Sarga 118

Verse 1

सात्वेवमुक्ता वैदेही अनसूयाऽनसूयया। प्रतिपूज्य वचो मन्दं प्रवक्तुमुपचक्रमे।।2.118.1।।

ເມື່ອອະນະສູຍາໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງໄວເທຫີ—ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມອິດສາຮ້າຍ—ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ແລະເລີ່ມເວົ້າດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນ។

Verse 2

नैतदाश्चर्यमार्याया यन्मां त्वमभिभाषसे। विदितन्तु ममाप्येतद्यथा नार्याः पतिर्गुरुः।।2.118.2।।

ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງນ່າປະຫຼາດທີ່ນາງຜູ້ສູງສົງຈະຕັກເຕືອນຂ້າພະເຈົ້າເຊັ່ນນີ້. ຂ້າພະເຈົ້າກໍຮູ້ດີວ່າ ສໍາລັບແມ່ຍິງ ຜົວຂອງນາງຄວນເຄົາລົບດັ່ງຄຸຣຸ (ຄູອາຈານ).

Verse 3

यद्यप्येष भवेद्भर्ता ममाऽर्ये वृत्तवर्जितः।अद्वैधमुपचर्तव्यस्तथाप्येष मया भवेत्।।2.118.3।।

ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົງ ແມ່ນແຕ່ຖ້າສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າຂາດຄຸນຄວາມປະພຶດດີ ຂ້າພະເຈົ້າກໍພຶງປະຄອງຮັບໃຊ້ທ່ານໂດຍບໍ່ລັງເລ ບໍ່ມີໃຈສອງ.

Verse 4

किं पुनर्यो गुणश्लाघ्य स्सानुक्रोशो जितेन्द्रियः।स्थिरानुरागो धर्मात्मा मातृवत्पितृवत्प्रियः।।2.118.4।।

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຖ້າສາມີເປັນຜູ້ຄວນສັນລະເສີນດ້ວຍຄຸນທຳ—ມີເມດຕາກະຣຸນາ ຄວບຄຸມອິນທຣີຍ໌ໄດ້ ມັ່ນຄົງໃນຄວາມຮັກ ມີທຳເປັນຈິດ ແລະ ເປັນທີ່ຮັກດຸດມານດາແລະບິດາ—ຈະປະເສີດພຽງໃດ

Verse 5

यां वृत्तिं वर्तते रामः कौसल्यायां महाबलः।तामेव नृपनारीणामन्यासामपि वर्तते।।2.118.5।।

ພະຣາມຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງ ປະພຶດຕໍ່ພະນາງເກົາສັນຍາແນວໃດ ກໍປະພຶດຕໍ່ພະມະເຫສີອື່ນໆຂອງພະຣາຊາແນວນັ້ນເທົ່າກັນ.

Verse 6

सकृद्दृष्टास्वपि स्त्रिषु नृपेण नृपवत्सलः।मातृवद्वर्तते वीरो मानमुत्सृज्य धर्मवित्।।2.118.6।।

ພະຣາມວີຣະບຸລຸດ ຜູ້ຮັກໃຄ່ພະຣາຊາ ແລະຮູ້ແຈ້ງທຳມະ ໄດ້ລະທິ້ງຄວາມຖືຕົວ ແລ້ວປະພຶດຕໍ່ສະຕຣີເຫຼົ່ານັ້ນດຸດມານດາ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ພະຣາຊາເຄີຍທອດພະເນດພຽງຄັ້ງດຽວກໍຕາມ.

Verse 7

आगच्छन्त्याश्च विजनं वनमेवं भयावहम्।समाहितं मे श्वश्र्वा च हृदये तद्धृतं महत्।।2.118.7।।

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າອອກເດີນທາງໄປສູ່ປ່າອັນວ່າງເປົ່າແລະນ່າຢ້ານກົວນັ້ນ ຄໍາຕັກເຕືອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ແມ່ຜົວມອບໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ຖືກຝາກໄວ້ໃນດວງໃຈ ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍຍຶດໝັ້ນໄວ້ຢ່າງແນ່ນອນໃນຫົວໃຈ.

Verse 8

पाणिप्रदानकाले च यत्पुरात्वग्नि सन्निधौ।अनुशिष्टा जनन्याऽस्मि वाक्यं तदपि मे धृतम्।।2.118.8।।

ແລະຄໍາທີ່ແມ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍສອນໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ໃນຍາມມອບມືໃນພິທີສົມຣົດ ຕໍ່ໜ້າໄຟອັນສັກສິດນັ້ນ ຄໍານັ້ນຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຮັກສາໄວ້ແນ່ນອນໃນໃຈ.

Verse 9

नवीकृतं तु तत्सर्वं वाक्यैस्ते धर्मचारिणि।पतिशुश्रूषणान्नार्यास्तपो नान्यद्विधीयते।।2.118.9।।

ໂອ ນາງຜູ້ປະພຶດຕາມທຳ ຄໍາຂອງເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄໍາສອນທັງປວງນັ້ນສົດໃໝ່ຂຶ້ນໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ; ເພາະສໍາລັບພັນລະຍາ ບໍ່ມີຕະປະອື່ນໃດຖືກກໍານົດ ນອກຈາກການຮັບໃຊ້ແລະເຄົາລົບສາມີດ້ວຍຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີ.

Verse 10

सावित्री पतिशुश्रूषां कृत्वा स्वर्गे महीयते।तथावृत्तिश्च याता त्वं पतिशुश्रूषया दिवम्।।2.118.10।।

ສາວິຕຣີ ເນື່ອງຈາກການປະນົມບຳເລີຍຮັບໃຊ້ສາມີດ້ວຍຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນສະຫວັນ; ທ່ານກໍຈະເຖິງສະຫວັນໄດ້ເຊັ່ນກັນ ໂດຍດຳເນີນຕາມທາງນັ້ນ ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ສາມີຢ່າງອຸທິດຕົນ។

Verse 11

वरिष्ठा सर्वनारीणामेषा च दिवि देवता।रोहिणी न विनाचन्द्रं मुहूर्तमपि दृश्यते।।2.118.11।।

ໂຣຫິນີ ເປັນນາງຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດານາຣີ ແລະເປັນດັ່ງເທວະດາໃນຟ້າ; ນາງບໍ່ເຄີຍປາກົດໃນນະພາ ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະດຽວ ຫາກບໍ່ມີພຣະຈັນທຣາຄຽງຂ້າງ។

Verse 12

एवंविधाश्च प्रवराः स्त्रियो भर्तृदृढव्रताः।देवलोके महीयन्ते पुण्येन स्वेन कर्मणा।।2.118.12।।

ນາຣີຜູ້ປະເສີດແບບນີ້ ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວັດອັນແນ່ນອນຕໍ່ສາມີ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນເທວະໂລກ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງບຸນກຸສົນຈາກກຳຂອງຕົນເອງ។

Verse 13

ततोऽनसूया संहृष्टा श्रुत्वोक्तं सीतया वचः।शिरस्याघ्राय चोवाच मैथिलीं हर्षयन्त्युत।।2.118.13।।

ແລ້ວນາງອະນະສູຍາ ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງສີຕາແລ້ວກໍປິຕິຍິນດີ ຈູບທີ່ໜ້າຜາກ ແລະເວົ້າກັບພຣະທິດາແຫ່ງມິຖິລາ ເພື່ອໃຫ້ດວງໃຈນາງຊື່ນບານ

Verse 14

नियमैर्विविधैराप्तं तपो हि महदस्ति मे।तत्संश्रित्य बलं सीते छन्दये त्वां शुचिव्रते।।2.118.14।।

ໂອ ສີຕາ ຜູ້ຖືວັດອັນບໍລິສຸດ! ຂ້າມີຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍນິຍົມແລະວິນັຍຫຼາຍປະການ; ອາໄສພະລັງນັ້ນ ຂ້າຈະປະທານສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ເພື່ອໃຫ້ໃຈເຈົ້າສະຫງົບສຸກ

Verse 15

उपपन्नं मनोज्ञं च वचनं तव मैथिलि।प्रीता चास्म्युचितं किं ते करवाणि ब्रवीहि मे।।2.118.15।।

ໂອ ມິຖິລີ ຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າທັງຖືກຄວນແລະໄພເຣາະນ່າຟັງ. ຂ້າປິຕິຍິນດີຫຼາຍ—ຈົ່ງບອກມາເຖີດ ວ່າຂ້າຄວນເຮັດສິ່ງໃດໃຫ້ເຈົ້າ

Verse 16

तस्यास्तद्  वचनं श्रूत्वा विस्मिता मन्दविस्मया। कृतमित्यब्रवीत् सीता तपोबलसमन्विताम्।।2.118.16।।

ເມື່ອນາງສີຕາໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ນາງກໍປະຫລາດໃຈພ້ອມຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ ແລ້ວກ່າວກັບນາງອະນະສູຍາຜູ້ມີພະລັງຕະປະວ່າ: “ສິ່ງນັ້ນສໍາເລັດແລ້ວ”

Verse 17

सा त्वेवमुक्ता धर्मज्ञा तया प्रीततराऽभवत्।सफलं च प्रहर्षं ते हन्त सीते करोम्यहम्।।2.118.17।।

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍານັ້ນ ນາງອະນະສູຍາ ຜູ້ຮູ້ທໍາມະ ກໍຍິ່ງພໍໃຈນາງສີຕາຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະກ່າວວ່າ: “ແທ້ແລ້ວ ໂອ ສີຕາ, ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມປິຕິຍິນດີຂອງຂ້າທີ່ມີຕໍ່ເຈົ້ານີ້ ເກີດເປັນຜົນສໍາເລັດ”

Verse 18

इदं दिव्यं वरं माल्यं वस्त्रमाभरणानि च।अङ्गरागं च वैदेहि महार्हं चानुलेपनम्।।2.118.18।।मया दत्तमिदं सीते तव गात्राणि शोभयेत्।अनुरूपमसंक्लिष्टं नित्यमेव भविष्यति।।2.118.19।।

ໂອ ໄວເທຫີ, ນີ້ແມ່ນພວງມາລາອັນທິບ ແລະປະເສີດ, ຜ້ານຸ່ງຫົ່ມ ແລະເຄື່ອງປະດັບ; ພ້ອມທັງນ້ຳຫອມອັງກະຣາກ ແລະຢາທາອັນມີຄ່າຍິ່ງ. ໂອ ສີຕາ, ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປະທານນີ້ ຈະປະດັບອວຍະວະຂອງເຈົ້າ; ຈະເໝາະສົມ ບໍ່ເປື້ອນມົນ ແລະສົດໃໝ່ຢູ່ເສມອ.

Verse 19

इदं दिव्यं वरं माल्यं वस्त्रमाभरणानि च।अङ्गरागं च वैदेहि महार्हं चानुलेपनम्।।2.118.18।।मया दत्तमिदं सीते तव गात्राणि शोभयेत्।अनुरूपमसंक्लिष्टं नित्यमेव भविष्यति।।2.118.19।।

ໂອ ໄວເທຫີ, ນີ້ແມ່ນພວງມາລາອັນທິບ ແລະປະເສີດ, ຜ້ານຸ່ງຫົ່ມ ແລະເຄື່ອງປະດັບ; ພ້ອມທັງນ້ຳຫອມອັງກະຣາກ ແລະຢາທາອັນມີຄ່າຍິ່ງ. ໂອ ສີຕາ, ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປະທານນີ້ ຈະປະດັບອວຍະວະຂອງເຈົ້າ; ຈະເໝາະສົມ ບໍ່ເປື້ອນມົນ ແລະສົດໃໝ່ຢູ່ເສມອ.

Verse 20

अङ्गरागेण दिव्येन लिप्ताङ्गी जनकात्मजे।शोभयिष्यसि भर्तारं यथा श्रीर्विष्णुमव्ययम्।।2.118.20।।

ໂອ ທິດາແຫ່ງຊະນະກ, ເມື່ອກາຍຂອງເຈົ້າຖືກທາດ້ວຍອັງກະຣາກອັນທິບນີ້ ເຈົ້າຈະເພີ່ມພູນສິຣິສົດໃສໃຫ້ແກ່ຜົວຂອງເຈົ້າ ດັ່ງພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ປະດັບພຣະວິສນຸຜູ້ອະມະຕະ.

Verse 21

सा वस्त्रमङ्गरागं च भूषणानि स्रजस्तथा।मैथिली प्रतिजग्राह प्रीतिदानमनुत्तमम्।।2.118.21।।

ແລ້ວ ໄມທິລີ ກໍຮັບເອົາຜ້ານຸ່ງຫົ່ມ, ອັງກະຣາກ, ເຄື່ອງປະດັບ ແລະພວງມາລານັ້ນ—ເປັນຂອງຂວັນແຫ່ງຄວາມຮັກອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 22

प्रतिगृह्य च तत्सीता प्रीतिदानं यशस्विनी।श्लिष्टाञ्जलिपुटा तत्र समुपास्त तपोधनाम्।।2.118.22।।

ສີຕາຜູ້ມີກຽດສັກສີ ໄດ້ຮັບຂອງຂວັນແຫ່ງຄວາມຮັກນັ້ນ; ແລ້ວນາງປະນົມຝາມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະນັ່ງໃກ້ຊິດກັບນາງດອກບວດຜູ້ອຸດົມດ້ວຍຕະປະ.

Verse 23

तथा सीतामुपासीनामनसूया दृढव्रता।वचनं प्रष्टुमारेभे काञ्चित्प्रियकथामनु।।2.118.23।।

ເມື່ອເຫັນນາງສີຕານັ່ງຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ອະນະສູຍາ—ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນພຣະວຣະຕະ—ຈຶ່ງເລີ່ມຖາມນາງ ເພື່ອປາຖະນາຟັງເລື່ອງອັນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງໜຶ່ງ.

Verse 24

स्वयं वरे किल प्राप्ता त्वमनेन यशस्विना।राघवेणेति मे सिते कथा श्रुतिमुपागता।।2.118.24।।

“ໂອ ສີຕາ, ຂ້າໄດ້ຍິນມາວ່າ ໃນພິທີສະວະຍັມວະຣະ ເຈົ້າໄດ້ຖືກພຣະຣາຆະວະ (ພຣະຣາມ) ຜູ້ມີກຽດສັກສີນີ້ ຊະນະແລະໄດ້ໄປ; ຂ່າວນັ້ນໄດ້ມາຮອດຫູຂ້າແລ້ວ.”

Verse 25

तां कथां श्रोतुमिच्छामि विस्तरेण च मैथिलि।यथाऽनुभूतं कार्त्स्न्येन तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि।।2.118.25।।

“ໂອ ໄມຖິລີ, ຂ້າປາຖະນາຈະຟັງເລື່ອງນັ້ນໃຫ້ລະອຽດ; ເຈົ້າພຶງເລົ່າໃຫ້ຂ້າຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ປະສົບມາທັງໝົດ.”

Verse 26

एवमुक्ता तु सा सीता तां ततो धर्मचारिणीम्।श्रूयतामिति चोक्त्वा वै कथयामास तां कथाम्।।2.118.26।।

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງສີຕາຈຶ່ງກ່າວກັບຜູ້ປະພຶດທຳນັ້ນວ່າ “ຈົ່ງຟັງເຖີດ” ແລ້ວກໍເລີ່ມເລົ່າເລື່ອງນັ້ນທັງໝົດ.

Verse 27

मिथिलाधिपतिर्वीरो जनको नाम धर्मवित्।क्षत्रधर्मे ह्यभिरतो न्यायतश्शास्ति मेदिनीम्।।2.118.27।।

“ໃນເມືອງມິຖິລາ ມີພຣະຣາຊາວິລະບຸລຸດນາມວ່າ ຊະນະກະ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນທຳ; ພຣະອົງອຸທິດຕົນໃນຫນ້າທີ່ແຫ່ງກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະທຳ) ແລະປົກຄອງແຜ່ນດິນດ້ວຍຄວາມຍຸດຕິທຳຕາມນະຍາຍະ.”

Verse 28

तस्य लाङ्गलहस्तन्य कर्षतः क्षेत्रमण्डलम्।अहं किलोत्थिता भित्वा जगतीं नृपतेस्सुता।।2.118.28।।

ເມື່ອພຣະອົງຖືຄັນໄຖ ກໍາລັງໄຖພື້ນທີ່ພິທີຍັດຍາ ກ່າວກັນວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຜຸດຂຶ້ນໂດຍແຍກຜືນດິນ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເປັນພຣະທິດາຂອງພຣະຣາຊາ.

Verse 29

स मां दृष्ट्वा नरपतिर्मुष्टिविक्षेपतत्परः।पांसुकुण्ठितसर्वाङ्गीं जनको विस्मितोऽभवत्।।2.118.29।।

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາຊະນະກະ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນຈະໂປຍເມັດພັນດ້ວຍກໍາມື ໄດ້ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າທີ່ຮ່າງກາຍທັງໝົດເປື້ອນຝຸ່ນດິນ ແລະພຣະອົງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົງອັນຍິ່ງ.

Verse 30

अनपत्येन च स्नेहादङ्कमारोप्य च स्वयम्।ममेयं तनयेत्युक्त्वा स्नेहो मयि निपातितः।।2.118.30।।

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງບໍ່ມີບຸດທິດາ ດ້ວຍຄວາມຮັກພຣະອົງໄດ້ອຸ້ມຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນນັ່ງໃນຕັກດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ນີ້ແມ່ນລູກສາວຂອງເຮົາ” ແລະພຣະອົງໄດ້ທອດທອນຄວາມເມດຕາຮັກໃສ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 31

अन्तरिक्षे च वागुक्ताऽप्रतिमाऽमानुषी किल।एवमेतन्नरपते धर्मेण तनया तव।।2.118.31।।

ແລ້ວມີສຽງດັງມາຈາກຟ້າ ເປັນສຽງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ບໍ່ແມ່ນສຽງມະນຸດວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້; ໂດຍທຳມະ ນາງນີ້ແມ່ນພຣະທິດາຂອງທ່ານ.”

Verse 32

ततः प्रहृष्टो धर्मात्मा पिता मे मिथिलाधिपः।अवाप्तो विपुलां बुद्धिं मामवाप्य नराधिपः।।2.118.32।।

ຕໍ່ມາ ພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນທຳມະອາດມາ ເຈົ້າແຫ່ງມິຖິລາ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ແລະເມື່ອໄດ້ຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ ພຣະຣາຊານະຣາທິປະຕິກໍໄດ້ຮັບປັນຍາແລະປະຕິຍານອັນກວ້າງໃຫຍ່ສູງສົ່ງ.

Verse 33

दत्ता चास्मीष्टवद्देव्यै ज्येष्ठायै पुण्यकर्मणा।तया सम्भाविता चास्मि स्निग्धया मातृसौहृदात्।।2.118.33।।

ແລະພຣະຣາຊາຜູ້ມີກຸສົນກຳນັ້ນ ໄດ້ມອບຂ້າພະເຈົ້າ—ດຸຈຂອງຖວາຍອັນຮັກຍິ່ງ—ແດ່ພຣະມະເຫສີເອກ; ແລະພຣະນາງຜູ້ອ່ອນໂຍນກໍເລີ້ຍງດູຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຮັກແລະເມດຕາເຢັ່ງແມ່.

Verse 34

पतिसंयोगसुलभं वयो दृष्ट्वा तु मे पिता।चिन्तामभ्यगमद्धीनो वित्तनाशादिवाधनः।।2.118.34।।

ແຕ່ເມື່ອພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ວັຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮອດເວລາອັນເໝາະສົມສໍາລັບການສົມຣົດແລ້ວ ພຣະອົງກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນ—ດຸຈຄົນທຸກຍາກທີ່ເສຍຊັບແລ້ວໝົດຫວັງ.

Verse 35

सदृशाच्चापकृष्टाच्च लोके कन्यापिता जनात्।प्रधर्षणामवाप्नोति शक्रेणापि समो भुवि।।2.118.35।।

ເພາະໃນໂລກນີ້ ພໍ່ຂອງລູກສາວທີ່ຍັງບໍ່ມີຜົວ ຍ່ອມພົບການດູໝິ່ນຈາກຜູ້ຄົນ—ທັງຜູ້ເທົ່າທຽມ ແລະຜູ້ຕໍ່າກວ່າ—ແມ່ນແຕ່ຈະຍິ່ງໃຫຍ່ໃນແຜ່ນດິນເທົ່າກັບພຣະສັກຣະ (ອິນທຣາ) ກໍຕາມ.

Verse 36

तां धर्षणामदूरस्थां दृष्ट्वा चात्मनि पार्थिवः।चिन्तार्णवगतः पारं नाससादाप्लवो यथा।।2.118.36।।

ເມື່ອພຣະຣາຊາເຫັນວ່າ ຄວາມອັບອາຍນັ້ນຢູ່ໃກ້ຈະມາຮອດພຣະອົງເອງ ພຣະອົງກໍຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງຄວາມກັງວົນ—ດຸຈຄົນບໍ່ມີທຸ່ນພະຍຸງ ທີ່ບໍ່ອາດເຖິງຝັ່ງອັນໄກໄດ້.

Verse 37

अयोनिजां हि मां ज्ञात्वा नाध्यगच्छद्विचिन्तयन्।सदृशं चानुरूपं च महीपालः पतिं मम।।2.118.37।।

ເມື່ອພະອົງຊາບວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກຄັນມານດາ ພະມະຫາກະສັດຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນ ແມ່ນແມ່ນຄິດພິຈາລະນາຢ່າງຫຼາຍ ກໍຍັງບໍ່ອາດພົບສາມີໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ທັງເທົ່າທຽມ ແລະ ເໝາະສົມໂດຍແທ້ໄດ້

Verse 38

तस्य बुद्धिरियं जाता चिन्तयानस्य सन्ततम्।स्वयंवरं तनूजायाः करिष्यामीति धीमतः।।2.118.38।।

ເມື່ອພະອົງຄິດພິຈາລະນາຢູ່ເລື້ອຍໆ ພະມະຫາກະສັດຜູ້ມີປັນຍາກໍເກີດດຳລິນີ້ຂຶ້ນວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດພິທີ ສະວະຍັມວະຣະ (svayaṁvara) ໃຫ້ທິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 39

महायज्ञे तदा तस्य वरुणेन महात्मना।दत्तं धनुर्वरं प्रीत्या तूणी चाक्षयसायकौ।।2.118.39।।

ໃນເວລານັ້ນ ໃນມະຫາຍັດຍະຂອງພະອົງ ພະວະຣຸນະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ປະທານດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຄັນທະນູອັນປະເສີດ ພ້ອມທັງກະບອກເກັບລູກທະນູ ແລະ ລູກທະນູສອງດອກອັນບໍ່ຮູ້ສິ້ນ

Verse 40

असञ्चाल्यं मनुष्यैश्च यत्नेनापि च गौरवात्।तन्न शक्ता नमयितुं स्वप्नेष्वपि नराधिपाः।।2.118.40।।

ຄັນທະນູນັ້ນໜັກຫນ່ວງຫຼາຍ ຈົນມະນຸດທັງຫຼາຍ ແມ່ນແມ່ນພະຍາຍາມຢ່າງຫນັກ ກໍບໍ່ອາດເຄື່ອນມັນໄດ້; ແລະ ບັນດາກະສັດກໍບໍ່ສາມາດດັດໃຫ້ຄັນທະນູນັ້ນໂຄ້ງໄດ້—ແມ່ນແມ່ນໃນຄວາມຝັນກໍຫາບໍ່

Verse 41

तद्धनुः प्राप्य मे पित्रा व्याहृतं सत्यवादिना।समवाये नरेन्द्राणां पूर्वमामन्त्र्य पार्थिवान्।।2.118.41।।

ເມື່ອພຣະບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ຖືສັດຈະວາຈາ ໄດ້ຮັບຄັນທະນູນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ເຊີນບັນດາພຣະຣາຊາມາປະຊຸມໃນສະພາກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງປະກາດພຣະດຳຣັດຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 42

इदं च धनुरुद्यम्य सज्यं यः कुरुते नरः।तस्य मे दुहिता भार्या भविष्यति न संशयः।।2.118.42।।

“ຜູ້ໃດໃນຫມູ່ມະນຸດ ສາມາດຍົກຄັນທະນູນີ້ ແລະຂຶ້ນສາຍໃຫ້ຕຶງໄດ້ ບຸດຣີຂອງເຮົາຈະເປັນພຣະຊາຍາຂອງຜູ້ນັ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ”

Verse 43

तच्च दृष्ट्वा धनुश्श्रेष्ठं गौरवाद्गिरिसन्निभम्। अभिवाद्य नृपा जग्मुरशक्तास्तस्य तोलने।।2.118.43।।

ເມື່ອເຫັນຄັນທະນູອັນຍອດຢ່າງນັ້ນ ຊຶ່ງດ້ວຍຄວາມສົງ່າຫນັກດຸດພູເຂົາ ບັນດາພຣະຣາຊາບໍ່ອາດແມ່ນແຕ່ຈະຍົກຂຶ້ນໄດ້ ຈຶ່ງຖວາຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຈາກໄປ

Verse 44

सुदीर्घस्य तु कालस्य राघवोऽयं महाद्युतिः।विश्वामित्रेण सहितो यज्ञं द्रष्टुं समागतः।।2.118.44।।लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा राम स्सत्यपराक्रमः।

ຫຼັງຈາກເວລາຍາວນານ ຣາຆະວະຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຍິ່ງນີ້—ພຣະຣາມ ຜູ້ມີວິຣະພາບຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຈະ—ໄດ້ມາຮອດພ້ອມດ້ວຍນ້ອງຊາຍ ພຣະລັກສະມະນະ ແລະພ້ອມດ້ວຍ ພຣະວິສະວາມິຕຣະ ເພື່ອຊົມພິທີຍັດຍະ

Verse 45

विश्वामित्रस्तु धर्मात्मा मम पित्रा सुपूजितः।।2.118.45।।प्रोवाच पितरं तत्र भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।

ທີ່ນັ້ນ ພຣະວິສະວາມິຕຣະ ຜູ້ມີທຳເປັນຈິດ ຜູ້ທີ່ພຣະບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບູຊາຕ້ອນຮັບຢ່າງຄວນຄ່າ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະບິດາເຖິງສອງພີ່ນ້ອງນັ້ນ—ພຣະຣາມ ແລະ ພຣະລັກສະມະນະ

Verse 46

सुतौ दशरथस्येमौ धनुर्दर्शकाङ्क्षिणौ।धनुर्दर्शय रामाय राजपुत्राय दैविकम्।।2.118.46।।

ສອງພະອົງນີ້ແມ່ນພະລາຊະບຸດຂອງທະສະຣະຖ ປາຖະໜາຈະເຫັນຄັນທະນູ. ຂໍທ່ານພຣາຫມັນຈົ່ງສະແດງຄັນທະນູທິບນັ້ນແກ່ພະຣາມ ພະຣາຊະກຸມານເຖີດ.

Verse 47

इत्युक्तस्तेन विप्रेण तद्धनुस्समुपानयत्।।2.118.47।।निमेषान्तरमात्रेण तदाऽनम्य महाबलः।ज्यां समारोप्य झडिति पूरयामास वीर्यवान्।।2.118.48।।

ເມື່ອຖືກພຣະລິສີນັ້ນກ່າວແລ້ວ ບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍນຳຄັນທະນູນັ້ນອອກມາ. ແລ້ວພະຣາມຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງ ແລະກ້າຫານ ໃນຊົ່ວພິບຕາ ກໍກົດໃຫ້ໂຄ້ງ ສວມສາຍທະນູຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະດຶງເຕັມແຮງ.

Verse 48

इत्युक्तस्तेन विप्रेण तद्धनुस्समुपानयत्।।2.118.47।।निमेषान्तरमात्रेण तदाऽनम्य महाबलः।ज्यां समारोप्य झडिति पूरयामास वीर्यवान्।।2.118.48।।

ເມື່ອຖືກພຣະລິສີນັ້ນກ່າວແລ້ວ ບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍນຳຄັນທະນູນັ້ນອອກມາ. ແລ້ວພະຣາມຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງ ແລະກ້າຫານ ໃນຊົ່ວພິບຕາ ກໍກົດໃຫ້ໂຄ້ງ ສວມສາຍທະນູຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະດຶງເຕັມແຮງ.

Verse 49

तेन पूरयता वेगान्मध्ये भग्नं द्विधा धनुः।तस्य शब्दो भवद्भीमः पतितस्याशनेरिव।।2.118.49।।

ເມື່ອພະອົງດຶງດ້ວຍແຮງອັນຮຸນແຮງ ຄັນທະນູກໍແຕກກາງເປັນສອງທ່ອນ; ສຽງທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນນ່າສະພຶງກົວ ດັ່ງອະສນີບາດຟາດລົງມາ.

Verse 50

ततोऽहं तत्र रामाय पित्रा सत्याभिसन्धिना।निश्चिता दातुमुद्यम्य जलभाजनमुत्तमम्।।2.118.50।।

ຕໍ່ມາ ໃນທີ່ນັ້ນ ບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ຍຶດໝັ້ນໃນສັດຈະ—ໄດ້ຍົກພາຊະນະນ້ໍາອັນປະເສີດຂຶ້ນ ດ້ວຍຄວາມແນ່ນອນວ່າຈະມອບຂ້າພະເຈົ້າແດ່ພຣະຣາມ.

Verse 51

दीयमानां न तु तदा प्रतिजग्राह राघवः।अविज्ञाय पितुश्छन्दमयोध्याऽधिपतेः प्रभोः।।2.118.51।।

ແຕ່ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະຣາຆະວະມິໄດ້ຮັບຂ້າພະເຈົ້າ ໃນຍາມທີ່ກໍາລັງຖືກມອບໃຫ້ ເນື່ອງຈາກພຣະອົງຍັງບໍ່ຮູ້ເຈດນາຂອງພຣະບິດາ ຜູ້ເປັນອົງປົກຄອງແຫ່ງອະໂຍທະຍາ.

Verse 52

तत श्श्वशुरमामन्त्र्य वृद्धं दशरथं नृपम्।मम पित्रा त्वहं दत्ता रामाय विदितात्मने।।2.118.52।।

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂໍອະນຸຍາດແລະກ່າວລາພໍ່ຜົວ ຄືພຣະຣາຊາທະສະຣະຖະຜູ້ຊະລາ; ແລ້ວພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ມອບຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ແກ່ພຣະຣາມ ຜູ້ມີປັນຍາແຈ້ງແລະຮູ້ຈັກອາດຕະຕົນຢ່າງປະຈັກຊັດ.

Verse 53

मम चैवानुजा साध्वी ऊर्मिला प्रियदर्शना।भार्यार्थे लक्ष्मणस्यापि दत्ता पित्रा मम स्वयम्।।2.118.53।।

ແລະນ້ອງສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອູຣມິລາ ຜູ້ມີຄຸນທຳ ແລະງາມນ່າເບິ່ງ ພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ມອບນາງໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງ ເປັນຊາຍາແກ່ພຣະລັກສະມະນະ.

Verse 54

एवं दत्ताऽस्मि रामाय तदा तस्मिन्स्वयंवरे।अनुरक्ताऽस्मि धर्मेण पतिं वीर्यवतां वरम्।।2.118.54।।

ດັ່ງນັ້ນ ໃນພິທີສະວະຍັມວະຣະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກມອບໃຫ້ແກ່ພຣະຣາມ; ແລະຕາມທຳມະ ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຄົງຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະສາມີ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ຜູ້ກ້າຫານທັງປວງ.