Adhyaya 10

Verse 1

शेष उवाच । इत्थं संशृण्वतो धर्मान्वसंतः समुपस्थितः । यत्र यज्ञ क्रियादीनां प्रारंभः सुमहात्मनाम्

ເສສະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອເຂົາຟັງຄຳສອນແຫ່ງທຳຢ່າງນີ້ ລະດູວະສັນຕະກໍມາຮອດ—ເປັນເວລາທີ່ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ເລີ່ມຍັດຍະ (yajña) ແລະພິທີສັກສິດອື່ນໆ.”

Verse 2

दृष्ट्वा तं समयं धीमान्वसिष्ठः कलशोद्भवः । रामचंद्रं महाराजं प्रत्युवाच यथोचितम्

ເມື່ອເຫັນວ່າເປັນການອັນສົມຄວນ ວະສິດຖະຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ເກີດຈາກຄະລະສະ (ໝໍ້ນ້ຳ) ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະມະຫາຣາຊາ ຣາມະຈັນທຣະ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນເໝາະສົມຕາມການ.

Verse 3

वसिष्ठ उवाच । रामचंद्र महाबाहो समयः पर्यभूत्तव । हयो यत्र प्रमुच्येत यज्ञार्थं परिपूजितः

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຣາມະຈັນທຣະ ຜູ້ມີແຂນອັນແຂງກ້າ, ເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ຂອງເຈົ້າມາຮອດແລ້ວ—ມ້າທີ່ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງເພື່ອຍັດຍະ ພຶງປ່ອຍທີ່ສະຖານທີ່ກຳນົດ”

Verse 4

सामग्री क्रियतां तत्र आहूयंतां द्विजोत्तमाः । करोतु पूजां भगवान्ब्राह्मणानां यथोचिताम्

“ຈົ່ງຈັດຕຽມເຄື່ອງບູຊາຍັດຍະໃນທີ່ນັ້ນ ແລະເຊີນດວິຊະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍມາ. ຂໍໃຫ້ພຣະຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ບູຊາພຣາຫມະນທັງຫຼາຍຕາມພິທີອັນສົມຄວນ”

Verse 5

दीनांधकृपणानां च दानं स्वांते समुत्थितम् । ददातु विधिवत्तेषां प्रतिपूज्याधिमान्य च

ຈົ່ງໃຫ້ທານແກ່ຄົນທຸກຍາກ ຄົນຕາບອດ ແລະຜູ້ຂັດສົນ—ທານທີ່ເກີດຈາກຄວາມເມດຕາໃນໃຈ; ແລະຈົ່ງໃຫ້ຕາມພິທີ ພ້ອມທັງນັບຖືບູຊາ ແລະຍົກຍ້ອງດ້ວຍກຽດສູງ

Verse 6

भवान्कनकसत्पत्न्या दीक्षितोऽत्र व्रतं चर । भूमिशायी ब्रह्मचारी वसुभोगविवर्जितः

ເຈົ້າໄດ້ຮັບດີກສາຢູ່ນີ້ໂດຍພັນລະຍາຜູ້ດີງາມ ກະນະກາ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງປະພຶດວຣະຕະນີ້—ນອນກັບພື້ນດິນ ຮັກສາພຣະຫມະຈັນ ແລະລະວາງການເສບສຸກໃນຊັບສິນແລະຄວາມສະດວກສະບາຍ

Verse 7

मृगशृंगधरः कट्यां मेखलाजिनदंडभृत् । करोतु यज्ञसंभारं सर्वद्रव्यसमन्वितम्

ຜູ້ທີ່ຖືເຂົາກວາງ—ຄາດເມຂະລາທີ່ແອວ ຖືດັນດະ ແລະອະຊິນ—ຈົ່ງຈັດຕຽມເຄື່ອງປະກອບຍັດຍະໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ພ້ອມດ້ວຍວັດຖຸທຸກຢ່າງ

Verse 8

इति श्रुत्वा महद्वाक्यं वसिष्ठस्य यथार्थकम् । उवाच लक्ष्मणं धीमान्नानार्थपरिबृंहितम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງວະສິດຖະ ອັນຖືກຕ້ອງຕາມສັດຈະແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ກ່າວແກ່ລັກສະມະນະດ້ວຍວາຈາທີ່ອຸດົມດ້ວຍນັຍຫຼາຍປະການ।

Verse 9

श्रीराम उवाच । शृणु लक्ष्मण मद्वाक्यं श्रुत्वा तत्कुरु सत्वरम् । हयमानय यत्नेन वाजिमेधक्रियोचितम्

ພຣະສີຣາມຕັດວ່າ: “ລັກສະມະນະເອີຍ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ; ຟັງແລ້ວຈົ່ງເຮັດໃນທັນທີ. ຈົ່ງພາມ້າທີ່ເໝາະສົມສຳລັບພິທີອັສວເມທະມາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.”

Verse 10

इति श्रीपद्मपुराणे पातालखंडे शेषवात्स्यायनसंवादे रामाश्वमेधे । शत्रुघ्नशिक्षाकथनंनाम दशमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນພຣະສີປັດມະປຸຣານະອັນສັກສິດ ໃນພາຕາລະຂັນຑະ ພາຍໃນສົນທະນາລະຫວ່າງເສສະ ແລະ ວາດສະຍາຍນະ ໃນຕອນອັສວເມທະຂອງພຣະຣາມ ບົດທີສິບ ຊື່ “ການບັນຍາຍການສອນສັ່ງແກ່ສັດຣຸຄນ” ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 11

लक्ष्मण उवाच । वीराकर्णय मे वचः सुमधुरं श्रुत्वा त्वरातः पुनः । कार्यं तत्क्षितिपालमौलिमुकुटैर्घृष्टांघ्रि रामाज्ञया । सेनां कालबलप्रभंजनबलप्रोद्यत्समर्थांगिनीं । सज्जां सद्रथहस्तिपत्तिसुहयारोहैर्विधे ह्यन्विताम्

ລັກສະມະນະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ວີຣະບຸຣຸດ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳອັນຫວານຍິ່ງຂອງເຮົາ; ຟັງແລ້ວຈົ່ງຮີບເຮັດອີກໃນທັນທີ. ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາມ—ຜູ້ທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງຖືກມົງກຸດຂອງກະສັດທັງຫຼາຍຖູໄຖໃນການນົບນ້ອມ—ຈົ່ງຈັດກອງທັບໃຫ້ພ້ອມ ມີກຳລັງດຸດັນດັ່ງອຳນາດແຫ່ງກາລະ ແລະ ລົມພາຍຸ; ພ້ອມດ້ວຍລົດຮົບດີ ຊ້າງຮົບ ທະຫານຮາບ ແລະ ທະຫານມ້າຊັ້ນເລີດ ຈັດໃຫ້ຖືກລະບຽບ.”

Verse 12

सज्जीयतां वायुजवास्तुरंगास्तरंगमाला ललितांघ्रिपाताः । सदश्वचारैर्बहुशस्त्रधारिभिः संरोहिता वैरिबलप्रहारिभिः

ຈົ່ງຈັດຕຽມມ້າທີ່ໄວດຸດັ່ງລົມ ທີ່ສຽງກີບຍ່າງງາມດັ່ງພວງມາລາແຫ່ງຄື້ນ; ໃຫ້ນັກຂີ່ມ້າຜູ້ຊຳນານ ຖືອາວຸດຫຼາຍປະການ ຂຶ້ນຂີ່ ພ້ອມຈະຟັນຟາດກຳລັງສັດຕູ।

Verse 13

संलक्ष्यतां हस्तिनः पर्वताभा आधोरणैः प्रासकुंताग्रहस्तैः । शूरैः सास्त्रैर्भूरिदानोपहाराः क्षीबाणस्ते सर्वशस्त्रास्त्रपूर्णाः

ຈົ່ງເບິ່ງຊ້າງເຫຼົ່ານັ້ນ ຮູບດັ່ງພູເຂົາ—ຖືອັງກຸດ ແລະມືກຳຫອກກັບຄຸນຕະ; ມີນັກຮົບກ້າຫານອາວຸດຄົບຄັນຄຸ້ມກັນ, ບັນທຸກທານ ແລະເຄື່ອງບູຊາຫຼາຍ; ຢູ່ໃນພາວະມັດ ແລະພ້ອມດ້ວຍອາວຸດທຸກປະເພດ

Verse 14

विततबहुसमृद्धिभ्राजमाना रथा मे पवनजवनवेगैर्वाजिभिर्युज्यमानाः । विविधरिपुविनाशस्मारकैरायुधास्त्रैर्भृतवलभिविभागानीयतां सूतवृंदैः

ຂໍໃຫ້ລົດຮົບຂອງຂ້າ—ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍສິຣິອັນກວ້າງໃຫຍ່ແລະອຸດົມ ຜູກດ້ວຍມ້າໄວດັ່ງລົມ—ພ້ອມອາວຸດແລະອາວຸດຍິງທີ່ປະກາດການພິນາດຂອງສັດຕູຫຼາຍ ແລະມີເສບຽງກັບການແບ່ງສຳພະລະຢ່າງເໝາະຄວນ—ໃຫ້ຫມູ່ສາຣະຖີນຳມາທີ່ນີ້

Verse 15

पत्तयः शतशो मह्यमायांत्वस्त्राग्न्यपाणयः । हयमेधार्हवाहस्य रक्षणे विततोद्यमाः

“ທະຫານຍ່າງນັບຮ້ອຍມາຊ່ວຍຂ້າ ຖືອາວຸດແລະໄຟໃນມື; ພວກເຂົາທຸ່ມແຮງຢ່າງເຕັມທີ່ໃນການຄຸ້ມຄອງມ້າອັນຄວນແກ່ຍັຊະອັສວເມທ”

Verse 16

इत्याकर्ण्य वचस्तस्य लक्ष्मणस्य महात्मनः । सेनानी कालजिन्नामा कारयामास सज्जताम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະລັກສະມະນະຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ແລ້ວ ນາຍທັບນາມກາລະຈິນ ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ກອງທັບຕຽມພ້ອມ

Verse 17

दशध्रुवकमंडितो लघुसुरोमशोभान्वितो विविक्तगलशुक्तिभृद्विततकंठको शेमणिः मुखे विशदकांतिधृत्त्वसितकांतिभृत्कर्णयोर्व्यराजत तदाह यो धृतकराग्ररश्मिच्छटः

ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນອັນໝັ້ນຄົງສິບປະການ ງາມດ້ວຍຂົນອ່ອນລະອຽດ ມີໄຂ່ມຸກໂດດເດັ່ນທີ່ຄໍ ແລະຄໍຍາວພິເສດ ມະນີນັ້ນສ່ອງປະກາຍຮຸ່ງເຮືອງ. ຄວາມສະຫວ່າງໃສບັນຈຸບໃບໜ້າ ຕຸ້ມຫູມືດມັນວາວສ່ອງທີ່ກອງຫູ; ແລ້ວເຂົາໄດ້ເວົ້າ ໂດຍປາຍນິ້ວມີລຳແສງພຸ່ງພຽງ

Verse 18

कलासंशोभितमुखः स्फुरद्रत्नविशोभितः । मुक्ताफलानां मालाभिः शोभितो निर्ययौ हयः

ໃບໜ້າຂອງມ້ານັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍສິລະປະອັນວິຈິດ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຮັດຕະນະ ແລະງາມດ້ວຍພວງມຸກ ມັນຈຶ່ງອອກມາປາກົດຕົວ។

Verse 19

श्वेतातपत्ररचितः सितचामरशोभितः । बहुशोभापरीतांगो निर्ययौ हयराट्ततः

ແລ້ວຈອມແຫ່ງມ້າທັງປວງກໍອອກເດີນທາງ ມີຮົ່ມຂາວກາງເຫນືອ ແລະປະດັບດ້ວຍພັດຫາງຈາມຣີສີຂາວ; ທັງກາຍຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍສະຫງ່າງາມອັນຫຼາຍລົ້ນ।

Verse 20

अग्रतो मध्यतश्चैके पृष्ठतः सैनिकास्तथा । देवा हरिं यथापूर्वं सेवंते सेवनोचितम्

ທະຫານບາງພວກຢືນຢູ່ດ້ານໜ້າ ບາງພວກຢູ່ກາງ ແລະອື່ນໆຢູ່ດ້ານຫຼັງ; ສ່ວນເທວະທັງຫຼາຍ ດັ່ງເກົ່າ ກໍບໍລິການພຣະຫຣິ ຕາມວິທີບູຊາທີ່ສົມຄວນ।

Verse 21

अथ सैन्यं समाहूय सर्वमाज्ञापयत्तदा । हस्त्यश्वरथपादातवृन्दैः सुबहुसंकुलम्

ຈາກນັ້ນພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນຮວບຮວມກອງທັບທັງໝົດ ແລະໃນເວລານັ້ນກໍປະກາດພຣະບັນຊາ—ກອງທັບແນ່ນຂະໜັດດ້ວຍຫມູ່ຊ້າງ ມ້າ ລົດສົງຄາມ ແລະທະຫານຮາບຈຳນວນຫຼາຍ।

Verse 22

ततस्ततः समेतानां सैन्यानां श्रूयते ध्वनिः । ततो दुंदुभिनादोऽभूत्तस्मिन्पुरवरे तदा

ຕໍ່ມາ ສຽງຮືກຮືຂອງກອງທັບທີ່ມາຊຸມນຸມກັນກໍດັງຂຶ້ນຈາກທຸກທິດ; ແລະໃນເວລານັ້ນ ໃນນະຄອນອັນວິເສດນັ້ນ ສຽງກອງດຸນດຸພີກໍກັມປະນາດຂຶ້ນ។

Verse 23

तन्निनादेन शूराणां प्रियेण महता तदा । कंपंति गिरिशृंगाणि प्रासादा विचलंति च

ໃນເວລານັ້ນ ດ້ວຍສຽງຮ້ອງກັງວານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງວີຣະຊົນ ຍອດພູກໍສັ່ນສະເທືອນ ແລະພະລາຊະວັງກໍໄຫວຄອນ។

Verse 24

हेषारवो महानासीद्वाजिनां मुह्यतां नृप । रथांगघातसंघुष्टा धरा संचलतीव सा

ໂອ ພະຣາຊາ ເມື່ອມ້າທັງຫຼາຍສັບສົນ ກໍເກີດສຽງຮ້ອງຮີ້ອັນມະຫາ; ແຜ່ນດິນທີ່ກັງວານດ້ວຍການປະທະຂອງລໍ້ລົດສຶກ ດູປານກຳລັງສັ່ນໄຫວ।

Verse 25

चलितैर्गजयूथैश्च पृथ्वी रुद्धा समंततः । रजस्तु प्रचलत्तत्र जनांतर्द्धानमादधात्

ເມື່ອຝູງຊ້າງເຄື່ອນໄຫວໄປມາ ແຜ່ນດິນກໍຖືກກັ້ນຂວາງຮອບດ້ານ; ຝຸ່ນທີ່ຟຸ້ງຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ ກໍເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຄ້າຍຖືກປິດບັງຈາກສາຍຕາ।

Verse 26

निर्जगाम महासैन्यं छत्रैः संछाद्य भास्करम् । सेनान्याकालजिन्नाम्ना प्रेरितं जनसंकुलम्

ກອງທັບໃຫຍ່ໄດ້ເຄື່ອນອອກໄປ ດ້ວຍຮົ່ມສະຫວ່າງທັງຫຼາຍຄ້າຍປົກຄຸມພະອາທິດ; ຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍແມ່ທັບນາມ ‘ອາກາລະຈິນ’ ແລະແນ່ນຂະໜັດດ້ວຍຝູງຊົນ।

Verse 27

गर्जंतस्तलवीराग्र्याः कुर्वंतो रणसंभ्रमम् । रघुनाथस्य यागाय सज्जास्ते प्रययुर्मुदा

ວີຣະຊົນຜູ້ເລີດລ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນ ຮ້ອງຄຳຮາມກັງວານ ກໍໃຫ້ເກີດຄວາມວຸ່ນວາຍແຫ່ງສົງຄາມ; ແລ້ວອອກເດີນທາງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພ້ອມພຽງເພື່ອຍັດຍະພິທີຂອງ ຣະຄຸນາຖ (ພຣະຣາມ)។

Verse 28

मृगमदमयमंगेष्वंगरागं दधानाः कुसुमविमलमालाशोभितस्वोत्तमांगाः । मुकुटकटकभूषाभूषितांगाः समस्ताः प्रययुरवनिनाथप्रेरितास्तेऽपि सर्वे

ພວກເຂົາທັງປວງທາກກາຍດ້ວຍນ້ຳຫອມມັສກ໌ອັນຫອມກອບ ປະດັບເສຍະອັນສູງສົ່ງດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ບໍລິສຸດ ແລະປະດັບກາຍດ້ວຍມົງກຸດ ກຳໄລ ແລະເຄື່ອງປະດັບທັງຫຼາຍ—ດັ່ງນັ້ນທຸກຄົນຈຶ່ງອອກເດີນທາງ ຕາມການຊັກຊວນຂອງພະຣາຊາ ນາຖແຫ່ງແຜ່ນດິນ।

Verse 29

इत्येवं ते महाराजं ययुः सेनाचरा वराः । धनुर्धराः पाशधराः खड्गधाराः स्फुटक्रमाः

ດັ່ງນັ້ນ ທະຫານຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງໄປຫາມະຫາຣາຊາ; ບາງຄົນຖືຄັນທະນູ ບາງຄົນຖືບ່ວງ ບາງຄົນຖືດາບ—ເດີນກ້າວຢ່າງຊັດເຈນ ແລະເປັນລະບຽບ।

Verse 30

एवं शनैःशनैः प्राप्तो मंडपं यागचिह्नितम् । हयः खुरक्षततलां भूमिं कुर्वन्नभः प्लवन्

ດັ່ງນັ້ນ ມ້າໄດ້ຄ່ອຍໆເຂົ້າເຖິງມັນດົບທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຍັດ; ກີບຕີພື້ນຈົນດິນຊ້ຳຊອກ ແຕ່ກໍເຫັນຄືກຳລັງລອຍຜ່ານໃນອາກາດ

Verse 31

रामो दृष्ट्वा हरिं प्राप्तं बहुसंतुष्टमानसः । वसिष्ठं प्रेरयामास क्रियाकर्तव्यतां प्रति

ເມື່ອພຣະຣາມເຫັນວ່າໄດ້ບັນລຸພຣະຫຣິແລ້ວ ພຣະທັຍກໍປິຕິຍິ່ງ; ແລ້ວຈຶ່ງຊັກຊວນພຣະວະສິດຖະ ໃຫ້ດຳເນີນພິທີກຳອັນຄວນກະທຳ

Verse 32

वसिष्ठो राममाहूय स्वर्णपत्नीसमन्वितम् । प्रयोगं कारयामास ब्रह्महत्यापनोदनम्

ພຣະວະສິດຖະໄດ້ເອີ້ນພຣະຣາມມາ ແລະພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີຜູ້ດຸດທອງ ໄດ້ໃຫ້ປະກອບພິທີ (ປະໂຍກ) ເພື່ອປັດເປົ່າບາບພຣະຫມະຫັດຕະຍາ ຄືບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມັນ

Verse 33

ब्रह्मचर्यव्रतधरो मृगशृंगपरिग्रहः । तत्कर्म कारयामास रामः परपुरंजयः

ພຣະຣາມາຜູ້ຊະນະນະຄອນຂອງສັດຕູ ຖືພຣະວຣະຕະພຣະຫມະຈັນ ແລະຖືເຂົາກວາງເປັນນິມິດ ໄດ້ໃຫ້ປະກອບພິທີກັມນັ້ນໃຫ້ສຳເລັດ।

Verse 34

प्रारेभे यागकर्मार्थं कुंडं मण्डपसंमितम् । तत्राचार्योभवद्धीमान्वेदशास्त्रविचारवित्

ພຣະອົງເລີ່ມຈັດກຽມກຸນຑະ (ຫຼຸມໄຟ) ເພື່ອກິດແຫ່ງຍັຊະນະ ໃຫ້ສົມສັດສ່ວນກັບມັນຑະປະ; ທີ່ນັ້ນມີອາຈານຜູ້ມີປັນຍາ ແລະຊ່ຽວຊານໃນການພິຈາລະນາເວດ ແລະສາດສະຕຣາ।

Verse 35

वसिष्ठो रघुनाथस्य कुलपूर्वगुरुर्मुनिः । ब्रह्मंस्तत्राचरद्ब्रह्मकर्मागस्त्यस्तपोनिधिः

ວະສິດຖະ ມຸນີຜູ້ເປັນຄູບັນພະບຸລຸດຂອງຣະຄຸນາຖ ໄດ້ປະກອບພຣະກັມແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະອະກັສຕະຍະ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະ ກໍໄດ້ປະຕິບັດພຣະກິດອັນສັກສິດດ້ວຍ।

Verse 36

वाल्मीकिर्मुनिरध्वर्युर्मुनिः कण्वस्तु द्वारपः । अष्टौ द्वाराणि तत्रासन्सतोरण शुभानि वै

ທີ່ນັ້ນ ມຸນີວາລະມີກິ ເປັນອັດວະຣະຍຸ (ປຸໂຣຫິດຜູ້ປະກອບຍັຊະນະ) ແລະມຸນີກັນວະ ເປັນຜູ້ເຝົ້າປະຕູ। ທີ່ນັ້ນມີປະຕູ 8 ບານ ປະດັບດ້ວຍໂຕຣະນະອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 37

द्वारि द्वारि द्वयं विप्र ब्राह्मणस्याधिमंत्रवित् । पूर्वद्वारि मुनिश्रेष्ठौ देवलासित संज्ञितौ

ໂອ ພຣາຫມະນ! ທຸກປະຕູມີຜູ້ຮັບໃຊ້ສອງຄົນ ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາອັນສູງຂອງພຣາຫມະນ. ທີ່ປະຕູທິດຕາເວັນອອກ ມີມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຊື່ ເທວະລະ ແລະ ອະສິຕະ ຢືນຢູ່।

Verse 38

दक्षिणद्वारि भूमानौ कश्यपात्री तपोनिधी । पश्चिमद्वारि ऋषभौ जातूकर्ण्योऽथ जाजलिः

ທີ່ປະຕູທາງໃຕ້ມີ ພູມານະ, ກັສຍະປະ ແລະ ອາຕຣີ—ເປັນຄັງສົມບັດແຫ່ງຕະປະ. ທີ່ປະຕູທາງຕາເວັນຕົກມີ ຣິສະພະ, ຊາຕູກັນຍະ ແລະຕໍ່ມາ ຊາຊະລິ.

Verse 39

उत्तरद्वारि तु मुनी द्वौ द्वितैकत तापसौ । एवं द्वारविधिं कृत्वा वसिष्ठः कलशोद्भवः

ທີ່ປະຕູທາງເໜືອມີມຸນີສອງອົງ—ດະວິຕະ ແລະ ເອກະຕະ—ທັງສອງເປັນຕາປະສະ. ເມື່ອຈັດວິທີພິທັກປະຕູຕາມບັນຍັດແລ້ວ ວະສິດຖະຜູ້ເກີດຈາກຄະລະສະກໍດຳເນີນຕໍ່ໄປ

Verse 40

हयवर्यस्य सत्पूजां कर्तुमारभत द्विज । सुवासिन्यः स्त्रियस्तत्र वासोलंकारभूषिताः

ໂອ ພຣາຫມະນ, ຈາກນັ້ນທ່ານໄດ້ເລີ່ມປະກອບສັດປູຊາຕາມພິທີແກ່ ຫະຍະວັຣຍະ. ທີ່ນັ້ນມີສະຕຣີຜູ້ມີສາມີ ປະດັບດ້ວຍຜ້ານຸ່ງແລະເຄື່ອງອາພອນຢ່າງງາມ

Verse 41

हरिद्राक्षतगंधाद्यैः पूजयामासुरर्चितम् । नीराजनं ततः कृत्वा धूपयित्वागुरूक्षणैः

ພວກນາງໄດ້ບູຊາພຣະຜູ້ຄວນສັກກາລະ ດ້ວຍຂະມິ້ນ, ອັກສະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ), ກິ່ນຫອມ ແລະອື່ນໆ. ຈາກນັ້ນເມື່ອເຮັດນີຣາຊະນະ (ອາຣະຕິ) ແລ້ວ ກໍຖວາຍທູບດ້ວຍເສັ້ນໄມ້ອະກະຣຸອັນຫອມ

Verse 42

वर्धापनं ततो वेश्याश्चक्रुस्ता वाडवाज्ञया । एवं संपूज्य विमले भाले चंदनचर्चिते

ຕໍ່ມາ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງ ວາຑະວາ ພວກເວສະຍາໄດ້ປະກອບພິທີ ວັຣທາປະນະ ເປັນມົງຄົນສະເຫຼີມສະຫຼອງ. ດັ່ງນັ້ນພວກນາງໄດ້ບູຊາ ວິມະລາ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຜູ້ມີໜ້າຜາກບໍລິສຸດທາດ້ວຍຈັນທະນະ

Verse 43

कुंकुमादिकगंधाढ्ये सर्वशोभासमन्विते । बबंध भास्वरं पत्रं तप्तहाटकनिर्मितम्

ອຸດົມດ້ວຍກິ່ນຫອມຂອງກຸງກຸມະ (ຊາຟຣອນ) ແລະນ້ຳຫອມອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມທຸກປະການ ທ່ານໄດ້ຄາດເຄື່ອງປະດັບອັນສະຫວ່າງໄສ ທຳດ້ວຍຄຳບໍລິສຸດທີ່ຜ່ານໄຟຫຼອມແລ້ວ।

Verse 44

तत्रालिखद्दाशरथेः प्रतापबलमूर्जितम् । सूर्यवंशध्वजो धन्वी धनुर्दीक्षा गुरुर्गुरुः

ທີ່ນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຂຽນພາບສະແດງວິລະກຳອັນເຕັມໄປດ້ວຍອຳນາດແລະພະລັງຂອງພຣະຣາມ ພຣະອົງໂອຣສຂອງທະສະຣະຖ—ເປັນທຸງໄຊແຫ່ງສຸຣິຍະວົງ ວິລະຊົນຜູ້ຖືຄັນທະນູ ອາຈານຜູ້ປະທານດິກສາແຫ່ງວິນັຍການຍິງທະນູ ແລະເປັນຄູແມ່ນແຕ່ຄູທັງຫຼາຍ।

Verse 45

यं देवाः सासुराः सर्वे नमंति मणिमौलिभिः । तस्यात्मजो वीरबलदर्पहारी रघूद्वहः

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍອະສຸຣະ ລ້ວນນ້ອມມົງກຸດປະດັບແກ້ວມະນີລົງກາບນະມັດ; ພຣະຣາຊະບຸດຂອງພຣະອົງຄື ຣະຄູດວະຫະ ຜູ້ກຳຈັດຄວາມຍິ່ງທະນົງທີ່ເກີດຈາກພະລັງວິລະຊົນ।

Verse 46

रामचंद्रो महाभागः सर्वशूरशिरोमणिः । तन्माता कोसलनृपपत्नीगर्भसमुद्भवा

ພຣະຣາມຈັນທຣາ ເປັນຜູ້ມີພາກວາສະນາຍິ່ງ ເປັນມົງກຸດແກ້ວໃນບັນດາວິລະຊົນທັງປວງ। ພຣະມານດາຂອງພຣະອົງ ບັງເກີດຈາກຄັນຂອງພຣະມະເຫສີແຫ່ງກະສັດໂກສະລະ।

Verse 47

तस्याः कुक्षिभवं रत्नं रामः शत्रुक्षयंकरः । करोति हयमेधं वै ब्राह्मणेन सुशिक्षितः

ຈາກຄັນຂອງນາງ ໄດ້ບັງເກີດຣັດຕະນະຄື ພຣະຣາມ ຜູ້ທຳລາຍສັດຕູທັງຫຼາຍ। ໄດ້ຮັບການສອນສັ່ງຢ່າງດີຈາກພຣາຫມະນ ພຣະອົງຈຶ່ງປະກອບອັດສະວະເມທະຍັດ (Aśvamedha) ຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 48

रावणाभिधविप्रेंद्र वधपापापनुत्तये । मोचितस्तेन वाहानां मुख्योऽसौ वाजिनां वरः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນາມ ຣາວະນະ ເພື່ອກຳຈັດບາບທີ່ເກີດຈາກການຂ້ານັ້ນ ລາວໄດ້ປ່ອຍອັດສະວະອັນຍອດ—ເປັນປະມຸກແຫ່ງພາຫະນະ ແລະເລີດສຸດໃນຫມູ່ມ້າ—ໃຫ້ເປັນໄທ

Verse 49

महाबलपरीवार परिखाभिः सुरक्षितः । तद्रक्षकोऽस्ति तद्भ्राता शत्रुघ्नो लवणांतकः

ຖືກປົກປ້ອງດ້ວຍຄູນ້ຳ ແລະຖືກລ້ອມດ້ວຍກອງທັບມະຫາກຳລັງ ຜູ້ພິທັກຄືນ້ອງຊາຍຂອງລາວ—ສັດຣຸຄນະ ຜູ້ປາບລະວະນະ

Verse 50

हस्त्यश्वरथपादात सेनासंघसमन्वितः । यस्य राज्ञ इति श्रेष्ठो मानः स्यात्स्वबलोन्मदात्

ກະສັດຜູ້ມີກອງທັບຫຼາຍ—ຊ້າງ ມ້າ ລົດຮົບ ແລະທະຫານຍ່າງ—ໜຸນຫຼັງ ອາດເມົາໃນພະລັງຂອງຕົນ ແລະເກີດຄວາມຍໂສ ‘ເຫນືອກວ່າ’ ດ້ວຍຄວາມຄິດວ່າ “ຂ້າແມ່ນກະສັດ”

Verse 51

वयं धनुर्धराः शूराः श्रेष्ठा वयमिहोत्कटाः । ते गृह्णंतु बलाद्वाहं रत्नमालाविभूषितम्

“ພວກເຮົາແມ່ນນັກທະນູ ແມ່ນວິລະຊົນ—ໃນທີ່ນີ້ພວກເຮົາເປັນຜູ້ດີເລີດ ແລະນ່າຢ້ານທີ່ສຸດ. ໃຫ້ເຂົາຍຶດພາຫະນະນັ້ນດ້ວຍກຳລັງ ທີ່ປະດັບດ້ວຍພວງແກ້ວມະນີ”

Verse 52

मनोवेगं कामजवं सर्वगत्यधिभास्वरम् । ततो मोचयिता भ्राता शत्रुघ्नो लीलया हयम्

ມ້ານັ້ນ—ໄວດັ່ງຄວາມຄິດ ວ່ອງໄວດັ່ງຄວາມປາຖະໜາ ແລະສະຫວ່າງໄສເຫນືອທຸກການເຄື່ອນໄຫວ—ແລ້ວນ້ອງຊາຍ ສັດຣຸຄນະ ກໍປ່ອຍມັນຢ່າງງ່າຍດາຍດຸດດັ່ງການລະຫຼິ້ນ

Verse 53

शरासनविनिर्मुक्त वत्सदंतैः शिखाशितैः

ລູກສອນທີ່ຖືກປ່ອຍອອກຈາກຄັນທະນູ ມີປາຍປັກດ້ວຍແຂ້ວລູກງົວ ແລະຂັດໃຫ້ແຫຼມຄົມຈົນເຖິງປາຍສຸດ।

Verse 54

इत्येवमादि विलिलेख महामुनींद्रः । श्रीरामचंद्र भुजवीर्यलसत्प्रतापम् । शोभानिधानमतिचंचलवायुवेगं । पातालभूतलविशेषगतिं मुमोच

ດັ່ງນີ້ ດ້ວຍວິທີຫຼາຍປະການ ມະຫາມຸນີຜູ້ເປັນຈອມ຤ິສີ ໄດ້ຮຽບຮຽງກະຖາຂອງ ພຣະສີຣາມຈັນທຣາ—ຜູ້ມີພະລັງແຂນອັນກ້າຫານສ່ອງປະກາຍ, ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມງາມ, ໄວດຸດລົມທີ່ກະສັບກະສ່າຍ; ແລະໄດ້ເຜີຍເປັນເສັ້ນທາງພິເສດໃນພື້ນພາຕາລະ.

Verse 55

शत्रुघ्नमादिदेशाथ रामः शस्त्रभृतां वरः । याहि वाहस्य रक्षार्थं पृष्ठतः स्वैरगामिनः

ແລ້ວພຣະຣາມ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ຖືອາວຸດ ໄດ້ມີພຣະບັນຊາແກ່ ພຣະສັດຣຸຄນະ ວ່າ: “ຈົ່ງໄປ ແລະຄຸ້ມຄອງພາຫະນະຈາກດ້ານຫຼັງ ໃນຂະນະທີ່ມັນເຄື່ອນໄປຢ່າງເສຣີ.”

Verse 56

शत्रुघ्न गच्छ वाहस्य मार्गं भद्रं भवेत्तव । भवेतां शत्रुविजयौ रिपुकर्षण ते भुजौ

ໂອ ພຣະສັດຣຸຄນະ ຈົ່ງໄປຕາມເສັ້ນທາງແຫ່ງພາຫະນະຂອງທ່ານ; ຂໍໃຫ້ສິຣິມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ທ່ານ. ໂອ ຜູ້ຂົ່ມສັດຕູ ຂໍໃຫ້ແຂນທັງສອງຂອງທ່ານມີໄຊເໜືອສັດຕູ ແລະດຶງເຂົາໃຫ້ຕົກສູ່ຄວາມພ່າຍແພ້.

Verse 57

ये योद्धारः प्रतिरणगतास्ते त्वया वारणीया । वाहं रक्ष स्वकगुणगणैः संयुतः सन्महोर्व्याम् । सुप्तान्भ्रष्टान्विगतवसनान्भीतभीतांस्तु नम्रां । स्तान्मा हन्याः सुकृतकृतिनो येन शंसंति कर्म

ນັກຮົບທີ່ກ້າວເຂົ້າສູ່ກາງສົງຄາມ—ເຈົ້າພຶງກັ້ນໄວ້. ໂອ ຜູ້ສູງສົງໃນມະຫາປະຖົມພີ, ຈົ່ງປົກປ້ອງພາຫະນະຂອງຂ້າ ໂດຍພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ຄຸນຄວາມດີຂອງເຈົ້າ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ຫຼັບຢູ່, ລົ້ມລົງ, ບໍ່ມີເຄື່ອງນຸ່ງ, ຢ້ານກົວສັ່ນໄຫວ, ແລະຜູ້ທີ່ຖ່ອມຕົນ—ຢ່າໄດ້ຟັນຂ້າເຂົາ; ເຂົາເປັນຜູ້ກະທຳບຸນ ກຳຂອງເຂົາຖືກສັນລະເສີນ.

Verse 58

विरथा भयसंत्रस्ता ये वदंति वयं तव । ते त्वया न हि हंतव्याः शत्रुघ्न सुकृतैषिणा

ຜູ້ໃດທີ່ເສຍລົດຮົບ ແລະຫວາດກົວຈົນກ່າວວ່າ “ພວກເຮົາເປັນຂອງທ່ານ” ບໍ່ຄວນຖືກທ່ານຂ້າ ໂອ ສັດຣຸກະນະ ຜູ້ແສວງຫາບຸນແລະທຳມະ.

Verse 59

यो हन्याद्विमदं मत्तं सुप्तं मग्नं भयातुरम् । तावकोऽहं ब्रुवाणं च स व्रजत्यधमां गतिम्

ຜູ້ໃດຂ້າຄົນບໍ່ມີອາວຸດ (ມີສະຕິ), ຫຼືຄົນເມົາ, ຫຼືຄົນນອນ, ຫຼືຄົນກຳລັງຈົມນ້ຳ, ຫຼືຄົນທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ—ທັງຜູ້ທີ່ກ່າວ “ຂ້ອຍເປັນຂອງທ່ານ” ຜູ້ຂໍພຶ່ງພາ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ຄະຕິຕ່ຳສຸດ.

Verse 60

परस्वे चित्तवृत्तिं त्वं मा कृथाः पारदारिके । नीचे रतिं न कुर्वीथाः सर्वसद्गुणपूरितः

ຢ່າໃຫ້ໃຈເຈົ້າໄປຫາຊັບສິນຂອງຄົນອື່ນ ແລະຢ່າໄປຫາເມຍຂອງຄົນອື່ນ. ຢ່າຍິນດີໃນການປະພຶດຕ່ຳຊ້າ; ຈົ່ງເປັນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນທຳອັນດີງາມທັງປວງ.

Verse 61

वृद्धानां प्रेरणं पूर्वं मा कुर्वीथा रणं जय । पूज्यपूजातिक्रमं त्वं मा विधेहि दयान्वितः

ໂອ ຈະຍະ ຢ່າເປັນຜູ້ຍຸຍົງຜູ້ເຖົ້າແກ່ໃຫ້ເຂົ້າສູ່ສົງຄາມກ່ອນ; ແລະໂອ ຜູ້ມີເມດຕາ ຢ່າລ່ວງເກີນການຄາລະວະບູຊາທີ່ພຶງມີແກ່ຜູ້ຄວນເຄົາລົບ.

Verse 62

गां विप्रं च नमस्कुर्या वैष्णवं धर्मसंयुतम् । अभिवाद्य यतो गच्छेस्तत्र सिद्धिमवाप्नुयाः

ຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ງົວ, ຕໍ່ພຣາຫມັນ, ແລະຕໍ່ວິສນະວະຜູ້ປະກອບດ້ວຍທຳມະ. ເມື່ອຖວາຍຄວາມເຄົາລົບແລ້ວ ບໍ່ວ່າຈະໄປທີ່ໃດຈາກນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດທາງຈິດວິນຍານ).

Verse 63

विष्णुः सर्वेश्वरः साक्षी सर्वव्यापकदेहभृत् । ये तदीया महाबाहो तद्रूपा विचरंति हि

ພຣະວິສນຸແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ເປັນພະຍານຜູ້ເຫັນທຸກຢ່າງ ແລະພຣະກາຍຂອງພຣະອົງແຜ່ຊຶມທົ່ວສັບພະສິ່ງ. ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ, ຜູ້ທີ່ເປັນຂອງພຣະອົງ ຍ່ອມຈາລິກໄປໂດຍຖືຮູບພຣະອົງເອງ.

Verse 64

ये स्मरंति महाविष्णुं सर्वभूतहृदि स्थितम् । ते मंतव्या महाविष्णु समरूपा रघूद्वह

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງລາຄຸ, ຜູ້ໃດລະລຶກເຖິງມະຫາວິສນຸ ຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງ, ຜູ້ນັ້ນພຶງຖືວ່າມີຮູບດຽວກັບມະຫາວິສນຸ.

Verse 65

यस्य स्वीयो न पारक्यो यस्य मित्रसमो रिपुः । ते वैष्णवाः क्षणादेव पापिनं पावयंति हि

ບັນດາໄວສະນະວະຜູ້ທີ່ບໍ່ມີ ‘ຂອງຕົນ’ ຫຼື ‘ຄົນອື່ນ’ ແລະເຫັນແມ່ນສັດຕູກໍເທົ່າມິດ, ພວກເຂົາຍ່ອມຊໍາລະຄົນບາບໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ໃນພິບຕາ.

Verse 66

येषां प्रियं भागवतं येषां वै ब्राह्मणाः प्रियाः । वैकुंठात्प्रेषितास्तेऽत्र लोकपावनहेतवे

ຜູ້ໃດທີ່ຮັກພາຄະວະຕະ (ພັກຕິຕໍ່ພຣະພະຄະວານ ແລະຄໍາສອນພາຄະວະຕະ) ແລະຮັກພຣາຫມັນຢ່າງແທ້ຈິງ, ຜູ້ນັ້ນຖືກສົ່ງມາຈາກໄວກຸນຖະເພື່ອເປັນເຫດໃນການຊໍາລະໂລກໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 67

येषां वक्त्रे हरेर्नाम हृदि विष्णुः सनातनः । उदरे विष्णुनैवेद्यः स श्वपाकोऽपि वैष्णवः

ຜູ້ໃດທີ່ມີນາມຂອງພຣະຫຣິຢູ່ທີ່ຮິມຝີປາກ, ມີພຣະວິສນຸຜູ້ນິລັນດອນສະຖິດໃນດວງໃຈ, ແລະໃນທ້ອງມີແຕ່ນາຍເວດຍະ/ພຣະສາດທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະວິສນຸ—ແມ່ນແຕ່ເປັນຊະວະປາກ (ຄົນນອກວັນນະ) ກໍເປັນໄວສະນະວະແທ້.

Verse 68

येषां वेदाः प्रियतमा न च संसारजं सुखम् । स्वधर्मनिरता ये च तान्नमस्कुर्विहान्वितान्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ຜູ້ທີ່ຮັກພຣະເວດາເປັນທີ່ສຸດ, ບໍ່ຫຼົງໃນຄວາມສຸກທີ່ເກີດຈາກສັງສານ, ແລະມັ່ນຄົງໃນສະວະທັມຂອງຕົນ—ມີວິໄນ ແລະບໍ່ປະມາດ.

Verse 69

शिवे विष्णौ न वा भेदो न च ब्रह्ममहेशयोः । तेषां पादरजः पूतं वहाम्यघविनाशनम्

ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພຣະສິວະແລະພຣະວິສະນຸ ແລະລະຫວ່າງພຣະພຣະຫມາກັບພຣະມະເຫດກໍບໍ່ມີ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍອຸ້ມຖືຝຸ່ນບາດອັນບໍລິສຸດຂອງທ່ານທັງຫຼາຍ ອັນເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 70

गौरी गंगा महालक्ष्मीर्यस्य नास्ति पृथक्तया । ते मंतव्या नराः सर्वे स्वर्गलोकादिहागताः

ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ເຫັນວ່າ ເທວີເກົາຣີ, ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ແລະ ພຣະມະຫາລັກສະມີ ແຍກຈາກກັນ ບຸກຄົນທັງຫຼາຍນັ້ນພຶງເຂົ້າໃຈວ່າ ມາຈາກສະຫວັນໂລກສູ່ທີ່ນີ້.

Verse 71

शरणागतरक्षी च मानदानपरायणः । यथाशक्ति हरेः प्रीत्यै स ज्ञेयो वैष्णवोत्तमः

ຜູ້ໃດປົກປ້ອງຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ, ອຸທິດໃນການໃຫ້ກຽດແກ່ຜູ້ອື່ນແລະການໃຫ້ທານ, ແລະຕາມກຳລັງຂອງຕົນກະທຳເພື່ອຄວາມປິຕິຂອງພຣະຫຣິ—ຜູ້ນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນໄວສະນະວະຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 72

यस्य नाम महापापराशिं दहति सत्वरम् । तदीय चरणद्वंद्वे भक्तिर्यस्य स वैष्णवः

ພຣະນາມຂອງພຣະອົງສາມາດເຜົາກອງບາບໃຫຍ່ອັນຫນັກໜ່ວງໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ; ຜູ້ໃດມີພັກຕິຕໍ່ບາດຄູ່ຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນໄວສະນະວະ.

Verse 73

इंद्रियाणि वशे येषां मनोऽपि हरिचिंतकम् । तान्नमस्कृत्य पूयात्सह्या जन्ममरणांतिकात्

ຜູ້ໃດທີ່ຄວບຄຸມອິນທຣີໄດ້ ແລະໃຈກໍຈົ່ມຢູ່ໃນການພິຈາລະນາພຣະຫຣິ—ເມື່ອກົ້ມນົບພວກເຂົາແລ້ວ ສະຫຍາ (ແມ່ນ້ຳ/ດິນແດນ) ກໍບໍລິສຸດຈົນເຖິງທ້າຍສຸດແຫ່ງວົງຈອນເກີດຕາຍ.

Verse 74

परस्त्रियं त्वं करवालवत्त्यजन्भवेर्यशोभूषणभूतिभूमिः । एवं ममादेशमथाचरंश्च लभेः परं धाम सुयोगमीड्यम्

ຈົ່ງລະເວັ້ນເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ ດັ່ງຫຼີກດາບ; ເຊັ່ນນັ້ນເຈົ້າຈະເປັນພື້ນດິນແຫ່ງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງຊື່ສຽງດີ; ແລະເມື່ອປະພຶດຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າ ເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸພຣະທາມສູງສຸດ ທີ່ໂຍຄີຜູ້ມີວິໄນສັນລະເສີນ.