Adhyaya 11

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । अहो महत्पुण्यतमा विशिष्टा क्षयं न याता इह या युगान्ते । तस्मात्सदा सेव्यतमा मुनीन्द्रैर्ध्यानार्चनस्नानपरायणैश्च

ຢຸດທິສຖິຣາກ່າວວ່າ: ໂອ້! ນີ້ເປັນບຸນສູງສຸດ ແລະພິເສດຍິ່ງ; ແມ່ນແຕ່ເມື່ອສິ້ນຍຸກກໍບໍ່ສູນສະລາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຕັ້ງໝັ້ນໃນສະມາທິ ການບູຊາ ແລະການອາບນ້ຳສັກສິດ ຄວນເຂົ້າໄປພຶ່ງພາແລະສະເຫຼີມສັກກາລະເປັນນິດ.

Verse 2

यामाश्रित्य गता मोक्षमृषयो धर्मवत्सलाः । ये त्वयोक्तास्तु नियमा ऋषीणां वेदनिर्मिताः

ໂດຍອາໄສສິ່ງນັ້ນ ຣິສີຜູ້ຮັກທຳມະໄດ້ບັນລຸໂມກສະ; ແລະວິໄນທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນ—ແມ່ນ “ນິຍະມະ” ຂອງຣິສີ ທີ່ຖືກຮ່າງຂຶ້ນຈາກເວດ—

Verse 3

मोक्षावाप्तिर्भवेद्येषां नियमैश्च पृथग्विधैः । दशद्वादशभिर्वापि षड्भिरष्टाभिरेव वा

ສໍາລັບພວກເຂົາ ການໄດ້ຮັບໂມກສະຍ່ອມເປັນໄປໄດ້ ໂດຍການປະພຶດນິຍະມະຫຼາຍປະເພດ—ຈະເປັນສິບ ຫຼື ສິບສອງ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ຫົກ ຫຼື ແປດ (ຂໍ້ປະພຶດ) ກໍຕາມ

Verse 4

त्रिभिस्तथा चतुर्भिर्वा वर्षैर्मासैस्तथैव च । मुच्यन्ते कलिदोषैस्ते देवेशानसमर्चनात्

ບໍ່ວ່າຈະໃນສາມ ຫຼື ສີ່ປີ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ໃນບາງເດືອນ—ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈະພົ້ນຈາກໂທດແຫ່ງກາລີ ໂດຍການບູຊາພຣະອີສານະ ຈອມແຫ່ງເທວະທັງປວງ

Verse 5

ब्रह्माणं वा सुरश्रेष्ठ केशवं वा जगद्गुरुम् । अर्चयन्पापमखिलं जहात्येव न संशयः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ! ຜູ້ໃດບູຊາພຣະພຣະຫມາ ຫຼື ພຣະເກສະວະ ຜູ້ເປັນຄູຂອງໂລກ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມລະບາບທັງປວງໄດ້ແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 6

एतद्विस्तरतः सर्वं कथयस्व ममानघ । यस्मिन्संसारगहने निमग्नाः सर्वजन्तवः । ते कथं त्रिदिवं प्राप्ता इति मे संशयो वद

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນບາບ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າອະທິບາຍທຸກຢ່າງນີ້ໃຫ້ຂ້ອຍຢ່າງລະອຽດ ເມື່ອສັດທັງປວງຈົມຢູ່ໃນປ່າຫນາແໜ້ນແຫ່ງສັງສາຣ ເຂົາເຈົ້າໄປຮອດຕຣິດິວະ (ສະຫວັນ) ໄດ້ແນວໃດ? ນີ້ແມ່ນຄວາມສົງໄສຂອງຂ້ອຍ—ຂໍຈົ່ງບອກ

Verse 7

श्रीमार्कण्डेय उवाच । जन्मान्तरैरनेकैस्तु मानुष्यमुपलभ्यते । भक्तिरुत्पद्यते चात्र कथंचिदपि शङ्करे

ສີມາຣະກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກເກີດມາຫຼາຍຊາດ ຈຶ່ງໄດ້ກຳເນີດເປັນມະນຸດ; ແລະໃນຊີວິດນີ້ ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດ ພັກຕິຕໍ່ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍເກີດຂຶ້ນ

Verse 8

तीर्थदानोपवासानां यज्ञैर्देवद्विजार्चनैः । अवाप्तिर्जायते पुंसां श्रद्धया परया नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜົນອັນແທ້ຈາກການໄປທີ່ທີຣຖະ, ການໃຫ້ທານ, ການອົບວາສ, ການປະກອບຍັດຍະ, ແລະການບູຊາເທວະກັບພຣາຫມະນ ຍ່ອມເກີດແກ່ມະນຸດໄດ້ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດເທົ່ານັ້ນ

Verse 9

तस्माच्छ्रद्धा प्रकर्तव्या मानवैर्धर्मवत्सलैः । ईशोऽपि श्रद्धया साध्यस्तेन श्रद्धा विशिष्यते

ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດຜູ້ຮັກທຳມະ ຄວນປູກຝັງສັດທາ; ເພາະແມ່ນແຕ່ພຣະເຈົ້າກໍບັນລຸໄດ້ດ້ວຍສັດທາ ດັ່ງນັ້ນສັດທາຈຶ່ງເປັນສິ່ງສູງສຸດ

Verse 10

अन्यथा निष्फलं सर्वं श्रद्धाहीनं तु भारत । तस्मात्समाश्रयेद्भक्तिं रुद्रस्य परमेष्ठिनः

ໂອ ພາຣະຕະ! ຖ້າຂາດສັດທາ ການກະທຳທັງປວງຍ່ອມໄຮ້ຜົນ. ດັ່ງນັ້ນພຶງພາພັກຕິແດ່ ຣຸທຣະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 11

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ—ເຄື່ອງໝາຍບົດ/ຕອນ ໃນຄຳພີສັກສິດ ຊີ້ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງພາກຕໍ່ໄປ

Verse 12

तामसी सर्वलोकस्य त्रिविधं च फलं लभेत् । ते कर्मफलसंयोगादावर्तन्ते पुनःपुनः

ໂດຍນິໄສຕາມະສິກ ສັດໂລກຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນສາມປະການ; ແລະເນື່ອງຈາກການຜູກພັນກັບຜົນແຫ່ງກຳ ຈຶ່ງຫວນວຽນກັບມາຊ້ຳໆ

Verse 13

जन्मान्तरशतैस्तेषां ज्ञानिनां देवयाजिनाम् । देवत्रये भवेद्भक्तिः क्षयात्पापस्य कर्मणः

ສຳລັບຜູ້ຮູ້ທີ່ບູຊາເທວະ ຫຼັງຈາກເກີດມານັບຮ້ອຍຊາດ ເມື່ອກຳບາບຖືກສິ້ນສະຫຼາຍ ພັກຕິຕໍ່ເທວະສາມພຣະອົງຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ

Verse 14

ईशानात्तु पुनर्मोक्षो जायते छिन्नसंशयः । ये पुनर्नर्मदातीरमाश्रित्य द्विजपुंगवाः

ແຕ່ຈາກ ອີຊານະ (ພຣະສິວະ) ເທົ່ານັ້ນ ໂມກສະຈຶ່ງໄດ້ຮັບ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະບັນດາທະວິຊະຜູ້ປະເສີດທີ່ອາໄສພຶງພາຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ…

Verse 15

त्रयीमार्गमसन्दिग्धास्ते यान्ति परमां गतिम् । एकाग्रमनसो ये तु शङ्करं शिवमव्ययम्

ຜູ້ໃດຍືນຍົງບໍ່ສົງໄສໃນມັກແຫ່ງໄຕຣເວດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ. ແລະຜູ້ໃດມີໃຈເອກາກຣະຈົດຈ້ອງໃນພຣະສັງກະຣະ—ພຣະສິວະຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ…

Verse 16

अर्चयन्तीह निरताः क्षिप्रं सिध्यन्ति ते जनाः । कालेन महता सिद्धिर्जायतेऽन्यत्र देहिनाम्

ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນບູຊາຢູ່ນີ້ດ້ວຍສັດທາ ຍ່ອມບັນລຸສິດທິໄດ້ໄວ. ທີ່ອື່ນໆ ສັດຜູ້ມີກາຍຈະໄດ້ສິດທິກໍ່ຕ້ອງໃຊ້ເວລາຍາວນານຫຼາຍ.

Verse 17

नर्मदायाः पुनस्तीरे क्षिप्रं सिद्धिरवाप्यते । षड्भिर्वर्षैस्तु सिध्यन्ति ये तु सांख्यविदो जनाः

ທີ່ຝັ່ງອີກຟາກຂອງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ການບັນລຸສິດທິເກີດຂຶ້ນໄດ້ໄວ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ຊໍານານໃນສາງຂະຍະ (Sāṃkhya) ກໍບັນລຸຄວາມສົມບູນໄດ້ໃນຫົກປີ.

Verse 18

वैष्णवा ज्ञानसम्पन्नास्तेऽपि सिध्यन्ति चाग्रतः । सर्वयोगविदो ये च समुद्रमिव सिन्धवः

ພວກໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava) ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຍານອັນແທ້ ກໍບັນລຸຄວາມສຳເລັດທີ່ນັ້ນ ແລະເປັນຜູ້ເດັ່ນນຳ. ອີກທັງຜູ້ຮູ້ຢູກະທຸກປະການ ກໍດຸດດັ່ງແມ່ນ້ຳໄຫຼເຂົ້າສູ່ມະຫາສະໝຸດ ຍ່ອມເຖິງຄວາມເຕັມພ້ອມ.

Verse 19

एकीभवन्ति कल्पान्ते योगे माहेश्वरे गताः । सर्वेषामेव योगानां योगो माहेश्वरो वरः

ຜູ້ໃດເຂົ້າສູ່ມາເຮສະວະຣະ ໂຢກະ (Māheśvara Yoga) ຜູ້ນັ້ນຈະກາຍເປັນໜຶ່ງດຽວ (ກັບພຣະສູງສຸດ) ໃນຍາມສິ້ນກັລປະ. ໃນບັນດາໂຢກະທັງປວງ ມາເຮສະວະຣະໂຢກະຖືກປະກາດວ່າເປັນໂຢກະອັນປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 20

तमासाद्य विमुच्यन्ते येऽपि स्युः पापयोनयः । शिवमर्च्य नदीकूले जायन्ते ते न योनिषु

ເມື່ອເຂົ້າເຖິງສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ (ພຣະສິວະ) ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເກີດໃນກຳເນີດມີບາບກໍພົ້ນໄດ້। ບູຊາພຣະສິວະທີ່ຝັ່ງນ້ຳແລ້ວ ບໍ່ກັບໄປເກີດໃນຄອບຄອງທົ່ວໄປອີກ।

Verse 21

गतिरेषा दुरारोहा सर्वपापक्षयंकरी । मुच्यन्ते मङ्क्षु संसाराद्रेवामाश्रित्य जन्तवः

ເສັ້ນທາງນີ້ຂຶ້ນໄປຍາກ ແຕ່ທຳລາຍບາບທັງປວງໄດ້। ສັດທັງຫຼາຍທີ່ອາໄສພຶ່ງພາເຣວາ (Revā) ຈະພົ້ນຈາກສັງສານຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 22

तस्मात्स्नायी भवेन्नित्यं तथा भस्मविलेपनः । नर्मदातीरमासाद्य क्षिप्रं सिद्धिमवाप्नुयात्

ດັ່ງນັ້ນຄວນອາບນ້ຳທຸກມື້ ແລະທາວິພູຕິ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ດ້ວຍ। ເມື່ອເຖິງຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ ຈະໄດ້ຮັບສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດທາງຈິດ) ຢ່າງໄວວາ।

Verse 23

त्रिकालं पूजयेच्छान्तो यो नरो लिङ्गमादरात् । सर्वरोगविनिर्मुक्तः स याति परमां गतिम्

ຜູ້ຊາຍຜູ້ມີໃຈສະຫງົບ ບູຊາລິງຄະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບໃນສາມການຂອງວັນ ຈະພົ້ນຈາກໂລກທັງປວງ ແລະເຖິງຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 24

षड्भिः सिध्यति मसैस्तु यद्यपि स्यात्स पापकृत् । ये पुनः शुद्धमनसो मासैः शुध्यन्ति ते त्रिभिः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກະທຳບາບ ກໍສາມາດສຳເລັດ (ສິດທິ) ໃນຫົກເດືອນໄດ້। ແຕ່ຜູ້ທີ່ມີໃຈບໍລິສຸດ ຈະບໍລິສຸດໄດ້ໃນສາມເດືອນ।

Verse 25

यथा दिनकरस्पृष्टं हिमं शैलाद्विशीर्यन्ते । तद्वद्विलीयते पापं स्पृष्टं भस्मकणैः शुभैः

ເຫມືອນຫິມະເທິງພູລະລາຍເມື່ອຖືກແສງຕາເວັນ ສັນນັ້ນບາບກໍລະລາຍເມື່ອຖືກອະນຸພາກພະສະມະອັນມົງຄຸນແລະສັກສິດ।

Verse 26

वैनतेयभयत्रस्ता यथा नश्यन्ति पन्नगाः । तद्वत्पापानि नश्यन्ति भस्मनाभ्युक्षितानि ह

ເຫມືອນງູທັງຫຼາຍພິນາດເມື່ອຫວາດກົວວາຍນະເຕຍ (ກະຣຸດ) ສັນນັ້ນ ບາບທັງຫຼາຍກໍພິນາດເມື່ອຖືກປະພົມ ຫຼືຊະໂລມດ້ວຍພະສະມະສັກສິດ।

Verse 27

नर्मदातोयपूतेन भस्मनोद्धूलयन्ति ये । सद्यस्ते पापसङ्घाच्च मुच्यन्ते नात्र संशयः

ຜູ້ໃດທາກາຍດ້ວຍພະສະມະທີ່ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍນ້ໍາແຫ່ງນະຣະມະດາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກກອງບາບໃນທັນທີ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 28

व्रतं पाशुपतं भक्तया यथोक्तं पालयन्ति ये । शूद्रान्नेन विहीनास्तु ते यान्ति परमां गतिम्

ຜູ້ໃດປະພຶດວຣະຕະປາຊຸປະຕະດ້ວຍພັກຕິ ຕາມທີ່ກໍານົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຫຼີກເວັ້ນອາຫານທີ່ໄດ້ຈາກຊູດຣະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 29

अमृतं ब्राह्मणस्यान्नं क्षत्रियान्नं पयः स्मृतम् । वैश्यान्नमन्नमेव स्याच्छूद्रान्नं रुधिरं स्मृतम्

ອາຫານຈາກພຣາຫມັນ ຖືກຖືວ່າເປັນດັ່ງອະມຣິຕ; ອາຫານຈາກກະສັດຕຣິຍະ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນດັ່ງນ້ໍານົມ; ອາຫານຈາກໄວຊະຍະ ເປັນພຽງອາຫານ; ແຕ່ອາຫານຈາກຊູດຣະ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນດັ່ງເລືອດ।

Verse 30

शूद्रान्नरससंपुष्टा ये म्रियन्ते द्विजोत्तमाः । ते तपोज्ञानहीनास्तु काका गृध्रा भवन्ति ते

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ໃດຕາຍໄປໂດຍຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍລົດອາຫານທີ່ຊູດຣະຈັດໃຫ້ ຜູ້ນັ້ນຂາດຕະປະແລະຍານທາງວິນຍານ; ຈະເກີດເປັນກາ ແລະ ນົກແຮ້ງ

Verse 31

दुष्कृतं हि मनुष्याणामन्नमाश्रित्य तिष्ठति । यो यस्यान्नं समश्नाति स तस्याश्नाति किल्बिषम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ກຳຊົ່ວຂອງມະນຸດຍ່ອມເກາະຕິດຢູ່ກັບອາຫານ. ຜູ້ໃດກິນອາຫານຂອງຄົນອື່ນ ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງກິນບາບຂອງຄົນນັ້ນ

Verse 32

विशेषाद्यतिधर्मेण तपोलौल्यं समाश्रिताः । नरकं यान्त्यसन्दिग्धमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

ໂດຍພິເສດ ຜູ້ທີ່ຮັບວິໄນແຫ່ງຍະຕິ (ນັກບວດ) ແຕ່ຍັງຍຶດຕິດກັບຄວາມຢາກໃນຕະປະ ຍ່ອມໄປນະລົກໂດຍບໍ່ສົງໄສ—ດັ່ງນີ້ພຣະສັງກະຣະໄດ້ກ່າວ

Verse 33

ईदृग्रूपाश्च ये विप्राः पाशुपत्ये व्यवस्थिताः । ते महत्पापसंघातं दहन्त्येव न संशयः

ພຣາຫມັນຜູ້ມີລັກສະນະເຊັ່ນນັ້ນ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນມາກປາຊຸປະຕະ ຍ່ອມເຜົາຜານກອງບາບອັນໃຫຍ່ໃຫ້ມອດສິ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 34

विडम्बेन च संयुक्ता लौलुप्येन च पीडिताः । असंग्राह्या इत्येवं श्रुतिनोदना

ຜູ້ທີ່ພົວພັນກັບຄວາມຫຼອກລວງ ແລະຖືກຄວາມໂລບບີບຄັ້ນ ແມ່ນ “ບໍ່ຄວນຮັບເອົາ” —ນີ້ແມ່ນຄຳຕັກເຕືອນຂອງສຣຸຕິ

Verse 35

मातापितृकृतैर्दोषैरन्ये केचित्स्वकर्मजैः । नष्टा ज्ञानावलेपेन अहङ्कारेणऽपरे

ບາງຄົນພິນາດເນື່ອງຈາກໂທດທີ່ມານດາບິດາເຮັດໄວ້; ບາງຄົນເນື່ອງຈາກໂທດທີ່ເກີດຈາກກຳຂອງຕົນ. ອື່ນໆຖືກທຳລາຍໂດຍຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຄວາມຮູ້ ແລະບາງຄົນໂດຍອະຫັງກາຣ (ອັດຕາ).

Verse 36

शाङ्करे प्रस्थिता धर्मे ये स्मृत्यर्थबहिष्कृताः । क्लिश्यमानास्तु कलेन ते यान्ति परमां गतिम्

ຜູ້ໃດອອກເດີນຕາມທາງທຳຂອງສັງກະຣະ (Śaṅkara) ແມ່ນແມ່ນຖືກກັນອອກເນື່ອງຈາກຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງສະມຣິຕິ ແຕ່ເມື່ອຖືກທຸກທ້ອນໂດຍຍຸກກະລິ ກໍຍັງໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ

Verse 37

अश्रद्दधानाः पुरुषा मूर्खा दम्भविवर्धिताः । न सिध्यन्ति दुरात्मानः कुदृष्टान्तार्थकीर्तनाः

ຜູ້ຊາຍທີ່ບໍ່ມີສັດທາ ໂງ່ເຂົາ ແລະພອງໂຕດ້ວຍຄວາມຫຼອກລວງ ບໍ່ອາດສຳເລັດໄດ້ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວທີ່ອ້າງຕົວຢ່າງບິດເບືອນ ແລະກ່າວຄວາມໝາຍຄົດຄ້ຽວ ບໍ່ເຄີຍບັນລຸສິດທິທາງຈິດວິນຍານ

Verse 38

महाभाग्येऽपि तीर्थस्य शाङ्करं व्रतमास्थिताः । वियोनिं यान्त्यसन्दिग्धं लौलुप्येन समन्विताः

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ ຜູ້ທີ່ຖືວຣະຕະໄສວະ (Śaiva vrata) ແຕ່ມີຄວາມໂລບປົກຄອງ ຍ່ອມຕົກສູ່ຍົນີທີ່ບໍ່ຄວນແນ່ນອນ—ໄດ້ເກີດໃໝ່ຢ່າງຕ່ຳຕ້ອຍ

Verse 39

न तीर्थैर्न च दानैश्च दुष्कृतं हि विलुप्यते । अज्ञानाच्च प्रमादाच्च कृतं पापं विनश्यति

ກຳຊົ່ວບໍ່ໄດ້ຖືກລົບລ້າງແທ້ໆ ແຕ່ດ້ວຍການໄປຕີຣຖະຫຼືການໃຫ້ທານເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ບາບທີ່ເຮັດເນື່ອງຈາກອະວິຊາ ຫຼືຄວາມປະມາດ ສາມາດຖືກທຳລາຍໄດ້ ເມື່ອຄວາມເຂົ້າໃຈຖືກຕ້ອງແລະການສຳລວມຕົນເກີດຂຶ້ນ

Verse 40

एवं ज्ञात्वा तु विधिना वर्तितव्यं द्विजातिभिः । परं ब्रह्म जपद्भिश्च वार्तितव्यं मुहुर्मुहुः

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງພຶງປະພຶດຕາມພິທີວິນັຍອັນຖືກຕ້ອງ. ແລະຜູ້ທຳຊະປະສັນລະເສີນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ພຶງລະລຶກພິຈາລະນາຊ້ຳໆ ຢູ່ເນືອງນິດ.

Verse 41

ऊर्ध्वरूपं विरूपाक्षं योऽधीते रुद्रमेव च । ईशानं पश्यते साक्षात्षण्मासात्सङ्गवर्जितः

ຜູ້ໃດສຶກສາບົດ ‘ອູຣະທະວະຣູປະ’ ແລະ ‘ວິຣູປາກຊະ’ ພ້ອມທັງອ່ານພາກຣຸທຣະ ແລະຢູ່ໂດຍປອດຈາກຄວາມຍຶດຕິດໂລກີ—ພາຍໃນຫົກເດືອນຈະໄດ້ເຫັນອີສານ (ພຣະສິວະ) ໂດຍກົງ.

Verse 42

संहिताया दशावृत्तीर्यः करोति सुसंयतः । नर्मदातटमाश्रित्य स मुच्येत्सर्वपातकैः

ຜູ້ໃດມີວິນັຍ ແລະສຳລວມຕົນ ອາໄສຢູ່ທີ່ຝັ່ງນ້ຳນຣະມະດາ ແລ້ວສວດສັງຫິຕາໃຫ້ຄົບສິບຮອບ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບຫນັກທັງປວງ.

Verse 43

पुराणसंहितां वापि शैवीं वा वैष्णवीमपि । यः पठेन्नर्मदातीरे शिवाग्रे स शिवात्मकः

ຈະເປັນສັງຫິຕາແຫ່ງປຸຣານະ ຫຼືແບບໄສວະ ຫຼືແມ່ນແບບໄວສະນະວະກໍຕາມ—ຜູ້ໃດອ່ານຢູ່ຝັ່ງນ້ຳນຣະມະດາ ຕໍ່ໜ້າພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີສະພາວະແຫ່ງສິວະ.

Verse 44

आ भूतसंक्षयं यावत्स्वर्गलोके महीयते । संसाख्यसनं हातुं पुरा प्रोक्तं तु नन्दिना

ເຂົາຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນສະຫວັນໂລກ ຈົນກວ່າຈະເຖິງການສະລາຍຂອງສັດທັງປວງ. ‘ສັງສາຂະຍາສະນະ’ ນີ້—ວັດປະຕິບັດເພື່ອປ່ອຍວາງຄວາມພົວພັນໂລກີ—ນັນທີໄດ້ສອນໄວ້ແຕ່ກ່ອນ.

Verse 45

देवर्षिसिद्धगन्धर्वसमवाये शिवालये । नन्दिगीतामिमां राजञ्छृणुष्वैकमनाः शुभाम्

ໃນວິຫານພຣະສິວະ ທ່າມກາງຊຸມນຸມຂອງຣິຊີເທວະ ສິດທະ ແລະ ຄັນທັບພະ—ໂອ ພຣະຣາຊາ ຈົ່ງຟັງເພງມົງຄຸນຂອງນັນທີ ດ້ວຍໃຈເອກາກຣະ

Verse 46

स्वर्गमोक्षप्रदां पुण्यां संसारभयनाशिनीम्

ນີ້ແມ່ນມົງຄຸນແລະເປັນບຸນ—ປະທານສະຫວັນແລະໂມກສະ—ທຳລາຍຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງສັງສານ

Verse 47

संसारगह्वरगुहां प्रविहातुमेतां चेदिच्छथ प्रतिपदं भवतापखिन्नाः । नानाविधैर्निजकृतैर्बहुकर्मपाशैर्बद्धाः सुखाय शृणुतैकहितं मयोक्तम्

ຖ້າພວກເຈົ້າຜູ້ເມື່ອຍລ້າທຸກກ້າວດ້ວຍໄຟແຫ່ງທຸກຂ໌ໃນສັງສານ ປາຖະໜາຈະຫຼຸດອອກຈາກຖ້ຳເຫວລຶກແຫ່ງສັງສານນີ້ແທ້ໆ—ແມ່ນແຕ່ຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງກຳຫຼາຍຢ່າງຈາກການກະທຳຂອງຕົນ—ເພື່ອປະໂຫຍດແລະຄວາມສະຫງົບຂອງພວກເຈົ້າ ຈົ່ງຟັງຄຳສອນອັນເປັນປະໂຫຍດພຽງຫນຶ່ງນີ້ທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວ

Verse 48

शक्र वक्रगतिं मा गा मा कृथा यम यातनाम् । चेतः प्रचेतः शमय लौलुप्यं त्यज वित्तप

ໂອ ສັກກະຣະ ຢ່າໄປຕາມທາງຄົດຄ້ຽວ; ຢ່າສ້າງທຸກຂ໌ທັນທະນາໃນໂລກພຣະຍົມ. ໂອ ໃຈເອີຍ ຈົ່ງມີສະຕິ: ຈົ່ງລະງັບຕົນ ລະຄວາມໂລບ ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງຊັບ

Verse 49

दीनानाथविशिष्टेभ्यो धनं सर्वं परित्यज । यदि संसारजलधेर्वीचीप्रेङ्खोल्लनातुरः

ຈົ່ງສະຫຼະຊັບທັງໝົດເປັນທານແກ່ຜູ້ທຸກຍາກແລະຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ—ໂດຍສະເພາະຜູ້ຂັດສົນເຊັ່ນນັ້ນ—ຖ້າເຈົ້າທຸກໃຈເພາະຖືກຄື້ນແຫ່ງທະເລສັງສານໂຍນໄຫວ

Verse 50

जन्मोद्विग्नं मृतेस्त्रस्तं ग्रस्तं कामादिभिर्नरम् । स्रस्तं यो न यमादिभ्यः पिनाकी पाति पावनः

ຜູ້ໃດກະວົນກະວາຍເນື່ອງຈາກການເກີດ ຢ້ານກົວຄວາມຕາຍ ແລະຖືກກາມກັບກິເລດອື່ນໆຄອບງໍາ—ພຣະປິນາກີ ພຣະສິວະຜູ້ບໍລິສຸດ ຍ່ອມປົກປ້ອງ ບໍ່ໃຫ້ຕົກໃນມືຂອງຍົມ ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ຄ້າຍກັນ.

Verse 51

मा धेहि गर्वं कीनाश हास्यं यास्यसि पीडयन् । प्राणिनं सर्वशरणं तद्भावि शरणं तव

ໂອ ຄົນຕະໜີ່ ຢ່າຖືອວດດີ; ເມື່ອເຈົ້າທໍລະມານສັດມີຊີວິດ ເຈົ້າຈະເປັນທີ່ເຢາະເຍີ້ຍ. ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສັດທັງປວງ ໃນທ້າຍທີ່ສຸດຈະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງເຈົ້າ.

Verse 52

कालः करालको बालः को मृत्युः को यमाधमः । शिवविष्णुपराणां हि नराणां किं भयं भवेत्

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະສິວະ ແລະພຣະວິສນຸ ການເວລາອັນນ່າຢ້ານກໍກາຍເປັນເຫມືອນເດັກນ້ອຍ—ຄວາມຕາຍແມ່ນຫຍັງ, ຍົມອັນຕໍ່າຊ້າແມ່ນຫຍັງ? ຄວາມຢ້ານໃດຈະເກີດແກ່ເຂົາໄດ້?

Verse 53

भवभारार्तजन्तूनां रेवातीरनिवासिनाम् । भर्गश्च भगवांश्चैव भवभीतिविभेदनौ

ສໍາລັບສັດທັງຫຼາຍທີ່ທຸກທ້ອນເນື່ອງຈາກພາລະໜັກແຫ່ງສັງສານ, ໂດຍສະເພາະຜູ້ອາໄສຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ໍາເຣວາ, ພຣະພັຣຄະ (ພຣະສິວະ) ແລະພຣະພະຄະວານ (ພຣະວິສນຸ) ແມ່ນສອງພຣະອົງຜູ້ທໍາລາຍຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງສັງສານໃຫ້ແຕກສະລາຍ.

Verse 54

शिवं भज शिवं ध्याय शिवं स्तुहि शिवं यज । शिवं नम वराक त्वं ज्ञानं मोक्षं यदीच्छसि

ຈົ່ງບູຊາພຣະສິວະ, ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະສິວະ, ຈົ່ງສັນລະເສີນພຣະສິວະ, ຈົ່ງທໍາຍັດຍະແດ່ພຣະສິວະ; ໂອ ຜູ້ອ່ອນແອ, ຈົ່ງນົບນ້ອມພຣະສິວະ—ຖ້າເຈົ້າປາດຖະໜາຍານແທ້ ແລະໂມກສະ.

Verse 55

पठ पञ्चाननं शास्त्रं मन्त्रं पञ्चाक्षरं जप । धेहि पञ्चात्मकं तत्त्वं यज पञ्चाननं परम्

ຈົ່ງສຶກສາຄຳສອນໃນຄຳພີຂອງພຣະປັນຈານະຜູ້ມີຫ້າພັກ; ຈົ່ງຈະປະມະນຕຣາຫ້າພະຍາງ; ຈົ່ງພິຈາລະນາຕັດຕະວະຫ້າປະການ; ແລະບູຊາພຣະປັນຈານະອັນສູງສຸດເຖີດ।

Verse 56

किं तैः कर्मगणैः शोच्यैर्नानाभावविशेषितैः । यदि पञ्चाननः श्रीमान् सेव्यते सर्वथा शिवः

ພິທີກຳແລະການກະທຳອັນນ່າສົງສານ—ທີ່ແຕກຕ່າງດ້ວຍເຈດຕະນານານາ—ຈະຈຳເປັນອັນໃດ, ຖ້າພຣະສິວະປັນຈານະຜູ້ສະຫງ່າງາມ ໄດ້ຮັບການບໍລິການດ້ວຍໃຈທັງໝົດໃນທຸກປະການ?

Verse 57

किं संसारगजोन्मत्तबृंहितैर्निभृतैरपि । यदि पञ्चाननो देवो भावगन्धोपसेवितः

ແມ່ນແຕ່ຄຳເວົ້າທີ່ສຳລວມ ແລະຂຶ້ນຂັງ ທີ່ພຽງແຕ່ກ້ອງຄືນດັ່ງສຽງແຕຣຂອງຊ້າງໂລກຜູ້ຄຸ້ມຄັ່ງ—ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ, ຖ້າບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະປັນຈານະດ້ວຍກິ່ນຫອມແຫ່ງພັກຕິຈາກໃນໃຈ?

Verse 58

रे मूढ किं विषादेन प्राप्य कर्मकदर्थनाम् । भवानीवल्लभं भीमं जप त्वं भयनाशनम्

ເຮົາຄົນໂງ່, ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງຈົມໃນຄວາມເສົ້າ ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມອັບອາຍຈາກກຳຂອງຕົນ? ຈົ່ງຈະປະນາມ “ພີມະ” ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພະນາງພະວານີ, ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 59

नर्मदातीरनिलयं दुःखौघविलयंकरम् । स्वर्गमोक्षप्रदं भर्गं भज मूढ सुरेश्वरम्

ເຮົາຜູ້ຫຼົງຜິດ, ຈົ່ງບູຊາ “ພະພາຣຄະ” ຈອມແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ຜູ້ພຳນັກຢູ່ຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ, ຜູ້ລະລາຍຄື້ນຄວາມທຸກ, ແລະປະທານທັງສະຫວັນແລະໂມກສະ.

Verse 60

विहाय रेवां सुरसिन्धुसेव्यां तत्तीरसंस्थं च हरं हरिं च । उन्मत्तवद्भावविवर्जितस्त्वं क्व यासि रे मूढ दिगन्तराणि

ລະທິ້ງແມ່ນ້ຳເຣວາອັນສັກສິດ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍັງບູຊາ, ແລະລະທິ້ງທັງຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລະຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ຜູ້ສະຖິດຢູ່ຝັ່ງນາງ—ໄຮ້ຄວາມສັດທາອັນຖືກຕ້ອງດັ່ງຄົນຄຸ້ມຄັ່ງ—ໂອ ຄົນໂງ່, ເຈົ້າຈະໄປໃສ ພະເນຈອນໄປຫາທິດໄກໆ?

Verse 61

भज रेवाजलं पुण्यं यज रुद्रं सनातनम् । जप पञ्चाक्षरीं विद्यां व्रज स्थानं च वाञ्छितम्

ຈົ່ງນົບນ້ອມຕໍ່ນ້ຳອັນບຸນຂອງເຣວາ; ຈົ່ງບູຊາຣຸດຣະຜູ້ນິລັນດອນ. ຈົ່ງຈັບະວິທະຍາປັນຈະອັກສະຣີ; ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 62

क्लेशयित्वा निजं कायमुपायैर्बहुभिस्तु किम् । भज रेवां शिवं प्राप्य सुखसाध्यं परं पदम्

ຈະທໍາໃຫ້ກາຍຕົນເອງທຸກທໍລະມານດ້ວຍວິທີຫຼາຍຢ່າງໄປເພື່ອຫຍັງ? ຈົ່ງພຶງເຣວາ ແລະເຂົ້າເຖິງພຣະສິວະ; ແລ້ວຈະໄດ້ບັນລຸປະຣະມະບົດອັນສູງສຸດ ທີ່ສໍາເລັດໄດ້ໂດຍງ່າຍດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຂອງທ່ານ

Verse 63

एवं कैलासमासाद्य नदीं स शिवसन्निधौ । जगौ यल्लोकपालानां तन्मयोक्तं तवाधुना

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຖິງໄກລາສາ ໃນພຣະສິວະສະນິດ ລາວໄດ້ກ່າວຕໍ່ເຫຼົ່າຜູ້ພິທັກໂລກ; ເລື່ອງນັ້ນແຫຼະ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ

Verse 64

मार्कण्डेय उवाच । स्नानदानपरो यस्तु नित्यं धर्ममनुव्रतः । नर्मदातीरमाश्रित्य मुच्यते सर्वपातकैः

ມາຣະກັນເຑຍະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດມຸ່ງໝັ້ນໃນການອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະການໃຫ້ທານ, ປະພຶດຕາມທັມມະທຸກມື້—ເມື່ອພຶງຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ

Verse 65

विधिहीनो जपेन्नित्यं वेदान्सर्वाञ्छतं समाः । मृत्युलाङ्गलजाप्येन समो योऽप्यधिको गुणैः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຂາດພິທີວິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແຕ່ຍັງຈະສວດຈົບວີດທັງປວງທຸກມື້ຕະຫຼອດຮ້ອຍປີ ກໍຍັງໄດ້ພຽງເທົ່າກັບບຸນຜົນຈາກການຈະປະມະນຕຣ «ມຣິຕຍຸ-ລາງກະລ»; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຈະປະນັ້ນຍິ່ງປະເສີດກວ່າໃນຄຸນຄ່າ.

Verse 66

बीजयोन्यविशुद्धस्तु यथा रुद्रं न विन्दति । तथा लाङ्गलमन्त्रोऽपि न तिष्ठति गतायुषि

ດັ່ງຄົນທີ່ເມັດກຳເນີດແລະສາຍຕະກູນບໍ່ບໍລິສຸດ ຍ່ອມບໍ່ໄດ້ພົບພຣະຣຸທຣ ຉັນໃດ ມົນຕຣລາງກະລກໍຉັນນັ້ນ ບໍ່ຕັ້ງຢູ່ໃຫ້ຜົນແກ່ຜູ້ທີ່ອາຍຸໄດ້ໝົດສິ້ນ ຫຼືອ່ອນແຮງທາງວິນຍານ.

Verse 67

गायत्रीजपसंयुक्तः संयमी ह्यधिको गुणैः । अग्निमीडे इषेत्वो वा अग्न आयाहि नित्यदा

ຜູ້ມີສັງວອນແລະປະກອບດ້ວຍການຈະປະພຣະຄາຍະຕຣີ ຍ່ອມເປັນຜູ້ສູງສົ່ງໃນຄຸນທຳ. ຫຼືຈະສວດຄຳເຊີນແຫ່ງວີດ ເຊັ່ນ “agnim īḍe”, “iṣetvo” ແລະ “agna āyāhi” ເປັນນິດທຸກມື້ກໍຄວນກະທຳ.

Verse 68

शन्नो देवीति कूलस्थो जपेन्मुच्येत किल्बिषैः

ຢືນຢູ່ທີ່ຝັ່ງນ້ຳ ແລ້ວຄວນຈະປະມົນຕຣທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “śaṃ no devī…”. ດ້ວຍຈະປະນັ້ນ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບກຳ.

Verse 69

साङ्गोपाङ्गांस्तथा वेदाञ्जपन्नित्यं समाहितः । न तत्फलमवाप्नोति गायत्र्या संयमी यथा

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຈະສວດຈົບວີດເປັນນິດ ພ້ອມທັງອັງຄະແລະອຸປັງຄະ ໂດຍຈິດແນ່ວແນ່ ກໍຍັງບໍ່ໄດ້ຜົນເທົ່າກັບຜູ້ສັງວອນຕົນຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະຄາຍະຕຣີ.

Verse 70

रुद्राध्यायं सकृज्जप्त्वा विप्रो वेदसमन्वितः । मुच्यते सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति

ພຣາຫມັນຜູ້ມີຄວາມຮູ້ແຫ່ງເວດ ເມື່ອສວດບົດຣຸດຣາທະຍາຍະແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປຮອດວິສະນຸໂລກ

Verse 71

अन्यद्वै जप्यसंस्थानं सूक्तमारण्यकं तथा । मुच्यते सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति

ເຊັ່ນດຽວກັນ ການສວດຈະປະຂໍ້ຄວາມທີ່ກຳນົດໄວ້ອື່ນໆ—ສູກຕະແຫ່ງເວດ ແລະຕອນຈາກອາຣັນຍະກະ—ຍ່ອມພົ້ນບາບທັງປວງ ແລະໄປຮອດວິສະນຸໂລກ

Verse 72

यत्किंचित्क्रियते जाप्यं यच्च दानं प्रदीयते । नर्मदाजलमाश्रित्य तत्सर्वं चाक्षयं भवेत्

ຈະປະໃດໆທີ່ເຮັດ ແລະທານໃດໆທີ່ຖວາຍ—ເມື່ອອາໄສນ້ຳນະຣະມະດາ—ທັງໝົດນັ້ນຍ່ອມເປັນອັກຊະຍະ ມີຜົນບໍ່ເສື່ອມ

Verse 73

एवंविधैर्व्रतैर्नित्यं नर्मदां ये समाश्रिताः । ते मृता वैष्णवं यान्ति पदं वा शैवमव्ययम्

ຜູ້ໃດທີ່ອາໄສນະຣະມະດາເປັນທີ່ພຶ່ງພາ ແລະປະພຶດວຣະຕະແບບນີ້ເປັນນິດ ເມື່ອຕາຍແລ້ວຍ່ອມໄດ້ຮອດພະທີ່ບໍ່ເສື່ອມ—ຄືໂລກໄວສະນະວະ ຫຼືໂລກໄສວະ

Verse 74

सत्यलोकं नराः केचित्सूर्यलोकं तथापरे । अप्सरोगणसंवीता यावदाभूतसम्प्लवम्

ບາງຄົນໄປຮອດສັດຕະຍະໂລກ ແລະບາງຄົນກໍໄປຮອດສູຣະຍະໂລກ; ມີຝູງອັບສະຣາຫ້ອມລ້ອມ—ຈົນກວ່າເວລາມະຫາປຣະລະຍະແຫ່ງສັດທັງປວງຈະມາຮອດ

Verse 75

एवं वै वर्तमानेऽस्मिंल्लोके तु नृपपुंगव । ऋषीणां दशकोट्यस्तु कुरुक्षेत्रनिवासिनाम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ໂລກນີ້ຍັງດໍາເນີນໄປດັ່ງເກົ່າ ໂອ້ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ກ່າວກັນວ່າ ມີລຶສີສິບໂກຕິພໍານັກຢູ່ກຸຣຸເກດຕຣະ।

Verse 76

मया सह महाभाग नर्मदातटमाश्रिताः । फलमूलकृताहारा अर्चयन्तः स्थिताः शिवम्

ໂອ້ ຜູ້ມີວາສນາດີ, ພ້ອມກັບຂ້າພະເຈົ້າ ພວກເຂົາໄດ້ອາໄສຢູ່ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ໍານຣະມະດາ; ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍຜົນໄມ້ແລະຮາກໄມ້ ແລະຕັ້ງມັ່ນບູຊາພຣະສິວະຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 77

तच्च वर्षशतं दिव्यं कालसंख्यानुमानतः । षड्विंशतिसहस्राणि तानि मानुषसंख्यया

ໄລຍະທິບພະໜຶ່ງຮ້ອຍປີນັ້ນ—ເມື່ອນັບຕາມການຄໍານວນເວລາຂອງເທວະ—ໃນການນັບຂອງມະນຸດເທົ່າກັບຊາວຫົກພັນປີ।

Verse 78

ततस्तस्यामतीतायां सन्ध्यायां नृपसत्तम । शेषं मानुष्यमेकं तु काले वर्षशतं स्थितम्

ຕໍ່ມາ ໂອ້ ພະຣາຊາຜູ້ສູງສຸດ ເມື່ອຊ່ວງສັນທະຍານັ້ນຜ່ານພົ້ນໄປ ກໍເຫຼືອພຽງແຕ່ໄລຍະຂອງມະນຸດໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ; ແຕ່ໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງການເວລາ ມັນກໍດໍາລົງຢູ່ເຖິງໜຶ່ງຮ້ອຍປີ។

Verse 79

ततोऽभवदनावृष्टिर्लोकक्षयकरी तदा । यया यातं जगत्सर्वं क्षयं भूयो हि दारुणम्

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ກໍເກີດຄວາມແຫ້ງແລ້ງບໍ່ມີຝົນ ອັນນໍາໄປສູ່ຄວາມພິນາດແຫ່ງໂລກທັງຫຼາຍ; ໂດຍເຫດນັ້ນ ສັບພະຈັກກະວານທັງໝົດຈຶ່ງຫວນໄປສູ່ຄວາມພິນາດອັນນ່າຢ້ານອີກຄັ້ງ।

Verse 80

ये पूर्वमिह संसिद्धा ऋषयो वेदपारगाः । तेषां प्रभावाद्भगवान् ववर्ष बलवृत्रहा

ເນື່ອງດ້ວຍອານຸພາບຕະປະຂອງບັນດາລຶສີຜູ້ເຄີຍບັນລຸສິດທິຢູ່ນີ້ ແລະເປັນຜູ້ຂ້າມຝັ່ງແຫ່ງເວດາ, ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ກ້າແຂງຜູ້ປາບວຶດຕຣະ ໄດ້ປະທານຝົນລົງມາ.

Verse 81

महती भूरिसलिला समन्ताद्वृष्टिराहिता । ततो वृष्ट्या तु तेषां वै वर्तनं समजायत

ຕໍ່ມາ ຝົນໃຫຍ່ທີ່ອຸດົມໄປດ້ວຍນ້ຳຫຼາຍ ໄດ້ຕົກລົງຮອບດ້ານ; ໂດຍຝົນນັ້ນ ການດຳລົງຊີວິດ ແລະຄວາມສືບຕໍ່ຂອງພວກເຂົາ ກໍກັບຄືນມາອີກຄັ້ງ.

Verse 82

पुनर्युगान्ते सम्प्राप्ते किंचिच्छेषे कलौ युगे । निःशेषमभवत्सर्वं शुष्कं स्थावरजङ्गमम्

ອີກຄັ້ງ ເມື່ອຍຸການຕະມາຮອດ ແລະໃນກາລີຍຸກເຫຼືອພຽງນ້ອຍ, ທຸກສິ່ງທັງທີ່ຢູ່ນິ່ງແລະທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ກໍແຫ້ງສິ້ນເຊີງ.

Verse 83

निर्वृक्षौषधगुल्मं च तृणवीरुद्विवर्जितम् । अनावृष्टिहतं सर्वं भूमण्डलमभूद्भृशम्

ແຜ່ນດິນທັງປວງຖືກຄວາມແຫ້ງແລ້ງຈາກການບໍ່ມີຝົນທຳລາຍຢ່າງໜັກ—ບໍ່ມີຕົ້ນໄມ້ ພືດຢາ ແລະພຸ່ມໄມ້ ທັງຍັງຂາດຫຍ້າແລະເຄືອວັນລະຍາ.

Verse 84

ततस्ते ऋषयः सर्वे क्षुत्तृषार्ताः सहस्रशः । युगस्वभावमाविष्टा हीनसत्त्वा अभवन्नृप

ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາລຶສີທັງປວງນັບເປັນພັນໆ ຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມຫິວນ້ຳທຳທຸກ ຖືກສະພາບແຫ່ງຍຸກຄອບງຳ; ໂອ ພຣະຣາຊາ ພະລັງສັດຕະວະຂອງພວກເຂົາກໍອ່ອນລົງ.

Verse 85

नष्टहोमस्वधाकारे युगान्ते समुपस्थिते । किं कार्यं क्व नु यास्यामः कोऽस्माकं शरणं भवेत्

ເມື່ອຍຸກສິ້ນສຸດມາຮອດ ແລະພິທີໂຮມະກັບການຖວາຍ “ສະວະທາ” ຫາຍໄປ ພວກເຮົາຈະເຮັດຫຍັງ? ຈະໄປໃສ? ໃຜຈະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງພວກເຮົາ?

Verse 86

तानहं प्रत्युवाचेदं मा भैष्टेति पुनःपुनः । ईदृग्विधा मया दृष्टा बहवः कालपर्ययाः

ຂ້ອຍຕອບພວກເຂົາຊ້ຳໆວ່າ “ຢ່າຢ້ານ” ການຜັນຜວນແລະການກັບຄືນຂອງກາລະເວລາແບບນີ້ ຂ້ອຍເຄີຍເຫັນມາຫຼາຍແລ້ວ

Verse 87

नर्मदातीरमाश्रित्य ते सर्वे गमिता मया । एषा हि शरणं देवी सम्प्राप्ते हि युगक्षये

ຂ້ອຍນຳພວກເຂົາທັງໝົດມາທີ່ນີ້ ໂດຍອາໄສຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ເພາະເມື່ອຍຸກສິ້ນສຸດມາຮອດ ເທວີນະຣະມະດານີ້ແຫຼະແມ່ນທີ່ພຶ່ງອັນແທ້

Verse 88

नान्या गतिरिहास्माकं विद्यते द्विजसत्तमाः । जनित्री सर्वभूतानां विशेषेण द्विजोत्तमाः

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ທີ່ນີ້ພວກເຮົາບໍ່ມີທາງອື່ນ ຫຼືທີ່ພຶ່ງອື່ນໃດ ນາງແມ່ນແມ່ຂອງສັດທັງປວງ—ໂດຍພິເສດ ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ສູງສຸດ

Verse 89

पितामहा ये पितरो ये चान्ये प्रपितामहाः । ते समस्ता गताः स्वर्गं समाश्रित्य महानदीम्

ປູ່ຕາ ພໍ່ ແລະບັນພະບຸລຸດອື່ນໆ—ຮວມທັງປູ່ທວດ—ລ້ວນໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ ໂດຍອາໄສມະຫານະທີນີ້ເປັນທີ່ພຶ່ງ

Verse 90

भृग्वाद्याः सप्त ये त्वासन्मम पूर्वपितामहाः । धौमृणी च महाभागा मम भार्या शुचिस्मिता । मनस्वती च या मता भार्गवोऽङ्गिरसस्तथा

ພວກ຤ິສີເຈັດອົງ ເລີ່ມຈາກ ພຣຶກຸ ຜູ້ເປັນບັນພະບຸລຸດເກົ່າແກ່ຂອງຂ້າ; ແລະ ທໍາມຣຶນີ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ—ເປັນພັນລະຍາຂອງຂ້າ ຜູ້ມີຮອຍຍິ້ມບໍລິສຸດ; ແລະ ມະນັສວະຕີ ຜູ້ຖືກລະລຶກໃນປະເພນີ; ພ້ອມທັງ ພາຣຄະວະ ແລະ ອາງຄິຣະສ—ລ້ວນເກີ່ຍວພັນກັບສິດທິອັນສັກສິດນີ້।

Verse 91

पुलस्त्यः पुलहश्चैव वसिष्ठात्रेयकाश्यपाः । तथान्ये च महाभागा नियमव्रतचारिणः । अन्ये च शतसाहस्रा अत्र सिद्धिं समागताः

ປຸລັສຕະຍະ, ປຸລະຫະ, ວະສິດຖະ, ອະຕຣິ ແລະ ກາຊະຍະປະ; ພ້ອມທັງຜູ້ມີບຸນຍິ່ງອື່ນໆ ຜູ້ປະພຶດນິຍົມແລະພຣົດ—ແທ້ຈິງ ຍັງມີອີກນັບແສນຜູ້ມາຮອດສິດທິສຳເລັດຢູ່ນີ້।

Verse 92

तस्मादियं महाभागा न मोक्तव्या कदाचन । नान्या काचिन्नदी शक्ता लोकत्रयफलप्रदा

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນ້ຳຜູ້ມີມະຫາພອນນີ້ ບໍ່ຄວນຖືກລະທິ້ງເລີຍ. ບໍ່ມີແມ່ນ້ຳອື່ນໃດມີອຳນາດປະທານຜົນແຫ່ງໄຕຣໂລກໄດ້।

Verse 93

द्वन्द्वैरनेकैर्बहुभिः क्षुत्तृषाद्यैर्महाभयैः । मुच्यन्ते ते नराः सद्यो नर्मदातीरवासिनः

ຜູ້ຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ຕາມຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ ຍ່ອມພົ້ນໄດ້ທັນທີຈາກຄວາມຄູ່ຕໍ່ຕ້ານແລະຄວາມລຳບາກຫຼາຍຢ່າງ—ຄວາມຫິວ ຄວາມກະຫາຍ ແລະຄວາມຢ້ານກົວໃຫຍ່ອື່ນໆ।

Verse 94

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सेवितव्या सरिद्वरा । वाञ्छद्भिः परमं श्रेय इह लोके परत्र च

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາດຖະນາຄວາມເກື້ອກູນສູງສຸດ ຄວນບຳເນົາການຮັບໃຊ້ແລະນົບນ້ອມແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດນີ້ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທຸກປະການ—ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ।