Adhyaya 155

Verse 1

। श्रीमार्कण्डेय उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि सर्वतीर्थादनुत्तमम् । उत्तरे नर्मदाकूले शुक्लतीर्थं युधिष्ठिर

ສີຣີມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ຈາກນີ້ໄປ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດຕີຣຖະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ—ຄື “ສຸກລະ-ຕີຣຖະ” ຢູ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ, ໂອ ຢຸທິສຖິຣ

Verse 2

तस्य तीर्थस्य चान्यानि पुण्यत्वाच्छुभदर्शनात् । पृथिव्यां सर्वतीर्थानि कलां नार्हन्ति षोडशीम्

ເນື່ອງຈາກຄວາມສັກສິດຂອງຕີຣຖະນັ້ນ ແລະການເຫັນອັນເປັນມົງຄຸນ ຕີຣຖະອື່ນໆທັງໝົດໃນໂລກ ບໍ່ອາດເທົ່າໄດ້ແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງໃນສິບຫົກສ່ວນແຫ່ງພຣະສິຣິຂອງມັນ।

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः । भ्रातृभिः सहितः सर्वैस्तथान्यैर्द्विजसत्तमैः

ຢຸທິສຖິຣາກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງມະຫາຕະມະຍະອັນແທ້ຂອງຕີຣຖະນັ້ນໃຫ້ຄົບຖ້ວນ—ພ້ອມກັບພີ່ນ້ອງທັງໝົດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະພ້ອມກັບພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດອື່ນໆ ດ້ວຍ।

Verse 4

श्रीमार्कण्डेय उवाच । शुक्लतीर्थस्य चोत्पत्तिमाकर्णय नरेश्वर । यस्य संदर्शनादेव ब्रह्महत्या प्रलीयते

ສີຣີມາຣກັນເດຍກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງຟັງກໍາເນີດຂອງ ສຸກລະ-ຕີຣຖະ; ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນ ບາບພຣະຫມະນຂ້າ (ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ) ກໍລະລາຍສິ້ນໄປ।

Verse 5

नर्मदा सरितां श्रेष्ठा सर्वपापप्रणाशिनी । यच्च बाल्यं कृतं पापं दर्शनादेव नश्यति

ນະຣະມະດາແມ່ນຍອດແຫ່ງແມ່ນ້ໍາທັງຫຼາຍ ເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບທັງປວງ; ແມ່ນແຕ່ບາບທີ່ເຮັດໃນວັຍເດັກ ກໍສິ້ນໄປດ້ວຍການເຫັນນາງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 6

मोक्षदानि न सर्वत्र शुक्लतीर्थमृते नृप । शुक्लतीर्थस्य माहात्म्यं पुराणे यच्छ्रुतं मया

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຕີຣຖະຜູ້ປະທານໂມກສະ ບໍ່ມີຢູ່ທຸກແຫ່ງ—ນອກຈາກ ສຸກລະ-ຕີຣຖະ. ມະຫາຕະມະຍະຂອງ ສຸກລະ-ຕີຣຖະ ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນມາໃນປຸຣານະ.

Verse 7

समागमे मुनीनां तु देवानां हि तथैव च । कथितं देवदेवेन शितिकण्ठेन भारत । कैलासे पर्वतश्रेष्ठे तत्ते संकथयाम्यहम्

ໃນການຊຸມນຸມຂອງພະມຸນີ ແລະໃນທ່າມກາງເທວະດາທັງຫຼາຍດ້ວຍ, ໂອ ພາຣະຕະ, ພຣະເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ ສິຕິກັນຖະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກ່າວໄວ້ເທິງໄກລາສ ພູອັນປະເສີດ; ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ।

Verse 8

पुरा कृतयुगस्यादौ तोषितुं गिरिजापतिम् । तपश्चचार विपुलं विष्णुर्वर्षसहस्रकम् । वायुभक्षो निराहारः शुक्लतीर्थे व्यवस्थितः

ໃນອະດີດ ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງກຣິຕະຍຸກ, ເພື່ອໃຫ້ພຣະຄິຣິຈາປະຕິ (ພຣະສິວະ) ພໍພຣະໄທ, ພຣະວິສນຸໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນໃຫຍ່ຫຼວງຕະຫຼອດພັນປີ. ພຣະອົງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ຮັບອາຫານ ແລະຕັ້ງມັ່ນຢູ່ທີ່ ສຸກລະ-ຕີຣຖະ.

Verse 9

ततः प्रत्यक्षतामागाद्देवदेवो महेश्वरः । प्रादुर्भूतस्तु सहसा तत्र तीर्थे नराधिप

ແລ້ວພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ ກໍປາກົດໃຫ້ເຫັນໂດຍປະຈັກ; ໂອ ຜູ້ປົກຄອງມະນຸດ, ພຣະອົງປາກົດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ.

Verse 10

क्रोशद्वयमिदं चक्रे भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ພຣະອົງໄດ້ສ້າງໃຫ້ບ່ອນນີ້ກວ້າງໄປຮອດສອງໂກຣະສະ ເປັນຜູ້ປະທານທັງ ພຸກຕິ (ສຸກໂລກີ) ແລະ ມຸກຕິ (ຫຼຸດພົ້ນ). ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 11

गङ्गा कनखले पुण्या कुरुक्षेत्रे सरस्वती । ग्रामे वा यदि वारण्ये पुण्या सर्वत्र नर्मदा

ຄົງຄາແມ່ນສັກສິດທີ່ກະນະຄະລະ; ສະຣັສວະຕີແມ່ນສັກສິດທີ່ກຸຣຸເກສະຕຣະ. ແຕ່ນະຣະມະດາສັກສິດທຸກແຫ່ງ—ຈະໃນບ້ານຫຼືໃນປ່າກໍຕາມ.

Verse 12

सर्वौषधीनामशनं प्रधानं सर्वेषु पेयेषु जलं प्रधानम् । निद्रा सुखानां प्रमदा रतीनां सर्वेषु गात्रेषु शिरः प्रधानम्

ໃນບັນດາຢາທັງປວງ ອາຫານເປັນປະທານ; ໃນບັນດາເຄື່ອງດື່ມທັງປວງ ນ້ຳເປັນປະທານ. ໃນບັນດາຄວາມສຸກທັງປວງ ການນອນເປັນປະທານ; ໃນບັນດາຄວາມລະເລີງແຫ່ງຣະຕິ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກເປັນປະທານ. ໃນບັນດາອະວັຍວະທັງປວງ ຫົວເປັນປະທານ.

Verse 13

स्नातस्यापि यथा पुण्यं ललाटं नृपसत्तम । शुक्लतीर्थं तथा पुण्यं नर्मदायां युधिष्ठिर

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຜູ້ອາບນ້ຳແລ້ວ ໜ້າຜາກຍັງຖືກນັບວ່າເປັນມົງຄຸນພິເສດ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຢຸທິສຖິຣ! ສຸກລະ-ຕີຣຖະ ຢູ່ແມ່ນ້ຳນຣະມະດາ ກໍພິສຸດຍິ່ງນັກ

Verse 14

सरितां च यथा गङ्गा देवतानां जनार्दनः । शुक्लतीर्थं तथा पुण्यं नर्मदायां व्यवस्थितम्

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ເປັນປະທານໃນບັນດາແມ່ນ້ຳ ແລະ ຈະນາຣະດະນະ ເປັນປະທານໃນບັນດາເທວະ, ດັ່ງນັ້ນ ສຸກລະ-ຕີຣຖະ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ແມ່ນ້ຳນຣະມະດາ ຈຶ່ງພິສຸດສູງສຸດ

Verse 15

चतुष्पदानां सुरभिर्वर्णानां ब्राह्मणो यथा । प्रधानं सर्वतीर्थानां शुक्लतीर्थं तथा नृप

ໂອ ພະຣາຊາ! ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ ສຸຣະພີ ເປັນປະທານໃນບັນດາສັດສີ່ຕີນ ແລະ ພຣາຫມະນະ ເປັນປະທານໃນບັນດາວັນນະ, ດັ່ງນັ້ນ ສຸກລະ-ຕີຣຖະ ເປັນປະທານໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ

Verse 16

ग्रहाणां तु यथादित्यो नक्षत्राणां यथा शशी । शिरो वा सर्वगात्राणां धर्माणां सत्यमिष्यते

ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ ອາທິຕະ (ຕາເວັນ) ເປັນປະທານໃນບັນດາດາວເຄາະ ແລະ ຊະຊີ (ຈັນ) ເປັນປະທານໃນບັນດານັກຂັດ, ແລະເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ ຫົວ ເປັນປະທານໃນບັນດາອະວັຍວະທັງປວງ—ດັ່ງນັ້ນ ສັດຍະ (ຄວາມຈິງ) ຖືກຍອມຮັບວ່າເປັນປະທານໃນບັນດາທັມທັງປວງ

Verse 17

तथैव पार्थ तीर्थानां शुक्लतीर्थमनुत्तमम् । दुर्विज्ञेयो यथा लोके परमात्मा सनातनः

ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣຶຖາ ໃນບັນດາຕີຣຖະທັງຫຼາຍ ສຸກລະຕີຣຖະເປັນອັນສູງສຸດ; ແຕ່ໃນໂລກນີ້ກໍຍາກຈະຮູ້ຈັກ ດຸດດັ່ງພຣະປະຣະມາດມັນອັນນິລັນດອນຍາກຈະເຂົ້າໃຈ।

Verse 18

सुसूक्ष्मत्वादनिर्देश्यः शुक्लतीर्थं तथा नृप । मन्दप्रज्ञत्वमापन्ने महामोहसमन्वितः

ໂອ ພຣະຣາຊາ ເນື່ອງຈາກຄວາມລະອຽດຢ່າງຍິ່ງ ສຸກລະຕີຣຖະຈຶ່ງຍາກຈະຊີ້ບອກ; ຜູ້ທີ່ຕົກໃນປັນຍາທຶບ ແລະຖືກມະຫາໂມຫະຄອບງຳ ຍ່ອມບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້।

Verse 19

शुक्लतीर्थं ना जानाति नर्मदातटसंस्थितम् । बहुनात्र किमुक्तेन धर्मपुत्र पुनः पुनः

ເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກສຸກລະຕີຣຖະ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນຣມະດາ. ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປໃນນີ້ມີປະໂຫຍດອັນໃດ, ໂອ ທັມມະບຸດຣະ, ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ?

Verse 20

शुक्लतीर्थं महापुण्यं सम्प्राप्तं कल्मषक्षयात् । योऽत्र दत्ते शुचिर्भूत्वा एकं रेवाजलाञ्जलिम्

ສຸກລະຕີຣຖະເປັນມະຫາບຸນ ນຳໃຫ້ບາບມົນທິນສິ້ນໄປ. ຜູ້ໃດທີ່ນີ້ ຊຳລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວຖວາຍນ້ຳເຣວາ (ນຣມະດາ) ເພີຍໜຶ່ງອັນຊະລີ—

Verse 21

कल्पकोटिसहस्राणि पितरस्तेन तर्पिताः

ດ້ວຍກຳນັ້ນ ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣຶ) ທັງຫຼາຍຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ ນານເຖິງພັນໆ ໂກຕິກັລປະ

Verse 22

एकः पुत्रो धरापृष्ठे पित्ःणामार्तिनाशनः । चाणक्यो नाम राजाभूच्छुक्लतीर्थं च वेद सः

ເທິງໜ້າແຜ່ນດິນ ມີບຸດຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ກຳຈັດຄວາມທຸກຂອງປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ໄດ້. ກະສັດນາມ ຈານັກຍະ ໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນ; ທ່ານນັ້ນແທ້ໆຮູ້ຈັກ ສຸກລະຕີຣຖະ (Śuklatīrtha).

Verse 23

युधिष्ठिर उवाच । कोऽसौ द्विजवरश्रेष्ठ चाणक्यो नाम नामतः । शुक्लतीर्थस्य यो वेत्ता नान्यो वेत्ता हि कश्चन

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ຜູ້ໃດແມ່ນຜູ້ນັ້ນທີ່ຮູ້ຈັກກັນຕາມນາມ ຈານັກຍະ—ຜູ້ຮູ້ ສຸກລະຕີຣຖະ, ແລະບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດຖືກກ່າວວ່າຮູ້?”

Verse 24

केनोपायेन तत्तीर्थं तेन ज्ञातं धरातले । तदहं श्रोतुमिच्छामि परं कौतूहलं हि मे

ຕີຣຖະນັ້ນໃນໂລກຖືກຮູ້ຈັກໂດຍວິທີໃດ ແລະໂດຍໃຜ? ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງ ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ

Verse 25

श्रीमार्कण्डेय उवाच । इक्ष्वाकुप्रभवो राजा नप्ता शुद्धोदनस्य च । चाणक्यो नाम राजर्षिर्बुभुजे पृथिवीमिमाम्

ສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ມີກະສັດຜູ້ໜຶ່ງເກີດໃນສາຍອິກສະວາກຸ ເປັນຫຼານຂອງ ຊຸດໂທທະນະ. ຣາຊະຣິສິນາມ ຈານັກຍະ ໄດ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນນີ້”

Verse 26

विक्रान्तो मतिमाञ्छूरः सर्वलोकैरवञ्चितः । वञ्चितः सहसा धूर्तवायसाभ्यां नृपोत्तमः

ພຣະອົງກ້າຫານ ມີປັນຍາ ແລະເປັນວີຣະບຸລຸດ ບໍ່ເຄີຍຖືກໃຜຫລອກລວງ; ແຕ່ກະສັດຜູ້ປະເສີດນັ້ນກັບຖືກອີກາສອງຕົວຜູ້ມີກົນລະຍຸດຫລອກໃນທັນທີ

Verse 27

युधिष्ठिर उवाच । कथं स वञ्चितो राजा वायसाभ्यां कुतोऽथवा । पुरा येन प्रतिज्ञातं धीगर्भेण महात्मना

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: “ກະສັດນັ້ນຖືກກາສອງໂຕຫລອກລວງແນວໃດ ແລະພວກມັນມາຈາກໃສ? ອີກທັງໃນການກ່ອນ ມະຫາອາດຕະມັນ ທີຄັຣພະ ໄດ້ປະກາດສັດຈະປະຕິຍານແນວໃດ?”

Verse 28

न जीवे वञ्चितोऽन्येन प्राणांस्त्यक्ष्ये न संशयः । एतन्मे वद विप्रेन्द्र परं कौतूहलं मम

“ຖ້າຂ້າຖືກຜູ້ອື່ນຫລອກລວງ ຂ້າຈະບໍ່ຢູ່ຕໍ່; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ຂ້າຈະສະຫຼະຊີວິດ. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງບອກຂ້າ; ຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າແຮງກ້າຫຼາຍ”

Verse 29

श्रीमार्कण्डेय उवाच । आत्मानं वञ्चितं ज्ञात्वा तदा संगृह्य वायसौ । प्रेषयामास तीव्रेण दण्डेन यमसादनम्

ສຣີ ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຮູ້ວ່າຕົນຖືກຫລອກ ລາວຈຶ່ງຈັບກາສອງໂຕນັ້ນ ແລ້ວລົງໂທດຢ່າງຮຸນແຮງ ສົ່ງໄປຫາທີ່ພຳນັກຂອງພຣະຍົມ (ຄວາມຕາຍ)”

Verse 30

वायसावूचतुः । सुन्दोपसुन्दयोः पुत्रावावां काकत्वमागतौ । मा वधीस्त्वं महाभाग कस्मिंश्चित्कारणान्तरे

ກາສອງໂຕກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາແມ່ນລູກຂອງ ສຸນທະ ແລະ ອຸປະສຸນທະ ແລະໄດ້ຕົກຢູ່ໃນສະພາບເປັນກາ. ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ມີພາກບຸນ ຢ່າຂ້າພວກເຮົາ—ມີເຫດຜົນບາງຢ່າງຢູ່ຂ້າງຫຼັງນີ້”

Verse 31

तावावां कृतसंकल्पौ त्वया कोपेन मानद । निरस्तावनिरस्तौ वा यास्यावः परमां गतिम्

“ພວກເຮົາສອງຄົນຖືກຜູກມັດດ້ວຍປະຕິຍານທີ່ກຳນົດໄວ້ແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ປະທານກຽດ ໂດຍຄວາມໂກດຂອງທ່ານ—ຈະຂັບໄລ່ຫຼືບໍ່ຂັບໄລ່—ພວກເຮົາຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ”

Verse 32

तदादेशय राजेन्द्र कृत्वा तव महत्प्रियम् । मुक्तशापौ भविष्यावो ब्रह्मणो वचनं तथा

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາເຈົ້າແຫ່ງກະສັດທັງປວງ ຂໍໂປດມີພຣະບັນຊາແກ່ພວກເຮົາ—ເມື່ອພວກເຮົາໄດ້ກະທຳສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ພໍພຣະໄທຢ່າງຍິ່ງແລ້ວ ພວກເຮົາຈະພົ້ນຈາກຄຳສາບ; ນີ້ແມ່ນພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣົມາ.

Verse 33

तच्छ्रुत्वा काकवचनं चाणक्यो नृपसत्तमः । नाहं जीवे विदित्वैवं वञ्चितः केन कर्हिचित्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງນົກກາ ຈານັກຍະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ກະສັດ (ຄິດວ່າ): “ເມື່ອຮູ້ແລ້ວເຊັ່ນນີ້ ຂ້າຈະບໍ່ດຳລົງຊີວິດຕໍ່ໄປ ເພາະຖືກຜູ້ໃດຫຼອກລວງໄດ້ທຸກເວລາ”

Verse 34

तस्मात्तीर्थं विजानीतं यमस्य सदने द्विजौ । प्रेषयामि यथान्यायं श्रुत्वा तत्कथयिष्यथः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນສອງທ່ານ ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ນີ້ເປັນທີຣຖະອັນສັກສິດ ແມ່ນແຕ່ໃນສຳນັກຂອງພຣະຍົມ. ຂ້າຈະສົ່ງທ່ານໄປຕາມຄວາມຄວນ; ເມື່ອໄດ້ເຫັນແລ້ວ ທ່ານຈົ່ງເລົ່າຖວາຍຄວາມນັ້ນ

Verse 35

तेनैव मुक्तौ तौ काकौ स्रक्चन्दनविभूषितौ । शीघ्रगौ प्रेषयामास यमस्य सदनं प्रति

ໂດຍການກະທຳນັ້ນເອງ ນົກກາທັງສອງກໍພົ້ນຈາກຄຳສາບ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາ ແລະ ທາຈັນທະນາ. ດ້ວຍຄວາມໄວໃນການບິນ ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງເຂົາໄປສູ່ສຳນັກຂອງພຣະຍົມ

Verse 36

राजोवाच । तत्र धर्मपुरं गत्वा विचरन्तावितस्ततः । यदि पृच्छति धर्मात्मा यमः संयमनो महान्

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄປເຖິງນະຄອນແຫ່ງທຳ ຈົ່ງທ່ອງໄປມາທົ່ວໆ. ຖ້າພຣະຍົມຜູ້ມີຈິດໃນທຳ—ມະຫາສັງຍະມະໂນ ຜູ້ຄວບຄຸມອັນຍິ່ງ—ຖາມພວກເຈົ້າ…”

Verse 37

कुतो वामागतं ब्रूतं केन वा भूषितावुभौ । मदीया भारती तस्य कथनीया ह्यशङ्कितम्

ຈົ່ງບອກເຂົາວ່າ ພວກເຈົ້າມາຈາກສະຖານທີ່ໃດ ແລະໃຜເປັນຜູ້ປະດັບປະດາພວກເຈົ້າທັງສອງ; ຄໍາຂອງຂ້ານີ້ ຈົ່ງນໍາໄປກ່າວແກ່ເຂົາໂດຍບໍ່ລັງເລ.

Verse 38

इक्ष्वाकुसंभवो राजा चाणक्यो नाम धार्मिकः । द्वादशाहे मृतस्यास्य तर्पितावशनादिना

ມີກະສັດຜູ້ຖືທຳ ຊື່ ຈານັກຍະ ເກີດໃນສາຍອິກສະວາກຸ; ໃນພິທີສິບສອງມື້ສໍາລັບຜູ້ຕາຍ ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ອາຫານແລະເຄື່ອງຖວາຍອື່ນໆ ຈົນເຮົາອິ່ມໃຈ.

Verse 39

तच्छ्रुत्वा वचनं राज्ञो गतौ तौ यमसादनम् । क्रीडितौ प्राङ्गणे तस्य स्रक्चन्दनविभूषितौ । धर्मराजेन तौ दृष्टौ पृष्टौ धृष्टौ च वायसौ

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງກະສັດ ທັງສອງກໍໄປຍັງສໍານັກຂອງຍະມະ. ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາແລະຈັນທະນາ ແລ້ວເລີນຫຼິ້ນໃນລານຂອງທ່ານ. ທ່ານທຳມະຣາຊາເຫັນກາທັງສອງຜູ້ກ້າ ຈຶ່ງຖາມພວກມັນ.

Verse 40

यम उवाच । कुतः स्थानात्समायातौ केन वा भूषितावुभौ । वृत्तं वै कथ्यतामेतद्वायसावविशङ्कया

ຍະມະກ່າວວ່າ: “ພວກເຈົ້າທັງສອງມາຈາກສະຖານທີ່ໃດ ແລະໃຜເປັນຜູ້ປະດັບພວກເຈົ້າ? ໂອ ກາທັງສອງ ຈົ່ງເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດນີ້ໂດຍບໍ່ຢ້ານ ແລະບໍ່ສົງໄສ.”

Verse 41

काकावूचतुः । इक्ष्वाकुसम्भवो राजा चाणक्यो नाम धार्मिकः । द्वादशाहे मृतस्यास्य तर्पितावशनादिभिः

ກາທັງສອງກ່າວວ່າ: “ມີກະສັດຜູ້ຖືທຳ ຊື່ ຈານັກຍະ ເກີດໃນສາຍອິກສະວາກຸ; ໃນການປະພຶດພິທີສິບສອງມື້ເພື່ອຜູ້ຕາຍ ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ອາຫານແລະເຄື່ອງຖວາຍອື່ນໆ ຈົນເຮົາອິ່ມໃຈ.”

Verse 42

तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा सदा वैवस्वतो यमः । चित्रगुप्तं कलिं कालं वीक्ष्यतामिदमब्रवीत्

ເມື່ອຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງເຂົາທັງສອງແລ້ວ ພະຍົມໄວວັສວະຕະໄດ້ເບິ່ງໄປຫາ ຈິດຣະຄຸບຕະ, ກະລິ ແລະ ກາລ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້

Verse 43

अण्डजस्वेदजातीनां भूतानां सचराचरे । विहितं लोककर्त्ःणां सान्निध्यं ब्रह्मणा मम

ສໍາລັບສັດທີ່ເກີດຈາກໄຂ່ ແລະຈາກເຫື່ອ—ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ສ້າງໂລກ ໄດ້ບັນຍັດໃຫ້ການສະຖິດຢູ່ຂອງເຮົາເປັນຜູ້ກໍາກັບ

Verse 44

गतः कुत्र दुराचारश्चाणक्यो नामतस्त्विह । अन्विष्यतां पुराणेषु त्वितिहासेषु या गतिः

ຄົນຊົ່ວນັ້ນ—ຜູ້ທີ່ໃນນີ້ເອີ້ນວ່າ ຈານັກຍະ—ໄປຢູ່ໃສ? ຈົ່ງຄົ້ນຫາໃນ ປຸຣານະ ແລະ ອິຕິຫາສະ ວ່າເຂົາໄດ້ຮັບຄະຕິໃດ

Verse 45

ततस्तैर्धर्मपालैस्तु धर्मराजप्रचोदितैः । निरीक्षिता पुराणोक्ता कर्मजा गतिरागतिः

ຕໍ່ມາ ບັນດາຜູ້ພິທັກທຳ ທີ່ໄດ້ຮັບການກະຕຸ້ນຈາກ ທັມມະຣາຊາ (ພະຍົມ) ໄດ້ກວດສອບຕາມທີ່ປຸຣານະກ່າວໄວ້ ເຖິງຄະຕິອັນເກີດຈາກກຳ—ການໄປແລະການກັບ

Verse 46

ततः प्रोवाच वचनं धर्मो धर्मभृतां वरः । शृण्वतां धर्मपालानां मेघगम्भीरया गिरा

ແລ້ວ ທັມມະ—ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນບັນດາຜູ້ທົງທຳ—ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາແກ່ບັນດາທັມມະປາລະຜູ້ກໍາລັງຟັງ ດ້ວຍສຽງໜັກແນ່ນດຸດຟ້າຄໍາຮ້ອງຂອງເມກ

Verse 47

शुक्लतीर्थे मृतानां तु नर्मदाविमले जले । अण्डजस्वेदजातीनां न गतिर्मम सन्निधौ

ແຕ່ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ສຸກລະຕີຣຖະ ໃນນ້ຳອັນບໍລິສຸດຂອງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ແມ່ນແຕ່ສັດທີ່ເກີດຈາກໄຂ່ ຫຼືເກີດຈາກເຫື່ອ ກໍບໍ່ມີທາງເຂົ້າສູ່ດິນແດນຂອງເຮົາໄດ້।

Verse 48

तत्तीर्थं धार्मिकं लोके ब्रह्मविष्णुमहेश्वरैः । निर्मितं परया भक्त्या लोकानां हितकाम्यया

ຕີຣຖະນັ້ນໂດດເດັ່ນໃນໂລກວ່າເປັນບັນລັງແຫ່ງທັມມະ; ພຣະພຣົມ ພຣະວິສະນຸ ແລະພຣະມະເຫສະວອນ ສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ।

Verse 49

पापोपपातकैर्युक्ता ये नरा नर्मदाजले । शुक्लतीर्थे मृताः शुद्धा न ते मद्विषयाः क्वचित्

ແມ່ນແຕ່ຄົນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍບາບ ແລະອຸປະບາບ ຖ້າຕາຍຢູ່ສຸກລະຕີຣຖະ ໃນນ້ຳນະຣະມະດາ ກໍຈະບໍລິສຸດ ແລະບໍ່ເຄີຍຕົກຢູ່ໃນອຳນາດຂອງເຮົາເລີຍ।

Verse 50

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं तौ काकौ यमभाषितम् । आगतौ शीघ्रगौ पार्थ दृष्ट्वा यमपुरं महत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ພຣະຍົມກ່າວແລ້ວ ນົກກາສອງຕົວຜູ້ບິນໄວ—ໂອ ປາຣຖະ—ໄດ້ເຫັນນະຄອນໃຫຍ່ແຫ່ງຍົມປຸຣະ ແລ້ວກໍຮີບກັບຄືນມາ।

Verse 51

पृष्टौ तौ प्रणतौ राज्ञा यथावृत्तं यथाश्रुतम् । कथयामासतुः पार्थ दानवौ काकतां गतौ

ເມື່ອພຣະຣາຊາຊອກຖາມ ທັງສອງກໍກົ້ມນົບ ແລ້ວເລົ່າຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນ ແລະຕາມທີ່ໄດ້ຍິນທຸກປະການ—ໂອ ປາຣຖະ—ແມ່ນດານະວະສອງຕົວຜູ້ແປງຮູບເປັນນົກກາ។

Verse 52

अस्मात्स्थानाद्गतावावां यमस्य पुरमुत्तमम् । पृथिव्या दक्षिणे भागे ह्यतीत्य बहुयोनिजम्

ຈາກສະຖານທີ່ນີ້ ພວກເຮົາທັງສອງໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫານະຄອນອັນປະເສີດຂອງພຣະຍົມຣາຊ; ຂ້າມຜ່ານດິນແດນຫຼາຍຢ່າງແຫ່ງການເກີດຫຼາຍພົບ ມຸ່ງໄປທາງໃຕ້ຂອງແຜ່ນດິນ.

Verse 53

तत्पुरं कामगं दिव्यं स्वर्णप्राकारतोरणम् । अनेकगृहसम्बाधं मणिकाञ्चनभूषितम्

ນະຄອນນັ້ນເປັນທິບ ແລະນ່າອັດສະຈັນ ປາກົດໄດ້ຕາມປາຖະໜາ; ມີກຳແພງແລະປະຕູຊຸ້ມເປັນຄຳ ແອດແນ່ນດ້ວຍເຮືອນຄະຫາດນັບບໍ່ຖ້ວນ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ແລະຄຳອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 54

चतुष्पथैश्चत्वरैश्च घण्टामार्गोपशोभितम् । उद्यानवनसंछन्नं पद्मिनीखण्डमन्दितम्

ປະດັບດ້ວຍສີ່ແຍກແລະລານກວ້າງ ງາມດ້ວຍຖະໜົນທີ່ປະດັບກະດິ່ງ; ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍສວນແລະປ່າ ແລະຕົກແຕ່ງດ້ວຍກຸ່ມສະບົວເປັນຕອນໆ.

Verse 55

हंससारससंघुष्टं कोकिलाकुलसंकुलम् । सिंहव्याघ्रगजाकीर्णमृक्षवानरसेवितम्

ກັງວານດ້ວຍສຽງຫົງແລະນົກກະຮຽນ ແອດແນ່ນດ້ວຍຝູງນົກກຸກກູ; ເຕັມໄປດ້ວຍສິງ ເສືອ ແລະຊ້າງ ແລະມີຫມີກັບລີງມາຄົບຄືນຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 56

नरनारीसमाकीर्णं नित्योत्सवविभूषितम् । शंखदुन्दुभिर्निर्घोषैर्वीणावेणुनिनादितम्

ແອດແນ່ນດ້ວຍຊາຍຍິງ ປະດັບດ້ວຍງານບຸນທີ່ດຸດດັ່ງບໍ່ຂາດສາຍ; ກັງວານດ້ວຍສຽງສັງຂ໌ແລະກອງດຸນທຸບີ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍທຳນອງວີນາແລະຂຸ່ຍ.

Verse 57

यममार्गेऽपि विहितं स्वर्गलोकमिवापरम् । गतौ तत्र पुनश्चान्यैर्यमदूतैर्यमाज्ञया

ແມ່ນແຕ່ໃນເສັ້ນທາງຂອງພຣະຍົມ ສະຖານນັ້ນກໍຖືກຈັດຕັ້ງໄວ້ດັ່ງສະຫວັນອີກຊັ້ນໜຶ່ງ। ເມື່ອໄປຮອດແລ້ວ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຍົມ ພວກເຂົາຈຶ່ງເດີນຕໍ່ກັບຍົມທູດອື່ນໆ।

Verse 58

विदितौ प्रेषितौ तत्र यत्र देवो जगत्प्रभुः । प्राणस्य भीत्या दृष्टोऽसौ सिंहासनगतः प्रभुः

ເມື່ອຖືກຮູ້ຈັກແລ້ວ ພວກເຂົາຖືກສົ່ງໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ພຣະເທວະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ປະທັບຢູ່। ພຣະອົງນັ້ນປາກົດນ່າຢ້ານກົວຈົນສັ່ນສະທ້ານລົມຫາຍໃຈ ປະທັບນັ່ງເທິງບັນລັງ।

Verse 59

महाकायो महाजङ्घो महास्कन्धो महोदरः । महावक्षा महाबाहुर्महावक्त्रेक्षणो महान्

ພຣະອົງມີກາຍໃຫຍ່ມະຫາ, ມີຂາແຂງແຮງ, ບ່າກວ້າງ ແລະ ທ້ອງໃຫຍ່; ອົກໃຫຍ່ ແລະ ແຂນມີພະລັງ—ເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ດ້ວຍໃບໜ້າມະຫາ ແລະ ສາຍຕາອັນອົງອາດ।

Verse 60

महामहिषमारूढो महामुकुटभूषितः । तत्रान्यश्च कलिः कालश्चित्रगुप्तो महामतिः

ພຣະອົງປະທັບຂີ່ຄວາຍໃຫຍ່ ແລະ ປະດັບດ້ວຍມົງກຸດສູງສົງ່າ। ທີ່ນັ້ນຍັງມີຜູ້ອື່ນ—ກະລິ ແລະ ກາລ—ພ້ອມດ້ວຍ ຈິດຣະຄຸບຕະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ।

Verse 61

समागतौ तदा दृष्टौ मध्ये ज्वलितपावकौ । पुण्यपापानि जन्तूनां श्रुतिस्मृत्यर्थपारगौ

ໃນເວລານັ້ນ ປາກົດມີສອງຜູ້ມາຮອດ ຢືນຢູ່ກາງໄຟທີ່ລຸກໂຊນ। ພວກເຂົາເປັນຜູ້ພິຈາລະນາບຸນແລະບາບຂອງສັດທັງຫຼາຍ ແລະ ຊໍານານໃນຄວາມໝາຍແຫ່ງ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ।

Verse 62

विचारयन्तौ सततं तिष्ठाते तौ दिवानिशम् । ततो ह्यावां प्रणामान्ते यमेन यममूर्तिना

ທັງສອງນັ້ນພິຈາລະນາຢູ່ເປັນນິດ ແລະຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນທັງກາງວັນກາງຄືນ. ແລ້ວໃນທ້າຍການກາບນົບຂອງພວກເຮົາ ພຣະຍົມ—ຜູ້ເປັນຮູບທຳຂອງອຳນາດຍົມ—ໄດ້ກ່າວກັບພວກເຮົາ.

Verse 63

पृष्टावागमने हेतुं तमब्रूव शृणुष्व तत् । उज्जयिन्यां महीपालश्चाणक्योऽभूत्प्रतापवान्

ເມື່ອທ່ານຖາມເຫດແຫ່ງການມາຂອງພວກເຮົາ ພວກເຮົາຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ຈົ່ງຟັງເລື່ອງນີ້” ທີ່ເມືອງອຸຈຊະຍິນີ ມີກະສັດຜູ້ກ້າແກ່ນ ແລະມີກຽດສັກສີ ຊື່ ຈານັກຍະ.

Verse 64

द्वादशाहे मृतस्यास्य भुक्त्वा प्राप्तौ यमालयम् । ततोऽस्माकं वचः श्रुत्वा कम्पयित्वा शिरो यमः

ຫຼັງຈາກພິທີສິບສອງວັນແກ່ຜູ້ຕາຍນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ຮັບປະທານອາຫານ ແລ້ວມາຮອດວັງຂອງພຣະຍົມ. ເມື່ອພຣະຍົມໄດ້ຍິນຄຳຂອງພວກເຮົາ ກໍສັ່ນພະເສົາດ້ວຍຄວາມພິສົງ.

Verse 65

उवाच वचनं सत्यं सभामध्ये हसन्निव । अस्ति तत्कारणं येन चाणक्यः पापपूरुषः

ທ່າມກາງສະພາ ພຣະຍົມໄດ້ກ່າວຄຳສັດຈິງ ປານດັ່ງຍິ້ມເບົາໆວ່າ “ມີເຫດຢູ່ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຊາຍຜູ້ບາບ ຈານັກຍະ ບໍ່ໄດ້ມາທີ່ນີ້”

Verse 66

नायातो मम लोके तु सर्वपापभयंकरे । शुक्लतीर्थे मृतानां तु नर्मदायां परं पदम्

“ເຂົາບໍ່ໄດ້ມາສູ່ໂລກຂອງຂ້າ ອັນເປັນທີ່ໝາຍອັນນ່າຢ້ານກົວສຳລັບບາບທັງປວງ. ແຕ່ຜູ້ໃດສິ້ນຊີວິດທີ່ ສຸກລະຕີຣຖະ ແຫ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸປະຣະມະປະດະ—ໂມກຂະ—ອັນສູງສຸດ”

Verse 67

जायते सर्वजन्तूनां नात्र काचिद्विचारणा । अवशः स्ववशो वापि जन्तुस्तत्क्षेत्रमण्डले

ສໍາລັບສັດທັງປວງ ຜົນຍໍ້ມເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍບໍ່ຕ້ອງພິຈາລະນາອີກ; ຈະອ່ອນແອ ຫຼືຄວບຄຸມຕົນເອງໄດ້ ສັດຜູ້ຢູ່ໃນມົນດົນກະເສດອັນສັກສິດນັ້ນ ຍໍ້ມໄດ້ຮັບຜົນທີ່ກໍານົດໄວ້

Verse 68

मृतः स वै न सन्देहो रुद्रस्यानुचरो भवेत् । तद्धर्मवचनं श्रुत्वा निर्गत्य नगराद्बहिः

ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ຍໍ້ມເປັນອະນຸຈະຣ ຜູ້ຕິດຕາມຮັບໃຊ້ພຣະຣຸທຣ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາທຳມະນັ້ນ ພວກເຂົາກໍອອກໄປນອກເມືອງ

Verse 69

पश्यन्तौ विविधां घोरां नरके लोकयातनाम् । त्रिंशत्कोट्यो हि घोराणां नरकाणां नृपोत्तम

ເມື່ອທັງສອງເບິ່ງເຫັນຄວາມທຸກທໍລະມານອັນນ່າຢ້ານຫຼາຍປະການຂອງສັດໃນນະລົກ ຜູ້ເລົ່າໄດ້ກ່າວວ່າ “ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ນະລົກອັນນ່າຢ້ານມີສາມສິບໂກຕິ”

Verse 70

दृष्टा भीतौ परामार्तिगतौ तत्र महापथि । नरको रौरवस्तत्र महारौरव एव च

ໃນມະຫາປະຖະນັ້ນ ທັງສອງຖືກເຫັນວ່າຫວາດກົວ ແລະຖືກຄວາມທຸກອັນແຮງກ້າຄອບງໍາ. ທີ່ນັ້ນປາກົດນະລົກຊື່ ຣາວຣະວະ ແລະ ມະຫາຣາວຣະວະ ດ້ວຍ

Verse 71

पेषणः शोषणश्चैव कालसूत्रोऽस्थिभञ्जनः । तामिस्रश्चान्धतामिस्रः कृमिपूतिवहस्तथा

ທີ່ນັ້ນມີນະລົກຊື່ ເປສະນະ ແລະ ໂສສະນະ; ກາລະສູຕຣະ ແລະ ອັສຖິພັນຊະນະ; ຕາມິສຣະ ແລະ ອັນທະຕາມິສຣະ; ແລະ ກຣິມິປູຕິວະຫະ ດ້ວຍ

Verse 72

दृष्टश्चान्यो महाज्वालस्तत्रैव विषभोजनः । नरकौ दंशमशकौ तथा यमलपर्वतौ

ທີ່ນັ້ນຍັງເຫັນນະລົກອື່ນໆ ອີກ: ມະຫາຊວາລາ ແລະ ທີ່ນັ້ນເອງ ວິສະໂພຊະນ; ນະລົກຊື່ ດັມຊະ ແລະ ມະຊະກະ; ພ້ອມທັງພູເຂົາຄູ່ ຢະມະລະປະຣະວະຕະ ດ້ວຍ।

Verse 73

नदी वैतरणी दृष्टा सर्वपापप्रणाशिनी । शीतलं सलिलं यत्र पिबन्ति ह्यमृतोपमम्

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຫັນແມ່ນ້ຳ ໄວຕະຣະນີ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ; ທີ່ນັ້ນນ້ຳເຢັນສະບາຍ ແລະຜູ້ຄົນດື່ມດັ່ງອະມຣິຕະ।

Verse 74

तदेव नीरं पापानां शोणितं परिवर्तते । असिपत्रवनं चान्यद्दृष्टान्या महती शिला

ນ້ຳນັ້ນເອງກັບກາຍເປັນເລືອດສຳລັບຜູ້ມີບາບ। ທີ່ນັ້ນຍັງເຫັນຄວາມສະພຶງກົວອື່ນ—ອະສິປັດຕະຣະວະນະ ປ່າໃບຄົມດັ່ງດາບ; ແລະແຜ່ນຫີນໃຫຍ່ມະຫາສານກໍປາກົດ।

Verse 75

अग्निपुंजनिभाकारा विशाला शाल्मली परा । इत्यादयस्तथैवान्ये शतसाहस्रसंज्ञिताः

ທີ່ນັ້ນມີນະລົກ ຊາລມະລີ ອັນສູງສຸດ ກວ້າງໃຫຍ່ ຮູບຮ່າງດັ່ງກອງໄຟ. ແລະຍັງມີນະລົກອື່ນໆ ອີກຫຼາຍ ທີ່ຖືກເອີ້ນຂານດ້ວຍນາມນັບແສນນັບພັນ।

Verse 76

घोरघोरतरा दृष्टाः क्लिश्यन्ते यत्र मानवाः । वाचिकैर्मानसैः पापैः कर्मजैश्च पृथग्विधैः

ເຫັນແດນອັນນ່າຢ້ານກົວຍິ່ງຂຶ້ນ ທີ່ມະນຸດຖືກທຸກທໍລະມານ—ເນື່ອງຈາກບາບທາງວາຈາ, ບາບໃນໃຈ, ແລະອະກຸສົນກຳຫຼາຍປະການທີ່ເກີດຈາກການກະທຳ।

Verse 77

अहंकारकृतैर्दोषैर्मायावचनपूर्वकैः । पिता माता गुरुर्भ्राता अनाथा विकलेन्द्रियाः

ເນື່ອງຈາກໂທດທີ່ເກີດຈາກອະຫັງການ ແລະວາຈາມາຍາອັນຫລອກລວງນຳໜ້າ ຄົນອາດເປັນພໍ່ ແມ່ ຄູ ຫຼືພີ່ນ້ອງ ແຕ່ກໍກາຍເປັນຜູ້ອ່ອນແອ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ແລະອິນທຣີຍະບົກພ່ອງ।

Verse 78

भ्रमन्ति नोद्धृता येषां गतिस्तेषां हि रौरवे । तत्र ते द्वादशाब्दानि क्षपित्वा रौरवेऽधमाः

ຜູ້ທີ່ພະເລີນພະເລີນໄປໂດຍບໍ່ມີຜູ້ກູ້ຊ່ວຍ—ຜູ້ທີ່ຊະຕາກຳກຳນົດໃຫ້ໄປສູ່ນະລົກ ຣາວຣະວະ—ຈະຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະເມື່ອຜ່ານໄປສິບສອງປີໃນຣາວຣະວະ ຄົນຊົ່ວຕ່ຳເຫຼົ່ານັ້ນກໍຍັງຖືກພາໄປສູ່ອະທົມຄະຕິຕໍ່ໄປ।

Verse 79

इह मानुष्यके लोके दीनान्धाश्च भवन्ति ते । देवब्रह्मस्वहर्त्ःणां नराणां पापकर्मणाम्

ໃນໂລກມະນຸດນີ້ ພວກເຂົາກາຍເປັນຜູ້ທຸກຍາກ ແລະຕາບອດ—ຄືຄົນບາບທີ່ລັກຊັບສິນອັນເປັນຂອງເທວະ ແລະພຣາຫມະນ໌।

Verse 80

महारौरवमाश्रित्य ध्रुवं वासो यमालये । ततः कालेन महता पापाः पापेन वेष्टिताः

ເມື່ອຖືກສົ່ງໄປພຶ່ງພາ ມະຫາຣາວຣະວະ ພວກເຂົາຈະຢູ່ໃນອາໄລຂອງພຣະຍົມຢ່າງແນ່ນອນ। ແລ້ວເມື່ອການເວລາຍາວນານຜ່ານໄປ ຄົນບາບທີ່ຖືກບາບຂອງຕົນພັນຮັດ ຈະຖືກນຳໄປຕາມວິບາກຕໍ່ໄປ।

Verse 81

जायन्ते कण्टकैर्भिन्नाः कोशे वा कोशकारकाः । मृगपक्षिविहङ्गानां घातका मांसभक्षकाः

ພວກເຂົາເກີດມາຖືກໜາມທິ່ມທະລຸ ຫຼືເກີດເປັນແມງທີ່ປັ່ນຮັງໄໝຢູ່ໃນຮັງໄໝນັ້ນເອງ—ຄືຜູ້ຂ້າສັດປ່າແລະນົກ ແລະດຳລົງຊີວິດເປັນຜູ້ກິນເນື້ອ।

Verse 82

पेषणं नरकं यान्ति शोषणं जीवबन्धनात् । तत्रत्यां यातनां घोरां सहित्वा शास्त्रचोदिताम्

ເຂົາທັງຫຼາຍຕົກໄປສູ່ນະລົກຊື່ ເປສະນະ ແລະໄປສູ່ ໂສສະນະ ເນື່ອງຈາກບາບແຫ່ງການຜູກມັດສັດມີຊີວິດ। ເມື່ອອົດທົນທຸກທໍລະມານອັນນ່າຢ້ານຕາມທີ່ຄຳພີສາດສະຕຣາກຳນົດແລ້ວ ຈຶ່ງໄປຕໍ່ຕາມຜົນກຳມະ।

Verse 83

इह मानुष्यतां प्राप्य पङ्ग्वन्धबधिरा नराः । गवार्थे ब्राह्मणार्थे च ह्यनृतं वदतामिह

ໃນໂລກນີ້ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດແລ້ວ ບາງຄົນກໍກາຍເປັນງ່ອຍ ຕາບອດ ແລະຫູໜວກ—ແມ່ນຜູ້ທີ່ເວົ້າຄຳຕົວະເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງງົວ ຫຼືເພື່ອການອ້າງອີງກ່ຽວກັບພຣາຫມະນ໌ໃນໂລກນີ້।

Verse 84

पतनं जायते पुंसां नरके कालसूत्रके । तत्रत्या यातना घोरा विहिता शास्त्रकर्तृभिः

ບຸລຸດທັງຫຼາຍຕົກໄປສູ່ນະລົກຊື່ ກາລະສູຕຣະ ແລະທຸກທໍລະມານອັນນ່າຢ້ານທີ່ນັ້ນ ຖືກບັນຍັດໄວ້ໂດຍຜູ້ຮຽບຮຽງຄຳພີບັນຍັດອັນສັກສິດ।

Verse 85

भुक्त्वा समागता ह्यत्र ते यास्यन्त्यन्त्यजां गतिम् । बन्धयन्ति च ये जीवांस्त्यक्त्वात्मकुलसन्ततिम्

ເມື່ອເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ເສວຍຜົນນັ້ນແລ້ວ ແລະກັບມາທີ່ນີ້ ກໍຈະໄປສູ່ສະພາບແຫ່ງອັນຕະຍະຊະ (ຄົນນອກວັນນະ/ຄົນຖືກຂັບໄລ່)។ ແລະຜູ້ໃດຜູກມັດສັດມີຊີວິດ—ຕັດຂາດຄວາມສືບຕໍ່ແຫ່ງຕະກູນຂອງຕົນ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົບຜົນເຊັ່ນນີ້।

Verse 86

पतन्ति नात्र सन्देहो नरके तेऽस्थिभञ्जने । तत्र वर्षशतस्यान्त इह मानुष्यतां गताः

ເຂົາທັງຫຼາຍຕົກໄປສູ່ນະລົກຊື່ ອັດຖິພັນຊະນະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ। ເມື່ອຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍປີຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບການເກີດເປັນມະນຸດອີກຄັ້ງໃນໂລກນີ້।

Verse 87

कुब्जा वामनकाः पापा जायन्ते दुःखभागिनः । ये त्यजन्ति स्वकां भार्यां मूढाः पण्डितमानिनः

ບາບຊົນຜູ້ທີ່ປະຖິ້ມເມຍຂອງຕົນ ດ້ວຍຄວາມຫຼົງຜິດຄິດວ່າຕົນເປັນຜູ້ຮູ້ ຍ່ອມເກີດມາເປັນຄົນຫຼັງກົ່ງ ແລະ ຄົນເຕ້ຍ ເປັນຜູ້ຮັບຜົນແຫ່ງຄວາມທຸກ.

Verse 88

ते यान्ति नरकं घोरं तामिस्रं नात्र संशयः । तत्र वर्षशतस्यान्ते इह मानुष्यतां गताः

ພວກເຂົາໄປສູ່ນະລົກອັນໜ້າສະພຶງກົວທີ່ເອີ້ນວ່າ ຕາມິສະຣະ ຢ່າງບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ. ຫຼັງຈາກຜ່ານໄປໜຶ່ງຮ້ອຍປີຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ພວກເຂົາກໍກັບມາເກີດເປັນມະນຸດ ທີ່ໂລກນີ້.

Verse 89

दुश्चर्माणो दुर्भगाश्च जायन्ते मानवा हि ते । मानकूटं तुलाकूटं कूटकं तु वदन्ति ये

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຍ່ອມເກີດມາພ້ອມກັບພະຍາດຜິວໜັງ ແລະ ໂຊກຮ້າຍ ຄືຜູ້ທີ່ໃຊ້ເຄື່ອງວັດແທກປອມ, ຊິງຊັ່ງປອມ ແລະ ການຫຼອກລວງ.

Verse 90

नरके तेऽन्धतामिस्रे प्रपच्यन्ते नराधमाः । शतसाहस्रिकं कालमुषित्वा तत्र ते नराः

ຄົນຊົ່ວຊ້າເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຕົ້ມໃນນະລົກທີ່ເອີ້ນວ່າ ອັນທະຕາມິສະຣະ; ຫຼັງຈາກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນເວລາໜຶ່ງແສນປີ, ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງໄປຕາມກຳ.

Verse 91

इह शत्रुगृहे त्वन्धा भ्रमन्ते दीनमूर्तयः । पितृदेवद्विजेभ्योऽन्नमदत्त्वा येऽत्र भुञ्जते

ທີ່ນີ້, ພວກເຂົາເລ່ລອນໄປຢ່າງຄົນຕາບອດໃນເຮືອນຂອງສັດຕູ, ມີຮູບຮ່າງທີ່ໜ້າສັງເວດ ຄືຜູ້ທີ່ກິນອາຫານໂດຍບໍ່ຖວາຍແກ່ບັນພະບຸລຸດ, ເທບພະເຈົ້າ ແລະ ພາມ.

Verse 92

नरके कृमिभक्ष्ये ते पतन्ति स्वात्मपोषकाः । ततः प्रसूतिकाले हि कृमिभुक्तश्च सव्रणः

ຜູ້ທີ່ຫຼ້ຽງດູແຕ່ຕົນເອງ ຈະຕົກລົງໃນນະລົກຊື່ “ກຣິມິພັກຊະຍະ”। ແລ້ວໃນເວລາເກີດ ຖືກໜອນກິນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍບາດແຜ।

Verse 93

जायतेऽशुचिगन्धोऽत्र परभाग्योपजीवकः । स्वकर्मविच्युताः पापा वर्णाश्रमविवर्जिताः

ໃນໂລກນີ້ ເຂົາເກີດມາມີກິ່ນສົກປົ່ນບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍໂຊກຂອງຄົນອື່ນ। ເປັນຄົນບາບທີ່ຫຼຸດຈາກໜ້າທີ່ຂອງຕົນ ລະທິ້ງວິໄນແຫ່ງວັນນະແລະອາສຣົມ।

Verse 94

नरके पूयसम्पूर्णे क्लिश्यन्ते ह्ययुतं समाः । पूर्णे तत्र ततः काले प्राप्य मानुष्यकं भवम्

ໃນນະລົກທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳໜອງເນ່າເປື້ອນ ເຂົາທັງຫຼາຍທົນທຸກຢູ່ເຖິງສິບພັນປີ। ເມື່ອເວລາທີ່ກຳນົດນັ້ນຄົບຖ້ວນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບການເກີດເປັນມະນຸດອີກຄັ້ງ।

Verse 95

उद्वेजनीया भूतानां जायन्ते व्याधिभिर्वृताः । अग्निदो गरदश्चैव लोभमोहान्वितो नरः

ຖືກໂລກໄພຫ້ອມລ້ອມ ເຂົາກາຍເປັນເຫດໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍຫວາດກົວ। ບຸລຸດຜູ້ວາງເພີງໄຟ ແລະຜູ້ໃຫ້ພິດ ກະທຳພາຍໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງຄວາມໂລບແລະຄວາມຫຼົງ।

Verse 96

नरके विषसम्पूर्णे निमज्जति दुरात्मवान् । तत्र वर्षशतात्कालादुन्मज्जनमवस्थितः

ຄົນຈິດຊົ່ວຈະຈົມລົງໃນນະລົກທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍພິດທັງສິ້ນ; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນເວລາຮ້ອຍປີ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຜຸດຂຶ້ນອີກເລີຍ।

Verse 97

भुवि मानुषतां प्राप्य कृपणो जायते पुनः । पादुकोपानहौ छत्रं शय्यां प्रावरणानि च

ເມື່ອໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດໃນໂລກແລ້ວ ເຂົາກໍກັບກາຍເປັນຄົນຂີ້ຖີ່ ຍຶດຕິດຢູ່ກັບເກີບ, ຄັນຮົ່ມ, ຕຽງນອນ ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ.

Verse 98

अदत्त्वा दंशमशकैर्भक्ष्यन्ते जन्यसप्ततिम् । पितुर्द्रव्यापहर्तारस्ताडनक्रोशने रताः

ຜູ້ທີ່ບໍ່ບໍລິຈາກທານ ຍ່ອມຖືກແມງໄມ້ ແລະ ຍຸງກັດກິນຕະຫຼອດເຈັດສິບຊາດ. ສ່ວນຜູ້ທີ່ລັກຊັບສົມບັດຂອງພໍ່ ຍ່ອມຖືກທຸບຕີ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ຄວນຄາງ.

Verse 99

पीडनं क्रियते तेषां यत्र तौ युग्मपर्वतौ । या सा वैतरणी घोरा नदी रक्तप्रवाहिनी

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ບ່ອນທີ່ມີພູຄູ່ຕັ້ງຢູ່, ພວກເຂົາຈະຖືກທ tra ມານ. ນັ້ນແມ່ນແມ່ນ້ຳ ໄວຕະຣະນີ ອັນໜ້າຢ້ານກົວ ເຊິ່ງມີກະແສນ້ຳໄຫຼຄືກັບເລືອດ.

Verse 100

पिबन्ति रुधिरं तत्र येऽभियान्ति रजस्वलाम् । असिपत्रवने घोरे पीड्यन्ते पापकारिणः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຜູ້ບາບທີ່ເຂົ້າຫາແມ່ຍິງທີ່ມີປະຈຳເດືອນ ຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ດື່ມເລືອດ; ຜູ້ກະທຳຊົ່ວດັ່ງກ່າວຈະຖືກທໍລະມານໃນປ່າໃບດາບ (ອະສິປັດຕະວະນະ) ອັນໜ້າຢ້ານກົວ.

Verse 101

परपीडाकरा नित्यं ये नरोऽन्त्यजगामिनः । गुरुदाररतानां तु महापातकिनामपि

ຜູ້ທີ່ສ້າງຄວາມທຸກທໍລະມານໃຫ້ແກ່ຜູ້ອື່ນຢູ່ສະເໝີ, ຜູ້ທີ່ຈົມຢູ່ໃນການກະທຳອັນຕ່ຳຊ້າທີ່ສຸດ ແລະ ຜູ້ທີ່ຍິນດີໃນເມຍຂອງຄູອາຈານ - ບຸກຄົນດັ່ງກ່າວກໍຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ມີບາບໜັກ (ມະຫາປາຕະກິນ).

Verse 102

शिलावगूहनं तेषां जायते जन्मसप्ततिम् । ज्वलन्तीमायसीं घोरां बहुकण्टकसंवृताम्

ສໍາລັບເຂົາເຈົ້າ ຈະເກີດທຸກຂ໌ທັນທີ້ຊື່ວ່າ “ອ້ອມກອດຫີນ” ຕະຫຼອດ 70 ຊາດ—ເປັນຄຸກເຫຼັກອັນນ່າຢ້ານ ລຸກໄໝ້ຮ້ອນ ແລະຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍໜາມຫຼາຍດ້ານ।

Verse 103

शाल्मलीं तेऽवगूहन्ति परदाररता हि ये । परस्य योषितं हृत्वा ब्रह्मस्वमपहृत्य च

ຜູ້ໃດຫຼົງໃນເມຍຂອງຄົນອື່ນ ຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ກອດຕົ້ນສາລະມະລີ (ຕົ້ນງິ້ວມີໜາມ) ແລະຜູ້ທີ່ລັກພາຍິງຂອງຄົນອື່ນ ຫຼືລັກຊັບຂອງພຣາຫມະນ (brahma-sva) ກໍຖືກຂັບໄປສູ່ທຸກຂ໌ນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 104

अरण्ये निर्जले देशे स भवेत्क्रूरराक्षसः । देवस्वं ब्राह्मणस्वं च लोभेनैवाहरेच्च यः

ຜູ້ໃດຖືກລອບຄອບໂດຍຄວາມໂລບ ແລ້ວລັກຊັບທີ່ອຸທິດແດ່ເທວະ ຫຼືຊັບຂອງພຣາຫມະນ ຜູ້ນັ້ນຈະກາຍເປັນຣາກະສະອັນໂຫດຮ້າຍ ອາໄສຢູ່ໃນປ່າວັງເວງອັນແຫ້ງແລ້ງ ບໍ່ມີນ້ໍາ।

Verse 105

स पापात्मा परे लोके गृध्रोच्छिष्टेन जीवति । एवमादीनि पापानि भुञ्जन्ते यमशासनात्

ວິນຍານບາບນັ້ນ ໃນໂລກໜ້າ ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍເສດອາຫານທີ່ນົກແຮ້ງປະໄວ້; ດັ່ງນັ້ນຕາມຄໍາສັ່ງຂອງພຣະຍົມ ພວກເຂົາຈຶ່ງເສວຍຜົນຂອງບາບເຊັ່ນນີ້ ແລະບາບອື່ນໆ ອີກດ້ວຍ।

Verse 106

येषां तु दर्शनादेव श्रवणाज्जायते भयम् । तथा दानफलं चान्ये भुञ्जाना यममन्दिरे

ບາງພວກ ເພີຍແຕ່ເຫັນ ຫຼືໄດ້ຍິນ (ເລື່ອງນັ້ນ) ກໍເກີດຄວາມຢ້ານກົວ; ແຕ່ອີກພວກໜຶ່ງ ໃນວິຫານຂອງພຣະຍົມ ກໍເສວຍຜົນແຫ່ງທານຂອງຕົນ।

Verse 107

दृष्टाः श्रुतं कथयतां दूतानां च यमाज्ञया । रथैरन्ये गजैरन्ये केचिद्वाजिभिरावृताः

ທີ່ນັ້ນໄດ້ເຫັນທູດທັງຫຼາຍ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຍົມ ຜູ້ເລົ່າສິ່ງທີ່ໄດ້ເຫັນແລະໄດ້ຍິນ; ບາງພວກຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍລົດສົງຄາມ, ບາງພວກດ້ວຍຊ້າງ, ແລະບາງພວກດ້ວຍມ້າ.

Verse 108

दृष्टास्तत्र महाभाग तपःसंचयसंस्थिताः । गोदाता स्वर्णदाता च भूमिरत्नप्रदा नराः

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ໄດ້ເຫັນມະນຸດຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນກອງຕະບະທີ່ສະສົມ—ຜູ້ໃຫ້ທານໂຄ, ຜູ້ໃຫ້ທານຄຳ, ແລະຜູ້ປະທານດິນກັບຮັດຕະນະ.

Verse 109

शय्याशनगृहादीनां स लोकः कामदो नृणाम् । अन्नं पानीयसहितं ददते येऽत्र मानवाः

ໂລກນັ້ນເປັນໂລກບັນດານສົມປາດຖະໜາໃຫ້ມະນຸດ ປະທານຕຽງ ບ່ອນນັ່ງ ເຮືອນ ແລະອື່ນໆ—ໂດຍສະເພາະແກ່ຜູ້ທີ່ໃນໂລກນີ້ໃຫ້ທານອາຫານພ້ອມນ້ຳດື່ມ.

Verse 110

तत्र तृप्ताः सुसंतुष्टाः क्रीडन्ते यमसादने । अत्र यद्दीयते दानमपि वालाग्रमात्रकम्

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາອິ່ມໃຈ ແລະພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ເລີນຫຼິ້ນໃນສຳນັກຂອງພຣະຍົມ. ທານທີ່ໃຫ້ໃນໂລກນີ້ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ເທົ່າປາຍເສັ້ນຜົມ ກໍບໍ່ເສຍເປົ່າ.

Verse 111

तदक्षयफलं सर्वं शुक्लतीर्थे नृपोत्तम । एतत्ते कथितं सर्वं यद्दृष्टं यच्च वै श्रुतम्

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ທັງໝົດນັ້ນໃຫ້ຜົນບໍ່ສິ້ນສຸດ ຢູ່ທີ່ ສຸກລະຕີຣະຖະ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງທັງໝົດ ທັງສິ່ງທີ່ເຫັນ ແລະສິ່ງທີ່ໄດ້ຍິນແທ້.

Verse 112

कुरुष्व यदभिप्रेतं यदि शक्नोषि मुच्यताम् । तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा चाणक्यो हृष्टमानसः

ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ; ຖ້າເຈົ້າສາມາດ ຂໍໃຫ້ພັນທະນາການຖືກປົດປ່ອຍ. ເມື່ອໄດ້ຍິນວາຈາຂອງທັງສອງ ຈານັກຍະກໍຍິນດີໃນໃຈ.

Verse 113

विसर्जयामास खगावभिनन्द्य पुनःपुनः । ताभ्यां गताभ्यां सर्वस्वं दत्त्वा विप्रेषु भारत

ລາວໄດ້ສັນລະເສີນແລະໃຫ້ກຽດນົກທັງສອງຊ້ຳໆ ແລ້ວຈຶ່ງປ່ອຍໃຫ້ໄປ. ເມື່ອພວກນັ້ນໄປແລ້ວ ໂອ ພາຣະຕະ ລາວໄດ້ບໍລິຈາກຊັບສິນທັງໝົດໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ.

Verse 114

कामक्रोधौ परित्यज्य जगामामरपर्वतम् । तत्र बद्ध्वोडुपं गाढं कृष्णरज्ज्वावलम्बितम्

ລາວລະທິ້ງກາມແລະໂທສະ ແລ້ວໄປຍັງອະມະຣະປະວະຕະ. ທີ່ນັ້ນລາວໄດ້ຜູກເຮືອນ້ອຍໃຫ້ແນ່ນຫນາ ໂດຍແຂວນໄວ້ກັບເຊືອກສີດຳ.

Verse 115

प्लवमानो जगामाऽशु ध्यायन्देवं जनार्दनम् । आरोग्यं भास्करादिच्छेद्धनं वै जातवेदसः

ລາວລອຍໄປຢ່າງໄວ ພ້ອມທັງພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າຊື່ ຈະນາຣະດະນ. ຈາກພຣະສຸຣິຍະເກີດອາໂຣກະຍະ ແລະຈາກພຣະອັກນີ—ຈາຕະເວດະສ—ເກີດການປະທານຊັບຕາມປາດຖະໜາ.

Verse 116

प्राप्नोति ज्ञानमीशानान्मोक्षं प्राप्नोति केशवात् । नीलं रक्तं तदभवन्मेचकं यद्धि सूत्रकम्

ຈາກອີສານະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບປັນຍາອັນແທ້; ຈາກເກສະວະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂມກສະ. ແລະເສັ້ນດ້າຍທີ່ເຄີຍເປັນສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມກັບສີແດງນັ້ນ ກໍກາຍເປັນສີເຂັ້ມດັ່ງເມກຄື້ມ.

Verse 117

शुद्धस्फटिकसङ्काशं दृष्ट्वा रज्जुं महामतिः । आप्लुत्य विमले तोये गतोऽसौ वैष्णवं पदम्

ເມື່ອເຫັນເຊືອກສ່ອງປະກາຍດັ່ງຜະລຶກບໍລິສຸດ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງນັ້ນໄດ້ອາບນ້ຳໃນນ້ຳອັນບໍລິສຸດ ແລະບັນລຸພະບົດໄວສະນະວະອັນສູງສຸດ។

Verse 118

गायन्ति यद्वेदविदः पुराणं नारायणं शाश्वतमच्युताह्वयम् । प्राप्तः स तं राजसुतो महात्मा निक्षिप्य देहं शुभशुक्लतीर्थे

ປຸຣານະອັນນິລັນດອນຂອງນາຣາຍະນະ ທີ່ນັກຮູ້ເວດຂັບຮ້ອງ ແລະເອີ້ນນາມວ່າ ‘ອັຈຍຸຕະ’ ນັ້ນ ມະຫາອາດມາລາຊະບຸດໄດ້ບັນລຸ; ແລະທີ່ສຸກລະຕີຣຖະອັນມົງຄຸນ ລາວໄດ້ປ່ອຍວາງກາຍ।

Verse 119

एषा ते कथिता राजन्सिद्धिश्चाणक्यभूभृतः । तथान्यत्तव वक्ष्यामि शृणुष्वैकाग्रमानसः

ໂອ ພະຣາຊາ ຄວາມສຳເລັດອັນເປັນສິດທິຂອງກະສັດຈານັກຍະ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານແລ້ວ। ບັດນີ້ຂ້າຈະກ່າວຕໍ່ອີກ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ແນ່ວແນ່।