Vyāsotpatti-kathana (Account of the Birth/Origin of Vyāsa)

Verse 1

मुनय ऊचुः । व्यासोत्पत्तिं महाबुद्धे ब्रूहि सूत दयानिधे । कृपया परया स्वामिन्कृतार्थान्निष्कुरु प्रभो

ບັນດາມຸນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງເຖິງການກຳເນີດ ແລະຕົ້ນກຳເນີດຂອງ ວະຍາສະ. ໂດຍພຣະກະລຸນາອັນສູງສຸດຂອງທ່ານ ໂອ ອາຈານຜູ້ຄວນບູຊາ ຂໍຈົ່ງໃຫ້ພວກເຮົາສຳເລັດຈຸດປະສົງ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.”

Verse 2

व्यासस्य जननी प्रोक्ता नाम्ना सत्यवती शुभा । विवाहिता तु सा देवी राज्ञा शन्तनुना किल

ສັດຍະວະຕີ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າເປັນແມ່ຂອງ ວະຍາສະ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ນາງຜູ້ຄວນເຄົາລົບນັ້ນ ໄດ້ອະພິເສກກັບພຣະຣາຊາ ຊັນຕະນຸ.

Verse 3

तस्यां जातो महायोगी कथं व्यासः पराशरात् । सन्देहोऽत्र महाञ्जातस्तं भवाञ्छेत्तुमर्हति

“ຈາກນາງນັ້ນ ມະຫາໂຍຄີ ວຽາສະ ເກີດມາໂດຍຜ່ານ ປະຣາຊະຣະ ໄດ້ແນວໃດ? ຄວາມສົງໄສໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ; ທ່ານສົມຄວນຈະຂາດຄວາມສົງໄສນີ້.”

Verse 4

सूत उवाच । एकदा तीर्थयात्रायां व्रजन्योगी पराशरः । यदृच्छया गतो रम्यं यमुनायास्तटं शुभम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອໂຍຄີ ປະຣາຊະຣະ ກຳລັງເດີນທາງໄປຈາລິກທີ່ທີຣຖະ (ສະຖານທີ່ຂ້າມນ້ຳອັນສັກສິດ) ດ້ວຍຄວາມບັງເອີນ ທ່ານໄດ້ໄປຮອດຝັ່ງຢະມຸນາອັນງາມ ແລະເປັນມົງຄຸນ.

Verse 5

निषादमाह धर्मात्मा कुर्वन्तं भोजनन्तदा । नयस्व यमुनापारं जलयानेन मामरम्

ແລ້ວຜູ້ມີທຳມະໃນໃຈ ໄດ້ກ່າວກັບນິສາດຜູ້ກຳລັງຈັດອາຫານວ່າ: “ຈົ່ງນຳຂ້າໄປຝັ່ງອື່ນຂອງແມ່ນ້ຳຢະມຸນາ ໂດຍເຮືອນ້ຳ ໃນບັດນີ້.”

Verse 6

इत्युक्तो मुनिना तेन निषादस्स्वसुतां जगौ । मत्स्यगन्धाममुं बाले पारं नावा नय द्रुतम्

ເມື່ອຖືກມຸນີນັ້ນກ່າວແລ້ວ ນິສາດກໍເອີ້ນລູກສາວຂອງຕົນວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ມີກິ່ນປາ, ຈົ່ງນຳທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບນີ້ ຂ້າມໄປຝັ່ງນັ້ນໂດຍເຮືອ ໃຫ້ໄວ.”

Verse 7

तापसोऽयं महाभागे दृश्यन्तीगर्भसंभवः । तितीर्षुरस्ति मर्धाब्धिश्चतुराम्नायपारगः

ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສະນາສູງສຸດ, ຕາປະສີນີ້—ເກີດຈາກຄັນຂອງ ດຣິຊະຍັນຕີ—ປາຖະໜາຈະຂ້າມທະເລແຫ່ງຄວາມວຸ່ນວາຍໃນໂລກ. ທ່ານໄດ້ຊຳນານໃນອາມນາຍສີ່ປະການ ແລະຍືນມັ່ນໃນຕະປະສະຍາ.

Verse 8

इति विज्ञापिता पित्रा मत्स्यगन्धा महामुनिम् । संवाहयति नौकायामासीनं सूर्य्यरोचिषम्

ດັ່ງນັ້ນ ຕາມທີ່ບິດາໄດ້ແນະນຳ ມັດສະຍະຄັນທາ ໄດ້ເລີ່ມບໍລິການຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລະນວດຖວາຍ ພຣະມະຫາມຸນີ ສູຣຍະໂຣຈິດ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ໃນເຮືອ.

Verse 9

कालयोगान्महायोगी तस्यां कामातुरोऽभवत् । दृष्ट्वा योऽप्सरसां रूपं न कदापि विमोहितः

ໂດຍອຳນາດອັນລຶກລັບຂອງກາລະ ມະຫາໂຢຄີນັ້ນກໍເກີດຄວາມກຳໜັດຕໍ່ນາງ—ຜູ້ທີ່ແມ່ນເຄີຍເຫັນຮູບງາມຂອງອັບສະຣາ ກໍບໍ່ເຄີຍຫຼົງໄຫຼເລີຍ.

Verse 10

ग्रहीतुकामः स मुनिर्दाशकन्यां मनोहराम् । दक्षिणेन करेणैतामस्पृशद्दक्षिणे करे

ມຸນີນັ້ນປາດຖະນາຈັບຕ້ອງລູກສາວຊາວຫາປາຜູ້ງາມ ແລ້ວຍື່ນມືຂວາໄປ ແຕະມືຂວາຂອງນາງ.

Verse 11

तमुवाच विशालाक्षीं वचनं स्मितपूर्वकम् । किमिदं क्रियये कर्म वाचंयम विगर्हितम्

ແລ້ວລາວໄດ້ກ່າວກັບນາງຕາໃຫຍ່ ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆກ່ອນວ່າ: “ນີ້ແມ່ນການກະທຳອັນນ່າຕຳນິອັນໃດ ທີ່ເຈົ້າກຳລັງຈະເຮັດ—ບໍ່ສົມຄວນແກ່ຜູ້ຮັກສາວາຈາ?”

Verse 12

वसिष्ठस्य कुले रम्ये त्वं जातोऽसि महामते । निषादजा त्वहम्ब्रह्मन्कथं संगो घटेत नौ

ໂອ້ ຜູ້ມີປັນຍາອັນສູງສົ່ງ, ທ່ານໄດ້ເກີດໃນຕະກູນອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງວະສິດຖະ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ້ ພຣາມ, ເປັນລູກສາວຂອງນີສາດາ, ການຮ່ວມກັນລະຫວ່າງພວກເຮົາຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ?

Verse 13

दुर्लभं मानुषं जन्म ब्राह्मणत्वं विशेषतः । तत्रापि तापसत्वं च दुर्लभं मुनिसत्तम

ການເກີດເປັນມະນຸດແມ່ນຍາກທີ່ຈະໄດ້ຮັບ—ໂດຍສະເພາະການເກີດເປັນພຣາມ. ເຖິງແມ່ນວ່າໃນບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ, ສະພາວະຂອງການບຳເພັນຕະບະທີ່ແທ້ຈິງກໍຍັງຫາຍາກ, ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ລືສີ.

Verse 14

विद्यया वपुषा वाचा कुलशीलेन चान्वितः । कामबाणवशं यातो महदाश्चर्यमत्र हि

ປະກອບດ້ວຍການຮຽນຮູ້, ຮູບຮ່າງທີ່ສວຍງາມ, ວາຈາທີ່ສຸພາບ, ຕະກູນທີ່ສູງສົ່ງ ແລະ ຄວາມປະພຶດທີ່ດີ, ແຕ່ລາວກໍຍັງຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງລູກສອນຂອງກາມະ—ແທ້ຈິງແລ້ວ, ນີ້ແມ່ນສິ່ງដែលໜ້າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 15

प्रवृत्तमप्यसत्कर्म कर्तुमेनं न कोऽपि ह । भुवि वारयितुं शक्तः शापभीत्यास्य योगिनः

ເຖິງແມ່ນວ່າລາວໄດ້ເລີ່ມເຮັດການທີ່ບໍ່ຊອບທຳ, ແຕ່ກໍບໍ່ມີໃຜໃນໂລກສາມາດຂັດຂວາງລາວໄດ້—ຍ້ອນຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄຳສາບແຊ່ງຂອງໂຍຄີ.

Verse 16

इति संचिन्त्य हृदये निजगाद महामुनिम् । तावद्धैर्यं कुरु स्वामिन्यावत्त्वां पारयामि न

ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ຄິດໃນໃຈດັ່ງນັ້ນ, ລາວກໍໄດ້ກ່າວຕໍ່ລືສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ວ່າ: “ໂອ້ ທ່ານຜູ້ສູງສົ່ງ, ຈົ່ງມີຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ກ້າຫານ—ຈົນກວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະສາມາດພາທ່ານຜ່ານໄປໄດ້ຢ່າງປອດໄພ, ຢ່າຟ້າវທໍ້ຖອຍໃຈ”.

Verse 17

सूत उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्या योगिराजः पराशरः । तत्याज पाणिं तरसा सिन्धोः पारं गतः पुनः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງແລ້ວ ພຣະລາຊະມຸນີ ປາຣາຊະຣະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງໂຍຄີ ໄດ້ປ່ອຍມືນາງຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະຂ້າມໄປຝັ່ງໄກອີກຄັ້ງ।

Verse 18

पुनर्जग्राह तां बालां मुनिं कामप्रपीडितः । कंपमाना तु सा बाला तमुवाच दयानिधिम्

ຖືກຄວາມທຸກທ້ອນແຫ່ງກາມຕັນຫາບີບຄັ້ນອີກ ມຸນີນັ້ນໄດ້ຈັບເອົານາງສາວນ້ອຍອີກຄັ້ງ। ນາງສາວນ້ອຍສັ່ນສະທ້ານ ແລ້ວກ່າວກັບທ່ານ—ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ।

Verse 19

दुर्गन्धाहं मुनिश्रेष्ठ कृष्णवर्णा निषादजा । भवांस्तु परमोदारविचारो योगिसत्तमः

ຂ້ານ້ອຍມີກິ່ນບໍ່ດີ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ; ຜິວຄ່ອນຂ້າງດໍາ ແລະເກີດຈາກສາຍນິສາດາ. ແຕ່ທ່ານເປັນຜູ້ມີວິຈາລະນາແລະຈິດໃຈອັນສູງສຸດ ໂອ ໂຍຄີຜູ້ຍອດຢ່າງແທ້.

Verse 20

नावयोर्घटते सङ्गो काचकांचनयोरिव । तुल्यजात्याकृतिकयोः संगः सौख्यप्रदो भवेत्

ລະຫວ່າງຄົນສອງຄົນທີ່ບໍ່ຄ້າຍກັນ ຄວາມກົງກຽວແທ້ບໍ່ເກີດຂຶ້ນ—ເຫມືອນແກ້ວກັບຄຳ. ແຕ່ການຄົບຫາຂອງຜູ້ມີຊາດແລະນິໄສຄ້າຍກັນ ຍ່ອມເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມສຸກ.

Verse 21

इत्युक्तेन तया तेन क्षणमात्रेण कामिनी । कृता योजनगंधा तु रम्यरूपा मनोरमा

ເມື່ອຖືກທ່ານນັ້ນເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ງາມນັ້ນ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ຖືກເຮັດໃຫ້ມີກິ່ນຫອມຟຸ້ງໄປໄກເຖິງໜຶ່ງໂຢຊະນະ ແລະກາຍເປັນຜູ້ມີຮູບງາມອ່ອນຊ້ອຍ ນ່າຊົມນ່າຮັກ।

Verse 22

पुनर्जग्राह तां बालां स मुनिः कामपीडितः । ग्रहीतुकामं तं दृष्ट्वा पुनः प्रोवाच वासवी

ຖືກກາມຕັນຫາບີບຄັ້ນ ນັກບວດຜູ້ນັ້ນໄດ້ຈັບນາງສາວນ້ອຍນັ້ນອີກຄັ້ງ. ເມື່ອນາງເຫັນລາວມຸ່ງຈະຄວ້າຈັບ ວາສະວີຈຶ່ງເວົ້າຂຶ້ນອີກຄັ້ງ।

Verse 23

रात्रौ व्यवायः कर्तव्यो न दिवेति श्रुतिर्जगौ । दिवासंगे महान्दोषो निन्दा चापि दुरासदा

ຄຳສອນອັນສັກສິດໄດ້ກ່າວວ່າ ການຮ່ວມສົມພັນຄວນເຮັດໃນຍາມຄ່ຳ ບໍ່ໃຫ້ເຮັດໃນຍາມກາງວັນ. ການຮ່ວມໃນກາງວັນນຳມາຊຶ່ງໂທດໃຫຍ່ ແລະການຕຳນິທີ່ຍາກຈະລຶບລ້າງ।

Verse 24

तस्मात्तावत्प्रतीक्षस्व यावद्भवति यामिनी । पश्यन्ति मानवाश्चात्र पिता मे च तटे स्थितः

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານຄອຍຢູ່ນີ້ກ່ອນ ຈົນກວ່າຍາມຄ່ຳຈະມາເຖິງ. ຜູ້ຄົນຢູ່ນີ້ກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ແລະພໍ່ຂ້ອຍກໍຢືນຢູ່ທີ່ຝັ່ງນ້ຳນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 25

तयोक्तमिदमाकर्ण्य वचनं मुनिपुंगवः । नीहारं कल्पयामास सद्यः पुण्यबलेन वै

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາທີ່ທັງສອງເວົ້າ ມຸນີຜູ້ປະເສີດກໍສ້າງມ່ານໝອກຂຶ້ນທັນທີ ໂດຍອໍານາດແຫ່ງບຸນທີ່ສະສົມໄວ້ແທ້ໆ।

Verse 26

नीहारे च समुत्पन्ने तमसा रात्रिसंनिभे । व्यवायचकिता बाला पुनः प्रोवाच तम्मुनिम्

ເມື່ອໝອກເກີດຂຶ້ນ ແລະຄວາມມືດຄຸ້ມຄອງຄ້າຍຄືຄືນ ສາວນ້ອຍຜູ້ຕົກໃຈຕໍ່ການຮ່ວມສຳພັນ ກໍໄດ້ເວົ້າກັບມຸນີນັ້ນອີກຄັ້ງ।

Verse 27

योगिन्नमोघवीर्य्यस्त्वं भुक्त्वा गन्तासि मां यदि । सगर्भा स्यां तदा स्वामिन्का गतिर्मे भवेदिति

“ໂອ ໂຍຄີ, ພະລັງຂອງທ່ານບໍ່ເຄີຍລົ້ມເຫຼວ. ຖ້າທ່ານໄດ້ຊື່ນຊົມຂ້ອຍແລ້ວຈະໄປ, ຖ້າຂ້ອຍເກີດຕັ້ງຄັນ, ໂອ ນາຍເຈົ້າ—ຊະຕາກຳຂອງຂ້ອຍຈະເປັນແນວໃດ?”

Verse 28

कन्याव्रतं महाबुद्धे मम नष्टं भविष्यति । हसिष्यति तदा लोकाः पितरं किं ब्रवीम्यहम्

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ວຣະຕະແຫ່ງຄວາມເປັນກະລຸນາສາວພຣະຈາຣີຂອງຂ້າຈະຖືກທຳລາຍ. ເມື່ອນັ້ນຊາວໂລກຈະຫົວເຮາະເຢາະຢັນ—ຂ້າຈະກ່າວຫຍັງຕໍ່ພໍ່ຂອງຂ້າ?

Verse 29

पराशर उवाच । रम बाले मया सार्द्धं स्वच्छन्दं कामजै रसैः । स्वीयाभिलाषमाख्याहि पूरयाम्यधुना प्रिये

ພຣະປາຣາຊະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງນ້ອຍ, ຈົ່ງຫຼິ້ນສະໜຸກກັບຂ້າຢ່າງເສຣີ, ຮ່ວມກັນໃນຄວາມສຸກອັນເກີດຈາກກາມ. ຈົ່ງກ່າວຄວາມປາຖະໜາຂອງເຈົ້າ; ທີ່ຮັກ, ບັດນີ້ຂ້າຈະສຳເລັດໃຫ້”។

Verse 30

मदाज्ञासत्यकरणान्नाम्ना सत्यवती भव । वन्दनीया तथाशेषैर्योगिभिस्त्रिदशैरपि

“ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເຮັດໃຫ້ຄຳສັ່ງຂອງເຮົາເປັນຄວາມຈິງ ຈົ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ ‘ສັດຍະວະຕີ’. ແລະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມຂອງທຸກຜູ້—ທັງໂຢຄີ ແລະແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍ.”

Verse 31

सत्यवत्युवाच । जानते न पिता माता न वान्ये भुवि मानवाः । कन्याधर्मो न मे हन्याद्यदि स्वीकुरु मान्तदा

ສັດຍະວະຕີ ກ່າວວ່າ: “ບິດາ ແລະມານດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ ແລະມະນຸດອື່ນໆໃນໂລກນີ້ກໍບໍ່ຮູ້. ຖ້າທ່ານຮັບຂ້າພະເຈົ້າໃນບັດນີ້ ພຣະພິທີຄວາມເປັນກະລຸນາຂອງກະນຍາ (ພຣະຈັນທະພຣົມຈັນ) ຈະບໍ່ຖືກລະເມີດ.”

Verse 32

पुत्रश्च त्वत्समो नाथ भवेदद्भुतशक्तिमान् । सौगन्ध्यं सर्वदांगे मे तारुण्यं च नवंनवम्

“ໂອ ພຣະນາຖາ, ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າມີບຸດຜູ້ເທົ່າທຽມທ່ານ ມີພະລັງອັນອັດສະຈັນ. ແລະຂໍໃຫ້ກິ່ນຫອມສະຖິດຢູ່ໃນອະວະທຸກສ່ວນຂອງຂ້າພະເຈົ້າເສມອ, ພ້ອມທັງຄວາມໜຸ່ມສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ສົດໃໝ່ຢູ່ເລື້ອຍໆ.”

Verse 33

पराशर उवाच । शृणु प्रिये तवाभीष्टं सर्वं पूर्णं भविष्यति । विष्ण्वंशसंभवः पुत्रो भविता ते महायशाः

ປາຣາຊະຣະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເດີ ຜູ້ຮັກ—ທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ບຸດຊາຍຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ ກຳເນີດຈາກວົງສາວິສະນຸ ຈະເກີດແກ່ເຈົ້າ»។

Verse 34

किंचिद्वै कारणं विद्धि यतोऽहं कामपीडितः । दृष्ट्वा चाप्सरसारूपं नामुह्यन्मे नमः क्वचित्

ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນແທ້: ຂ້ອຍຖືກທໍລະມານໂດຍຕັນຫາ. ແມ່ນແຕ່ເຫັນຮູບອັບສະຣາ ໃຈຂ້ອຍກໍບໍ່ຫຼົງ—ບໍ່ເຄີຍສູນເສຍຄວາມນົບນ້ອມພາຍໃນເລີຍ।

Verse 35

मीनगन्धां समालक्ष्य त्वां मोहवशगोऽभवम् । न बाले भालपट्टस्थो ब्रह्मलेखोऽन्यथा भवेत्

ເມື່ອຂ້ອຍສັງເກດເຫັນກິ່ນປາຢູ່ເຈົ້າ ຂ້ອຍກໍຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງຄວາມຫຼົງ. ໂອ ສາວນ້ອຍເອີຍ, ຊະຕາທີ່ພຣະພຣະຫມາຂຽນໄວ້ເທິງໜ້າຜາກ ບໍ່ອາດກາຍເປັນອື່ນໄດ້।

Verse 36

पुराणकर्ता पुत्रस्ते वेदशाखाविभागकृत् । भविष्यति वरारोहे ख्यातकीर्तिर्जगत्त्रये

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມເອີຍ, ບຸດຂອງເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຮຽບຮຽງປຸຣານະ ແລະເປັນຜູ້ແບ່ງສາຂາແຫ່ງເວດ; ກຽດຊື່ຂອງລາວຈະລືອຊາໄປທົ່ວສາມໂລກ।

Verse 37

इत्युक्त्वा तां सुरम्याङ्गीं भुक्त्वा योगविशारदः । वव्राज शीघ्रं यमुनाजले स्नात्वा महामुने

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ນາງຜູ້ມີອະວະຍະງາມຢ່າງຍິ່ງ ຜູ້ຊຳນານໃນໂຍຄະກໍໄດ້ຮັບປະທານອາຫານ; ແລ້ວ—ໂອ ມະຫາມຸນີ—ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳໃນນ້ຳຢະມຸນາ ກໍອອກເດີນທາງໄປຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 38

सापि गर्भं दधाराशु द्वादशात्मसमप्रभम् । असूत सूर्य्यजाद्वीपे कामदेवमिवात्मजम्

ນາງກໍໄດ້ຕັ້ງຄັນໄວ ອຸ້ມໄວ້ພາຍໃນດ້ວຍລັດສະໝີເທົ່າກຳລັງສິບສອງປະການ; ແລະໃນເກາະ ສູຣຍະຊາ-ດວີປາ ນາງໄດ້ປະສູດບຸດຜູ້ດຸດດັ່ງພຣະກາມເທວະເອງ।

Verse 39

वामे कमण्डलुं बिभ्रद्दक्षिणे दण्डमुत्तमम् । पिशंगीभिर्जटाभिश्च राजितो महसां चयः

ພຣະອົງຖືກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ) ໃນມືຊ້າຍ ແລະຖືດັນດະ (ໄມ້ທອນອັນປະເສີດ) ໃນມືຂວາ; ຄັງແຫ່ງລັດສະໝີນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງ ປະດັບດ້ວຍຜົມຈະຕາສີນ້ຳຕານອ່ອນອັນພັນກັນ।

Verse 40

जातमात्रस्तु तेजस्वी मातरं प्रत्यभाषत । गच्छ मातर्यथाकामं गच्छाम्यहमतः परम्

ແຕ່ຜູ້ມີຮັດສະມີສະຫວ່າງໄສ ເມື່ອເກີດຂຶ້ນທັນທີ ກໍໄດ້ກ່າວກັບແມ່ວ່າ: “ແມ່ເອີຍ ໄປຕາມທີ່ແມ່ປາດຖະໜາ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈາກທີ່ນີ້ໄປສູ່ສະພາບອັນສູງສຸດ.”

Verse 41

मातर्यदा भवेत्कार्यं तव किंचिद्धृदीप्सितम् । संस्मृतश्चागमिष्यामि त्वदिच्छापूर्तिहेतवे

“ແມ່ເອີຍ ເມື່ອໃດທີ່ແມ່ມີກິດທີ່ຕ້ອງເຮັດ ຫຼືມີສິ່ງໃດທີ່ໃຈແມ່ປາດຖະໜາ, ເມື່ອແມ່ລະລຶກເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະມາແນ່ນອນ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາດຖະໜາຂອງແມ່ສຳເລັດ.”

Verse 42

इत्युक्त्वा मातृचरणावभिवाद्य तपोनिधिः । जगाम च तपः कर्त्तुं तीर्थं पापविशोधनम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະ (tapas) ໄດ້ກາບໄຫວ້ທີ່ຕີນແມ່ ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປຍັງຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ ຜູ້ຊຳລະບາບ ເພື່ອປະຕິບັດຕະປະ.

Verse 43

सापि पित्रन्तिकं याता पुत्रस्नेहाकुला सती । स्मरन्ती चरितं सूनोर्वर्णयन्ती स्वभाग्यकम्

ນາງກໍໄດ້ໄປຫາພໍ່ຂອງນາງເຊັ່ນກັນ. ດ້ວຍຄວາມຮັກລູກອັນທ່ວມທົ່ນ ນາງຜູ້ມີຄຸນທຳນັ້ນ ຄອຍລະລຶກເຖິງການປະພຶດຂອງລູກ ແລະເວົ້າສັນລະເສີນຄວາມໂຊກດີຂອງຕົນ.

Verse 44

द्वीपे जातो यतो बालस्तेन द्वैपायनोऽभवत् । वेदशाखाविभजनाद्वेदव्यासः प्रकीर्तितः

ເນື່ອງຈາກເດັກນ້ອຍນັ້ນເກີດຢູ່ເກາະ (dvīpa) ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ ດວຍປາຍານ; ແລະເນື່ອງຈາກທ່ານແບ່ງວິດາເປັນສາຂາ ຈຶ່ງຖືກສັນລະເສີນວ່າ ເວດະວະຍາສະ.

Verse 45

तीर्थराजं प्रथमतो धर्मकामार्थ मोक्षदम् । नैमिषं च कुरुक्षेत्रं गङ्गाद्वारमवन्तिकाम्

ກ່ອນອື່ນ ຂໍໃຫ້ສັນລະເສີນ «ຣາຊາແຫ່ງຕີຣຖະ» ຕີຣຖະອັນສູງສຸດ ຜູ້ປະທານ ທັມມະ, ກາມະ, ອັດຖະ ແລະ ໂມກສະ; ຕໍ່ມາ ນາຍມິສະ, ກຸຣຸກເສດຕະ, ຄັງຄາດວາຣ (ຮະຣິດວາຣ) ແລະ ອະວັນຕິກາ (ອຸຈໄຈນີ) ກໍຄວນນົບນ້ອມບູຊາ.

Verse 46

अयोध्यां मथुरां चैव द्वारकाममरावतीम् । सरस्वतीं सिंधुसङ्गं गंगा सागरसंगमम्

ອະໂຢດະຍາ ແລະ ມະຖຸຣາ, ອີກທັງ ດວາຣະກາ ແລະ ອະມະຣາວະຕີ; ແມ່ນ້ຳ ສະຣັສວະຕີ, ຈຸດບັນຈົບຂອງ ສິນທຸ, ແລະ ບ່ອນທີ່ ຄັງຄາ ພົບກັບທະເລ—ທັງໝົດນີ້ເປັນສະຖານທີ່ຄວນນົບນ້ອມບູຊາ.

Verse 47

काञ्चीं च त्र्यम्बकं चापि सप्तगोदावरीतटम् । कालञ्जरं प्रभासं च तथा बदरिकाश्रमम्

ແລະຄວນໄປຍັງ ການຈີ, ພ້ອມທັງ ຕຣະຍັມບະກະ; ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ໂຄດາວະຣີ ທີ່ ສັບຕະໂຄດາວະຣີ; ກາລັນຈະຣະ, ປຣະພາສະ, ແລະ ບະດະຣິກາຊຣະມະ ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 48

महालयन्तथोंकारक्षेत्रं वै पुरुषोत्तमम् । गोकर्णं भृगुकच्छं च भृगुतुंगं च पुष्करम्

ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງ ມະຫາລະຍະ, ແລະດັ່ງດຽວກັນ ເຂດສັກສິດ ໂອມກາຣະ-ເກສຕະ; ອີກທັງ ປຸຣຸໂສດຕະມະ—ພ້ອມດ້ວຍ ໂກກັນນະ, ພຣຶກຸກັດຈະ, ພຣຶກຸຕຸງກະ ແລະ ປຸສກະຣະ.

Verse 49

श्रीपर्वतादितीर्थानि धारातीर्थं तथैव च । गत्वावगाह्य विधिना चचार परमन्तपः

ທ່ານໄດ້ໄປຍັງທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດທັງຫຼາຍ ເລີ່ມແຕ່ ສຣີປະຫວັດ ແລະຍັງໄປຫາ ທາຣາ-ຕີຣຖະ ດ້ວຍ; ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມພິທີກຳນົດແລ້ວ ນັກບຳເນັດຕະປະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ—ຜູ້ລຸກໂຊນດ້ວຍຕະປະອັນແຮງກ້າ—ກໍສືບຕໍ່ການປະພຶດພຣະຕະປະຂອງຕົນ.

Verse 50

एवन्तीर्थान्यनेकानि नानादेशस्थितानि ह । पर्य्यटन्कालिकासूनुः प्रापद्वाराणसीम्पुरीम्

ດັ່ງນັ້ນ ບຸດແຫ່ງກາລິກາ ໄດ້ທ່ອງທ່ຽວຜ່ານຕີຣຖະອັນສັກສິດຫຼາຍແຫ່ງ ຢູ່ຫຼາຍດິນແດນ ແລະສຸດທ້າຍກໍໄດ້ເຖິງນະຄອນວາຣານະສີ।

Verse 51

यत्र विश्वेश्वरः साक्षादन्नपूर्णा महेश्वरी । भक्तानाममृतन्दातुं विराजेते कृपानिधी

ທີ່ນັ້ນ ວິສເວສະວະຣະ ພຣະສິວະໂດຍຕົງ ແລະ ອັນນະປູຣະນາ ມະເຫສະວະຣີ ພຣະເທວີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ສ່ອງສະຫວ່າງ—ທັງສອງເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ—ປະທານນ້ຳອະມຣິຕແຫ່ງພຣະກະຣຸນາແກ່ຜູ້ບູຊາພັກດີ।

Verse 52

प्राप्य वाराणसीतीर्थं दृष्ट्वाथ मणिकर्णिकाम् । कोटिजन्मार्जितं पापं तत्याज स मुनीश्वरः

ເມື່ອໄດ້ເຖິງຕີຣຖະອັນສັກສິດແຫ່ງວາຣານະສີ ແລະໄດ້ເຫັນມະນິກັນນິກາ ພຣະມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງ຤ິສີນັ້ນ ກໍລະທິ້ງບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດກຳເນີດນັບໂກຕິໄວ້ໄດ້।

Verse 53

दृष्ट्वा लिंगानि सर्वाणि विश्वेशप्रमुखानि च । स्नात्वा सर्वेषु कुण्डेषु वापीकूपसरस्सु च

ໄດ້ເຫັນລິງຄະອັນສັກສິດທັງປວງ ໂດຍເລີ່ມຈາກວິສເວສະ ແລະໄດ້ອາບນ້ຳໃນກຸນດະທັງຫມົດ ທັງໃນບໍ່ນ້ຳ ອ່າງຂັ້ນບັນໄດ ແລະສະໜອງທະເລສາບດ້ວຍ।

Verse 55

दण्डनायकमुख्यांश्च गणान्स्तुत्वा प्रयत्नतः । आदिकेशवमुख्यांश्च केशवान्परितोष्य च

ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ລາວໄດ້ສັນລະເສີນພວກກະນະ (gaṇa) ທີ່ມີດັນຑະນາຍະກະເປັນຫົວໜ້າ; ແລະຍັງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເກສະວະ (Keśava) ທີ່ມີອາດິ-ເກສະວະເປັນຫົວໜ້າ ພໍໃຈດ້ວຍ।

Verse 56

लोलार्कमुख्यसूर्यांश्च प्रणम्य च पुनःपुनः । कृत्वा पिण्डप्रदानानि सर्वतीर्थेष्वतन्द्रितः

ລາວໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອາທິດ ເລີ່ມຈາກໂລລາຣກະ (Lolārka) ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ. ແລະໂດຍບໍ່ເກີດຄວາມເກຍດຄ້ານ ລາວໄດ້ຖວາຍປິນຑະ (piṇḍa) ຢູ່ທຸກຕີຣຖະ (tīrtha) ຢ່າງບໍ່ຂາດຕອນ।

Verse 57

स्थापयामास पुण्यात्मा लिंगं व्यासेश्वराभिधम् । यद्दर्शनाद्भवेद्विप्र नरो विद्यासु वाक्पतिः

ຜູ້ມີຈິດບຸນນັ້ນໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະ (Liṅga) ຊື່ວ່າ «ວຽາເສສະວະຣະ» (Vyāseśvara). ໂອ ພຣາຫມະນ, ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນມັນ ມະນຸດກໍຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ ໃນວິຊາແລະຄວາມຮູ້ທັງປວງ।

Verse 58

लिंगान्यभ्यर्च्य विश्वेशप्रमुखानि सुभक्तितः । असकृच्चिन्तयामास किं लिगं क्षिप्रसिद्धिदम्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາລິງຄະພຣະສິວະຫຼາຍອົງ ໂດຍເລີ່ມຈາກ ວິສເວສະ ດ້ວຍສັດທາອັນບໍລິສຸດ ລາວຄິດຊ້ຳໆວ່າ: «ລິງຄະໃດໃຫ້ສິດທິທາງວິນຍານໄວທີ່ສຸດ?»

Verse 59

यमाराध्य महादेवं विद्याः सर्वा लभेमहि । पुराणकर्तृताशक्तिर्ममास्तु यदनुग्रहात्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາເທວະ (Mahādeva) ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຮັບວິຊາສັກສິດທັງປວງ; ແລະໂດຍພຣະອະນຸກຣະຫາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ພະລັງໃນການປະພັນປູຣານະເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 60

श्रीदमोंकारनाथं वा कृत्तिवासेश्वरं किमु । केदारेशन्तु कामेशं चन्द्रेशं वा त्रिलोचनम्

ບໍ່ວ່າຈະເປັນ ໂອມກາຣະນາຖະ ຜູ້ຄວນບູຊາ ຫຼື ກຣິຕຕິວາເສສະວະຣະ—ຈະກ່າວອັນໃດອີກເລົ່າ? ທີ່ເກດາຣະ ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນວ່າ ກາເມສະ; ບາງສະຖານທີ່ວ່າ ຈັນເທຣສະ ຫຼື ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຕາສາມ (ຕຣິໂລຈະນະ).

Verse 61

कालेशं वृद्धकालेशं कालशेश्वरमेव वा । ज्येष्ठेशं जम्बुकेशं वा जैगीषव्येश्वरन्तु वा

ຜູ້ຄົນອາດນະມະສະການພຣະຊິວະໃນນາມ «ກາເລສະ» ຫຼື «ວຶດທະ-ກາເລສະ» ຫຼືແທ້ຈິງ «ກາລະເສສະວະຣະ»; ຫຼືໃນນາມ «ເຊຍດຖະເອສະ» «ຈັມບຸເກສະ» ຫຼື «ໄຈກີສະວະຍເອສະວະຣະ» ກໍໄດ້।

Verse 62

दशाश्वमेधमीशानं द्रुमिचण्डेशमेव वा । दृक्केशं गरुडेशं वा गोकर्णेशं गणेश्वरम्

(ຄວນນະມັດສະການ ຫຼື ລະນຶກ) ອີສານະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ດະສາອັສວະເມດະ; ຫຼື ດຣຸມິຈັນເດສະ; ຫຼື ດຣຶກເກສະ; ຫຼື ກະຣຸດເດສະ; ແລະ ໂກກັນເນສະ—ຄະເນສະວະຣະ ອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະທັງປວງ।

Verse 63

प्रसन्नवदनेशं वा धर्म्मेशं तारकेश्वरम् । नन्दिकेशं निवासेशं पत्रीशं प्रीतिकेश्वरम्

ຫຼື ອາດນະມັດສະການ (ພຣະສິວະ) ໂດຍລະນຶກນາມອັນສັກສິດເຫຼົ່ານີ້: ອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງພຣະພັກອັນສະຫງົບ, ອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງທັມມະ, ຕາເຣສະວະຣະ, ອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງນັນດິນ, ອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງທີ່ພຳນັກ, ປັດຣີສະ, ແລະ ປຣີຕິເກສະວະຣະ।

Verse 64

पर्वतेशं पशुपतिं हाटकेश्वरमेव वा । बृहस्पतीश्वरं वाथ तिलभाण्डेशमेव वा

ຜູ້ນະມັດສະການອາດບູຊາ (ອົງຈອມເຈົ້າ) ເປັນ ປັຣວະເຕສະ, ເປັນ ປະສຸປະຕິ, ຫຼື ແທ້ໆເປັນ ຮາຕະເກສະວະຣະ; ຫຼື ເປັນ ບຣຶຫັສປະຕີສະວະຣະ; ຫຼື ອີກຄັ້ງເປັນ ຕິລະພານເດສະ।

Verse 65

भारभूतेश्वरं किं वा महालक्ष्मीश्वरं तु वा । मरुतेशन्तु मोक्षेशं गंगेशं नर्मदेश्वरम्

ຫຼື (ອາດບູຊາ) ພາຣະພູເຕສະວະຣະ; ຫຼື ແທ້ໆ ມະຫາລັກສະມີສະວະຣະ; ດັ່ງນັ້ນ ມະຣຸເຕສະ, ໂມກເສສະ, ຄັງເຄສະ, ແລະ ນັຣມະເດສະວະຣະ—ອີສະວະຣະເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນພຣະສິວະ ຜູ້ປະທັບເປັນລິງຄະ ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດ।

Verse 66

कृष्णेशं परमेशानं रत्नेश्वरमथापि वा । यामुनेशं लांगलीशं श्रीमद्विश्वेश्वरं विभुम्

ຜູ້ສັດທາອາດບູຊາພຣະສິວະເປັນ Kṛṣṇeśa, ເປັນ Parameśāna ຫຼື Ratneśvara; ອີກທັງເປັນ Yāmuneśa, Lāṅgalīśa ແລະ Viśveśvara ຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ—ອົງສູງສຸດຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກແຫ່ງ।

Verse 67

अविमुक्तेश्वरं वाथ विशालाक्षीशमेव वा । व्याघ्रेश्वरं वराहेशं विद्येश्वरमथापि वा

ຫຼືຈະບູຊາ Avimukteśvara ກໍໄດ້, ຫຼື Viśālākṣīśa ຢ່າງແທ້ຈິງ; ອີກທັງ Vyāghreśvara, Varāheśa ຫຼື Vidyeśvara—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນພຣະຮູບອັນນ່າເຄົາລົບຂອງພຣະສິວະ ທີ່ຄວນເຂົ້າຫາດ້ວຍສັດທາ।

Verse 68

वरुणेशं विधीशं वा हरिकेशेश्वरन्तु वा । भवानीशं कपर्द्दीशं कन्दुकेश मजेश्वरम्

ຜູ້ສັດທາອາດບູຊາພຣະສິວະເປັນ Varuṇeśa, ຫຼືເປັນ Vidhīśa (ອົງເຈົ້າເຫນືອພຣະພຣະຫມາ), ຫຼືເປັນ Harikeśeśvara; ອີກທັງເປັນ Bhavānīśa (ອົງເຈົ້າແຫ່ງ Bhavānī), ເປັນ Kaparddīśa (ຜູ້ມີມວຍຜົມມັດ), ເປັນ Kandukeśa ແລະ Majeśvara।

Verse 69

विश्वकर्मेश्वरं वाथ वीरेश्वरमथापि वा । नादेशं कपिलेशं च भुवनेश्वरमेव वा

ຫຼືຈະບູຊາ Viśvakarmēśvara, ຫຼື Vīrēśvara; ຫຼື Nādeśa, Kapilēśa, ຫຼື Bhuvaneśvara—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນລິງຄະ/ຮູບພຣະອົງອັນນ່າເຄົາລົບຂອງພຣະເຈົ້າ।

Verse 70

बाष्कुलीशं महादेवं सिद्धीश्वरमथापि वा । विश्वेदेवेश्वरं वीरभद्रेशं भैरवेश्वरम्

“ຈົ່ງບູຊາ/ລະນຶກເຖິງ Bāṣkulīśa, Mahādeva ແລະ Siddhīśvara; ຈົ່ງບູຊາ/ລະນຶກເຖິງ Viśvedeveśvara, Vīrabhadreśa ແລະ Bhairaveśvara.”

Verse 71

अमृतेशं सतीशं वा पार्वतीश्वरमेव वा । सिद्धेश्वरं मतंगेशं भूतीश्वरमथापि वा

ບໍ່ວ່າຈະບູຊາພຣະອົງໃນນາມ ອະມຣິເຕສະ (ຈອມເຈົ້າແຫ່ງອະມະຕະ), ຫຼື ສະຕີເສະ (ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສະຕີ), ຫຼື ປາຣະວະຕີເສວະຣະ (ຈອມເຈົ້າແຫ່ງປາຣະວະຕີ); ຫຼື ສິດເທສະວະຣະ, ມະຕັງເກສະ, ຫຼື ພູຕີເສະວະຣະ (ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຫມູ່ສັດທັງຫຼາຍ)—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນນາມຂອງພຣະສິວະຜູ້ສູງສຸດອົງດຽວກັນ.

Verse 72

आषाढीशं प्रकामेशं कोटिरुद्रेश्वरन्तथा । मदालसेश्वरं चैव तिलपर्णेश्वरं किमु

“(ພຣະອົງໄດ້ກ່າວເຖິງ) ອາສາດີເສະ, ປຣະກາເມເສະ, ແລະທັງ ໂກຕິຣຸດເຣສະວະຣະ; ອີກທັງ ມະດາລະເສສະວະຣະ ແລະ ຕິລະປັນເນສະວະຣະ—ຈະຕ້ອງເວົ້າຫຍັງອີກເລົ່າ?”

Verse 73

किं वा हिरण्यगर्भेशं किं वा श्रीमध्यमेश्वरम् । इत्यादिकोटिलिंगानां मध्येऽहं किमुपाश्रये

“ຂ້າພະເຈົ້າຄວນໄປພຶ່ງພາ ຮິຣັນຍະຄັຣພເຄສະ ຫຼື ພຶ່ງພາ ສຣີມັດຍະເມສະວະຣະ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ? ໃນທ່າມກາງລິງຄະນັບບໍ່ຖ້ວນເປັນໂກຕິໆ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນອາໄສ ແລະບູຊາອົງໃດ?”

Verse 74

इति चिन्तातुरो व्यासः शिवभक्तिरतात्मवान् । क्षणं विचारयामास ध्यानसुस्थिरचेतसा

ດັ່ງນັ້ນ ວະຍາສະ ຜູ້ມີຈິດວິນຍານອຸທິດໃນພະສິວະພັກຕິ ໄດ້ຖືກຄວາມກັງວົນຮົ່ມຫຸ້ມ; ແລະຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ ທ່ານໄດ້ພິຈາລະນາ ດ້ວຍຈິດທີ່ໝັ້ນຄົງໃນສະມາທິພາວະນາ।

Verse 75

आज्ञातं विस्मृतं तावन्निष्पन्नो मे मनोरथः । सिद्धैः संपूजितं लिंगं धर्म्मकामार्थमोक्षदम्

ຕາມທີ່ມັນຍັງບໍ່ຖືກຮູ້ ແລະຖືກລືມເລືອນ ຄວາມປາຖະໜາອັນຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍັງບໍ່ສຳເລັດ. ແຕ່ລິງຄະນີ້—ທີ່ບັນດາສິດທະກໍບູຊາ—ໃຫ້ພອນທັງ ທັມມະ, ກາມະ, ອັດຖະ ແລະ ໂມກຂະ।

Verse 76

दर्शनात्स्पर्शनाद्यस्य चेतो निर्मलतामियात् । उद्धाटितं सदैवास्ति द्वारं स्वर्गस्य यत्र हि

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນ ແລະໄດ້ສຳຜັດພຣະສານນິທານອັນສັກສິດນັ້ນ ໃຈກໍບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ. ເພາະທີ່ນັ້ນ ປະຕູແຫ່ງສະຫວັນຖືກເປີດໄວ້ຢູ່ເສມອ.

Verse 77

अविमुक्ते महाक्षेत्रे सिद्धक्षेत्रे हि तत्परम् । यत्रास्ते परमं लिंगं मध्यमेश्वरसंज्ञकम्

ໃນອະວິມຸກຕະ (Avimukta) ອັນເປັນມະຫາເຂດສັກສິດ ແລະເປັນເຂດແຫ່ງຄວາມສຳເລັດ (Siddhakṣetra) ນັ້ນ ມີພຣະລິງຄະອັນສູງສຸດ ທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ «ມັດຍະເມສະວະຣະ» (Madhyameśvara) ປະທັບຢູ່.

Verse 78

न मध्यमेश्वरादन्यल्लिंगं काश्यां हि विद्यते । यद्दर्शनार्थमायान्ति देवाः पर्वणिपर्वणि

ໃນກາສີ (Kāśī) ນັ້ນ ບໍ່ມີພຣະລິງຄະອື່ນໃດນອກຈາກ ມັດຍະເມສະວະຣະ (Madhyameśvara). ເພາະເພື່ອໄດ້ຮັບດາຣະຊັນ (darśana) ອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ ເທວະທັງຫຼາຍຍັງພາກັນມາ ທຸກໆເທດສະການ ແລະທຸກໆວັນພິທີ.

Verse 79

अतः सेव्यो महादेवो मध्यमेश्वरसंज्ञकः । अस्याराधनतो विप्रा बहवः सिद्धिमागताः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວ ຜູ້ມີນາມວ່າ «ມັດຍະເມສະວະຣະ» ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາ. ໂດຍການບູຊາພຣະອົງ ພຣາຫມັນຫຼາຍອົງໄດ້ບັນລຸສິດທິ ແລະຄວາມສົມບູນທາງທຳ.

Verse 80

यः प्रधानतया काश्या मध्ये तिष्ठति शङ्करः । स्वपुरीजन सौख्यार्थमतोऽसौ मध्यमेश्वरः

ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນອົງປະທານແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ປະທັບຢູ່ກາງເມືອງກາສີ ເພື່ອຄວາມສຸກ ແລະຄວາມສະດວກທາງທຳຂອງປະຊາຊົນໃນເມືອງຂອງພຣະອົງ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ «ມັດຍະເມສະວະຣະ» ແມ່ນ «ອົງພຣະເຈົ້າຜູ້ຢູ່ກາງ».

Verse 81

तुम्बुरुर्नाम गंधर्वो देवर्षिर्नारदस्तथा । अमुमाराध्य संपन्नो गानविद्याविशारदौ

ທຸມບຸຣຸ ນາມກັນທັຣວະ ແລະ ທ່ານເທວະຣິສິ ນາຣະດະ ດ້ວຍ—ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະອົງ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມພັກດີ—ກໍໄດ້ຮັບພອນສົມບູນ ແລະເປັນຜູ້ຊໍານານສູງໃນວິຊາການຮ້ອງເພງແລະດົນຕີ.

Verse 82

अमुमेव समाराध्य विष्णुर्मोक्षप्रदोऽभवत् । ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च स्रष्टृपालकहारकाः

ໂດຍບູຊາພຣະອົງພຽງອົງດຽວ (ພຣະສິວະ) ພຣະວິສນຸຈຶ່ງເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ. ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ຣຸດຣະ ແມ່ນຜູ້ສ້າງ, ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ, ແລະຜູ້ລຶບລ້າງ ຕາມລໍາດັບ.

Verse 83

धनाधीशः कुबेरोऽपि वामदेवो हि शैवराट् । खट्वांगो नाम भूपालोऽनपत्योऽपत्यवानभूत्

ແມ່ນແຕ່ ກຸເບຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຊັບສົມບັດ ແລະ ວາມະເທວະ ຜູ້ເປັນຈອມຣາຊາໃນຫມູ່ຜູ້ພັກດີແຫ່ງໄຊວະ—ອີກທັງ ກະສັດຊື່ ຂັດວາງກະ ຜູ້ເຄີຍບໍ່ມີລູກ ກໍໄດ້ຮັບພອນໃຫ້ມີທາຍາດ (ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະສິວະ).

Verse 84

अप्सराश्चन्द्रभामाख्या नृत्यन्ती निजभावतः । सदेहा कोकिलालापा लिंगमध्ये लयं गता

ອັບສະຣາຊື່ ຈັນທຣະພາ ເຕັ້ນລໍາດ້ວຍຄວາມປິຕິຕາມທໍາມະຊາດຂອງນາງ—ພ້ອມກັບຮ່າງກາຍ ແລະສຽງຫວານດັ່ງນົກກຸກກິນ—ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການລະລາຍຢູ່ກາງພຣະລິງຄະນັ້ນເອງ.

Verse 85

श्रीकरो गोपिकासूनुः सेविता मध्यमेश्वरम् । गाणपत्यं समालेभे शिवस्य करुणात्मनः

ສຣີກະຣະ ບຸດຂອງ ໂກປິກາ ໄດ້ນະມັດສະການບູຊາ ພຣະມັດຍະເມສະວະຣະ; ໂດຍພຣະກະຣຸນາອັນເມດຕາຂອງ ພຣະສິວະ ທ່ານໄດ້ບັນລຸສະຖານະ ແລະ ມາກຄາ ແຫ່ງຄະນະປັດຍະ (ພັກຕິຕໍ່ ພຣະຄະເນຊາ)។

Verse 86

भार्गवो गीष्पतिश्चोभौ देवौ दैत्यसुरार्चितौ । विद्यापारंगमौ जातौ प्रसादान्मध्यमेशितुः

ພາຣະຄະວະ (ສຸກຣະ) ແລະ ຄີສະປະຕິ (ພຣິຫັດສະປະຕິ) ທັງສອງ ເປັນເທວະຜູ້ຖືກເທວະແລະໄດຕະຍະນັບຖືບູຊາ; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງແດນກາງ ພວກເຂົາໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ຊໍານານສູງສຸດໃນວິຊາອັນສັກສິດ.

Verse 87

अहमप्यत्र संपूज्य मध्यमेश्वरमीश्वरम् । पुराणकर्तृताशक्तिं प्राप्स्यामि तरसा धुवम्

ຂ້າພະເຈົ້າກໍເຊັ່ນກັນ ໃນທີ່ນີ້ ໂດຍການບູຊາພຣະມັດຍະເມສະວະຣະ ພຣະອົງຜູ້ເປັນອິດສະວະຣະສູງສຸດ ຈະໄດ້ຮັບຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະແນ່ນອນ ພະລັງແລະຄວາມສາມາດໃນການປະພັນປຸຣານະ.

Verse 88

इति कृत्वा मतिं धीरो व्यासः सत्यवतीसुतः । भागीरथ्यम्भसि स्नात्वा जग्राह नियमं व्रती

ເມື່ອໄດ້ຕັ້ງໃຈຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ພຣະ຤ິສີ ວະຍາສະ ບຸດຂອງ ສັດຍະວະຕີ ຜູ້ໝັ້ນຄົງ ໄດ້ອາບນ້ຳໃນສາຍນ້ຳ ພາຄີຣະທີ (ຄົງຄາ) ແລ້ວໃນຖານະຜູ້ຖືວຣະຕະ ໄດ້ຮັບນິຍະມະ (ຂໍ້ປະພຶດກຳນົດ) ໄວ້.

Verse 89

क्वचित्पर्णाशनो भूत्त्वा फलशाकाशनः क्वचित् । वातभुग्जलभुक्क्वापि क्वचिन्निरशनव्रती

ບາງຄັ້ງທ່ານດຳລົງຊີວິດດ້ວຍໃບໄມ້; ບາງຄັ້ງກິນໝາກໄມ້ແລະຜັກ. ບາງຄັ້ງອາໄສແຕ່ລົມ, ບາງຄັ້ງອາໄສແຕ່ນ້ຳ; ແລະບາງຄັ້ງກໍຖືວຣະຕະອົດອາຫານສິ້ນເຊີງ—ເພື່ອການຮູ້ແຈ້ງໃນພຣະສິວະ ດ້ວຍການຂັດເກົ່າຢ່າງເຂັ້ມງວດ.

Verse 90

इत्यादि नियमैर्योगी त्रिकालं मध्यमेश्वरम् । पूजयामास धर्म्मात्मा नानावृक्षोद्भवैः फलैः

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຖືປະພຶດນິຍະມະແລະການຂັດເກົ່າເຫຼົ່ານັ້ນ ຍອກຄີຜູ້ມີທຳ ໄດ້ບູຊາ ພຣະມັດຍະເມສະວະຣະ ສາມເທື່ອຕໍ່ມື້ ໂດຍນຳໝາກໄມ້ຈາກຕົ້ນໄມ້ນານາຊະນິດມາຖວາຍ.

Verse 91

इत्थं बहुतिथे काले व्यतीते कालिकासुतः । स्नात्वा त्रिपथगातोये यावदायाति स प्रगे

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ບຸດຂອງນາງກາລິກາ ໄດ້ອາບນ້ຳໃນນ້ຳແຫ່ງຕຣິປະຖະກາ (ແມ່ນ້ຳຄົງຄາທີ່ໄຫຼຜ່ານສາມໂລກ) ແລ້ວມາຮອດທີ່ນັ້ນໃນຍາມອາລຸນ.

Verse 92

मध्यमेश्वरमीशानं भक्ताभीष्टवरप्रदम् । तावद्ददर्श पुण्यात्मा मध्येलिंगं महेश्वरम्

ແລ້ວບຸນຍາທິການຜູ້ນັ້ນ ໄດ້ເຫັນຢູ່ກາງ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ໃນຮູບລິງຄະ—ພຣະອີສານ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ມັດຍະເມສະວະຣະ—ຜູ້ປະທານພອນຕາມທີ່ຜູ້ພັກດີປາຖະໜາ.

Verse 93

उमाभूषितवामांगं व्याघ्रचर्म्मोत्तरीयकम् । जटाजूटचलद्गंगातरंगैश्चारुविग्रहम्

ພຣະວາມພາກຂອງພຣະອົງ ຖືກປະດັບໂດຍພຣະອຸມາ (ປາຣະວະຕີ); ພຣະອົງນຸ່ງໜັງເສືອເປັນຜ້າຄຸມບ່າ; ແລະພຣະວິກຣະຫະອັນງາມ ຖືກປະດັບດ້ວຍຄື້ນລະລອຍຂອງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ທີ່ໄຫວຢູ່ໃນຊົງຜົມຈະຕາຂອງພຣະອົງ.

Verse 94

लसच्छारदबालेन्दुचन्द्रिकाचन्दितालकम् । भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गं कर्पूरार्जुनविग्रहम्

ຊົງຜົມຂອງພຣະອົງ ສະຫວ່າງໄສ ດັ່ງຖືກຊຸບດ້ວຍແສງຈັນທຣາຂອງຈັນອ່ອນໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ; ພຣະວະຍະວະທັງປວງຖືກປະພອມດ້ວຍບັສມະ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ); ແລະພຣະວິກຣະຫະຂອງພຣະອົງ ຂາວຜ່ອງສະຫວ່າງ ດັ່ງການບູນແລະເປືອກອາຣຈຸນ—ນີ້ແມ່ນຮູບສະກຸນອັນມົງຄຸນຂອງພຣະສິວະ.

Verse 95

कर्णान्तायतनेत्रं च विद्रुमारुणदच्छदम् । पंचवर्षाकृति बालं बालकोचितभूषणम्

ທ່ານເປັນເດັກນ້ອຍອາຍຸປະມານຫ້າປີ ມີດວງຕາຍາວຈົນເຖິງຂ້າງຫູ ແລະນຸ່ງຜ້າສີແດງປະກາຍດັ່ງປະກາຍປະກອບຂອງປະກາລັງ ພ້ອມປະດັບເຄື່ອງປະດັບທີ່ເໝາະສົມກັບເດັກຊາຍນ້ອຍ।

Verse 96

दधानं कोटिकन्दर्प्पदर्पहानि तनुद्युतिम् । नग्रं प्रहसितास्याब्जं गायन्तं साम लीलया

ພຣະອົງຊົງຖືກຮັກສາປະກາຍອ່ອນລະອຽດ ທີ່ຫັກລ້າງຄວາມຍິ່ງຂອງກາມເທວະນັບໂກດິ; ຊົງເປືອຍກາຍຢ່າງເສຣີ ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຍິ້ມອ່ອນ ແລະຂັບຮ້ອງບົດສາມັນດ້ວຍຄວາມຫຼິ້ນເພີນ.

Verse 97

करुणापारपाथोधिं भक्तवत्सलनामकम् । आशुतोषमुमाकान्तं प्रसादसुमुखं हरम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມບູຊາພຣະຫຣະ—ມະຫາສະມຸດແຫ່ງກະຣຸນາບໍ່ມີຝັ່ງ—ຜູ້ມີນາມວ່າຮັກພັກດີຕໍ່ຜູ້ພັກຕະ. ພຣະອາຊຸໂຕສະ ຜູ້ພໍໃຈງ່າຍ, ຄູ່ຮັກຂອງອຸມາ, ໃບໜ້າອ່ອນໂຍນພ້ອມປະທານພຣະປະສາດ.

Verse 98

समालोक्य स्तुतिं चक्रे प्रेमगद्गया गिरा । योगीनामप्यगम्यन्तं दीनबन्धुं चिदात्मकम्

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ລາວໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນດ້ວຍສຽງສັ່ນຄ້າງເພາະຄວາມຮັກ—ຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ໂຍຄີກໍຍັງເຂົ້າບໍ່ເຖິງ, ເປັນມິດຂອງຜູ້ທຸກຍາກ, ຜູ້ມີສະພາບແທ້ເປັນຈິດຮູ້ບໍລິສຸດ.

Verse 99

वेदव्यास उवाच । देवदेव महाभाग शरणागतवत्सल । वाङ्मनः कर्मदुष्पाप योगिनामप्यगोचर

ເວດະວຽາສະກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີສິຣິອັນຍິ່ງ, ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາພຶ່ງພາ; ພຣະອົງເກີນກວ່າແມ່ນແຕ່ໂຍຄີຈະເຂົ້າເຖິງ, ແລະບໍ່ຖືກມົນທິນໂດຍຄວາມຜິດຈາກວາຈາ, ໃຈ, ແລະການກະທຳ»

Verse 100

महिमानं न ते वेदा विदामासुरुमापते । त्वमेव जगतः कर्ता धर्ता हर्ता तथैव च

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອຸມາ, ແມ່ນແຕ່ພຣະເວດາທັງຫຼາຍກໍຍັງຮູ້ບໍ່ເຕັມກ່ຽວກັບມະຫິມາຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນຜູ້ສ້າງໂລກ, ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ, ແລະຜູ້ຖອນຄືນໃຫ້ລະລາຍ.

Verse 101

त्वमाद्यः सर्वदेवानां सच्चिदानंद ईश्वरः । नामगोत्रे न वा ते स्तः सर्वज्ञोऽसि सदाशिव

ພຣະອົງແມ່ນອົງປະຖົມແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ເປັນອີສະວະຣະຜູ້ມີສະພາບເປັນ ສັດ-ຈິດ-ອານັນດ. ສໍາລັບພຣະອົງ ບໍ່ມີການຈໍາກັດເຊັ່ນ ຊື່ ຫຼື ວົງຕະກູນ; ໂອ ສະດາສິວະ, ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ.

Verse 102

त्वमेव परमं ब्रह्म मायापाशनिवर्तकः । गुणत्रयैर्न लिप्तस्त्वं पद्मपत्रमिवांभसा

ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນ ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ, ຜູ້ຖອນພັນທະແຫ່ງມາຍາ. ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທ່າມກາງສາມກຸນ, ພຣະອົງກໍບໍ່ຖືກເປື້ອນ—ເຫມືອນໃບບົວບໍ່ຖືກນ້ໍາຊຶມ.

Verse 103

न ते जन्म न वा शीलं न देशो न कुलं च ते । इत्थं भूतोपीश्वरत्वं त्रिलोक्याः काममावहे

ພຣະອົງບໍ່ມີການເກີດ, ບໍ່ມີນິໄສແບບໂລກ, ບໍ່ມີຖິ່ນຖານ ຫຼື ວົງຕະກູນ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ພຣະອົງກໍຮັບອໍານາດເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກດ້ວຍອິດສະລະ, ສໍາເລັດທຸກປະສົງຕາມພຣະປະສົງ.

Verse 104

न च ब्रह्मा न लक्ष्मीशो न च सेन्द्रा दिवौकसः । न योगीन्द्रा विदुस्तत्त्वं यस्य तं त्वामुपास्महे

ບໍ່ແມ່ນພຣະພຣະຫມາ ບໍ່ແມ່ນພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລັກສະມີ ບໍ່ແມ່ນເທວະດາໃນສະຫວັນພ້ອມອິນທຣາ ແມ່ນແຕ່ຍອກຄີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍບໍ່ຮູ້ຄວາມຈິງອັນເປັນສານະຂອງພຣະອົງ—ພຣະອົງນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາບູຊາພຣະອົງແຕ່ພຣະອົງດຽວ.

Verse 105

त्वत्तः सर्वं त्वं हि सर्वं गौरीशस्त्वं पुरान्तकः । त्वं बालस्त्वं युवा वृद्धस्तं त्वां हृदि युनज्म्यहम्

ທຸກສິ່ງເກີດຈາກພຣະອົງ; ແທ້ຈິງພຣະອົງແມ່ນທຸກສິ່ງ. ພຣະອົງແມ່ນພຣະສາມີຂອງເກົາຣີ, ພຸຣານຕະກະ ຜູ້ທຳລາຍນະຄອນສາມ. ພຣະອົງແມ່ນເດັກ, ແມ່ນໜຸ່ມ, ແມ່ນເຖົ້າ—ພຣະອົງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຜູກໄວ້ໃນດວງໃຈ।

Verse 106

नमस्तस्मै महेशाय भक्तध्येयाय शम्भवे । पुराणपुरुषायाद्धा शंकराय परात्मने

ນະມັດສະການແດ່ພຣະມະເຫສະ, ມະຫາເທວະ—ພຣະຊັມພູ ຜູ້ທີ່ຜູ້ສັດທາຄວນພິຈາລະນາພາວະນາ; ແດ່ພຣະບຸລຸດບູຮານ ຜູ້ບໍລິສຸດບໍ່ມີມົນທິນ; ແດ່ພຣະສັງກະຣະ ປະຣະອາດມາ ຜູ້ເປັນຄວາມຈິງພາຍໃນຂອງທຸກສິ່ງ।

Verse 107

इति स्तुत्वा क्षितौ यावद्दण्डवन्निपपात सः । तावत्स बालो हृष्टात्मा वेदव्यासमभाषत

ເມື່ອສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ລາວກໍລົງນອນກົດກັບພື້ນ ເປັນການກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ ດັ່ງໄມ້ທີ່ນອນຕົງ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ເດັກນ້ອຍຜູ້ມີໃຈປິຕິ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະລິສີ ເວດະວະຍາສະ।

Verse 108

वरं वृणीष्व भो योगिन्यस्ते मनसि वर्तते । नादेयं विद्यते किंचिद्भक्ताधीनो यतोऽस्म्यहम्

ໂອ ໂຍຄິນີ, ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ. ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ອາດປະທານໄດ້, ເພາະຂ້າເປັນຜູ້ຖືກຜູກມັດໂດຍພັກຕິ ແລະຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງຜູ້ພັກຕິຂອງຂ້າ.

Verse 109

तत उत्थाय हृष्टात्मा मुनिर्व्यासो महातपाः । प्रत्यब्रवीत्किमज्ञातं सर्वज्ञस्य तव प्रभो

ແລ້ວນັ້ນ ມຸນີ ວຽາສະ ຜູ້ມີຕະປະອັນຍິ່ງ ກໍລຸກຂຶ້ນ ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ ແລະກ່າວຕອບວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ສິ່ງໃດຈະເປັນອັນບໍ່ຮູ້ແກ່ພຣະອົງ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ?”

Verse 110

सर्वान्तरात्मा भगवाञ्छर्वः सर्वप्रदो भवान् । याञ्चां प्रतिनियुङ्क्ते मां किमीशो दैन्यकारिणीम्

ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະເຈົ້າ ຊັຣວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງທຸກສັດ ແລະເປັນຜູ້ປະທານພອນທຸກຢ່າງ. ເຫດໃດພຣະເຈົ້າຈຶ່ງແຕ່ງຕັ້ງຂ້າພະອົງ—ຜູ້ນຳແຕ່ຄວາມທຸກຍາກ—ໃຫ້ໄປຂໍທານ?

Verse 111

इति श्रुत्वा वचस्तस्य व्यासस्यामलचेतसः । शुचि स्मित्वा महादेवो बालरूपधरोऽब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະວຽສະ ຜູ້ມີຈິດໃສບໍລິສຸດແລ້ວ, ພຣະມະຫາເທວະຜູ້ຖືຮູບເປັນເດັກນ້ອຍ ໄດ້ຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລະກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 112

बाल उवाच । त्वया ब्रह्मविदां श्रेष्ठ योऽभिलाषः कृतो हृदि । अचिरेणैव कालेन स भविष्यत्यसंशयः

ເດັກນ້ອຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ, ຄວາມປາດຖະນາທີ່ເຈົ້າໄດ້ກໍ່ຂຶ້ນໃນໃຈ ຈະສຳເລັດໃນໄມ່ຊ້ານີ້ແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 113

कण्ठे स्थित्वा तव ब्रह्मन्नन्तर्याम्यहमीश्वरः । सेतिहासपुराणानि सम्यङ्निर्यापयाम्यहम्

ໂອ ພຣະພຣະຫມາ! ຂ້າ—ພຣະສິວະ ພຣະເຈົ້າ—ສະຖິດຢູ່ໃນຄໍຂອງເຈົ້າ ເປັນອັນຕະຣະຍາມີ ຜູ້ຄວບຄຸມພາຍໃນ; ຂ້າຈະເປີດເຜີຍ ແລະຈັດລຽງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ອິຕິຫາສະ ແລະ ປຸຣານະ ພ້ອມຕໍານານສືບທອດທັງຫມົດ।

Verse 114

अभिलाषाष्टकं पुण्यं स्तोत्रमेतत्त्वयेरितम् । वर्षं त्रिकालं पठनात्कामदं शम्भुसद्मनि

«ອະພິລາສາອັດຖະກະ» ນີ້ແມ່ນບົດສັນລະເສີນອັນມີບຸນ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ປະກາດ. ຜູ້ໃດອ່ານສາມເວລາຕໍ່ມື້ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ຈະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະໜາ ໃນພຣະສະຖານແຫ່ງພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ແລະພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ।

Verse 115

एतत्स्तोत्रस्य पठनं विद्याबुद्धिविवर्द्धनम् । सर्वसंपत्करं प्रोक्तं धर्मदं मोक्षदं नृणाम्

ການສວດອ່ານສະໂຕຕຣະນີ້ ຖືກກ່າວວ່າເພີ່ມພູນວິຊາແລະປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ. ມັນໄດ້ຖືກປະກາດວ່າໃຫ້ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງມົງຄຸນທຸກປະການ ແລະແກ່ມະນຸດຍັງປະທານທຳມະ ແລະນໍາໄປສູ່ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 116

प्रातरुत्थाय सुस्नातो लिंगमभ्यर्च्य शांकरम् । वर्षं पठन्निदं स्तोत्रं मूर्खोऽपि स्याद्बृहस्पतिः

ໃນຕອນເຊົ້າແຕ່ເຊົ້າ ລຸກຂຶ້ນ ອາບນ້ໍາໃຫ້ສະອາດ ແລ້ວບູຊາລິງຄະຂອງພຣະສັງກະຣະ; ຖ້າຜູ້ໃດສວດອ່ານສະໂຕຕຣະນີ້ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ແມ່ນແຕ່ຄົນທຶບທື່ກໍຈະເປັນດັ່ງພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ (ຄູອາຈານເທວະ) ໃນປັນຍາ.

Verse 117

स्त्रिया वा पुरुषेणापि नियमाल्लिंगसन्निधौ । वर्षं जप्तमिदं स्तोत्रं बुद्धिं विद्याञ्च वर्द्धयेत्

ບໍ່ວ່າແມ່ຍິງຫຼືຜູ້ຊາຍ—ປະຕິບັດດ້ວຍວິໄນ ໃນທີ່ປະທັບຂອງພຣະສິວະລິງຄະ—ບົດສັນລະເສີນນີ້ ເມື່ອສວດຕໍ່ເນື່ອງຄົບໜຶ່ງປີ ຈະເພີ່ມພູນປັນຍາວິນິດໄສ ແລະວິຊາອັນສັກສິດ।

Verse 118

इत्युक्त्वा स महादेवो बालो लिंगे न्यलीयत । व्यासोऽपि मुंचन्नश्रूणि शिवप्रेमाकुलोऽभवत्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະມະຫາເທວະ—ຜູ້ປາກົດເປັນເດັກນ້ອຍ—ໄດ້ຫຼອມຮວມເຂົ້າໃນລິງຄະ. ວະຍາສະກໍຫຼັ່ງນ້ຳຕາ ແລະຖືກຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະສິວະທ່ວມທົ່ມ.

Verse 119

एवं लब्धवरो व्यासो महेशान्मध्यमेश्वरात । अष्टादश पुराणानि प्रणिनाय स्वलीलया

ດັ່ງນັ້ນ ວະຍາສະໄດ້ຮັບພອນຈາກພຣະມະເຫສະ—ອົງຜູ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງພາຍໃນ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ກາງກາງແຫ່ງສັດທັງປວງແລະໂລກທັງຫມົດ—ແລ້ວໂດຍລີລາອັນເທວະຂອງຕົນ ໄດ້ປະພັນປຸຣານະທັງສິບແປດ.

Verse 120

ब्राह्मं पाद्मं वैष्णवञ्च शैवं भागवतं तथा । भविष्यं नारदीयं च मार्कंडेयमतः परम्

«(ນີ້ແມ່ນ) ພຸຣານະ ບຣາຫມະ, ປາດມະ, ໄວສະນະວະ, ໄສວະ, ແລະ ພາຄະວະຕະ; ອີກທັງ ພະວິສະຍະ, ນາຣະດີຍະ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມາຣະກັນເດຍະ»

Verse 121

आग्नेयं ब्रह्मवैवर्त लिंगं वाराहमेव च । वामनाख्यं ततः कौर्मं मात्स्यं गारुडमेव च

(ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນ) ອາກເນຍ, ພຣະຫມະໄວວັດຕະ, ລິງຄະ, ວາຣາຫະ, ທີ່ເອີ້ນວ່າ ວາມະນ; ຕໍ່ມາ ກໍຣະມ, ມາດສະຍະ, ແລະ ກາຣຸດະ ດ້ວຍ.

Verse 122

स्कान्दं तथैव ब्रह्माण्डाख्यं पुराणं च कीर्तितम् । यशस्यं पुण्यदं नॄणां श्रोतॄणां शांकरं यश

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ພຣານະສະກັນດະ ແລະ ພຣານະທີ່ເອີ້ນວ່າ ພຣະຫມານດະ ກໍຖືກປະກາດ. ສໍາລັບຜູ້ຟັງ ມັນປະທານຊື່ສຽງແລະບຸນ; ແລະສິຣິສົມບັດແຫ່ງໄສວະ—ການສັນລະເສີນ ພຣະສັງກະຣະ—ກໍໂດງດັງໃນຫມູ່ຜູ້ຟັງ.

Verse 123

सूत उवाच । अष्टादशपुराणानाम्पूर्वं नामोदितन्त्वया । कुरु निर्वचनं तेषामिदानीं वेदवित्तम

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: «ກ່ອນນີ້ ທ່ານໄດ້ເວົ້າຊື່ຂອງພຣານະທັງສິບແປດແລ້ວ. ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ຮູ້ເວດະຜູ້ປະເສີດ, ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍນິຣຸກຕິ ແລະຄວາມໝາຍອັນຖືກຕ້ອງຂອງພວກມັນໃນບັດນີ້»।

Verse 124

व्यास उवाच । अयमेव कृतः प्रश्नस्तण्डिना ब्रह्मयोनिना । नन्दिकेश्वरमुद्दिश्य स यदाह ब्रवीमि तत्

ວຽາສະ ກ່າວວ່າ: «ຄໍາຖາມນີ້ເອງ ທັນດິນ ນັກບຸນຜູ້ເກີດຈາກພຣະພຣະຫມາ ເຄີຍຖາມ. ໂດຍຫັນໄປຫາ ນັນດິເກສະວະຣະ, ສິ່ງໃດທີ່ລາວເວົ້າໃນເວລານັ້ນ—ຂ້ອຍຈະເລົ່າຕໍ່ໃນບັດນີ້»។

Verse 125

नन्दिकेश्वर उवाच । यत्र वक्ता स्वयन्तण्डे ब्रह्मा साक्षाच्चतुर्मुखः । तस्माद्ब्रह्मं समाख्यातं पुराणं प्रथमं मुने

ນັນດິເກສະວະ ກ່າວວ່າ: «ໃນປຸຣານະໃດ ໃນ ‘ສະວະຍັນຕານດະວະ’ (ການຟ້ອນລຳທີ່ປະກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງ) ຜູ້ກ່າວໂດຍກົງແມ່ນ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ—ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີ, ຈຶ່ງຖືກປະກາດວ່າເປັນປຸຣານະອັນທຳອິດ (ສູງສຸດ) ຊື່ ‘ພຣະຫມາປຸຣານະ’»।

Verse 126

पद्मकल्पस्य माहात्म्यन्तत्र यस्यामुदाहृतम् । तस्मात्पाद्मं समाख्यातं पुराणं च द्वितीयकम्

«ໃນປຸຣານະນັ້ນ ມະຫາຕະພາບຂອງ ປັດມະ-ກັນລະປະ ຖືກປະກາດໄວ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ປາດມະປຸຣານະ’ ແລະເປັນອັນທີສອງ (ໃນການນັບນີ້)»।

Verse 127

पराशरकृतं यत्तु पुराणं विष्णुबोधकम् । तदेव व्यासकथितं पुत्रपित्रोरभेदतः

«ປຸຣານະໃດທີ່ ປະຣາຊະຣະ ໄດ້ຮຽນຮຽງຂຶ້ນ ແລະໃຫ້ຄວາມຮູ້ແຫ່ງ ພຣະວິສນຸ—ນັ້ນແຫຼະແມ່ນປຸຣານະດຽວກັນກັບທີ່ ວະຍາສະ ໄດ້ເລົ່າໄວ້; ເພາະໃນຄວາມເປັນຈິງ ພໍ່ແລະລູກ ບໍ່ແຕກຕ່າງກັນໃນອົງຄຸນອັນແທ້»।

Verse 128

यत्र पूर्वोत्तरे खण्डे शिवस्य चरितं बहु । शैवमेतत्पुराणं हि पुराणज्ञा वदन्ति च

«ປຸຣານະໃດທີ່ ໃນພາກຕົ້ນແລະພາກທ້າຍ ມີການພັນລະນາກ່ຽວກັບຈະຣິດ ແລະລີລາອັນສັກສິດຂອງ ພຣະສິວະ ຢ່າງຫຼາຍ—ນັກຮູ້ປຸຣານະທັງຫຼາຍ ກ່າວວ່າ ປຸຣານະນັ້ນແທ້ໆແມ່ນມີລັກສະນະ ‘ໄສວະ’»।

Verse 129

भगवत्याश्च दुर्गायाश्चरितं यत्र विद्यते । तत्तु भागवतं प्रोक्तं ननु देवीपुराणकम्

ປຸຣານະໃດທີ່ມີກິດຈະກຳອັນສັກສິດຂອງພຣະແມ່ ດຸຣຄາ ປະກົດຢູ່ ນັ້ນຖືກກ່າວວ່າ «ພາຄະວະຕະ»; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄື «ເທວີ-ປຸຣານະ».

Verse 130

नारदोक्तं पुराणन्तु नारदीयं प्रचक्षते । यत्र वक्ताऽभवत्तण्डे मार्कण्डेयो महामुनिः

ປຸຣານະທີ່ພຣະນາຣະດະໄດ້ກ່າວໄວ້ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ນາຣະດີຍະປຸຣານະ”; ແລະໃນສະພາອັນສັກສິດນັ້ນ ມະຫາມຸນິ ມາຣະກັນເດຍະ ໄດ້ເປັນຜູ້ບັນຍາຍ।

Verse 131

मार्कण्डेयपुराणं हि तदाख्यातं च सप्तमम् । अग्नियोगात्तदाग्नेयं भविष्योक्तेर्भविष्यकम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ “ມາຣະກັນເດຍະປຸຣານະ” ຖືກປະກາດວ່າເປັນລໍາດັບທີເຈັດ. ເນື່ອງຈາກຜູກພັນກັບອັກນິ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ອາກເນຍ”; ແລະເນື່ອງຈາກມີຄໍາພະຍາກອນອະນາຄົດ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ພະວິສະຍະ”។

Verse 132

विवर्तनाद्ब्रह्मणस्तु ब्रह्मवैवर्तमुच्यते । लिंगस्य चरितोक्तत्वात्पुराणं लिंगमुच्यते

ເນື່ອງຈາກສອນເຖິງການແປປ່ຽນ (vaivarta) ອັນເກີດຂຶ້ນແກ່ພຣະພຣົມາ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ພຣະພຣົມາ-ໄວວັຣຕະ”. ແລະເນື່ອງຈາກໄດ້ກ່າວເຖິງຈະຣິຕະອັນສັກສິດ ແລະສິຣິຂອງລິງຄະແຫ່ງພຣະສິວະ ປຸຣານະນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ລິງຄະປຸຣານະ”.

Verse 133

वराहस्य च वाराहं पुराणं द्वादशं मुने । यत्र स्कन्दः स्वयं श्रोता वक्ता साक्षान्महेश्वरः

ໂອ ມຸນີ! ສໍາລັບວະຣາຫະ ມີ «ວາຣາຫະ ປຸຣານະ» ເປັນປຸຣານະລໍາດັບທີ 12; ທີ່ນັ້ນ ສະກັນດະເປັນຜູ້ຟັງເອງ ແລະຜູ້ກ່າວແມ່ນພຣະມະເຫສະວະຣະ (ມະຫາເທວ) ໂດຍຕົງ।

Verse 134

तत्तु स्कान्दं समाख्यातं वामनस्य तु वामनम् । कौर्मं कूर्मस्य चरितं मात्स्यं मत्स्येन कीर्तितम्

ນັ້ນແທ້ໆ ຖືກປະກາດວ່າເປັນ «ສະກັນດະ ປຸຣານະ»; ສ່ວນ «ວາມະນະ ປຸຣານະ» ແມ່ນກ່ຽວກັບວາມະນະ. «ກູຣະມະ ປຸຣານະ» ເລົ່າກິດຈະກໍາຂອງອະວະຕານເຕົ່າ ແລະ «ມາດສະຍະ ປຸຣານະ» ຖືກປະກາດໂດຍອະວະຕານປາ।

Verse 135

गरुडस्तु स्वयं वक्ता यत्तद्गारुडसंज्ञकम् । ब्रह्माण्डचरितोक्तत्वाद्ब्रह्माण्डं परिकीर्तितम्

ເນື່ອງຈາກພຣະຄຣຸດາ (ກະຣຸດ) ເປັນຜູ້ເລົ່າເອງ ພາກນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ກາຣຸດະ». ແລະເນື່ອງຈາກມັນເລົ່າເລື່ອງ «ພຣະພຣະມານະອັນດະ» (ໄຂ່ຈັກກະວານ) ຈຶ່ງຖືກສັນລະເສີນວ່າ «ພຣະພຣະມານະອັນດະ»

Verse 136

सूत उवाच । अयमेव मयाऽकारि प्रश्नो व्यासाय धीमते । ततः सर्वपुराणानां मया निर्वचनं श्रुतम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ຄຳຖາມນີ້ແຫຼະ ຂ້ອຍເຄີຍຖາມຕໍ່ພຣະວຽສະ ຜູ້ມີປັນຍາ. ແລ້ວຂ້ອຍໄດ້ຟັງຈາກທ່ານ ຄຳອະທິບາຍອັນເປັນຫຼັກຖານ ກ່ຽວກັບປຸຣານະທັງປວງ»

Verse 137

एवं व्याससमुत्पन्नः सत्यवत्यां पराशरात् । पुराणसंहिताश्चक्रे महाभारतमुत्तमम्

ດັ່ງນັ້ນ ວຽສະເກີດຈາກພຣະປະຣາຊະຣະ ຜ່ານທ່ານສັດຍະວະຕີ. ແລ້ວທ່ານໄດ້ຮຽບຮວບປຸຣານະສັງຫິຕາທັງຫຼາຍ ແລະຍັງແຕ່ງມະຫາກາວະອັນສູງສຸດ «ມະຫາພາຣະຕະ» ອີກດ້ວຍ

Verse 138

पराशरेण संयोगः पुनः शन्तनुना यथा । सत्यवत्या इव ब्रह्मन्नः संशयितुमर्हसि

ໂອ ພຣາຫມັນ, ເຈົ້າຄວນສົງໄສໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ເຫມືອນນາງ ສັດຍະວະຕີ ທີ່ໄດ້ຮ່ວມສັມພັນກັບ ປະຣາຊະຣະ ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງກັບ ຊັນຕະນຸ ພາຍຫຼັງ।

Verse 139

सकारणेयमुत्पत्तिः कथिताश्चर्य्यकारिणी । महतां चरिते चैव गुणा ग्राह्या विचक्षणैः

ດັ່ງນັ້ນ ເລື່ອງລາວອັນນ່າອັດສະຈັນແຫ່ງການເກີດນີ້ ພ້ອມທັງເຫດປັດໃຈ ໄດ້ຖືກເລົ່າແລ້ວ। ແລະໃນການກະທຳຂອງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຮູ້ເຫັນຄວນຈັບເອົາຄຸນຄ່າແລະນໍາໄປປະພຶດຕາມ।

Verse 140

इदं रहस्यं परमं यः शृणोति पठत्यपि । स सर्वपापनिर्मुक्त ऋषिलोके महीयते

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຟັງຄວາມລັບອັນສູງສຸດນີ້ ຫຼືແມ່ນແຕ່ສວດອ່ານມັນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະຖືກເຊີດຊູໃນໂລກຂອງລິສີ.