Adhyaya 146

Verse 1

। मार्कण्डेय उवाच । अस्माहकं ततो गच्छेत्पितृतीर्थमनुत्तमम् । प्रेतत्वाद्यत्र मुच्यन्ते पिण्डेनैकेन पूर्वजाः

ມາຣະກັນເຑຍະກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກນັ້ນພຶງໄປຫາ ອັສມາຫະກະ ປິຕຣະຕີຣຖະອັນສູງສຸດ. ທີ່ນັ້ນ ບັນພະບຸລຸດຖືກປົດປ່ອຍຈາກພາວະເປຣຕະ ແລະທຸກຂ໌ອື່ນໆ ດ້ວຍການຖວາຍປິນຑະພຽງໜຶ່ງຄັ້ງ.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । अस्माहकस्य माहात्म्यं कथयस्व ममानघ । स्नानदानेन यत्पुण्यं तथा पिण्डोदकेन च

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຈົ່ງເລົ່າມະຫິມາຂອງ ອັສມາຫະກະ ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ—ບຸນໃດເກີດຈາກການອາບນ້ຳແລະການໃຫ້ທານ ແລະຈາກການຖວາຍປິນຑະກັບການຕັຣປະນະນ້ຳ?

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुरा कल्पे नृपश्रेष्ठ ऋषिदेवसमागमे । प्रश्नः पृष्टो मया तात यथा त्वमनुपृच्छसि

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ໃນກັລປະເກົ່າ ໃນທີ່ຊຸມນຸມຂອງລຶສີແລະເທວະ, ໂອ ລູກເອີຍ, ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຖາມຄໍາຖາມນີ້ແລ້ວ—ດັ່ງທີ່ເຈົ້າກໍາລັງຖາມຢູ່ບັດນີ້.

Verse 4

एकत्र सागराः सप्त सप्रयागाः सपुष्कराः । नास्य साम्यं लभन्ते ते नात्र कार्या विचारणा

ແມ່ນແຕ່ຈະນໍາທະເລໃຫຍ່ທັງ 7 ພ້ອມດ້ວຍ ປຣະຍາກະ ແລະ ປຸສະກະ ມາຮວບຮວມໄວ້ບ່ອນດຽວ ກໍຍັງບໍ່ອາດເທົ່າທຽມມັນໄດ້; ໃນເລື່ອງນີ້ ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອີກ.

Verse 5

सोमनाथं तु विख्यातं यत्सोमेन प्रतिष्ठितम् । तत्र सोमग्रहे पुण्यं तत्पुण्यं लभते नरः

ໂສມນາຖ ເປັນທີ່ໂດງດັງ—ອັນໂສມ (ພຣະຈັນ) ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້. ຜູ້ໃດປະກອບພິທີບຸນ “ໂສມະຄຣະຫະ” ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບບຸນຜົນຕາມອນຸສະຖານອັນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 6

मासान्ते पितरो नृणां वीक्षन्ते सन्ततिं स्वकाम् । कश्चिदस्मत्कुलेऽस्माकं पिण्डमत्र प्रदास्यति

ໃນທ້າຍເດືອນທຸກໆເດືອນ ພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຈະເບິ່ງມາຫາສາຍສະກຸນຂອງຕົນໃນມະນຸດ ແລະຄິດວ່າ: “ຈະມີໃຜໃນຄອບຄົວຂອງເຮົາ ມາຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ຢູ່ນີ້ບໍ?”

Verse 7

प्रपितामहास्तथादित्याः श्रुतिरेषा सनातनी । एवं ब्रुवन्ति देवाश्च ऋषयः सतपोधनाः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ປຣະປິຕາມະຫະ ແລະ ອາທິຕະຍະ ກໍກ່າວວ່າ—ນີ້ແມ່ນຄໍາສອນອັນນິລັນດອນຂອງ ສຣຸຕິ (Śruti). ໃນທໍານອງດຽວກັນ ເທວະ ແລະ ລຶສີຜູ້ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປະ ກໍກ່າວເຊັ່ນນີ້.

Verse 8

सकृत्पिण्डोदकेनैव शृणु पार्थिव यत्फलम् । द्वादशाब्दानि राजेन्द्र योगं भुक्त्वा सुशोभनम्

ໂອ ພະຣາຊາ ຈົ່ງຟັງ—ແມ່ນແຕ່ຖວາຍປິນດະ ແລະ ນ້ຳ ເພີງຄັ້ງດຽວ ກໍເກີດຜົນບຸນ. ໂອ ຣາເຈນດຣ ບັນພະບຸລຸດໄດ້ເສວຍສຸກອັນງາມສົດໃສຕະຫຼອດ 12 ປີ.

Verse 9

युगे युगे महाराज अस्माहके पितामहाः । सर्वदा ह्यवलोकन्त आगच्छन्तं स्वगोत्रजम्

ໂອ ມະຫາຣາຊາ ໃນຍຸກແລ້ວຍຸກເລົ່າ ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາ ຍ່ອມເຝົ້າມອງຢູ່ເສມອ ຄອຍຜູ້ມາຈາກໂຄດຣດຽວກັນ.

Verse 10

भविष्यति किमस्माकममावास्याप्यमाहके । स्नानं दानं च ये कुर्युः पितॄणां तिलतर्पणम्

“ໃນວັນອະມາວາສະຍາ ແລະ ໃນເດືອນມາຆະ ພວກເຮົາຈະເປັນແນວໃດ?”—ເຂົາທັງຫຼາຍກັງວົນດັ່ງນີ້. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳບຸນ ໃຫ້ທານ ແລະ ຖວາຍຕິລະຕັຣປະນະແກ່ປິຕຣ ຍ່ອມເປັນທີ່ພຶ່ງໃຫ້ທ່ານ.

Verse 11

ते सर्वपापनिर्मुक्ताः सर्वान्कामांल्लभति वै । जलमध्येऽत्र भूपाल अग्नितीर्थं च तिष्ठति

ເຂົາທັງຫຼາຍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະ ໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທັງຫມົດແທ້. ໂອ ພູປານ ທີ່ນີ້ກາງນ້ຳມີຕີຣຖະອັນສັກສິດນາມ “ອັກນິຕີຣຖະ” ຕັ້ງຢູ່.

Verse 12

दर्शनात्तस्य तीर्थस्य पापराशिर्विलीयते । स्नानमात्रेण राजेन्द्र ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນຕີຣຖະນັ້ນ ກອງບາບກໍລະລາຍໄປ. ໂອ ຣາເຈນດຣ ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳຢ່າງດຽວ ກໍຂັບໄລ່ໄດ້ແມ່ນແຕ່ບາບໜັກດັ່ງ ບຣະຫະມະຫັດຕະຍາ.

Verse 13

शुक्लाम्बरधरो नित्यं नियतः स जितेन्द्रियः । एककालं तु भुञ्जानो मासं तीर्थस्य सन्निधौ

ຜູ້ໃດນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງຂາວເປັນນິດ ມີວິໄນ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີ ກິນພຽງວັນລະເທື່ອ—ພຶງພັກອາໄສໜຶ່ງເດືອນໃນສັນນິທານຂອງທີຣຖະອັນສັກສິດນັ້ນ।

Verse 14

सुवर्णालंकृतानां तु कन्यानां शतदानजम् । फलमाप्नोति सम्पूर्णं पितृलोके महीयते

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ເທົ່າກັບການບໍລິຈາກນາງພຣະພົມຈາຣິນີໜຶ່ງຮ້ອຍນາງທີ່ປະດັບດ້ວຍຄຳ ແລະຖືກຍົກຍ້ອງໃນປິຕຣລົກ ໂລກແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ।

Verse 15

पृथिव्यामासमुद्रायां महाभोगपतिर्भवेत् । धनधान्यसमायुक्तो दाता भवति धार्मिकः

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງກິດອັນສັກສິດນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງຄວາມສຸກສົມບູນອັນໃຫຍ່ໃນແຜ່ນດິນ ຈົນເຖິງຂອບເຂດທະເລ; ພ້ອມດ້ວຍຊັບສິນແລະທັນຍາຫານ ເປັນຜູ້ໃຫ້ທານ ແລະໝັ້ນຄົງໃນທັມມະ।

Verse 16

उपवासी शुचिर्भूत्वा ब्रह्मलोकमवाप्नुयात् । अस्माहकं समासाद्य यस्तु प्राणान् परित्यजेत्

ຜູ້ໃດຖືອຸປະວາສ ແລະຊຳລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ ຍ່ອມບັນລຸພຣະພຣົມລົກໄດ້; ແລະຜູ້ໃດມາຮອດສະຖານສັກສິດຂອງພວກເຮົານີ້ແລ້ວລະທິ້ງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ—ຜູ້ນັ້ນກໍມີຄະຕິອັນເປັນມົງຄຸນສູງສຸດເຊັ່ນກັນ।

Verse 17

कोटिवर्षसहस्राणि रुद्रलोके महीयते । ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः क्षीणकर्मा दिवश्च्युतः

ເປັນເວລາຫຼາຍພັນໂກຕິປີ ຜູ້ນັ້ນຖືກຍົກຍ້ອງໃນຣຸທຣະລົກ; ຕໍ່ມາເມື່ອບຸນໝົດສິ້ນ ຄັງກຳມະຖືກໃຊ້ໝົດ ຈຶ່ງຕົກຈາກສະຫວັນ—ຫຼຸດຈາກສະພາບທິບພະ।

Verse 18

सुवर्णमणिमुक्ताढ्ये कुले जायेत रूपवान् । कृत्वाभिषेकविधिना हयमेधफलं लभेत्

ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດໃໝ່ໃນຕະກູນທີ່ອຸດົມດ້ວຍຄໍາ ແກ້ວມະນີ ແລະໄຂ່ມຸກ ມີຮູບງາມ; ແລະເມື່ອປະກອບພິທີອະພິເສກຕາມວິທີ ຈະໄດ້ຜົນບຸນແຫ່ງຍັດອັສວະເມທະ

Verse 19

धनाढ्यो रूपवान्दक्षो दाता भवति धार्मिकः । चतुर्वेदेषु यत्पुण्यं सत्यवादिषु यत्फलम्

ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມັ່ງຄັ່ງ ຮູບງາມ ສາມາດ ເປັນຜູ້ໃຫ້ທານ ແລະດໍາລົງຢູ່ໃນທຳ. ບຸນໃດທີ່ມີໃນພຣະເວດທັງສີ່ ແລະຜົນໃດຂອງຜູ້ກ່າວຄວາມຈິງ—

Verse 20

तत्फलं लभते नूनं तत्र तीर्थेऽभिषेचनात् । तीर्थानां परमं तीर्थं निर्मितं शम्भुना पुरा

ຜົນນັ້ນແທ້ໆ ຍ່ອມໄດ້ແນ່ນອນດ້ວຍການອາບນ້ຳອະພິເສກຢູ່ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ. ມັນເປັນຕີຣຖະສູງສຸດໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ ທີ່ຊັມພູ (ພຣະສິວະ) ສ້າງໄວ້ແຕ່ກ່ອນ

Verse 21

हृदयेशः स्वयं विष्णुर्जपेद्देवं महेश्वरम् । गन्धर्वाप्सरसश्चैव मरुतो मारुतास्तथा

ພຣະວິສນຸເອງ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າສະຖິດໃນດວງໃຈ ຍ່ອມຈັບະພາວະນາພຣະເທວະມະເຫສວະ. ທັງຄັນທັຣວະ ອັບສະຣາ ແລະມະຣຸດ—ເທວະແຫ່ງລົມ—ກໍພາວະນາເຊັ່ນດຽວກັນ

Verse 22

विश्वेदेवाश्च पितरः सचन्द्राः सदिवाकराः । मरीचिरत्र्यङ्गिरसौ पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः

ວິສເວເທວະ ແລະປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ພ້ອມດ້ວຍພຣະຈັນ ແລະພຣະອາທິດ; ທັງຣິສີ ມະຣີຈິ, ອະຕຣິ, ແລະອັງກິຣະສ; ພຸລັສຕະຍະ, ພຸລະຫະ ແລະກຣະຕຸ—

Verse 23

प्रचेताश्च वसिष्ठश्च भृगुर्नारद एव च । च्यवनो गालवश्चैव वामदेवो महामुनिः

ມີທັງ ປຣະເຈຕາ, ວະສິດຖະ, ພຣຶກຸ ແລະ ນາຣະດ; ອີກທັງ ຈະຍະວະນະ, ກາລະວະ ແລະ ວາມະເທວະ ມະຫາມຸນີ.

Verse 24

वालखिल्याश्च गन्धारास्तृणबिन्दुश्च जाजलिः । उद्दालकश्चर्ष्यशृङ्गो वसिष्ठश्च सनन्दनः

ພວກ ວາລະຂິລຍະ ແລະ ຄັນທາຣະ; ຕຣຶນະບິນດຸ ແລະ ຈາຈະລິ; ອຸດດາລະກະ ແລະ ຣຶສຍະສຣຶງຄະ; ພ້ອມດ້ວຍ ວະສິດຖະ ກັບ ສະນັນດະນະ.

Verse 25

शुक्रश्चैव भरद्वाजो वात्स्यो वात्स्यायनस्तथा । अगस्तिर्मित्रावरुणौ विश्वामित्रो मुनीश्वरः

ທີ່ນັ້ນຍັງມີ ສຸກຣະ ແລະ ພະຣະດວາຈ, ວາດສຍະ ແລະ ວາດສຍາຍະນະ; ອະຄັດສະຕະຍະ—ຜູ້ເກີດຈາກ ມິຕຣະ ແລະ ວະຣຸນະ—ແລະ ວິສວາມິຕຣະ ມຸນີອິສວະຣະ.

Verse 26

गौतमश्च पुलस्त्यश्च पौलस्त्यः पुलहः क्रतुः । सनातनस्तु कपिलो वाह्निः पञ्चशिखस्तथा

ມີ ໂຄຕະມະ ແລະ ປຸລັດສຕະຍະ; ພ້ອມດ້ວຍ ເປົາລັດສຕະຍະ, ປຸລະຫະ ແລະ ກຣະຕຸ; ອີກທັງ ສະນາຕະນະ, ກະປິລະ, ວະຫນິ ແລະ ປັນຈະສິຂະ.

Verse 27

अन्येऽपि बहवस्तत्र मुनयः शंसितव्रताः । क्रीडन्ति देवताः सर्व ऋषयः सतपोधनाः

ຍັງມີມຸນີອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ຜູ້ມີພຣະວຣະຕະອັນເລື່ອງລື—ຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະເທວະທັງປວງກໍພາກັນເລີນລະບຳ, ພ້ອມກັບຣຶສີທັງຫຼາຍຜູ້ຮັ່ງມີດ້ວຍຊັບແຫ່ງຕະປະ.

Verse 28

मनुष्याश्चैव योगीन्द्राः पितरः सपितामहाः । अस्माहकेऽत्र तिष्ठन्ति सर्व एव न संशयः

ທີ່ນີ້ມີມະນຸດອາໄສຢູ່ດ້ວຍ ແລະມີໂຍຄີນທຣາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂຍກະ; ພ້ອມທັງປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ກັບປິຕາມະຫະ (ປູ່ຍ່າ) ກໍຢູ່. ທຸກພວກທ່ານພັກຢູ່ນີ້ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພວກເຮົາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 29

पितरः पितामहाश्चैव तथैव प्रपितामहाः । येषां दत्तमुपस्थायि सुकृतं वापि दुष्कृतम्

ປິຕຣ, ປິຕາມະຫະ ແລະປຣະປິຕາມະຫະ—ຜູ້ທີ່ຕໍ່ໜ້າທ່ານ ຄຳຖວາຍບູຊາຖືກວາງໄວ້ພ້ອມ—ຕໍ່ໜ້າທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ ກຳຂອງຄົນ ຈະເປັນບຸນຫຼືບາບ ກໍປາກົດຊັດ.

Verse 30

अक्षयं तत्र तत्सर्वं यत्कृतं योधनीपुरे । मातरं पितरं त्यक्त्वा सर्वबन्धुसुहृज्जनान्

ທີ່ໂຢທະນີປຸຣະນັ້ນ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດ ລ້ວນເປັນອັກສະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ; ແມ່ນແມ່ນຜູ້ທີ່ລະທິ້ງແມ່ພໍ່ ແລະຍາດມິດຜູ້ຫວັງດີທັງປວງກໍຕາມ.

Verse 31

धनं धान्यं प्रियान्पुत्रांस्तथा देहं नृपोत्तम । गच्छते वायुभूतस्तु शुभाशुभसमन्वितः

ຊັບສິນ, ເຂົ້າຂອງ, ລູກຊາຍອັນເປັນທີ່ຮັກ—ແມ່ນແຕ່ຮ່າງກາຍນີ້ດ້ວຍ, ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ—ລ້ວນຖືກປະຖິ້ມໄວ້. ຊີວະຈາກໄປດັ່ງກັບເປັນລົມ ມີແຕ່ກຳດີກຳຊົ່ວຂອງຕົນເປັນເພື່ອນທາງ.

Verse 32

अदृश्यः सर्वभूतानां परमात्मा महत्तरः । शुभाशुभगतिं प्राप्तः कर्मणा स्वेन पार्थिव

ປະຣະມາດມັນ ຜູ້ບໍ່ປາກົດໃຫ້ສັດທັງປວງເຫັນ—ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າຄວາມໃຫຍ່—ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄະຕິດີ ຫຼືຄະຕິຊົ່ວ ຕາມກຳຂອງຕົນເອງ.

Verse 33

युधिष्ठिर उवाच । शुभाशुभं न बन्धूनां जायते केन हेतुना । एकः प्रसूयते जन्तुरेक एव प्रलीयते

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: ເຫດໃດຈຶ່ງບຸນແລະບາບຂອງຄົນໜຶ່ງບໍ່ເປັນຂອງຍາດພີ່ນ້ອງ? ສັດໂລກເກີດມາຜູ້ດຽວ ແລະດັບໄປຜູ້ດຽວແທ້ໆ.

Verse 34

एको हि भुङ्क्ते सुकृतमेक एव हि दुष्कृतम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ເສວຍຜົນແຫ່ງບຸນ ແລະຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຮັບຜົນແຫ່ງບາບ

Verse 35

मार्कण्डेय उवाच । एष त्वयोक्तो नृपते महाप्रश्नः स्मृतो मया

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ, ຄໍາຖາມອັນລຶກຊຶ້ງຍິ່ງທີ່ທ່ານຖາມນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລະລຶກຂຶ້ນມາແລ້ວ

Verse 36

पितामहमुखोद्गीतं श्रुतं ते कथयाम्यहम् । यन्मे पितामहात्पूर्वं विज्ञातमृषिसंसदि

ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງ ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນເປັນທໍານອງຂັບຮ້ອງອອກຈາກພະໂອດຂອງປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) — ຄໍາສອນນັ້ນເອງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຮູ້ມາກ່ອນ ຈາກປູ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນສະພາຂອງລຶສີ

Verse 37

न माता न पिता बन्धुः कस्यचिन्न सुहृत्क्वचित् । कस्य न ज्ञायते रूपं वायुभूतस्य देहिनः

ສໍາລັບຜູ້ມີກາຍຜູ້ມີສະພາບດັ່ງລົມນີ້ ບໍ່ມີແມ່ ບໍ່ມີພໍ່ ບໍ່ມີຍາດ ແລະບໍ່ມີມິດແທ້ຢູ່ໃສເລີຍ; ຮູບຮ່າງຂອງເຂົາກໍບໍ່ມີໃຜຮູ້ຈັກ

Verse 38

यद्येवं न भवेत्तात लोकस्य तु नरेश्वर । अमर्यादं भवेन्नूनं विनश्यति चराचरम्

ຖ້າບໍ່ເປັນແບບນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຮັກ—ໂອ ຈອມກະສັດແຫ່ງມະນຸດ—ໂລກຈະໄຮ້ມະຣະຍາດາ ແລະສິ່ງທັງປວງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະນິ່ງຢູ່ຈະພິນາດໝົດ।

Verse 39

एवं ज्ञात्वा पूरा राजन्समस्तैर्लोककर्तृभिः । मर्यादा स्थापिता लोके यथा धर्मो न नश्यति

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ ໂອ ພະຣາຊາ ໃນກາລກ່ອນ ບັນດາຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງໄດ້ສ້າງຕັ້ງມະຣະຍາດາໃນໂລກ ເພື່ອໃຫ້ທັມມະບໍ່ສູນສິ້ນ।

Verse 40

धर्मे नष्टे मनुष्याणामधर्मोऽभिभवेत्पुनः । ततः स्वधर्मचलनान्नरके गमनं ध्रुवम्

ເມື່ອທັມມະຖືກທຳລາຍໃນຫມູ່ມະນຸດ ອະທັມມະຈະກັບມາຄອບງຳອີກ; ແລ້ວເນື່ອງຈາກຫຼຸດພົ້ນຈາກສະວະທັມມະຂອງຕົນ ການໄປນະຣົກຈຶ່ງແນ່ນອນ।

Verse 41

लोको निरङ्कुशः सर्वो मर्यादालङ्घने रतः । मर्यादा स्थापिता तेन शास्त्रं वीक्ष्य महर्षिभिः

ຊາວໂລກທັງປວງກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີບັງເຫຍັນ ແລະຍິນດີໃນການລ່ວງລະເມີດຂອບເຂດ; ດັ່ງນັ້ນມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍໄດ້ພິຈາລະນາຊາສະຕຣາ ແລ້ວສ້າງຕັ້ງມະຣະຍາດາໄວ້।

Verse 42

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । पिण्डोदकप्रदानं च तथैवातिथिपूजनम्

ການອາບນ້ຳຊຳລະ, ທານ, ຊະປະ (ສວດມັນຕຣາ), ໂຫມະ (ບູຊາໄຟ), ສະວາທະຍາຍ, ການບູຊາເທວະຕາ, ການຖວາຍປິນຑະແລະນ້ຳ (ອຸດະກະ) ແດ່ບັນພະບຸລຸດ, ແລະການນັບຖືອາຕິຖີ—

Verse 43

पितरः पितामहाश्चैव तथैव प्रपितामहाः । त्रयो देवाः स्मृतास्तात ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

ພໍ່, ປູ່ ແລະ ປູ່ທວດ—ໂອ ລູກເອີຍ—ຖືກລະລຶກເປັນເທວະສາມອົງ: ພຣະພຣົມ, ພຣະວິດສະນຸ, ແລະ ພຣະມະເຫສວຣ।

Verse 44

पूजितैः पूजिताः सर्वे तथा मातामहास्त्रयः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन श्रुतिस्मृत्यर्थनोदितान्

ເມື່ອບູຊາທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍເທົ່າກັບບູຊາທັງປວງ; ເຊັ່ນດຽວກັນກັບມາຕາມະຫາສາມທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງພາກພຽນທຸກວິທີ ປະຕິບັດຕາມນັຍຂອງ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ ທີ່ບັນຍັດໄວ້।

Verse 45

धर्मं समाचरन्नित्यं पापांशेन न लिप्यते । श्रुतिस्मृत्युदितं धर्मं मनसापि न लङ्घयेत्

ຜູ້ໃດປະພຶດທຳເປັນນິດ ຍ່ອມບໍ່ຖືກເປື້ອນແມ່ນແຕ່ເສດສ່ວນຂອງບາບ. ທຳທີ່ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ ປະກາດໄວ້ ບໍ່ພຶງລະເມີດແມ່ນແຕ່ໃນໃຈ।

Verse 46

इह लोके परे चैव यदीच्छेच्छ्रेय आत्मनः । पितापुत्रौ सदाप्येकौ बिम्बाद्बिम्बमिवोद्धृतौ

ຖ້າຜູ້ໃດປາດຖະນາຄວາມຈະເລີນແກ່ຕົນ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ພໍ່ແລະລູກເປັນອັນດຽວກັນເສມອ ດຸດຮູບພາບທີ່ຖືກດຶງອອກຈາກຮູບພາບ।

Verse 47

विभक्तौ वाविभक्तौ वा श्रुतिस्मृत्यर्थतस्तथा । उद्धरेदात्मनात्मानमात्मानमवसादयेत्

ຈະແຍກຢູ່ຫຼືບໍ່ແຍກຢູ່ ກໍພຶງປະພຶດຕາມນັຍຂອງ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ. ດ້ວຍຕົນເອງຈົ່ງຍົກຕົນຂຶ້ນ; ຢ່າເຮັດໃຫ້ຕົນຕົກຕ່ຳ।

Verse 48

पिण्डोदकप्रदानाभ्यामृते पार्थ न संशयः । एवं ज्ञात्वा प्रयत्नेन पिण्डोदकप्रदो भवेत्

ໂອ ປາຣຖະ, ຖ້າບໍ່ໄດ້ຖວາຍປິນດະ (ກ້ອນເຂົ້າພິທີສຣາດທະ) ແລະ ອຸດະກະ (ນ້ຳຕັຣປະນະ) ແລ້ວ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ໜ້າທີ່ຍັງບໍ່ຄົບ. ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ ພຶງພາກເພຍເປັນຜູ້ຖວາຍປິນດະແລະອຸດະກະ.

Verse 49

आयुर्धर्मो यशस्तेजः सन्ततिश्चैव वर्धते । पृथिव्यां सागरान्तायां पितृक्षेत्राणि यानि च

ອາຍຸຍືນ, ທັມມະ, ຊື່ສຽງ, ແສງສະຫວ່າງທາງຈິດ ແລະ ລູກຫຼານ—ລ້ວນເພີ່ມພູນ. ແລະໃນແຜ່ນດິນນີ້ທີ່ມີທະເລເປັນຂອບເຂດ ຍັງມີທົ່ງສັກສິດຂອງບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣ-ກະເຊດຣະ) ຢູ່…

Verse 50

तानि ते सम्प्रवक्ष्यामि येषु दत्तं महाफलम् । गयायां पुष्करे ज्येष्ठे प्रयागे नैमिषे तथा

ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະບອກເຈົ້າເຖິງສະຖານທີ່ທີ່ການຖວາຍທານໃຫ້ຜົນອັນໃຫຍ່: ທີ່ ຄະຍາ, ທີ່ ປຸສກະຣະ, ທີ່ ຊເຍດຖະ-ຕີຣຖະ, ທີ່ ປຣະຍາກ, ແລະເຊັ່ນດຽວກັນທີ່ ໄນມິສະ.

Verse 51

संनिहत्यां कुरुक्षेत्रे प्रभासे कुरुनन्दन । पिण्डोदकप्रदानेन यत्फलं कथितं बुधैः

ໂອ ຄວາມປິຕິແຫ່ງວົງກຸຣຸ, ທີ່ ສຳນິຫິຕາ ໃນ ກຸຣຸເກສຕຣະ ແລະ ທີ່ ປຣະພາສະ—ຜົນບຸນທີ່ນັກປັນຍາໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າເກີດຈາກການຖວາຍປິນດະແລະອຸດະກະ…

Verse 52

अस्माहके तदाप्नोति नर्मदायां न संशयः । तत्र ब्रह्मा मुरारिश्च रुद्रश्च उमया सह

ຜົນອັນດຽວກັນນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໃນຖິ່ນຂອງເຮົາເອງ—ທີ່ ແມ່ນ້ຳນຣະມະດາ—ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ, ມຸຣາຣິ (ວິສນຸ) ແລະ ຣຸດຣະ ພ້ອມດ້ວຍ ອຸມາ ປະທັບຢູ່.

Verse 53

इन्द्राद्या देवताः सर्वे पितरो मुनयस्तथा । सागराः सरितश्चैव पर्वताश्च बलाहकाः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະອິນທຣາ ແລະ ເທວະທັງປວງ, ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະ ມຸນີ/ຣິສີ—ທະເລ, ແມ່ນ້ຳ, ພູເຂົາ ແລະ ເມກນຳຝົນ—ລ້ວນປະທັບຢູ່।

Verse 54

तिष्ठन्ति पितरः सर्वे सर्वतीर्थाधिकं ततः । स्थिता ब्रह्मशिला तत्र गजकुम्भनिभा नृप

ປິຕຣທັງປວງພັກພິງຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຫນືອກວ່າຕີຣຖະທັງຫມົດ. ທີ່ນັ້ນມີ ພຣະພຣະຫມະສິລາ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຄ້າຍຫນ້າຜາກຊ້າງທີ່ກົມມົນ.

Verse 55

कलौ न दृश्या भवति प्रधानं यद्गयाशिरः । वैशाखे मासि सम्प्राप्तेऽमावास्यां नृपोत्तम

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ໃນກະລີຍຸກ ເຄື່ອງໝາຍອັນສູງສຸດທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ຄະຍາຊິຣັສ’ ບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນໂດຍທົ່ວໄປ; ແຕ່ເມື່ອວັນອະມາວາສະຍາ ໃນເດືອນໄວສາຂະມາຮອດ ມັນຈຶ່ງປາກົດຂຶ້ນ.

Verse 56

व्याप्य सा तिष्ठते तीर्थं गजकुम्भनिभा शिला । तच्च गव्यूतिमात्रं हि तीर्थं ततः प्रवक्षते

ສິລາທີ່ຄ້າຍຄະຊະກຸມພະນັ້ນ ແຜ່ຄຸ້ມແລະສະຖາປະນາຕີຣຖະໄວ້ທີ່ນັ້ນ. ແລະກ່າວກັນວ່າ ເຂດສັກສິດນັ້ນກວ້າງຍາວເທົ່າ 1 ກະວຽວຕິ (gavyūti)—ນີ້ແມ່ນຂອບເຂດຂອງຕີຣຖະ.

Verse 57

तस्मिन्दिने तत्र गत्वा यस्तु श्राद्धप्रदो भवेत् । पितॄणामक्षया तृप्तिर्जायते शतवार्षिकी

ໃນວັນນັ້ນເອງ ຜູ້ໃດໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວຖວາຍສຣາດທະ (śrāddha) ຄວາມອິ່ມໃຈອັນບໍ່ເສື່ອມສູນຈະເກີດແກ່ປິຕຣທັງຫມົດ ດຳລົງຢູ່ຕະຫຼອດ 100 ປີ.

Verse 58

अन्यस्यामप्यमावास्यां यः स्नात्वा विजितेन्द्रियः । करोति मनुजः श्राद्धं विधिवन्मन्त्रसंयुतम्

ແມ່ນແຕ່ໃນວັນອະມາວັດສະຍາອື່ນໆ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳ ຄວບຄຸມອິນທຣີ ແລະປະກອບພິທີສຣາດທະຕາມວິທີ ພ້ອມມົນຕຣາ—

Verse 59

तस्य पुण्यफलं यत्स्यात्तच्छृणुष्व नराधिप । अग्निष्टोमाश्वमेधाभ्यां वाजपेयस्य यत्फलम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງຟັງເຖີດ ບຸນຜົນທີ່ເກີດຈາກນັ້ນ: ເທົ່າກັບຜົນແຫ່ງຍັດຍະອັກນິສໂຕມະ ແລະ ອັສວເມທະ ພ້ອມທັງຜົນແຫ່ງວາຊະເປຍະດ້ວຍ

Verse 60

तत्फलं समवाप्नोति यथा मे शङ्करोऽब्रवीत् । रौरवादिषु सर्वेषु नरकेषु व्यवस्थिताः

ເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນເອງ ດັ່ງທີ່ພຣະສັງກະຣະໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າ. ແລະຜູ້ທີ່ຖືກຈັດໃຫ້ຢູ່ໃນນະລົກທັງປວງ ເລີ່ມຈາກຣາວຣະວະ—

Verse 61

पिता पितामहाद्याश्च पितृके मातृके तथा । पिण्डोदकेन चैकेन तर्पणेन विशेषतः

ບິດາ ປູ່ຕາ ແລະບັນພະບຸລຸດອື່ນໆ ທັງສາຍພໍ່ແລະສາຍແມ່ ຍ່ອມພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ດ້ວຍການຖວາຍປິນຑະແລະນ້ຳເພີງຄັ້ງດຽວ ໂດຍສະເພາະດ້ວຍຕັຣປະນະ

Verse 62

क्रीडन्ति पितृलोकस्था यावदाभूतसम्प्लवम् । ये कर्मस्था विकर्मस्था ये जाताः प्रेतकल्मषाः

ຜູ້ຢູ່ໃນປິຕຣິໂລກະ ຍ່ອມຊື່ນບານຈົນເຖິງມະຫາປຣະລະຍະ. ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍກຳຫຼືອະກຳ—ຜູ້ເກີດມາພ້ອມມົນທິນແຫ່ງພາວະເປຣຕະ—

Verse 63

पिण्डेनैकेन मुच्यन्ते तेऽपि तत्र न संशयः । अस्माहके शिला दिव्या तिष्ठते गजसन्निभा

ດ້ວຍການຖວາຍປິນດະພຽງກ້ອນດຽວ ແມ່ນແຕ່ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນກໍພົ້ນໄດ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໃນແດນຂອງພວກເຮົາມີສິລາທິບພະອັນສັກສິດ ຮູບດັ່ງຊ້າງ ຕັ້ງຢູ່.

Verse 64

ब्रह्मणा निर्मिता पूर्वं सर्वपापक्षयंकरी । उपर्यस्या यथान्यायं पितॄनुद्दिश्य भारत

ສິລານີ້ເຄີຍຖືກພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ສ້າງໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ເປັນເຫດໃຫ້ບາບທັງປວງສິ້ນໄປ. ໂອ ພາຣະຕະ ຄວນປະກອບພິທີໃຫ້ຖືກຕ້ອງເທິງສິລານີ້ ໂດຍອຸທິດແດ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ).

Verse 65

दक्षिणाग्रेषु दर्भेषु दद्यात्पिण्डान्विचक्षणः । भूमौ चान्नेन सिद्धेन श्राद्धं कृत्वा यथाविधि

ຜູ້ຮູ້ຄວນຖວາຍປິນດະເທິງຫຍ້າກຸສະ (darbha) ທີ່ປາຍຫັນໄປທາງທິດໃຕ້. ແລະເທິງພື້ນດິນ ດ້ວຍອາຫານທີ່ປຸງສຸກດີ ຈົ່ງປະກອບພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ຕາມວິທີກຳນົດ.

Verse 66

श्राद्धिभ्यो वस्त्रयुग्मानि छत्रोपानत्कमण्डलु । दक्षिणा विविधा देया पितॄनुद्दिश्य भारत

ແກ່ພຣາຫມະນຜູ້ຮ່ວມພິທີສຣາດທະ ຄວນໃຫ້ຜ້າເປັນຄູ່ ພ້ອມຮົ່ມ ເກີບ ແລະກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ). ໂອ ພາຣະຕະ ຄວນຖວາຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຫຼາກຫຼາຍ ໂດຍລະລຶກເຖິງປິຕຣະ.

Verse 67

यो ददाति द्विजश्रेष्ठ तस्य पुण्यफलं शृणु । तस्य ते द्वादशाब्दानि तृप्तिं यान्ति न संशयः

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນຂອງຜູ້ໃຫ້. ປິຕຣະຂອງເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈຕະຫຼອດສິບສອງປີ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 68

अस्माहके महाराज पितरश्च पितामहाः । वायुभूता निरीक्षन्ते आगच्छन्तं स्वगोत्रजम्

ໂອ້ ມະຫາຣາຊາ, ບິດາແລະປິຕາມະຫາຂອງພວກເຮົາ—ກາຍເປັນລະອຽດດັ່ງລົມ—ເຝົ້າມອງການມາຮອດຂອງຜູ້ເກີດໃນໂຄດຣຽວກັນ.

Verse 69

अत्र तीर्थे सुतोऽभ्येत्य स्नात्वा तोयं प्रदास्यति । श्राद्धं वा पिण्डदानं वा तेन यास्याम सद्गतिम्

‘ທີ່ຕີຣຖະນີ້ ລູກຊາຍຂອງພວກເຮົາຈະມາ; ຫຼັງອາບນ້ຳແລ້ວ ຈະຖວາຍນ້ຳເປັນຕັຣປະນະ. ຈະເຮັດສຣາດທະ ຫຼື ຖວາຍປິນຑະທານ ດ້ວຍບຸນນັ້ນ ພວກເຮົາຈະໄດ້ສັດຄະຕິ.’

Verse 70

स्नाने कृते तु ये केचिज्जायन्ते वस्त्रविप्लुषः । प्रीणयेन्नरकस्थांस्तु तैः पितॄन्नात्र संशयः

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ບັນດາຢອດນ້ຳໃດໆທີ່ຢອດຈາກເຄື່ອງນຸ່ງ ດ້ວຍຢອດນ້ຳນັ້ນເອງ ຍ່ອມທຳໃຫ້ປິຕຣຶຜູ້ຢູ່ນະລົກພໍໃຈ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 71

केशोदबिन्दवस्तस्य ये चान्ये लेपभाजिनः । तृप्यन्त्यनग्निनसंस्कारा यं मृताः स्युः स्वगोत्रजाः

ຢອດນ້ຳຈາກເສັ້ນຜົມຂອງເຂົາ ແລະຢອດອື່ນໆທີ່ເກາະຕິດກາຍ ດ້ວຍນ້ຳນັ້ນ ຍັງເຮັດໃຫ້ຍາດຜູ້ຕາຍໃນໂຄດຣຽວກັນອິ່ມໃຈ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຈາກໄປໂດຍບໍ່ມີພິທີໄຟສັງສະການ.

Verse 72

तत्र तीर्थे तु ये केचिच्छ्राद्धं कृत्वा विधानतः । नरकादुद्धरन्त्याशु जपन्तः पितृसंहिताम्

ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດສຣາດທະຕາມພິທີ ແລະຈະປະ Pitṛ-saṃhitā ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍກູ້ບັນພະບຸລຸດອອກຈາກນະລົກໄດ້ໄວ.

Verse 73

वनस्पतिगते सोमे यदा सोमदिनं भवेत् । अक्षयाल्लभते लोकान्पिण्डेनैकेन मानवः

ເມື່ອດວງຈັນຢູ່ໃນນັກສັດຕະຣາຊີ ວນະສະປະຕິ ແລະເປັນວັນຈັນ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ ແມ່ນແຕ່ຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ເພີງອັນດຽວ।

Verse 74

अक्षयं तत्र वै सर्वं जायते नात्र संशयः । नरकादुद्धरन्त्याशु जपन्ते पितृसंहिताम्

ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ທຸກສິ່ງກາຍເປັນອັກຊະຍະ (ບໍ່ເສື່ອມສູນ) ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ; ແລະໂດຍການສວດ Pitṛ-saṃhitā ພວກເຂົາຍ່ອມຊ່ວຍກູ້ບັນພະບຸລຸດອອກຈາກນະລົກໄດ້ໄວ।

Verse 75

तस्मिंस्तीर्थे त्वमावास्यां पितॄनुद्दिश्य भारत । नीलं सर्वाङ्गसम्पूर्णं योऽभिषिच्य समुत्सृजेत्

ໂອ ພາຣະຕະ! ໃນວັນອະມາວາສະຍາ ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອຸທິດແດ່ປິຕຣະ ແລ້ວເຮັດອະພິເສກ ແກ່ງົວຜູ້ ‘ນີລະ’ ທີ່ອວັຍວະຄົບຖ້ວນ ແລະປ່ອຍອອກໃນພິທີ vṛṣotsarga ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມກະທຳທຳມະແຫ່ງບັນພະບຸລຸດອັນມີພະລັງຍິ່ງ।

Verse 76

तस्य पुण्यफलं वक्तुं न तु वाचस्पतिः क्षमः । अस्माहके वृषोत्सर्गाद्यत्पुण्यं समवाप्यते

ຜົນບຸນຂອງກຳນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ ວາຈັສປະຕິ ກໍບໍ່ອາດພັນນາໃຫ້ຄົບໄດ້; ເພາະບຸນອັນໄພສານທີ່ໄດ້ຮັບຈາກພິທີ vṛṣotsarga ທີ່ນີ້ນັ້ນໃຫຍ່ເກີນປະມານ।

Verse 77

तव शुश्रूषणात्सर्वं तत्प्रवक्ष्यामि भारत । रौरवादिषु ये किंचित्पच्यन्ते तस्य पूर्वजाः

ເນື່ອງຈາກການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຂອງເຈົ້າ ໂອ ພາຣະຕະ ຂ້າຈະອະທິບາຍທັງໝົດນັ້ນ। ແມ່ນແຕ່ບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາຜູ້ກຳລັງຖືກທຸກຂ໌ໃນນະລົກເຊັ່ນ ຣໍຣະວະ—

Verse 78

वृषोत्सर्गेण तान्सर्वांस्तारयेदेकविंशतिम् । लोहितो यस्तु वर्णेन मुखे पुच्छे च पाण्डुरः

ດ້ວຍພິທີປ່ອຍງົວຜູ້ (ວຣິໂສດສະກະ) ຍ່ອມຊ່ວຍໃຫ້ບັນພະບຸລຸດທັງໝົດ—ຊາວເອັດອົງ—ພົ້ນໄດ້. ງົວຜູ້ທີ່ມີສີແດງເຮືອງ ແຕ່ໃບໜ້າແລະຫາງກັບຂາວຈາງ—

Verse 79

पिङ्गः खुरविषाणाभ्यां स नीलो वृष उच्यते । यस्तु सर्वाङ्गपिङ्गश्च श्वेतः पुच्छखुरेषु च

ຖ້າງົວຜູ້ມີສີທອງອ່ອນທີ່ກີບແລະເຂົາ ຈະເອີ້ນວ່າ ‘ນີລະ’ ງົວ. ແຕ່ງົວທີ່ມີສີທອງອ່ອນທົ່ວກາຍ ແລະຂາວທີ່ຫາງກັບກີບ—

Verse 80

स पिङ्गो वृष इत्याहुः पितॄणां प्रीतिवर्धनः । पारावतसवर्णश्च ललाटे तिलको भवेत्

ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ປິງກະ’ ງົວ ຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິໃຫ້ແກ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ). ຄວນມີສີດັ່ງນົກພິລາບ ແລະມີຕິລະກະທີ່ໜ້າຜາກ.

Verse 81

तं वृषं बभ्रुमित्याहुः पूर्णं सर्वाङ्गशोभनम् । सर्वाङ्गेष्वेकवर्णो यः पिङ्गः पुच्छखुरेषु च

ງົວນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ບັບພຣຸ’—ສົມບູນ ແລະງາມທຸກສ່ວນ. ງົວທີ່ມີສີດຽວທົ່ວກາຍ ແລະມີສີທອງອ່ອນທີ່ຫາງກັບກີບ—

Verse 82

खुरपिङ्गं तमित्याहुः पितॄणां सद्गतिप्रदम् । नीलं सर्वशरीरेण स्वारक्तनयनं दृढम्

ງົວນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ຂຸຣະ-ປິງກະ’ ຜູ້ປະທານສັດຄະຕິ (ຄະຕິອັນດີ) ແກ່ປິຕຣະ. (ອີກຊະນິດ) ‘ນີລະ’ ມີສີນ້ຳເງິນທົ່ວກາຍ ຕາແດງເຮືອງໂດຍທຳມະຊາດ ແລະແຂງແຮງ.

Verse 83

तमेव नीलमित्याहुर्नीलः पञ्चविधः स्मृतः । यस्तु वैश्यगृहे जातः स वै नीलो विशिष्यते

ນັ້ນແຫຼະເອີ້ນວ່າ ‘ນີລ’; ‘ນີລ’ ຖືກຈື່ຈຳວ່າມີ 5 ປະເພດ. ແຕ່ຜູ້ເກີດໃນເຮືອນວັຍສະຍະ ນັ້ນແມ່ນ ‘ນີລ’ ທີ່ປະເສີດຍິ່ງສຸດ।

Verse 84

न वाहयेद्गृहे जातं वत्सकं तु कदाचन । तेनैव च वृषोत्सर्गे पितॄणामनृणो भवेत्

ຢ່າໃຫ້ນຳລູກງົວທີ່ເກີດໃນເຮືອນຕົນໄປໃຊ້ເປັນສັດແບກຫາມເດັດຂາດ. ແລະໂດຍສັດນັ້ນເອງ ໃນພິທີ vṛṣotsarga ຜູ້ປະກອບຈະພົ້ນຈາກໜີ້ຕໍ່ປິຕຣະ (Pitṛs)។

Verse 85

जातं तु स्वगृहे वत्सं द्विजन्मा यस्तु वाहयेत् । पतन्ति पितरस्तस्य ब्रह्मकोकगता अपि

ຖ້າດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ນຳລູກງົວທີ່ເກີດໃໝ່ໃນເຮືອນຕົນໄປປະພຶດເປັນສັດງານ ແມ່ນກ່າວວ່າປິຕຣະຂອງລາວ—ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຖິງພຣະຫມໂລກ—ກໍຕົກຕ່ຳລົງ।

Verse 86

यथायथा हि पिबति पीत्वा धूनाति मस्तकम् । पिबन्पितॄन् प्रीणयति नरकादुद्धरेद्धुनन्

ບໍ່ວ່າມັນດື່ມແນວໃດ ແລະດື່ມແລ້ວສັ່ນຫົວ ການດື່ມນັ້ນເຮັດໃຫ້ປິຕຣະຍິນດີ ແລະການສັ່ນຫົວນັ້ນຍົກທ່ານຂຶ້ນຈາກນະຣົກໄດ້ໄວພົ້ນ।

Verse 87

यथा पुच्छाभिघातेन स्कन्धं गच्छन्ति बिन्दवः । नरकादुद्धरन्त्याशु पतितान् गोत्रिणस्तथा

ເຫມືອນດັ່ງເມື່ອຫາງຟາດກະທົບ ຢອດນ້ຳກໍປິວໄປຕົກທີ່ບ່າ ສັນໃດ ສັນນັ້ນເຂົາຍົກຍາດພີ່ນ້ອງຮ່ວມໂຄດຣ (gotra) ທີ່ຕົກຕ່ຳ ຂຶ້ນຈາກນະຣົກໄດ້ໄວ।

Verse 88

गर्जन्प्रावृषि काले तु विषाणाभ्यां भुवं लिखन् । खुरेभ्यो या मृदुद्भूता तया संप्रीणयेदृषीन्

ເມື່ອມັນຮ້ອງກັງວານໃນລະດູຝົນ ແລະໃຊ້ເຂົາຂູດດິນ ດິນນຸ່ມທີ່ຜຸດຂຶ້ນຈາກກີບຂອງມັນ—ດ້ວຍດິນນັ້ນພຶງເຮັດໃຫ້ພວກລຶສີພໍໃຈ

Verse 89

पिबन्पितॄन् प्रीणयते खादनोल्लेखने सुरान् । गर्जन्नृषिमनुष्यांश्च धर्मरूपो हि धर्मज

ດ້ວຍການດື່ມ ມັນເຮັດໃຫ້ພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ພໍໃຈ; ດ້ວຍການກິນ ແລະຂູດຄຸ້ຍດິນ ມັນເຮັດໃຫ້ເທວະດາພໍໃຈ; ດ້ວຍການຮ້ອງກັງວານ ມັນເຮັດໃຫ້ລຶສີແລະມະນຸດພໍໃຈດ້ວຍ—ໂອ ບຸດແຫ່ງທຳ ເພາະມັນແມ່ນທຳທີ່ມີຮູບກາຍແທ້

Verse 90

भूतैर्वापि पिशाचैर्वा चातुर्थिकज्वरेण वा । गृहीतोऽस्माहकं गच्छेत्सर्वेषामाधिनाशनम्

ບໍ່ວ່າຈະຖືກພູດ ຫຼືປິສາດ ຫຼືໄຂ້ທີ່ກຳເລີບທຸກວັນທີສີ່ຄອບງຳ—ຜູ້ທຸກທ້ອນພຶງໄປຍັງສະຖານທີ່ນີ້; ມັນທຳລາຍອາການເຈັບໄຂ້ຂອງທຸກຄົນ

Verse 91

स्नात्वा तु विमले तोये दर्भग्रन्थिं निबन्धयेत् । मस्तके बाहुमूले वा नाभ्यां वा गलकेऽपि वा

ເມື່ອອາບນ້ຳອັນບໍລິສຸດແລ້ວ ພຶງຜູກປົມຫຍ້າດັຣພະ—ໄວ້ທີ່ຫົວ ຫຼືທີ່ໂຄນແຂນ ຫຼືທີ່ສະດື ຫຼືແມ່ນທີ່ຄໍກໍໄດ້

Verse 92

गत्वा देवसमीपं च प्रादक्षिण्येन केशवम् । ततः समुच्चरन्मन्त्रं गायत्र्या वाथ वैष्णवम्

ໄປໃກ້ພຣະເທວະ ແລ້ວເວັນປະທັກສິນາຮອບເກສະວະ; ຈາກນັ້ນພຶງສະທາຍມັນຕຣະ—ຈະເປັນຄາຍະຕຣີ ຫຼືມັນຕຣະໄວສະນະວະກໍໄດ້

Verse 93

नारायणं शरण्येशं सर्वदेवनमस्कृतम् । नमो यज्ञाङ्गसम्भूत सर्वव्यापिन्नमोऽस्तु ते

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນປະເສີດ ແລະເທວະທັງປວງນົບນ້ອມບູຊາ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ປາກົດເປັນອະໄວຍະຂອງຍັດຍະ; ໂອ້ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວສັບພະສິ່ງ ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ

Verse 94

नमो नमस्ते देवेश पद्मगर्भ सनातन । दामोदर जयानन्त रक्ष मां शरणागतम्

ນົບນ້ອມ ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ຈອມເທວະທັງປວງ ໂອ້ຜູ້ນິລັນດອນ ຜູ້ມີຄັນດຸດດອກບົວ. ໂອ້ດາໂມດະຣະ ໂອ້ອະນັນຕະຜູ້ມີໄຊ ຂໍປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ເຂົ້າມາພຶ່ງພາ

Verse 95

त्वं कर्ता त्वं च हर्ता च जगत्यस्मिंश्चराचरे । त्वं पालयसि भूतानि भुवनं त्वं बिभर्षि च

ໃນໂລກນີ້ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ສ້າງ ແລະພຣະອົງເທົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ຖອນຄືນ. ພຣະອົງປົກປ້ອງສັດທັງປວງ ແລະທົ່ວຈັກກະວານພຣະອົງກໍຄ້ຳຈຸນໄວ້

Verse 96

प्रसीद देवदेवेश सुप्तमङ्गं प्रबोधय । त्वद्ध्याननिरतो नित्यं त्वद्भक्तिपरमो हरे

ຂໍພຣະອົງເມດຕາ ໂອ້ຈອມເທວະເໜືອເທວະທັງປວງ ຂໍປຸກອະໄວຍະທີ່ຫຼັບຢູ່ຂອງພຣະອົງໃຫ້ຕື່ນ. ໂອ້ພຣະຫຣິ ຂ້າພະເຈົ້າຫມົກມຸ່ນໃນສະມາທິຕໍ່ພຣະອົງເປັນນິດ ແລະຖືພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງເປັນສູງສຸດ ຂໍພຣະອົງໂປດປະທານພຣະກະລຸນາ

Verse 97

इति स्तुतो मया देव प्रसादं कुरु मेऽच्युत । मां रक्ष रक्ष पापेभ्यस्त्रायस्व शरणागतम्

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ ໂອ້ອະຈະຍຸຕະ ຂໍພຣະອົງໂປດປະທານພຣະປະສາດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຂໍຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບ ເພາະຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າມາພຶ່ງພາ

Verse 98

एवं स्तुत्वा च देवेशं दानवान्तकरं हरिम् । पुनरुक्तेन वै स्नात्वा ततो विप्रांस्तु भोजयेत्

ເມື່ອສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າເຫນືອເທວະທັງປວງ ຄືພຣະຫຣິ ຜູ້ທຳລາຍດານະວະແລ້ວ ພຶງອາບນ້ຳອີກຄັ້ງດ້ວຍການສວດມົນຕາມກຳນົດ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ।

Verse 99

वेदोक्तेन विधानेन स्नानं कृत्वा यथाविधि । पिण्डनिर्वपणं कृत्वा वाचयेत्स्वस्तिकं ततः

ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມວິທີທີ່ພຣະເວດກ່າວໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ພຶງທຳການຖວາຍປິນຑະ (piṇḍa) ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ສວດພິທີສະວັສຕິກະຕໍ່ໄປ।

Verse 100

एवं स्तुत्वा च देवेशं दानवान्तकरं हरिम् । पुनरुक्तेन वै स्नात्वा ततो विप्रांस्तु भोजयेत्

ເມື່ອສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າເຫນືອເທວະທັງປວງ ຄືພຣະຫຣິ ຜູ້ທຳລາຍດານະວະແລ້ວ ພຶງອາບນ້ຳອີກຄັ້ງດ້ວຍການສວດມົນຕາມກຳນົດ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ।

Verse 101

वेदोक्तेन विधानेन स्नानं कृत्वा यथाविधि । एवं तान्वाचयित्वा तु ततो विप्रान्विसर्जयेत्

ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມວິທີພຣະເວດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະໃຫ້ພວກທ່ານສວດຕາມນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນສົ່ງພຣາຫມະນທັງຫຼາຍກັບໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 102

यत्तत्रोच्चरितं किंचित्तद्विप्रेभ्यो निवेदयेत् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा नारी वा भक्तितत्परा । शक्तितो दक्षिणां दद्यात्कृत्वा श्राद्धं यथाविधि

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ສວດອອກສຽງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຶງນຳໄປນິເວດແດ່ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ। ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ບໍ່ວ່າຊາຍຫຼັງອາບນ້ຳ ຫຼືຍິງຜູ້ຕັ້ງໝັ້ນໃນພັກຕິ ເມື່ອເຮັດ śrāddha ຕາມວິທີແລ້ວ ພຶງຖວາຍ dakṣiṇā ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ।

Verse 103

तत्र तीर्थे नरो यावत्स्नापयेद्विधिपूर्वकम् । क्षीरेण मधुना वापि दध्ना वा शीतवारिणा

ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຕາມເວລາທີ່ບຸກຄົນອາບນ້ຳພິທີຕາມວິທີກຳນົດ—ດ້ວຍນົມ, ຫຼືນ້ຳເຜິ້ງ, ຫຼືນົມສົ້ມ, ຫຼືນ້ຳເຢັນ—

Verse 104

तावत्पुष्करपात्रेषु पिबन्ति पितरो जलम् । अयने विषुवे चैव युगादौ सूर्यसंक्रमे

ໃນເວລານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ດື່ມນ້ຳຈາກພາຊະນະດອກບົວ—ໂດຍພິເສດໃນອາຍະນະ, ວິສຸວະ, ຕົ້ນຍຸກ ແລະເວລາສູຣະຍະສັງກຣານຕິ.

Verse 105

पुष्पैः सम्पूज्य देवेशं नैवेद्यं यः प्रदापयेत् । सोऽश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति पुष्कलम्

ຜູ້ໃດບູຊາເທວເອສະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ) ດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະຖວາຍນາຍເວດຍະ ເປັນເຄື່ອງບູຊາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນບຸນອັນອຸດົມ—ເທົ່າກັບຜົນຂອງອັສວເມທະຍັດ.

Verse 106

तत्र तीर्थे तु यो राजन् सूर्यग्रहणमाचरेत् । सूर्यतेजोनिभैर्यानैर्विष्णुलोके महीयते

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດປະພຶດວັດໃນຄາວສຸຣິຍະຄຣາສ ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນວິສນຸໂລກ ໂດຍຖືກນຳສົ່ງດ້ວຍວິມານທິບອັນສະຫວ່າງ ກໍ່ກຳເນີດຈາກເດຊະແຫ່ງສຸຣະຍະ.

Verse 107

तत्र तीर्थे तु यः श्राद्धं पितृभ्यः सम्प्रयच्छति । सत्पुत्रेण च तेनैव सम्प्राप्तं जन्मनः फलम्

ຜູ້ໃດທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຖວາຍສຣາດທະ (śrāddha) ແກ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຕາມວິທີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນແທ້ແຫ່ງການເກີດດ້ວຍກຳນັ້ນເອງ—ເສມືອນໄດ້ຮັບພອນມີບຸດດີ.

Verse 108

इति श्रुत्वा ततो देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः । ब्रह्मविष्णुमहेशाश्च स्थापयांचक्रुरीश्वरम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ບັນດາເທວະທັງປວງມີສັກກະເປັນຜູ້ນຳ ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິດສະນຸ ແລະມະເຫສະ ກໍໄດ້ສະຖາປະນາພຣະອີສະວະຣະໄວ້ທີ່ນັ້ນ.

Verse 109

सर्वरोगोपशमनं सर्वपातकनाशनम् । यस्तु संवत्सरं पूर्णममावास्यां तु भावितः

ນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ບັນເທົາໂລກໄພທັງປວງ ແລະທຳລາຍບາບທັງໝົດ—ສຳລັບຜູ້ທີ່ຕັ້ງໃຈສັດທາປະຕິບັດວັດອາມາວາສະຍາຄົບໜຶ່ງປີເຕັມ.

Verse 110

पितृभ्यः पिण्डदानं च कुर्यादस्माहके नृप । त्रिपुष्करे गयायां च प्रभासे नैमिषे तथा

ໂອ ພະຣາຊາ, ຄວນຖວາຍປິນດະດານແກ່ບັນພະບຸລຸດທີ່ອັສມາຫະກະ—ມີບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍທີ່ຕຣິປຸສກະຣະ, ທີ່ຄະຍາ, ທີ່ປະພາສະ ແລະທີ່ໄນມິສະເຊັ່ນກັນ.

Verse 111

यत्पुण्यं श्राद्धकर्तॄणां तदिहैव भवेद्ध्रुवम् । तिलोदकं कुशैर्मिश्रं यो दद्याद्दक्षिणामुखः

ບຸນໃດທີ່ເກີດແກ່ຜູ້ປະກອບສຣາດທະ ບຸນນັ້ນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນຢູ່ນີ້ແນ່ນອນ; ຜູ້ໃດຫັນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້ ແລ້ວຖວາຍນ້ຳງາຜະສົມຫຍ້າກຸສະ (ຕັຣປະນະ) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນນັ້ນແນ່ແທ້.

Verse 112

मन्वादौ च युगादौ च व्यतीपाते दिनक्षये । यो दद्यात्पितृमातृभ्यः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ໃນຕອນເລີ່ມມັນວັນຕະຣະ, ໃນຕອນເລີ່ມຍຸກ, ໃນຄາວວະຕີປາຕະ ແລະໃນຍາມສິ້ນວັນ—ຜູ້ໃດຖວາຍທານແກ່ບັນພະບຸລຸດແລະແມ່ທັງຫຼາຍ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງອັສວະເມທະຍັນ.

Verse 113

अस्माहके नरो यस्तु स्नात्वा सम्पूजयेद्धरिम् । ब्रह्माणं शङ्करं भक्त्या कुर्याज्जागरणक्रियाम्

ທີ່ຕີຣະຖານອັສມາຫະກະ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຊຳລະແລ້ວ ບູຊາພຣະຫຣິຕາມພິທີ ແລະດ້ວຍສັດທາກໍຄາລະວະພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະສັງກະຣ ຜູ້ນັ້ນພຶງປະກອບພິທີຈາກະຣະນະ ຄືການເຝົ້າຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ।

Verse 114

सर्वपापविनिर्मुक्तः शक्रातिथ्यमवाप्नुयात् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा यः पश्यति जनार्दनम्

ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບກຽດເປັນແຂກຂອງພຣະສັກກະ (ອິນທຣາ) ທີ່ຕີຣະຖານນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວໄດ້ເຫັນພຣະຊະນາຣະດະນະ ຍ່ອມໄດ້ຜົນນີ້

Verse 115

विशेषविधिनाभ्यर्च्य प्रणम्य च पुनःपुनः । सपुत्रेण च तेनैव पितॄणां विहिता गतिः

ເມື່ອບູຊາດ້ວຍພິທີພິເສດຕາມທີ່ກຳນົດ ແລະກໍກາບນົບນ້ອມຊ້ຳໆ ຊາຍຜູ້ນັ້ນພ້ອມດ້ວຍບຸດ ຍ່ອມຈັດໃຫ້ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະ) ໄດ້ຄະຕິອັນມົງຄຸນຕາມບັນຍັດ

Verse 116

एकमूर्तिस्त्रयो देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । सत्कार्यकारणोपेताः सुसूक्ष्माः सुमहाफलाः

ໃນຮູບອັນດຽວມີເທວະສາມອົງ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະພຣະມະເຫສວະຣະ—ພ້ອມດ້ວຍເຫດແລະຜົນອັນແທ້ ລະອຽດລຶກຍິ່ງ ແລະປະທານຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 117

एतत्ते कथितं राजन्महापातकनाशनम् । अस्माहकस्य माहात्म्यं किमन्यत्परिपृच्छसि

ໂອ ພຣະຣາຊາ ນີ້ແມ່ນຄຳທີ່ໄດ້ກ່າວແກ່ພຣະອົງແລ້ວ ເປັນທຳທີ່ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ ມະຫາຕະມະຍະຂອງອັສມາຫະກະນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ບັນຍາຍແລ້ວ; ພຣະອົງຍັງປະສົງຈະຖາມອັນໃດອີກ?