Adhyaya 5

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । आश्चर्यमेतदखिलं कथितं भो द्विजोत्तम । विस्मयं परमापन्ना ऋषिसंघा मया सह

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ເລື່ອງທັງປວງທີ່ທ່ານໄດ້ເລົ່ານັ້ນ ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ. ບັນດາລຶສີທັງຫຼາຍພ້ອມກັບຂ້າພະເຈົ້າ ລ້ວນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສວົງອັນສູງສຸດ”

Verse 2

अहो भगवती पुण्या नर्मदेयमयोनिजा । रुद्रदेहाद्विनिष्क्रान्ता महापापक्षयंकरी

ໂອ! ພຣະນະມະດາເທວີນີ້ ບຸນຍິ່ງແລະບໍລິສຸດ—ບໍ່ເກີດຈາກຄອບຄອງໃດ; ປະກົດອອກຈາກພຣະກາຍຂອງຣຸທຣະ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ທັງປວງ।

Verse 3

सप्तकल्पक्षये प्राप्ते त्वयेयं सह सुव्रत । न मृता च महाभागा किमतः पुण्यमुत्तमम्

ໂອ ຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະອັນດີ! ເມື່ອຄວາມພິນາດແຫ່ງ 7 ກັລປະມາຮອດ ນາງກໍຍັງຢູ່ກັບເຈົ້າ; ຜູ້ມີມົງຄຸນຍິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ດັບສູນ—ຈະມີບຸນອັນສູງສຸດກວ່ານີ້ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 4

के ते कल्पाः समुद्दिष्टाः सप्त कल्पक्षयंकराः । न मृता चेदियं देवी त्वं चैव ऋषिपुंगव

ກັລປະໃດແດ່ນທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວຖຶງ—7 ກັລປະທີ່ນຳໃຫ້ເກີດການລະລາຍແຫ່ງກັລປະ? ຖ້າເທວີນີ້ບໍ່ໄດ້ດັບສູນ ເຈົ້າດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ເປັນອຸສະພະໃນຫມູ່ຣິສີ, ຈົ່ງອະທິບາຍເຫດນີ້।

Verse 5

अध्याय

“ອັດທະຍາຍ”—ເປັນເຄື່ອງໝາຍບອກບົດ/ຕອນ; ບໍ່ແມ່ນຄາຖາສະໂລກແບບສຳເລັດ।

Verse 6

कथं संहरते विश्वं कथं चास्ते महार्णवे । कथं च सृजते विश्वं कथं धारयते प्रजाः

ພຣະອົງຜູ້ເປັນທິບ ຊົງຖອນຄືນຈັກກະວານແນວໃດ ແລະຊົງສະຖິດຢູ່ໃນມະຫາສະມຸດແນວໃດ? ຊົງສ້າງຈັກກະວານແນວໃດ ແລະຊົງຄ້ຳຈຸນສັດທັງປວງແນວໃດ?

Verse 7

कीदृग्रूपा भवेद्देवी सरिदेकार्णवीकृते । किमर्थं नर्मदा प्रोक्ता रेवती च कथं स्मृता

ເມື່ອແມ່ນ້ຳທັງປວງຮວມເປັນມະຫາສະມຸດອັນດຽວ ເທວີຈະປາກົດໃນຮູບໃດ? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ນະຣະມະດາ” ແລະຈື່ຈຳເປັນ “ເຣວະຕີ” ແນວໃດ?

Verse 8

अञ्जनेति किमर्थं वा किमर्थं सुरसेति च । मन्दाकिनी किमर्थं च शोणश्चेति कथं भवेत्

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເອີ້ນນາງວ່າ “ອັນຈະນາ” ແລະເປັນຫຍັງວ່າ “ສຸຣະສາ”? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເອີ້ນ “ມັນດາກິນີ” ແລະນາງກາຍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ໂສນະ” ແນວໃດ?

Verse 9

त्रिकूटेति किमर्थं वा किमर्थं वालुवाहिनी । कोटिकोट्यो हि तीर्थानां प्रविष्टा या महार्णवम्

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ຕຣິກູຏາ” ແລະເປັນຫຍັງວ່າ “ວາລຸວາຫິນີ” ຜູ້ນຳພາຊາຍ? ທີ່ທີຣຖະນັບໂກຕິໆເຂົ້າສູ່ນາງ, ແລະນາງຜູ້ລະລາຍເຂົ້າສູ່ມະຫາສະມຸດ—ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍເຖີດ

Verse 10

कियत्यः सरितां कोट्यो नर्मदां समुपासते । यज्ञोपवीतैरृषिभिर्देवताभिस्तथैव च

ແມ່ນ້ຳຈຳນວນກີ່ໂກຕິຈຶ່ງນົບນ້ອມບູຊາ “ນະຣະມະດາ”? ແລະບັນດາຣິສີຜູ້ສວມຍັຊໂຍປະວີຕ ພ້ອມທັງເທວະທັງຫຼາຍ ບູຊານາງແນວໃດ?

Verse 11

विभक्तेयं किमर्थं च श्रूयते मुनिसत्तम । वैष्णवीति पुराणज्ञैः किमर्थमिह चोच्यते

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງໄດ້ຍິນວ່ານາງ “ຖືກແບ່ງອອກ” ເປັນສ່ວນໆ? ແລະເປັນຫຍັງນັກຮູ້ປຸຣານະຈຶ່ງເອີ້ນນາງຢູ່ນີ້ວ່າ “ໄວສະນະວີ”?

Verse 12

केषु स्थानेषु तीर्थेषु पूजनीया सरिद्वरा । तीर्थानि च पृथग्ब्रूहि यत्र संनिहितो हरः

ແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດນັ້ນຄວນບູຊາຢູ່ສະຖານທີ່ ແລະ ທີຣະຖະໃດບ້າງ? ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກແຍກແຈ້ງເຖິງທີຣະຖະທີ່ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ສະຖິດຢ່າງພິເສດ.

Verse 13

यत्प्रमाणा च सा देवी या रुद्रेण विनिर्मिता । कीदृशानि च कर्माणि रुद्रेण कथितानि ते

ເທວີນັ້ນທີ່ຣຸທຣະສ້າງຂຶ້ນ ມີຂະໜາດ (ຄວາມກວ້າງໃຫຍ່) ເທົ່າໃດ? ແລະ ຣຸທຣະໄດ້ສອນພິທີກຳ ແລະ ການປະພຶດປະຕິບັດແນວໃດແກ່ເຈົ້າ?

Verse 14

कथं म्लेच्छसमाकीर्णो देशोऽयं द्विजसत्तम । एतदाचक्ष्व मां ब्रह्मन्मार्कण्डेय महामते

ໂອ ດວິຊະສັດຕະມະ, ດິນແດນນີ້ຖືກມະເລັດສະຈະເຂົ້າມາເຕັມໄດ້ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ, ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ໂອ ມາຣະກັນເດຍ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ.

Verse 15

श्रीमार्कण्डेय उवाच । शृण्वन्तु ऋषयः सर्वे त्वं च तात युधिष्ठिर । पुराणं नर्मदायां तु कथितं च त्रिशूलिना

ສີຣີ ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຂໍໃຫ້ຣິສີທັງປວງຈົ່ງຟັງ—ແລະ ເຈົ້າດ້ວຍ, ໂອ ຢຸທິສຖິຣ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ. ປຸຣານະນີ້ ຖືກປະກາດຢູ່ຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ ໂດຍຜູ້ຖືຕຣິຊູລ (ພຣະສິວະ).

Verse 16

वायोः सकाशाच्च मया तेनापि च महेश्वरात् । अशक्यत्वान्मनुष्याणां संक्षिप्तमृषिभिः पुरा

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບມາຈາກ ວາຍຸ, ແລະ ທ່ານນັ້ນກໍໄດ້ຮັບຈາກ ມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ). ເນື່ອງຈາກກວ້າງໃຫຍ່ເກີນກຳລັງມະນຸດ ຣິສີໃນການກ່ອນຈຶ່ງສັງຂິບໃຫ້ສັ້ນລົງ.

Verse 17

मायूरं प्रथमं तात कौर्म्यं च तदनन्तरम् । पुरं तथा कौशिकं च मात्स्यं द्विरदमेव च

ໂອ ລູກເອີຍ ກ່ອນອື່ນມີ ‘ມາຍູຣ’ (ສຳນວນ) ຕໍ່ມາແມ່ນ ‘ເກົາຣມະຍ’។ ຫຼັງນັ້ນມີ ‘ປຸຣ’, ‘ເກົາຊິກ’, ‘ມາດສະຍ’ ແລະ ‘ດວິຣະດ’ ອີກດ້ວຍ។

Verse 18

वाराहं यन्मया दृष्टं वैष्णवं चाष्टमं परम् । न्यग्रोधाख्यमतः चासीदाकाङ्क्षं पुनरुत्तमम्

ຂ້ອຍຍັງໄດ້ເຫັນສຳນວນ ‘ວາຣາຫະ’ ແລະ ‘ໄວສະນະວະ’ ອັນສູງສຸດເປັນລຳດັບທີ 8 ອີກທັງມີສຳນວນຊື່ ‘ນະຍະໂກຣດະ’ ແລະຍັງມີ ‘ອາກາງກະ’ ອັນດີເລີດອີກດ້ວຍ।

Verse 19

पद्मं च तामसं चैव संवर्तोद्वर्तमेव च । महाप्रलयमित्याहुः पुराणे वेदचिन्तकाः

ພວກທ່ານຍັງກ່າວເຖິງ ‘ປັດມະ’ ແລະ ‘ຕາມະສະ’ ພ້ອມທັງ ‘ສັມວັຣຕະ’ ແລະ ‘ອຸດວັຣຕະ’; ແລະສຳນວນຊື່ ‘ມະຫາປຣະລະຍະ’—ດັ່ງນີ້ນັກຄິດຄຳນຶງພຣະເວດໃນປຸຣານະໄດ້ປະກາດໄວ້।

Verse 20

एतत्संक्षेपतः सर्वं संक्षिप्तं तैर्महात्मभिः । विभक्तं च चतुर्भागैर्ब्रह्माद्यैश्च महर्षिभिः

ທັງໝົດນີ້ ໄດ້ຖືກຫຍໍ້ສະຫຼຸບໂດຍບັນດາມະຫາຕະມະເຫຼົ່ານັ້ນ; ແລະຍັງຖືກແບ່ງເປັນ 4 ພາກ ໂດຍມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກພຣະພຣະຫມາເປັນຕົ້ນ।

Verse 21

तदहं सम्प्रवक्ष्यामि पुराणार्थविशारद । सप्त कल्पा महाघोरा यैरियं न मृता सरित्

ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍ, ໂອ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນຄວາມໝາຍແຫ່ງປຸຣານະ. ຕະຫຼອດ 7 ກັລປະອັນນ່າຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງ ແມ່ນ້ຳນີ້ (ເຣວາ/ນະຣະມະດາ) ກໍບໍ່ໄດ້ສູນສິ້ນ।

Verse 22

आ जङ्गमं तमोभूतमप्रज्ञातमलक्षणम् । नष्टचन्द्रार्ककिरणमासीद्भूतविवर्जितम्

ທຸກສິ່ງ ຈົນເຖິງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ກໍກາຍເປັນຄວາມມືດທຶບ—ບໍ່ອາດແຍກແຍະ ແລະໄຮ້ເຄື່ອງໝາຍ; ແສງຈັນ ແລະ ແສງຕາເວັນດັບສູນ ແລະການມີຢູ່ກໍວ່າງເປົ່າຈາກສັດທັງປວງ।

Verse 23

तमसोऽतो महानाम्ना पुरुषः स जगद्गुरुः । चचार तस्मिन्नेकाकी व्यक्ताव्यक्तः सनातनः

ແລ້ວຈາກຄວາມມືດນັ້ນ ປຸຣຸສະຜູ້ມີນາມອັນຍິ່ງ—ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ—ໄດ້ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ທີ່ນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ; ນິລັນດອນ ທັງປາກົດ ແລະ ບໍ່ປາກົດ।

Verse 24

स चौंकारमयोऽतीतो गायत्रीमसृजद्द्विजः । स तया सार्द्धमीशानश्चिक्रीड पुरुषो विराट्

ພຣະເຈົ້າຜູ້ລ້ຳພົ້ນ ຜູ້ມີສານເປັນພະຍາງສັກສິດ “ໂອມ” ໄດ້ສ້າງ ຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī) ຂຶ້ນ; ແລ້ວ ອີສານະ—ວິຣາດ ບຸຣຸສະແຫ່ງຈັກກະວານ—ກໍຫຼິ້ນລີລາຮ່ວມກັບນາງ।

Verse 25

स्वदेहादसृजद्विश्वं पञ्चभूतात्मसंज्ञितम् । क्रीडन्समसृजद्विश्वं पञ्चभूतात्मसंज्ञितम्

ຈາກພຣະອົງເອງ ພຣະອົງໄດ້ປະກາດຈັກກະວານ ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າເປັນຮ່າງແຫ່ງອາດມັນຂອງມະຫາພູດທັງຫ້າ; ແລະໃນລີລາອັນທິບ ພຣະອົງກໍສ້າງຈັກກະວານນັ້ນອີກຄັ້ງ ອັນເປັນໜຶ່ງດຽວກັບທາດທັງຫ້ານັ້ນ।

Verse 26

क्रीडन् सृजद्विराट्संज्ञः सबीजं च हिरण्मयम् । तच्चाण्डमभवद्दिव्यं द्वादशादित्यसन्निभम्

ໃນຂະນະທີ່ຫຼິ້ນລີລາ ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ວິຣາດ” ໄດ້ສ້າງຫຼັກການສີທອງທີ່ມີເມັດພັນປະກອບຢູ່; ຈາກນັ້ນເກີດ “ໄຂ່ຈັກກະວານ” ອັນທິບ ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດັ່ງຕາເວັນສິບສອງດວງ।

Verse 27

तद्भित्त्वा पुरुषो जज्ञे चतुर्वक्त्रः पितामहः । सोऽसृजद्विश्वमेवं तु सदेवासुरमानुषम्

ເມື່ອຜ່າໄຂ່ໂລກນັ້ນ ບຸຣຸສະໄດ້ບັງເກີດເປັນປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້າ। ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ສ້າງສັບພະຈັກກະວານຕາມລຳດັບ ພ້ອມທັງເທວະ ອະສຸຣະ ແລະມະນຸດ।

Verse 28

सतिर्यक्पशुपक्षीकं स्वेदाण्डजजरायुजम् । एतदण्डं पुराणेषु प्रथमं परिकीर्तितम्

ຈາກການສ້າງນັ້ນ ເກີດມີສັດຕິຣະຍັກ—ສັດແລະນົກ—ພ້ອມທັງສັດມີຊີວິດທີ່ເກີດຫຼາຍວິທີ: ເກີດຈາກເຫື່ອ, ເກີດຈາກໄຂ່, ແລະເກີດຈາກຄັນ. ໄຂ່ໂລກນີ້ ຖືກກ່າວໃນປຸຣານະວ່າເປັນປະຖົມ।

Verse 29

पूर्वकल्पे नृपश्रेष्ठ क्रीडन्त्या परमेष्ठिना । उमया सह रुद्रस्य क्रीडतश्चार्णवीकृतः

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ໃນກັລປະກ່ອນ ເມື່ອປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ) ກຳລັງເລີນລີລາກັບພຣະອຸມາ ໂດຍລີລາຂອງຣຸທຣະ ຈັກກະວານນີ້ປານດັ່ງກາຍເປັນຫ້ວງທະເລກວ້າງໃຫຍ່।

Verse 30

हर्षाज्जज्ञे शुभा कन्या उमायाः स्वेदसंभवा । शर्वस्योरःस्थलाज्जज्ञे उमा कुचविमर्दनात्

ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເກີດມີກຸມາຣີຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ອອກມາຈາກເຫື່ອຂອງພຣະອຸມາ। ແລະພຣະອຸມາ (ອີກຄັ້ງ) ກໍໄດ້ບັງເກີດຈາກອຸຣະຂອງພຣະສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ເນື່ອງຈາກແຮງກົດຂອງຖັນຂອງນາງ।

Verse 31

स्वेदाद्विजज्ञे महती कन्या राजीवलोचना । द्वितीयः संभवो यस्या रुद्रदेहाद्युधिष्ठिर

ຈາກເຫື່ອ ໄດ້ບັງເກີດກຸມາຣີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ। ໂອ ຢຸທິສຖິຣ! ການບັງເກີດຄັ້ງທີສອງຂອງນາງ ແມ່ນມາຈາກພຣະວະກາຍຂອງຣຸທຣະເອງ।

Verse 32

सा परिभ्रमते लोकान् सदेवासुरमानवान् । त्रैलोक्योन्मादजननी रूपेणऽप्रतिमा तदा

ນາງໄດ້ພາລະເດີນທ່ອງໄປຕາມໂລກທັງຫຼາຍ ທ່າມກາງເທວະ ອະສຸຣ ແລະມະນຸດ. ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຮູບງາມຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ນາງກາຍເປັນເຫດໃຫ້ໄຕໂລກຫຼົງໄຫຼຄືນຄືນ.

Verse 33

तां दृष्ट्वा देवदैत्येन्द्रा मोहिता लभते कथम् । मृगयन्ति स्म तां कन्यामितश्चेतश्च भारत

ເມື່ອເຫັນນາງ ຈອມແຫ່ງເທວະແລະໄທຕະຍະກໍຕົກຢູ່ໃນມົວມົນ ຄິດວ່າ “ຈະໄດ້ນາງມາແນວໃດ?” ໂອ ພາຣະຕະ ພວກເຂົາຈຶ່ງອອກຕາມຫານາງກັນຍາໄປທົ່ວທິດ.

Verse 34

हावभावविलासैश्च मोहयत्यखिलं जगत् । भ्रमते दिव्यरूपा सा विद्युत्सौदामिनी यथा

ດ້ວຍທ່າທາງອ່ອນຊ້ອຍ ອາການແລະລີລາອັນງາມສະຫງ່າ ນາງເຮັດໃຫ້ທັ້ງໂລກຕົກຢູ່ໃນມົວມົນ. ນາງຜູ້ມີຮູບທິບ ເຄື່ອນໄປດັ່ງສາຍຟ້າວາບໃນກ້ອນເມກ.

Verse 35

मेघमध्ये स्थिता भाभिः सर्वयोषिदनुत्तमा । ततो रुद्रं सुराः सर्वे दैत्याश्च सह दानवैः

ນາງຢືນຢູ່ກາງກ້ອນເມກ ສ່ອງແສງຮຸ່ງໂລດ ເປັນຍອດແຫ່ງສະຕຣີທັງປວງ. ຈາກນັ້ນ ເທວະທັງຫມົດ ແລະໄທຕະຍະພ້ອມດານະວະ ພາກັນຫັນໄປຫາຣຸທຣະ.

Verse 36

वरयन्ति स्म तां कन्यां कामेनाकुलिता भृशम् । ततोऽब्रवीन्महादेवो देवदानवयोर्द्वयोः

ດ້ວຍກາມຕັນຫາອັນຮຸນແຮງ ພວກເຂົາຈຶ່ງຂໍມືນາງກັນຍາ. ຈາກນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະໄດ້ກ່າວຕໍ່ທັງສອງຝ່າຍ—ເທວະ ແລະດານະວະ.

Verse 37

बलेन तेजसा चैव ह्यधिको यो भविष्यति । स इमां प्राप्स्यते कन्यां नान्यथा वै सुरोत्तमाः

ຜູ້ໃດເຫນືອກວ່າທຸກຄົນດ້ວຍກຳລັງ ແລະ ເຕຊະ (tejas) ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນຈະໄດ້ຮັບນາງກຸມາຣີນີ້; ບໍ່ມີທາງອື່ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະ।

Verse 38

ततो देवासुराः सर्वे कन्यां वै समुपागमन् । अहमेनां ग्रहीष्यामि अहमेनामिति ब्रुवन्

ແລ້ວບັນດາເທວະ ແລະ ອະສຸຣະທັງປວງ ເຂົ້າໄປຫານາງກຸມາຣີ; ແຕ່ລະອົງກ່າວວ່າ “ຂ້າຈະຮັບນາງ, ຂ້າຈະຮັບນາງ!”

Verse 39

पश्यतामेव सर्वेषां सा कन्यान्तरधीयत । पुनस्तां ददृशुः सर्वे योजनान्तरधिष्ठिताम्

ທ່າມກາງສາຍຕາຂອງທຸກອົງ ນາງກຸມາຣີນັ້ນກໍອັນຕະທານຫາຍໄປ; ແລ້ວທຸກອົງກໍເຫັນນາງອີກຄັ້ງ ຢືນຢູ່ໄກອອກໄປອີກໜຶ່ງໂຍຊະນາ।

Verse 40

जग्मुस्ते त्वरिताः सर्वे यत्र सा समदृश्यत । त्रिभिश्चतुर्भिश्च तथा योजनैर्दशभिः पुनः

ທຸກອົງພາກັນຮີບໄປຫາບ່ອນທີ່ເຫັນນາງ; ແຕ່ນາງກໍປາກົດອີກຄັ້ງໃນລະຍະຫ່າງສາມ ສີ່ ແລະຕໍ່ມາສິບໂຍຊະນາ।

Verse 41

धिष्ठितां समपश्यंस्ते सर्वे मातंगगामिनीम् । योजनानां शतैर्भूयः सहस्रैश्चाप्यधिष्ठिताम्

ທຸກອົງເຫັນນາງຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເດີນດ້ວຍທ່າທາງສົງ່າດັ່ງຊ້າງຜູ້ສູງສົງ; ແຕ່ອີກຄັ້ງນາງກໍຖືກເຫັນວ່າຢືນຢູ່ໄກອອກໄປເປັນຮ້ອຍ ແລະກະທັ້ງເປັນພັນໂຍຊະນາ।

Verse 42

तथा शतसहस्रेण लघुत्वात्समदृश्यत । अग्रतः पृष्ठतश्चैव दिशासु विदिशासु च

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມໄວຂອງນາງ ນາງຈຶ່ງປາກົດໃຫ້ເຫັນໄດ້ແມ່ນແຕ່ໄກເຖິງໜຶ່ງແສນໂຢຊະນະ—ທັງຂ້າງໜ້າ ຂ້າງຫຼັງ ໃນທິດທັງປວງ ແລະທິດກາງທິດດ້ວຍ।

Verse 43

तां पश्यन्ति वरारोहामेकधा बहुधा पुनः । दिव्यवर्षसहस्रं तु भ्रामितास्ते तया पुरा

ເຂົາທັງຫຼາຍເຫັນນາງສາວຜູ້ມີອະວັຍະງາມນັ້ນ—ບາງຄັ້ງເປັນຮູບດຽວ ບາງຄັ້ງກໍເປັນຫຼາຍຮູບ. ແທ້ຈິງ ແຕ່ກ່ອນນາງໄດ້ນຳເຂົາໃຫ້ຫຼົງວົນຢູ່ຮອດພັນປີທິບ.

Verse 44

न चावाप्ता तु सा कन्या महादेवाङ्गसंभवा । सहोमया ततो देवो जहासोच्चैः पुनःपुनः

ແຕ່ນາງກັນຍານັ້ນ—ເກີດຈາກພຣະກາຍຂອງມະຫາເທວະເອງ—ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບ (ໂດຍຜູ້ມີວາສະນາ). ເມື່ອນັ້ນ ພຣະເທວະພ້ອມດ້ວຍອຸມາ ກໍຫົວເຮາະດັງໆ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 45

गणास्तालकसंपातैर्नृत्यन्ति च मुदान्विताः । अकस्माद्दृश्यते कन्या शंकरस्य समीपगा

ພວກຄະນະຂອງພຣະສັງກະຣະ ເຕັ້ນລຳດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຕາມສຽງຕີແລະກະທົບຂອງເຄື່ອງກຳນົດຈັງຫວະ. ທັນໃດນັ້ນ ນາງກັນຍາກໍປາກົດ—ຢືນຢູ່ໃກ້ພຣະສັງກະຣະ.

Verse 46

तां दृष्ट्वा विस्मयापन्ना देवा यान्ति पराङ्मुखाः । तस्याश्चक्रे ततो नाम स्वयमेव पिनाकधृक्

ເມື່ອເຫັນນາງ ພວກເທວະທັງຫຼາຍກໍຕື່ນຕະລຶງດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນ ແລະຫັນໜ້າຫຼີກໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບເກງຂາມພ້ອມຄວາມຂະຫຍາຍອັນບໍລິສຸດ. ແລ້ວຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະກໍປະທານນາມໃຫ້ນາງດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 47

नर्म चैभ्यो ददे यस्मात्तत्कृतैश्चेष्टितैः पृथक् । भविष्यसि वरारोहे सरिच्छ्रेष्ठा तु नर्मदा

ເນື່ອງຈາກນາງໄດ້ປະທານຄວາມຊື່ນບານແກ່ພວກຄະນະແລະເທວະດາ ດ້ວຍກິລິຍາຫຼິ້ນຢ່າງເປັນເອກະລັກ; ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ເຈົ້າຈະເປັນຍອດແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງປວງ—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊື່ “ນະຣະມະດາ”។

Verse 48

स्वरूपमास्थितो देवः प्राप हास्यं यतो भुवि । नर्मदा तेन चोक्तेयं सुशीतलजला शिवा

ເພາະພຣະເຈົ້າເມື່ອສະຖິດຢູ່ໃນສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງຫົວເຮາະໃນໂລກ ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ນະຣະມະດາ”—ເປັນສິວາຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ມີນ້ຳເຢັນຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 49

सप्तकल्पक्षये जाते यदुक्तं शंभुना पुरा । न मृता तेन राजेन्द्र नर्मदा ख्यातिमागता

ເມື່ອການສິ້ນສຸດແຫ່ງກັລປະທັງເຈັດໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ຖ້ອຍຄຳທີ່ພຣະສັມພູເຄີຍກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນກໍເປັນຈິງ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ນະຣະມະດາບໍ່ໄດ້ພິນາດ ແລະໄດ້ຮັບຊື່ສຽງອັນລືລັນ।

Verse 50

ततस्तामददात्कन्यां शीलवतीं सुशोभनाम् । महार्णवाय देवेशः सर्वभूतपतिः प्रभुः

ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ ຜູ້ເປັນນາຍເຫນືອສັດທັງປວງ ໄດ້ມອບນາງກຸມາຣີຜູ້ມີສີນ ແລະງາມສະຫງ່ານັ້ນ ໃຫ້ແກ່ມະຫາສະໝຸດ।

Verse 51

ततः सा ऋक्षशैलेन्द्रात्फेनपुञ्जाट्टहासिनी । विवेश नर्मदा देवी समुद्रं सरितां पतिम्

ຕໍ່ມາ ເທວີນະຣະມະດາ ຫົວເຮາະດັງກ້ອງດຸດກອງຟອງນ້ຳ ໄດ້ລົງຈາກພູຣຶກສະອັນເປັນເຈົ້າແຫ່ງພູ ແລະເຂົ້າສູ່ສະໝຸດ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງປວງ।

Verse 52

एवं ब्राह्मे पुरा कल्पे समुद्भूतेयमीश्वरात् । मात्स्ये कल्पे मया दृष्टा समाख्याता मया शृणु

ດັ່ງນັ້ນ ໃນກັລປະພຣາຫມະອັນເກົ່າແກ່ ນາງໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນຈາກພຣະເຈົ້າ. ໃນກັລປະມັດສະຍະ ຂ້າໄດ້ເຫັນນາງ; ບັດນີ້ຂ້າໄດ້ເລົ່າແລ້ວ—ຈົ່ງຟັງແລະເຂົ້າໃຈ.