शुक्रनिग्रहः — The Seizure/Neutralization of Śukra (Kāvya) and the Daityas’ Despondency

Verse 1

व्यास उवाच । शुक्रे निगीर्णे रुद्रेण किमकार्षुश्च दानवाः । अंधकेशा महावीरा वद तत्त्वं महामुने

ວຽສະ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຊຸກຣະຖືກຣຸດຣະກືນໄປແລ້ວ, ດານະວະທັງຫມົດໄດ້ເຮັດຫຍັງຕໍ່? ວິຣະບຸຣຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ຜົມດຳ ແລະກ້າຫານຍິ່ງ—ຂໍຈົ່ງບອກຄວາມຈິງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ມະຫາມຸນີ.”

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । काव्ये निगीर्णे गिरिजेश्वरेण दैत्या जयाशारहिता बभूवुः । हस्तैर्विमुक्ता इव वारणेन्द्राः शृंगैर्विहीना इव गोवृषाश्च

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອ ກາວຍາ (ສຸກຣາຈາຣຍະ) ຖືກ ຄິຣິເຈສະວະຣະ (ພຣະສິວະ ອົງເຈົ້າແຫ່ງຄິຣິຈາ) ກືນເຂົ້າໄປ ພວກໄດຕະຍະກໍສູນສິ້ນຄວາມຫວັງໃນໄຊຊະນະ—ເຫມືອນຊ້າງເຈົ້າທີ່ຖືກພາກງວງອອກ ແລະເຫມືອນງົວຜູ້ງົວແມ່ທີ່ຂາດເຂົາ.

Verse 3

शिरो विहीना इव देवसंघा द्विजा यथा चाध्ययनेन हीनाः । निरुद्यमास्सत्त्वगणा यथा वै यथोद्यमा भाग्यविवर्जिताश्च

ຝູງເທວະທັງຫຼາຍຮູ້ສຶກດັ່ງຄົນບໍ່ມີຫົວ; ເຫມືອນພວກທະວິຊະທີ່ຂາດການສຶກສາພຣະເວດ; ເຫມືອນຜູ້ມີຄຸນຄວາມດີແຕ່ບໍ່ມີຄວາມພາກພຽນ; ແລະເຫມືອນຜູ້ພາກພຽນແຕ່ຂາດວາສະນາ—ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຢືນຢູ່ຢ່າງອ່ອນແຮງ ແລະຫົວໃຈຫມົດກຳລັງ.

Verse 4

पत्या विहीनाश्च यथैव योषा यथा विपक्षाः खलु मार्गणौघाः । आयूंषि हीनानि यथैव पुण्यैर्व्रतैर्विहीनानि यथा श्रुतानि

ດັ່ງແມ່ຍິງທີ່ຂາດຜົວຍ່ອມຂາດທີ່ພຶ່ງ, ແລະດັ່ງຝົນລູກສອນທີ່ໄຮ້ຄູ່ຕໍ່ສູ້ຍ່ອມເປັນໄຮ້ຄ່າ; ສັນນັ້ນແຫຼະ ອາຍຸຂອງຊີວິດຈະຫົດສັ້ນເມື່ອຂາດກຸສົນ. ແມ່ນແຕ່ການຮຽນຮູ້ອັນສັກສິດກໍກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ ເມື່ອຂາດວຣະຕະ ແລະການປະພຶດວິໄນ।

Verse 6

नन्दिना चा हृते शुक्रे गिलिते च विषादिना । विषादमगमन्दैत्या यतमानरणोत्सवाः

ເມື່ອນັນດິນໄດ້ຊິງເອົາຄວາມສະຫວ່າງແລະພະລັງ (śukra) ຂອງພວກເຂົາໄປ ແລະເມື່ອວິສາດີໄດ້ກືນກິນມັນເຂົ້າໄປ, ໄດຕະຍະເຫຼົ່ານັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ພະຍາຍາມຢ່າງຮ້ອນແຮງເພື່ອງານສະເຫຼີມສົງຄາມ—ກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມເສົ້າໝອງລຶກລ້ຳ।

Verse 7

तान् वीक्ष्य विगतोत्साहानंधकः प्रत्यभाषत । दैत्यांस्तुहुंडाहुंडदीन्महाधीरपराक्रमः

ເມື່ອເຫັນພວກໄດຕະຍະທີ່ຄວາມຮືບຮົມໄດ້ຈາງຫາຍ ອັນທະກະ—ຜູ້ໝັ້ນຄົງ ແລະ ກ້າຫານໃນວິລະກຳ—ໄດ້ເວົ້າກັບພວກເຂົາອີກ ເຖິງອະສຸຣະເຊັ່ນ ຮຸນດາ ແລະ ອະຮຸນດາ।

Verse 8

अंधक उवाच । कविं विक्रम्य नयता नन्दिना वंचिता वयम् । तनूर्विना कृताः प्राणास्सर्वेषामद्य नो ननु

ອັນທະກະກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາຖືກນັນດິນຫລອກລວງ; ລາວໄດ້ກົດຂີ່ຄະວິ ແລະ ພາເຂົາໄປ. ມື້ນີ້ ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຂອງພວກເຮົາທຸກຄົນ ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫມືອນບໍ່ມີຮ່າງ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ. »

Verse 9

धैर्यं वीर्यं गतिः कीर्तिस्सत्त्वं तेजः पराक्रमः । युगपन्नो हृतं सर्वमेकस्मिन् भार्गवे हृते

ເມື່ອພາຣຄະວະພຽງຄົນດຽວນັ້ນລົ້ມລົງ ທຸກຢ່າງກໍຖືກຊິງໄປພ້ອມກັນ: ຄວາມອົດທົນ, ພະລັງ, ຄວາມຮຸ່ງໄຫວ, ຊື່ສຽງ, ສັດຕະວະ, ຕະເຈະ ແລະ ຄວາມກ້າຫານຂອງພວກເຮົາ.

Verse 10

धिगस्मान् कुलपूज्यो यैरेकोपि कुलसत्तमः । गुरुस्सर्वसमर्थश्च त्राता त्रातो न चापदि

ອັບອາຍແກ່ພວກເຮົາ! ແມ່ນວ່າໃນຕະກູນຂອງພວກເຮົາຍັງມີຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ປະເສີດ ເປັນຜູ້ຄວນບູຊາ ເປັນຄູບາອາຈານຜູ້ສາມາດທຸກຢ່າງ ແລະເປັນຜູ້ປົກປ້ອງແທ້ ແຕ່ໃນຍາມພິບັດນີ້ ພວກເຮົາກໍບໍ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ.

Verse 11

तद्यूयमविलंब्येह युध्यध्वमरिभिस्सह । वीरैस्तैः प्रमथैवीराः स्मृत्वा गुरुपदांबुजम्

ດັ່ງນັ້ນ ພວກວີຣະຊົນເອີຍ—ຢ່າຊັກຊ້າຢູ່ນີ້. ຈົ່ງຮົບພ້ອມກັນກັບສັດຕູ ຄຽງຂ້າງກັບພຣະມະຖະຜູ້ກ້າຫານເຫຼົ່ານັ້ນ. ໂດຍລະລຶກເຖິງດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງຄູບາອາຈານ ໂອ້ຜູ້ກ້າ, ຈົ່ງເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ.

Verse 12

गुरोः काव्यस्य सुखदौ स्मृत्वा चरणपंकजौ । सूदयिष्याम्यहं सर्वान् प्रमथान् सह नन्दिना

ເມື່ອລະລຶກເຖິງພະບາດດອກບົວຂອງຄູອາຈານ ກາວຍະ ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຟາດຟັນພຣະມະຖະທັງປວງ ພ້ອມນັນດິນ।

Verse 13

अद्यैतान् विवशान् हत्वा सहदेवैस्सवासवैः । भार्गवं मोचयिष्यामि जीवं योगीव कर्मतः

ມື້ນີ້ ຫຼັງຈາກຂ້າພວກນີ້ຜູ້ອ່ອນແອ ພ້ອມທັງເທວະແລະອິນທຣາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປົດປ່ອຍພາຣຄະວະໃຫ້ຄືນຊີວິດ ເຫມືອນຍອກຄີຜູ້ຊໍານານໃນກຳ ປ່ອຍວິນຍານຈາກພັນທະກຳ।

Verse 14

स चापि योगी योगेन यदि नाम स्वयं प्रभुः । शरीरात्तस्य निर्गच्छेदस्माकं शेषपालिता

ແລະຖ້າທ່ານນັ້ນ—ເປັນໂຍຄີຜູ້ສໍາເລັດ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງຕົນແທ້—ຈະອອກຈາກຮ່າງກາຍດ້ວຍພະລັງໂຍຄະ, ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່ ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ ແລະຖືກຮັກສາໄວ້.

Verse 15

सनत्कुमार उवाच । इत्यन्धकवचः श्रुत्वा दानवा मेघनिस्स्वनाः । प्रमथान् निर्दयाः प्राहुर्मर्तव्ये कृतनिश्चयाः

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງອັນທະກະ ພວກດານະວະຜູ້ຮ້ອງກັງວານດັ່ງຟ້າຮ້ອງ ກໍໄດ້ເວົ້າກັບພຣະມະຖະຢ່າງໂຫດຮ້າຍ ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງໝັ້ນຈະຂ້າເຂົາເຈົ້າ.

Verse 16

सत्यायुषि न नो जातु शक्तास्स्युः प्रमथा बलात् । असत्यायुपि किं गत्वा त्यक्त्वा स्वामिनमाहवे

ຕາບໃດທີ່ອາຍຸຂອງສັດຍະຍັງດໍາລົງຢູ່ ພຣະມະຖະຈະບໍ່ອາດຊະນະພວກເຮົາດ້ວຍກໍາລັງໄດ້ເລີຍ. ແຕ່ຖ້າອາຍຸຂອງສັດຍະບໍ່ແທ້ ຈະໄປທີ່ນັ້ນໄດ້ຫຍັງ ໃນເມື່ອຕ້ອງປະຖິ້ມນາຍຂອງພວກເຮົາໃນກາງສົງຄາມ?

Verse 17

ये स्वामिनं विहायातो बहुमानधना जनाः । यांति ते यांति नियतमंधतामिस्रमालयम्

ຜູ້ໃດລະທິ້ງພຣະເຈົ້ານາຍຂອງຕົນ ແລະຫຍິ່ງຍະໂສດ້ວຍກຽດສັກສີກັບຊັບສິນ ຫັນຫນີຈາກພຣະອົງ—ຜູ້ນັ້ນແນ່ນອນຈະໄປສູ່ຖິ່ນ «ອັນທະຕາມິສຣະ» ຄວາມມືດບອດຕາ.

Verse 18

अयशस्तमसा ख्यातिं मलिनीकृत्य भूरिशः । इहामुत्रापि सुखिनो न स्युर्भग्ना रणाजिरे

ໂອ ຜູ້ກ້າແຂງ, ຜູ້ທີ່ແຕກພ່າຍ ແລະຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກສະໜາມຮົບ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ຊື່ສຽງຂອງຕົນເປື້ອນດ້ວຍຄວາມມືດແຫ່ງຄວາມອັບອາຍຢ່າງຫນັກ; ດັ່ງນັ້ນ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໂລກໜ້າ ພວກເຂົາບໍ່ອາດເປັນສຸກໄດ້.

Verse 19

किं दानै किं तपोभिश्च किं तीर्थपरिमज्जनैः । धारातीर्थे यदि स्नानं पुनर्भवमलापहे

ຈະຕ້ອງອາໄສທານອັນໃດ, ຈະຕ້ອງອາໄສຕະປະສະຍາອັນໃດ, ແລະຈະຕ້ອງລົງອາບນ້ຳໃນທີ່ຈາລິກຫຼາຍແຫ່ງເພື່ອຫຍັງ? ຖ້າໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ ທາຣາ-ຕີຣຖະ ຜູ້ຊຳລະມົນທິນແຫ່ງການເກີດຊ້ຳ (ສັງສາຣ).

Verse 20

संप्रथार्येति तद्वाक्यं दैत्यास्ते दनुजास्तथा । ममंथुः प्रमथानाजौ रणभेरीं निनाद्य च

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນວ່າ «ແຜ່ຂະບວນ ບຸກໄປ!» ພວກໄດຕະຍະ ແລະອະສຸຣະຜູ້ເກີດຈາກດະນຸ ກໍພາກັນພຸ້ນເຂົ້າຈະບົດຂະຍີ້ພຣະມະຖະໃນສົງຄາມ ແລະຕີກອງຮົບດັງຊ້ໍາໆ.

Verse 21

तत्र बाणासिवज्रौघैः कठिनैश्च शिलामयैः । भुशुण्डिभिंदिपालैश्च शक्ति भल्लपरश्वधैः

ທີ່ນັ້ນ ສະໜາມຮົບຖືກຖະໜົນດ້ວຍຝົນແຫ່ງລູກສອນ ດາບ ແລະອາວຸດດຸດດັ່ງຟ້າຜ່າ ພ້ອມທັງກ້ອນຫີນແຂງໆ; ຍັງມີບູຊຸນດີ ແລະບິນດິປາລ ກັບຫອກ ລູກດາດມີງ່າມ ແລະຂວານຮົບ.

Verse 22

खट्वांगैः पट्टिशैश्शूलैर्लकुटैर्मुसलैरलम् । परस्परमभिघ्नंतः प्रचक्रुः कदनं महत्

ດ້ວຍການຖືຄັດວາງກະ ຂວານຮົບ ຫອກ ໄມ້ຕີ ແລະຄ້ອນຫນັກ ພວກເຂົາຕີກັນໄປມາບໍ່ຢຸດ ແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດການຂ້າຟັນອັນໃຫຍ່ຫຼວງນ່າສະພຶງ.

Verse 23

कार्मुकाणां विकृष्टानां पततां च पतत्त्रिणाम् । भिंदिपालभुशुंडीनां क्ष्वेडितानां रवोऽभवत्

ເມື່ອຄັນທະນູຖືກດຶງຕຶງ ແລະລູກສອນບິນຜ່ານອາກາດ ກໍເກີດສຽງຄືກຄືນດັງກ້ອງ; ພ້ອມກັບສຽງຫວີດແລະກະທົບຂອງບິນດິປາລ ແລະບູຊຸນດີທີ່ຖືກຂວ້າງ.

Verse 24

रणतूर्य्यनिनादैश्च गजानां बहुबृंहितैः । हेषारवैर्हयानां च महान्कोलाहलोऽभवत्

ດ້ວຍສຽງແຕຣສົງຄາມດັງກ້ອງ ແລະສຽງຮ້ອງຕຣອງຂອງຊ້າງຫຼາຍໆ ພ້ອມທັງສຽງຮ້ອງຮີນຂອງມ້າອັນດັງສະນັ່ນ ຄວາມອື້ອອຶງອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນສະໜາມຮົບ.

Verse 25

अस्तिस्वनैरवापूरि द्यावाभूम्योर्यदंतरम् । अभीरूणां च भीरूणां महारोमोद्गमोऽभवत्

ດ້ວຍສຽງກະທົບອາວຸດອັນດັງຄືຟ້າຮ້ອງ ຊ່ອງວ່າງລະຫວ່າງຟ້າແລະດິນຖືກເຕັມໄປທັ້ງໝົດ; ແລະທັງຜູ້ກ້າຫານແລະຜູ້ຫວາດກົວ ກໍເກີດອາການຂົນລຸກຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 26

गजवाजिमहारावस्फुटशब्दग्रहाणि च । भग्नध्वजपताकानि क्षीणप्रहरणानि च

ມີສຽງຮ້ອງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະຊັດເຈນຂອງຊ້າງແລະມ້າ; ທຸງຊັຍແລະທຸງນ້ອຍຖືກທຳລາຍແຕກຫັກ, ແລະອາວຸດທັງຫຼາຍກໍສຶກຫຼໍ່ ໝົດແຮງໄປ.

Verse 27

रुधिरोद्गारचित्राणि व्यश्वहस्तिरथानि च । पिपासितानि सैन्यानि मुमूर्च्छुरुभयत्र वै

ທັງສອງຝ່າຍ ທົ່ງຮົບປາກົດເປັນພາບນ່າສະພຶງກົວຂອງເລືອດແລະຊິ້ນເນື້ອ—ມ້າ ຊ້າງ ແລະລົດຮົບຖືກທຳລາຍກະຈາຍ; ກອງທັບທີ່ຖືກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວນ້ຳ ກໍເລີ່ມຫມົດສະຕິໃນທັນທີນັ້ນ.

Verse 28

अथ ते प्रमथा वीरा नंदिप्रभृतयस्तदा । बलेन जघ्नुरसुरान्सर्वान्प्रापुर्जयं मुने

ແລ້ວບັນດາພຣະມະຖະຜູ້ກ້າຫານ ນຳໂດຍນັນດິນ ໄດ້ໃຊ້ພະລັງອັນແກ່ກ້າ ປະຫານອະສຸຣະທັງປວງ ແລະບັນລຸຊັຍຊະນະ ໂອ ມຸນີ.

Verse 29

दृष्ट्वा सैन्यं च प्रमथेर्भज्यमानमितस्ततः । दुद्राव रथमास्थाय स्वयमेवांधको गणान्

ເມື່ອເຫັນກອງທັບຂອງຕົນຖືກພຣະມະຖະ (Pramatha) ທຳລາຍແຕກກະຈາຍໄປທົ່ວ, ອັນທະກະ (Andhaka) ກໍຂຶ້ນລົດຮົບດ້ວຍຕົນເອງ ແລະພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ພວກຄະນະ (Gaṇa) ຢ່າງຕົງໆ.

Verse 30

शरावारप्रयुक्तैस्तैर्वज्रपातैर्नगा इव । प्रमथा नेशिरे चास्त्रैर्निस्तोया इव तोयदाः

ຖືກຟາດຟັນດ້ວຍການຕີທີ່ດຸດດັ່ງຟ້າຜ່າ ທີ່ຍິງອອກເປັນຊຸດໆ, ພຣະມະຖະ (Pramatha) ທັງຫຼາຍກໍທົນການບຸກຂອງອາວຸດບໍ່ໄດ້—ດຸດດັ່ງພູເຂົາຖືກຟ້າຜ່າ ຫຼືດຸດດັ່ງເມກຝົນທີ່ນ້ຳແຫ້ງໝົດ.

Verse 31

यांतमायांतमालोक्य दूरस्थं निकटस्थितम् । प्रत्येकं रोमसंख्याभिर्विव्याधेषुभिरन्धकः

ເມື່ອເຫັນເຂົາ—ບາງຄັ້ງບຸກເຂົ້າ ບາງຄັ້ງຖອນອອກ, ບາງຄັ້ງຢູ່ໄກ ບາງຄັ້ງຢູ່ໃກ້—ອັນທະກະ (Andhaka) ກໍຍິງລູກສອນເປັນຊຸດໆ ຈຳນວນເທົ່າຂົນຕາມກາຍ, ແຕ່ລະດອກເລັງເປົ້າແຍກກັນ.

Verse 32

दृष्ट्वा सैन्यं भज्यमानमंधकेन बलीयसा । स्कंदो विनायको नंदी सोमनंद्यादयः परे

ເຫັນກອງທັບຖືກອັນທະກະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍທຳລາຍ ສະກັນດະ, ວິນາຍະກະ (ຄະເນຊາ), ນັນດີ ແລະ ໂສມະນັນດີພ້ອມພວກອື່ນໆ ກ້າວອອກໄປປະຈັນໜ້າລາວ.

Verse 33

प्रमथा प्रबला वीराश्शंकरस्य गणा निजाः । चुक्रुधुस्समरं चक्रुर्विचित्रं च महाबलाः

ແລ້ວພວກປຣະມະຖະ ຜູ້ແຂງກ້າ ເປັນວີລະຊົນ ແລະເປັນຄະນະສ່ວນພຣະອົງຂອງພຣະສັງກະຣະ ກໍເກີດໂກດ ແລະດ້ວຍພະລັງອັນໃຫຍ່ ໄດ້ເລີ່ມສົງຄາມອັນດຸເດືອດ ແລະນ່າພິສົດ.

Verse 34

विनायकेन स्कंदेन नंदिना सोमनंदिना । वीरेण नैगमेयेन वैशाखेन बलीयसा

ພ້ອມກັບພຣະວິນາຍະກະ (ຄະເນຊະ), ພຣະສະກັນດະ (ກາຣຕິເກຍ), ນັນດິນ, ໂສມະນັນດິນ, ວີຣະນາຍກະເມຍ ແລະ ພຣະໄວສາຄະຜູ້ມີພະລັງ—ທັງໝົດໄດ້ຊຸມນຸມ/ເຄື່ອນພົນຮ່ວມກັນໃນຂະບວນສົງຄາມ।

Verse 35

इत्याद्यैस्तु गणैरुग्रैरंधकोप्यधकीकृतः । त्रिशूलशक्तिबाणौघधारासंपातपातिभिः

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພວກຄະນະອັນດຸຮ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ອັນທະກະກໍຖືກກົດລົງ ແລະຖືກຫຼຸດກຽດ—ຖືກກະແທກດ້ວຍຝົນກະໜ່ຳຂອງຕຣິຊູລ ຫອກ ແລະຝູງລູກສອນອັນພຸ່ງພາລົງມາ।

Verse 36

ततः कोलाहलो जातः प्रमथासुरसैन्ययोः । तेन शब्देन महता शुक्रश्शंभूदरे स्थ्ग्तिः

ຕໍ່ມາ ຄວາມອື້ອອຶງອັນໃຫຍ່ຫຼວງເກີດຂຶ້ນ ລະຫວ່າງກອງທັບພຣະມະຖະ ແລະອະສຸຣະ. ໂດຍສຽງຄຳຮ້ອງອັນມະຫານັ້ນ ສຸກຣະຖືກກົດທັບ—ຄວາມສະຫງົບຂອງລາວຖືກຂັດຂວາງໃນອຳນາດຂອງຊຳພູ (ພຣະສິວະ).

Verse 37

छिद्रान्वेषी भ्रमन्सोथ विनिकेतो यथानिलः । सप्तलोकान्सपातालान्रुद्रदेहे व्यलोकयत्

ຕໍ່ມາ ລາວຊອກຫາຊ່ອງວ່າງ ແລະພະຍຸງພະຍາຍາມເດີນວົນຢ່າງບໍ່ສະຫງົບ ດັ່ງລົມທີ່ບໍ່ມີທີ່ພັກ. ລາວໄດ້ເຫັນໃນພຣະກາຍຂອງຣຸດຣະເອງ ທັງເຈັດໂລກ ພ້ອມດ້ວຍປາຕາລາ (ໂລກໃຕ້) ທັງຫມົດ.

Verse 38

ब्रह्मनारायणेन्द्राणां सादित्याप्सरसां तथा । भुवनानि विचित्राणि युद्धं च प्रमथासुरम्

ລາວໄດ້ເຫັນໂລກອັນພິສົດຂອງພຣະພຣະຫມາ, ນາຣາຍະນະ, ແລະອິນທຣະ; ພ້ອມທັງໂລກຂອງອາດິຕະຍະ ແລະອັບສະຣາ. ອີກທັງລາວຍັງເຫັນສົງຄາມລະຫວ່າງພຣະມະຖະ (ບໍລິວານພຣະສິວະ) ແລະອະສຸຣະດ້ວຍ.

Verse 39

स वर्षाणां शतं कुक्षौ भवस्य परितो भ्रमन् । न तस्य ददृशे रन्ध्रं शुचे रंध्रं खलो यथा

ຕະຫຼອດຮ້ອຍປີ ລາວເດີນວົນຢູ່ຮອບໆໃນທ້ອງຂອງພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ແຕ່ກໍບໍ່ພົບຮູເປີດແມ່ນແຕ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ; ເຫມືອນຄົນຊົ່ວທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫວາດຫວັນ ກໍບໍ່ພົບຊ່ອງໂຫວ່ໃນຜູ້ດີທີ່ຮັກສາຕົນຢ່າງຮອບຄອບ.

Verse 40

शांभवेनाथ योगेन शुक्ररूपेण भार्गवः । इमं मंत्रवरं जप्त्वा शंभोर्जठरपंजरात्

ຕໍ່ມາ ພາຣຄະວະ (ສຸກຣະ) ໂດຍໂຍກະຊາມພະວະ ໄດ້ແປງກາຍເປັນຮູບສຸກຣະ (ນ້ຳເຊື້ອ) ແລະສະດຸດສະດອນມົນຕຣາອັນປະເສີດນີ້ ແລ້ວອອກມາຈາກທ້ອງອັນເຫມືອນກົງຂັງຂອງພຣະຊາມພູ (ພຣະສິວະ).

Verse 41

निष्क्रांतं लिंगमार्गेण प्रणनाम ततश्शिवम् । गौर्य्या गृहीतः पुत्रार्थं तदविघ्नेश्वरीकृतः

ເມື່ອອອກມາທາງມັກຄາລິງຄະ ລາວກໍກົດກົງນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະສິວະ. ພຣະນາງເກົາຣີ ຜູ້ປາຖະໜາບຸດ ໄດ້ຮັບເຂົາໄວ້; ແລະດັ່ງນັ້ນ ເຂົາຖືກສະຖາປະນາເປັນ ອະວິຄເນສະວະຣີ—ພະລັງເທວະທີ່ຂັບໄລ່ອຸປະສັກ.

Verse 42

अथ काव्यं विनिष्क्रातं शुक्रमार्गेण भार्गवम् । दृष्ट्वोवाच महेशानो विहस्य करुणानिधिः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນພາຣຄະວະ ກາວຍະ ອອກມາທາງມັກຄາສຸກຣະ ພຣະມະເຫສານະ—ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ—ກໍຍິ້ມແລະກ່າວວາຈາ.

Verse 43

महेश्वर उवाच । शुक्रवन्निस्सृतो यस्माल्लिंगान्मे भृगुनन्दन । कर्मणा तेन शुक्लत्वं मम पुत्रोसि गम्यताम्

ພຣະມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣຶກຄຸ, ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ອອກຈາກລິງຄະຂອງເຮົາ ເຫມືອນສຸກຣະ, ໂດຍກຳກັບນັ້ນເຈົ້າໄດ້ບັນລຸຄວາມຂາວຜ່ອງ (ຄວາມບໍລິສຸດ). ເຈົ້າແມ່ນບຸດຂອງເຮົາ—ຈົ່ງອອກໄປຕາມທຳນອງ»។

Verse 44

सनत्कुमार उवाच । इत्येवमुक्तो देवेन शुक्रोर्कसदृशद्युतिः । प्रणनाम शिवं भूयस्तुष्टाव विहितांजलिः

ສະນັດກຸມານກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ ສຸກຣະຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ໄດ້ກາບນົບພຣະສິວະອີກຄັ້ງ ແລະປະນົມມືສັນລະເສີນພຣະອົງ.

Verse 45

शुक्र उवाच । अनंतपादस्त्वमनंतमूर्तिरनंतमूर्द्धांतकरश्शिवश्च । अनंतबाहुः कथमीदृशं त्वां स्तोष्ये ह नुत्यं प्रणिपत्य मूर्ध्ना

ສຸກຣະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງມີພຣະບາດອັນອະນັນຕະ; ພຣະຮູບກໍອະນັນຕະ. ໂອ ພຣະສິວະ, ຜູ້ມີພຣະເສົາແລະພຣະຫັດບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ! ຜູ້ມີພຣະພາຫຸອັນອະນັນຕະ—ຂ້າພະເຈົ້າກາບລົງດ້ວຍສີສະ ຈະສັນລະເສີນພຣະອົງຜູ້ເກີນປະມານໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 46

त्वमष्टमूर्तिस्त्वमनंतमूर्तिस्त्वमिष्टदस्सर्वसुरासुराणाम् । अनिष्टदृष्टश्च विमर्दकश्च स्तोष्ये ह नुत्यं कथमीदृशं त्वाम्

«ພຣະອົງເປັນອົງຜູ້ມີອັດຖະມູຣຕິ ແລະມີຮູບອັນອະນັນຕະ. ພຣະອົງປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາໃຫ້ແກ່ທັງເທວະແລະອະສຸຣະ. ແຕ່ພຣະອົງກໍເຫັນສິ່ງອັນບໍ່ພຶງປາດຖະໜາ ແລະບົດບັງຄັບທຳລາຍມັນ. ໃນສະພາບເຊັ່ນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສັນລະເສີນພຣະອົງໃຫ້ພໍດ້ວຍບົດສະຕຸຕິແລະນະມັດສະການໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 47

सनत्कुमार उवाच । इति स्तुत्वा शिवं शुक्रः पुनर्नत्वा शिवाज्ञया । विवेश दानवानीकं मेघमालां यथा शशी

ສະນັດກຸມານກ່າວວ່າ: «ເມື່ອສຸກຣະສັນລະເສີນພຣະສິວະດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວກາບນົບອີກຄັ້ງ ແລະຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນກອງທັບດານະວະ ດັ່ງດວງຈັນເລື່ອນເຂົ້າໄປໃນມ່ານເມກ.»

Verse 48

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्र संहितायां पञ्चमे युद्धखंडे शुक्रनिगीर्णनं नामाष्टचत्वारिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ, ໃນ ສີສິວະມະຫາປຸຣານະ—ພາຍໃນພາກທີສອງ, ຣຸດທຣະ ສັງຫິຕາ, ໃນພາກທີຫ້າທີ່ເອີ້ນວ່າ ຍຸດທະຂັນ—ໄດ້ຈົບລົງໃນບົດທີສີ່ສິບແປດ ທີ່ມີຊື່ວ່າ “ສຸກຣະນີກີຣະນະ,” ຕອນທີ່ພຣະສຸກຣະຖືກກືນກິນ.