देवस्तुतिः—नन्दिकेश्वरविज्ञप्तिः—शम्भोः समाधेः उत्थानम् (Devas’ Hymn, Nandikeśvara’s Petition, and Śiva’s Rising from Samādhi)

Verse 1

देवा ऊचुः । नमो रुद्राय देवाय मदनांतकराय च । स्तुत्याय भूरिभासाय त्रिनेत्राय नमोनमः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ນະໂມ ແດ່ ຣຸດຣະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເທວະ; ນະໂມ ແດ່ ຜູ້ທຳລາຍ ມະດະນະ (ກາມ) ດ້ວຍ. ນະໂມ ແດ່ ຜູ້ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ, ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຮັດສະມີອັນຫຼາກຫຼາຍ; ແດ່ ຜູ້ມີສາມພຣະເນດ—ນະໂມນະໂມ»។

Verse 2

शिपिविष्टाय भीमाय भीमाक्षाय नमोनमः । महादेवाय प्रभवे त्रिविष्टपतये नमः

ນະໂມນະໂມ ແດ່ ພຣະສິວະ ຜູ້ແຜ່ຊຶມຢູ່ທົ່ວທຸກສິ່ງ (ຊິປິວິສຕະ); ນະໂມນະໂມ ແດ່ ຜູ້ນ່າຢ້ານ (ພີມະ) ແລະ ຜູ້ມີພຣະເນດນ່າຄວາມຢ້ານ (ພີມາກສະ). ນະໂມ ແດ່ ມະຫາເທວະ, ຜູ້ເປັນປະພະວະ ແຫ່ງການປາກົດທັງປວງ; ແລະ ນະໂມ ແດ່ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ (ຕຣິວິສຕະປະຕິ).

Verse 3

त्वं नाथः सर्वलोकानां पिता माता त्वमीश्वरः । शंभुरीशश्शंकरोसि दयालुस्त्वं विशेषतः

ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກໂລກ; ພຣະອົງເປັນທັງພໍ່ແລະແມ່ຂອງພວກມັນ—ແທ້ຈິງ ພຣະອົງພຽງອົງດຽວເປັນຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດ. ພຣະອົງແມ່ນ ສັມພຸ, ອີສະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະ ສັງກະຣະ; ເຫນືອສິ່ງອື່ນໃດ ພຣະອົງເປັນຜູ້ເມດຕາກະລຸນາເປັນພິເສດ.

Verse 4

त्वं धाता सर्वजगतां त्रातुमर्हसि नः प्रभो । त्वां विना कस्समर्थोस्ति दुःखनाशे महेश्वर

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວສົມຄວນປົກປ້ອງພວກເຮົາ. ຖ້າບໍ່ມີພຣະອົງ ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ໃຜຈະສາມາດທຳລາຍຄວາມໂສກໄດ້?

Verse 5

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां सुराणां नन्दिकेश्वरः । कृपया परया युक्तो विज्ञप्तुं शंभुमारभत्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເທວະທັງຫຼາຍແລ້ວ ນັນດີເກສະວະຣະ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາອັນສູງສຸດ ໄດ້ເລີ່ມທູນຂໍຕໍ່ ສັມພູ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ.

Verse 6

नंदिकेश्वर उवाच । विष्ण्वादयस्सुरगणा मुनिसिद्धसंघास्त्वां द्रष्टुमेव सुरवर्य्य विशेषयंति । कार्यार्थिनोऽसुरवरैः परिभर्त्स्य मानास्सम्यक् पराभवपदं परमं प्रपन्नाः

ນັນດິເກສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາເທວະ, ພຣະວິສະນຸ ແລະຫມູ່ເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍຊຸມນຸມມຸນີ ແລະຫມູ່ສິດທະ ກຳລັງມາເປັນພິເສດ ເພື່ອໄດ້ເຫັນທ່ານເທົ່ານັ້ນ. ເພາະປາຖະໜາໃຫ້ການງານແຫ່ງເທວະຂອງຕົນສຳເລັດ, ແລະຖືກຈອມອະສຸຣະດູຖູກດ່າທໍ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນຄວາມອັບອາຍຢ່າງຫນັກ ແລະບັດນີ້ໄດ້ມາຂໍພຶ່ງພາທ່ານຢ່າງແທ້ຈິງ»។

Verse 7

तस्मात्त्वया हि सर्वेश त्रातव्या मुनयस्सुराः । दीनबंधुर्विशेषेण त्वमुक्तो भक्तवत्सलः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ໜ້າທີ່ແທ້ໆຂອງພຣະອົງຄືການປົກປ້ອງພຣະມຸນີ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ. ໂດຍພິເສດ ພຣະອົງໂດ່ງດັງເປັນມິດແຫ່ງຜູ້ທຸກຍາກ ແລະ ເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ।

Verse 8

ब्रह्मोवाच । एवं दयावता शंभुर्विज्ञप्तो नंदिना भृशम् । शनैश्शनैरुपरमद्ध्यानादुन्मील्य चाक्षिणी

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຊຳພູຜູ້ເມດຕາ ຖືກນັນດິນອ້ອນວອນຢ່າງແຮງ. ພຣະອົງຈຶ່ງຄ່ອຍໆຖອນອອກຈາກການພິຈາລະນາ ແລະ ເປີດພຣະເນດຊ້າໆ।

Verse 9

ईशोऽथोपरतश्शंभुस्तदा परमकोविदः । समाधेः परमात्मासौ सुरान्सर्वानुवाच ह

ຕໍ່ມາ ພຣະອີສະວອນ—ພຣະຊຳພູ—ເມື່ອຖອນອອກຈາກສະມາທິແລ້ວ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນອາດຕະມາສູງສຸດ ແລະ ຮູ້ແຈ້ງຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ກ່າວກັບເທວະທັງປວງ।

Verse 10

शंभुरुवाच । कस्माद्यूयं समायाता मत्समीपं सुरेश्वरः । हरिब्रह्मादयस्सर्वे ब्रूत कारणमाशु तत्

ພຣະຊຳພູກ່າວວ່າ: «ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ, ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງມາຊຸມນຸມຢູ່ໃກ້ເຮົາ? ໂອ ທຸກທ່ານ ເລີ່ມຈາກຮະຣິ (ວິສນຸ) ແລະ ພຣະພຣະຫມາ, ຈົ່ງບອກເຫດຜົນໃຫ້ເຮົາໂດຍໄວ»។

Verse 11

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वचश्शम्भोस्सर्वे देवा मुदाऽन्विताः । विष्णोर्विलोकयामासुर्मुखं विज्ञप्तिहेतवे

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງຊັມພູ (ພຣະສິວະ) ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທວງເທວະທັງປວງກໍປິຕິຍິນດີ. ຈາກນັ້ນພວກເຂົາເບິ່ງໄປທີ່ໃບໜ້າຂອງພຣະວິດສະນຸ ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ທູນຄຳຂໍຂອງພວກເຂົາ.

Verse 12

अथ विष्णुर्महाभक्तो देवानां हितकारकः । मदीरितमुवाचेदं सुरकार्यं महत्तरम्

ແລ້ວພຣະວິສນຸ—ຜູ້ມີພັກຕິອັນຍິ່ງ ແລະມຸ່ງເຮັດປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ—ໄດ້ກ່າວເຖິງພາລະກິດອັນໜັກໜ່ວງຂອງເທວະ ຕາມທີ່ຂ້າໄດ້ຖ່າຍທອດໃຫ້ພຣະອົງ।

Verse 13

तारकेण कृतं शंभो देवानां परमाद्भुतम् । कष्टात्कष्टतरं देवा विज्ञप्तुं सर्व आगताः

ໂອ ຊຳພູ! ສິ່ງທີ່ຕາຣະກະໄດ້ເຮັດແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ແລະຮ້າຍແຮງກວ່າຄວາມທຸກທີ່ຮ້າຍທີ່ສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງປວງຈຶ່ງມາພ້ອມກັນ ເພື່ອຖວາຍຄຳວິນຍາຍຕໍ່ພຣະອົງ.

Verse 14

हे शंभो तव पुत्रेणौरसेन हि भविष्यति । निहतस्तारको दैत्यो नान्यथा मम भाषितम्

ໂອ ຊຳພູ, ແນ່ນອນວ່າ ຕາຣະກະ ອະສູຣະນັ້ນ ຈະຖືກປະຫານໂດຍພຣະບຸດຜູ້ເກີດຈາກພຣະອົງເອງ. ຄຳປະກາດຂອງຂ້າ ຈະບໍ່ເປັນຢ່າງອື່ນເດັດຂາດ.

Verse 15

विचार्य्येत्थं महादेव कृपां कुरु नमोऽस्तु ते । देवान्समुद्धर स्वामिन् कष्टात्तारकनिर्मितात्

“ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ໂອ ມະຫາເທວ, ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍຊ່ວຍກູ້ເທວະທັງຫຼາຍຈາກຄວາມທຸກທີ່ຕາຣະກະກໍ່ຂຶ້ນ.”

Verse 16

तस्मात्त्वया गिरिजा देव शंभो ग्रहीतव्या पाणिना दक्षिणेन । पाणिग्रहेणैव महानुभावां दत्तां गिरींद्रेण च तां कुरुष्व

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເທວະ ຊັມພູ, ທ່ານພຶງຮັບ ກິຣິຊາ ດ້ວຍມືຂວາ. ໂດຍພິທີຈັບມື (ປານິກຣະຫະນະ) ນີ້ເທົ່ານັ້ນ, ຈົ່ງຮັບນາງ—ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາໄດ້ມອບໃຫ້—ແລະໃຫ້ນາງເປັນຄູ່ຄອງອັນຊອບທຳຂອງທ່ານ।

Verse 17

विष्णोस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रसन्नो ह्यब्रवीच्छिवः । दर्शयन् सद्गतिं तेषां सर्वेषां योगतत्परः

ເມື່ອພຣະສິວະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ວິສນຸ ແລ້ວ ກໍຊື່ນບານ ແລະໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ. ພຣະອົງຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນໂຍຄະ ໄດ້ເຜີຍແຈ້ງແກ່ພວກເຂົາທັງປວງ ຖຶງສັດຄະຕິ—ເສັ້ນທາງອັນປະເສີດແທ້—ອັນເປັນຊະຕາທາງຈິດວິນຍານອັນມົງຄຸນຂອງທຸກຄົນ।

Verse 18

शिव उवाच । यदा मे स्वीकृता देवी गिरिजा सर्वसुंदरी । तदा सर्वे सुरेंद्राश्च मुनयो ऋषयस्तदा

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອເຮົາໄດ້ຮັບ ເທວີ ກິຣິຊາ ຜູ້ງາມພ້ອມທຸກປະການ ເປັນຄູ່ຄອງ, ໃນເວລານັ້ນເອງ ບັນດາຈອມເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍມຸນີ ແລະ ຣິສີ ກໍໄດ້ຊຸມນຸມກັນ.”

Verse 19

सकामाश्च भविष्यन्ति न क्षमाश्च परे पथि । जीवयिष्यति दुर्गा सा पाणिग्रहणतस्स्मरम्

ພວກເຂົາຈະກາຍເປັນຜູ້ຖືກຕັນຫານໍາພາ ແລະໃນເສັ້ນທາງອັນສູງສົ່ງ ຈະບໍ່ມີຄວາມອົດກັ້ນ. ແຕ່ດູຣຄາເທວີນັ້ນ ຈະຊຸບຊີວິດ ກາມະ ໃຫ້ຟື້ນຄືນ ໂດຍການຈັບມືໃນພິທີສົມຣົດ (ປານິກຣະຫະນະ).

Verse 20

मदनो हि मया दग्धस्सर्वेषां कार्य्यसिद्धये । ब्रह्मणो वचनाद्विष्णो नात्र कार्या विचारणा

ແທ້ຈິງ ຂ້າໄດ້ເຜົາກາມ (ມະດະນະ) ເພື່ອໃຫ້ກິດການຂອງສັດທັງປວງສໍາເລັດ. ໂອ ວິສນຸ, ເນື່ອງຈາກເຮັດຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ ຈຶ່ງບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອີກໃນນີ້.

Verse 21

एवं विमृश्य मनसा कार्याकार्यव्यवस्थितौ । सुधीः सर्वैश्च देवेंद्र हठं नो कर्तुमर्हसि

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາໃນໃຈແລ້ວວ່າ ສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ, ໂອ ອິນທຣະ ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະເປັນຈອມເທວະ, ທ່ານບໍ່ຄວນກະທຳດ້ວຍຄວາມດື້ດຶນ ໃຊ້ກຳລັງຝືນຕໍ່ພວກເຮົາ।

Verse 22

दग्धे कामे मया विष्णो सुरकार्यं महत् कृतम् । सर्वे तिष्ठंतु निष्कामा मया सह सुनिश्चितम्

«ໂອ ວິສນຸ, ເມື່ອກາມະຖືກຂ້ອຍເຜົາໄຫມ້ ກິດຈະການອັນໃຫຍ່ເພື່ອເທວະທັງຫຼາຍກໍສຳເລັດແລ້ວ. ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ທຸກຜູ້ຢູ່ໂດຍປາສະຈາກຕັນຫາ—ນີ້ແມ່ນມະຕິອັນໝັ້ນຄົງ ຮ່ວມກັບຂ້ອຍ»។

Verse 23

यथाऽहं च सुरास्सर्वे तथा यूयमयत्नतः । तपः परमसंयुक्ताः करिष्यध्वं सुदुष्करम्

ເຊັ່ນດຽວກັບຂ້າ ແລະ ເທວະທັງປວງໄດ້ກະທຳແລ້ວ ພວກເຈົ້າກໍຈົ່ງກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ໂດຍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ—ຈົ່ງປະພຶດຕະປະສະຍາ. ດ້ວຍການຮ່ວມກັນກັບວິໄນສູງສຸດແຫ່ງຕະປະສະຍາ ພວກເຈົ້າຈະສຳເລັດໄດ້ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຍາກຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 24

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे पार्वतीविवाहस्वीकारो नाम चतुर्विशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ ຄື «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ໃນພາກທີສາມ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປາຣະວະຕີຂັນດະ» ບົດທີ 24 ຊື່ «ການຮັບຮອງພິທີອະພິເສກຂອງປາຣະວະຕີ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 25

पुरावृत्तं स्मरकृतं विस्मृतं यद्विधे हरे । महेन्द्र मुनयो देवा यत्तत्सर्वं विमृश्यताम्

ໂອ ວິເທ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະ ໂອ ຫະຣິ (ພຣະວິດສະນຸ), ຂໍໃຫ້ເຫດການໂບຮານນັ້ນ ທີ່ສະມະຣະ (ກາມະ) ເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ ແຕ່ຕໍ່ມາຖືກລືມ ໄດ້ຖືກລະລຶກຄືນ ແລະພິຈາລະນາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ—ໂດຍມະເຫນທຣະ (ອິນທຣະ), ໂດຍບັນດາມຸນີ, ແລະໂດຍເທວະທັງຫມົດ.

Verse 26

महाधनुर्धरेणैव मदनेन हठात्सुराः । सर्वेषां ध्यानविध्वंसः कृतस्तेन पुरापुरा

ໃນການກ່ອນກ່ອນ, ໂອ ບັນດາເທວະ, ໂດຍມະດະນະ (ກາມ) ຜູ້ຖືຄັນທະນູອັນຍິ່ງ, ໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ການພິຈາລະນາສະມາທິຂອງທຸກຜູ້ຖືກທໍາລາຍ.

Verse 27

कामो हि नरकायैव तस्मात् क्रोधोभिजायते । क्रोधाद्भवति संमोहो मोहाच्च भ्रंशते तपः

ກາມະ (ຄວາມປາຖະໜາ) ນໍາໄປສູ່ທຸກຂ໌ແຫ່ງນະລົກເທົ່ານັ້ນ; ຈາກນັ້ນ ຄວາມໂກດເກີດຂຶ້ນ. ຈາກຄວາມໂກດ ເກີດຄວາມຫຼົງ; ແລະຈາກຄວາມຫຼົງ ຕະປະ (ວິໄນພາຍໃນ) ກໍຕົກຫາຍ.

Verse 28

कामक्रोधौ परित्याज्यौ भवद्भिस्सुरसत्तमैः । सर्वैरेव च मंतव्यं मद्वाक्यं नान्यथा क्वचित्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ, ພວກເຈົ້າຈົ່ງລະທິ້ງກາມະແລະຄວາມໂກດ. ແລະທຸກຄົນຈົ່ງຍຶດຖືຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ; ຢ່າຕີຄວາມເປັນອື່ນໃນເວລາໃດໆ.

Verse 29

ब्रह्मोवाच । एवं विश्राव्य भगवान् महादेवो वृषध्वजः । सुरान् प्रवाचयामास विधिविष्णू तथा मुनीम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ທຸກຜູ້ໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພຣະມະຫາເທວະຜູ້ປະເສີດ—ວຣິສະທະວະຈະ, ຜູ້ຊູທຸງຮູບງົວ—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ບັນດາເທວະ, ແລະຕໍ່ພຣະພຣະຫມາຜູ້ວາງລະບຽບ, ພຣະວິສນຸ, ແລະມຸນີດ້ວຍ.

Verse 30

तूष्णींभूतोऽभवच्छंभुर्ध्यानमाश्रित्य वै पुनः । आस्ते पुरा यथा स्थाणुर्गणैश्च परिवारितः

ແລ້ວພຣະສັມພູກໍກາຍເປັນຄວາມງຽບອີກຄັ້ງ ແລະເຂົ້າສູ່ສະມາທິອັນເລິກຊຶ້ງ. ພຣະອົງປະທັບນັ່ງເຊັ່ນໃນການກ່ອນ—ດຸດດັ່ງສະຖານຸຜູ້ບໍ່ເຄື່ອນ—ມີພວກຄະນະ (gaṇa) ລ້ອມຮອບ.

Verse 31

स्वात्मानमात्मना शंभुरात्मन्येव व्यचिंतयत् । निरंजनं निराभासं निर्विकारं निरामयम्

ພຣະສັມພູໄດ້ພິຈາລະນາອັດຕາຂອງພຣະອົງ ໂດຍອັດຕາຂອງພຣະອົງເອງ ດໍາລົງຢູ່ໃນອັດຕາເທົ່ານັ້ນ—ບໍ່ມີມົນທິນ, ບໍ່ມີພາບລວງ, ບໍ່ແປປ່ຽນ, ແລະປອດຈາກທຸກພະຍາດ.

Verse 32

परात्परतरं नित्यं निर्ममं निरवग्रहम् । शब्दातीतं निर्गुणं च ज्ञानगम्यं परात्परम्

ພຣະອົງສູງກວ່າສິ່ງສູງສຸດ ເປັນນິລັນດອນ, ບໍ່ມີຄວາມຍຶດຖື “ຂອງຂ້ອຍ”, ແລະບໍ່ມີຮູບຮ່າງຈໍາກັດ. ຢູ່ເຫນືອຄໍາເວົ້າ, ເປັນນິຣກຸນ (nirguṇa), ແລະຮູ້ໄດ້ດ້ວຍປັນຍາແທ້—ແທ້ຈິງແລ້ວແມ່ນພຣະສູງສຸດເຫນືອພຣະສູງສຸດ.

Verse 33

एवं स्वरूपं परमं चिंतयन् ध्यानमास्थितः । परमानंदसंमग्नो बभूव बहुसूतिकृत्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພິຈາລະນາຮູບອັນສູງສຸດນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະມາທິອັນໝັ້ນຄົງ; ຈົມຢູ່ໃນອານັນດະອັນສູງສຸດ ແລະກາຍເປັນຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດລູກຫຼາຍຄົນ.

Verse 34

ध्यानस्थितं च सर्वेशं दृष्ट्वा सर्वे दिवौकसः । हरि शक्रादयस्सर्वे नंदिनं प्रोचुरानताः

ເມື່ອເຫັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ພຣະສິວະ ຈົມຢູ່ໃນສະມາທິ ບັນດາເທວະດາຜູ້ຢູ່ສະຫວັນທັງປວງ—ຮະຣິ (ວິສນຸ), ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ກົດກົ້ມນົບນ້ອມ ແລ້ວກ່າວກັບນັນດິນ.

Verse 35

देवा ऊचुः । किं वयं करवामाद्य विरक्तो ध्यानमास्थितः । शंभुस्त्वं शंकर सखस्सर्वज्ञः शुचिसेवकः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ບັດນີ້ພວກເຮົາຄວນເຮັດຢ່າງໃດ? ພຣະສັມພູໄດ້ປະຖິ້ມຄວາມຍຶດຕິດ ແລະເຂົ້າສູ່ການພິຈາລະນາສະມາທິ. ໂອ ສັງກະຣະ, ເຈົ້າເປັນສະຫາຍໃກ້ຊິດຂອງພຣະອົງ—ຜູ້ຮູ້ທົ່ວໝົດ ແລະເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ອັນບໍລິສຸດ ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນການບໍລິການອັນສັກສິດ.”

Verse 36

केनोपायेन गिरिशः प्रसन्नः स्याद्गणाधिप । तदुपायं समाचक्ष्व वयं त्वच्छरणं गताः

“ໂອ ພຣະຄະນາທິປະ (ຈອມແຫ່ງຄະນະ), ດ້ວຍວິທີໃດພຣະຄິຣີສະ (ພຣະສິວະ ຈອມແຫ່ງພູເຂົາ) ຈຶ່ງຈະພໍພຣະໄທ? ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກວິທີນັ້ນແກ່ພວກເຮົາ; ພວກເຮົາໄດ້ມາພຶ່ງພາທ່ານແລ້ວ.”

Verse 37

ब्रह्मोवाच । इति विज्ञापितो देवैर्मुने हर्षादिभिस्तदा । प्रत्युवाच सुरांस्तान्स नंदी शंभुप्रियो गणः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ບັນດາມຸນີທີ່ມີຮັດສະ (Harṣa) ແລະອື່ນໆ ເປັນຫົວໜ້າ ໄດ້ກ່າວທູນແລ້ວ, ນັນດີ—ຄະນະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສັມພູ—ກໍໄດ້ຕອບກັບເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 38

नंदीश्वर उवाच । हे हरे हे विधे शक्रनिर्जरा मुनयस्तथा । शृणुध्वं वचनं मे हि शिवसंतोषकारकम्

ນັນດີອິສະວະຣາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຮະຣິ, ໂອ ຜູ້ສ້າງ (ພຣະພຣະຫມາ), ໂອ ອິນທຣາ ແລະ ເທວະອະມະຕະທັງຫຼາຍ, ພ້ອມທັງ ມຸນີທັງປວງ—ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າ, ເພາະມັນເປັນຖ້ອຍຄໍາທີ່ນໍາໃຫ້ພຣະສິວະພໍພຣະໄທ»។

Verse 39

यदि वो हठ एवाद्य शिव दारपरिग्रहे । अतिदीनतया सर्वे सुनुतिं कुरुतादरात्

«ຖ້າພວກເຈົ້າມີຄວາມແນ່ວແນ່ໃນມື້ນີ້ ໃນການໃຫ້ພຣະສິວະຮັບການອະພິເສກ, ແລ້ວພວກເຈົ້າທັງປວງ ຈົ່ງຖ່ອມຕົນຢ່າງຍິ່ງ ແລະຖວາຍຄໍາອ້ອນວອນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ»។

Verse 40

भक्तेर्वश्यो महादेवो न साधारणतस्तुराः । अकार्यमपि सद्भक्त्या करोति परमेश्वरः

ມະຫາເທວະຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງພັກຕິ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍວິທີທົ່ວໄປ. ດ້ວຍພັກຕິອັນບໍລິສຸດແລະຈິງໃຈ ພຣະປະເມດສະວອນຍັງສາມາດກະທຳໄດ້ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຄົນວ່າບໍ່ຄວນ ຫຼືບໍ່ອາດເຮັດໄດ້.

Verse 41

एवं कुरुत सर्वे हि विधिविष्णुमुखाः सुराः । यथागतेन मार्गेणान्यथा गच्छत मा चिरम्

“ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດຕາມນີ້ແທ້—ເທວະທັງປວງທີ່ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິດສະນຸ ເປັນຜູ້ນຳ. ຈົ່ງອອກໄປໃນທັນທີ ແລະກັບຄືນຕາມເສັ້ນທາງທີ່ມາ; ຢ່າໄປທາງອື່ນ ແລະຢ່າຊ້າ.”

Verse 42

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य मुने विष्ण्वादयस्सुराः । तथेति मत्त्वा सुप्रीत्या शंकरं तुष्टुवुर्हि ते

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງມຸນີນັ້ນ ພຣະວິດສະນຸ ແລະເທວະອື່ນໆ ກໍຮັບເອົາວ່າເປັນຄວາມຈິງ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສັງກະຣະຢ່າງຊື່ນບານ.

Verse 43

देवदेव महादेव करुणासागर प्रभो । समुद्धर महाक्लेशात्त्राहि नश्शरणागतान्

ໂອ ພຣະເທວະເທວ ມະຫາເທວ ພຣະອົງ—ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ—ຂໍຊົງຍົກພວກເຮົາອອກຈາກຄວາມທຸກທໍລະມານອັນໃຫຍ່ນີ້ ແລະຂໍຊົງປົກປ້ອງ ເພາະພວກເຮົາມາຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງແລ້ວ।

Verse 45

हरिर्मया सुदीनोक्त्या सुविज्ञप्तं चकार ह । संस्मरन्मनसा शंभुं भक्त्या परमयान्वितः

ຮະຣິ (ວິສນຸ) ໄດ້ຮັບການແຈ້ງຢ່າງຖືກຕ້ອງຈາກຖ້ອຍຄຳອ່ອນນ້ອມຂອງຂ້ອຍ ແລ້ວກໍໄດ້ກະທຳຕາມນັ້ນ; ແລະໃນໃຈໄດ້ລະລຶກເຖິງ ຊັມພຸ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມພັກດີອັນສູງສຸດ ຈົນເຕັມປ່ຽມ।

Verse 46

ब्रह्मोवाच । सुरैरेवं स्तुतश्शंभुर्हरिणा च मया भृशम् । भक्तवात्सल्यतो ध्यानाद्विरतोभून्महेश्वरः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສຳພູ ຖືກເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນຢ່າງແຮງກ້າ ທັງໂດຍຫະຣິ (ວິສນຸ) ແລະໂດຍຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ; ພຣະມະເຫສວະຣະ ເນື່ອງຈາກຄວາມເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕະ ຈຶ່ງຖອນອອກຈາກການຈົມຢູ່ໃນສະມາທິພິຈາລະນາ।

Verse 47

उवाच सुप्रसन्नात्मा हर्यादीन्हर्षयन्हरः । विलोक्य करुणादृष्ट्या शंकरो भक्तवत्सलः

ແລ້ວພຣະສັງກະຣະ—ຮະຣະ ຜູ້ຮັກແລະອຸ້ມຊູຜູ້ພັກດີ—ມີພຣະຫົວໃຈປິຕິຍິນດີ ເຮັດໃຫ້ຮະຣິແລະທ່ານອື່ນໆຊື່ນບານ; ແລ້ວຊົມດ້ວຍສາຍຕາເມດຕາ ຈຶ່ງຕັດຖ້ອຍຄໍາ។

Verse 48

शंकर उवाच । हे हरे हे विधे देवाश्शक्राद्या युगपत्समे । किमर्थमागता यूयं सत्यं ब्रूत ममाग्रतः

ພຣະສັງກະຣະຕັດວ່າ: “ໂອ ຮະຣິ, ໂອ ວິທາຕຣຶ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະທ່ານເທວະທັງຫຼາຍທີ່ມີສັກຣະ (ອິນທຣະ) ເປັນຫົວໜ້າ—ພວກເຈົ້າມາພ້ອມກັນຕໍ່ໜ້າເຮົາ. ມາເພື່ອຫຍັງ? ຈົ່ງກ່າວຄວາມຈິງຕໍ່ໜ້າເຮົາ.”

Verse 49

हरिरुवाच । सर्वज्ञस्त्वं महेशान त्वंतर्याम्यखिलेश्वरः । किं न जानासि चित्तस्थं तथा वच्म्यपि शासनात्

ຮະຣິກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະເຫສານ, ທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກຢ່າງ, ເປັນອັນຕະຣະຍາມີ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ. ມີສິ່ງໃດຢູ່ໃນໃຈທີ່ທ່ານບໍ່ຮູ້ບໍ? ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ຕາມພຣະບັນຊາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວ.”

Verse 50

तारकासुरतो दुःखं संभूतं विविधं मृड । सर्वेषां नस्तदर्थं हि प्रसन्नोऽकारि वै सुरैः

“ໂອ ມຣຶຑະ, ພຣະຜູ້ເມດຕາ! ເນື່ອງຈາກຕາຣະກາສຸຣະ ຄວາມທຸກທໍລະມານຫຼາຍປະການໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພວກເຮົາທັງປວງ ບັນດາເທວະໄດ້ບູຊາອ້ອນວອນໃຫ້ທ່ານພໍພຣະໄທ.”

Verse 51

शिवा सा जनिता शैलात्त्वदर्थं हि हिमालयात् । तस्यां त्वदुद्भवात्पुत्रात्तस्य मृत्युर्न चान्यथा

“ພຣະນາງສີວາຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ໄດ້ປະສູດຈາກພູ—ຄືຈາກຫິມາລະຍະ—ເພື່ອທ່ານໂດຍແທ້. ແລະຈາກບຸດທີ່ຈະເກີດຈາກທ່ານໃນນາງນັ້ນ ຄວາມຕາຍຂອງມັນຈະເກີດຂຶ້ນ—ບໍ່ມີທາງອື່ນ.”

Verse 52

इति दत्तो ब्रह्मणा हि तस्मै दैत्याय यद्वरः । तदन्यस्मादमृत्युस्स बाधते निखिलं जगत्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ໄດ້ປະທານພອນນັ້ນແກ່ອະສຸຣະ. ເມື່ອພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍດ້ວຍເຫດອື່ນໆແລ້ວ ຕໍ່ມາເຂົາກໍໄດ້ກົດຂີ່ບີບຄັ້ນໂລກທັງປວງ.

Verse 53

नारदस्य निर्देशात्सा करोति कठिनं तपः । तत्तेजसाखिलं व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ຕາມຄຳແນະນຳຂອງ ນາຣະດະ (Nārada) ນາງໄດ້ປະພຶດຕະປະອັນເຂັ້ມງວດ. ດ້ວຍຕະເຈະທີ່ເກີດຈາກຕະປະນັ້ນ ສາມໂລກທັງປວງ—ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ຖືກປົກຄຸມຢ່າງທົ່ວໄປ.

Verse 54

वरं दातुं शिवायै हि गच्छ त्वं परमेश्वर । देवदुःखं जहि स्वामिन्नस्माकं सुखमावह

ໂອ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງໄປປະທານພອນແກ່ ພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ). ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງກຳຈັດຄວາມໂສກຂອງເທວະ ແລະນຳຄວາມສຸກມາໃຫ້ພວກເຮົາ.

Verse 55

देवानां मे महोत्साहो हृदये चास्ति शंकर । विवाहं तव संद्रष्टुं तत्त्वं कुरु यथोचितम्

ໂອ ສັງກະຣະ (Śaṅkara), ໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ—ແລະໃນໃຈຂອງເທວະທັງຫຼາຍດ້ວຍ—ມີຄວາມປາຖະໜາອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ຈະເຫັນພິທີອະພິເສກຂອງພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຈັດການທຸກຢ່າງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຕາມສັດຈະ ແລະລະບຽບອັນຄວນ.

Verse 56

रत्यै यद्भवता दत्तो वरस्तस्य परात्पर । प्राप्तोऽवसर एवाशु सफलं स्वपणं कुरु

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ສູງສຸດເຫນືອກວ່າສູງສຸດ! ພອນທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານແກ່ ຣະຕີ ບັດນີ້ໄດ້ມາຮອດເວລາອັນຄວນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຄຳຕັ້ງໃຈຂອງພຣະອົງສຳເລັດຜົນໂດຍໄວ.

Verse 57

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा तं प्रणम्यैव विष्णुर्देवा महर्षयः । संस्तूय विविधैस्तोत्रैस्संतस्थुस्तत्पुरोऽखिलाः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະວິສນຸພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ມະຫາຣິສີ ໄດ້ກົ້ມກາບນະມັດສະການພຣະອົງ. ແລ້ວພາກັນສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະໂຕດຫຼາຍປະເພດ ແລະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງທັງປວງ.

Verse 58

भक्ताधीनः शंकरोऽपि श्रुत्वा देववचस्तदा । विहस्य प्रत्युवाचाशु वेदमर्यादरक्षकः

ແລ້ວພຣະສັງກະຣະ ແມ່ນແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ແຕ່ຜູ້ຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຄວາມພັກດີຂອງສາວົກ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເທວະ. ພຣະອົງຍິ້ມ ແລະໃນຖານະຜູ້ພິທັກຮັກສາຂອບເຂດອັນສັກສິດແຫ່ງເວດ ກໍໄດ້ຕອບທັນທີ.

Verse 59

शंकर उवाच । हे हरे हे विधे देवाश्शृणुतादरतोऽखिलाः । यथोचितमहं वच्मि सविशेषं विवेकतः

ພຣະສັງກະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຮະຣິ, ໂອ ວິທິ (ຜູ້ສ້າງ) ແລະເທວະທັງປວງ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ຖືກຄວນ ດ້ວຍປັນຍາແຫ່ງການພິຈາລະນາ ແລະຈະອະທິບາຍໃຫ້ມີລາຍລະອຽດ.”

Verse 60

नोचितं हि विधानं वै विवाहकरणं नृणाम् । महानिगडसंज्ञो हि विवाहो दृढबन्धनः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ສຳລັບມະນຸດ ການກຳນົດໃຫ້ເຮັດພິທີແຕ່ງງານນັ້ນ ບໍ່ເໝາະສົມ. ເພາະການແຕ່ງງານແທ້ໆ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ໂຊ່ງໃຫຍ່” ເປັນເຄື່ອງຜູກມັດອັນແນ່ນໜາ.

Verse 61

कुसंगा बहवो लोके स्त्रीसंगस्तत्र चाधिकः । उद्धरेत्सकलबंधैर्न स्त्रीसंगात्प्रमुच्यते

ໃນໂລກນີ້ ມີການຄົບຄົນຊົ່ວຫຼາຍຢ່າງ ແຕ່ການຕິດພັນໃນການຄົບຫາດ້ວຍກາມະນັ້ນ ແຮງກວ່າທັງປວງ. ຄົນອາດຖືກຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກພັນທະອື່ນໆ ແຕ່ຈາກພັນທະທີ່ເກີດຈາກການຕິດພັນນັ້ນ ບໍ່ງ່າຍຈະຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 62

लोहदारुमयैः पाशैर्दृढं बद्धोऽपि मुच्यते । स्त्र्यादिपाशसुसंबद्धो मुच्यते न कदाचन

ຜູ້ໃດແມ່ນຖືກມັດແນ່ນຫນາດ້ວຍພາຊະທີ່ເຮັດດ້ວຍເຫຼັກຫຼືໄມ້ ກໍຍັງອາດຖືກປົດປ່ອຍໄດ້; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍບ່ວງແຫ່ງຄວາມຍຶດຕິດຕໍ່ຍິງ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ບໍ່ເຄີຍຖືກປົດເລີຍໃນເວລາໃດໆ.

Verse 63

वर्द्धंते विषयाश्शश्वन्महाबंधनकारिणः । विषयाक्रांतमनसस्स्वप्ने मोक्षोऽपि दुर्लभः

ວັດຖຸແຫ່ງອາລົມປາດຖະໜາຍ່ອມເພີ່ມພູນຢູ່ເສມອ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດພັນທະອັນໃຫຍ່. ສໍາລັບຜູ້ທີ່ໃຈຖືກຄອບງໍາໂດຍຄວາມເພີດເພີນໂລກີ ການຫຼຸດພົ້ນ (ໂມກສະ) ກໍຍາກຈະບັນລຸ ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຄິດ ດັ່ງຄືຢູ່ໃນຄວາມຝັນ.

Verse 64

सुखमिच्छतु चेत्प्राज्ञो विधिवद्विषयांस्त्यजेत् । विषवद्विषयानाहुर्विषयैर्यैर्निहन्यते

ຖ້າຜູ້ມີປັນຍາປາດຖະນາຄວາມສຸກອັນຍືນຍາວ ຄວນລະວາງວັດຖຸແຫ່ງອາລົມດ້ວຍວິໄນອັນຖືກຕ້ອງ; ບັນດາ຤ິສີກ່າວວ່າ ວັດຖຸເຫຼົ່ານັ້ນເຫມືອນພິດ—ດ້ວຍມັນເອງຄົນຈຶ່ງພິນາດ।

Verse 65

जनो विषयिणा साकं वार्तातः पतति क्षणात् । विषयं प्राहुराचार्यास्सितालितेंद्रवारुणीम्

ຄົນໜຶ່ງ ແມ່ນແຕ່ສົນທະນາກັບຜູ້ຕິດໃນກາມະສຸກ ກໍຕົກຕ່ຳໃນພິບັດໄດ້ໃນພິລິດຕາ. ດັ່ງນັ້ນອາຈານທັງຫຼາຍຈຶ່ງກ່າວວ່າ ແມ່ນແຕ່ເຫຼົ້າອັນປະນີດ—ເຫຼົ້າຂາວ, ເຫຼົ້າດຳ, ນ້ຳດື່ມທິບຂອງອິນທຣາ, ແລະໄວນ໌—ກໍເປັນວັດຖຸແຫ່ງການເສບຕິດ.

Verse 66

यद्यप्येवं हि जानामि सर्वं ज्ञानं विशेषतः । तथाप्यहं करिष्यामि प्रार्थनां सफलां च वः

“ແມ່ນແທ້ ຂ້ອຍຮູ້ທຸກຢ່າງນີ້—ທັງຄວາມຮູ້ແລະຄຳສອນທຸກປະການຢ່າງລະອຽດ—ແຕ່ຂ້ອຍຈະກ່າວຄຳອະທິຖານນີ້ ແລະມັນຈະໃຫ້ຜົນສຳເລັດແກ່ພວກເຈົ້າແນ່ນອນ.”

Verse 67

भक्ताधीनोऽहमेवास्मि तद्वशात्सर्वकार्य कृत् । अयथोचितकर्ता हि प्रसिद्धो भुवनत्रये

ເຮົາແທ້ໆແມ່ນຜູ້ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຜູ້ພັກຕະ (bhakta) ຂອງເຮົາ; ພາຍໃຕ້ອຳນາດນັ້ນ ເຮົາສຳເລັດກິດທຸກຢ່າງ. ໃນສາມໂລກ ເຮົາໂດງດັງວ່າ ເຮັດເກີນທີ່ຄວນຕາມປະເພນີ—ເພື່ອຜູ້ພັກຕະຂອງເຮົາເທົ່ານັ້ນ।

Verse 68

कामरूपाधिपस्यैव पणश्च सफलः कृतः । सुदक्षिणस्य भूपस्य भैमबंधगतस्य हि

ດັ່ງນັ້ນ ການພະນັນທີ່ພຣະອົງແຫ່ງກາມະຣູປາ ໄດ້ວາງໄວ້ ກໍສຳເລັດຜົນ; ສຳລັບພຣະຣາຊາ ສຸດັກຊິນະ ຜູ້ຕົກຢູ່ໃນພັນທະຂອງ ພີມະ ນັ້ນ ກໍເກີດຂຶ້ນແທ້ໆ।

Verse 69

गौतमक्लेशकर्ताहं त्र्यंबकात्मा सुखावहः । तत्कष्टप्रददुष्टानां शापदायी विशेषतः

ເຮົາແມ່ນຕຣຽມບະກະ (Tryambaka) ຜູ້ເປັນອາດຕະພາບແຫ່ງຄວາມສຸກ; ແຕ່ເຮົາກັບກາຍເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມທຸກຂອງ ໂກຕະມະ. ຕໍ່ຄົນຊົ່ວທີ່ໃຫ້ທຸກແກ່ລາວ ເຮົາເປັນຜູ້ປະທານຄຳສາບແຊ່ງໂດຍພິເສດ।

Verse 70

विषं पीतं सुरार्थं हि भक्तवत्सलभावधृक् । देवकष्टं हृतं यत्नात्सर्वदैव मया सुराः

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ ເຮົາໄດ້ດື່ມພິດນັ້ນແທ້ໆ, ເພາະເຮົາເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕະ (bhakta) ຢູ່ເສມອ. ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ເຮົາໄດ້ຂັບໄລ່ຄວາມທຸກຂອງເທວະທັງຫຼາຍມາແຕ່ເທື່ອໃດກໍຕາມ।

Verse 71

भक्तार्थमसहं कष्टं बहुशो बहुयत्नतः । विश्वानर मुनेर्दुःखं हृतं गृहपतिर्भवन्

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອຸທິດສັດທາ ພຣະເຈົ້າໄດ້ອົດທົນຄວາມລຳບາກທີ່ທົນບໍ່ໄຫວຫຼາຍເທື່ອ ພະຍາຍາມຫຼາຍວິທີ; ແລະເມື່ອຊົງເປັນ ຄຣະຫະປະຕິ (ເຈົ້າເຮືອນ) ກໍໄດ້ປັດເປົ່າຄວາມໂສກຂອງມຸນີ ວິສະວານະຣະ ອອກໄປ.

Verse 72

किं बहूक्तेन च हरे विधे सत्यं ब्रवीम्यहम् । मत्पणोऽस्तीति यूयं वै सर्वे जानीथ तत्त्वतः

ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປມີປະໂຫຍດອັນໃດ, ໂອ ຮະຣິ ແລະ ໂອ ວິທາ (ຜູ້ສ້າງ)? ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າຄວາມຈິງ: ພວກເຈົ້າທຸກຄົນຈົ່ງຮູ້ຕາມຄວາມເປັນຈິງວ່າ ຄໍາປະຕິຍານຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ।

Verse 73

यदा यदा विपत्तिर्हि भक्तानां भवति क्वचित् । तदा तदा हरम्याशु तत्क्षणात्सर्वशस्सदा

ເມື່ອໃດກໍຕາມ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ ຖ້າຄວາມພິບັດເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ພັກດີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກໍາຈັດມັນອອກໄປຢ່າງວ່ອງໄວທັງໝົດ—ເປັນນິດ ແລະ ທຸກວິທີທາງ।

Verse 74

जानेऽहं तारकाद्दुःखं सर्वेषां वस्समुत्थितम् । असुरा त्तद्धरिष्यामि सत्यंसत्यं वदाम्यहम्

ລູກທີ່ຮັກ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ດີເຖິງຄວາມໂສກເສົ້າທີ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຈົ້າທັງໝົດເນື່ອງຈາກ ຕາຣະກະ. ຈາກອະສຸຣະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກໍາຈັດມັນອອກ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ; ຄວາມຈິງແທ້ໆ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປະກາດ।

Verse 75

नास्ति यद्यपि मे काचिद्विहारकरणे रुचिः । विवाहयिष्ये गिरिजा पुत्रोत्पादनहेतवे

ແມ່ນແທ້ວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມພໍໃຈໃນການສະໜຸກສະໜານຫຼືການເພີ່ນເພີນແຫ່ງໂລກກໍຕາມ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະແຕ່ງງານກັບ ກິຣິຈາ ເພື່ອເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບຸດ।

Verse 76

गच्छत स्वगृहाण्येव निर्भयास्सकलाः सुराः । कार्यं वस्साधयिष्यामि नात्र कार्या विचारणा

ພວກເທວະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງກັບໄປຍັງວິມານຂອງຕົນໂດຍບໍ່ຕ້ອງຢ້ານກົວ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະສໍາເລັດກິດຂອງພວກເຈົ້າ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອີກໃນນີ້।

Verse 77

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा मौनमास्थाय समाधिस्थोऽभवद्धरः । सर्वे विष्ण्वादयो देवास्स्वधामानि ययुर्मुने

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍ່ຢຸດຄໍາ ແລະເຂົ້າສູ່ສະມາທິ. ຈາກນັ້ນ ບັນດາເທວະທັງຫມົດ—ພຣະວິສະນຸ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ກັບໄປຍັງຖິ່ນພໍ່ມີຂອງຕົນ ໂອ ມຸນີ.