Adhyaya 83

Verse 1

सुकर्मोवाच । समाहूय प्रजाः सर्वा द्वीपानां वसुधाधिपः । हर्षेण महताविष्ट इदं वचनमब्रवीत्

ສຸກັມມະກ່າວວ່າ: ພຣະຣາຊາຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕແຫ່ງປະຖະພີ ແລະບັນດາເກາະທະວີບ ໄດ້ເອີ້ນປະຊາຊົນທັງປວງມາຊຸມນຸມ ແລ້ວດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງໃຫຍ່ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 2

इंद्रलोकं ब्रह्मलोकं रुद्रलोकमतः परम् । वैष्णवं सर्वपापघ्नं प्राणिनां गतिदायकम्

ເຫນືອກວ່າໂລກຂອງພະອິນ, ໂລກຂອງພະພຣະຫມາ ແລະ ໂລກຂອງພະຣຸທຣະ ຍັງມີທຳມະສະຖານຂອງພະວິສນຸ—ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ ແລະ ປະທານຄະຕິສູງສຸດແກ່ສັດມີຊີວິດ.

Verse 3

व्रजाम्यहं न संदेहो ह्यनया सह सत्तमाः । ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः सशूद्रा श्च प्रजा मम

ຂ້າພະເຈົ້າຈະອອກເດີນທາງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ພ້ອມນາງນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ມີຄຸນທຳ. ພຣາຫມະນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ ແລະ ຊູດຣະ ກໍເປັນປະຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 4

सुखेनापि सकुटुंबैः स्थातव्यं तु महीतले । पूरुरेष महाभागो भवतां पालकस्त्विह

ພວກເຈົ້າຄວນຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍເທິງແຜ່ນດິນນີ້ ແມ້ພ້ອມຄອບຄົວ. ປູຣຸຜູ້ມີບຸນຍາທິການຍິ່ງນີ້ ຈະເປັນຜູ້ປົກປ້ອງພວກເຈົ້າໃນທີ່ນີ້ແນ່ນອນ.

Verse 5

स्थापितोस्ति मया लोका राजा धीरः सदंडकः । एवमुक्तास्तु ताः सर्वाः प्रजा राजानमब्रुवन्

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາລະບຽບຂອງປະຊາແລ້ວ: ກະສັດແມ່ນມັ່ນຄົງ ແລະ ກ້າຫານ, ຖືດັນຑະ (ໄມ້ລົງໂທດ) ຢູ່ເສມອ.” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ປະຊາທັງປວງຈຶ່ງກ່າວກັບກະສັດ.

Verse 6

श्रूयते सर्ववेदेषु पुराणेषु नृपोत्तम । धर्म एवं यतो लोके न दृष्टः केन वै पुरा

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເລື່ອງນີ້ໄດ້ຍິນໃນພຣະເວດທັງປວງ ແລະ ປຸຣານະທັງຫມົດ; ເພາະໃນໂລກນີ້ ບໍ່ເຄີຍມີໃຜເຫັນຮູບແບບແຫ່ງທັມມະເຊັ່ນນີ້ມາກ່ອນ.

Verse 7

दृष्टोस्माभिरसौ धर्मो दशांगः सत्यवल्लभः । सोमवंशसमुत्पन्नो नहुषस्य महागृहे

ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນທຳນັ້ນ—ມີອົງສິບປະການ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງສັດຈະ—ເກີດໃນວົງສາຈັນທຣາ ໃນມະຫາຄອບຄົວຂອງນະຫຸຩະ.

Verse 8

हस्तपादमुखैर्युक्तः सर्वाचारप्रचारकः । ज्ञानविज्ञानसंपन्नः पुण्यानां च महानिधिः

ມີມື ມີຕີນ ແລະມີປາກ ພຣະອົງເປັນຜູ້ເຜີຍແຜ່ຈາຣິຕອັນຖືກຕ້ອງທັງປວງ; ສົມບູນດ້ວຍຍານ ແລະວິຍານ ແລະເປັນຄັງບຸນອັນໃຫຍ່.

Verse 9

गुणानां हि महाराज आकरः सत्यपंडितः । कुर्वंति च महाधर्मं सत्यवंतो महौजसः

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຜູ້ມີສັດຈະ ແລະປັນຍາ ແທ້ໆແມ່ນເຫມືອງແຫ່ງຄຸນຄ່າ; ແລະຜູ້ມີສັດຈະຜູ້ມີພະລັງໃຫຍ່ ຍ່ອມປະພຶດທຳອັນສູງສຸດ.

Verse 10

तं धर्मं दृष्टवंतः स्म भवंतं कामरूपिणम् । भवंतं कामकर्तारमीदृशं सत्यवादिनम्

ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນທຳນັ້ນແທ້—ຄືທ່ານນີ້ເອງ—ຜູ້ສາມາດແປງຮູບໄດ້ຕາມໃຈ, ຜູ້ບັນດານໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາສຳເລັດ, ແລະເປັນຜູ້ເວົ້າສັດຈະເຊັ່ນນີ້.

Verse 11

कर्मणा त्रिविधेनापि वयं त्यक्तुं न शक्नुमः । यत्र त्वं तत्र गच्छामः सुसुखं पुण्यमेव च

ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍກຳທັງສາມປະເພດ ພວກເຮົາກໍບໍ່ອາດລະທ່ານໄດ້. ທ່ານໄປທີ່ໃດ ພວກເຮົາກໍໄປທີ່ນັ້ນ—ນຳພາຄວາມສຸກອັນຫຼາຍ ແລະບຸນອັນແນ່ນອນດ້ວຍ.

Verse 12

नरकेपि भवान्यत्र वयं तत्र न संशयः । किं दारैर्धनभोगैश्च किं जीवैर्जीवितेन च

ແມ່ນແຕ່ເປັນນະລົກກໍຕາມ—ບ່ອນໃດທ່ານຢູ່ ພວກເຮົາກໍຈະຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ. ຄູ່ຄອງ ຊັບສິນ ແລະຄວາມເພີດເພີນຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ຍາດພີ່ນ້ອງຈະມີຄ່າອັນໃດ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຊີວິດເອງ?

Verse 13

त्वां विनासुमहाराज तेन नास्त्यत्र कारणम् । त्वयैव सह राजेंद्र वयं यास्याम नान्यथा

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຖ້າຂາດທ່ານ ເລື່ອງນີ້ກໍບໍ່ມີເຫດຜົນແລະບໍ່ມີເປົ້າໝາຍ. ໂອ ຣາເຈນດຣາ, ພວກເຮົາຈະໄປກັບທ່ານເທົ່ານັ້ນ—ບໍ່ມີທາງອື່ນ.

Verse 14

एवं श्रुत्वा वचस्तासां प्रजानां पृथिवीपतिः । हर्षेण महताविष्टः प्रजावाक्यमुवाच ह

ເມື່ອພຣະຣາຊາຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງປະຊາຊົນເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ກໍຖືກຄວາມປິຕິຍິ່ງໃຫຍ່ຫຸ້ມຫໍ້ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕອບປະຊາຊົນ

Verse 15

आगच्छंतु मया सार्द्धं सर्वे लोकाः सुपुण्यकाः । नृपो रथं समारुह्य तया वै कामकन्यया

“ຂໍໃຫ້ສັບພະໂລກທັງປວງ ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍບຸນ ຈົ່ງມາກັບເຮົາ” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາກໍຂຶ້ນລົດຮົບພ້ອມກັບນາງກາມະ-ກັນຍານັ້ນ

Verse 16

रथेन हंसवर्णेन चंद्रबिंबानुकारिणा । चामरैर्व्यजनैश्चापि वीज्यमानो गतव्यथः

ພຣະອົງເດີນທາງດ້ວຍລົດສີດັ່ງຫົງ ຄ້າຍວົງຈັນ; ມີຜູ້ພັດດ້ວຍຈາມະຣາ ແລະພັດວີຊະນີ ພຣະອົງຈຶ່ງໄປຂ້າງໜ້າໂດຍປາສະຈາກຄວາມເຈັບປວດ

Verse 17

केतुना तेन पुण्येन शुभ्रेणापि महीयसा । शोभमानो यथा देवो देवराजः पुरंदरः

ໂດຍບຸນກຸສົນອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະບໍລິສຸດສູງສຸດນັ້ນ—ດຸຈທຸງຊັຍອັນສ່ອງສະຫວ່າງ—ເຂົາໄດ້ສະຫວ່າງໄສ ເຫມືອນພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະ (ປຸຣັນທຣ) ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີ

Verse 18

ऋषिभिः स्तूयमानस्तु बंदिभिश्चारणैस्तथा । प्रजाभिः स्तूयमानश्च ययातिर्नहुषात्मजः

ຖືກສັນລະເສີນໂດຍພວກ຤ິສີ ແລະໂດຍບັນດີກັບພວກຈາຣະນະ ພ້ອມທັງຖືກປະຊາຊົນຍົກຍ້ອງ—ຍະຍາຕິ ບຸດແຫ່ງນະຫຸສະ ກໍປາກົດຢູ່

Verse 19

प्रजाः सर्वास्ततो यानैः समायाता नरेश्वरम् । गजैरश्वै रथैश्चान्यैः प्रस्थिताश्च दिवं प्रति

ຕໍ່ມາ ປະຊາທັງປວງໄດ້ມາຊຸມນຸມພ້ອມຍານພາຫະນະເຂົ້າເຝົ້າພຣະຣາຊາ; ແລ້ວຂຶ້ນຊ້າງ ມ້າ ລົດຮົບ ແລະພາຫະນະອື່ນໆ ອອກເດີນທາງມຸ່ງສູ່ສະຫວັນ

Verse 20

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चान्ये पृथग्जनाः । सर्वे च वैष्णवा लोका विष्णुध्यानपरायणाः

ພຣາຫມັນ ກະສັດຕຣິຍະ ໄວສະຍະ ຊູດຣະ ແລະຜູ້ຄົນຫຼາກຫຼາຍອື່ນໆ—ທຸກຄົນລ້ວນເປັນໄວສະນະວະ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການພິຈາລະນາພຣະວິສະນຸ

Verse 21

तेषां तु केतवः शुक्ला हेमदंडैरलंकृताः । शंखचक्रांकिताः सर्वे सदंडाः सपताकिनः

ທຸງຂອງພວກເຂົາເປັນສີຂາວ ປະດັບດ້ວຍຄັນທຸງຄຳ; ທຸກຜືນມີເຄື່ອງໝາຍສັງຂ໌ແລະຈັກຣະ ພ້ອມເສົາທຸງ ແລະພະຕາກາທີ່ໂບກສະບັດ

Verse 22

प्रजावृंदेषु भासंते पताका मारुतेरिताः । दिव्यमालाधरास्सर्वे शोभितास्तुलसीदलैः

ທ່າມກາງຝູງຊົນທີ່ຊຸມນຸມ ທຸງທີ່ລົມພັດໃຫ້ໂບກສະບັດສ່ອງປະກາຍສວ່າງ; ແລະຜູ້ຖືພວງມາລາທິບທັງປວງ ລ້ວນປະດັບດ້ວຍໃບຕຸລະສີອັນສັກສິດ।

Verse 23

दिव्यचंदनदिग्धांगा दिव्यगंधानुलेपनाः । दिव्यवस्त्रकृता शोभा दिव्याभरणभूषिताः

ອະວະຍະວະຂອງພວກເຂົາຖືກຊະໂລມດ້ວຍຈັນທະນາທິບ ແລະທາດ້ວຍກິ່ນຫອມສະຫວັນ; ຄວາມງາມເພີ່ມພູນດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງທິບ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທິບ।

Verse 24

सर्वे लोकाः सुरूपास्ते राजानमुपजग्मिरे । प्रजाशतसहस्राणि लक्षकोटिशतानि च

ຜູ້ຄົນທັງປວງນັ້ນມີຮູບງາມ ແລະເຂົ້າໄປເຝົ້າພະຣາຊາ; ຈໍານວນປະຊາຊົນມີເຖິງແສນໆ ແລະຍັງທະວີເຖິງລັກສະ-ໂກຕິເປັນຮ້ອຍໆອີກດ້ວຍ।

Verse 25

अर्वखर्वसहस्राणि ते जनाः प्रतिजग्मिरे । ते तु राज्ञा समं सर्वे वैष्णवाः पुण्यकारिणः

ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນອອກເດີນທາງເປັນພັນໆອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ। ພ້ອມກັບພະຣາຊາ ທຸກຄົນໄປດ້ວຍກັນ—ເປັນວັຍສະນະວະ ຜູ້ສັດທາຕໍ່ພຣະວິສນຸ ແລະເປັນຜູ້ກະທໍາບຸນກຸສົນ।

Verse 26

विष्णुध्यानपराः सर्वे जपदानपरायणाः । सुकर्मोवाच । एवं ते प्रस्थिताः सर्वे हर्षेण महतान्विताः

ທຸກຄົນຕັ້ງໃຈໃນການພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ ແລະອຸທິດຕົນໃນການຈະປະ (ສວດມົນ) ແລະການໃຫ້ທານ. ສຸກັມມະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາທັງປວງຈຶ່ງອອກເດີນທາງ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 27

पूरुं पुत्रं महाराज स्वराज्ये परिषिच्य तम् । ऐंद्रं लोकं जगामाथ ययातिः पृथिवीपतिः

ໂອ ມະຫາຣາຊາ! ເມື່ອໄດ້ອະພິເສກພຣະໂອຣົດ ປູຣຸ ໃຫ້ຄອງອຳນາດໃນອານາຈັກຂອງພຣະອົງແລ້ວ ພຣະຍະຍາຕິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ກໍໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະອິນທຣ໌

Verse 28

तेजसा तस्य पुण्येन धर्मेण तपसा तदा । ते जनाः प्रस्थिताः सर्वे वैष्णवं लोकमुत्तमम्

ຕໍ່ມາ ໂດຍລັດສະຫມີແຫ່ງບຸນຍະທີ່ເກີດຈາກທຳມະ ແລະ ຕະປະ ປະຊາຊົນທັງປວງນັ້ນກໍອອກເດີນທາງໄປສູ່ໄວສະນະວະໂລກອັນສູງສຸດ

Verse 29

ततो देवाः सगंधर्वाः किन्नराश्चारणास्तथा । सहिता देवराजेन आगताः संमुखं तदा

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍ ຄັນທັຣວະ, ກິນນະຣະ ແລະ ຈາຣະນະ ໂດຍມີເທວະຣາຊ ພຣະອິນທຣ໌ ນຳພາ ກໍມາພົບປະຕໍ່ໜ້າໃນການນັ້ນ

Verse 30

तस्यैवापि नृपेंद्रस्य पूजयंतो नृपोत्तम । इंद्र उवाच । स्वागतं ते महाराज मम गेहं समाविश

ເມື່ອພຣະນຣິເປນທຣ໌ນັ້ນກຳລັງຖືກສັກກາລະບູຊາ ໂອ ນຣິໂປດຕະມະ! ພຣະອິນທຣ໌ຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ຂໍຕ້ອນຮັບ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຈົ່ງເຂົ້າສູ່ເຮືອນຂອງເຮົາ”

Verse 31

अत्र भोगान्प्रभुंक्ष्व त्वं दिव्यान्कामान्मनोऽनुगान् । राजोवाच । सहस्राक्ष महाप्राज्ञ तव पादांबुजद्वयम्

“ຢູ່ນີ້ ເຈົ້າຈົ່ງເສວຍສຸກໂພກະທິບ ຕາມປາຖະໜາ—ກາມະທີ່ຕາມໃຈ” ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ “ໂອ ສະຫັດສະຣາກສະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ພຣະບາດດອກບົວທັງສອງຂອງທ່ານ…”

Verse 32

नमस्करोम्यहं देव ब्रह्मलोकं व्रजाम्यहम् । देवैः संस्तूयमानश्च ब्रह्मलोकं जगाम ह

“ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ພຣະພົມໂລກ” ເມື່ອໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຈາກເທວະທັງຫຼາຍ ລາວກໍໄດ້ເດີນທາງໄປພຣະພົມໂລກແທ້ໆ।

Verse 33

पद्मयोनिर्महातेजाः सार्धं मुनिवरैस्तदा । आतिथ्यं च चकारास्य पाद्यार्घादि सुविष्टरैः

ຕໍ່ມາ ພຣະພົມຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ຜູ້ມີຮັດສະມີອັນຍິ່ງ ພ້ອມດ້ວຍມຸນີຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ຈັດພິທີຕ້ອນຮັບແຂກ—ຖວາຍນ້ຳລ້າງຕີນ (ປາດຍະ), ອັຣຄະຍະ ແລະອື່ນໆ ຢ່າງດີເລີດ।

Verse 34

उवाच विष्णुलोकं हि प्रयाहि त्वं स्वकर्मणा । एवमाभाषिते धात्रा जगाम शिवमंदिरम्

ລາວກ່າວວ່າ “ດ້ວຍບຸນແຫ່ງກຳຂອງເຈົ້າເອງ ຈົ່ງໄປສູ່ວິສນຸໂລກແທ້ໆ” ເມື່ອຖືກທ່ານທາຕຣິ (ຜູ້ສ້າງ) ກ່າວດັ່ງນີ້ ລາວກໍໄປຍັງວິຫານຂອງພຣະສິວະ।

Verse 35

चक्रे आतिथ्यपूजां च उमया सह शंकरः । तस्यै वापि नृपेंद्रस्य राजानमिदमब्रवीत्

ພຣະສັງກະຣະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ ໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຕ້ອນຮັບແຂກ; ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ກະສັດນັ້ນ ຜູ້ເປັນນຣິເປນທຣະ ເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດທັງຫຼາຍ।

Verse 36

कृष्णभक्तोसि राजेंद्र ममापि सुप्रियो भवान् । ततो ययाते राजेंद्र वस त्वं मम मंदिरम्

ໂອ ຣາເຈນທຣະ ເຈົ້າເປັນພັກຕະຂອງພຣະກຣິສນະ ແລະເຈົ້າກໍເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ। ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ກະສັດຢະຍາຕິ ຈົ່ງພັກອາໄສຢູ່ໃນມັນດິຣຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ।

Verse 37

सर्वान्भोगान्प्रभुंक्ष्व त्वं दुःखप्राप्यान्हि मानुषैः । अंतरं नास्ति राजेंद्र मम विष्णोर्न संशयः

ໂອ ກະສັດເຫນືອກະສັດທັງປວງ ທ່ານຈົ່ງເສວຍສຸກພົບພາບທັງຫມົດ ທີ່ມະນຸດໄດ້ມາດ້ວຍການທົນທຸກ. ໂອ ຣາເຈນດຣ ລະຫວ່າງຂ້າພະເຈົ້າກັບພຣະວິສນຸ ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 38

योसौ विष्णुस्वरूपेण स वै रुद्रो न संशयः । यो रुद्रो विद्यते राजन्स च विष्णुः सनातनः

ຜູ້ໃດທີ່ດຳລົງຢູ່ໃນຮູບແຫ່ງພຣະວິສນຸ ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນພຣະຣຸດຣ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລະ ໂອ ກະສັດ, ພຣະຣຸດຣທີ່ມີຢູ່ນັ້ນ ກໍແມ່ນພຣະວິສນຸຜູ້ນິລັນດອນນັ້ນເອງ.

Verse 39

उभयोरंतरं नास्ति तस्माच्चैव वदाम्यहम् । विष्णुभक्तस्यपुण्यस्यस्थानमेवददाम्यहम्

ລະຫວ່າງທັງສອງບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວວ່າ: ບຸນກຸສົນຂອງຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະວິສນຸນັ້ນເອງ ຂ້າພະເຈົ້າປະກາດປະທານໃຫ້ເປັນຖານທີ່ສັກສິດ ເປັນທີ່ພຳນັກອັນຄວນຄ່າ.

Verse 40

तस्मादत्र महाराज स्थातव्यं हि त्वयानघ । एवमुक्तः शिवेनापि ययातिर्हरिवल्लभः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນບາບ ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງພັກຢູ່ທີ່ນີ້ແທ້. ເມື່ອພຣະສິວະຕັດດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຢະຍາຕິ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຫຣິ ກໍຮັບຄຳສອນນັ້ນ.

Verse 41

भक्त्या प्रणम्य देवेशं शंकरं नतकंधरः । एतत्सर्वं महादेव त्वयोक्तमिह सांप्रतम्

ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ລາວໄດ້ກາບນະມັດສະການພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ກ້ມສີສະແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາເທວ ທຸກຢ່າງນີ້ ບັດນີ້ ພຣະອົງໄດ້ຕັດໄວ້ຢູ່ນີ້ແລ້ວ”

Verse 42

युवयोरंतरं नास्ति एका मूर्तिर्द्विधाभवत् । वैष्णवं गंतुमिच्छामि पादौ तव नमाम्यहम्

ລະຫວ່າງທ່ານທັງສອງບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ; ຮູບທິບດຽວໄດ້ແຍກເປັນສອງ. ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາໄປສູ່ໂລກໄວສະນະວະ—ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບາດຂອງທ່ານ.

Verse 43

एवमस्तु महाराज गच्छ लोकं तु वैष्णवम् । समादिष्टः शिवेनापि प्रतस्थे वसुधाधिपः

“ໃຫ້ເປັນແນວນັ້ນເຖີດ ມະຫາຣາຊ; ຈົ່ງໄປສູ່ໂລກໄວສະນະວະແທ້ໆ.” ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງຈາກພຣະສິວະດ້ວຍ ກະສັດຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນກໍອອກເດີນທາງ.

Verse 44

पृथ्वीशस्तैर्महापुण्यैर्वैष्णवैर्विष्णुवल्लभैः । नृत्यमानैस्ततस्तैस्तु पुरतस्तस्य भूपतेः

ຕໍ່ໜ້າກະສັດຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນນັ້ນ ມີເຫຼົ່າໄວສະນະວະຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະວິສະນຸ—ຟ້ອນລໍາໄປມາຢູ່ຂ້າງໜ້າພຣະອົງ.

Verse 45

शंखशब्दैः सुपापघ्नैः सिंहनादैः सुपुष्कलैः । जगाम निःस्वनै राजा पूज्यमानः सुचारणैः

ທ່າມກາງສຽງສັງຂ໌ອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ທໍາລາຍບາບ ແລະສຽງຄໍາຮ້ອງສິງຫາອັນກັງວານແຮງ ກະສັດກໍເດີນທາງໄປພ້ອມສຽງກອງກັບກັງວານ ໂດຍຖືກສັກກາລະຈາກຈາຣະນະຜູ້ສູງສົ່ງ.

Verse 46

सुस्वरैर्गीयमानस्तु पाठकैः शास्त्रकोविदैः । गायंति पुरतस्तस्य गंधर्वा गीततत्पराः

ພຣະອົງຖືກຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນດ້ວຍສຽງອັນໄພເຣາະໂດຍຜູ້ອ່ານຜູ້ຊໍານານໃນຄໍາພີ; ແລະເຫຼົ່າກັນທັຣວະຜູ້ອຸທິດໃຈໃນບົດເພງ ກໍຮ້ອງນໍາໜ້າພຣະອົງ.

Verse 47

ऋषिभिः स्तूयमानश्च देववृंदैः समन्वितैः । अप्सरोभिः सुरूपाभिः सेव्यमानः स नाहुषिः

ນະຫຸສະນັ້ນ ຖືກລິສີທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ ແລະຖືກຫມູ່ເທວະລ້ອມຮອບ; ມີອັບສະຣາຜູ້ງາມຄອຍປະນົມບໍລິການ.

Verse 48

गंधर्वैः किन्नरैः सिद्धैश्चारणैः पुण्यमंगलैः । साध्यैर्विद्याधरै राजा मरुद्भिर्वसुभिस्तथा

ພະຣາຊາມີຄັນທັຣວະ, ກິນນະຣະ, ສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະຜູ້ບໍລິສຸດເປັນມົງຄຸນ ຕິດຕາມ; ພ້ອມດ້ວຍ ສາດຫຍະ, ວິທຍາທະຣະ, ມະຣຸດ ແລະ ວະສຸ.

Verse 49

रुद्रैश्चादित्यवर्गैश्च लोकपालैर्दिगीश्वरैः । स्तूयमानो महाराजस्त्रैलोक्येन समंततः

ມະຫາຣາຊານັ້ນ ຖືກຣຸດຣະ, ກຸ່ມອາທິຕະຍະ, ລົກປາລ ແລະ ເຈົ້າແຫ່ງທິດທັງຫຼາຍ ສັນລະເສີນຮອບດ້ານ; ໄດ້ຮັບການສະຫຼອງໃນໄຕຣໂລກທຸກທິດ.

Verse 50

ददृशे वैष्णवं लोकमनौपम्यमनामयम् । विमानैः कांचनै राजन्सर्वशोभासमाविलैः

ໂອ ພະຣາຊາ, ພຣະອົງໄດ້ເຫັນໂລກໄວສະນະວະ ອັນບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ ແລະປອດພົ້ນຈາກຄວາມທຸກທັງປວງ; ທົ່ວທຸກແຫ່ງເຕັມໄປດ້ວຍວິມານຄຳທີ່ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຄວາມງາມທຸກປະການ.

Verse 51

हंसकुंदेंदुधवलैर्विमानैरुपशोभितैः । प्रासादैः शतभौमैश्च मेरुमंदरसंनिभैः

ໂລກນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍວິມານຂາວດັ່ງຫົງ, ດອກກຸນດະ ແລະ ດວງຈັນ; ພ້ອມທັງປາສາດຮ້ອຍຊັ້ນ ຄ້າຍພູເມຣຸ ແລະ ພູມັນດະຣະ.

Verse 52

शिखरैरुल्लिखद्भिश्च स्वर्व्योमहाटकान्वितैः । जाज्वल्यमानैः कलशैः शोभते सुपुरोत्तमम्

ນະຄອນອັນປະເສີດຍິ່ງນັ້ນສ່ອງປະກາຍ—ຍອດສູງໆດຸດດັ່ງຈະຂູດຟ້າສະຫວັນ; ປະດັບດ້ວຍຄຳທິບ ແລະມີກະລະສະ (kalaśa) ທີ່ລຸກເຮືອງເປັນມົງກຸດ.

Verse 53

तारागणैर्यथाकाशं तेजः श्रिया प्रकाशते । प्रज्वलत्तेजोज्वालाभिर्लोचनैरिव लोकते

ດັ່ງຟ້າທີ່ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍສິຣີແລະແສງຈາກຝູງດາວຫຼາຍຫຼາຍ ສະນັ້ນ (ທີ່ພຳນັກນັ້ນ) ກໍປາກົດຮຸ່ງເຮືອງ—ຄືຖືກເບິ່ງດ້ວຍດວງຕາທີ່ເປັນເປວໄຟແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງ.

Verse 54

नानारत्नैर्हरेर्लोकः प्रहसद्दशनैरिव । समाह्वयति तान्पुण्यान्वैष्णवान्विष्णुवल्लभान्

ໂລກຂອງພຣະຫຣິທີ່ປະດັບດ້ວຍຮັດຕະນະນານາຊະນິດ ດຸດດັ່ງຮອຍຍິ້ມທີ່ມີຟັນສະຫວ່າງວາບ ຄືກຳລັງເຊີນເອີ້ນເຫຼົ່າໄວສະນະວະຜູ້ມີບຸນ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະວິດສະນຸ.

Verse 55

ध्वज व्याजेन राजेंद्र चलिताग्रैः सुपल्लवैः । श्वसनांदोलितैस्तैश्च ध्वजाग्रैश्च मनोहरैः

ໂອ ພຣະຣາຊາເອກ! ໃນນາມວ່າເປັນທຸງ ປາຍໃບອ່ອນອັນງາມນຸ່ມນວນ—ໄຫວຢູ່ທີ່ປາຍ ແລະຖືກລົມໂຍກ—ປາກົດຄືຍອດທຸງອັນນ່າຊົມ.

Verse 56

हेमदंडैश्च घंटाभिः सर्वत्रसमलंकृतम् । सूर्यतेजः प्रकाशैश्च गोपुराट्टालकैस्ततः

ທີ່ນັ້ນຖືກປະດັບທົ່ວທຸກແຫ່ງດ້ວຍຄັນທອງແລະກະດິ່ງ; ແລະທີ່ນັ້ນມີໂກປຸຣະ (gopura) ຫໍປະຕູ ແລະຫໍສູງຕັ້ງຕະຫຼອດ ຈຶ່ງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍແສງດຸດດັ່ງຕະວັນ.

Verse 57

गवाक्षैर्जालमालैश्च वातायनमनोहरैः । प्रतोलीनां प्रकाशैश्च प्राकारैर्हेमरूपकैः

ດ້ວຍປ່ອງຢ້ຽມລາຍຕາຂ່າຍ ແລະພວງມາລາຮູບຕາຂ່າຍ, ດ້ວຍລະບຽງອັນນ່າຊົມ; ດ້ວຍປະຕູທາງເຂົ້າທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະກຳແພງຮູບດັ່ງຄຳ ສະຖານນັ້ນຈຶ່ງສົດງາມສັກສິດ।

Verse 58

तोरणैः सुपताकाभिर्नानाशब्दैः सुमंगलैः । कलशाग्रैश्चक्रबिंबै रविबिंबसमप्रभैः

ດ້ວຍປະຕູປະດັບໂຕຣະນະ ແລະທຸງງາມ; ດ້ວຍສຽງມົງຄຸນຫຼາກຫຼາຍ; ແລະດ້ວຍຍອດກະລະສະອັນສັກສິດ ກັບເຄື່ອງໝາຍຈັກຣະເປັນວົງ ທີ່ສ່ອງພຣະພາບເທົ່າດວງອາທິດ।

Verse 59

सुभोगैः शतकक्षैश्च निर्जलांबुदसन्निभैः । दंडच्छत्रसमाकीर्णैः कलशैरुपशोभितैः

ປະດັບດ້ວຍຄວາມສຸກສະດວກອັນດີ ແລະຫ້ອງນັບຮ້ອຍ, ຄ້າຍເມກທີ່ບໍ່ມີນ້ຳ; ແອອັດດ້ວຍຄັນທອນແລະຮົ່ມພິທີ, ແລະງາມຂຶ້ນດ້ວຍກະລະສະເປັນຍອດປະດັບ।

Verse 60

प्रावृट्कालांबुदाकारैर्मदिरैरुपशोभितैः । कलशैः शोभमानैस्तैरृक्षैर्द्यौरिव भूतलम्

ແຜ່ນດິນທີ່ປະດັບດ້ວຍກະລະສະທີ່ສ່ອງປະກາຍເຫຼົ່ານັ້ນ—ພອງຄ້າຍເມກລະດູຝົນ ແລະງາມດ້ວຍມະດິຣາ—ດູປານຟ້າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍດາວ຤ກສະ।

Verse 61

दंडजालपताकाभिरृक्षजालसमप्रभैः । तादृशैः स्फाटिकाकारैः कांतिशंखेंदुसन्निभैः

ດ້ວຍແຖວຄັນທອນ ແລະທຸງທີ່ພັດພິ້ວ, ສ່ອງປະກາຍຄ້າຍຂ່າຍດາວ; ແລະດ້ວຍຮູບຮ່າງດັ່ງສະຟາຕິກະ(ຜົນຶກ), ສະຫວ່າງໄສ—ຄ້າຍຄວາມງາມຂອງສັງຂ໌ ແລະດວງຈັນ।

Verse 62

हेमप्रासादसंबाधैर्नानाधातुमयैस्ततः । विमानैरर्बुदसंख्यैः शतकोटिसहस्रकैः

ໃນດິນແດນນັ້ນ ມີພະປາສາດຄຳທີ່ສ້າງດ້ວຍໂລຫະຫຼາຍຊະນິດຢູ່ແນ່ນຂະໜາດ; ແລະມີວິມານ—ລົດທິບບິນ—ນັບເປັນອັຣບຸດ (ສິບລ້ານ) ເປັນຮ້ອຍ ເປັນໂກຕິ ແລະເປັນພັນໆ ຢູ່ທົ່ວໄປ.

Verse 63

सर्वभोगयुतैश्चैव शोभते हरिपत्तनम् । यैः समाराधितो देवः शंखचक्रगदाधरः

ນະຄອນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ ສ່ອງປະກາຍ ອຸດົມດ້ວຍຄວາມສຸກສົມບັດທຸກປະການ; ມັນງາມສະຫງ່າສໍາລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ອາຣາທະນາພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະຄະທາ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 64

ते प्रसादात्तस्य तेषु निवसंति गृहेषु च । सर्वपुण्येषु दिव्येषु भोगाढ्येषु च मानवाः

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ມະນຸດທັງຫຼາຍໄດ້ຢູ່ອາໄສໃນເຮືອນເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະເສວຍສຸກສົມບັດທຸກປະການ ອັນເປັນບຸນ ເປັນທິບ ແລະອຸດົມດ້ວຍຄວາມສຸກ.

Verse 65

वैष्णवाः पुण्यकर्माणो निर्धूताशेषकल्मषाः । एवंविधैर्गृहैः पुण्यैः शोभितं विष्णुमंदिरम्

ບັນດາໄວສະນະວະ ຜູ້ປະພຶດກຸສົນກຳ ແລະຖືກຊໍາລະມົນທິນທັງປວງໃຫ້ໝົດສິ້ນ ຈຶ່ງປະດັບພຣະວິສນຸມັນດິຣ ໃຫ້ງາມສະຫງ່າດ້ວຍເຮືອນອັນເປັນບຸນເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 66

नानावृक्षैः समाकीर्णं वनैश्चंदनशोभितैः । सर्वकामफलै राजन्सर्वत्र समलंकृतम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ສະຖານນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ນານາຊະນິດ; ປ່າພົງງາມດ້ວຍໄມ້ຈັນທະນາ, ແລະທົ່ວທຸກແຫ່ງຖືກປະດັບດ້ວຍໝາກໄມ້ທີ່ປະທານຜົນໃຫ້ສໍາເລັດທຸກຄວາມປາດຖະໜາ.

Verse 67

वापीकुंडतडागैश्च सारसैरुपशोभितैः । हंसकारंडवाकीर्णैः कल्हारैरुपशोभितैः

ສະຖານນັ້ນປະດັບດ້ວຍບໍ່ນ້ຳ ຄຸ້ມນ້ຳ ແລະສະຫຼອງນ້ຳ ງາມດ້ວຍທະເລສາບທັງຫຼາຍ; ເຕັມໄປດ້ວຍຫົງ ແລະນົກກາຣັນດະວະ ແລະຍິ່ງສົດງາມດ້ວຍດອກບົວກັລຫາຣະທີ່ບານ

Verse 68

शतपत्रैर्महापद्मैः पद्मोत्पलविराजितैः । कनकोत्पलवर्णैश्च सरोभिश्च विराजते

ທີ່ນັ້ນສ່ອງປະກາຍດ້ວຍມະຫາປັດມະກີບຮ້ອຍ ງາມເດັ່ນດ້ວຍດອກປັດມະ ແລະອຸດປະລະ; ແລະຍັງຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍທະເລສາບທີ່ສົ່ງປະກາຍສີທອງດຸດດອກບົວທອງ

Verse 69

वैकुंठं सर्वशोभाढ्यं देवोद्यानैरलंकृतम् । दिव्यशोभासमाकीर्णं वैष्णवैरुपशोभितम्

ໄວກຸນຖະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມງາມທຸກປະການ ປະດັບດ້ວຍອຸທະຍານທິບຂອງເທວະ; ເຕັມໄປດ້ວຍລັດສະໝີສະຫວັນ ແລະຍິ່ງງາມດ້ວຍຫມູ່ໄວສະນະວະ ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະວິສະນຸ

Verse 70

वैकुंठं ददृशे राजा मोक्षस्थानमनुत्तमम् । देववृंदैः समाकीर्णं ययातिर्नहुषात्मजः

ພຣະຣາຊາຢະຍາຕິ ບຸດແຫ່ງນະຫຸສະ ໄດ້ເຫັນໄວກຸນຖະ—ທີ່ພຳນັກແຫ່ງໂມກສະອັນສູງສຸດ—ຊຶ່ງແນ່ນຂັດດ້ວຍຫມູ່ເທວະ

Verse 71

प्रविवेश पुरं रम्यं सर्वदाहविवर्जितम् । ददृशे सर्वक्लेशघ्नं नारायणमनामयम्

ພຣະອົງເຂົ້າສູ່ນະຄອນອັນງາມ ທີ່ປອດຈາກຄວາມເຜົາໄໝ້ແຫ່ງທຸກຂ໌ທັງປວງ; ແລະໄດ້ເຫັນພຣະນາຣາຍະນະ—ຜູ້ປອດໂລກ—ຜູ້ທຳລາຍຄວາມໂສກແລະຄວາມຄັບແຄ້ນທັງສິ້ນ

Verse 72

विमानैरुपशोभंतं सर्वाभरणशालिनम् । पीतवासं जगन्नाथं श्रीवत्सांकं महाद्युतिम्

ຖືກປະດັບປະດາດ້ວຍວິມານທິບຢູ່ຮອບຂ້າງ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກປະການ; ພຣະຈັກກະນາຖນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ມີເຄື່ອງໝາຍ «ສຣີວັດສະ» ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 73

वैनतेयसमारूढं श्रियायुक्तं परात्परम् । सर्वेषां देवलोकानां यो गतिः परमेश्वरः

ປະທັບເທິງວາຍນະເຕຍະ (ກະຣຸດ) ພ້ອມດ້ວຍສຣີ (ລັກສະມີ) ແລະຢູ່ເຫນືອກວ່າສູງສຸດ; ພຣະອົງແມ່ນປຣະເມສະວະຣະ ເປັນທີ່ພຶ່ງແລະເປົ້າໝາຍສູງສຸດຂອງໂລກເທວະທັງປວງ।

Verse 74

परमानंदरूपेण कैवल्येन विराजते । सेव्यमानं महालोकैःसुपुण्यैर्वैष्णवैर्हरिम्

ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງໃນຮູບແຫ່ງປຣະມານັນທະ ແລະຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍສະຫງ່າຂອງໄກວັລຍະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ); ພຣະຫຣິໄດ້ຮັບການບູຊາຮັບໃຊ້ຈາກວາຍສະນະວະຜູ້ມີບຸນສູງ ແລະໃຈມະຫາ।

Verse 75

देववृंदैः समाकीर्णं गंधर्वगणसेवितम् । अप्सरोभिर्महात्मानं दुःखक्लेशापहं हरिम्

ພຣະຫຣິ—ຜູ້ມີໃຈມະຫາ ແລະກຳຈັດທຸກຂ໌ກະເລດ—ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຫມູ່ເທວະ ມີຄະນະກັນທັຣວະຮັບໃຊ້ ແລະອັບສະຣາກໍຢູ່ຄຽງຂ້າງ।

Verse 76

नारायणं ननामाथ स्वपत्न्या सह भूपतिः । प्रणेमुर्मानवाः सर्वे वैष्णवा मधुसूदनम्

ແລ້ວກະສັດພ້ອມມະເຫສີໄດ້ນ້ອມກາຍນະມັດສະການພຣະນາຣາຍະນະ; ແລະປະຊາຊົນທັງປວງ—ຜູ້ເປັນວາຍສະນະວະ—ໄດ້ກົ້ມກາຍກຣາບແບບສາດຕາງຄະຕໍ່ພຣະມະທຸສູດນະ।

Verse 77

गता ये वैष्णवाः सर्वे सह राज्ञा महामते । पादांबुजद्वयं तस्य नेमुर्भक्त्या महामते

ແລ້ວບັນດາໄວສະນະວະທັງປວງ ພ້ອມກັບພະຣາຊາ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ຄູ່ພະບາດດຸດດອກບົວຂອງພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາ।

Verse 78

प्रणमंतं महात्मानं राजानं दीप्ततेजसम् । तमुवाच हृषीकेशस्तुष्टोऽहं तव सुव्रत

ເມື່ອພະຣາຊາຜູ້ມີຣັດສະມີສະຫວ່າງໄສ ແລະມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ກົ້ມກາບຢູ່ ພຣະຫຣິສີເກສະຕັດດ້ວຍຄວາມພໍພຣະໄທວ່າ “ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ”

Verse 79

वरं वरय राजेंद्र यत्ते मनसि वर्तते । तत्ते ददाम्यसंदेहं मद्भक्तोसि महामते

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາກະສັດ ຈົ່ງເລືອກພອນ—ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ໂດຍບໍ່ສົງໄສ ເພາະເຈົ້າເປັນພັກຕະຂອງເຮົາ ໂອ ຜູ້ໃຈກວ້າງໃຫຍ່

Verse 80

राजोवाच । यदि त्वं देवदेवेश तुष्टोसि मधुसूदन । दासत्वं देहि सततमात्मनश्च जगत्पते

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ “ຖ້າພຣະອົງ ໂອ ຈອມເທວະເໜືອເທວະ ໂອ ມະທຸສູທະນະ ພໍພຣະໄທ ຂໍຈົ່ງປະທານໃຫ້ຂ້າພະອົງໄດ້ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ພຣະອົງຕະຫຼອດໄປ ໂອ ຈອມແຫ່ງຈັກກະວານ”

Verse 81

विष्णुरुवाच । एवमस्तु महाभाग मम भक्तो न संशयः । लोके मम महाराज स्थातव्यमनया सह

ພຣະວິສະນຸຕັດວ່າ “ໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ ເຈົ້າເປັນພັກຕະຂອງເຮົາແທ້—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ໃນໂລກຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະພັກອາໄສຢູ່ຮ່ວມກັບນາງ”

Verse 82

एवमुक्तो महाराजो ययातिः पृथिवीपतिः । प्रसादात्तस्य देवस्य विष्णुलोकं प्रसाधितम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມະຫາຣາຊາ ຢະຢາຕິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ໄດ້ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເທວະນັ້ນ ບັນລຸວິສະນຸໂລກອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 83

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थवर्णने ययातिचरित्रे ययातेः स्वर्गारोहणं नाम त्र्यशीतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານ ພູມິຂັນດະ—ໃນນິທານເວນະ ການພັນນາປິຕຣຕີຣຖະ ແລະປະຫວັດພຣະຣາຊາຢະຢາຕິ—ບົດທີ 83 ຊື່ “ການຂຶ້ນສະຫວັນຂອງຢະຢາຕິ” ສິ້ນສຸດລົງ।