कार्त्तिकेयान्वेषण-नन्दिसंवाद-वर्णनम् (Search for Kārttikeya and the Nandī Dialogue)

Verse 1

नारद उवाच । देवदेव प्रजानाथ ततः किमभवद्विधे । वदेदानीं कृपातस्तु शिवलीलासमन्वितम्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະເທວາ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ, ໂອ ຜູ້ຈັດວາງຊະຕາ—ຫຼັງຈາກນັ້ນເກີດຫຍັງຂຶ້ນ? ບັດນີ້ ຂໍພຣະອົງໂປດເລົ່າໃຫ້ຟັງ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ພ້ອມດ້ວຍລີລາອັນທິບຂອງພຣະສິວະ.”

Verse 2

ब्रह्मोवाच । कृत्तिकाभिर्गृहीते वै तस्मिञ्शंभुसुते मुने । कश्चित्कालो व्यतीयाय बुबुधे न हिमाद्रिजा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີເອີຍ, ເມື່ອບຸດຂອງພຣະຊັມພູ ຖືກພວກກຣິຕຕິກາຮັບໄປອຸປະຖຳແລ້ວ ເວລາກໍຜ່ານໄປພັກໜຶ່ງ; ແຕ່ທິດາແຫ່ງຫິມາດຣິ (ພາຣະວະຕີ) ຍັງບໍ່ຮູ້ເລີຍ।

Verse 3

तस्मिन्नवसरे दुर्गा स्मेराननसरोरुहा । उवाच स्वामिनं शंभुं देवदेवेश्वरं प्रभुम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະນາງດຸຣຄາ ຜູ້ມີໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວ ແລະມີຮອຍຍິ້ມ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະສະວາມີຂອງນາງ ພຣະຊັມພູ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ເທວະເທວາ ແລະອົງອະທິປະຕິສູງສຸດ।

Verse 4

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखण्डे कार्त्तिकेयान्वेषणनन्दिसंवादवर्णनं नाम चतुर्थोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສຣີ ຊິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ ຄື ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ໃນກຸມາຣະຂັນດະທີສີ່ ບົດທີສີ່ ຊື່ວ່າ «ການບັນຍາຍການສືບຫາກາຣຕຕິເກຍ ແລະສົນທະນາກັບນັນດີ» ກໍສິ້ນສຸດລົງເທົ່ານີ້।

Verse 5

कृपया योगिषु श्रेष्ठो विहारैस्तत्परोऽभवः । रतिभंगः कृतो देवैस्तत्र मे भवता भव

ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ໂອ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ໂຍຄີ, ທ່ານໄດ້ມຸ່ງໃຈໃນການທ່ອງທ່ຽວຢ່າງສະບາຍ. ທີ່ນັ້ນ ພວກເທວະໄດ້ເຮັດໃຫ້ການຮ່ວມສຳພັນຂອງທ່ານຖືກຂັດຂວາງ; ໃນເລື່ອງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານຢືນຂ້າງຂ້ອຍ—ຢູ່ຝ່າຍຂ້ອຍເຖີດ।

Verse 6

भूमौ निपतितं वीर्यं नोदरे मम ते विभो । कुत्र यातं च तद्देव केन दैवेन निह्णुतम्

“ໂອ ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທີ່! ເຊື້ອພະລັງວິລະທີ່ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ພຣະເທວະ! ມັນໄປຢູ່ໃສ ແລະດ້ວຍພຣະບັນຊາໃດຈຶ່ງຖືກປິດບັງ?”

Verse 7

कथं मत्स्वामिनो वीर्यममोघं ते महेश्वर । मोघं यातं च किं किंवा शिशुर्जातश्च कुत्रचित्

ໂອ ມະເຫສະວະຣະ! ພະລັງອັນບໍ່ຜິດພາດຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນນາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈະກາຍເປັນໄຮ້ຜົນໄດ້ແນວໃດ? ຫຼືຖືກເຮັດໃຫ້ອ່ອນກຳລັງດ້ວຍວິທີໃດ? ຫຼືມີເດັກເກີດຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ?

Verse 8

ब्रह्मोवाच । पार्वतीवचनं श्रुत्वा प्रहस्य जगदीश्वरः । उवाच देवानाहूय मुनींश्चापि मुनीश्वर

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພາຣະວະຕີ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນກໍຍິ້ມ. ແລ້ວພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມຸນີອັນຍິ່ງ ໄດ້ເອີ້ນເທວະທັງຫຼາຍ ແລະບັນດາມຸນີມາ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳ.

Verse 9

महेश्वर उवाच । देवाः शृणुत मद्वाक्यं पार्वतीवचनं श्रुतम् । अमोघं कुत्र मे वीर्यं यातं केन च निह्नुतम्

ພຣະມະຫາເທວະຕຣັດວ່າ: «ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາ ຫຼັງຈາກໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພາຣະວະຕີ. ພະລັງອັນບໍ່ຜິດພາດຂອງເຮົາໄປໃສ ແລະໃຜເປັນຜູ້ປິດບັງ?»

Verse 10

सभयं नापतत्क्षिप्रं स चेद्दंडं न चार्हति । शक्तौ राजा न शास्ता यः प्रजाबाध्यश्च भक्षकः

ຖ້າຜູ້ໃດໜຶ່ງ ແມ່ນແຕ່ຢ້ານກົວ ແຕ່ບໍ່ຮີບໄປຂໍທີ່ພຶ່ງພາ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຄວນຮັບໂທດຈາກພຣະຣາຊາ. ແຕ່ພຣະຣາຊາຜູ້ມີອໍານາດແລ້ວບໍ່ຫ້າມຄວາມຜິດ ຈະກາຍເປັນຜູ້ກິນກືນ—ເປັນຜູ້ກົດຂີ່ທໍາຮ້າຍປະຊາຊົນຂອງຕົນເອງ.

Verse 11

शंभोस्तद्वचनं श्रुत्वा समालोच्य परस्परम् । ऊचुस्सर्वे क्रमेणैव त्रस्तास्तु पुरतः प्रभोः

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະສັມພູ ພວກເຂົາກໍປຶກສາກັນໄປມາ; ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທຸກຄົນ—ແມ່ນແຕ່ຫວາດກົວ—ກໍເວົ້າຂຶ້ນທີລະຄົນ ຕໍ່ໜ້າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ।

Verse 12

विष्णुरुवाच । ते मिथ्यावादिनस्संतु भारते गुरुदारिकाः । गुरुनिन्दारताश्शश्वत्त्वद्वीर्यं यैश्च निह्नुतम्

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: «ໃນແຜ່ນດິນພາຣະຕະ ຂໍໃຫ້ຜູ້ເວົ້າມຸສາກາຍເປັນຜູ້ຫັກຫຼັງຄູບາອາຈານ; ແລະຂໍໃຫ້ພວກເຂົາຫຼິ້ນຊົມຢູ່ເສມໃນການນິນທາຄູ—ຄືຜູ້ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດ ແລະປິດບັງກຽດສັກສີວິລະພາບອັນຍືນຍົງຂອງເຈົ້າ»។

Verse 13

ब्रह्मोवाच । त्वद्वीर्यं निह्नुतं येन पुण्यक्षेत्रे च भारते । स नाऽन्वितो भवेत्तत्र सेवने पूजने तव

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໃນແຜ່ນດິນອັນສັກສິດຂອງພາຣະຕະ ຜູ້ໃດປິດບັງພະລັງອຳນາດຂອງພຣະອົງໃນສະຖານທີ່ບຸນສິດ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຄວນແກ່ການຮັບໃຊ້ ແລະການບູຊາພຣະອົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ»។

Verse 14

लोकपाला ऊचुः । त्वदवीर्यं निह्नुतं येन पापिना पतितभ्रमात् । भाजनं तस्य सोत्यन्तं तत्तपं कर्म संततिम्

ພວກໂລກະປາລາກ່າວວ່າ: “ຜູ້ບາບນັ້ນ ໂດຍຄວາມຫຼົງຜິດຕົກຕໍ່າ ໄດ້ປິດບັງເມັດພະອົງ; ຂໍໃຫ້ເຂົາເປັນພາຊະນະຮັບຜົນນັ້ນແທ້ໆ—ເປັນສາຍຕໍ່ເນື່ອງບໍ່ຂາດຂອງຕະປະ ແລະກຳພິທີກຳ.”

Verse 15

देवा ऊचुः । कृत्वा प्रतिज्ञां यो मूढो नाऽऽपादयति पूर्णताम् । भाजनं तस्य पापस्य त्वद्वीर्यं येन निह्नुतम्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຜູ້ຫຼົງໂງ່ທີ່ໄດ້ຕັ້ງປະຕິຍານ (ວຣະຕະ) ແລ້ວບໍ່ນຳໃຫ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ—ຂໍໃຫ້ເຂົາເປັນພາຊະນະຮັບບາບນັ້ນ ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດແລະປິດບັງພະລັງອັນທິບຂອງພະອົງ.”

Verse 16

देवपत्न्य ऊचुः । या निदति स्वभर्तारं परं गच्छति पूरुषम् । मातृबन्धुविहीना च त्वद्वीर्यं निह्नुतं यया

ພຣະຍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ນາງໃດທີ່ດ່າທໍ້ຜົວຂອງຕົນ ແລ້ວໄປຕາມຊາຍອື່ນ, ຜູ້ທີ່ຂາດແມ່ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ, ແລະໂດຍນາງນັ້ນໄດ້ປິດບັງພະລັງວີຣະຂອງພຣະອົງ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງກ່າວຕິຕຽນອັນນັ້ນ»។

Verse 17

ब्रह्मोवाच । देवानां वचनं श्रुत्वा देवदेवेश्वरो हरः । कर्म्मणां साक्षिणश्चाह धर्मादीन्सभयं वचः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍແລ້ວ, ພຣະຫຣະ—ເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມຫ່ວງໃຍແກ່ ທັມມະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ຜູ້ເປັນພະຍານແຫ່ງກຳທັງປວງ।

Verse 18

श्रीशिव उवाच । देवैर्न निह्नुतं केन तद्वीर्यं निह्नुतं ध्रुवम् । तदमोघं भगवतो महेशस्य मम प्रभोः

ພຣະສີວະຜູ້ມີສິຣີກ່າວວ່າ: «ພະລັງວີຣະນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຖືກປິດບັງໂດຍເທວະ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ບໍ່ມີໃຜປິດບັງໄດ້. ພະລັງນັ້ນບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ ເພາະເປັນຂອງພຣະມະເຫສະວະ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 19

यूयं च साक्षिणो विश्वे सततं सर्वकर्मणाम् । युष्माकं निह्नुतं किम्वा किं ज्ञातुं वक्तुमर्हथ

«ພວກເຈົ້າແມ່ນພະຍານຜູ້ເຫັນທົ່ວສາກົນ ຄອຍເບິ່ງກຳທຸກຢ່າງຢູ່ເສມອ. ດັ່ງນັ້ນ ມີສິ່ງໃດຈະປິດບັງຈາກພວກເຈົ້າໄດ້? ມີສິ່ງໃດທີ່ພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ້—ແລ້ວຈະຕ້ອງໃຫ້ຜູ້ໃດມາບອກອີກຫຼື?»

Verse 20

ब्रह्मोवाच । ईश्वरस्य वचः श्रुत्वा सभायां कंपिताश्च ते । परस्परं समालोक्य क्रमेणोचुः पुराः प्रभोः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະອີສະວະຣະແລ້ວ, ພວກເຂົາທັງໝົດສັ່ນສະເທືອນໃນສະພານັ້ນ. ເບິ່ງກັນແລະກັນ ແລ້ວບັນດາ «ນະຄອນ» ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຕອບກັບຕາມລຳດັບ।

Verse 21

ब्रह्मोवाच । रते तु तिष्ठतो वीर्यं पपात वसुधातले । मया ज्ञातममोघं तच्छंकरस्य प्रकोपतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະທີ່ເຂົາຢືນຢູ່ໃນການຮ່ວມຮັກ ພະລັງວີຣຍະ (ນ້ຳເຊື້ອ) ໄດ້ຕົກລົງເທິງຜິວແຜ່ນດິນ. ດ້ວຍພຣະພິໂຣດຂອງ ພຣະສັງກະຣະ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຮູ້ວ່າ ມັນມີອານຸພາບບໍ່ເຄີຍສູນ.

Verse 22

क्षितिरुवाच । वीर्यं सोढुमशक्ताहं तद्वह्नो न्यक्षिपं पुरा । अतोऽत्र दुर्वहं ब्रह्मन्नबलां क्षंतुमर्हसि

ແຜ່ນດິນກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດຮັບໄວ້ໄດ້ຊຶ່ງພະລັງນັ້ນ ເພາະສະນັ້ນໃນກ່ອນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໂຍນມັນໃສ່ໄຟ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ຢູ່ນີ້ມັນກາຍເປັນສິ່ງທີ່ຮັບໄວ້ຍາກຫຼາຍ; ຂ້າພະເຈົ້າອ່ອນແອ ຂໍໃຫ້ທ່ານອົດທົນຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 23

वह्निरुवाच । वीर्यं सोढुमशक्तोहं तव शंकर पर्वते । कैलासे न्यक्षिपं सद्यः कपोतात्मा सुदुस्सहम्

ອັກນິກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະສັງກະຣະ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດທົນພະລັງນັ້ນໄດ້ເທິງພູ. ດັ່ງນັ້ນ ເພາະມັນສຸດຈະທົນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງແປງຮ່າງເປັນນົກພິລາບ ແລ້ວໂຍນມັນລົງໃສ່ໄກລາສະໃນທັນທີ.

Verse 24

गिरिरुवाच । वीर्यं सोढुमशक्तोऽहं तव शंकर लोकप । गंगायां प्राक्षिपं सद्यो दुस्सहं परमेश्वर

ພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຊັງກະຣະ ຜູ້ປົກປ້ອງໂລກ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດອົດທົນພະລັງອັນແຮງກ້າຂອງພຣະອົງໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໂຍນພະລັງອັນທົນບໍ່ໄດ້ນັ້ນລົງໃນແມ່ນ້ຳຄັງຄາທັນທີ»។

Verse 25

गंगोवाच । वीर्यं सोढुमशक्ताहं तव शंकर लोकप । व्याकुलाऽति प्रभो नाथ न्यक्षिपं शरकानने

ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຊັງກະຣະ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ອາດອົດທົນພະລັງອັນແຮງກ້າຂອງພຣະອົງໄດ້. ດ້ວຍຄວາມຫວັ່ນໄຫວຢ່າງຫນັກ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນນາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປາລົງໃນປ່າກົກອ້ອຍ (ປ່າຫຍ້າກົກ)»។

Verse 26

वायुरुवाच । शरेषु पतितं वीर्यं सद्यो बालो बभूव ह । अतीव सुन्दरश्शम्भो स्वर्नद्याः पावने तटे

ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ເມື່ອພະລັງເຊື້ອຊາຍ (ວີຣະຍະ) ຕົກລົງໃນກໍໄມ້ອໍ້ອຍ, ເດັກນ້ອຍກໍເກີດຂຶ້ນທັນທີ. ໂອ້ ສັມພູ, ລາວງາມຫຼາຍຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້, ປາກົດຢູ່ຝັ່ງອັນບໍລິສຸດຂອງແມ່ນ້ຳ ສະວັນນາ».

Verse 27

विष्णुस्त्वं जगतां व्यापी नान्यो जातोसि शांभव । यथा न केषां व्याप्यं च तत्सर्वं व्यापकं नभः

ໂອ ຊາມພະວະ, ທ່ານແມ່ນພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກໂລກ, ເປັນວິສນຸໃນແກ່ນສານ; ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດເກີດມາເປັນເຊັ່ນນີ້. ເຫມືອນຟ້າອາກາດບໍ່ພຶງພາສິ່ງໃດໃຫ້ຄອບຄຸມ ແຕ່ກໍແຜ່ຄອບຄຸມທັງໝົດ, ດັ່ງນັ້ນທ່ານແມ່ນຜູ້ແຜ່ຊຶມສາກົນ.

Verse 28

चन्द्र उवाच रुदंतं बालकं प्राप्य गृहीत्वा कृत्तिकागणः । जगाम स्वालयं शंभो गच्छन्बदरिकाश्रमम्

ຈັນທຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພົບເດັກນ້ອຍທີ່ກຳລັງຮ້ອງໄຫ້ ແລະອຸ້ມເອົາໄປ, ຝູງນາງກຣິຕຕິກາ ໂອ ຊາມພູ, ໄດ້ໄປສູ່ທີ່ພັກຂອງຕົນ ໂດຍມຸ່ງໜ້າໄປຫາອາສຣົມບະດາຣິກາ.

Verse 29

जलमुवाच । अमुं रुदंतमानीय स्तन्यपानेन ताः प्रभो । वर्द्धयामासुरीशस्य सुतं तव रविप्रभम्

ຈະລະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະອົງ, ເມື່ອນຳເດັກນ້ອຍຜູ້ຮ້ອງໄຫ້ນັ້ນມາ, ນາງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຫຼ້ຽງດ້ວຍນ້ຳນົມອົງອົບ ແລະເຮັດໃຫ້ບຸດຂອງທ່ານ—ສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ—ຜູ້ເປັນບຸດຂອງອີສະ (ພຣະສິວະ) ເຕີບໃຫຍ່.”

Verse 30

संध्योवाच । अधुना कृत्तिकानां च वनं तम्पोष्य पुत्रकम् । तन्नाम चक्रुस्ताः प्रेम्णा कार्त्तिकश्चेति कौतुकात्

ສັນທະຍາກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ ເມື່ອພວກກຣິຕຕິກາ ໄດ້ລ້ຽງດູເດັກນ້ອຍນັ້ນໃນປ່າຂອງພວກນາງແລ້ວ, ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມເພີນໃຈ ພວກແມ່ທັງຫຼາຍໄດ້ຕັ້ງຊື່ໃຫ້ລາວວ່າ ‘ກາຣຕຕິກ’»។

Verse 31

रात्रिरुवाच । न चक्रुर्बालकं ताश्च लोचनानामगोचरम् । प्राणेभ्योपि प्रीतिपात्रं यः पोष्टा तस्य पुत्रकः

ຣາຕຣີກ່າວວ່າ: ນາງທັງຫຼາຍບໍ່ອາດເຫັນເດັກນ້ອຍນັ້ນໄດ້ ເພາະພຣະອົງຢູ່ເກີນຂອບເຂດສາຍຕາ. ແຕ່ພຣະອົງ—ຜູ້ທີ່ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າລົມຫາຍໃຈ—ແມ່ນບຸດອັນຮັກຂອງຜູ້ທີ່ລ້ຽງດູແລະປົກປ້ອງພຣະອົງ.

Verse 32

दिनमुवाच । यानि यानि च वस्त्राणि भूषणानि वराणि च । प्रशंसितानि स्वादूनि भोजयामासुरेव तम्

ວັນເວລາກໍຜ່ານໄປ. ແລ້ວນາງທັງຫຼາຍໄດ້ນໍາເສື້ອຜ້າຫຼາຍຢ່າງ, ເຄື່ອງປະດັບອັນປະເສີດ, ແລະຂອງຂວັນຄັດສັນອື່ນໆ ຖວາຍແດ່ພຣະອົງ; ພ້ອມທັງປ້ອນອາຫານທີ່ຖືກສັນລະເສີນ ແລະຫອມຫວານອັນແທ້ຈິງ.

Verse 33

ब्रह्मोवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा संतुष्टः पुरसूदनः । मुदं प्राप्य ददौ प्रीत्या विप्रेभ्यो बहुदक्षिणाम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະປຸຣະສູດນະ (ຜູ້ປະຫານອະສຸຣະໃນນະຄອນ) ໄດ້ຍິນຄໍາຂອງພວກເຂົາ ກໍພໍໃຈຍິ່ງ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ພຣະອົງໄດ້ຖວາຍດັກຊິນາອັນຫຼາຍ ແດ່ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍດ້ວຍຄວາມຮັກໃຄ່.

Verse 34

पुत्रस्य वार्त्तां संप्राप्य पार्वती हृष्टमानसा । कोटिरत्नानि विप्रेभ्यो ददौ बहुधनानि च

ເມື່ອໄດ້ຮັບຂ່າວເລື່ອງບຸດຂອງນາງ, ພຣະນາງປາຣະວະຕີມີໃຈຊື່ນບານຍິ່ງ. ໃນຄວາມປິຕິນັ້ນ ນາງໄດ້ຖວາຍແກ່ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ຮັດຕະນະນັບໂກຕິ ແລະຊັບສິນຫຼາຍຫຼວງ.

Verse 35

लक्ष्मी सरस्वती मेना सावित्री सर्वयोषितः । विष्णुस्सर्वे च देवाश्च ब्राह्मणेभ्यो ददुर्धनम्

ພຣະລັກສະມີ, ພຣະສະຣັສວະຕີ, ເມນາ, ສາວິຕຣີ ແລະ ນາງຜູ້ມີກຽດທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍ ພຣະວິສນຸ ແລະ ເທວະທັງຫມົດ ໄດ້ຖວາຍຊັບສິນແກ່ພຣາຫມະນ ເພື່ອອຸປະຖຳທຳມະ ແລະ ຮັກສາລະບຽບເທວະໃຫ້ນຳໄປສູ່ພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ।

Verse 36

प्रेरितस्स प्रभुर्देवैर्मुनिभिः पर्वतैरथ । दूतान् प्रस्थापयामास स्वपुत्रो यत्र तान् गणान्

ເມື່ອຖືກກະຕຸ້ນໂດຍເທວະ, ພຣະມຸນີ ແລະ ແມ່ນແຕ່ພູເຂົາທັງຫມົດ ພຣະອົງນັ້ນ—ພຣະບຸດຂອງພຣະສິວະ—ຈຶ່ງສົ່ງທູດໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ພວກກະນະເຫຼົ່ານັ້ນຢູ່।

Verse 37

वीरभद्रं विशालाक्षं शंकुकर्णं कराक्रमम् । नन्दीश्वरं महाकालं वज्रदंष्ट्रं महोन्मदम्

ພຣະອົງໄດ້ເຫັນ ວີຣະພັດຣະ; ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ; ສັງກຸກັນນະ; ກະຣາກຣະມະ; ນັນດີອີສະວະຣະ; ມະຫາກາລ; ວັຊຣະດັມສະຕຣະ; ແລະ ຜູ້ດຸດັນຢ່າງຍິ່ງ—ເປັນບໍລິວານອັນນ່າຢ້ານຂອງຣຸດຣະ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍອຳນາດບັນຊາຂອງພຣະສິວະ।

Verse 38

गोकर्णास्यं दधिमुखं ज्वलदग्निशिखोपमम् । लक्षं च क्षेत्रपालानां भूतानां च त्रिलक्षकम्

ພຣະອົງມີໃບໜ້າດັ່ງ ໂກກັນນະ ແລະ ດັ່ງ ດະທິມຸຂະ ສ່ອງສະຫວ່າງເຫມືອນຍອດໄຟທີ່ລຸກໂຊນ. ພ້ອມກັນນັ້ນມີເທວະຜູ້ພິທັກສະຖານສັກສິດໜຶ່ງແສນ ແລະ ພວກພູຕະບໍລິວານສາມແສນ।

Verse 39

रुद्रांश्च भैरवांश्चैव शिवतुल्यपराक्रमान् । अन्यांश्च विकृताकारानसंख्यानपि नारद

«ຍັງມີສ່ວນແຫ່ງຣຸດຣະ ແລະ ສ່ວນແຫ່ງໄພຣະວະ ດ້ວຍ—ກ້າຫານທັດເທົ່າພຣະສິວະ—ແລະຍັງມີອື່ນໆອີກນັບບໍ່ຖ້ວນ, ໂອ ນາຣະດະ, ຜູ້ມີຮູບຮ່າງພິສົດແປກປະຫຼາດ»।

Verse 40

ते सर्वे शिवदूताश्च नानाशस्त्रास्त्रपाणयः । कृत्तिकानां च भवनं वेष्टयामासुरुद्धताः

ທູດທັງຫມົດຂອງພຣະສິວະ ຖືອາວຸດແລະອາສະຕຣານານາໃນມື ແລະດ້ວຍຄວາມກ້າຫານໄດ້ລ້ອມຮອບເຮືອນພັກຂອງກຶດຕິກາທັງຫມົດ।

Verse 41

दृष्ट्वा तान् कृत्तिकास्सर्वा भयविह्नलमानसाः । कार्त्तिकं कथयामासुर्ज्वलंतं ब्रह्मतेजसा

ເມື່ອເຫັນພວກນັ້ນ ກຶດຕິກາທັງຫມົດມີໃຈສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຢ້ານແລະຄວາມເຄົາລົບຄາລະວະ ແລະໄດ້ເລີ່ມກ່າວເຖິງກາຣຕິກະ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕະເຈະພຣະພຣະຫມາ (ລັດສະຫມີທິບ).

Verse 42

कृत्तिका ऊचुः । वत्स सैन्यान्यसंख्यानि वेष्टयामासुरालयम् । किं कर्तव्यं क्व गंतव्यं महाभयमुपस्थितम्

ກຶດຕິກາກ່າວວ່າ: “ລູກນ້ອຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ກອງທັບນັບບໍ່ຖ້ວນໄດ້ລ້ອມຮອບທີ່ພັກຂອງພວກເຮົາ. ຄວນເຮັດຢ່າງໃດ ແລະຄວນໄປທີ່ໃດ? ຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ໄດ້ມາຮອດແລ້ວ.”

Verse 43

कार्तिकेय उवाच । भयं त्यजत कल्याण्यो भयं किं वा मयि स्थिते । दुर्निवार्योऽस्मि बालश्च मातरः केन वार्यते

ກາຣຕິເກຍກ່າວວ່າ: “ແມ່ທັງຫລາຍຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມຢ້ານ. ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນີ້ ຈະມີຄວາມຢ້ານອັນໃດ? ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຕ້ານທານບໍ່ໄດ້—ແມ່ນແຕ່ເປັນເດັກນ້ອຍ ແລ້ວໃຜຈະຫ້າມແມ່ທັງຫລາຍໄດ້?”

Verse 44

ब्रह्मोवाच । एतस्मिन्नंतरे तत्र सैन्येन्द्रो नन्दिकेश्वरः । पुरतः कार्तिकेयस्योपविष्टस्समुवाच ह

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ນັນດິເກສະວະຣະ ຜູ້ນໍາກອງທັບ ໄດ້ນັ່ງລົງຕໍ່ໜ້າພຣະກາຣຕິເກຍ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍາ។

Verse 45

नन्दीश्वर उवाच । भ्रातः प्रवृत्तिं शृणु मे मातरश्च शुभावहाम् । प्रेरितोऽहं महेशेन संहर्त्रा शंकरेण च

ນັນດີອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: “ພີ່ນ້ອງເອີຍ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງລາວຂອງຂ້າ—ເປັນຂ່າວມົງຄຸນ ເພື່ອແມ່ທັງຫຼາຍດ້ວຍ. ຂ້າຖືກສົ່ງມາໂດຍ ມະເຫສະ, ໂດຍ ສັງກະຣະ ຜູ້ຖອນຄືນໂລກທັງປວງ.”

Verse 46

कैलासे सर्वदेवाश्च ब्रह्मविष्णुशिवादयः । सभायां संस्थितास्तात महत्युत्सवमंगले

ທີ່ເຂົາໄກລາສ ເທວະທັງປວງ—ພຣະພຣະຫມາ, ວິສນຸ, ຊິວະ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ຊຸມນຸມກັນ, ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ນັ່ງຢູ່ໃນສະພາອັນໃຫຍ່ ເພື່ອງານສະເຫຼີມສະຫຼອງອັນມົງຄຸນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 47

तदा शिवा सभायां वै शंकरं सर्व शंकरम् । सम्बोध्य कथयामास तवान्वेषणहेतुकम्

ໃນເວລານັ້ນ ໃນສະພາ ພຣະຊິວາ (Śivā) ໄດ້ເອີ້ນກ່າວຕໍ່ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ເປັນມົນຄຸນແກ່ສັບພະສັດທັງປວງ ແລະໄດ້ບອກເລົ່າເຫດຜົນແຫ່ງການຕາມຫາເຈົ້າ.

Verse 48

पप्रच्छ ताञ्शिवो देवान् क्रमात्त्वत्प्राप्तिहेतवे । प्रत्युत्तरं ददुस्ते तु प्रत्येकं च यथोचितम्

ຕໍ່ມາ ພຣະຊິວະ (Śiva) ໄດ້ຖາມເທວະເຫຼົ່ານັ້ນທີລະອົງຕາມລໍາດັບ ເພື່ອຊອກຫາວິທີໃຫ້ບັນລຸການເຂົ້າເຖິງທີ່ປາດຖະໜາ; ແລະເທວະແຕ່ລະອົງກໍໄດ້ຕອບກັບຢ່າງເໝາະສົມ ຕາມປັນຍາແລະຖານະຂອງຕົນ.

Verse 49

त्वामत्र कृत्तिकास्थाने कथयामासुरीश्वरम् । सर्वे धर्मादयो धर्माधर्मस्य कर्मसाक्षिणः

ໃນບ່ອນສັກສິດຂອງກຣິຕຕິການີ້ ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວຖວາຍແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນອິດສະວະຣະ. ທັງທຳມະ ແລະ ຕັດຕະວະອື່ນໆ ລ້ວນເປັນພະຍານແກ່ກຳທີ່ເປັນທຳມະ ແລະ ອະທຳມະ.

Verse 50

प्रबभूव रहः क्रीडा पार्वतीशिवयोः पुरा । दृष्टस्य च सुरैश्शंभोर्वीर्यं भूमौ पपात ह

ໃນການກ່ອນ ມີການຫຼິ້ນຮັກອັນລັບລຶກເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງ ພາຣະວະຕີ ແລະ ພຣະສິວະ. ແຕ່ເມື່ອພຣະຊັມພູຖືກເທວະດາເຫັນ ພະລັງວິຣິຍະອັນທິບຂອງພຣະອົງກໍຕົກລົງສູ່ແຜ່ນດິນ.

Verse 51

भूमिस्तदक्षिपद्वह्नौ वह्निश्चाद्रौ स भूधरः । गंगायां सोऽक्षिपद्वेगात् तरंगैश्शरकानने

ຈາກພຣະເນດແລະພຣະບາດ ແຜ່ນດິນຖືກຂວ້າງເຂົ້າໃນໄຟ; ໄຟນັ້ນຖືກຂວ້າງໄປສູ່ພູ ແລະພູນັ້ນກໍເປັນຜູ້ຮັບຖືພະລັງໄຟອັນລຸກໂຊນ. ແລະດ້ວຍຄວາມໄວແຫ່ງການຂວ້າງ ມັນຖືກຫວ່າງລົງໃນແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ທີ່ຄື້ນຄວາມແຮງໄດ້ພາພະລັງນັ້ນໄປສູ່ປ່າສະຣະ.

Verse 52

तत्र बालोऽभवस्त्वं हि देवकार्यकृति प्रभुः । तत्र लब्धः कृत्तिकाभिस्त्वं भूमिं गच्छ सांप्रतम्

ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ພຣະອົງໄດ້ເກີດເປັນເດັກນ້ອຍ ໂອ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເພື່ອສຳເລັດກິດຂອງເທວະດາ. ທີ່ນັ້ນ ກຣິຕຕິກາທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບເອົາແລະລ້ຽງດູພຣະອົງ; ບັດນີ້ ຈົ່ງໄປສູ່ແຜ່ນດິນໃນທັນທີ.

Verse 53

तवाभिषेकं शंभुस्तु करिष्यति सुरैस्सह । लप्स्यसे सर्वशस्त्राणि तारकाख्यं हनिष्यसि

ພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ຈະປະກອບພິທີອະພິເສກສະຖາປະນາໃຫ້ເຈົ້າ. ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບອາວຸດທຸກຢ່າງ ແລະຈະປາບຕາຍຜູ້ຊື່ ຕາຣະກາ.

Verse 54

पुत्रस्त्वं विश्वसंहर्त्तुस्त्वां प्राप्तुञ्चाऽक्षमा इमाः । नाग्निं गोप्तुं यथा शक्तश्शुष्कवृक्षस्स्व कोटरे

ເຈົ້າແມ່ນບຸດຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ທຳລາຍສາກົນ; ແຕ່ອຸປະສັກເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງເຈົ້າໄດ້—ເຫມືອນຕົ້ນໄມ້ແຫ້ງໃນໂພງຂອງຕົນ ບໍ່ອາດກັ້ນໄຟໄດ້.

Verse 55

दीप्तवांस्त्वं च विश्वेषु नासां गेहेषु शोभसे । यथा पतन्महाकूपे द्विजराजो न राजत

ເຖິງແມ່ນເຈົ້າຈະສະຫວ່າງໄສໃນຫມູ່ເທວະທັງປວງ ແຕ່ໃນເຮືອນຂອງພວກເຂົາເຈົ້າກໍບໍ່ສ່ອງສະຫວ່າງ; ດັ່ງພະຍານົກ ເມື່ອຕົກລົງໃນບໍ່ນ້ຳໃຫຍ່ອັນເລິກ ກໍບໍ່ປາກົດສົງ່າງາມອີກ.

Verse 56

करोषि च यथाऽलोकं नाऽऽच्छन्नोऽस्मासु तेजसा । यथा सूर्यः कलाछन्नो न भवेन्मानवस्य च

ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍປາກົດແຈ້ງ ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ຖືກປິດບັງຈາກພວກເຮົາໂດຍລັດສະຫມີຂອງພຣະອົງເອງ—ເຫມືອນດວງອາທິດ ແມ່ນຖືກບັງໂດຍສ່ວນໜຶ່ງຂອງດວງຈັນ ກໍບໍ່ຫາຍໄປຈາກມະນຸດ.

Verse 58

योगीन्द्रो नाऽनुलिप्तश्च भागी चेत्परिपोषणे । नैव लिप्तो यथात्मा च कर्मयोगेषु जीविनाम्

ແມ່ນແຕ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຍົກຄີທັງຫຼາຍກໍບໍ່ຖືກເປື້ອນ. ແມ່ນວ່າພຣະອົງຮັບສ່ວນໜຶ່ງໃນການຄ້ຳຈຸນໂລກ ກໍຍັງບໍ່ຖືກແຕ້ມຕ້ອງ—ເຫມືອນອາດຕະມາ ບໍ່ເຄີຍຖືກຍ້ອມດ້ວຍກຳຂອງຜູ້ມີກາຍ ໃນທາງກັມມະໂຢກະ.

Verse 59

विश्वारंभस्त्वमीशश्च नासु ते संभवेत् स्थितिः । गुणानां तेजसां राशिर्यथात्मानं च योगिनः

ໂອ ພຣະອີສະ (ພຣະເຈົ້າ) ພຣະອົງແມ່ນຕົ້ນທາງທີ່ຈັກກະວານເລີ່ມຕົ້ນ; ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ສະຖິດຢູ່ໃນນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກຈຳກັດ. ພຣະອົງແມ່ນມວນຮວມແຫ່ງພະລັງແລະຄຸນທັງປວງ—ເຫມືອນຍົກຄີຜູ້ສຳເລັດ ຮູ້ແຈ້ງອາດຕະມາເປັນຄວາມຈິງພາຍໃນຂອງຕົນ.

Verse 60

भ्रातर्ये त्वां न जानंति ते नरा हतबुद्धयः । नाद्रियन्ते यथा भेकास्त्वेकवासाश्च पंकजान्

ໂອ ພີ່ນ້ອງ, ຜູ້ໃດບໍ່ຮູ້ຈັກເຈົ້າ ຄົນນັ້ນປັນຍາພັງທະລາຍ. ເຫມືອນກົບທີ່ບໍ່ເຫັນຄ່າດອກບົວ, ຄົນຈິດແຄບ ແລະຍຶດຕິດທາງດຽວ ກໍບໍ່ນັບຖືສິ່ງທີ່ຄວນນັບຖືແທ້.

Verse 61

कार्त्तिकेय उवाच । भ्रातस्सर्वं विजानासि ज्ञानं त्रैकालिकं च यत् । ज्ञानी त्वं का प्रशंसा ते यतो मृत्युञ्जयाश्रितः

ກາຣຕິເກຍ ກ່າວວ່າ: «ພີ່ເອີຍ ເຈົ້າຮູ້ທຸກສິ່ງ—ທັງປັນຍາທີ່ຮອບຮູ້ສາມການ: ອະດີດ, ປັດຈຸບັນ, ອະນາຄົດ. ເຈົ້າເປັນຜູ້ຮູ້ແທ້; ຄຳສັນລະເສີນໃດຈຶ່ງຈະພໍ ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ພຶ່ງພາ ພຣະມຣິຕຍຸເຈຍ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ?»

Verse 62

कर्मणां जन्म येषां वा यासु यासु योनिषु । तासु ते निर्वृतिं भ्रातः प्राप्नुवंतीह सांप्रतम्

ໂອ ອ້າຍນ້ອງເອີຍ, ໃນຄັນມານດາໃດໆທີ່ສັດທັງຫຼາຍເກີດຕາມກຳຂອງຕົນ, ໃນການເກີດນັ້ນເອງ ພວກເຂົາບັນລຸຄວາມສະຫງົບ ແລະຄວາມພົ້ນທຸກ ຢູ່ນີ້ແລະດຽວນີ້.

Verse 63

कृत्तिका ज्ञानवत्यश्च योगिन्यः प्रकृतेः कलाः । स्तन्येनासां वर्द्धितोऽहमुपकारेण संततम्

ກຣິຕຕິກາທັງຫຼາຍ—ໂຍຄິນີຜູ້ມີປັນຍາ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພະລັງຂອງປຣະກຣິຕິ—ໄດ້ຫຼ້ຽງຂ້ອຍດ້ວຍນ້ຳນົມ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງເຕີບໃຫຍ່ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ໂດຍຄຸນອຸປະການອັນບໍ່ຂາດສາຍຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 64

आसामहं पोष्यपुत्रो मदंशा योषितस्त्विमाः । तस्याश्च प्रकृतेरंशास्ततस्तत्स्वामिवीर्यजः

«ຂ້ອຍເປັນລູກທີ່ນາງເຫຼົ່ານີ້ລ້ຽງດູ, ແລະຍິງເຫຼົ່ານີ້ກໍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂ້ອຍ. ສ່ວນນາງ (ມານດາຫຼັກ) ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງປຣະກຣິຕິ; ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ນີ້ຈຶ່ງເກີດຈາກພະລັງວິຣິຍະຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນນາຍຂອງນາງ»

Verse 65

न मद्भंगो हे शैलेन्द्रकन्यया नन्दिकेश्वर । सा च मे धर्मतो माता यथेमास्सर्वसंमताः

«ໂອ ນັນດິເກສະວະຣະ, ບໍ່ມີການຫມິ່ນປະມາດຕໍ່ຂ້ອຍເນື່ອງຈາກທິດາແຫ່ງພູເຂົາ. ຕາມທຳມະ ນາງເປັນແມ່ຂອງຂ້ອຍ, ເຊັ່ນທີ່ຜູ້ນ່າເຄົາລົບເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດກໍຍອມຮັບ.»

Verse 66

शम्भुना प्रेषितस्त्वं च शंभोः पुत्रसमो महान् । आगच्छामि त्वया सार्द्धं द्रक्ष्यामि देवताकुलम्

ເຈົ້າກໍຖືກພຣະສຳພູ (Śambhu) ສົ່ງມາ; ເຈົ້າເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ດຸດດັ່ງພຣະບຸດຂອງພຣະສຳພູເອງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປກັບເຈົ້າ ແລະຈະເຫັນຫມູ່ເທວະດາ.

Verse 67

इत्येवमुक्त्वा तं शीघ्रं संबोध्य कृत्तिकागणम् । कार्त्तिकेयः प्रतस्थे हि सार्द्धं शंकरपार्षदैः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະກາຣຕິເກຍ ໄດ້ເອີ້ນແຈ້ງຫມູ່ກຣິຕຕິກາຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະອອກເດີນທາງໄປຈິງໆ ພ້ອມກັບບໍລິວານຂອງພຣະສັງກະຣະ.