तारकवधोत्तरं देवस्तुतिः पर्वतवरप्रदानं च / Devas’ Hymn after Tāraka’s Slaying and the Bestowal of Boons upon the Mountains

Verse 1

ब्रह्मोवाच । निहतं तारकं दृष्ट्वा देवा विष्णुपुरोगमाः । तुष्टुवुश्शांकरिं भक्त्या सर्वेऽन्ये मुदिताननाः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນຕາຣະກະຖືກປາລະຊີວິດ ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍ ນຳໂດຍພຣະວິສນຸ ໄດ້ສັນລະເສີນ «ຊາມກາຣີ» ພຣະມະຫາຊາກຕິ ແລະຄູ່ຄອງຂອງພຣະຊັງກະຣະ ດ້ວຍພັກຕິ; ຄົນອື່ນໆທັງໝົດ ໃບໜ້າສົດໃສດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ກໍຖວາຍບົດສັນລະເສີນເຊັ່ນກັນ।

Verse 2

देवा ऊचुः । नमः कल्याणरूपाय नमस्ते विश्वमंगल । विश्वबंधो नमस्तेऽस्तु नमस्ते विश्वभावन

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນຄວາມມົງຄຸນ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນແກ່ສາກົນ. ໂອ ຍາດພີ່ນ້ອງແລະຜູ້ອຸປະຖຳໂລກ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດແລະຫຼ້ຽງດູສາກົນ.

Verse 3

नमोस्तु ते दानववर्यहंत्रे बाणासुरप्राणहराय देव । प्रलंबनाशाय पवित्ररूपिणे नमोनमश्शंकरतात तुभ्यम्

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ໂອ ເທວະ, ຜູ້ປະຫານດານະວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຜູ້ພາຊີວິດຂອງບານາສຸຣະ. ຜູ້ທໍາລາຍປຣະລັມບະ, ຜູ້ມີຮູບເປັນຄວາມບໍລິສຸດ—ຂໍນະມັດສະການ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກາບນົບຊໍ້າໆ ແດ່ພຣະສັງກະຣະ ພຣະອົງຜູ້ນ່າເຄົາລົບ.

Verse 4

त्वमेव कर्त्ता जगतां च भर्त्ता त्वमेव हर्त्ता शुचिज प्रसीद । प्रपञ्चभूतस्तव लोकबिंबः प्रसीद शम्भ्वात्मज दीनबंधो

ເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນຜູ້ສ້າງ ແລະຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ; ເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນຜູ້ຖອນຄືນ. ໂອ ຜູ້ເກີດບໍລິສຸດ ຂໍໂປດເມດຕາ. ຈັກກະວານທີ່ປາກົດນີ້ເປັນພຽງເງົາສະທ້ອນຂອງໂລກທິບຂອງເຈົ້າ—ຂໍໂປດເມດຕາ, ໂອ ບຸດແຫ່ງສຳພູ, ມິດ ແລະທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ທຸກຍາກ.

Verse 5

देवरक्षाकर स्वामिन्रक्ष नस्सर्वदा प्रभो । देवप्राणावन कर प्रसीद करुणाकर

ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ປົກປ້ອງເທວະທັງປວງ, ພຣະອົງເປັນນາຍຂອງພວກເຮົາ—ຂໍຄຸ້ມຄອງພວກເຮົາທຸກເວລາ, ໂອ ຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ. ໂອ ຜູ້ຮັກສາລົມຫາຍໃຈແຫ່ງເທວະ, ຂໍໂປດເມດຕາ; ໂອ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງກະລຸນາ, ຂໍເມດຕາສົງສານ.

Verse 6

हत्वा ते तारकं दैत्यं परिवारयुतं विभो । मोचितास्सकला देवा विपद्भ्यः परमेश्वर

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທີ່, ໂອ ພຣະອີສະວະຣະສູງສຸດ—ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ປະຫານອະສຸຣະ ຕາຣະກະ ພ້ອມບໍລິວານ, ເທວະທັງປວງກໍໄດ້ພົ້ນຈາກພິບັດທັງຫມົດ.

Verse 7

ब्रह्मोवाच । एवं स्तुतः कुमारोऽसौ देवैर्विष्णुमुखैः प्रभुः । वरान्ददावभिनवान्सर्वेभ्यः क्रमशो मुने

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ ໂດຍມີພຣະວິສນຸເປັນຜູ້ນຳ ພຣະອົງກຸມາຣະຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ກໍໄດ້ປະທານພອນໃໝ່ໆແກ່ພວກເຂົາທັງໝົດ ທີລະຄົນ ໂອ ມຸນີ.

Verse 8

शैलान्निरीक्ष्य स्तुवतस्ततस्स गिरिशात्मजः । सुप्रसन्नतरो भूत्वा प्रोवाच प्रददद्वरान्

ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາຢູ່ເທິງພູ ກຳລັງສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ ບຸດແຫ່ງພຣະກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ກໍມີພຣະທັຍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ; ແລ້ວພຣະອົງກ່າວ ພ້ອມປະທານພອນ.

Verse 9

स्कन्द उवाच । यूयं सर्वे पर्वता हि पूजनीयास्तपस्विभिः । कर्मिभिर्ज्ञानिभिश्चैव सेव्यमाना भविष्यथ

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: «ພວກເຈົ້າພູເຂົາທັງຫຼາຍ ຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາຂອງນັກຕະປະ; ແລະຈະຖືກເຄົາລົບ ແລະຮັບໃຊ້ໂດຍຜູ້ປະກອບກຳ ແລະຜູ້ຮູ້ແຈ້ງທາງທຳອີກດ້ວຍ»។

Verse 10

शंभोर्विशिष्टरूपाणि लिंगरूपाणि चैव हि । भविष्यथ न संदेहः पर्वता वचनान्मम

ໂອ ເທວີຜູ້ເກີດຈາກພູ! ຕາມພຣະວາຈາຂອງເຮົາ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ: ຮູບປາກົດອັນພິເສດຂອງພຣະສຳພູ ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ ທັງຮູບພິເສດ ແລະ ຮູບເປັນລິງຄະ।

Verse 11

योऽयं मातामहो मेऽद्य हिमवान्पर्वतोत्तमः । तपस्विनां महाभागः फलदो हि भविष्यति

«ຮິມະວານນີ້ແທ້—ເປັນປູ່ຝ່າຍແມ່ຂອງເຮົາ ແລະເປັນພູອັນສູງສຸດ—ໃນວັນນີ້ຈະເປັນຜູ້ປະທານຜົນ (ຄຸນສຳເລັດທາງທຳ) ແກ່ນັກຕະປະສະວິນຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່»।

Verse 12

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखंडे स्वामिकार्तिकचरितगर्भितशिवाशिवचरितवर्णनं नाम द्वादशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 12 ຊື່ວ່າ «ການບັນຍາຍພຣະກິດຂອງພຣະສິວະ ແລະ ອະສຸພະ ທີ່ສອດແຊກຢູ່ໃນເລື່ອງຂອງພຣະກາຣຕິເກຍ» ໃນກຸມາຣະຂັນດະ ພາກທີ 4 ຂອງ ຣຸດຣະສຳຫິຕາ ໃນພາກທີ 2 ຂອງ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ»।

Verse 13

इदानीं खलु सुप्रीत्या कैलासं गिरिशालयम् । जननी जनकौ द्रष्टुं शिवाशंभू त्वमर्हसि

ບັດນີ້ແທ້ ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເຈົ້າຄວນໄປຫາໄກລາສ—ທີ່ພຳນັກຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູ—ເພື່ອເບິ່ງແມ່ແລະພໍ່ຂອງເຈົ້າ ຄື ພຣະສິວາ ແລະ ພຣະສຳພູ; ນັ້ນເໝາະສົມແກ່ເຈົ້າ।

Verse 14

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा निखिला देवा विष्ण्वाद्या प्राप्तशासनाः । कृत्वा महोत्सवं भूरि सकुमारा ययुर्गिरिम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ເທວະທັງປວງ ມີພຣະວິສະນຸເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາ ແລະຈັດມະໂຫສົບໃຫຍ່ຢ່າງອຸດົມ; ແລ້ວພ້ອມກັບພວກກຸມາຣະ ກໍໄປສູ່ພູ.

Verse 15

कुमारे गच्छति विभौ कैलासं शंकरालयम् । महामंगलमुत्तस्थौ जयशब्दो बभूव ह

ເມື່ອກຸມາຣະຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງອອກເດີນທາງໄປຫາໄກລາສາ ອັນເປັນທີ່ພຳນັກຂອງພຣະສັງກະຣະ ມະຫາມົງຄຸນໄດ້ຜຸດຂຶ້ນ ແລະສຽງ «ໄຊຊະນະ!» ກ້ອງກັງວານ।

Verse 16

आरुरोह कुमारोऽसौ विमानं परमर्द्धिमत् । सर्वतोलंकृतं रम्यं सर्वोपरि विराजितम्

ກຸມາຣະຜູ້ເປັນເທວະນັ້ນ ໄດ້ຂຶ້ນສູ່ວິມານອັນສະຫງ່າງາມ ມີລິດອັນສູງສຸດ; ຕົກແຕ່ງງາມທຸກດ້ານ ແລະ ສ່ອງປະກາຍສູງເຫນືອທຸກສິ່ງ.

Verse 17

अहं विष्णुश्च समुदौ तदा चामरधारिणौ । गुह मूर्ध्नि महाप्रीत्या मुनेऽभूव ह्यतंद्रितौ

ໂອ ມຸນີ, ໃນເວລານັ້ນ ພຣະວິສນຸ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າ ຢືນຢູ່ຮ່ວມກັນ ເປັນຜູ້ຖືຈາມະຣະ (ພັດຂົນຈາມະຣະ) ແລະ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີອັນໃຫຍ່ ພວກເຮົາໄດ້ພັດຢ່າງຂະຫຍັນໃຫ້ແກ່ສີສະຂອງ ພຣະກຸຫາ (ກຸມາຣ).

Verse 18

इन्द्राद्या अमरास्सर्वे कुर्वंतो गुहसेवनम् । यथोचितं चतुर्दिक्षु जग्मुश्च प्रमुदास्तदा

ຕໍ່ມາ ພຣະອິນທຣາ ແລະ ອະມະຣະທັງປວງ ໄດ້ປະຕິບັດການຮັບໃຊ້ ແລະ ບູຊາພຣະກຸຫາ (ກຸມາຣ/ກາຣຕຕິເກຍ) ຕາມຄວາມສົມຄວນ ແລ້ວຈຶ່ງອອກເດີນທາງດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໄປສູ່ທິດທັງສີ່ ຕາມຖານະຂອງຕົນ।

Verse 19

शंभोर्जयं प्रभाषंतः प्रापुस्ते शंभुपर्वतम् । सानंदा विविशुस्तत्रोच्चरितो मंगलध्वनिः

ພວກເຂົາໄດ້ປະກາດວ່າ «ໄຊຊະນະແດ່ພຣະຊຳພຸ!» ແລ້ວກໍໄປຮອດພູຂອງພຣະຊຳພຸ। ເມື່ອເຂົາເຂົ້າໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ກໍໄດ້ຮ້ອງສຽງມົງຄຸນອັນກັງວານໄປທົ່ວທີ່ນັ້ນ।

Verse 20

दृष्ट्वा शिवं शिवां चैव सर्वे विष्ण्वादयो द्रुतम् । प्रणम्य शंकरं भक्त्या करौ बद्ध्वा विनम्रकाः

ເມື່ອເຫັນພຣະສິວະ ແລະ ພຣະແມ່ສິວາ ຢູ່ຮ່ວມກັນ ບັນດາເທວະທັງປວງ ມີພຣະວິສນຸເປັນຜູ້ນຳ ກໍເຂົ້າໄປຢ່າງຮວດເລັວ। ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ພວກເຂົາໄດ້ກົ້ມກາບພຣະສັງກະຣະ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະ ຖ່ອມຕົນຢ່າງສຸພາບ।

Verse 21

कुमारोऽपि विनीतात्मा विमानादवतीर्य च । प्रणनाम मुदा शंभुं शिवां सिंहासनस्थिताम्

ແມ່ນແຕ່ກຸມາຣ (ສະກັນດາ) ຜູ້ມີໃຈຖ່ອມຕົນ ກໍລົງຈາກລົດວິມານສະຫວັນ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ກາບນົບນ້ອມຕໍ່ ພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ແລະ ພຣະສິວາ (ພາຣະວະຕີ) ຜູ້ປະທັບເທິງບັນລັງ।

Verse 22

अथ दृष्ट्वा कुमारं तं तनयं प्राणवल्लभम् । तौ दंपती शिवौ देवौ मुमुदातेऽति नारद

ແລ້ວເມື່ອເຫັນກຸມາຣ ຜູ້ເປັນບຸດນ້ອຍ ອັນຮັກດັ່ງຊີວິດຈິດໃຈ ພຣະຄູ່ສົມຣົດເທວະຄື ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະຊາຍາ ກໍປິຕິຍິ່ງນັກ, ໂອ ນາຣະດາ।

Verse 23

महाप्रभुस्समुत्थाप्य तमुत्संगे न्यवेशयत् । मूर्ध्नि जघ्रौ मुदा स्नेहात्तं पस्पर्श करेण ह

ພຣະມະຫາເຈົ້າໄດ້ຊ່ວຍຍົກເຂົາຂຶ້ນ ແລະໃຫ້ນັ່ງໃນຕັກຂອງພຣະອົງ। ດ້ວຍຄວາມຮັກອັນປິຕິ ພຣະອົງໄດ້ດົມ/ຈູບທີ່ກະຫຼົກຫົວ ແລະລູບສຳຜັດດ້ວຍພຣະຫັດຢ່າງອ່ອນໂຍນ।

Verse 24

महानंदभरः शंभुश्चकार मुखचुंबनम् । कुमारस्य महास्नेहात् तारकारेर्महाप्रभोः

ດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນໃຫຍ່ ພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຈູບໃບໜ້າຂອງກຸມາຣະ। ພຣະອົງເຮັດເຊັ່ນນັ້ນດ້ວຍຄວາມຮັກອັນເລິກຊຶ້ງຕໍ່ພຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຈະເປັນຜູ້ປະຫານຕາຣະກະ।

Verse 25

शिवापि तं समुत्थाप्य स्वोत्संगे संन्यवेशयत् । कृत्वा मूर्ध्नि महास्नेहात् तन्मुखाब्जं चुचुम्ब हि

ພຣະນາງສິວາກໍໄດ້ຍົກພຣະກຸມາຣະຂຶ້ນ ແລ້ວໃຫ້ນັ່ງໃນຕັກຂອງນາງເອງ। ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຮັກແມ່ອັນໃຫຍ່ ນາງວາງພຣະອົງໄວ້ເທິງສີສະ ແລະຈູບໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະອົງແທ້ໆ।

Verse 26

तयोस्तदा महामोदो ववृधेऽतीव नारद । दंपत्योः शिवयोस्तात भवाचारं प्रकुर्वतोः

ໂອ ນາຣະດະ, ໃນເວລານັ້ນ ຄວາມປິຕິຍິນດີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ເພີ່ມພູນຢ່າງຫຼາຍ, ເມື່ອຄູ່ສົມຣົດທິບພະ—ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະມະເຫສີ—ກໍາລັງປະພຶດພິທີ ແລະ ຈັນຍາທີ່ສົມຄວນແກ່ຊີວິດຄູ່ອັນສັກສິດຂອງພວກທ່ານ.

Verse 27

तदोत्सवो महानासीन्नानाविधिः शिवालये । जयशब्दो नमश्शब्दो बभूवातीव सर्वतः

ງານສະເຫຼີມສະຫຼອງນັ້ນໃນວິຫານພຣະສິວະ ກາຍເປັນງານໃຫຍ່ຢ່າງແທ້ຈິງ, ມີພິທີກໍາຫຼາຍຮູບແບບ. ທົ່ວທຸກທິດ ສຽງ “ຊະຍະ!” ແລະ ຄໍານົບນ້ອມ “ນະມະຫ໌!” ດັງກ້ອງກັງວານຢ່າງຫນັກແນ່ນ.

Verse 28

ततस्सुरगणास्सर्वे विष्ण्वाद्या मुनयस्तथा । सुप्रणम्य मुदा शंभुं तुष्टुवुस्सशिवं मुने

ຕໍ່ມາ ຝູງເທວະທັງປວງ—ມີພຣະວິສນຸເປັນຜູ້ນໍາ—ແລະ ບັນດາມຸນີທັງຫຼາຍ ກໍໄດ້ກົ້ມນົບຢ່າງເຄົາລົບຕໍ່ ພຣະສັມພູ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສິວະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ໂອ ທ່ານມຸນີ.

Verse 29

देवा ऊचुः । देवदेव महादेव भक्तानामभयप्रद । नमो नमस्ते बहुशः कृपाकर महेश्वर

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະເທວະ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ຜູ້ປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ຜູ້ພັກດີ, ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງຊ້ຳໆ. ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ຜູ້ເປັນບໍ່ນ້ຳໃຈເມດຕາ!”

Verse 30

अद्भुता ते महादेव महालीला सुखप्रदा । सर्वेषां शंकर सतां दीनबंधो महाप्रभो

ໂອ ມະຫາເທວະ, ມະຫາລີລາອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກ. ໂອ ສັງກະຣະ, ໂອ ມະຫາປະພຣະພູ, ພຣະອົງເປັນມິດແລະທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ທຸກຍາກ ແລະເປັນຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ຜູ້ດີທັງປວງ।

Verse 31

एवं मूढधियश्चाज्ञाः पूजायां ते सनातनम् । आवाहनं न जानीमो गतिं नैव प्रभोद्भुताम्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍປັນຍາທີ່ຫຼົງຜິດ ແລະອະວິຊາ ພວກເຮົາບໍ່ຊໍານານໃນວິທີບູຊາອັນນິລັນດອນ. ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ພິທີອາວາຫນະ (ການເຊີນພຣະ) ທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະບໍ່ເຂົ້າໃຈເສັ້ນທາງກັບຜົນອັນສູງສົ່ງທີ່ເກີດຈາກການຕື່ນຮູ້ທາງວິນຍານຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 32

गंगासलिलधाराय ह्याधाराय गुणात्मने । नमस्ते त्रिदशेशाय शंकराय नमोनमः

ນະມັດສະການແດ່ ພຣະສັງກະຣະ—ຜູ້ເປັນດັ່ງສາຍນ້ໍາສັກສິດຂອງແມ່ນ້ໍາຄັງຄາ, ເປັນຖານຮອງຮັບຂອງສັບພະສິ່ງ, ເປັນແກ່ນສານພາຍໃນຂອງຄຸນະທັງຫຼາຍ, ແລະເປັນຈອມເທວະດາ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົ້ມກາບອີກແລ້ວອີກ.

Verse 33

वृषांकाय महेशाय गणानां पतये नमः । सर्वेश्वराय देवाय त्रिलोकपतये नमः

ນະມັດສະການແດ່ ມະເຫສະ—ຜູ້ມີສັນຍາລັກເປັນວົງວົວ. ນະມັດສະການແດ່ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (Gaṇa). ນະມັດສະການແດ່ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດເໜືອທຸກສິ່ງ; ນະມັດສະການແດ່ ຈອມເຈົ້າ ແລະຜູ້ປົກປ້ອງແຫ່ງສາມໂລກ.

Verse 34

संहर्त्रे जगतां नाथ सर्वेषां ते नमो नमः । भर्त्रे कर्त्रे च देवेश त्रिगुणेशाय शाश्वते

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກ, ຜູ້ທຳລາຍທຸກສິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ. ໂອ ເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ພຣະອົງເປັນທັງຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ແລະຜູ້ສ້າງ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ, ຜູ້ນິລັນດອນ ຜູ້ຄອບຄອງສາມຄຸນ (ຕຣິຄຸນ).

Verse 35

विसंगाय परेशाय शिवाय परमात्मने । निष्प्रपंचाय शुद्धाय परमायाव्ययाय च

ນະໂມຕໍ່ພຣະສິວະ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ແລະ ອາດຕະມັນສູງສຸດ—ຜູ້ບໍ່ຕິດພັນ ເກີນພົ້ນຈາກໂລກະປະກົດ ບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ ສູງສຸດ ແລະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।

Verse 36

दण्डहस्ताय कालाय पाशहस्ताय ते नमः । वेदमंत्रप्रधानाय शतजिह्वाय ते नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງເປັນກາລະ (ເວລາ) ຜູ້ຖືໄມ້ທັນດາໃນພຣະຫັດ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືບ່ວງ (ປາຊະ) ໃນພຣະຫັດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນແກ່ນແທ້ ແລະ ອຳນາດແຫ່ງມັນຕຣາເວດ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮ້ອຍລີ້ນ ຜູ້ສັນລະເສີນບໍ່ຮູ້ຈົບ.

Verse 37

भूतं भव्यं भविष्यच्च स्थावरं जंगमं च यत् । तव देहात्समुत्पन्नं सर्वथा परमेश्वर

ໂອ້ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ, ສິ່ງໃດໆທີ່ເປັນອະດີດ ປັດຈຸບັນ ແລະ ອະນາຄົດ—ທັງທີ່ຢືນຢູ່ນິ່ງ ແລະ ທີ່ເຄື່ອນໄຫວ—ລ້ວນເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະກາຍທິບຂອງພຣະອົງໂດຍທົ່ວທຸກປະການ.

Verse 38

पाहि नस्सर्वदा स्वामिन्प्रसीद भगवन्प्रभो । वयं ते शरणापन्नाः सर्वथा परमेश्वर

ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງພວກເຮົາທຸກເວລາ ໂອ້ ພຣະເຈົ້ານາຍ. ຂໍພຣະອົງເມດຕາ ໂອ້ ພຣະຜູ້ຈະເລີນ ແລະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ພວກເຮົາໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງໂດຍທົ່ວທຸກປະການ ໂອ້ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ; ຂໍປະທານພຣະອະນຸກຣະຫາແຫ່ງການຊ່ອຍພົ້ນ.

Verse 39

शितिकण्ठाय रुद्राय स्वाहाकाराय ते नमः । अरूपाय सरूपाय विश्वरूपाय ते नमः

ນະມະສະການແດ່ພຣະສິຕິກັນຖະ—ຣຸດຣະ—ຜູ້ເປັນສຽງ “ສະວາຫາ” ໃນການບູຊາຍັດຕາມເວດ. ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຮູບ ແຕ່ກໍຮັບຮູບ, ແລະຜູ້ປາກົດເປັນຮູບສາກົນຄອບຄຸມທັງປວງໂລກ।

Verse 40

शिवाय नीलकंठाय चिताभस्मांगधारिणे । नित्यं नीलशिखंडाय श्रीकण्ठाय नमोनमः

ນະໂມນະມະ ຂໍກ່າວນະມັດສະການຊ້ຳໆ ແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ມີຄໍສີຟ້າ (ນີລະກັນຖະ) ຜູ້ທາຂີ້ເຖົ່າສັກສິດເທິງພຣະວະກາຍ ແລະຜູ້ປະດັບເຄື່ອງໝາຍຍອດສີຟ້າເປັນນິດ ພຣະສຣີກັນຖະ—ນະໂມນະມະ.

Verse 41

सर्वप्रणतदेहाय संयमप्रणताय च । महादेवाय शर्वाय सर्वार्चितपदाय च

ນະໂມແດ່ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ທີ່ສັບພະສັດທັງປວງກ້ອມກາຍກົດກົງ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເອົາໃຈໃສ່ການສຳລວມ ແລະການຄວບຄຸມຕົນ; ນະໂມແດ່ຊາຣະວະ (Śarva); ແລະນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີພຣະບາດອັນຖືກບູຊາໂດຍທຸກຜູ້ຄົນ.

Verse 42

त्वं ब्रह्मा सर्वदेवानां रुद्राणां नीललोहितः । आत्मा च सर्वभूतानां सांख्यैः पुरुष उच्यसे

ພຣະອົງເປັນພຣະພຣະຫມາສຳລັບເທວະທັງປວງ; ໃນຫມູ່ຣຸດຣະ ພຣະອົງແມ່ນ ນີລະໂລຫິຕະ (Nīlalohita). ພຣະອົງຍັງເປັນອາດຕະມາພາຍໃນຂອງສັບພະສັດທັງປວງ ແລະຕາມສາງຂະຍະ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ ປຸຣຸສະ (Puruṣa).

Verse 43

पर्वतानां सुमेरुस्त्वं नक्षत्राणां च चन्द्रमा । ऋषीणां च वशिष्ठस्त्वं देवानां वासवस्तथा

ໃນຫມູ່ພູເຂົາ ພຣະອົງແມ່ນສຸເມຣຸ (Meru); ໃນຫມູ່ດາວແລະດວງສະຫວ່າງ ພຣະອົງແມ່ນດວງຈັນ. ໃນຫມູ່ຣິສີ ພຣະອົງແມ່ນວະສິດຖະ (Vasiṣṭha); ແລະໃນຫມູ່ເທວະ ພຣະອົງແມ່ນວາສະວະ (Vāsava—Indra) ເຊັ່ນກັນ—ພຣະອົງເປັນຄວາມດີເລີດສູງສຸດໃນທຸກລຳດັບ.

Verse 44

अकारस्सर्ववेदानां त्राता भव महेश्वर । त्वं च लोकहितार्थाय भूतानि परिषिंचसि

ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຊ່ວຍຊີວິດແກ່ພຣະເວດທັງປວງ ອັນມີສຽງປະຖົມ ‘ອ’ ເປັນຮາກ. ແລະເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງໂລກທັງຫຼາຍ ພຣະອົງຍັງຫຼໍ່ລ້ຽງສັດທັງປວງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາອຸປະຖຳຂອງພຣະອົງ.

Verse 45

महेश्वर महाभाग शुभाशुभनिरीक्षक । आप्यायास्मान्हि देवेश कर्तॄन्वै वचनं तव

ໂອ ມະເຫສະວະຣາ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີພາກອັນໃຫຍ່ ຜູ້ພິຈາລະນາຮູ້ດີຮູ້ຊົ່ວ—ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຫຼ້ຽງດູ ແລະເສີມກຳລັງແກ່ພວກເຮົາ ຜູ້ຮັບໃຊ້; ພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ।

Verse 46

रूपकोटिसहस्रेषु रूपकोटिशतेषु ते । अंतं गंतुं न शक्ताः स्म देवदेव नमोस्तु ते

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນຮູບພຣະອົງນັບພັນ ແລະນັບຮ້ອຍໂກດິຂອງຮູບພຣະອົງ ພວກເຮົາກໍຍັງບໍ່ອາດໄປເຖິງຂອບເຂດຂອງພຣະອົງໄດ້. ໂອ ເທວະເທວະ ຂໍນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ।

Verse 47

ब्रह्मोवाच । इति स्तुत्वाखिला देवा विष्ण्वाद्या प्रमुखस्थिताः । मुहुर्मुहुस्सुप्रणम्य स्कंदं कृत्वा पुरस्सरम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອສັນລະເສີນແລ້ວ ເທວະທັງປວງ—ມີພຣະວິສະນຸເປັນຜູ້ນຳ—ໄດ້ກົ້ມກາບນະມະສະການຊ້ຳໆດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ແລະໃຫ້ສະກັນດະເປັນຜູ້ນຳໜ້າ ຈຶ່ງເດີນທາງຕໍ່ໄປ।

Verse 48

देवस्तुतिं समाकर्ण्य शिवस्सर्वेश्वरस्स्वराट् । सुप्रसन्नो बभूवाथ विजहास दयापरः

ເມື່ອຊິວະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອົງອິດສະວະຣະແຫ່ງທຸກສິ່ງ ຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕ ໄດ້ຟັງບົດສັນລະເສີນຂອງເທວະທັງປວງ ພຣະອົງກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມເມດຕາເປັນນິດ ພຣະອົງຍິ້ມດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ।

Verse 49

उवाच सुप्रसन्नात्मा विष्ण्वादीन्सुरसत्तमान् । शंकरः परमेशानो दीनबंधुस्सतां गतिः

ແລ້ວພຣະສັງກະຣະ—ພຣະປະເມສະວະຣະ ຜູ້ເປັນມິດແຫ່ງຄວາມເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສັດບຸລຸດ—ດ້ວຍຈິດໃຈສະຫງົບຜ່ອງໃສ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະວິສະນຸ ແລະເທວະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ។

Verse 50

शिव उवाच । हे हरे हे विधे देवा वाक्यं मे शृणुतादरात् । सर्वथाहं सतां त्राता देवानां वः कृपानिधिः

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຮະຣິ, ໂອ ວິທາຕາ (ພຣະພຣະຫມາ), ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ—ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ໃນທຸກປະການ ເຮົາເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງສັດບຸລຸດ ແລະສໍາລັບພວກເຈົ້າເທວະ ເຮົາເປັນຄັງແຫ່ງພຣະກຸສົນແລະຄວາມເມດຕາ.”

Verse 51

दुष्टहंता त्रिलोकेशश्शंकरो भक्तवत्सलः । कर्ता भर्ता च हर्ता च सर्वेषां निर्विकारवान्

ພຣະສັງກະຣະ ເປັນຜູ້ທໍາລາຍຄົນຊົ່ວ, ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ, ແລະເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ. ສໍາລັບສັດທັງປວງ ພຣະອົງເປັນຜູ້ກະທໍາ, ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ, ແລະຜູ້ຖອນຄືນ; ແຕ່ພຣະອົງຍັງຄົງບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະບໍ່ຖືກກະທົບໂດຍຄວາມແປຜັນໃດໆ.

Verse 52

यदा यदा भवेद्दुःखं युष्माकं देवसत्तमाः । तदा तदा मां यूयं वै भजंतु सुखहेतवे

ເມື່ອໃດກໍຕາມ ຄວາມທຸກເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຈົ້າ ໂອ ເທວະຜູ້ປະເສີດ, ໃນເວລານັ້ນແຫຼະ ຈົ່ງນະມັດສະການບູຊາເຮົາແທ້ໆ ເພື່ອເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມສຸກ; ເພາະເຮົາເປັນຕົ້ນເຫດແຫ່ງຄວາມຜາສຸກຂອງພວກເຈົ້າ.

Verse 53

ब्रह्मोवाच । इत्याज्ञप्तस्तदा देवा विष्ण्वाद्यास्समुनीश्वराः । शिवं प्रणम्य सशिवं कुमारं च मुदान्विताः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກຮັບສັ່ງແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍນໍາໂດຍພຣະວິສະນຸ ພ້ອມດ້ວຍບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ນົບນ້ອມກ້ອມກາບພຣະສິວະພ້ອມພຣະສັກຕິຂອງພຣະອົງ ແລະກ້ອມກາບພຣະກຸມາຣະດ້ວຍ; ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິບັດຕາມນັ້ນ.

Verse 54

कथयंतो यशो रम्यं शिवयोश्शांकरेश्च तत् । आनन्दं परमं प्राप्य स्वधामानि ययु र्मुने

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອພວກເຂົາເລົ່າຂານກຽດສະຫງ່າອັນງາມຂອງພຣະສິວະ ແລະພຣະສັງກະຣະ, ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸອານັນດາອັນສູງສຸດ ແລະໄດ້ໄປສູ່ວິຫານທິບຂອງຕົນ.

Verse 55

शिवोपि शिवया सार्द्धं सगणः परमेश्वरः । कुमारेणयुतः प्रीत्योवास तस्मिन्गिरौ मुदा

ຕໍ່ມາ ພຣະສິວະອົງເອງ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະສິວາ, ມີຄະນະຂອງພຣະອົງຕິດຕາມ, ແລະມີພຣະກຸມາຣະອັນທິບຮ່ວມດ້ວຍ, ໄດ້ພຳນັກຢູ່ເທິງພູນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 56

इत्येवं कथितं सर्वं कौमारं चरितं मुने । शैवं च सुखदं दिव्यं किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ມຸນີ, ເລື່ອງລາວທັງໝົດແຫ່ງການກະທຳຂອງພຣະກຸມາຣະ—ເປັນຄຳບອກເລົ່າແບບໄສວະອັນທິບ ແລະໃຫ້ຄວາມສຸກ—ໄດ້ຖືກເລົ່າຈົບແລ້ວ. ທ່ານຍັງປາດຖະໜາຟັງອັນໃດອີກ?