Adhyaya 7

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुनरेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजंगमे । सलिलेनाप्लुते लोके निरालोके तमोद्भवे

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອເອການະວະອັນນ່າຢ້ານ (ມະຫາສະມຸດດຽວແຫ່ງປຣະລະຍະ) ເກີດຂຶ້ນ ແລະສັດທັງຈອນແລະຢຸດນິ່ງພິນາດ—ເມື່ອໂລກຖືກນ້ຳຖ້ວມ ໄຮ້ແສງ ແລະເກີດຈາກຄວາມມືດ—

Verse 2

ब्रह्मैको विचरंस्तत्र तमीभूते महार्णवे । दिव्यवर्षसहस्रं तु खद्योत इव रूपवान्

ທີ່ນັ້ນ ໃນມະຫາສະມຸດທີ່ກາຍເປັນຄວາມມືດມົນ ພຣະພຣະຫມາຢູ່ພຽງອົງດຽວເດີນທ່ອງໄປ—ຕະຫຼອດພັນປີທິບ—ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຫິ່ງຫ້ອຍ।

Verse 3

शेते योजनसाहस्रमप्रमेयमनुत्तमम् । द्वादशादित्यसंकाशं सहस्रचरणेक्षणम्

ພຣະອົງບັນທົມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກາຍແຜ່ຍາວພັນໂຍຊະນະ—ຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ແລະສູງສຸດ—ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນສິບສອງດວງ ມີຕີນພັນ ແລະຕາພັນ।

Verse 4

प्रसुप्तं चार्णवे घोरे ह्यपश्यत्कूर्मरूपिणम् । तं दृष्ट्वा विस्मयापन्नो ब्रह्मा बोधयते शनैः

ແລະໃນມະຫາສະມຸດອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາເຫັນພຣະອົງນອນຫຼັບໃນຮູບພະກຸຣະມະ (ເຕົ່າ). ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາກໍເກີດຄວາມພິສົດ ແລະຄ່ອຍໆພະຍາຍາມປຸກໃຫ້ຕື່ນ।

Verse 5

स्तुतिभिर्मंगलैश्चैव वेदवेदांगसंभवैः । वाचस्पते विबुध्यस्व महाभूत नमोऽस्तु ते

ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນເປັນມົງຄຸນ ອັນເກີດຈາກເວດ ແລະ ເວດາງຄະ (ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ): “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ ຈົ່ງຕື່ນ! ໂອ ມະຫາພູຕະ ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ”

Verse 6

तवोदरे जगत्सर्वं तिष्ठते परमेश्वर । तद्विमुञ्च महासत्त्व यत्पूर्वं संहृतं त्वया

ໂອ ປະຣະເມສະວະຣະ ໃນພຣະອຸທອນຂອງພຣະອົງ ໂລກທັງປວງດຳລົງຢູ່; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາສັດຕະວະ ຈົ່ງປ່ອຍຄືນ ສິ່ງທີ່ພຣະອົງເຄີຍກຸມກັບໄວ້ໃນພຣະອົງແຕ່ກ່ອນ

Verse 7

अध्याय

ອັດທະຍາຍ — “ບົດ/ຕອນ”

Verse 8

स निशम्य वचस्तस्य उत्थितः परमेश्वरः । समुद्गिरन् स लोकांस्त्रीन् ग्रस्तान् कल्पक्षये तदा

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ປະຣະເມສະວະຣະກໍລຸກຂຶ້ນ; ແລະໃນຍາມສິ້ນກັລປະແຫ່ງປະລະຍະ ພຣະອົງໄດ້ຂັບອອກຄືນ ໄຕໂລກທີ່ເຄີຍກືນໄວ້

Verse 9

देवदानवगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः । सचन्द्रार्कग्रहाः सर्वे शरीरात्तस्य निर्गताः

ເທວະ, ດານະວະ, ຄັນທະວະ—ພ້ອມດ້ວຍ ຢັກສະ, ນາກະ, ຣາກສະສະ—ແມ່ນແຕ່ ຈັນທຣະ, ສຸຣະຍະ ແລະ ດາວເຄາະທັງປວງ; ທັງໝົດນັ້ນລ້ວນອອກມາຈາກພຣະກາຍຂອງພຣະອົງ

Verse 10

ततो ह्येकार्णवं सर्वं विभज्य परमेश्वरः । विस्तीर्णोपलतोयौघां सरित्सरविवर्धिताम्

ແລ້ວພຣະປະເມສະວະຣະໄດ້ແບ່ງມະຫາສະມຸດອັນເປັນໜຶ່ງດຽວທີ່ຄອບຄຸມທຸກສິ່ງ; ແລະຊົງໃຫ້ປາກົດຜືນນ້ຳອັນກວ້າງໃນແຜ່ນດິນ—ກະແສນ້ຳແລະທາຣາເຊື່ອມຜ່ານໂຂດຫີນ, ເພີ່ມພູນໂດຍແມ່ນ້ຳແລະທະເລສາບທັງຫຼາຍ।

Verse 11

पश्यते मेदिनीं देवः सवृक्षौषधिपल्वलाम् । हिमवन्तं गिरिश्रेष्ठं श्वेतं पर्वतमुत्तमम्

ພຣະເທວະໄດ້ຊົງທອດພຣະເນດເບິ່ງແຜ່ນດິນ—ມີຕົ້ນໄມ້, ພືດຢາ, ແລະບຶງຫນອງຊຸ່ມນ້ຳ; ແລະຊົງເຫັນພູຫິມະວານ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ພູ, ພ້ອມທັງພູສະເວຕະອັນຍອດຢ່າງ

Verse 12

शृङ्गवन्तं महाशैलं ये चान्ये कुलपर्वताः । जंबुद्वीपं कुशं क्रौञ्चं सगोमेदं सशाल्मलम्

ພຣະອົງຊົງເຫັນພູສຣິງຄະວານ ອັນເປັນມະຫາພູ, ແລະພູກຸລະອື່ນໆອີກ; ພ້ອມທັງຊົງເຫັນຊັມບູທະວີປ, ກຸສະ, ກຣາວັນຈະ, ໂກເມດ ແລະ ຊາລະມະລະ—ທະວີປອັນໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ

Verse 13

पुष्करान्ताश्च ये द्वीपा ये च सप्तमहार्णवाः । लोकालोकं महाशैलं सर्वं च पुरतः स्थितम्

ພຣະອົງຊົງເຫັນທະວີປທັງຫຼາຍທີ່ແຜ່ໄປຈົນເຖິງປຸສະກະຣະ ແລະມະຫາສະມຸດໃຫຍ່ທັງເຈັດ; ພ້ອມທັງພູໂລກາໂລກອັນມະຫິມາ—ທຸກສິ່ງຕັ້ງຢູ່ເບື້ອງໜ້າພຣະອົງ

Verse 14

चतुःप्रकृतिसंयुक्तं जगत्स्थावरजंगमम् । युगान्ते तु विनिष्क्रान्तमपश्यत्स महेश्वरः

ພຣະມະເຫສະວະຣະຊົງເຫັນໂລກທັງປວງ—ທັງສັດເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ອັນປະກອບດ້ວຍທາດແຫ່ງປຣະກຣິຕິສີ່ປະການ, ຊຶ່ງປາກົດຂຶ້ນອີກໃນຍຸການຕະ

Verse 15

विप्रकीर्णशिलाजालामपश्यत्स वसुंधराम् । कूर्मपृष्ठोपगां देवीं महार्णवगतां प्रभुः

ພຣະເຈົ້າໄດ້ເຫັນແຜ່ນດິນທີ່ຖືກກະຈາຍດ້ວຍເຄືອຂ່າຍຫີນທີ່ແຕກກະຈາຍ; ແລະທ່ານໄດ້ເຫັນພຣະນາງພູມີດີວີສະຖິດເທິງຫຼັງກູຣມະ ຢູ່ໃນມະຫາສະມຸດໃຫຍ່।

Verse 16

तस्मिन् विशीर्णशैलाग्रे सरित्सरोविवर्जिते । नानातरंगभिन्नोद आवर्तोद्वर्तसंकुले

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເທິງຍອດພູທີ່ແຕກພັງ—ປາສະຈາກແມ່ນ້ຳແລະຫນອງ—ນ້ຳຖືກຄື້ນຫຼາຍຢ່າງຊົກແຕກ ແອດແນ້ນດ້ວຍວົງນ້ຳແລະກະແສວຽນປັ່ນປ່ວນ।

Verse 17

नानौषधिप्रज्वलिते नानोत्पलशिलातले । नानाविहंगसंघुष्टां मत्स्यकूर्मसमाकुलाम्

ພຣະອົງໄດ້ເຫັນພື້ນທີ່ນັ້ນສະຫວ່າງໄສດ້ວຍສະໝຸນໄພຮັກສາຫຼາຍຊະນິດ; ພື້ນຫີນມີດອກບົວນານາພັນກະຈາຍ; ກ້ອງກັງວານດ້ວຍຝູງນົກ ແລະແນ້ນໄປດ້ວຍປາແລະກູຣມະ (ເຕົ່າ).

Verse 18

दिव्यमायामयीं देवीमुत्कृष्टाम्बुदसन्निभाम् । नदीमपश्यद्देवेशो ह्यनौपम्यजलाशयाम्

ເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງໄດ້ເຫັນແມ່ນ້ຳນັ້ນເປັນເທວີ—ກໍ່ຮູບດ້ວຍມາຍາທິບ ດັ່ງເມກອັນວິເສດ—ເປັນອ່າງນ້ຳສັກສິດທີ່ຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 19

मध्ये तस्याम्बुदश्यामां पीनोरुजघनस्तनीम् । वस्त्रैरनुपमैर्दिव्यैर्नानाभरणभूषिताम्

ຢູ່ກາງນາງນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນຮູບກັນຍາສີຄ້ຳດັ່ງເມກ—ສະໂພກແລະອົກເຕັມອິ່ມ—ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າທິບອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນນານາປະການ।

Verse 20

सनूपुररवोद्दामां हारकेयूरमण्डिताम् । तादृशीं नर्मदां देवीं स्वयं स्त्रीरूपधारिणीम्

ສຽງກຳໄລຂໍ້ຕີນຂອງນາງດັງກ້ອງ; ປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍແລະກຳໄລແຂນ—ນັ້ນແຫຼະແມ່ນພຣະນາງນຣມະດາເທວີເອງ ຜູ້ຊົງຮັບຮູບເປັນສະຕຣີ।

Verse 21

योगमायामयैश्चित्रैर्भूषणैः स्वैर्विभूषिताम् । अव्यक्ताङ्गीं महाभागामपश्यत्स तु नर्मदाम्

ເຂົາໄດ້ເຫັນນາງນຣມະດາ ຜູ້ມີພາກບຸນຍິ່ງ—ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນພິສົດທີ່ເກີດຈາກໂຢກະມາຍາ; ອະວະຍະວະຂອງນາງລະອຽດລຶກລັບ ເກີນກວ່າສາຍຕາທົ່ວໄປຈະເຫັນໄດ້।

Verse 22

अर्धोद्यतभुजां बालां पद्मपत्रायतेक्षणाम् । स्तुवन्तीं देवदेवेशमुत्थितां तु जलात्तदा

ແລ້ວເຂົາເຫັນນາງສາວນ້ອຍຜຸດຂຶ້ນຈາກນ້ຳ—ແຂນຍົກຂຶ້ນພຽງຄື່ງ ດວງຕາດຸດໃບບົວ—ກຳລັງສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ।

Verse 23

विस्मयाविष्टहृदयो ह्यहमुद्वीक्ष्य तां शुभाम् । स्नात्वा जले शुभे तस्याः स्तोतुमभ्युद्यतस्ततः

ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ໃຈຂ້ອຍຖືກຄວາມພິສົດຄອບງຳ; ແລ້ວຂ້ອຍອາບນ້ຳໃນນ້ຳອັນສັກສິດຂອງນາງ ແລະຕຽມຈະສັນລະເສີນນາງ।

Verse 24

अर्चयामास संहृष्टो मन्त्रैर्वेदांगसंभवैः । सृष्टं च तत्पुरा राजन्पश्येयं सचराचरम्

ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເຂົາໄດ້ບູຊາດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ເກີດຈາກພຣະເວດແລະເວດາງຄະ; ແລະໂອ ພຣະຣາຊາ ເຂົາໄດ້ເຫັນສັບພະສິ່ງທັງປວງ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະທີ່ຢຸດນິ່ງ—ດັ່ງທີ່ເຄີຍເປັນໃນການກ່ອນ।

Verse 25

सदेवासुरगन्धर्वं सपन्नगमहोरगम् । पश्याम्येषा महाभागा नैव याता क्षयं पुरा

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນໂລກນີ້ມີທັງເທວະ, ອະສຸຣະ ແລະ ຄັນທະຣະວະ, ມີງູ ແລະ ນາກໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ; ພຣະສັກຕິຜູ້ມີພາກອັນຍິ່ງນີ້ ໃນການກ່ອນບໍ່ເຄີຍເສື່ອມສູນເລີຍ.

Verse 26

महादेवप्रसादाच्च तच्छरीरसमुद्भवा । भूयो भूयो मया दृष्टा कथिता ते नृपोत्तम

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງມະຫາເທວະ—ນາງເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະວະກາຍຂອງພຣະອົງເອງ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນນາງຊ້ຳໆ; ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານແລ້ວ.

Verse 27

प्रादुर्भावमिमं कौर्म्यं येऽधीयन्ते द्विजोत्तमाः । येऽपि शृण्वन्ति विद्वांसो मुच्यन्ते तेऽपि किल्बिषैः

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດສຶກສາເລື່ອງການປາກົດຂອງກູຣະມະ (ອະວະຕານເປັນເຕົ່າ) ນີ້, ແລະແມ່ນແຕ່ນັກຮູ້ຜູ້ພຽງຟັງ, ກໍຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງແທ້ໆ.