त्रिपुरदाहानन्तरं देवभयः ब्रह्मस्तुतिश्च — Fear of the Gods after Tripura’s Burning and Brahmā’s Praise

Verse 1

व्यास उवाच । ब्रह्मपुत्र महाप्राज्ञ धन्यस्त्वं शैवसत्तम । किमकार्षुस्ततो देवा दग्धे च त्रिपुरेऽखिलाः

ວຽາສະກ່າວວ່າ: “ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ, ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ—ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ, ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະອັນສູງສຸດ. ເມື່ອຕຣິປຸຣາທັງໝົດຖືກເຜົາໄໝ້ແລ້ວ ພຣະເທວະທັງປວງໄດ້ເຮັດຫຍັງຕໍ່ໄປ?”

Verse 2

मयः कुत्र गतो दग्धो पतयः कुत्र ते गताः । तत्सर्वं मे समाचक्ष्व यदि शंभुकथाश्रयम्

ມາຍາຜູ້ຖືກເຜົາໄໝ້ນັ້ນ ໄປຢູ່ໃສ? ແລ້ວບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງເຈົ້າໄປຢູ່ໃສ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າທຸກຢ່າງໃຫ້ຂ້ອຍຟັງຢ່າງແຈ້ງເຈນ ຖ້າຄຳເລົ່າຂອງເຈົ້າອາໄສຢູ່ໃນກະຖາອັນສັກສິດຂອງພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ).

Verse 3

सूत उवाच । इत्याकर्ण्य व्यासवाक्यं भगवान्भवकृत्सुतः । सनत्कुमारः प्रोवाच शिवपादयुगं स्मरन्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງວຽາສະແລ້ວ ພຣະສະນັດກຸມາຣະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ບຸດແຫ່ງພະວະກຣິດ ໄດ້ຕອບກັບ ໂດຍລະລຶກເຖິງພຣະບາດຄູ່ຂອງພຣະສິວະ.

Verse 4

सनत्कुमार उवाच । शृणु व्यास महाबुद्धे पाराशर्यं महेशितुः । चरितं सर्वपापघ्नं लोकलीलानुसाररिणः

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ວະຍາສະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງລາວຂອງ ມະເຫສະ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ເລື່ອງນີ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ ແລະສອດຄ່ອງກັບລີລາທິບຂອງພຣະອົງໃນໂລກທັງຫຼາຍ।

Verse 5

महेश्वरेण सर्वस्मिंस्त्रिपुरे दैत्यसंकुले । दग्धे विशेषतस्तत्र विस्मितास्तेऽभवन्सुराः

ເມື່ອ ມະເຫສະວະຣະ ເຜົາຜານ ຕຣິປຸຣະ ທັງໝົດ ອັນແອດແນ້ນດ້ວຍອະສຸຣ, ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍໃນນັ້ນກໍພາກັນພິສົດອັນຍິ່ງ ເມື່ອເຫັນການກະທຳອັນອັດສະຈັນນັ້ນ।

Verse 6

न किंचिदब्रुवन्देवाः सेन्द्रोपेंद्रादयस्तदा । महातेजस्विनं रुद्रं सर्वे वीक्ष्य ससंभ्रमाः

ໃນເວລານັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍ ມີອິນທຣະ ແລະ ອຸເປນທຣະ ເປັນຕົ້ນ ບໍ່ໄດ້ເວົ້າຫຍັງເລີຍ; ເມື່ອເຫັນ ຣຸທຣະ ຜູ້ມີລັດສະມີອັນໃຫຍ່ ທຸກອົງກໍສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍຄວາມຄາລວະແລະຄວາມຢຳເກງ.

Verse 7

महाभयंकरं रौद्रं प्रज्वलंतं दिशो दश । कोटिसूर्यप्रतीकाशं प्रलयानलसन्निभम्

ມັນນ່າຢ້ານຢ່າງຫຼວງ ແລະດຸຮ້າຍດ້ວຍຄວາມພິໂຣດ ລຸກໄໝ້ສ່ອງສະຫວ່າງເຕັມທັງສິບທິດ; ສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດນັບໂກດິ ແລະຄ້າຍໄຟແຫ່ງປະລະຍະໃນວາລະສິ້ນການ.

Verse 8

भयाद्देवं निरीक्ष्यैव देवीं च हिमवत्सुताम् । बिभ्यिरे निखिला देवप्रमुखा स्तस्थुरानताः

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ເພີຍແຕ່ເບິ່ງເຫັນພຣະເຈົ້າ ແລະ ເທວີ ທິດາແຫ່ງຫິມະວັດ ບັນດາເທວະທັງປວງ ນຳໂດຍຜູ້ເປັນປະທານໃນເທວະ ກໍສັ່ນກົວ ແລະຢືນຢູ່ດ້ວຍຫົວກົ້ມຄາລວະ.

Verse 9

दृष्ट्वानीकं तदा भीतं देवानामृषिपुंगवाः । न किंचिदूचुस्संतस्थुः प्रणेमुस्ते समंततः

ເມື່ອນັ້ນ ບັນດາລິສີຜູ້ສູງສຸດ ເຫັນກອງທັບເທວະດາທີ່ຫວາດຫວັນ ກໍບໍ່ເວົ້າຫຍັງ; ພວກເຂົາຢືນນິ່ງ ແລະກ້ມກາບນະມັດສະການຈາກທຸກທິດ.

Verse 10

अथ ब्रह्मापि संभीतो दृष्ट्वा रूपं च शांकरम् । तुष्टाव तुष्टहृदयो देवैस्सह समाहितः

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາກໍຫວາດຫວັນ ເມື່ອເຫັນຮູບທິບຂອງພຣະສັງກະຣະ; ດ້ວຍໃຈປິຕິ ແລະຈິດຕັ້ງມັ່ນ ພຣະອົງໄດ້ສັນລະເສີນ ແລະຂັບສະຕຸຕິຮ່ວມກັບເທວະດາທັງຫຼາຍ.

Verse 11

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे देवस्तुतिवर्णनं नामैकादशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ຊິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ, ໃນພາກທີຫ້າ ຊື່ວ່າ ຍຸດທະຂັນດະ, ຈົບບົດທີສິບເອັດ ຊື່ «ເທວະສະຕຸຕິ-ວັນນະນາ» (ການພັນລະນາບົດສັນລະເສີນຂອງເທວະ).

Verse 12

ब्रह्मोवाच । देवदेव महादेव भक्तानुग्रहकारक । प्रसीद परमेशान सर्व देवहितप्रद

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວະເທວະ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ຜູ້ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຜູ້ພັກຕິ; ຂໍພຣະອົງໂປຣດພໍໃຈ, ໂອ ພຣະປະເມສານ, ຜູ້ປະທານປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງປວງ.

Verse 13

प्रसीद जगतां नाथ प्रसीदानंददायक । प्रसीद शंकर स्वामिन् प्रसीद परमेश्वर

ຂໍພຣະອົງໂປຣດພໍໃຈ, ໂອ ພຣະນາຖແຫ່ງໂລກທັງປວງ; ຂໍພຣະອົງໂປຣດພໍໃຈ, ໂອ ຜູ້ປະທານອານັນດະ. ຂໍພຣະອົງໂປຣດພໍໃຈ, ໂອ ສັງກະຣະ ສະວາມິນ; ຂໍພຣະອົງໂປຣດພໍໃຈ, ໂອ ພຣະປະເມສະວະຣາ, ໂປຣດປະທານພຣະເມດຕາອະນຸກຣະຫະ.

Verse 14

ओंकाराय नमस्तुभ्यमाकारपरतारक । प्रसीद सर्वदेवेश त्रिपुरघ्न महेश्वर

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນໂອມກາຣາ ຜູ້ຊ່ວຍກູ້ອັນສູງສຸດ ຜູ້ມີສານະເປັນສຽງ “ອ” ດັ່ງເດີມ. ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ—ໂອ ມະຫາເທວະ ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣາ.

Verse 15

नानावाच्याय देवाय वरणप्रिय शंकर । अगुणाय नमस्तुभ्यं प्रकृतेः पुरुषात्पर

ນະໂມແດ່ພຣະເຈົ້າ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ຖືກເອີ້ນດ້ວຍນາມແລະຖ້ອຍຄໍາຫຼາຍປະການ ຜູ້ຍິນດີໃນການປະທານພອນ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເກີນກວ່າກຸນະ ເກີນກວ່າທັງ ປຣະກຣິຕິ ແລະ ປຸຣຸສະ.

Verse 16

निर्विकाराय नित्याय नित्यतृप्ताय भास्वते । निरंजनाय दिव्याय त्रिगु णाय नमोऽस्तु ते

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ບໍ່ມີການແປປ່ຽນ ຜູ້ນິລັນດອນ ຜູ້ເຕັມອິ່ມຢູ່ເສມອ ແລະຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ; ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະຜູ້ເປັນທິບ; ພຣະເຈົ້າຜູ້ເກີນກວ່າທຸກສິ່ງ ແຕ່ກໍເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງກຸນະສາມຈາກພາຍໃນ.

Verse 17

सगुणाय नमस्तुभ्यं स्वर्गेशाय नमोस्तु ते । सदाशिवाय शांताय महेशाय पिनाकिने

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຄຸນະ (ສະກຸນະ); ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ. ນະໂມແດ່ສະດາຊິວະ ຜູ້ສະງົບ; ນະໂມແດ່ມະເຫສະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ.

Verse 18

सर्वज्ञाय शरण्याय सद्योजाताय ते नमः । वामदेवाय रुद्राय तदाप्यपुरुषाय च

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງທຸກຜູ້—ນະໂມແດ່ສັດໂຍຊາຕະ (Sadyojāta). ນະໂມແດ່ວາມະເທວະ, ນະໂມແດ່ຣຸດຣະ, ແລະນະໂມແດ່ອະໂຄຣະ-ປຸຣຸສະ ພຣະບຸກຄົນທິບຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 19

अघोराय सुसेव्याय भक्ताधीनाय ते नमः । ईशानाय वरेण्याय भक्तानंदप्रदायिने

ນະໂມແດ່ອະໂຄຣະ (Aghora) ຜູ້ບູຊາໄດ້ງ່າຍ ແລະຄວນແກ່ການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມຮັກ ຜູ້ຢູ່ໃນອໍານາດແຫ່ງພັກຕິຂອງຜູ້ສັດທາ. ນະໂມແດ່ອີຊານະ (Īśāna) ຜູ້ຄວນແກ່ການນະມັດສະການຢ່າງສູງສຸດ ແລະຜູ້ປະທານຄວາມປິຕິອານັນແກ່ຜູ້ພັກຕິ.

Verse 20

रक्षरक्ष महादेव भीतान्नस्सकलामरान् । दग्ध्वा च त्रिपुरं सर्वे कृतार्था अमराः कृ ताः

ຂໍປົກປ້ອງ ຂໍປົກປ້ອງ ໂອ້ ມະຫາເທວາ—ພວກເຮົາທັງປວງ ຄືເທວະອະມະຕະຜູ້ຫວາດກົວ. ເມື່ອພຣະອົງເຜົາຕຣິປຸຣະແລ້ວ ເທວະທັງຫມົດກໍໄດ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງ ແລະເຕັມໃຈສົມປາດຖະນາ.

Verse 21

स्तुत्वैवं देवतास्सर्वा नमस्कारं पृथक्पृथक् । चक्रुस्ते परमप्रीता ब्रह्माद्यास्तु सदाशिवम्

ເມື່ອສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເທວະທັງປວງກໍໄດ້ນົບນ້ອມ ແຕ່ລະອົງແຍກກັນ. ພຣະພຣະຫມາ ແລະອົງອື່ນໆ ມີຄວາມປິຕິຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ຖວາຍນະມະການແດ່ ສະດາຊິວະ.

Verse 22

अथ ब्रह्मा स्वयं देवं त्रिपुरारिं महेश्वरम् । तुष्टाव प्रणतो भूत्वा नतस्कंधः कृतांजलिः

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາເອງ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເທວະອົງໃຫຍ່—ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງຕຣິປຸຣະ. ທ່ານນົບນ້ອມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ບ່າກົ້ມຕໍ່າ ແລະປະນົມມືໃນອັນຈະລິ ຖວາຍບົດສັນລະເສີນ.

Verse 23

ब्रह्मोवाच भगवन्देवदेवेश त्रिपुरान्तक शंकर । त्वयि भक्तिः परा मेऽस्तु महादेवानपायिनी

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພອນ, ພຣະເທວະເຫນືອເທວະ, ໂອ້ ຕຣິປຸຣານຕະກະ, ໂອ້ ສັງກະຣະ—ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າມີພັກຕິອັນສູງສຸດຕໍ່ພຣະອົງ, ໂອ້ ມະຫາເທວາ, ພັກຕິທີ່ບໍ່ເຄີຍຈາກໄປ.

Verse 24

सर्वदा मेऽस्तु सारथ्यं तव देवेश शंकर । अनुकूलो भव विभो सदा त्वं परमेश्वर

ໂອ້ ສັງກະຣະ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນສາຣະຖີຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ. ໂອ້ ວິໂພ, ໂອ້ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເມດຕາ ແລະເປັນອະນຸກູນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເສມອ.

Verse 25

सनत्कुमार उवाच । इति स्तुत्वा विधिश्शंभुं भक्तवत्सलमानतः । विरराम नतस्कंधः कृतांजलिरुदारधीः

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສັມພູ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ—ແລ້ວ ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ) ນ້ອມກາຍດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະຢຸດບົດສັນລະເສີນ. ບ່າກໍ່ກົ້ມ ມືປະນົມເປັນອັນຈະລິ ຢືນຢູ່ດ້ວຍຈິດໃຈອັນສູງສົ່ງ.

Verse 26

जनार्दनोऽपि भगवान् नमस्कृत्य महेश्वरम् । कृतांजलिपुटो भूत्वा तुष्टाव च महेश्वरम्

ແມ່ນແຕ່ພຣະຈະນາຣະດະນະ (ພຣະວິສນຸ) ກໍ່ໄດ້ນ້ອມກາຍນະມັດສະການພຣະມະເຫສວະຣະ. ດ້ວຍມືປະນົມເປັນອັນຈະລິ ພຣະອົງໄດ້ສັນລະເສີນພຣະມະເຫສວະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 27

विष्णुरुवाच देवाधीश महेशान दीनबंधो कृपाकर । प्रसीद परमेशान कृपां कुरु नतप्रिय

ພຣະວິສນຸ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ໂອ ມະເຫສານະ, ຜູ້ເປັນມິດແຫ່ງຜູ້ທຸກຍາກ ແລະຜູ້ໃຫ້ພຣະເມດຕາ. ຂໍພຣະປະຣະເມສານະ ໂປຣດເມດຕາ; ຂໍຈົ່ງປະທານຄວາມກະລຸນາ ເພາະພຣະອົງຮັກຜູ້ນ້ອມກາຍນະມັດສະການ.”

Verse 28

निर्गुणाय नमस्तुभ्यं पुनश्च सगुणाय च । पुनः प्रकृतिरूपाय पुनश्च पुरुषाय च

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ເກີນພົ້ນຈາກຄຸນທັງປວງ (ນິຣຄຸນ) ແລະນະໂມອີກຄັ້ງຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຄຸນແລະຮູບຮ່າງ (ສະຄຸນ)। ນະໂມອີກຄັ້ງຕໍ່ພຣະອົງ ໃນຮູບແຫ່ງປຣະກຣິຕິ (ທໍາມະຊາດປະກົດ) ແລະນະໂມອີກຄັ້ງຕໍ່ພຣະອົງ ໃນຮູບແຫ່ງປຸຣຸສະ ພຣະຈິດຮູ້ພາຍໃນທຸກສັດ।

Verse 29

पश्चाद्गुणस्वरूपाय नतो विश्वात्मने नमः । भक्तिप्रियाय शांताय शिवाय परमात्मने

ແລ້ວຈຶ່ງກົ້ມກາບ ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຄຸນທັງສາມ ແລະເປັນອາດຕະມາຂອງສາກົນ—ຂໍນະໂມແດ່ພຣະສິວະ ພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ, ຜູ້ຮັກພັກຕິ, ຜູ້ສະງົບ ແລະເປັນມົງຄຸນ।

Verse 30

सदाशिवाय रुद्राय जगतां पतये नमः । त्वयि भक्तिर्दृढा मेऽद्य वर्द्धमाना भवत्विति

ນະໂມຕໍ່ພຣະສະດາຊີວະ (Sadāśiva)—ພຣະຣຸດຣະ (Rudra) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທຸກໂລກ. ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກດີອັນໝັ້ນຄົງຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ພຣະອົງ ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ເພີ່ມພູນແລະເຕີບໃຫຍ່ຢູ່ເສມອ.

Verse 31

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा विररामासौ शैवप्रवरसत्तमः । सर्वे देवाः प्रणम्योचुस्ततस्तं परमेश्वरम्

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ບູຊາພຣະສິວະກໍຢຸດນິ່ງ. ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງກໍກາບນົບ ແລະທູນຕໍ່ພຣະປະເມສະວະຣະຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 32

देवा ऊचुः । देवनाथ महादेव करुणाकर शंकर । प्रसीद जगतां नाथ प्रसीद परमेश्वर

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ໂອ ສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນມະຫາກະຣຸນາ, ຂໍຈົ່ງເມດຕາ. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ຂໍຈົ່ງເມດຕາ; ໂອ ພຣະປະເມສະວະຣະ, ຂໍຈົ່ງເມດຕາ»។

Verse 33

प्रसीद सर्वकर्ता त्वं नमामस्त्वां वयं मुदा । भक्तिर्दृढास्माकं नित्यं स्यादनपायिनी

ຂໍຈົ່ງເມດຕາ ໂອ ຜູ້ກະທຳທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ. ພວກເຮົານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກດີບູຊາຂອງພວກເຮົາມັ່ນຄົງຕະຫຼອດໄປ ບໍ່ເຄີຍຈາກຫາຍ.

Verse 34

सनत्कुमार उवाच । इति स्तुतश्च देवेशो ब्रह्मणा हरिणामरैः । प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा शंकरो लोकशंकरः

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະຖືກສັນລະເສີນໂດຍ ພຣະພຣະຫມາ, ໂດຍ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ແລະໂດຍເທວະທັງປວງ, ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກ ມີຈິດໃຈປິຕິສະຫງົບ ກໍຕອບກັບພວກເຂົາ.

Verse 35

शंकर उवाच । हे विधे हे हरे देवाः प्रसन्नोऽस्मि विशेषतः । मनोऽभिलषितं ब्रूत वरं सर्वे विचा रतः

ພຣະສັງກະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ວິເທ (ພຣະພຣະຫມາ), ໂອ ຫະຣິ (ພຣະວິສນຸ), ແລະເທວະທັງຫຼາຍ—ເຮົາປິຕິຍິນດີເປັນພິເສດ. ເມື່ອພິຈາລະນາດີແລ້ວ, ພວກເຈົ້າທັງປວງຈົ່ງບອກເຮົາເຖິງພອນທີ່ໃຈປາຖະໜາ»।

Verse 36

सनत्कुमारः उवाच । इत्युक्तं वचनं श्रुत्वा हरेण मुनिसत्तम । प्रत्यूचुस्सर्वदेवाश्च प्रसन्नेनान्तरात्मना

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານີ້ທີ່ຫະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ໄດ້ກ່າວແລ້ວ, ເທວະທັງປວງກໍຕອບກັບ, ໂດຍໃຈພາຍໃນສະງົບ ແລະປິຕິຍິນດີ।

Verse 37

सर्वे देवा ऊचुः । यदि प्रसन्नो भगवन्यदि देयो वरस्त्वया । देवदेवेश चास्मभ्यं ज्ञात्वा दासान्हि नस्सुरान्

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ແລະຖ້າພອນຈະຖືກປະທານໂດຍພຣະອົງແທ້, ໂອ ເທວະເທວະເອສ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຮູ້ວ່າພວກເຮົາເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ—ເທວະທັງຫຼາຍ—ແລະຂໍປະທານພອນນັ້ນແກ່ພວກເຮົາ.»

Verse 38

यदा दुःखं तु देवानां संभवेद्देवसत्तम । तदा त्वं प्रकटो भूत्वा दुःखं नाशय सर्वदा

ເມື່ອໃດທີ່ຄວາມທຸກແລະຄວາມລຳບາກເກີດຂຶ້ນແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ໃນເວລານັ້ນຂໍໃຫ້ພຣະອົງປາກົດພຣະອົງ ແລະທຳລາຍຄວາມທຸກນັ້ນເສຍເທື່ອ.

Verse 39

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्तो भगवानुद्रो ब्रह्मणा हरिणामरैः । युगपत्प्राह तुष्टात्मा तथेत्यस्तु निरंतरम्

ສະນັດກຸມານກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວຂໍພ້ອມກັນໂດຍພຣະພຣະຫມາ, ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ແລະເທວະທັງຫຼາຍ, ພຣະຣຸດຣະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ມີໃຈຍິນດີ ຈຶ່ງຕອບພ້ອມກັນວ່າ “ເປັນເຊັ່ນນັ້ນເຖີດ; ຂໍໃຫ້ເປັນໄປບໍ່ຂາດສາຍ.”

Verse 40

स्तवैरेतैश्च तुष्टोऽस्मि दास्यामि सर्वदा ध्रुवम् । यदभीष्टतमं लोके पठतां शृण्वतां सुराः

“ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານໃຫ້ແນ່ນອນ ຕະຫຼອດໄປ ບໍ່ຜິດພາດ—ສິ່ງທີ່ປາຖະໜາສູງສຸດໃນໂລກ—ແກ່ຜູ້ທີ່ສວດອ່ານ ແລະຜູ້ທີ່ຟັງ, ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ.”

Verse 41

इत्युक्त्वा शंकरः प्रीतो देवदुःखहरस्सदा । सर्वदेवप्रियं यद्वै तत्सर्वं च प्रदत्तवान्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ລຶບລ້າງຄວາມທຸກຂອງເທວະຢູ່ເສມອ ກໍມີພຣະໄທຍິນດີ; ແລະພຣະອົງໄດ້ປະທານຢ່າງຄົບຖ້ວນ ທຸກສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ຮັກ ແລະເປັນປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງປວງ.