Sarga 69

Verse 1

यामेव रात्रिं ते दूताः प्रविशन्ति स्म तां पुरीम्।भरतेनापि तां रात्रिं स्वप्नो दृष्टोऽयमप्रियः।।।।

ໃນຄືນນັ້ນເອງ ເມື່ອບັນດາທູດເຂົ້າສູ່ນະຄອນ ພຣະພະຣະຕະກໍໄດ້ເຫັນຄວາມຝັນອັນບໍ່ເປັນມົງຄຸນ ແລະນໍາທຸກໃຈ ໃນຄືນນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 2

व्युष्टामेव तु तां रात्रिं दृष्ट्वा तं स्वप्नमप्रियम्।पुत्रो राजाधिराजस्य सुभृशं पर्यतप्यत।।।।

ເມື່ອຄືນນັ້ນພຶ່ງຈະກາຍເປັນຍາມອຸສາ ແລະເຂົາໄດ້ເຫັນຄວາມຝັນອັນບໍ່ນ່າພໍໃຈນັ້ນ ພຣະຣາຊະບຸດຂອງພຣະມະຫາຣາຊາທິຣາຊ ກໍທຸກຂ໌ລະທົມຢ່າງຫນັກ.

Verse 3

तप्यमानं समाज्ञाय वयस्याः प्रियवादिनः।आयासं हि विनेष्यन्त स्सभायां चक्रिरे कथाः।।।।

ເມື່ອຮູ້ວ່າທ່ານນັ້ນຖືກຄວາມໂສກເຜົາໃຈ ໝູ່ມິດຮ່ວມວັຍຜູ້ວາຈາອ່ອນຫວານ ຈຶ່ງເລີ່ມສົນທະນານານາໃນສະພາ ເພື່ອຂັບໄລ່ຄວາມອຶດອັດແລະຄວາມທຸກໃຈຂອງທ່ານ.

Verse 4

वादयन्ति तथा शान्तिं लास यन्त्यपि चापरे।नाटकान्यपरे प्राहुर्हास्यानि विविधानि च।।।।

ເພື່ອປອບໃຈທ່ານ ບາງຄົນບັນເລງດົນຕີ ບາງຄົນຟ້ອນລຳ; ບາງຄົນຈັດການສະແດງນາຏະກຳ ແລະບາງຄົນເລົ່າເລື່ອງຂຳຂັນຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 5

स तैर्महात्मा भरतस्सखिभिः प्रियवादिभिः।गोष्ठीहास्यानि कुर्वद्भिर्न प्राहृष्यत राघवः।।।।

ແຕ່ພຣະພະຣະຕະຜູ້ມີໃຈຍິ່ງ ຜູ້ສືບສາຍວົງຣະຄຸ ກໍບໍ່ມີຄວາມຍິນດີໃນການຫຍອກລໍ້ແລະຄຳຂຳຂັນໃນວົງສົນທະນາ ແມ້ຈະເປັນຈາກສະຫາຍຜູ້ວາຈາຫວານກໍຕາມ.

Verse 6

तमब्रवीत्प्रियसखो भरतं सखिभिर्वृतम्।सुहृद्भिः पर्युपासीनः किं सखे नानुमोदसे।।।।

ແລ້ວມິດສະຫາຍຜູ້ຮັກໃກ້ຊິດຄົນໜຶ່ງ ນັ່ງໃກ້ທ່າມກາງຜູ້ປາດຖະນາດີ ໃນຂະນະທີ່ພຣະພະຣະຕະຖືກສະຫາຍລ້ອມຮອບ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ສະຫາຍເອີຍ ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງບໍ່ຍິນດີ?”

Verse 7

एवं ब्रुवाणं सुहृदं भरतः प्रत्युवाच ह।श्रुणु त्वं यन्निमित्तं मे दैन्यमेतदुपागतम्।।।।

ເມື່ອຖືກມິດກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະພະຣະຕະຈຶ່ງຕອບວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ; ນີ້ແມ່ນເຫດທີ່ເຮັດໃຫ້ຄວາມຫມອງໝົດແລະຄວາມທຸກໃຈນີ້ມາຄອບງຳຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 8

स्वप्ने पितरमद्राक्षं मलिनं मुक्त मूर्धजम्।पतन्तमद्रिशिखरात्कलुषे गोमयह्रदे।।।।

ໃນຄວາມຝັນ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນພໍ່—ໜ້າຊີດ ມອມແມມ ຜົມກະຈັດກະຈາຍ—ຕົກຈາກຍອດພູລົງໃສ່ຫຼຸມໂສໂຄກທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຂີ້ງົວ.

Verse 9

प्लवमानश्च मे दृष्टस्स तस्मिन्गोमयह्रदे।पिबन्नञ्जलिना तैलं हसन्नपि मुहुर्मुहुः।।।।

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນທ່ານລອຍຢູ່ໃນຫຼຸມຂີ້ງົວນັ້ນ ດື່ມນ້ຳມັນດ້ວຍຝາມືທີ່ຕັກເປັນອັນຈະລີ ແລະຫົວເຮາະຊ້ຳໆ.

Verse 10

ततस्तिलौदनं भुक्त्वा पुनः पुनरधश्शिराः।तैलेनाभ्यक्तसर्वाङ्गः तैलमेवान्वगाहत।।।।

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າເຫັນພຣະອົງເສວຍເຂົ້າທີ່ຫຸງກັບງາ; ພຣະວະກາຍທັງປວງຖືກຊະໂລມດ້ວຍນ້ໍາມັນ ແລະພຣະອົງກໍພຸ່ງຫົວລົງຈົມໃນນ້ໍາມັນນັ້ນ ຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ.

Verse 11

स्वप्नेऽपि सागरं शुष्कं चन्द्रं च पतितं भवि।उपरुद्धां च जगतीं तमसेव समावृताम्।।।।औपवाह्यस्य नागस्य विषाणं शकलीकृतम्।सहसाचापि संशान्तं ज्वलितं जातवेदसम्।।।।अवतीर्णां च पृथिवीं शुष्कां श्च विविधान् द्रुमान्।अहं पश्यामि विध्वस्तान् सधूमांश्चापि पर्वतान्।।।।

ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຝັນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນທະເລແຫ້ງຫາຍ ແລະເຫັນດວງຈັນຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ; ໂລກທັງປວງຮາວກັບຖືກອຸດຕັນ ແລະຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍຄວາມມືດ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນງາຂອງຊ້າງພາຫະນະຫຼວງແຕກເປັນຊິ້ນໆ; ເຫັນໄຟທີ່ລຸກໂຊນດັບລົງຢ່າງກະທັນຫັນ; ເຫັນແຜ່ນດິນແຕກອອກ ເຫັນຕົ້ນໄມ້ນານາຊະນິດແຫ້ງຕາຍ ແລະເຫັນພູເຂົາພັງທະລາຍພ້ອມຄວັນລອຍອອກ.

Verse 12

स्वप्नेऽपि सागरं शुष्कं चन्द्रं च पतितं भवि।उपरुद्धां च जगतीं तमसेव समावृताम्।।2.69.11।।औपवाह्यस्य नागस्य विषाणं शकलीकृतम्।सहसाचापि संशान्तं ज्वलितं जातवेदसम्।।2.69.12।।अवतीर्णां च पृथिवीं शुष्कां श्च विविधान् द्रुमान्।अहं पश्यामि विध्वस्तान् सधूमांश्चापि पर्वतान्।।2.69.13।।

ໃນນິມິດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນງາຊ້າງຫຼວງອັນຄວນແກ່ການຊົງ ຖືກທຳໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ ແລະໄຟທີ່ລຸກໂຊນ (ຊາຕະເວດັສ) ກໍດັບລົງທັນໃດ—ເປັນລາງບອກການລົ້ມສະລາຍຂອງພະລັງແລະສິຣິມົງຄົນ.

Verse 13

स्वप्नेऽपि सागरं शुष्कं चन्द्रं च पतितं भवि।उपरुद्धां च जगतीं तमसेव समावृताम्।।2.69.11।।औपवाह्यस्य नागस्य विषाणं शकलीकृतम्।सहसाचापि संशान्तं ज्वलितं जातवेदसम्।।2.69.12।।अवतीर्णां च पृथिवीं शुष्कां श्च विविधान् द्रुमान्।अहं पश्यामि विध्वस्तान् सधूमांश्चापि पर्वतान्।।2.69.13।।

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນແຜ່ນດິນປານດັ່ງຈົມລົງແລະແຕກອອກ ເຫັນຕົ້ນໄມ້ນານາພັນທຸກຊະນິດແຫ້ງເຫຼືອງ ແລະແມ່ນແຕ່ພູເຂົາກໍພັງທະລາຍມີຄວັນຄຸກຄື້ນ—ເປັນນິມິດວ່າໂລກກຳລັງສູນເສຍຄວາມໝັ້ນຄົງແລະສິຣິມົງຄົນ.

Verse 14

पीठे कार्ष्णायसे चैनं निषण्णं कृष्णवाससम्।प्रहसन्ति स्म राजानं प्रमदाः कृष्णपिङ्गलाः।।।।

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນພະຣາຊານັ່ງຢູ່ເທິງມ້ານັ່ງເຫຼັກ ນຸ່ງອາພອນສີດຳ ແລະສະຕຣີຜິວຄ່ອນຂ້າງຄ້ຳປົນສີນ້ຳຕານອ່ອນພາກັນຫົວເຮາະເຢາະຢັນພະອົງ—ເປັນພາບແຫ່ງຄວາມອັບອາຍ ແລະການຖອນພະກຽດຕິຍົດ.

Verse 15

त्वरमाणश्च धर्मात्मा रक्तमाल्यानुलेपनः।रथेन खरयुक्तेन प्रयातो दक्षिणामुखः।।।।

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນພະຣາຊາຜູ້ມີທຳ ຮີບຮ້ອນດ່ວນໄປ ປະດັບພວງມາລາສີແດງ ແລະທາເຄື່ອງຫອມສີແດງ ແລ້ວເດີນທາງໄປທາງທິດໃຕ້ດ້ວຍລົດທີ່ເທົ່າດ້ວຍລາ—ປານດັ່ງຖືກນຳໄປສູ່ແດນພະຍົມ ເຈົ້າແຫ່ງມະຣະນະ.

Verse 16

प्रहसन्तीव राजानं प्रमदा रक्तवासिनी।प्रकर्षन्ती मया दृष्टा राक्षसी विकृतानना।।।।

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນນາງຣາກສະສີ ໜ້າຕາພິການອັບຊົ່ວ ນຸ່ງຫົ່ມສີແດງ ກຳລັງລາກພະຣາຊາໄປ ພ້ອມທັງຄ້າຍຈະຫົວເຮາະເຢາະຢັນ—ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອຳນາດອະຣິທີ່ກຳລັງຄອບງຳອະທິປະໄຕອັນຊອບທຳ.

Verse 17

एवमेतन्मया दृष्टमिमां रात्रिं भयावहम्।अहं रामोऽथवा राजा लक्ष्मणो वा मरिष्यति।।।।

ນີ້ແມ່ນຄວາມຝັນອັນນ່າຢ້ານທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນໃນຄືນວານ: ບໍ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍພຣະຣາມ ຫຼືພຣະຣາຊາ ຫຼືພຣະລັກສະມະນ ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຈະສິ້ນຊີວິດ.

Verse 18

नरो यानेन य स्स्वप्ने स्वरयुक्तेन याति हि।अचिरात्तस्य धूमाग्रं चितायां सम्प्रदृश्यते।।।।

ເພາະຖ້າເຫັນຊາຍຜູ້ໜຶ່ງໃນຄວາມຝັນເດີນທາງດ້ວຍລົດທີ່ເທືອກດ້ວຍລາ ບໍ່ຊ້າກໍຈະເຫັນຄວັນມ້ວນຂຶ້ນຈາກຈິຕາ (ກອງໄຟສົບ) ຂອງລາວ—ນີ້ແມ່ນນິມິດ.

Verse 19

एतन्निमित्तं दीनोऽहं तन्नवः प्रतिपूजये।शुष्यतीव च मे कण्ठः न स्वस्थमिव मे मनः।।।।

ເນື່ອງຈາກນິມິດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເສົ້າໝອງ ແລະບໍ່ອາດຕ້ອນຮັບທ່ານໄດ້ຢ່າງສົມຄວນ. ຄໍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກຮາວກັບກຳລັງແຫ້ງ ແລະໃຈກໍຄ້າຍບໍ່ສະຫງົບ.

Verse 20

न पश्यामि भयस्थानं भयं चैवोपधारयेभ्रष्टश्च स्वरयोगो मे छाया चोपहता मम।जुगुप्सन्निव चाऽत्मानं न पश्यमि च कारणम्।।।।

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນບ່ອນຫຼືເຫດອັນແນ່ຊັດທີ່ຄວນຢ້ານ ແຕ່ຄວາມຢ້ານກໍກັບສະຖິດຢູ່ໃນໃຈ. ສຽງຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍສັ່ນຄອນ ແລະໃບໜ້າກໍຫມອງຊ້ຳ; ຮາວກັບຂ້າພະເຈົ້າລັງກຽດຕົນເອງ ແຕ່ກໍບໍ່ພົບເຫດຜົນໃດໆ.

Verse 21

इमां च दुस्स्वप्नगतिं निशाम्यतामनेकरूपामवितर्कितां पुरा।भयं महत्तद्धृदयान्नयाति मे विचिन्त्य राजानमचिन्तदर्शनम्।।।।

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ແຈ້ງກ່ຽວກັບເສັ້ນທາງແຫ່ງຝັນຮ້າຍນີ້—ມີຮູບແບບຫຼາກຫຼາຍ ແລະບໍ່ເຄີຍຄາດຄິດມາກ່ອນ—ແລະໄຕ່ຕອງຖຶງພະຣາຊາຜູ້ມີສະພາບຍາກຈະຫຍັ່ງຮູ້ ຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ກໍບໍ່ຈາກຫົວໃຈຂ້າພະເຈົ້າໄປເລີຍ.