse 106

ऋषयो रोमकूपेषु ह्यसंख्यातास्तपस्विनः । दण्डहस्तो महाकायः कृष्णो महिषवाहनः

ໃນຮູຂຸມຂົນຂອງນາງ ມີລິສີຜູ້ບຳເນັດຕະປະນັບບໍ່ຖ້ວນສະຖິດຢູ່. ແລະຍັງມີພຣະຜູ້ຖືດັນດະ ກາຍໃຫຍ່ມະຫາ ຜິວຄ່ຳ—ຜູ້ມີຄວາຍເປັນພາຫະນະ—ປາກົດຢູ່ດ້ວຍ.

Verse 107

यमः पृष्ठस्थितो नित्यं शुभाशुभपरीक्षकः । चत्वारः सागराः पुण्याः क्षीरधाराः स्तनेषु च

ຢູ່ເທິງຫຼັງຂອງນາງ ຍະມະສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ ເປັນຜູ້ກວດກາກຳດີແລະກຳຊົ່ວ. ແລະມະຫາສະໝຸດອັນບຸນສິດທັງສີ່ ປາກົດເປັນສາຍນ້ຳນົມຢູ່ໃນເຕົ້ານົມຂອງນາງ.

Verse 108

विष्णुपादोद्भवा गङ्गा दर्शनात्पापनाशनी । प्रस्रावे संस्थिता यस्मात्तस्माद्वन्द्या सदा बुधैः

ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ຜຸດກຳເນີດຈາກພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນກໍທຳລາຍບາບໄດ້। ເນື່ອງຈາກນາງສະຖິດຢູ່ໃນກະແສໂຄມູຕຣ (ນ້ຳປັດສະວະງົວ) ດັ່ງນັ້ນນັກປັນຍາຈຶ່ງນົບນ້ອມບູຊານາງເປັນນິດ।

Verse 109

लक्ष्मीश्च गोमये नित्यं पवित्रा सर्वमङ्गला । गोमयालेपनं तस्मात्कर्तव्यं पाण्डुनन्दन

ພຣະນາງລັກສະມີ ສະຖິດຢູ່ໃນຂີ້ງົວເປັນນິດ—ບໍລິສຸດ ແລະເປັນແຫຼ່ງມົງຄຸນທັງປວງ। ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ບຸດແຫ່ງປານຑຸ ຄວນທາຂີ້ງົວເພື່ອການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ।

Verse 110

गन्धर्वाप्सरसो नागाः खुराग्रेषु व्यवस्थिताः । पृथिव्यां सागरान्तायां यानि तीर्थानि भारत । तानि सर्वाणि जानीयाद्गौर्गव्यं तेन पावनम्

ຄັນທັຣວະ, ອັບສະຣາ ແລະ ນາກາ ສະຖິດຢູ່ທີ່ປາຍກີບຂອງນາງ. ໂອ ພາຣະຕະ ບັນດາຕີຣຖະທັງຫມົດໃນໂລກທີ່ມີມະຫາສະໝຸດເປັນຂອບເຂດ ຈົ່ງຮູ້ວ່າລ້ວນຢູ່ໃນໂຄ; ດັ່ງນັ້ນສິ່ງໃດໆທີ່ເກີດຈາກໂຄຈຶ່ງເປັນສິ່ງຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 111

युधिष्ठिर उवाच । सर्वदेवमयी धेनुर्गीर्वाणाद्यैरलंकृता । एतत्कथय मे तात कस्माद्गोषु समाश्रिताः

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ໂຄນົມ (ເທນຸ) ເປັນທີ່ສະຖິດຂອງເທວະທັງປວງ ແລະຖືກປະດັບໂດຍຊາວສະຫວັນແລະອື່ນໆ. ຂ້າແຕ່ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບດຸດບິດາ ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ ເຫດໃດເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງມາອາໄສຢູ່ໃນໂຄ?”

Verse 112

श्रीमार्कण्डेय उवाच । सर्वदेवमयो विष्णुर्गावो विष्णुशरीरजाः । देवास्तदुभयात्तस्मात्कल्पिता विविधा जनैः

ສຣີ ມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: “ພຣະວິສນຸເປັນຜູ້ປະກອບດ້ວຍເທວະທັງປວງ ແລະໂຄທັງຫຼາຍເກີດຈາກພຣະວະກາຍຂອງພຣະວິສນຸໂດຍກົງ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຈິງທັງສອງນີ້ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງເຂົ້າໃຈການສະຖິດຂອງເທວະໃນໂຄໄດ້ຫຼາຍປະການ”

Verse 113

श्वेता वा कपिला वापि क्षीरिणी पाण्डुनन्दन । सवत्सा च सुशीला च सितवस्त्रावगुण्ठिता

ຈະເປັນງົວສີຂາວ ຫຼືສີອອກນ້ຳຕານກໍຕາມ, ໂອ ບຸດແຫ່ງປານດຸ, ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍນ້ຳນົມ; ມີລູກງົວຄຽງຂ້າງ, ນິສັຍອ່ອນໂຍນ, ແລະຄຸ້ມດ້ວຍຜ້າຂາວ—ງົວແບບນີ້ຄວນຖວາຍເປັນທານ.

Verse 114

कांस्यदोहनिका देया स्वर्णशृङ्गी सुभूषिता । हनूमन्तेश्वरस्याग्रे भक्त्या विप्राय दापयेत्

ຄວນໃຫ້ພາຊະນະດອຍນ້ຳນົມທຳດ້ວຍທອງສຳລິດ ແລະປະດັບງົວໃຫ້ມີເຂົາຄຳ ພ້ອມເຄື່ອງປະດັບງາມ. ຕໍ່ໜ້າຮນູມັນເຕສະວະຣະ ຈົ່ງມອບດ້ວຍສັດທາແກ່ພຣາຫມະນ.

Verse 115

नियमस्थेन सा देया स्वर्गमानन्त्यमिच्छता । असमर्थाय ये दद्युर्विष्णुलोके प्रयान्ति ते

ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນນິຍະມະແລະວັດ ຄວນຖວາຍທານນັ້ນ ໂດຍປາດຖະນາຄວາມອະນັນຕະແຫ່ງສະຫວັນ. ຜູ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຂັດສົນແລະບໍ່ມີກຳລັງ ຈະໄປຮອດໂລກຂອງພຣະວິສະນຸ.

Verse 116

असौ लोके च्युतो राजन्भूतले द्विजमन्दिरे । कुशलो जायते पुत्रो गुणविद्याधनर्द्धिमान्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອຜູ້ນັ້ນຈຸດຕິຈາກໂລກນັ້ນແລ້ວມາເກີດໃນແຜ່ນດິນ, ຍ່ອມເກີດໃນເຮືອນຂອງທະວິຊະ (ພຣາຫມະນ). ເຂົາຈະເປັນບຸດຜູ້ສາມາດ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າ, ວິຊາ, ຊັບສິນ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 117

सर्वपापहरं तीर्थं हनूमन्तेश्वरं नृप । शृण्वन्विमुच्यते पापाद्वर्णसंकरसंभवात्

ໂອ ພຣະນະຣິປ, ຮນູມັນເຕສະວະຣະແມ່ນທີຣະຖະທີ່ກຳຈັດບາບທັງປວງ. ແຕ່ພຽງໄດ້ຍິນມະຫິມາຂອງພຣະອົງ ກໍພົ້ນຈາກບາບ—ແມ່ນກະທັ້ງມົນທິນທີ່ເກີດຈາກວັນນະສັງກະຣະ.

Verse 118

दूरस्थश्चिन्तयन् पश्यन्मुच्यते नात्र संशयः

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໄກ ຜູ້ໃດລະລຶກພາວະນາ ແລະເຫັນ (ສັດທຳອັນສັກສິດນັ້ນ) ຍ່ອມພົ້ນທຸກ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ