Adhyaya 49

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । अन्धकं तु निहत्याथ देवदेवो महेश्वरः । उमया सहितो रुद्रः कैलासमगमन्नगम्

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກປະຫານອັນທະກະແລ້ວ, ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເທວະເຫນືອເທວະ—ຄື ຣຸດຣະ—ພ້ອມດ້ວຍ ອຸມາ ໄດ້ເດີນທາງໄປຍັງພູເຂົາ ໄກລາສະ.

Verse 2

आगताश्च ततो देवा ब्रह्माद्याश्च सवासवाः । हृष्टास्तुष्टाश्च ते सर्वे प्रणेमुः पार्वतीपतिम्

ຈາກນັ້ນ ເຫຼົ່າເທວະດາທັງຫຼາຍມີພະພົມ ແລະ ພະອິນ ກໍໄດ້ມາເຖິງ ແລະ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ພວກເຂົາໄດ້ກາບໄຫວ້ພະສະວາມີຂອງພະນາງປາຣວະຕີ.

Verse 3

ईश्वर उवाच । उपाविशन्तु ते सर्वे ये केचन समागताः । निहतो दानवो ह्येष गीर्वाणार्थे पितामह

ພະອິດສວນ ກ່າວວ່າ: "ຂໍໃຫ້ທຸກທ່ານທີ່ມາຮ່ວມກັນຢູ່ນີ້ຈົ່ງນັ່ງລົງເຖີດ. ໂອ ພະບິດາເຈົ້າ, ຍັກຕົນນີ້ຖືກຂ້າເພື່ອເຫຼົ່າເທວະດາແລ້ວ".

Verse 4

रक्तेन तस्य मे शूलं निर्मलं नैव जायते । शुभव्रततपोजप्यरतो ब्रह्मन्मया हतः

"ຕີສູນຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ບໍລິສຸດດ້ວຍເລືອດຂອງລາວເລີຍ. ໂອ ພະພົມ, ເຖິງແມ່ນວ່າລາວຈະຕັ້ງຢູ່ໃນຕົບະ ແລະ ການສວດມົນ, ແຕ່ລາວກໍຖືກຂ້າພະເຈົ້າຂ້າເສຍແລ້ວ".

Verse 5

कर्तुमिच्छाम्यहं सम्यक्तीर्थयानं चतुर्मुख । आगच्छन्तु मया सार्द्धं ये यूयमिह संगताः

"ໂອ ພະສີ່ໜ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະໜາຈະໄປສະແຫວງບຸນຍັງສະຖານທີ່ສັກສິດ. ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານທັງຫຼາຍທີ່ມາຊຸມນຸມກັນ ທີ່ນີ້ ຈົ່ງໄປພ້ອມກັບຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ".

Verse 6

इत्युक्त्वा देवदेवेशः प्रभासं प्रतिनिर्ययौ । प्रभासाद्यानि तीर्थानि गङ्गासागरमध्यतः

ເມື່ອກ່າວເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ ເທບແຫ່ງເທວະດາຈຶ່ງເດີນທາງໄປຍັງ ປະພາສ ແລະ ຢ້ຽມຢາມສະຖານທີ່ສັກສິດທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກ ປະພາສ ເຊິ່ງຕັ້ງຢູ່ລະຫວ່າງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະ ມະຫາສະໝຸດ.

Verse 7

अवगाह्यापि सर्वाणि नैर्मल्यं नाभवन्नृप । नर्मदायां ततो गत्वा देवो देवैः समन्वितः

ໂອ ພະຣາຊາ ແມ່ນແຕ່ລົງອາບນ້ຳໃນທີ່ທັງປວງແລ້ວ ຄວາມບໍລິສຸດກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນ। ຈາກນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເທວະເທວາ ພ້ອມດ້ວຍໝູ່ເທວະ ໄປຍັງແມ່ນ້ຳນຣມະດາ।

Verse 8

उत्तरं दक्षिणं कूलमवागाहत्प्रियव्रतः । गतस्तु दक्षिणे कूले पर्वते भृगुसंज्ञितम्

ຜູ້ມີພຣະຈິດດີ ປຣິຍະວຣະຕະ ໄດ້ລົງອາບນ້ຳທັງຝັ່ງເໜືອແລະຝັ່ງໃຕ້। ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄປຍັງຝັ່ງໃຕ້ ສູ່ພູທີ່ເອີ້ນວ່າ ພຣຶກຸ।

Verse 9

तत्र स्थित्वा महादेवो देवैः सह महीपते । भ्रान्त्वा भ्रान्त्वा चिरं श्रान्तो निर्विण्णो निषसाद ह

ໂອ ມະຫີປະເຕ ທີ່ນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ ຢູ່ຮ່ວມກັບໝູ່ເທວະ। ພຣະອົງເດີນວຽນໄປມາຊ້ຳໆ ຈົນດົນນານ ເມື່ອເມື່ອຍລ້າ ແລະເກີດວິຣາກະ ຈຶ່ງປະທັບນັ່ງລົງ।

Verse 10

मनोहारि यतः स्थानं सर्वेषां वै दिवौकसाम् । तीर्थं विशिष्टं तन्मत्वा स्थितो देवो महेश्वरः

ເນື່ອງຈາກສະຖານນັ້ນ ງາມຕາແກ່ຊາວສະຫວັນທັງປວງ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຮູ້ວ່າເປັນຕີຣະຖະອັນວິເສດ ຈຶ່ງປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 11

गिरिं विव्याध शूलेन भिन्नं तेन रसातलम् । निर्मलं चाभवच्छूलं न लेपो दृश्यते क्वचित्

ພຣະອົງໃຊ້ຕຣິສູນ ທະລຸພູເຂົາ ໃຫ້ແຕກລົງເຖິງ ຣະສາຕະລະ। ແຕ່ຕຣິສູນນັ້ນຍັງນິຣະມະລະ ບໍ່ມີຄາບມົນທິນໃຫ້ເຫັນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍໃນທີ່ໃດເລີຍ।

Verse 12

देवैराह्वानिता तत्र महापुण्या च भारती । पर्वतान्निःसृता तत्र महापुण्या सरस्वती

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ອາວະຫານເຊີນ ພຣະພາຣະຕີຜູ້ບໍລິສຸດຍິ່ງກໍປາກົດ; ແລະຈາກພູເຂົາ ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີອັນມີບຸນຍິ່ງກໍໄຫຼອອກມາ।

Verse 13

द्वितीयः सङ्गमस्तत्र यथा वेण्यां सितासितः । तत्र ब्रह्मा स्वयं देवो ब्रह्मेशं लिङ्गमुत्तमम्

ທີ່ນັ້ນມີສັງຄົມຄັ້ງທີສອງ—ດັ່ງການປະສານຂອງສາຍນ້ຳຂາວແລະດຳ ທີ່ເວນີແຫ່ງປຣະຍາກ; ທີ່ນັ້ນເອງ ພຣະພຣະຫມາເທວະໂດຍພຣະອົງ ໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະອັນສູງສຸດນາມ “ພຣະຫມເມສະ”।

Verse 14

संस्थापयामास पुण्यं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम् । तस्य याम्ये दिशो भागे स्वयं देवो जनार्दनः

ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະອັນບໍລິສຸດສູງສຸດນັ້ນ ຜູ້ທຳລາຍທຸກຂ໌ທັງປວງ; ແລະໃນສ່ວນທິດໃຕ້ຂອງມັນ ພຣະຊະນາຣະດະນະ (ພຣະວິສນຸ) ໂດຍພຣະອົງປະທັບຢູ່।

Verse 15

तिष्ठते च सदा तत्र विष्णुपादाग्रसंस्थिता । अम्भसो न भवेन्मार्गः कुण्डमध्यस्थितस्य च

ພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ຢູ່ເບື້ອງໜ້າພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ; ແລະຜູ້ໃດຢືນຢູ່ກາງກຸນຑະ ນ້ຳກໍບໍ່ມີທາງໃຫ້ໄຫຼອອກໄປໄດ້।

Verse 16

शूलाग्रेण कृता रेखा ततस्तोयं वहेन्नृप । तत्तोयं च गतं तत्र यत्र रेवा महानदी

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ດ້ວຍປາຍຕຣິສູນໄດ້ຂີດເປັນເສັ້ນຮ່ອງ; ຈາກນັ້ນນ້ຳກໍເລີ່ມໄຫຼ. ແລະນ້ຳນັ້ນໄດ້ໄຫຼໄປຮອດບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ເຣວາ ໄຫຼຜ່ານ।

Verse 17

जललिङ्गं महापुण्यं चकतीर्थं नृपोत्तम । शूलभेदे च देवेशः स्नानं कुर्याद्यथाविधि

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ຊະລະລິງຄະ (ລິງຄະນ້ຳ) ເປັນບຸນຍິ່ງໃຫຍ່—ນີ້ແມ່ນ ຈະກະຕີຣະຖະ. ແລະທີ່ ຊູລະເພດະ ພຶງບູຊາເທວເອສະວອນ ແລ້ວອາບນ້ຳຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 18

आत्मानं मन्यते शुद्धं न किंचित्कल्मषं कृतम् । तस्यैवोत्तरकाष्ठायां देवदेवो जगद्गुरुः

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຫັນຕົນວ່າບໍລິສຸດ ດັ່ງບໍ່ເຄີຍກະທຳບາບໃດໆ. ແລະທາງທິດເໜືອຂອງຕີຣະຖະນັ້ນ ເທວະເທວະ—ຊະກັດຄຸຣຸ ຄູແຫ່ງໂລກ—ສະຖິດຢູ່

Verse 19

आत्मना देवदेवेशः शूलपाणिः प्रतिष्ठितः । सर्वतीर्थेषु तत्तीर्थं सर्वदेवमयं परम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະເທວະເທວະເອສ ພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິສູນ ໄດ້ສະຖາປະນາດ້ວຍພະລັງທິບຂອງພຣະອົງເອງ. ໃນບັນດາຕີຣະຖະທັງປວງ ຕີຣະຖະນັ້ນສູງສຸດ ເພາະເປັນທີ່ສະຖິດຂອງເທວະທັງຫມົດ

Verse 20

सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम् । तत्र तीर्थे प्रतिष्ठाप्य देवदेवं जगद्गुरुः

ສະຖານອັນສັກສິດນັ້ນ ກຳຈັດບາບທັງປວງ ເປັນບຸນອັນປະເສີດ ແລະທຳລາຍທຸກຂ໌ທັງຫມົດ. ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ຊະກັດຄຸຣຸ ໄດ້ປະກອບພິທີສະຖາປະນາ ເທວະເທວະ

Verse 21

रक्षापालांस्ततो मुक्त्वा शतं साष्टविनायकान् । क्षेत्रपालाः शतं साष्टं तद्रक्षन्ति प्रयत्नतः

ຕໍ່ມາ ໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ພິທັກຮັກສາ—ວິນາຍະກະ 108—ແລະ ເຂດຕະຣະປາລະ 108 ກໍພາກັນປົກປ້ອງສະຖານສັກສິດນັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະຄວາມລະມັດລະວັງ

Verse 22

विघ्नास्तस्योपजायन्ते यस्तत्र स्थातुमिच्छति । केचित्कुटुम्बात्ततासु व्याग्राः केचित्कृषीषु च

ຜູ້ໃດປາຖະໜາຈະຢູ່ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ອຸປະສັກກໍເກີດຂຶ້ນ. ບາງຄົນທຸກຂ໌ຈາກຄອບຄົວ, ບາງຄົນຈາກຝັ່ງແມ່ນ້ຳດຸຈເສືອ, ແລະບາງຄົນຈາກການເຮັດນາແລະທົ່ງນາຂອງຕົນ.

Verse 23

केचित्सभां प्रकुर्वन्ति केचिद्द्रव्यार्जने रताः । परोक्षवादं कुर्वन्ति केऽपि हिंसारताः सदा

ບາງຄົນຫມົກມຸ່ນໃນສະພາແລະການໂຕ້ຖຽງ, ບາງຄົນຍິນດີໃນການຫາຊັບ. ບາງຄົນນິນທາລັບຫຼັງ, ແລະບາງຄົນກໍຫມົກມຸ່ນໃນຄວາມຮຸນແຮງຢູ່ເສມອ.

Verse 24

परदाररताः केचित्केचिद्वृत्तिविहिंसकाः । अन्ये केचिद्वदन्त्येवं कथं तीर्थेषु गम्यते

ບາງຄົນຕິດໃນຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ, ບາງຄົນທຳລາຍອາຊີບທີ່ຖືກທຳຂອງຕົນ. ຄົນອື່ນໆກໍກ່າວວ່າ: “ຈະໄປຈາລິກສູ່ທີຣຖະໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 25

क्षुधया पीड्यते भार्या पुत्रभृत्यादयस्तदा । मोहजालेषु योज्यन्ते एवं देवगणैर्नराः

ໃນເວລານັ້ນ ເມຍ, ລູກ, ຄົນໃຊ້ ແລະອື່ນໆ ຖືກຄວາມຫິວທຳລາຍ. ດັ່ງນັ້ນມະນຸດຈຶ່ງຖືກດຶງເຂົ້າໃນຂ່າຍແຫ່ງໂມຫະ—ເປັນການກະທຳຂອງໝູ່ເທວະ (ເພື່ອເປັນເຄື່ອງຢັບຢັ້ງ).

Verse 26

पापाचाराश्च ये मर्त्याः स्नानं तेषां न जायते । संरक्षन्ति च तत्तीर्थं देवभृत्यगणाः सदा

ສຳລັບມະນຸດຜູ້ປະພຶດບາບ ໂຊກແຫ່ງການອາບນ້ຳອັນສັກສິດທີ່ນັ້ນບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ແລະໝູ່ບໍລິວານຜູ້ຮັບໃຊ້ເທວະກໍພິທັກຮັກສາທີຣຖະນັ້ນຢູ່ເສມອ.

Verse 27

धन्याः पुण्याश्च ये मर्त्यास्तेषां स्नानं प्रजायते । सरस्वत्या भोगवत्या देवनद्या विशेषतः

ສໍາລັບມະນຸດຜູ້ມີພອນແລະມີບຸນ ການອາບນ້ໍາຊໍາລະບາບທີ່ນັ້ນຍ່ອມເປັນໄປໄດ້ແທ້—ໂດຍສະເພາະໃນແມ່ນ້ໍາສັກສິດ ສະຣັສວະຕີ, ໂພກະວະຕີ ແລະ ເທວາ-ນະດີ।

Verse 28

अयं तु सङ्गमः पुण्यो यथा वेण्यां सितासितः । दृष्ट्वा तीर्थं तु ते सर्वे गीर्वाणा हृष्टचेतसः

ສັງຄົມນີ້ເປັນອັນສັກສິດ—ດັ່ງການປະສົມຂອງເສັ້ນຂາວແລະເສັ້ນດໍາໃນຜົມຖັກ. ເມື່ອເຫັນຕີຣະຖະນັ້ນ ເທວະ (ກີຣວານ) ທັງປວງກໍຊື່ນບານໃນໃຈ।

Verse 29

देवस्य सन्निधौ भूत्वा वर्णयामासुरुत्तमम् । इदं तीर्थं तु देवेश गयातीर्थेन ते समम्

ເມື່ອຢືນຢູ່ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະເຈົ້າ ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນມະຫິມາອັນສູງສຸດວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຕີຣະຖະນີ້ມີບຸນເທົ່າກັບ ຄະຍາ-ຕີຣະຖະ ອັນໂດ່ງດັງ”।

Verse 30

गुह्याद्गुह्यतमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति । शूलपाणिः समभ्यर्च्य इन्द्राद्यैरप्सरोगणैः

ຕີຣະຖະນີ້ລຶກລັບຍິ່ງກວ່າຄວາມລຶກລັບທັງປວງ; ບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ ແລະຈະບໍ່ມີອີກ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະສູລະປານີ (ພຣະສິວະ) ຖືກບູຊາຕາມພິທີໂດຍອິນທຣາ ແລະຫມູ່ອັບສະຣາ ແລະອື່ນໆ।

Verse 31

यक्षकिन्नरगन्धर्वैर्दिक्पालैर्लोकपैरपि । नृत्यगीतैस्तथा स्तोत्रैः सर्वैश्चापि सुरासुरैः

ໂດຍຍັກສະ, ກິນນະຣະ ແລະ ຄັນທະຣະວະ; ໂດຍຜູ້ພິທັກທິດ ແລະຜູ້ພິທັກໂລກດ້ວຍ—ດ້ວຍການຟ້ອນລໍາ ແລະບົດຮ້ອງ, ພ້ອມທັງບົດສັນລະເສີນ—ທັງເທວະແລະອະສຸຣະທັງປວງ ລ້ວນນະມັດສະການທີ່ນັ້ນ।

Verse 32

पूज्यमानो गणैः सर्वैः सिद्धैर्नागैर्महेश्वरः । देवेन भेदितं तत्र शूलाग्रेण नराधिप

ເມື່ອພຣະມະເຫສະວະຣະຖືກບູຊາໂດຍພວກຄະນະທັງປວງ ໂດຍສິດທະ ແລະນາກາ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທີ່ນັ້ນພຣະເຈົ້າໄດ້ຜ່າສະຖານນັ້ນດ້ວຍປາຍຕຣິສູນຂອງພຣະອົງ.

Verse 33

त्रिधा यत्रेक्ष्यतेऽद्यापि ह्यावर्तः सुरपूरितः । कुण्डत्रयं नरव्याघ्र महत्कलकलान्वितम्

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນຈົນທຸກມື້ນີ້ກໍຍັງເຫັນວັງວຽນນ້ຳເປັນສາມສ່ວນ ເຕັມໄປດ້ວຍສະພາວະທິບ. ໂອ ຜູ້ກ້າຫານດັ່ງເສືອໃນມະນຸດ, ທີ່ນັ້ນມີກຸນດະສັກສິດສາມແຫ່ງ ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງນ້ຳຊົກຊົນອັນໃຫຍ່.

Verse 34

सर्वपापक्षयकरं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम् । तत्र तीर्थे तु यः स्नाति उपवासपरायणः

ຕີຣະຖະນັ້ນສູງສຸດ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ ແລະຂັບໄລ່ທຸກຂ໌ທັງໝົດ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ໂດຍມຸ່ງໝັ້ນໃນການອົດອາຫານ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນ.

Verse 35

दीक्षामन्त्रविहीनोऽपि मुच्यते चाब्दिकादघात् । ये पुनर्विधिवत्स्नान्ति मन्त्रैः पञ्चभिरेव च

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີດີກສາ ແລະບໍ່ມີມັນຕຣະ ກໍຍັງພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມຕະຫຼອດໜຶ່ງປີໄດ້. ແຕ່ຜູ້ທີ່ອາບນ້ຳອີກຄັ້ງຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍມັນຕຣະພຽງຫ້າບົດ ຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງພິທີທີ່ສົມບູນກວ່າ.

Verse 36

वेदोक्तैः पञ्चभिर्मन्त्रैः सहिरण्यघटैः शुभैः । अक्षरैर्दशभिश्चैव षड्भिर्वा त्रिभिरेव वा

ດ້ວຍມັນຕຣະຫ້າບົດຕາມທີ່ພຣະເວທກໍານົດ ພ້ອມກັບຫມໍ້ຄໍາອັນເປັນມົງຄຸນ; ແລະດ້ວຍມັນຕຣະສິບພະຍາງ ຫຼືຫົກພະຍາງ ຫຼືແມ່ນສາມພະຍາງກໍໄດ້ (ໃນການປະກອບພິທີ).

Verse 37

पृथग्भूतैर्द्विजातीनां तीर्थे कार्यं नराधिप । ब्रह्मक्षत्रविशां वापि स्त्रीशूद्राणां तथैव च

ໂອ ພະຣາຊາ! ທີ່ຕີຣຖະ ພິທີກຳຄວນເຮັດແຍກຕ່າງຫາກສຳລັບຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ; ແລະສຳລັບພຣາຫມະນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ—ພ້ອມທັງສະຕຣີ ແລະ ຊູດຣະດ້ວຍ.

Verse 38

पुरुषाणां त्रयीं ध्यात्वा स्नानं कुर्याद्यथाविधि । दशाक्षरेण मन्त्रेण ये पिबन्ति जलं नराः

ສຳລັບບຸລຸດ ເມື່ອພິຈາລະນາໄຕຣເວດແລ້ວ ພຶງອາບນ້ຳຕາມພິທີ. ຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳດ້ວຍມົນຕຣາສິບພະຍາງ ຍ່ອມເປັນການປະພຶດທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມທຳນຽມ.

Verse 39

ते गच्छन्ति परं लोकं यत्र देवो महेश्वरः । केदारे च यथा पीतं रुद्रकुण्डे तथैव च

ເຂົາທັງຫຼາຍຈະໄປສູ່ໂລກອັນສູງສຸດ ທີ່ພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະປະທັບຢູ່. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການດື່ມນ້ຳທີ່ເກດາຣະ ການດື່ມທີ່ຣຸທຣະກຸນຑະກໍໄດ້ບຸນສະເໝີກັນ.

Verse 40

पञ्चरेफसमायुक्तं क्षकारं सुरपूजितम् । ओङ्कारेण समायुक्तमेतद्वेद्यं प्रकीर्तितम्

ພະຍາງ ‘ກະສະ’ ທີ່ປະກອບດ້ວຍ ‘ຣະ’ ຫ້າປະການ ແລະເປັນທີ່ບູຊາຂອງເທວະ ພ້ອມທັງປະກອບດ້ວຍໂອມກາຣະ—ນີ້ແມ່ນຖືກປະກາດວ່າເປັນມົນຕຣາອັນຄວນຮູ້.

Verse 41

यस्तत्र कुरुते स्नानं विधियुक्तो जितेन्द्रियः । तिलमिश्रेण तोयेन तर्पयेत्पितृदेवताः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມພິທີ ແລະສຳລວມອິນທຣີ ພຶງຖວາຍຕັຣປະນະແດ່ປິຕຣະ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ດ້ວຍນ້ຳຜສົມງາ.

Verse 42

कुलानां तारयेद्विंशं दशपूर्वान्दशापरान् । गयादिपञ्चस्थानेषु यः श्राद्धं कुरुते नरः

ຜູ້ໃດປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ສະຖານທີ່ສັກສິດ 5 ແຫ່ງ ເລີ່ມຈາກ ຄະຍາ (Gayā) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍໄຖ່ກູ້ວົງຕະກູນ 20 ຊົ່ວຄົນ—10 ກ່ອນ ແລະ 10 ຫຼັງ।

Verse 43

स तत्र फलमाप्नोति शूलभेदे न संशयः । यस्तत्र विधिना युक्तो दद्याद्दानानि भक्तितः

ທີ່ນັ້ນ ທີ່ ຊູລະເພດ (Śūlabheda) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ। ແລະຜູ້ໃດປະພຶດຕາມວິທີການຖືກຕ້ອງ ແລ້ວໃຫ້ທານດ້ວຍສັດທາ ກໍໄດ້ບຸນນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 44

तुदक्षयं फलं तत्र सुकृतं दुष्कृतं तथा । गयाशिरो यथा पुण्यं पितृकार्येषु सर्वदा

ທີ່ນັ້ນ ຜົນບຸນເປັນອະຄະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ—ຈະເກີດຈາກກຸສົນກໍດີ ຫຼືເປັນການຊຳລະອະກຸສົນກໍດີ। ເຊັ່ນດຽວກັບ Gayāśiras ທີ່ເປັນບຸນໃນກິດພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດເສມອ, ສະຖານນີ້ກໍເປັນຢ່າງນັ້ນເທົ່າກັນ।

Verse 45

शूलभेदं तथा पुण्यं स्नानदानादितर्पणैः । भक्त्या ददाति यस्तत्र काञ्चनं गां महीं तिलान्

ຊູລະເພດ (Śūlabheda) ກໍເປັນສະຖານທີ່ມີບຸນຍິ່ງ ໂດຍການອາບນ້ຳສັກສິດ ການໃຫ້ທານ ແລະການເຮັດ tarpaṇa ເປັນຕົ້ນ। ຜູ້ໃດໃຫ້ດ້ວຍສັດທາທີ່ນັ້ນ—ຄຳ, ງົວ, ທີ່ດິນ ຫຼືເມັດງາ—ຍ່ອມໄດ້ບຸນໃຫຍ່।

Verse 46

आसनोपानहौ शय्यां वराश्वान् क्षत्रियस्तथा । वस्त्रयुग्मं च धान्यं च गृहं पूर्णं प्रयत्नतः

ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ພຶງໃຫ້ທານທີ່ນັ່ງ, ເກີບ, ທີ່ນອນ, ມ້າຊັ້ນດີ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຊັ້ນ kṣatriya ດ້ວຍ; ພ້ອມທັງເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມເປັນຄູ່, ທັນຍາຫານ, ແລະເຮືອນທີ່ພ້ອມສັບພະສິ່ງຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 47

सयोक्त्रं लाङ्गलं दद्यात्कृष्टां चैव वसुंधराम् । दानान्येतानि यो दद्याद्ब्राह्मणे वेदपारगे

ພຶງຖວາຍແອກພ້ອມເຄື່ອງຜູກ, ໄຖ, ແລະແມ່ນແຜ່ນດິນທີ່ໄດ້ໄຖພວນແລ້ວເປັນທານ. ຜູ້ໃດຖວາຍທານເຫຼົ່ານີ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານໃນເວທ ຈັກໄດ້ບຸນໃຫຍ່.

Verse 48

श्रोत्रिये कुलसम्पन्ने शुचिष्मति जितेन्द्रिये । श्रुताध्ययनसम्पन्ने दम्भहीने क्रियान्विते । त्रयोदशाहःस्वेकैकं त्रयोदशगुणं भवेत्

ແກ່ສະໂຣຕຣິຍະ—ຜູ້ມີຕະກູນດີ ບໍລິສຸດ ຊະນະອິນທຣີ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮູ້ແຫ່ງສຣຸຕິແລະການສຶກສາ ປາສຈາກຄວາມສະແດງຫຼອກ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນກິລິຍາທຳ—ທານແຕ່ລະຢ່າງທີ່ຖວາຍໃນພິທີສິບສາມວັນ ຈະໃຫ້ຜົນເປັນສິບສາມເທົ່າ.

Verse 49

। अध्याय

“ອັດທະຍາຍ”—ໝາຍເຖິງ “ບົດ/ພາກ” ເປັນຄໍາສະແດງການປ່ຽນບົດ ຫຼືຫົວຂໍ້ບົດ.