Adhyaya 209

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं पार्थ पुष्कलीतीर्थमुत्तमम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा ह्यश्वमेधफलं लभेत्

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຖັດຈາກນັ້ນທັນທີ, ໂອ ປາຣຖະ, ມີຕີຣຖະປຸສກະລີອັນປະເສີດ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຊຳລະໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນແຫ່ງອັສວເມທະຍັຊນໂດຍແທ້.

Verse 2

क्षमानाथं ततो गच्छेत्तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । दानवगन्धर्वैरप्सरोभिश्च सेवितम्

ຈາກນັ້ນຄວນໄປຕໍ່ຍັງຕີຣຖະນາມ ກະສະມານາຖ, ອັນໂດງດັງທົ່ວສາມໂລກ. ດານະວະ, ຄັນທັຣວະ ແລະ ອັບສະຣາ ກໍມານົບນ້ອມບູຊາແລະສະເຫຼີມສັກກາລະ.

Verse 3

तत्र तिष्ठति देवेशः साक्षाद्रुद्रो महेश्वरः । भारेण महता जातो भारभूतिरिति स्मृतः

ທີ່ນັ້ນມີພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຄື ມະເຫສະວະຣະ, ຮຸດຣະໂດຍປະຈັກ. ເນື່ອງດ້ວຍ ‘ພາຣະ’ ອັນໃຫຍ່ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ພາຣະພູຕິ».

Verse 4

युधिष्ठिर उवाच । भारभूतीति विख्यातं तीर्थं सर्वगुणान्वितम् । श्रोतुमिच्छामि विप्रेन्द्र परं कौतूहलं हि मे

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະຟັງເລື່ອງຕີຣຖະທີ່ໂດງດັງນາມ «ພາຣະພູຕິ» ອັນພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າທຸກປະການ; ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ.

Verse 5

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भारभूतिसमुत्पत्तिं शृणु पाण्डवसत्तम । विस्तरेण यथा प्रोक्ता पुरा देवेन शम्भुना

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ປານດະວະ ຈົ່ງຟັງກ່ຽວກັບກຳເນີດຂອງ ພາຣະພູຕິ ດັ່ງທີ່ໃນການກ່ອນ ພຣະເທວະ ສັມພູ ໄດ້ອະທິບາຍໄວ້ຢ່າງລະອຽດດ້ວຍພຣະອົງເອງ”

Verse 6

आसीत्कृतयुगे विप्रो वेदवेदाङ्गपारगः । विष्णुशर्मेति विख्यातः सर्वशास्त्रार्थपारगः

ໃນຍຸກກຣິຕະ ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ ຊ່ຽວຊານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກນາມ “ວິສນຸຊຣະມະ” ແລະ ຮູ້ແຈ້ງນັຍແຫ່ງຊາສຕຣາທັງປວງ

Verse 7

क्षमा दमो दया दानं सत्यं शौचं धृतिस्तथा । विद्या विज्ञानमास्तिक्यं सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम्

ຄວາມອົດທົນ, ການຂົ່ມໃຈ, ຄວາມເມດຕາ, ທານ, ຄວາມຈິງ, ຄວາມບໍລິສຸດ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງ—ພ້ອມທັງ ວິທະຍາ, ປັນຍາຮູ້ແຍກ ແລະ ສັດທາ—ລ້ວນຕັ້ງມັ້ນຢ່າງແນ່ນອນໃນທ່ານນັ້ນ

Verse 8

ईदृग्गुणा हि ये विप्रा भवन्ति नृपसत्तम । पतितान्नरके घोरे तारयन्ति पित्ःंस्तु ते

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ພຣາຫມັນຜູ້ມີຄຸນທຳເຊັ່ນນີ້ ຍ່ອມຊ່ວຍກູ້ເອົາປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ຂອງຕົນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຕົກຢູ່ໃນນະຣົກອັນນ່າຢ້ານ ໃຫ້ພົ້ນໄດ້ແນ່ນອນ

Verse 9

इन्द्रियं लोलुपा विप्रा ये भवन्ति नृपोत्तम । पतन्ति नरके घोरे रौरवे पापमोहिताः

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ສູງສຸດ, ພຣາຫມັນຜູ້ໂລບໃນຄວາມສຸກທາງອິນທຣີ ຖືກບາບຫຼອກໃຫ້ຫຼົງ ຍ່ອມຕົກລົງໃນນະຣົກອັນນ່າຢ້ານຊື່ “ຣາວຣະວະ”

Verse 10

ये क्षान्तदान्ताः श्रुतिपूर्णकर्णा जितेन्द्रियाः प्राणिवधान्निवृत्ताः । प्रतिग्रहे संकुचिताग्रहस्तास्ते ब्राह्मणास्तारयितुं समर्थाः

ພຣາຫມັນຜູ້ມີຄວາມອົດທົນ ແລະສຳລວມ, ຫູເຕັມໄປດ້ວຍສຣຸຕິ, ຊະນະອິນທຣີ, ຫຼີກຫ່າງຈາກການເບຍດບຽນສັດມີຊີວິດ, ແລະຫົດມືຈາກການຮັບຂອງຖວາຍ—ພຣາຫມັນເຊັ່ນນັ້ນສາມາດພາຜູ້ອື່ນຂ້າມພົ້ນທະເລສັງສາຣໄດ້.

Verse 11

एवं गुणगणाकीर्णो ब्राह्मणो नर्मदातटे । वसते ब्राह्मणैः सार्धं शिलोञ्छवृत्तिजीवनः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຫມູ່ຄຸນທຳ ໄດ້ອາໄສຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນຣມະດາ ຢູ່ຮ່ວມກັບພຣາຫມັນອື່ນໆ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍວິຖີ śiloñcha.

Verse 12

तादृशं ब्राह्मणं ज्ञात्वा देवदेवो महेश्वरः । द्विजरूपधरो भूत्वा तस्याश्रममगात्स्वयम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າພຣາຫມັນນັ້ນເປັນຜູ້ມີຄຸນດັ່ງນັ້ນ ມະເຫສະວະຣະ ເທວະແຫ່ງເທວະ ໄດ້ສວມຮູບເປັນດວິຊະ ແລ້ວໄປຫາອາສຣົມຂອງມຸນີນັ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 13

दृष्ट्वा तं ब्राह्मणैः सार्धमुच्चरन्तं पदक्रमम् । अभिवादयते विप्रं स्वागतेन च पूजितः

ເມື່ອເຫັນທ່ານນັ້ນມາພ້ອມກັບພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ແລະສວດຕາມລຳດັບບົດຢ່າງມີຈັງຫວະ ພຣາຫມັນເຈົ້າບ້ານໄດ້ອະພິວາດຕ້ອນຮັບ; ແຂກກໍໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບອັນສົມຄວນແລະການບູຊາ.

Verse 14

प्रोवाच तं मुहूर्तेन ब्राह्मणो विस्मयान्वितः । किमथ तद्बटो ब्रूहि किं करोमि तवेप्सितम्

ຕໍ່ມາອີກຊົ່ວຄາວ ພຣາຫມັນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົງ ໄດ້ກ່າວກັບລາວວ່າ: “ໂອ ບະຕຸ! ເຈົ້າມາເພາະຫຍັງ? ຈົ່ງບອກ, ຂ້ອຍຈະເຮັດການຮັບໃຊ້ອັນໃດຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ?”

Verse 15

बटुरुवाच । विद्यार्थिनमनुप्राप्तं विद्धि मां द्विजसत्तम । ददासि यदि मे विद्यां ततः स्थास्यामि ते गृहे

ນັກຮຽນກ່າວວ່າ: “ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຂໍໃຫ້ຮູ້ວ່າຂ້າພະເຈົ້າມາເພື່ອສະແຫວງຫາວິທະຍາ. ຖ້າທ່ານປະທານວິທະຍາໃຫ້, ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັກຢູ່ໃນເຮືອນຂອງທ່ານ.”

Verse 16

ब्राह्मण उवाच । सर्वेषामेव विप्राणां बटो त्वं गोत्र उत्तमे । दानानां परमं दानं कथं विद्या च दीयते

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ໂອ ບະຕຸຜູ້ມີໂຄດຣະອັນສູງສົ່ງ, ໃນບັນດາວິປຣະທັງປວງ ເຈົ້າເປັນຜູ້ນ່າສັນລະເສີນ. ໃນທານທັງຫມົດ ທານສູງສຸດຄື ວິທະຍາ—ແລ້ວວິທະຍານັ້ນຈະປະທານແນວໃດ?”

Verse 17

गुरुशुश्रूषया विद्या पुष्कलेन धनेन वा । अथवा विद्यया विद्या भवतीह फलप्रदा

ວິທະຍາໄດ້ມາດ້ວຍການປະນິບັດຮັບໃຊ້ຄູອາຈານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ຫຼືດ້ວຍຊັບສິນອັນຫຼາຍ; ຫຼືອີກຢ່າງ ວິທະຍາກໍເກີດຈາກວິທະຍາເອງ—ໃນໂລກນີ້ຈຶ່ງເປັນຜົນດີ.

Verse 18

बटुरुवाच । यथान्ये बालकाः स्नाताः शुश्रूषन्ति ह्यहर्निशम् । तथाहं बटुभिः सार्धं शुश्रूषामि न संशयः

ນັກຮຽນກ່າວວ່າ: “ເຊັ່ນດຽວກັບເດັກນ້ອຍນັກຮຽນອື່ນໆ ທີ່ໄດ້ສຳເລັດພິທີປະຈຳວັນແລ້ວ ຈຶ່ງປະນິບັດຮັບໃຊ້ທັງກາງວັນກາງຄືນ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະຮັບໃຊ້ຮ່ວມກັບນັກຮຽນອື່ນໆ ໂດຍບໍ່ສົງໄສ.”

Verse 19

तथेति चोक्त्वा विप्रेन्द्रः पाठयंस्तं दिने दिने । वर्तते सह शिष्यैः स शिलोञ्छानुपहारयन्

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ວິປຣະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າກໍສອນເຂົາທຸກມື້. ເຂົາຢູ່ຮ່ວມກັບບັນດາສິດ ແລະນຳເຂົ້າເມັດທີ່ເກັບດ້ວຍວິທີສິໂລຍະຈະ ມາເປັນອຸປະຫານບູຊາ.

Verse 20

ततः कतिपयाहोभिः प्रोक्तो बटुभिरीश्वरः । पचनाद्यं बटो कर्म कुरु क्रमत आगतम्

ຕໍ່ມາອີກບໍ່ກີ່ມື້ ບັນດາບະຕຸສິດໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະອິດສະວະຣະວ່າ: “ໂອ ບະຕຸ, ຈົ່ງປະຕິບັດໜ້າທີ່ເລີ່ມຈາກການປຸງອາຫານ ຕາມລຳດັບທີ່ມາຮອດ”

Verse 21

तथेति चोक्तो देवेशो भारग्राममुपागतः । ध्यात्वा वनस्पतीः सर्वा इदं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອຖືກຊີ້ນຳແລ້ວ ພຣະເທວະເອກໄດ້ໄປຮອດບ່ອນຊື່ “ພາຣະກຣາມ” ແລະໄດ້ເພ່ງສະມາທິເຖິງຕົ້ນໄມ້ປ່າທັງປວງ ແລ້ວກ່າວຄຳນີ້

Verse 22

यावदागच्छते विप्रो बटुभिः सह मन्दिरम् । अदर्शनाभिः कर्तव्यं तावदन्नं सुसंस्कृतम्

“ຈົນກວ່າພຣາຫມະນະຈະມາຮອດສະຖານສັກສິດພ້ອມກັບບັນດາບະຕຸ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຢູ່ໃຫ້ພົ້ນສາຍຕາ; ໃນລະຫວ່າງນັ້ນ ຈົ່ງປຸງອາຫານໃຫ້ສຸກດີ ແລະປຸງຮສໃຫ້ປະນີດ”

Verse 23

एवमुक्त्वा तु ताः सर्वा विश्वरूपो महेश्वरः । क्रीडनार्थं गतस्तत्र बटुवेषधरः पृथक्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ທຸກຜູ້ແລ້ວ ພຣະມະເຫສະວະຣະຜູ້ມີຮູບແຫ່ງສາກົນ ໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນໂດຍແຍກຕ່າງຫາກ ສວມຮູບບະຕຸ ເພື່ອລີລາອັນທິບພະ

Verse 24

दृष्ट्वा समागतं तत्र बटुवेषधरं पृथक् । धिक्त्वां च परुषं वाक्यमूचुस्ते गिरिसन्निधौ

ເມື່ອເຫັນຜູ້ທີ່ມາໂດຍລຳພັງ ສວມຄຣາບບະຕຸ ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວຄຳຮຸນແຮງຕໍ່ໜ້າພູວ່າ: “ອັບອາຍແກ່ເຈົ້າ!”

Verse 25

क्षुत्क्षामकंठाः सर्वे च गत्वा तु किल मन्दिरम् । त्वया सिद्धेन चान्नेन तृप्तिं यास्यामहे वयम्

ພວກເຮົາທັງໝົດຫິວໂຫຍ ແລະຄໍແຫ້ງຜາກດ້ວຍຄວາມຫິວນ້ຳ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຮົາໄດ້ໄປຫາມັນດິຣ; ພວກເຮົາຈະອິ່ມເອມດ້ວຍອາຫານທີ່ທ່ານປຸງແລະຈັດພ້ອມໄວ້ແລ້ວ។

Verse 26

तद्वृथा चिन्तितं सव त्वयागत्य कृतं द्विज । मिथ्याप्रतिज्ञेन सता दुरनुष्ठितमद्य ते

ໂອ ທະວິຊະ, ການຄິດການທັງໝົດກາຍເປັນສູນເປົ່າເນື່ອງຈາກທ່ານມາຮອດ. ດ້ວຍຄຳສັນຍາອັນເທັດ ທ່ານໄດ້ປະພຶດບໍ່ດີໃນມື້ນີ້

Verse 27

बटुरुवाच । सन्तापमनुतापं वा भोजनार्थं द्विजर्षभाः । मा कुरुध्वं यथान्यायं सिद्धेऽग्रे गृहमेष्यथा

ບະຕຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ, ຢ່າໄດ້ທຸກໃຈຫຼືເສຍໃຈເພາະເລື່ອງອາຫານ. ເມື່ອສິ່ງທັງປວງສຳເລັດພ້ອມຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງແລ້ວ ທ່ານຈະມາສູ່ເຮືອນຕາມລຳດັບ”

Verse 28

बटुरुवाच । दिनशेषेण चास्माकं पञ्चतां च दिने दिने । निष्पत्तिं याति वा नेति तदसिद्धमशेषतः

ບະຕຸກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍເວລາທີ່ເຫຼືອຂອງວັນອັນນ້ອຍນິດ ແລະດ້ວຍຊີວິດຂອງພວກເຮົາທີ່ບໍ່ແນ່ນອນທຸກມື້ ວ່າເລື່ອງນີ້ຈະສຳເລັດຫຼືບໍ່ ຍັງເປັນສິ່ງບໍ່ແນ່ຊັດໂດຍທັ້ງໝົດ”

Verse 29

असिद्धं सिद्धमस्माकं यत्त्वया समुदाहृतम् । दृष्ट्वानृतं गतास्तत्र त्वां बद्धाम्भसि निक्षिपे

ສິ່ງທີ່ຍັງບໍ່ສຳເລັດ ທ່ານກ່າວຕໍ່ພວກເຮົາວ່າສຳເລັດແລ້ວ. ຖ້າໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວເຫັນວ່າເປັນຄຳຕົວະ ຂ້ອຍຈະມັດທ່ານແລະໂຍນລົງໃນນ້ຳ

Verse 30

बटुरुवाच । भोभोः शृणुध्व सर्वेऽत्र सोपाध्याया द्विजोत्तमाः । प्रतिज्ञां मम दुर्धर्षां यां श्रुत्वा विस्मयो भवेत्

ບະຕຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ໂອ! ທຸກຄົນທີ່ຢູ່ນີ້ ພ້ອມທັງອຸປາທະຍາຂອງພວກເຈົ້າ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງປະຕິຍານອັນຫນັກແນ່ຂອງຂ້າ; ຜູ້ໃດຟັງແລ້ວຈະພິສົງ.”

Verse 31

यदि सिद्धमिदं सर्वमन्नं स्यादाश्रमे गुरोः । यूयं बद्ध्वा मया सर्वे क्षेप्तव्या नर्मदाम्भसि

“ຖ້າອາຫານທັງໝົດນີ້ໄດ້ສຳເລັດພ້ອມແທ້ໆໃນອາສຣົມຂອງຄູຂ້າ ຂ້າຈະມັດພວກເຈົ້າທຸກຄົນ ແລ້ວໂຍນລົງໃນນ້ຳນະຣະມະດາ.”

Verse 32

अथवान्नं न सिद्धं स्याद्भवद्भिर्दृढबन्धनैः । गुरोस्तु पश्यतो बद्ध्वा क्षेप्तव्योऽहं नर्मदाह्रदे

“ບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຖ້າອາຫານຍັງບໍ່ສຳເລັດ ພວກເຈົ້າຈົ່ງມັດຂ້າໃຫ້ແນ່ນຫນາດ້ວຍສາຍຜູກອັນແຂງ ແລະໃນຂະນະທີ່ຄູກຳລັງເບິ່ງ ຈົ່ງໂຍນຂ້າລົງໃນສະນ້ຳນະຣະມະດາ.”

Verse 33

तथेति कृत्वा ते सर्वे समयं गुरुसन्निधौ । स्नात्वा जाप्यविधानेन भूतग्रामं ततो ययुः

ເມື່ອທຸກຄົນກ່າວວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວ ກໍຢືນຢັນສັນຍາໃນສຳນັກຄູ. ຕໍ່ມາອາບນ້ຳຊຳລະ ແລະເຮັດຊະປະ (japa) ຕາມພິທີ ແລ້ວໄປຍັງສະຖານທີ່ຊື່ ພູຕະກຣາມ.

Verse 34

दृष्ट्वा ते विस्मयं जग्मुर्विस्तृते भक्ष्यभोजने । षड्रसेन नृपश्रेष्ठ भुक्त्वा हुत्वा पृथक्पृथक्

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ເມື່ອເຫັນອາຫານແລະເຄື່ອງກິນທີ່ຈັດວາງຢ່າງກວ້າງຂວາງ ພວກເຂົາກໍພິສົງ. ຫຼັງຈາກກິນອາຫານທີ່ຄົບດ້ວຍຮົດທັງຫົກແລ້ວ ແຕ່ລະຄົນກໍຖວາຍອາຫຸຕິໃນພິທີໂຫມະແຍກກັນໄປ.

Verse 35

ततः प्रोवाच वचनं हृष्टपुष्टो द्विजोत्तमः । वरदोऽस्मि वरं वत्स वृणु यत्तव रोचते

ແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ຍິນດີແລະເຕັມແຮງ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ ຂ້າເປັນຜູ້ປະທານພອນ; ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ໃຈເຈົ້າພໍໃຈ”

Verse 36

साङ्गोपाङ्गास्तु ते वेदाः शास्त्राणि विविधानि च । प्रतिभास्यन्ति ते विप्र मदीयोऽस्तु वरस्त्वयम्

“ໂອ ພຣາຫມັນ, ພຣະເວດທັງຫຼາຍພ້ອມອັງຄະ-ອຸປັງຄະ ແລະສາດສະຕຣາຫຼາຍສາຂາ ຈະສ່ອງສະຫວ່າງໃນປັນຍາຂອງເຈົ້າ—ນີ້ແມ່ນພອນທີ່ຂ້າປະທານ”

Verse 37

प्रणम्य बटुभिः सार्धं स चिक्रीड यथासुखम् । द्वितीये तु ततः प्राप्ते दिवसे नर्मदाजले

ເມື່ອກ່າວນົບນ້ອມແລ້ວ ລາວກໍຫຼິ້ນຢ່າງສະບາຍໃຈກັບບັນດານັກຮຽນນ້ອຍ; ແລ້ວເມື່ອວັນທີສອງມາຮອດ ໃນນ້ຳນະມະດາ...

Verse 38

क्रीडनार्थं गताः सर्वे सोपाध्याया युधिष्ठिर । ततः स्मृत्वा पणं सर्वे भाषयित्वा विधानतः

ໂອ ຢຸທິດສະຖິຣ, ທຸກຄົນໄດ້ອອກໄປຫຼິ້ນພ້ອມກັບອຸປາທະຍາຍະຜູ້ເປັນຄູ; ແລ້ວເມື່ອລະລຶກເຖິງຄຳພະນັນ ທຸກຄົນກໍກ່າວຢ້ຳອີກຄັ້ງຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ

Verse 39

उपाध्यायमथोवाच नत्वा देवः कृताञ्जलिः । जले प्रक्षेपयाम्यद्य निष्प्रतिज्ञान् बटून् प्रभो

ຕໍ່ມາ ເທວະໄດ້ນົບນ້ອມອຸປາທະຍາຍະ ພ້ອມປະນົມມື ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ມື້ນີ້ຂ້າຈະໂຍນນັກຮຽນຜູ້ຜິດຄຳປະຕິຍານລົງໃນນ້ຳ”

Verse 40

तद्देवस्य वचः श्रुत्वा नष्टास्ते बटवो नृप । गुरोस्तु पश्यतो राजन्धावमाना दिशो दश

ໂອ ພະຣາຊາ! ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງເທວະ ບັນດາບະຕຸ (ສິດ) ເຫຼົ່ານັ້ນກໍອັນຕະທານໄປ; ແລະຕໍ່ໜ້າຄູອາຈານຜູ້ເບິ່ງຢູ່ ໂອ ຜູ້ປົກຄອງ ພວກເຂົາແລ່ນໄປທົ່ວສິບທິດ.

Verse 41

वायुवेगेन देवेन लुञ्जितास्ते समन्ततः । भारं बद्ध्वा तु सर्वेषां बटूनां च नरेश्वर

ໂອ ພະນເຣດຊະວອນ! ເທວະນັ້ນດ້ວຍຄວາມໄວດັ່ງລົມ ໄດ້ຈັບພວກເຂົາຈາກທຸກດ້ານ; ແລ້ວ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ກໍໄດ້ຜູກພາລະໜັກໄວ້ແກ່ບະຕຸທັງປວງ.

Verse 42

शापानुग्रहको देवोऽक्षिपत्तोये यथा गृहे । ततो विषादमगमद्दृष्ट्वा तान्नर्मदाजले

ເທວະອົງນັ້ນ—ຜູ້ທັງລົງໂທດແລະປະທານພຣະອະນຸເຄາະ—ໄດ້ໂຍນພວກເຂົາລົງໃນນ້ຳ ດັ່ງໂຍນສິ່ງໜຶ່ງເຂົ້າໃນເຮືອນ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາໃນນ້ຳນະຣະມະດາ ກໍຖືກຄວາມໂສກຄອບງຳ.

Verse 43

गुरुणा बटुरुक्तोऽथ किमेतत्साहसं कृतम् । एतेषां मातृपितरो बालकानां गृहेऽङ्गनाः

ແລ້ວບະຕຸໄດ້ກ່າວຕໍ່ຄູອາຈານວ່າ: “ນີ້ແມ່ນການກະທຳອັນຫຸນຫັນກ້າຫານອັນໃດທີ່ໄດ້ເຮັດ? ບິດາມານດາຂອງເດັກນ້ອຍເຫຼົ່ານີ້ຢູ່ໃນເຮືອນ ພ້ອມດ້ວຍນາງໃນເຮືອນ.”

Verse 44

यदि पृच्छन्ति ते बालान् क्व गतान् कथयाम्यहम् । एवं स्थिते महाभाग यदि कश्चिन्मरिष्यति

“ຖ້າພວກເຂົາຖາມເຖິງເດັກນ້ອຍ—‘ໄປໃສ?’—ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕອບຢ່າງໃດ? ໃນສະພາບແບບນີ້ ໂອ ມະຫາພາກ ຖ້າມີໃຜຜູ້ໜຶ່ງຕາຍລົງ…”

Verse 45

तदा स्वकीयजीवेन त्वं योजयितुमर्हसि । मृतेषु तेषु विप्रेषु न जीवे निश्चयो मृतः

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຄວນຟື້ນຟູຊີວິດຂອງພວກເຂົາດ້ວຍຊີວິດຂອງທ່ານເອງ. ຖ້າເດັກນ້ອຍພຣາມເຫຼົ່ານັ້ນຕາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າແນ່ໃຈວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ມີຊີວິດຢູ່ຕໍ່ໄປ - ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕາຍ.

Verse 46

ब्रह्महत्याश्च ते बह्व्यो भविष्यन्ति मृते मयि । द्विजबन्धनमात्रेण नरको भवति ध्रुवम्

ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຕາຍ, ບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາມຈໍານວນຫລາຍຈະຕົກຢູ່ກັບທ່ານ. ເພາະພຽງແຕ່ການຜູກມັດຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ພຣາມ), ນະລົກຍ່ອມເປັນຜົນທີ່ແນ່ນອນ.

Verse 47

मरणाद्यां गतिं यासि न तां वेद्मि द्विजाधम । एवमुक्तः स्मितं कृत्वा देवदेवो महेश्वरः

ເຈົ້າຈະພົບກັບຊະຕາກໍາແນວໃດເມື່ອຕາຍໄປ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້, ໂອ ຜູ້ຕ່ໍາຕ້ອຍທີ່ສຸດໃນຫມູ່ພຣາມ! ເມື່ອຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ, ພຣະມະຫేశວອນ, ເທບແຫ່ງທວຍເທບ, ຈຶ່ງຍິ້ມ.

Verse 48

भारभूतेश्वरे तीर्थ उज्जहार जलाद्द्विजान् । मुक्त्वा भारं तु देवेन छादयित्वा तु तान्द्विजान्

ທີ່ ພາຣະພູເຕສວອນ ຕີຣຖະ, ພຣະອົງໄດ້ຍົກພວກພຣາມ (ເດັກຊາຍ) ຂຶ້ນຈາກນ້ໍາ. ຫຼັງຈາກປົດເປື້ອງພາລະແລ້ວ, ເທບພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ປົກປ້ອງພຣາມເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 49

लिङ्गं प्रतिष्ठितं तत्र भारभूतेति विश्रुतम् । मृतांस्तान् वै द्विजान् दृष्ट्वा ब्रह्महत्या निराकृता

ສິວະລຶງ ຖືກປະດິດສະຖານ ທີ່ນັ້ນ, ເລື່ອງລືໃນນາມ 'ພາຣະພູດ'. ເມື່ອເຫັນພຣາມເຫຼົ່ານັ້ນ (ຄືກັບ) ຕາຍໄປແລ້ວ, ບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາມກໍຖືກຂຈັດອອກໄປ.

Verse 50

गतानि पञ्च वै दृष्ट्वा ब्रह्महत्याशतानि वै । ततः स विस्मयाविष्टो दृष्ट्वा तान्बालकान् गुरुः

ເມື່ອເຫັນວ່າບາບບຣະຫມະຫັດຕະຍາຫ້າຮ້ອຍປະການໄດ້ຈາກໄປ ຄູອາຈານເບິ່ງເດັກນ້ອຍເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມພິສວົງ

Verse 51

नान्यस्य कस्यचिच्छक्तिरेवं स्यादीश्वरं विना । ज्ञात्वा तं देवदेवेशं प्रणाममकरोद्द्विजः

“ບໍ່ມີໃຜອື່ນມີອຳນາດແບບນີ້; ບໍ່ອາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ໂດຍບໍ່ມີອີສະວະຣະ” ເມື່ອຮູ້ວ່າພຣະອົງແມ່ນເທວະເທວະເອສ ພຣາຫມັນຈຶ່ງກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ

Verse 52

अज्ञानेन मया सव यदुक्तं परमेश्वर । अप्रियं यत्कृतं सर्वं क्षन्तव्यं तन्मम प्रभो

ໂອ ປະຣະເມສະວະຣະ ສິ່ງໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າໄປດ້ວຍອະວິຊາ ແລະການກະທຳອັນບໍ່ເປັນທີ່ພໍພຣະໄທ—ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຂໍຈົ່ງໂປດອະໄພທັງໝົດ

Verse 53

देव उवाच । भगवन्गुरुर्भवान्देवो भवान्मम पितामहः । वेदगर्भ नमस्तेऽस्तु नास्ति कश्चिद्व्यतिक्रमः

ເທວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຄະວັນ ພຣະອົງແມ່ນຄູອາຈານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແມ່ນເທວະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແມ່ນປິຕາມະຫະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ເວດະຄັນພະ ຂໍນະມັດສະການ—ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະລ່ວງເກີນອຳນາດຂອງພຣະອົງໄດ້”

Verse 54

जनिता चोपनेता च यस्तु विद्यां प्रयच्छति । अन्नदाता भयत्राता पञ्चैते पितरः स्मृताः

ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດ, ຜູ້ໃຫ້ອຸປະນະຍະນະ, ຜູ້ປະທານວິທະຍາ, ຜູ້ໃຫ້ອາຫານ, ແລະຜູ້ປົກປ້ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວ—ທັງຫ້ານີ້ເອີ້ນວ່າ ‘ບິດາ’

Verse 55

एवमुक्त्वा जगन्नाथो विष्णुशर्माणमानतः । तत्र तीर्थे जगामाशु कैलासं धरणीधरम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຈັກກັນນາຖ ໄດ້ນົບນ້ອມນະມັດສະການແດ່ ວິສນຸຊະຣະມາ ແລ້ວຮີບອອກຈາກຕີຣະຖະນັ້ນ ໄປຫາພູເຂົາໄກລາສ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ

Verse 56

तदाप्रभृति तत्तीर्थं भारभूतीति विश्रुतम् । विख्यातं सर्वलोकेषु महापातकनाशनम्

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ຕີຣະຖະນັ້ນໄດ້ມີຊື່ສຽງວ່າ ‘ພາຣະພູຕິ’ ແລະໂດງດັງໃນທຸກໂລກ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່

Verse 57

तत्र तीर्थे पुनर्वृत्तमितिहासं ब्रवीमि ते । सर्वपापहरं दिव्यमेकाग्रस्त्वं शृणुष्व तत्

ກ່ຽວກັບຕີຣະຖະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງເຖິງຕຳນານເກົ່າທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງທີ່ນັ້ນ; ມັນເປັນທິບ ແລະຊຳລະບາບທັງປວງ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈເປັນໜຶ່ງ

Verse 58

पुरा कृतयुगस्यादौ वैश्यः कश्चिन्महामनाः । सुकेश इति विख्यातस्तस्य पुत्रोऽतिधार्मिकः

ໃນການກ່ອນ ໃນຕົ້ນກຣິຕະຍຸກ ມີວາຍຊະຍະຜູ້ໃຈກວ້າງຄົນໜຶ່ງ ມີຊື່ສຽງວ່າ ສຸເກຊະ; ບຸດຂອງເຂົາເປັນຜູ້ຖືທຳຢ່າງຍິ່ງ

Verse 59

सोमशर्मेति विख्यातो मृतः पृथुललोचनः । स सखायं वणिक्पुत्रं कंचिच्चक्रे दरिद्रिणम्

ເຂົາເປັນທີ່ຮູ້ຈັກນາມວ່າ ໂສມະຊະຣະມັນ, ໂອ້ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ, ແລະຕໍ່ມາກໍເຖິງແກ່ມໍລະນະ. ເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ບຸດພໍ່ຄ້າຄົນໜຶ່ງ—ຜູ້ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ—ເປັນມິດສະຫາຍ

Verse 60

सुदेवमिति ख्यातं सर्वकर्मसु कोविदम् । एकदा तु समं तेन व्यवहारमचिन्तयत्

ລາວເປັນທີ່ຮູ້ຈັກນາມ “ສຸເທວະ” ຜູ້ຊໍານານໃນກິດທຸກຢ່າງ. ຄັ້ງໜຶ່ງລາວໄດ້ຄິດວາງແຜນຄ້າຮ່ວມກັບຜູ້ນັ້ນ.

Verse 61

सखे समुद्रयानेन गच्छावोत्तरणैः शुभैः । भाण्डं बहु समादाय मदीये द्रव्यसाधने

ລາວກ່າວວ່າ “ເພື່ອນເອີຍ ພວກເຮົາໄປດ້ວຍເຮືອທາງທະເລ ໄປຫາທ່າເຮືອ ແລະຈຸດຂ້າມທີ່ເປັນມງຄົນ. ນໍາສິນຄ້າຫຼາຍໆໄປ ແລ້ວຫາຊັບດ້ວຍທຶນຂອງຂ້ອຍ”

Verse 62

परं तीरं गमिष्याव उत्कर्षस्त्वावयोः समः । इति तौ मन्त्रयित्वा तु मन्त्रवत्समभीप्सितम्

“ພວກເຮົາໄປຫາຝັ່ງທີ່ໄກ; ຜົນກໍາໄລຈະເທົ່າກັນສໍາລັບພວກເຮົາທັງສອງ” ເມື່ອປຶກສາກັນແລ້ວ ທັງຄູ່ກໍຕັ້ງໃຈໝັ້ນ ດຸດຜູ້ຖືແຜນອັນແນ່ນອນ ໄປສູ່ກິດທີ່ປາຖະໜາ

Verse 63

सर्वं प्रयाणकं गृह्य ह्यारूढौ लवणोदधिम् । तौ गत्वा तु परं भाण्डं विक्रीय पुरतस्तदा

ເມື່ອນໍາເອົາເສບຽງແລະຂອງຈໍາເປັນສໍາລັບການເດີນທາງທັງໝົດ ທັງສອງກໍຂຶ້ນເຮືອໃນທະເລເຄັມ. ເມື່ອເຖິງແຜ່ນດິນຝັ່ງໄກ ພວກເຂົາກໍນໍາສິນຄ້າໄປຂາຍໃນເມືອງທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າ

Verse 64

प्राप्तौ बहु सुवर्णं च रत्नानि विविधानि च । नावं तां संगतां कृत्वा पश्चात्तावारुरोहतुः

ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຄໍາຫຼາຍ ແລະແກ້ວມະນີນານາຊະນິດ. ແລ້ວຈຶ່ງຈັດເຮືອໃຫ້ພ້ອມ ແລະຕຽມອຸປະກອນໃຫ້ຄົບ ທັງສອງກໍຂຶ້ນເຮືອນັ້ນອີກຄັ້ງເພື່ອກັບຄືນ

Verse 65

नावमन्तर्जले दृष्ट्वा निशीथे स्वर्णसंभृताम् । दृष्ट्वा तु सोमशर्माणमुत्सङ्गे कृतमस्तकम्

ເມື່ອເຫັນເຮືອຢູ່ກາງນ້ຳໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ບັນທຸກຄຳທອງເຕັມລຳ ແລະເຫັນໂສມະຊະຣະມານອນໂດຍວາງສີສະໄວ້ເທິງຕັກ

Verse 66

शयानमतिविश्वस्तं सहदेवो व्यचिन्तयत् । एष निद्रावशं यातो मयि प्राणान्निधाय वै

ສະຫະເທວະເຫັນເຂົານອນຫຼັບ ແລະໄວ້ໃຈຢ່າງຍິ່ງ ຈຶ່ງຄິດໃນໃຈວ່າ: “ເຂົາຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງນິທຣາ ແລະໄດ້ຝາກຊີວິດໄວ້ກັບເຮົາແທ້”

Verse 67

अस्याधीनमिदं सर्वं द्रव्यरत्नमशेषतः । उत्कर्षार्द्धं तु मे दद्यात्तत्र गत्वेति वा न वा

“ຊັບສິນແລະຮັດຕະນະທັງໝົດນີ້ ບໍ່ເຫຼືອສັກຢ່າງ ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງເຂົາ. ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ເຂົາຈະໃຫ້ກຳໄລເຄິ່ງໜຶ່ງແກ່ເຮົາແທ້ບໍ—ຫຼືຈະບໍ່ໃຫ້?”

Verse 68

इति निश्चित्य मनसा पापस्तं लवणोदधौ । चिक्षेप सोमशर्माणं पापध्यातेन चेतसा

ເມື່ອຕັດສິນໃຈດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຄົນບາບຜູ້ມີໃຈມືດດ້ວຍເຈດຊົ່ວ ກໍໂຍນໂສມະຊະຣະມາລົງໃນມະຫາສະໝຸດເຄັມ

Verse 69

उत्तीर्य तरणात्तस्माद्गत्वा संगृह्य तद्धनम् । ततः कतिपयाहोभिः संयुक्तः कालधर्मणा

ເຂົາຂ້າມອອກຈາກເຮືອນັ້ນ ແລ້ວໄປເກັບກຳຊັບນັ້ນ. ຕໍ່ມາພຽງບໍ່ກີ່ມື້ ຕາມທຳແຫ່ງກາລະ ເຂົາກໍພົບກົດແຫ່ງຄວາມຕາຍອັນຫຼີກບໍ່ພົ້ນ

Verse 70

गतो यमपुरं घोरं गृहीतो यमकिंकरैः । स नीतस्तेन मार्गेण यत्र संतपते रविः

ລາວໄດ້ໄປຮອດຍະມະປຸຣະອັນນ່າຢ້ານ ແລະຖືກຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຍະມະຈັບໄວ້। ຈາກນັ້ນຖືກນຳໄປຕາມທາງທີ່ດວງອາທິດເຜົາຜານດ້ວຍຄວາມຮ້ອນທຸກທໍລະມານ।

Verse 71

कृत्वा द्वादशधात्मानं सम्प्राप्ते प्रलये यथा । सुतीक्ष्णाः कण्टका यत्र यत्र श्वानः सुदारुणाः

ດັ່ງກັບວ່າຕົນຕົວຂອງລາວຖືກແຍກເປັນສິບສອງສ່ວນ ເຫມືອນເວລາປຣະລະຍະກຳລັງມາ; ລາວເຂົ້າສູ່ແດນທີ່ມີໜາມຄົມກຣິບ ແລະທຸກທີ່ມີໝາດຸຮ້າຍນ່າຢ້ານ।

Verse 72

तीक्ष्णदंष्ट्रा महाव्याला व्याघ्रा यत्र महावृकाः । सुतप्ता वालुका यत्र क्षुधा तृष्णा तमो महत्

ທີ່ນັ້ນມີງູໃຫຍ່ຂຽວຂົມມີເຂົ້ຍຄົມ, ມີເສືອ ແລະໝາປ່າໃຫຍ່. ຊາຍຮ້ອນລວກດັ່ງໄຟ; ຄວາມຫິວ, ຄວາມກະຫາຍ ແລະຄວາມມືດທຶບຄອບງຳຢູ່।

Verse 73

पानीयस्य कथा नास्ति न छाया नाश्रमः क्वचित् । अन्नं पानीयसहितं यावत्तद्दीयते विषम्

ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ຄຳເວົ້າເຖິງນ້ຳດື່ມ; ບໍ່ມີຮົ່ມເງົາ ແລະບໍ່ມີທີ່ພັກພິງໃດໆ. ອາຫານແລະນ້ຳທີ່ໃຫ້ນັ້ນ ລ້ວນແຕ່ເປັນພິດ।

Verse 74

छायां संप्रार्थमानानां भृशं ज्वलति पावकः । तैर्दह्यमाना बहुशो विलपन्ति मुहुर्मुहुः

ຜູ້ທີ່ອ້ອນວອນຂໍຮົ່ມເງົາ ໄຟກັບລຸກໂຊນແຮງຂຶ້ນອີກ. ຖືກເຜົາໄໝ້ຊ້ຳໆ ພວກເຂົາຈຶ່ງຄຳຄວນຮ້ອງໄຫ້ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ।

Verse 75

हा भ्रातर्मातः पुत्रेति पतन्ति पथि मूर्छिताः । इत्थंभूतेन मार्गेण स गीतो यमकिंकरैः

ຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນວ່າ 'ໂອ້ ພີ່ນ້ອງ! ແມ່! ລູກເອີຍ!' ພວກເຂົາລົ້ມລົງໝົດສະຕິຢູ່ກາງທາງ. ໃນເສັ້ນທາງດັ່ງກ່າວ ລາວຖືກບໍລິວານຂອງພະຍາຍົມຕ້ອນໃຫ້ເດີນໜ້າຕໍ່ໄປ.

Verse 76

यत्र तिष्ठति देवेशः प्रजासंयमनो यमः । ते द्वारदेशे तं मुक्त्वाचक्षुर्यमकिंकराः

ບ່ອນທີ່ພະຍາຍົມ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທວຍເທບ ຜູ້ຄວບຄຸມແລະປົກຄອງເຫຼົ່າສັດປະທັບຢູ່ ບໍລິວານຂອງພະຍາຍົມໄດ້ປ່ອຍລາວຢູ່ໜ້າປະຕູ ແລະ ລາຍງານເລື່ອງລາວ.

Verse 77

बद्ध्वा तं गलपाशेन ह्यासीनं मित्रघातिनम् । अवधारय देवेश बुध्यस्व यदनन्तरम्

ຫຼັງຈາກມັດຄົນທໍລະຍົດຕໍ່ມິດຜູ້ນັ້ນດ້ວຍບ້ວງທີ່ຄໍ ແລະ ຈັບໃຫ້ນັ່ງລົງ (ພວກເຂົາກ່າວວ່າ) 'ຂ້າແດ່ເທວະລາດ ໂປດຊົງພິຈາລະນາ ແລະ ຮັບຊາບສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຕໍ່ໄປເທີ້ນ'.

Verse 78

यम उवाच । न तु पूर्वं मुखं दृष्टं मया विश्वासघातिनाम् । ये मित्रद्रोहिणः पापास्तेषां किं शासनं भवेत्

ພະຍາຍົມກ່າວວ່າ: "ຂ້າບໍ່ເຄີຍເຫັນໜ້າຜູ້ທີ່ທໍລະຍົດຕໍ່ຄວາມໄວ້ວາງໃຈມາກ່ອນເລີຍ. ສຳລັບຄົນບາບທີ່ຄິດຄົດທໍລະຍົດຕໍ່ມິດສະຫາຍເຫຼົ່ານັ້ນ—ຄວນຈະມີບົດລົງໂທດແນວໃດ?"

Verse 79

ऋषयोऽत्र विचारार्थं नियुक्ता निपुणाः स्थिताः । ते यत्र ब्रुवते तत्र क्षिपध्वं मा विचार्यताम्

(ພະຍາຍົມກ່າວວ່າ:) "ທີ່ນີ້ ເຫຼົ່າລືສີຜູ້ຊ່ຽວຊານໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ພິຈາລະນາຄະດີ. ພວກເຂົາສັ່ງໃຫ້ໄປທີ່ໃດ ຈົ່ງໂຍນມັນໄປທີ່ນັ້ນທັນທີ—ຢ່າໄດ້ມີການໂຕ້ຖຽງອີກເລີຍ."

Verse 80

इत्युक्तास्ते तमादाय किंकराः शीघ्रगामिनः । मुनीशांस्तत्र तानूचुस्तं निवेद्य यमाज्ञया

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງແລ້ວ ບັນດາຍະມະດູດຜູ້ໄວວ່ອງກໍນໍາເຂົາໄປ។ ທີ່ນັ້ນໄດ້ນໍາເຂົາໄປຖວາຍຕໍ່ຫນ້າມຸນີຜູ້ເປັນໃຫຍ່ ແລະກ່າວຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຍົມ।

Verse 81

द्विजा अनेन मित्रं स्वं प्रसुप्तं निशि घातितम् । विश्वस्तं धनलोभेन को दण्डोऽस्य भविष्यति

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີຜູ້ເປັນທະວິຊະ! ຄົນນີ້ເພາະຄວາມໂລບໃນຊັບສິນ ໄດ້ຂ້າມິດຂອງຕົນເອງ—ຜູ້ໄວ້ໃຈແລະນອນຫຼັບໃນຍາມຄ່ໍາ. ໂທດໃດຈະຕົກແກ່ເຂົາ?”

Verse 82

मुनय ऊचुः । अदृष्टपूर्वमस्माभिर्वदनं मित्रघातिनाम् । कृत्वा पटान्तरे ह्येनं शृण्वन्तु गतिमस्य ताम्

ພວກມຸນີກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍເຫັນໜ້າຂອງຜູ້ຂ້າມິດ. ຈົ່ງໃຫ້ຄົນນີ້ຢູ່ຫຼັງມ່ານ ແລ້ວໃຫ້ດູດທັງຫຼາຍຟັງວ່າ ຊະຕາກຳໃດລໍຖ້າເຂົາ”

Verse 83

ते शास्त्राणि विचार्याथ ऋषयश्च परस्परम् । आहूय यमदूतांस्तानूचुर्ब्राह्मणपुंगवाः

ຕໍ່ມາ ພວກຣິສີໄດ້ພິຈາລະນາຄໍາສອນໃນຊາສະຕຣາຮ່ວມກັນ ແລ້ວເອີ້ນຍະມະດູດເຫຼົ່ານັ້ນມາ; ບັນດາພຣາຫມະນະຜູ້ເລີດກໍກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາ

Verse 84

आलोकितानि शास्त्राणि वेदाः साङ्गाः स्मृतीरपि । पुराणानि च मीमांसा दृष्टमस्माभिरत्र च

“ພວກເຮົາໄດ້ກວດພິຈາລະນາຊາສະຕຣາແລ້ວ—ທັງພຣະເວດພ້ອມອັງຄະ, ສະມຣິຕິ, ປຸຣານ ແລະ ມີມາງສາ; ແລະໃນເລື່ອງນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ກໍານົດຂໍ້ບັນຍັດໄວ້ແລ້ວ”

Verse 85

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च स्तेये गुर्वङ्गनागमे । निष्कृतिर्विहिता शास्त्रे कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

ສໍາລັບຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ດື່ມສຸລາ, ຜູ້ລັກ, ແລະຜູ້ລ່ວງລະເມີດເມຍຂອງຄູອາຈານ—ຄໍາພີຊາສະຕຣາກໍານົດການໄຖ່ບາບ (ປຣາຍັດຈິດຕະ); ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ເນຣະຄຸນທໍລະຍົດ (ກຣິຕະຄະນ) ບໍ່ມີການໄຖ່ບາບໃດໆ.

Verse 86

ये स्त्रीघ्नाश्च गुरुघ्नाश्च ये बालब्रह्मघातिनः । विहिता निष्कृतिः शास्त्रे कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າແມ່ຍິງ, ຜູ້ຂ້າຄູອາຈານ, ແລະຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນວັຍເດັກ—ຄໍາພີຊາສະຕຣາກໍກໍານົດປຣາຍັດຈິດຕະ; ແຕ່ຜູ້ເນຣະຄຸນທໍລະຍົດ (ກຣິຕະຄະນ) ບໍ່ມີ.

Verse 87

वापीकूपतडागानां भेत्तारो ये च पापिनः । उद्यानवाटिकानां च छेत्तारो ये च दुर्जनाः

ຄົນບາບທີ່ທໍາລາຍບໍ່ຂັ້ນບັນໄດ (ວາປີ), ບໍ່ນ້ໍາ ແລະສະນ້ໍາ, ແລະຄົນຊົ່ວທີ່ຕັດໂຄ່ນສວນຜົນໄມ້ກັບສວນດອກໄມ້—ລ້ວນຖືກນັບເປັນຜູ້ກໍ່ບາບ.

Verse 88

दावाग्निदाहका ये च सततं येऽसुहिंसकाः । न्यासापहारिणो ये च गरदाः स्वामिवञ्चकाः

ຜູ້ຈຸດໄຟເຜົາປ່າ, ຜູ້ທໍາຮ້າຍສັດມີຊີວິດຢູ່ເປັນນິດ, ຜູ້ຍັກຍອກຂອງຝາກ (ນຍາສະ), ຜູ້ວາງຢາພິດ, ແລະຜູ້ຫລອກລວງນາຍຂອງຕົນ—ທັງໝົດຖືກກ່າວເຖິງໃນຫມູ່ຄົນບາບ.

Verse 89

मातापितृगुरूणां च त्यागिनो दोषदायिनः । स्वभर्तृवञ्चनपरा या स्त्री गर्भप्रघातिनी

ຜູ້ທີ່ລະທິ້ງແມ່, ພໍ່ ແລະຄູອາຈານ ແລ້ວກັບໂທດທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ; ແລະແມ່ຍິງຜູ້ມຸ່ງຫລອກລວງຜົວ ແລະທໍາລາຍຄັນ (ເຮັດແທງລູກ)—ກໍຖືກນັບເປັນຜູ້ຜິດດ້ວຍ.

Verse 90

विवेकरहिता या स्त्री यास्नाता भोजने रता । द्विकालभोजनरतास्तथा वैष्णववासरे

ແມ່ຍິງຜູ້ຂາດວິເວກ ບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳແຕ່ກັບຫຼົງໃນການກິນ; ແລະຜູ້ທີ່ມັກກິນວັນລະສອງເທື່ອ—ໂດຍສະເພາະໃນວັນສັກສິດຂອງໄວສະນະວະ—ກໍຖືກຕິຕຽນເຊັ່ນກັນ।

Verse 91

तासां स्त्रीणां गतिर्दृष्टा न तु विश्वासघातिनाम् । विश्वासघातिनां पुंसां मित्रद्रोहकृतां तथा

ຊະຕາກຳຂອງແມ່ຍິງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກເຫັນແລະຮູ້ແຈ້ງແລ້ວ; ແຕ່ຊະຕາຂອງຜູ້ທີ່ຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ວາງໃຈຍັງບໍ່ອາດກ່າວ—ຄືບຸລຸດຜູ້ລະເມີດຄວາມເຊື່ອໃຈ ແລະທຳດຣອຫະຕໍ່ມິດສະຫາຍ।

Verse 92

तेषां गतिर्न वेदेषु पुराणेषु च का कथा । इति स्थितेषु पापेषु गतिरेषां न विद्यते

ສຳລັບຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃນເວດກໍບໍ່ມີການສອນເຖິງທີ່ພຶ່ງຫຼືທາງລອດ—ແລ້ວຈະເວົ້າເຖິງປຸຣານະໄປເພື່ອຫຍັງ? ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພວກເຂົາຍັງຝັງຕົວໃນບາບ ກໍບໍ່ມີເສັ້ນທາງກູ້ພົ້ນໃຫ້ເຂົາເລີຍ।

Verse 93

नान्या गतिर्मित्रहनने विश्वस्तघ्ने च नः श्रुतम् । इतो नीत्वा यमदूता एनं विश्वस्तघातिनम्

ພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນຊະຕາອື່ນໃດສຳລັບຜູ້ຂ້າມິດ ຫຼືຜູ້ຂ້າຜູ້ທີ່ໄວ້ວາງໃຈຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ ຍົມດູດຈຶ່ງນຳຜູ້ທຳລາຍຄວາມເຊື່ອໃຈນີ້ອອກຈາກນີ້ໄປ…

Verse 94

कल्पकोटिशतं साग्रं पर्यायेण पृथक्पृथक् । नरकेषु च सर्वेषु त्रिंशत्कोटिषु संख्यया

ຕະຫຼອດຮ້ອຍໂກຕິກັລປະ ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນ—ຜ່ານໄປຕາມລຳດັບ ແຍກເປັນຄັ້ງໆ—ເຂົາຖືກໃຫ້ຮັບທຸກໃນນະຣົກທັງປວງ ຊຶ່ງນັບໄດ້ສາມສິບໂກຕິ।

Verse 95

क्षिप्यतामेष मित्रघ्नो विचारो मा विधीयताम् । इति ते वचनं श्रुत्वा किंकरास्तं निगृह्य च

“ຈົ່ງໂຍນຜູ້ຂ້າມິດນີ້ລົງໄປ—ຢ່າໃຫ້ມີການພິຈາລະນາ!” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ບໍລິວານກໍຈັບເຂົາໄວ້ແນ່ນຫນາ।

Verse 96

यत्र ते नरका घोरास्तत्र क्षेप्तुं गतास्ततः । ते तमादाय हि नरके घोरे रौरवसंज्ञिते

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ມີນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ເພື່ອຈະໂຍນເຂົາລົງໄປ. ພາເຂົາໄປ ກໍເຖິງນະລົກອັນຮ້າຍກາດຊື່ “ຣາວຣະວະ”

Verse 97

चिक्षिपुस्तत्र पापिष्ठं क्षिप्ते रावोऽभवन्महान् । नरकस्थितभूतेषु मोक्तव्यो नैष पापकृत्

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໂຍນຜູ້ບາບຫນັກທີ່ສຸດລົງໄປ; ເມື່ອຖືກໂຍນ ກໍເກີດສຽງຮ້ອງຄຳຄວນອັນໃຫຍ່. ໃນຫມູ່ສັດທີ່ຖືກຂັງໃນນະລົກ ຜູ້ກໍ່ບາບນີ້ບໍ່ຄວນຖືກປ່ອຍ

Verse 98

अस्य संस्पर्शनादेव पीडा शतगुणा भवेत् । यथा व्यथासिकाष्ठैश्च समिद्धैर्दहनात्मकैः

ພຽງແຕ່ແຕະຕ້ອງເຂົາ ຄວາມທຸກທໍລະມານຈະເພີ່ມເປັນຮ້ອຍເທົ່າ—ດັ່ງໄຟທີ່ເກີດຈາກຟືນທີ່ສຸມໄວ້ແຮງ ແລະໃຫ້ຄວາມເຈັບປວດ

Verse 99

भवति स्पर्शनात्तस्य किमेतेन कृतामलम् । यथा दुर्जनसंसर्गात्सुजनो याति लाघवम्

ແຕ່ການແຕະຕ້ອງເຂົາກໍເປັນໄປແບບນີ້—ແລ້ວມົນທິນທີ່ເຂົາກໍ່ຂຶ້ນຈະຫນັກເທົ່າໃດ? ດັ່ງຄົບຄົນຊົ່ວ ແມ່ນຄົນດີກໍຖືກຊັກນໍາໃຫ້ຕົກຕໍ່າ

Verse 100

सन्निधानात्तथास्याशु क्षते क्षारावसेचनम् । प्रसादः क्रियतामाशु नीयतां नरकेऽन्यतः

ແຕ່ພຽງຢູ່ໃກ້ເຂົາ ກໍເຫມືອນຖອກນ້ຳດ່າງລົງໃສ່ບາດແຜຢ່າງວ່ອງໄວ। ຂໍໂປດເມດຕາໂດຍໄວ—ນຳເຂົາໄປນະລົກອື່ນເຖີດ।

Verse 101

एवमुक्तास्ततस्तैस्तु गतास्ते त्वशुचिं प्रति । तत्र ते नारकाः सन्ति पूर्ववत्तेऽपि चुक्रुशुः

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ກໍໄປຫາສະຖານທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດຢ່າງໄວ. ທີ່ນັ້ນກໍມີສັດນະລົກຢູ່ ແລະເຫມືອນເກົ່າ ພວກເຂົາກໍຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນອີກ។

Verse 102

एवं ते किंकराः सर्वे पर्यटन्नरकमण्डले । नरकेऽपि स्थितिस्तस्य नास्ति पापस्य दुर्मतेः

ດັ່ງນັ້ນ ຄົນຮັບໃຊ້ທັງໝົດຈຶ່ງພາກັນທ່ອງໄປທົ່ວຂອບເຂດນະລົກ. ສຳລັບຄົນບາບຜູ້ຈິດຊົ່ວນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃນນະລົກກໍບໍ່ມີທີ່ຢູ່ຖາວອນເລີຍ।

Verse 103

यदा तदा तु ते सर्वे तं गृह्य यमसन्निधौ । गत्वा निवेद्य तत्सर्वं यदुक्तं नारकैर्नरैः । नरके न स्थितिर्यस्य तस्य किं क्रियतां वद

ຕໍ່ມາໃນການໜຶ່ງ ພວກເຂົາທັງໝົດຈັບຕົວເຂົາໄປເຝົ້າພະຍົມ ແລະທູນລາຍງານທຸກຢ່າງທີ່ຊາວນະລົກໄດ້ເວົ້າໄວ້ວ່າ: “ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ໃນນະລົກກໍບໍ່ມີທີ່ຢູ່ແນ່ນອນ ຄວນເຮັດຢ່າງໃດ? ຂໍໂປດບອກພວກເຮົາ.”

Verse 104

यम उवाच । पापिष्ठ एष वै यातु योनिं तिर्यङ्निषेविताम् । कालं मुनिभिरुद्दिष्टः तिर्यग्योनिं प्रवेश्यताम्

ພະຍົມກ່າວວ່າ: “ຜູ້ບາບຫນັກຍິ່ງນີ້ ຄວນໄປສູ່ຄັນທີ່ສັດເດຍລະສານເຂົ້າໄປອາໄສ. ຕາມເວລາທີ່ພວກມຸນີໄດ້ກຳນົດໄວ້ ຈົ່ງໃຫ້ເຂົາເຂົ້າສູ່ກຳເນີດເດຍລະສານ.”

Verse 105

एवमुक्ते तु वचने प्रजासंयमनेन च । स गतः कृमितां पापो विष्ठासु च पृथक्पृथक्

ເມື່ອຜູ້ສຳລວມຄວບຄຸມສັດທັງປວງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ຄົນບາບນັ້ນກໍຕົກສູ່ສະພາບເປັນໜອນ ແຍກກັນໄປຢູ່ຕາມກອງອະສຸຈິຫຼາຍໆແຫ່ງແຕ່ລະກອງ।

Verse 106

ततोऽसौ दंशमशकान् पिपीलिकसमुद्भवान् । यूकामत्कुणकाढ्यांश्च गत्वा पक्षित्वमागतः

ຕໍ່ມາເຂົາກາຍເປັນແມງວັນກັດແລະຍຸງ ເກີດຂຶ້ນໃນຫມູ່ມົດ; ແລະເຕັມໄປດ້ວຍເຫົາແລະແມງເຮືອນ ທ້າຍສຸດກໍໄດ້ຮັບສະພາບເປັນນົກ।

Verse 107

स्थावरत्वं गतः पश्चात्पाषाणत्वं ततः परम् । सरीसृपानजगरवराहमृगहस्तिनः

ຫຼັງຈາກນັ້ນເຂົາໄດ້ໄປສູ່ພາວະແຫ່ງສັດຢູ່ນິ່ງ (ສະຖາວະ) ແລ້ວຕໍ່ໄປເຖິງພາວະເປັນຫີນ; ຕໍ່ມາຈຶ່ງເກີດເປັນສັດເລື້ອຍຄານ ງູອະຈະກອນ ຫມູປ່າ ກວາງ ແລະຊ້າງ।

Verse 108

वृकश्वानखरोष्ट्रांश्च सूकरीं ग्रामजातिकाम् । योनिमाश्वतरीं प्राप्य तथा महिषसम्भवाम्

ເຂົາຍັງເກີດເປັນຫມາປ່າ ຫມາ ລາ ແລະອູດ; ແລະເຂົາໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄັນຂອງແມ່ຫມູທີ່ລ້ຽງໃນບ້ານ. ເຂົາໄດ້ເກີດເປັນລໍ່ (ມ້າລາ) ແລະດັ່ງນັ້ນອີກກໍເກີດເປັນຄວາຍ।

Verse 109

एताश्चान्याश्च बह्वीर्वै प्राप योनीः क्रमेण वै । स ता योनीरनुप्राप्य धुर्योऽभूद्भारवाहकः

ເຂົາໄດ້ຮັບກຳເນີດເຫຼົ່ານີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍຢ່າງຕາມລຳດັບ. ເມື່ອຜ່ານຍອນີເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ທ້າຍສຸດເຂົາກໍກາຍເປັນສັດໃຊ້ງານ ເປັນຜູ້ແບກຫາບພາລະ।

Verse 110

स गृहे पार्थिवेशस्य धार्मिकस्य यशस्विनः । स दृष्ट्वा कार्त्तिकीं प्राप्तामेकदा नृपसत्तमः

ລາວເກີດໃນເຮືອນຂອງພະຣາຊາຜູ້ທຳມະ ແລະມີກຽດສັກ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດໄດ້ເຫັນວ່າເດືອນກາຣຕຕິກີອັນສັກສິດໄດ້ມາຮອດແລ້ວ.

Verse 111

पुरोहितं समाहूय ब्राह्मणांश्च तथा बहून् । न गृहे कार्त्तिकीं कुर्यादेतन्मे बहुशः श्रुतम्

ພະອົງໄດ້ເອີ້ນປຸໂຣຫິດ ແລະເຊີນພຣາຫມັນຫຼາຍຄົນມາພ້ອມ. ແລ້ວກ່າວວ່າ “ບໍ່ຄວນປະກອບວັດກາຣຕຕິກີໃນເຮືອນ—ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຊ້ຳໆ”

Verse 112

समेताः कुत्र यास्याम इति ब्रूत द्विजोत्तमाः । यो गृहे कार्त्तिकीं कुर्यात्स्नानदानादिवर्जितः

“ໂອ ທ່ານດວິຊໂອຕຕະມະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຊຸມນຸມກັນແລ້ວບອກຂ້າພະເຈົ້າ—ພວກເຮົາຈະໄປໃສ? ເພາະຜູ້ໃດຖືວັດເດືອນກາຣຕຕິກະຢູ່ແຕ່ໃນເຮືອນ ແຕ່ລະເລີຍການອາບນ້ຳບຸນ ການໃຫ້ທານ ແລະອື່ນໆ…”

Verse 113

संवत्सरकृतात्पुण्यात्स बहिर्भवति श्रुतिः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तीर्थं सर्वगुणान्वितम्

“…ຕາມຄຳສອນທີ່ຍິນສືບຕໍ່ມາໃນສຣຸຕິ ເຂົາຈະຕົກອອກຈາກຜົນບຸນທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຄວນພະຍາຍາມທຸກວິທີເພື່ອສະແຫວງຫາຕີຣຖະ (tīrtha) ທີ່ພ້ອມດ້ວຍຄຸນມົງຄົນທັງປວງ.”

Verse 114

सहितास्तत्र गच्छामः स्नातुं दातुं च शक्तितः । एवमुक्ते तु वचने पार्थिवेन द्विजोत्तमाः

“ພວກເຮົາທັງໝົດຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍກັນ—ເພື່ອອາບນ້ຳບຸນ ແລະໃຫ້ທານຕາມກຳລັງ.” ເມື່ອພະຣາຊາກ່າວຄຳນີ້ແລ້ວ ບັນດາດວິຊໂອຕຕະມະ…

Verse 115

ऊचुः श्रेष्ठं नृपथेष्ठ रेवाया उत्तरे तटे । भारेश्वरेति विख्यातं मुक्तितीर्थं नृपोत्तम

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ຮັກໃນທາງແຫ່ງຣາຊະທຳ, ສະຖານທີ່ປະເສີດຢູ່ຝັ່ງເໜືອຂອງແມ່ນ້ຳເຣວາ—ມີນາມລືຊາ ‘ພາເຣສະວະຣະ’, ເປັນຕີຣຖະປະທານໂມກສະ, ໂອ ຜູ້ເລີດໃນບັນດາກະສັດ”

Verse 116

तत्र यामो वयं सर्वे सर्वपापक्षयावहम् । एवमुक्तः स नृपतिर्गृहीत्वा प्रचुरं वसु

“ພວກເຮົາທັງໝົດຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ; ມັນນຳໃຫ້ບາບທັງປວງສິ້ນໄປ” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ ພະຣາຊາຈຶ່ງນຳຊັບສິນຫຼາຍເພື່ອການທານ…

Verse 117

शकटं संभृतं कृत्वा तत्र युक्तः स धूर्वहः । यः कृत्वा मित्रहननं गोयोनिं समुपागतः

ພະອົງໄດ້ຈັດລົດໃຫ້ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງສະບຽງຫຼາຍ ແລ້ວເທົ່າສັດລາກລົດອອກເດີນທາງ. (ທີ່ນັ້ນມີ) ສັດແຮງງານຕົວໜຶ່ງ ຜູ້ເຄີຍຂ້າມິດ ແລະໄດ້ເກີດໃນຍົນີໂຄ

Verse 118

इत्थं स नर्मदातीरे सम्प्राप्तस्तीर्थमुत्तमम् । गत्वा चतुर्दशीदिने ह्युपवासकृतक्षणः

ດັ່ງນັ້ນ ພະອົງໄດ້ມາຮອດຕີຣຖະອັນປະເສີດ ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນຣະມະດາ. ເມື່ອມາຮອດໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີ (ວັນທີ 14) ກໍໄດ້ຖືອຸປະວາສໃນເວລານັ້ນ

Verse 119

गत्वा स नर्मदातीरे नाम रुद्रेत्यनुस्मरन् । शुचिप्रदेशाच्च मृदं मन्त्रेणानेन गृह्यताम्

ໄປຍັງຝັ່ງແມ່ນ້ຳນຣະມະດາ ແລ້ວລະລຶກນາມ “ຣຸທຣະ” ຈຶ່ງຄວນເອົາດິນຈາກບ່ອນທີ່ສະອາດ ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣະນີ້

Verse 120

उद्धृतासि वराहेण रुद्रेण शतबाहुना । अहमप्युद्धरिष्यामि प्रजया बन्धनेन च

ເຈົ້າໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໂດຍ ວຣາຫະ—ໂດຍ ຣຸດຣະ ຜູ້ມີແຂນຮ້ອຍ. ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະກູ້ຕົນເອງ ພ້ອມລູກຫຼານ ແລະພ້ອມພັນທະທີ່ຜູກມັດ.

Verse 121

स एवं तां मृदं नीत्वा मुक्त्वा तीरे तथोत्तरे । ददर्श भास्करं पश्चान्मन्त्रेणानेन चालभेत्

ເຊັ່ນນັ້ນ ລາວນຳດິນສັກສິດນັ້ນໄປ ແລ້ວປ່ອຍໄວ້ທີ່ຝັ່ງ—ຝັ່ງເໜືອ—ຈາກນັ້ນໄດ້ເຫັນພຣະສຸລິຍະ; ຕໍ່ມາພຶງແຕະ/ຖວາຍບູຊາດ້ວຍມົນຕຣານີ້.

Verse 122

अश्वक्रान्ते रथक्रान्ते विष्णुक्रान्ते वसुंधरे । मृत्तिके हर मे पापं जन्मकोटिशतार्जितम्

ໂອ ແຜ່ນດິນ—ອັນສັກສິດດ້ວຍຮອຍຍ່າຂອງມ້າ ຂອງລົດ ແລະກ້າວຂອງ ພຣະວິສນຸ—ໂອ ດິນສັກສິດ ຈົ່ງກຳຈັດບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ສະສົມມາຈາກການເກີດນັບຮ້ອຍລ້ານ.

Verse 123

तत एवं विगाह्यापो मन्त्रमेतमुदीरयेत् । त्वं नर्मदे पुण्यजले तवाम्भः शङ्करोद्भवम्

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອລົງໄປໃນນ້ຳຕາມນີ້ ພຶງສວດມົນຕຣານີ້ວ່າ: “ໂອ ນຣະມະດາ ຜູ້ມີນ້ຳອັນບຸນສິດ, ນ້ຳຂອງເຈົ້າເກີດຈາກ ພຣະສັງກະຣະ.”

Verse 124

स्नानं प्रकुर्वतो मेऽद्य पापं हरतु चार्जितम् । स स्नात्वानेन विधिना संतर्प्य पितृदेवताः

ຂໍໃຫ້ບາບທີ່ຂ້າພະເຈົ້າສະສົມໄວ້ ຖືກກຳຈັດໃນວັນນີ້ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າກະທຳການອາບນ້ຳນີ້. ເມື່ອອາບຕາມພິທີນີ້ແລ້ວ ພຶງທຳຕັຣປະນະ/ຖວາຍບູຊາ ເພື່ອໃຫ້ປິຕຣະ ແລະເທວະທັງຫຼາຍພໍໃຈ.

Verse 125

ययौ देवालयं पश्चादुपहारैः समन्वितः । भक्त्या संचिन्त्य सान्निध्ये शङ्करं लोकशङ्करम्

ຕໍ່ມາ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາອັນຄົບຖ້ວນ ລາວໄດ້ໄປຍັງເທວາລັຍ; ແລະດ້ວຍພັກຕິ ໃນພຣະສະນິດອັນແທ້ ໄດ້ເພ່ງລະລຶກພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກທັງປວງ។

Verse 126

पुराणोक्तविधानेन पूजां समुपचक्रमे । पूजाचतुष्टयं देवि शिवरात्र्यां निगद्यते

ລາວໄດ້ເລີ່ມພິທີບູຊາຕາມວິທີທີ່ປູຣານະໄດ້ກ່າວໄວ້. ໂອ ເທວີ, ໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ ມີການບູຊາສີ່ປະການຖືກກຳນົດໄວ້.

Verse 127

संस्नाप्य प्रथमे यामे पञ्चगव्येन शङ्करम् । घृतेन पूरणं पश्चात्कृतं नृपवरेण तु

ໃນຍາມທຳອິດແຫ່ງຄືນ ລາວໄດ້ສົງພຣະສັງກະຣະດ້ວຍປັນຈະກະວະຍະ (pañcagavya); ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ທຳອະພິເສກດ້ວຍກີ (ghṛta).

Verse 128

धूपदीपनैवेद्याद्यं संकल्प्य च यथाविधि । अर्घेणानेन देवेशं मन्त्रेणानेन शङ्करम्

ເມື່ອຕັ້ງສັງກັນປະ ແລະຈັດທູບ ປະທີບ ແລະໄນເວດຍະຕາມພິທີແລ້ວ ລາວໄດ້ບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງດ້ວຍອັຣຄະຍະນີ້ ແລະບູຊາພຣະສັງກະຣະດ້ວຍມັນຕຣານີ້.

Verse 129

नमस्ते देवदेवेश शम्भो परमकारण । गृहाणार्घमिमं देव संसाराघमपाकुरु

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າເທວະທັງປວງ; ໂອ ສັມພູ ເຫດສູງສຸດ. ໂອ ເທວະ ຂໍໃຫ້ຮັບອັຣຄະຍະນີ້ ແລະຂັບໄລ່ບາບທີ່ເກີດຈາກສັງສາຣະ.

Verse 130

वित्तानुरूपतो दत्तं सुवर्णं मन्त्रकल्पितम् । अग्निर्हि देवाः सर्वे सुवर्णं च हुताशनात्

ຄວນຖວາຍທອງຄຳຕາມກຳລັງຊັບ ໂດຍປະພອງດ້ວຍມົນຕຣາ. ເພາະອັກນີແທ້ໆແມ່ນເທວະທັງປວງ ແລະທອງຄຳເກີດຈາກຫຸຕາຊນ ຄືໄຟບູຊາ.

Verse 131

अतः सुवर्णदानेन प्रीताः स्युः सर्वदेवताः । तदर्घं सर्वदा दातुः प्रीतो भवतु शङ्करः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍການຖວາຍທອງຄຳ ເທວະທັງປວງຍ່ອມພໍໃຈ. ແລະໂດຍອັຣຄະຍະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະສັງກະຣະພໍໃຈຕໍ່ຜູ້ຖວາຍຢູ່ເສມອ.

Verse 132

अनेन विधिना तेन पूजितः प्रथमे शिवः । यामे द्वितीये तु पुनः पूर्वोक्तविधिना चरेत्

ດ້ວຍວິທີທີ່ກຳນົດນີ້ ໄດ້ບູຊາພຣະສິວະໃນຍາມທຳອິດແຫ່ງຄືນ. ແລ້ວໃນຍາມທີສອງ ພຶງປະຕິບັດອີກຄັ້ງຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ແລ້ວ.

Verse 133

स्नापयामास दुग्धेन गव्येन त्रिपुरान्तकम् । तंदुलैः पूरणं पश्चात्कृतं लिङ्गस्य शूलिनः

ລາວໄດ້ສະງົດສະງານຕຣິປຸຣານຕະກະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍນົມງົວ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໄດ້ຖວາຍຕັນດຸລ ຄືເມັດເຂົ້າ ເປັນອາຫຸຕິບູຊາເຕີມເຕັມແດ່ລິງຄະຂອງພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນ.

Verse 134

कृत्वा विधानं पूर्वोक्तं दत्तं वस्त्रयुगं सितम् । श्वेतवस्त्रयुगं यस्माच्छङ्करस्यातिवल्लभम्

ເມື່ອໄດ້ເຮັດພິທີຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ແລ້ວ ລາວໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມສີຂາວເປັນຄູ່. ເພາະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມສີຂາວເປັນຄູ່ນັ້ນ ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພຣະສັງກະຣະ.

Verse 135

प्रीतो भवति वै शम्भुर्दत्तेन श्वेतवाससा । यामं तृतीयं सम्प्राप्तं दृष्ट्वा नृपतिसत्तमः

ແທ້ຈິງ ພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ພໍພຣະໄທດ້ວຍການຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຂາວ। ເມື່ອເຫັນວ່າຍາມທີສາມມາຮອດ ກະສັດຜູ້ປະເສີດກໍດຳເນີນຕໍ່ໄປ។

Verse 136

देवं संस्नाप्य मधुना पूरणं चक्रिवांस्तिलैः । तिलद्रोणप्रदानं च कुर्यान्मन्त्रमुदीरयन्

ອາບສະນານພຣະເທວະດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ ແລ້ວຖວາຍປູຣະນະດ້ວຍເມັດງາ। ພ້ອມກັບການສະດຸດມົນ ຄວນບໍລິຈາກເມັດງາໜຶ່ງດໂຣນະເປັນມາດຕາດ້ວຍ।

Verse 137

तिलाः श्वेतास्तिलाः कृष्णाः सर्वपापहरास्तिलाः । तिलद्रोणप्रदानेनु संसारश्छिद्यतां मम

ເມັດງາ—ງາຂາວ ງາດຳ—ງາທັງປວງລົບລ້າງບາບທັງໝົດໄດ້। ດ້ວຍການບໍລິຈາກງາໜຶ່ງດໂຣນະ ຂໍໃຫ້ພັນທະແຫ່ງສັງສາຣະຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກຕັດຂາດເຖີດ।

Verse 138

अनेन विधिना राजा यामिनीयामपूजनम् । अतिवाह्य विनोदेन ब्रह्मघोषेण जागरम्

ດ້ວຍວິທີນີ້ ກະສັດໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຕາມຍາມແຫ່ງຄືນ. ພຣະອົງໄດ້ຜ່ານການຈາກຣະນະດ້ວຍຄວາມປິຕິໃນພັກຕິ ແລະດ້ວຍສຽງບຣະຫມະໂຆສະ ຄືການສະດຸດພຣະເວດອັນສັກສິດ।

Verse 139

चकार पूजनं शम्भोर्बहुपुण्यप्रसाधकम् । ये जागरे त्रिनेत्रस्य शिवरात्र्यां शिवस्थिताः

ພຣະອົງໄດ້ປະກອບບູຊາພຣະສັມພູ ອັນເປັນການປະພຶດທີ່ກ່ອນໃຫ້ບຸນກຸສົນຫຼາຍ. ຜູ້ໃດໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ ເຝົ້າຕື່ນເພື່ອພຣະຜູ້ມີພຣະເນດສາມ ແລະຕັ້ງຈິດຢູ່ໃນພຣະສິວະ,

Verse 140

ते यां गतिं गताः पार्थ न तां गच्छन्ति यज्विनः । पापानि यानि कानि स्युः कोटिजन्मार्जितान्यपि

ໂອ ປາຣຖະ! ສະພາບອັນສູງສົ່ງທີ່ຜູ້ຮັກສາການຕື່ນເຝົ້າໃນຄືນສິວະຣາຕຣີໄດ້ບັນລຸ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ປະກອບຍັດຍາກໍບໍ່ອາດເຖິງໄດ້. ບາບໃດໆ—ແມ່ນແຕ່ສະສົມມາຫຼາຍລ້ານກຳເນີດ—

Verse 141

हरकेशवयोः स्नान्ति जागरे यान्ति संक्षयम् । यावन्तो निमिषा नृणां भवन्ति निशि जाग्रताम्

ໃນການຕື່ນເຝົ້າ ບາບທີ່ເກີດກ່ຽວກັບ ຫະຣະ (ສິວະ) ແລະ ເກສະວະ (ວິສນຸ) ຖືກຊຳລະ ແລະສູນສິ້ນໄປ. ຈຳນວນນິມິດເທົ່າໃດທີ່ມະນຸດຕື່ນຢູ່ໃນຄືນ,

Verse 142

निमिषे निमिषे राजन्नश्वमेधफलं ध्रुवम् । उपवासपराणां च देवायतनवासिनाम्

ໂອ ພະຣາຊາ! ທຸກນິມິດໆ ຍ່ອມເກີດຜົນອັນແນ່ນອນເທົ່າກັບອັສວະເມທະຍັດຍາ ສຳລັບຜູ້ອຸທິດຕົນໃນການອົບວາດ (ອຸປະວາສ) ແລະພັກອາໄສໃນບໍລິເວນເທວະສະຖານ

Verse 143

शृण्वतां धर्ममाख्यानं ध्यायतां हरकेशवौ । न तां बहुसुवर्णेन क्रतुना गतिमाप्नुयुः

ຜູ້ໃດຟັງອາຂຽນແຫ່ງທຳມະນີ້ ແລະພິຈາລະນາພາວະນາເຖິງ ຫະຣະ (ສິວະ) ແລະ ເກສະວະ (ວິສນຸ) ການບັນລຸນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ການປະກອບກຣະຕຸ (ຍັດຍາ) ດ້ວຍຄຳຫຼາຍໆ ກໍບໍ່ອາດໄດ້

Verse 144

शिवरात्रिस्तिथिः पुण्या कार्त्तिकी च विशेषतः । रेवाया उत्तरं कूलं तीरं भारेश्वरेति च

ຕິຖີແຫ່ງສິວະຣາຕຣີເປັນວັນອັນບຸນສັກສິດ ໂດຍພິເສດເມື່ອຕົກໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ. ຝັ່ງເໜືອຂອງແມ່ນ້ຳເຣວາກໍມີຊື່ສຽງວ່າເປັນທີຣຖະ ‘ພາເຣສະວະຣະ’

Verse 145

जागृतश्चातिदुःखेन कथं पापं न हास्यति । इत्थंस जागरं कृत्वा शिवरात्र्यां नरेश्वरः

ຖ້າຜູ້ໃດອົດທົນຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ ແມ່ນແຕ່ມີຄວາມທຸກຍາກຫນັກ ບາບຈະບໍ່ຫຼຸດລົງໄດ້ແນວໃດ? ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພະຣາຊາແຫ່ງມະນຸດ ເມື່ອເຮັດການເຝົ້າຄືນໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ…

Verse 146

प्रभाते विमले गत्वा नर्मदातीरमुत्तमम् । स्नापितास्तेन ते सर्वे वाहनानि गजादयः

ໃນຍາມອະຮຸນອັນບໍລິສຸດ ລາວໄດ້ໄປຮອດຝັ່ງອັນປະເສີດແຫ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ; ແລະໂດຍລາວ ພາຫະນະທັງປວງ—ຊ້າງເປັນຕົ້ນ—ຖືກອາບນ້ຳຊຳລະ।

Verse 147

यैस्तु वाहैर्गतस्तीर्थं स्नातोऽहं स्नापयामि तान् । तत्र मध्यस्थितः स्नातस्तिर्यक्त्वान्निर्गतो वणिक्

“ດ້ວຍພາຫະນະໃດກໍຕາມ ທີ່ຂ້ອຍໄດ້ໄປຮອດທີຣະຖະແລະອາບນ້ຳ ພາຫະນະນັ້ນເອງຂ້ອຍກໍຈະອາບນ້ຳໃຫ້.” ແລ້ວເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ກາງກະແສ ພໍ່ຄ້າຄົນໜຶ່ງກໍອອກມາ—ພົ້ນຈາກການເກີດເປັນສັດເດຍລະຈານ।

Verse 148

दानं ददौ तानुद्दिश्य किंचिच्छक्त्यनुरूपतः । तेन वाहकृताद्दोषान्मुक्तो भवति मानवः

ລາວໄດ້ໃຫ້ທານໂດຍລະລຶກເຖິງພວກນັ້ນ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ. ໂດຍການນັ້ນ ມະນຸດຍ່ອມພົ້ນຈາກໂທດທີ່ເກີດຈາກການໃຊ້ພາຫະນະແລະການເດີນທາງ।

Verse 149

अन्यथासौ कृतो लाभः कृतो व्रजति तान् प्रति । संस्नाप्य तं ततो राजा स्वयं स्नात्वा विधानतः

ບໍ່ຊັ້ນນັ້ນ ຜົນກຳໄລໃດທີ່ໄດ້ມາ ຈະກາຍເປັນໄຮ້ຄ່າ ແລະຫັນກັບເປັນໂທດຕໍ່ພວກນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາໄດ້ອາບນ້ຳໃຫ້ເຂົາກ່ອນຕາມພິທີບັນຍັດ ແລ້ວຈຶ່ງອາບນ້ຳດ້ວຍພຣະອົງເອງຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 150

संतर्प्य पितृदेवांश्च कृत्वा श्राद्धं यथाविधि । कृत्वा पिण्डान्पितृभ्यश्च वृषमुत्सृज्य लक्षणम्

ເມື່ອໄດ້ບຳລຸງປິຕຣະ ແລະ ເທວະໃຫ້ພໍໃຈ ແລະ ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ຕາມວິທີ; ຖວາຍປິນດະແດ່ບັນພະບຸລຸດແລ້ວ ຈຶ່ງປ່ອຍງົວຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍຕາມກົດກຳນົດ.

Verse 151

गत्वा देवालयं पश्चाद्देवं तीर्थोदकेन च । संस्नाप्य पञ्चगव्येन ततः पञ्चामृतेन च

ຕໍ່ມາໄປຍັງເທວາລັຍ ແລ້ວອາບສົງອົງເທວະດ້ວຍນ້ຳສັກສິດແຫ່ງທີຣຖະ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນເຮັດອະພິເສກດ້ວຍປັນຈະກະວະຍະ ແລະ ຕໍ່ດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະອີກດ້ວຍ

Verse 152

सर्वौषधिजलेनैव ततः शुद्धोदकेन च । चन्दनेन सुगन्धेन समालभ्य च शङ्करम्

ພຶງອາບ (ພຣະເຈົ້າ) ກ່ອນດ້ວຍນ້ຳທີ່ປະສົມສົມຸນໄພທຸກຢ່າງ ແລ້ວຈຶ່ງດ້ວຍນ້ຳບໍລິສຸດ; ແລະທາພຣະສັງກະຣະດ້ວຍຈັນທະນາຫອມ

Verse 153

कुङ्कुमैश्च सकर्पूरैर्गन्धैश्च विविधैस्तथा । पुष्पौघैश्च सुगन्धाढ्यैश्चतुर्थं लिङ्गपूरणम्

ດ້ວຍກຸງກຸມະ ພ້ອມກັບກາບູນ ແລະ ເຄື່ອງຫອມນານາຊະນິດ; ພ້ອມດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມຟຸ້ງເປັນກອງໃຫຍ່—ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ສີ່ໃນການບູຊາແລະປະດັບລິງຄະ (ລິງຄະປູຣະນະ)

Verse 154

कृतं नृपवरेणात्र कुर्वता पूर्वकं विधिम् । गोदानं च कृतं पश्चाद्विधिदृष्टेन कर्मणा

ໃນທີ່ນີ້ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດໄດ້ປະກອບພິທີເບື້ອງຕົ້ນຕາມວິທີກຳນົດ; ຕໍ່ມາຈຶ່ງໄດ້ກະທຳໂຄທານ (ຖວາຍທານງົວ) ຕາມກົດກຳນົດແຫ່ງກຳມະ

Verse 155

धेनुके रुद्ररूपासि रुद्रेण परिनिर्मिता । अस्मिन्नगाधे संसारे पतन्तं मां समुद्धर

ໂອ ແມ່ງົວຜູ້ສັກສິດ! ເຈົ້າເປັນຮູບແຫ່ງພຣະຣຸທຣະ ແລະຖືກພຣະຣຸທຣະສ້າງ. ໃນທະເລສັງສາຣະອັນຫຼຶກລັບນີ້ ເມື່ອຂ້າກຳລັງຕົກ ຂໍໃຫ້ຊ່ວຍຍົກຂ້າຂຶ້ນໃຫ້ພົ້ນ

Verse 156

धेनुं स्वलंकृतां दद्यादनेन विधिना ततः । क्षमाप्य देवदेवेशं ब्राह्मणान् भोजयेद्बहून्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມພິທີນີ້ ພຶງຖວາຍທານແມ່ງົວທີ່ປະດັບງາມ; ແລະເມື່ອຂໍຂະມາຕໍ່ພຣະເຈົ້າເຫນືອເທວະທັງປວງແລ້ວ ພຶງເລີ້ຍງພຣາຫມະນະຫຼາຍຄົນໃຫ້ອິ່ມ

Verse 157

षड्विधैर्भोजनैर्भक्ष्यैर्वासोभिस्तान् समर्चयेत् । दक्षिणाभिर्विचित्राभिः पूजयित्वा क्षमापयेत्

ພຶງນັບຖືພວກທ່ານດ້ວຍອາຫານຫົກປະເພດ ດ້ວຍຂອງກິນອັນໂອຊະ ແລະດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ; ແລ້ວບູຊາດ້ວຍທັກສິນາຫຼາກຫຼາຍ ຈຶ່ງຂໍຂະມາອີກຄັ້ງ

Verse 158

स स्वयं बुभुजे पश्चात्परिवारसमन्वितः । तामेव रजनीं तत्र न्यवसज्जगतीपतिः

ຕໍ່ມາ ລາວເອງກໍໄດ້ຮັບປະທານອາຫານພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ; ແລະໃນຄືນນັ້ນເອງ ຈ້າວແຫ່ງແຜ່ນດິນໄດ້ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 159

तस्य तत्रोषितस्यैवं निशीथेऽथ नरेश्वर । आकाशे सोऽति शुश्राव दिव्यवाणीसमीरितम्

ເມື່ອລາວພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນດັ່ງນີ້ ໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ລາວໄດ້ຍິນຢ່າງຊັດໃນອາກາດ ສຽງທິບທີ່ຖືກເປົ່າອອກ

Verse 160

वागुवाच । राजन्समं ततो लोके फलं भवति साम्प्रतम् । संसारसागरे ह्यत्र पतितानां दुरात्मनाम्

ສຽງໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາ, ບັດນີ້ໃນໂລກນີ້ ຜົນອັນເທົ່າກັນຈາກກຳນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ແກ່ດວງວິນຍານອັນມືດມົນທີ່ຕົກໃນທະເລສັງສານ.”

Verse 161

यदि संनिधिमात्रेण फलं तत्रोच्यते कथम् । यदि शंतनुवंशस्य तत्रोन्मादकरं भवेत्

“ຖ້າກ່າວວ່າ ຜົນທີ່ນັ້ນເກີດຂຶ້ນແຕ່ດ້ວຍການຢູ່ໃກ້ຊິດຢ່າງດຽວ ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ? ແລະຖ້າເປັນແບບນັ້ນ ສຳລັບວົງສານຂອງ ສັນຕນຸ ມັນຈະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມຄຸ້ມຄັ່ງ (ຫຼົງງົງ).”

Verse 162

य एष त्वद्गृहे वोढा ह्यतिभारधुरंधरः । अनेन मित्रहननं पापं विश्वासघातनम्

ສັດບັນທຸກໃນເຮືອນຂອງທ່ານນີ້ ຜູ້ສາມາດແບກພາລະຫນັກຫຼາຍ ໃນຊາດກ່ອນໄດ້ກະທຳບາບຂ້າມິດ—ເປັນອະທຳແຫ່ງການຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ວາງໃຈ.

Verse 163

कृतं जन्मसहस्राणामतीते परिजन्मनि । गतेन पाप्मनात्मानं नरकेषु च संस्थितिः

ເນື່ອງຈາກບາບນັ້ນທີ່ໄດ້ກະທຳໃນຊາດກ່ອນ ຜ່ານການເກີດຫຼາຍພັນຄັ້ງ ດວງວິນຍານຂອງເຂົາໄດ້ໄປສະຖິດຢູ່ໃນໂລກນະລົກຕ່າງໆ.

Verse 164

ततो योनिसहस्रेषु गतिस्तिर्यक्षु चैव हि । गोयोनिं समनुप्राप्तस्त्वद्गृहे स सुदुर्मतिः

ຕໍ່ມາ ເຂົາໄດ້ຜ່ານຍົນີນັບພັນ ແລະເຄື່ອນໄຫວໃນກຳເນີດສັດເດຣັດສານ ຜູ້ມີຈິດຄິດຊົ່ວນັ້ນໃນທ້າຍທີ່ສຸດໄດ້ຮັບກຳເນີດເປັນງົວ ແລະມາຢູ່ໃນເຮືອນຂອງທ່ານ.

Verse 165

स्नापितश्च त्वया तीर्थे ह्यस्मिन् पर्वसमागमे । दृष्ट्वा पूजां त्वया कॢप्तां कृता जागरणक्रिया

ທີ່ທ່ານ້ຳຕີຣຖະອັນສັກສິດນີ້ ໃນຄາວຊຸມນຸມງານບຸນ ທ່ານໄດ້ອາບນ້ຳຊຳລະໃຫ້ເຂົາ. ເມື່ອເຫັນການບູຊາທີ່ທ່ານຈັດໄວ້ ເຂົາກໍໄດ້ປະຕິບັດພຣະຕະຕື່ນເຝົ້າ (ຈາຄະຣະນະ) ດ້ວຍ

Verse 166

तेन निष्कल्मषो जातो मुक्त्वा देहं तवाग्रतः । स्वर्गं प्रति विमानस्थः सोऽद्य राजन्गमिष्यति

ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ; ສະລະກາຍຕໍ່ໜ້າທ່ານ ແລ້ວນັ່ງຢູ່ເທິງວິມານທິບ, ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ມື້ນີ້ເຂົາຈະໄປສູ່ສະຫວັນ

Verse 167

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एवमुक्ते निपतितो धुर्यः प्राणैर्व्ययुज्यत । विमानवरमारूढस्तत्क्षणात्समदृश्यत

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວຄຳນັ້ນແລ້ວ ສັດບັນທຸກກໍລົ້ມລົງ ແລະຂາດຈາກລົມຫາຍໃຈ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ເມື່ອຂຶ້ນສູ່ວິມານອັນປະເສີດ ເຂົາກໍປາກົດເປັນຮູບທິບ

Verse 168

स तं प्रणम्य राजेन्द्रमुवाच प्रहसन्निव

ເຂົາໄດ້ກາບນົບນ້ອມຕໍ່ຈອມກະສັດ ແລ້ວເວົ້າດັ່ງກຳລັງຍິ້ມ

Verse 169

वृष उवाच । भोभो नृपवरश्रेष्ठ तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । यत्र चास्मद्विधस्तीर्थे मुच्यते पातकैर्नरः । मया ज्ञातमशेषेण मत्समो नास्ति पातकी

ວຶຣະສະ ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ! ມະຫິມາແຫ່ງຕີຣຖະນີ້ສູງສຸດ—ທີ່ນີ້ແມ່ນແຕ່ຄົນເຊັ່ນຂ້າກໍພົ້ນຈາກບາບໄດ້. ຂ້າໄດ້ຮູ້ແຈ້ງທັງໝົດວ່າ ບໍ່ມີຄົນບາບໃດເທົ່າຂ້າ

Verse 170

अतः परं किं तु कुर्यां परं तीर्थानुकीर्तनम् । भवान्माता भवन्भ्राता भवांश्चैव पितामहः

ຈາກນີ້ໄປ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຫຍັງອີກ ນອກຈາກການສັນລະເສີນຕີຣຖະອັນສັກສິດນີ້? ທ່ານເປັນດັ່ງແມ່, ເປັນພີ່ນ້ອງ, ແລະແທ້ຈິງເປັນປິຕາມະຫະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 171

क्षन्तव्यं प्रणतोऽस्म्यद्य यस्मिंस्तीर्थे हि मादृशाः । गतिमीदृग्विधां यान्ति न जाने तव का गतिः

ຂໍອະໄພ—ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມກົ່ມກາບ ໃນຕີຣຖະທີ່ຄົນເຊັ່ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄະຕິແບບນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ວ່າຄະຕິຂອງທ່ານຈະເປັນແນວໃດ

Verse 172

समाराध्य महेशानं सम्पूज्य च यथाविधि । का गतिस्तव संभाष्या देह्यनुज्ञां मम प्रभो

ເມື່ອໄດ້ສະມາຣາທະ ແລະບູຊາພຣະມະເຫສານະ (ພຣະສິວະ) ຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຜູ້ພັກດີຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ຫຼັງຈາກສົນທະນາກັບຂ້າພະເຈົ້າ ຄະຕິຂອງທ່ານຈະເປັນແນວໃດ? ໂອ້ ພຣະປຣະພູ ຂໍຈົ່ງປະທານອະນຸຍາດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 173

त्वरयन्ति च मां ह्येते दिविस्थाः प्रणयाद्गणाः । स्वस्त्यस्तु ते गमिष्यामीत्युक्त्वा सोऽन्तर्दधे क्षणात्

“ເຫຼົ່າຄະນະທິບຢະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນເຫຼົ່ານີ້ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ກຳລັງເຮັ່ງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮີບໄປ ຂໍໃຫ້ສະວັດສິມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ທ່ານ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປ” ເວົ້າແລ້ວ ລາວກໍຫາຍວັບໄປໃນພິບຕາ

Verse 174

श्रीमार्कण्डेय उवाच । गते चादर्शनं तत्र स राजा विस्मयान्वितः । तीर्थमाहात्म्यमतुलं वर्णयन्स्वपुरं गतः

ພຣະສີມາຣກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອລາວໄດ້ຈາກໄປ ແລະຫາຍລັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະຣາຊາຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສວົງ ກໍກັບໄປຍັງເມືອງຂອງພຣະອົງ ພ້ອມກັບປະກາດພັນນາມະຫາຕະມະຍະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງຕີຣຖະນັ້ນ”

Verse 175

इत्थंभूतं हि तत्तीर्थं नर्मदायां व्यवस्थितम् । सर्वपापक्षयकरं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम्

ດັ່ງນີ້ແທ້ ທີຣຖະນັ້ນຕັ້ງຢູ່ໃນແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ—ສູງສຸດ ກຳຈັດທຸກຂ໌ທັງປວງ ແລະເຮັດໃຫ້ບາບທັງຫມົດສິ້ນໄປ।

Verse 176

उपपापानि नश्यन्ति स्नानमात्रेण भारत । कार्त्तिकस्य चतुर्दश्यामुपवासपरायणः

ໂອ ພາຣະຕະ, ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ບາບນ້ອຍໆກໍສູນໄປ; ແລະໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີ ແຫ່ງເດືອນກາຣຕິກະ ພຶງອຸທິດຕົນໃນອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ)।

Verse 177

चतुर्धा पूरयेल्लिङ्गं तस्य पुण्यफलं शृणु । ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वङ्गनागमः

ພຶງຖວາຍບູຊາລິງຄະໃຫ້ຄົບສີ່ປະການ; ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນນັ້ນ. ມະຫາບາບຄື: ຂ້າພຣາຫມະນ, ດື່ມສຸຣາ, ລັກຂອງ, ແລະເຂົ້າໃກ້ພັນລະຍາຂອງຄູ (ກຸຣຸ)។

Verse 178

महापापानि चत्वारि चतुर्भिर्यान्ति संक्षयम् । सोऽश्वमेधस्य यज्ञस्य लभते फलमुत्तमम्

ມະຫາບາບສີ່ປະການນີ້ ຍ່ອມຖືກທຳໃຫ້ສິ້ນໄປໂດຍສີ່ (ການປະຕິບັດ) ນັ້ນ; ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນອັນສູງສຸດແຫ່ງອັສວເມທະຍັດຍາ।

Verse 179

कार्त्तिके शुक्लपक्षस्य चतुर्दश्यामुपोषितः । स्वर्णदानाच्च तत्तीर्थे यज्ञस्य लभते फलम्

ໃນເດືອນກາຣຕິກະ ຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະປັກ) ວັນຈະຕຸຣະທະສີ ຜູ້ໃດອຸປະວາສ ແລະຖວາຍທານຄຳທີ່ທີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນແຫ່ງມະຫາຍັດຍາ।

Verse 180

अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां वैशाखे मासि पूर्ववत् । दीपं पिष्टमयं कृत्वा पितॄन् सर्वान् विमोक्षयेत्

ຫຼືໃນວັນທີ 8 ຫຼືວັນທີ 14 (ຕິຖີ) ໃນເດືອນໄວສາຂະ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ເຮັດປະທີບຈາກແປ້ງ ແລ້ວຈຶ່ງປົດປ່ອຍບັນພະບຸລຸດທັງປວງໃຫ້ພົ້ນໄດ້।

Verse 181

तत्र यद्दीयते दानमपि वालाग्रमात्रकम् । तदक्षयफलं सर्वमेवमाह महेश्वरः

ທານໃດທີ່ຖວາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ເທົ່າປາຍເສັ້ນຜົມ—ກໍກາຍເປັນຜົນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ (ອັກຊະຍ) ທັງສິ້ນ; ດັ່ງນີ້ພຣະມະເຫສະວະຣ (ພຣະສິວະ) ກ່າວໄວ້।

Verse 182

भारभूत्यां मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम् । अनिवर्तिका गती राजञ्छिवलोकान्निरन्तरम्

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ຜູ້ມີວິນັຍ ແລະຕັ້ງໃຈໃນສະມາທິ ຜູ້ຕາຍຢູ່ພາຣະພູຕະຍາ ມີຄະຕິອັນບໍ່ຫວນກັບ; ເຂົາເຈົ້າໄປສູ່ສິວະໂລກຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງບໍ່ຂາດສາຍ।

Verse 183

अथवा लोकवृत्त्यर्थं मर्त्यलोकं जिगीषति । साङ्गवेदज्ञविप्राणां जायते विमले कुले

ຫຼືຖ້າ (ວິນຍານນັ້ນ) ປາດຖະໜາກັບຄືນສູ່ໂລກມະນຸດເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງໜ້າທີ່ແລະຈາຣີດຂອງໂລກ ກໍຈະເກີດໃນຕະກູນບໍລິສຸດຂອງພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ພຣະເວດພ້ອມເວທາງຄະ।

Verse 184

धनधान्यसमायुक्तो वेदविद्यासमन्वितः । सर्वव्याधिविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्

ມີທັງຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງອຸດົມ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະເວດ ພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດທັງປວງ ແລະຈະມີອາຍຸຄົບຮ້ອຍລະດູສາຣະທ (ຮ້ອຍປີ)។

Verse 185

पुनस्तत्तीर्थमासाद्य ह्यक्षयं पदमाप्नुयात्

ແລ້ວເມື່ອໄປເຖິງຕີຣະຖະນັ້ນອີກຄັ້ງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸສະພາວະອັນອະຄະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ।

Verse 186

एतत्पुण्यं पापहरं कथितं ते नृपोत्तम । भारतेदं महाख्यानं शृणु चैव ततः परम्

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ບົດເລື່ອງອັນເປັນບຸນ ແລະລ້າງບາບນີ້ ໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານແລ້ວ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງຕໍ່ໄປເຖິງມະຫາຂະຍານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ສືບຮັກສາໃນປະເພນີພາຣະຕະ।