Adhyaya 8

Verse 1

कश्यप उवाच । स गर्भे व्याकुलो जातः खिद्यमानो दिने दिने । दुःखाक्रांतो हि धर्मात्मा सर्वपीडाभिपीडितः

ກັດຊະຍະປະກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນຄັນ ລາວກໍວ້າວຸ່ນຫວັ່ນໄຫວ ແລະຖືກທຸກຂ໌ທົນທານເພີ່ມຂຶ້ນທຸກມື້. ຜູ້ມີຈິດທຳນັ້ນຖືກຄວາມໂສກຄອບງຳ ແລະຖືກຄວາມທຸກທຸກປະການບີບຄັ້ນ.

Verse 2

अधोमुखस्तु गर्भस्थो मोहजालेन बंधितः । आधिव्याधिसमाक्रांतो हाहाभूतो विचेतनः

ຕົວອ່ອນໃນຄັນທີ່ຫັນໜ້າລົງ ຖືກຕາຂ່າຍແຫ່ງໂມຫະຜູກມັດ. ຖືກຄວາມທຸກໃຈແລະໂລກກາຍຮຸກຮານ ຈຶ່ງຮ້ອງ “ຮາຍ ຮາຍ” ຢ່າງອ່ອນແອ ແລະຕົກສູ່ຄວາມບໍ່ຮູ້ສຶກ.

Verse 3

दुःखेन महताविष्टो ज्ञानमाह प्रपीडितः । आत्मोवाच । तव वाक्यं महाप्राज्ञ न कृतं तु मया तदा

ຖືກທຸກຂ໌ໃຫຍ່ຄອບງຳ ແລະຖືກຄວາມຄັບແຄ້ນບີບຄັ້ນ ຍານະຈຶ່ງເວົ້າ. ອາດມັນກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະພຶດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານ.”

Verse 4

ध्यानेन वार्यमाणोपि पतितो मोहसंकटे । तस्माद्रक्ष महाप्राज्ञ गर्भवासात्सुदारुणात्

ແມ່ນແຕ່ຖືກຫ້າມດ້ວຍສະມາທິ ກໍຍັງອາດຕົກລົງໃນອັນຕະລາຍແຫ່ງໂມຫະໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າຈາກການຢູ່ໃນຄັນອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງ

Verse 5

ज्ञानमुवाच । मया त्वं वारितो ह्यात्मन्कृतं वाक्यं न चैव मे । पंचात्मकैर्महाक्रूरैः पातितो गर्भसंकटे

ຍານະເວົ້າວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແຫ່ງອາຕະມາ ຂ້າໄດ້ເຕືອນເຈົ້າແລ້ວ ແຕ່ຄໍາຂ້າບໍ່ຖືກຟັງ. ໂດຍອໍານາດອັນໂຫດຮ້າຍຢ່າງຫນັກ ທີ່ເປັນຫ້າປະການ ເຈົ້າຖືກຜັກຕົກໃນພະຍຸໄພແຫ່ງຄັນ”

Verse 6

इदानीं गच्छ त्वं ध्यानं तस्मात्संप्राप्स्यसे सुखम् । गर्भवासाद्भविष्यस्ते मोक्ष एव न संशयः

ບັດນີ້ ຈົ່ງເຂົ້າສູ່ສະມາທິ; ຈາກນັ້ນເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ. ແລະດ້ວຍ (ປະສົບການຊໍາລະ) ການຢູ່ໃນຄັນ ມົກສະຈະມາຫາເຈົ້າ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 7

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ज्ञात्वा ज्ञानस्य तत्त्वताम् । ध्यानमाहूय प्रोवाच श्रूयतां वचनं मम

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍານັ້ນ ແລະເຂົ້າໃຈສັດທຳແຫ່ງຍານະຢ່າງແທ້ຈິງ ລາວຈຶ່ງເອີ້ນທະຍານະມາ ແລະກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ຟັງຄໍາຂ້າ”

Verse 8

त्वामहं शरणं प्राप्तो ध्यान मां रक्ष नित्यशः । एवमस्तु महाप्राज्ञ ध्यानमाह महामतिम्

“ຂ້າພະເຈົ້າມາພຶ່ງພາເຈົ້າເປັນທີ່ພຶ່ງ; ໂອ ທະຍານະ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າທຸກເວລາ” “ເປັນເຊັ່ນນັ້ນເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່” ທະຍານະກ່າວແກ່ຜູ້ມີໃຈສູງສົ່ງນັ້ນ

Verse 9

एतद्वाक्यं ततः श्रुत्वा आत्मा वै ध्यानमागतः । ध्यानेन हि समं गर्भे संस्थितो मोहवर्जितः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ອາດມັນກໍເຂົ້າສູ່ທະຍານ; ດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງທະຍານ ຈຶ່ງຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນຄັນ ແລະພົ້ນຈາກໂມຫະ.

Verse 10

यदा ध्यानं गतो ह्यात्मा विस्मृतं गर्भजं भयम् । स द्वाभ्यां सहितस्तत्र आत्मा मोह विना कृतः

ເມື່ອອາດມັນເຂົ້າສູ່ທະຍານ ຄວາມຢ້ານທີ່ເກີດຈາກການຢູ່ໃນຄັນກໍຖືກລືມ; ແລ້ວທີ່ນັ້ນ ມີສອງພາກຮ່ວມດ້ວຍ ອາດມັນກໍຖືກເຮັດໃຫ້ພົ້ນໂມຫະ.

Verse 11

चिंतयन्नेव वै नित्यमात्मकं सुखमेव हि । इतो निष्क्रांतमात्रस्तु त्यजे पंचात्मकं वपुः

ຜູ້ທີ່ພິຈາລະນາຢູ່ເປັນນິດແຕ່ຄວາມສຸກອັນເປັນອາດມັນລ້ວນໆ ເມື່ອພຶ່ງອອກຈາກນີ້ ກໍລະທິ້ງກາຍທີ່ປະກອບດ້ວຍທາດຫ້າ.

Verse 12

एवं चिंतयते नित्यं गर्भवासगतः प्रभुः । सूतिकाले तु संप्राप्ते प्राजापत्ये वरानने

ດັ່ງນີ້ ພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນຄັນ ຍ່ອມພິຈາລະນາຢູ່ເປັນນິດ; ແລະເມື່ອເຖິງເວລາຄອດ ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ ກໍເປັນໄປຕາມພຣະບັນຊາຂອງປຣະຊາປະຕິ.

Verse 13

वायुना चलितो गर्भः प्राणेनापि बलीयसा । योनिर्विकासमायाति चतुर्विंशांगुलं तदा

ດ້ວຍວາຍຸອັນແຂງແຮງຍິ່ງກວ່າປຣານ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄັນເຄື່ອນໄຫວ; ແລ້ວມົດລູກເປີດອອກ ແລະຂະຫຍາຍເຖິງຊາວສີ່ນິ້ວໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 14

पंचविंशांगुलो गर्भस्तेन पीडा विजायते । एवं संपीड्यमानस्तु मूर्च्छया मूर्च्छितः प्रिये

ເມື່ອຕົວອ່ອນມີຄວາມຍາວປະມານຊາວຫ້ານິ້ວ ຄວາມເຈັບປວດຮຸນແຮງກໍເກີດຂຶ້ນ. ຖືກບີບຄັ້ນແລະຄັບແຄບຢ່າງນັ້ນ ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ລາວກໍສະລົບໄປດ້ວຍອາການມືດມົນ।

Verse 15

पतितो भूमिभागे तु ज्ञानध्यानसमन्वितः । प्राजापत्येन दिव्येन वायुना स पृथक्कृतः

ແມ່ນແຕ່ຕົກລົງໃນພື້ນດິນສ່ວນໜຶ່ງ ລາວຍັງປະກອບດ້ວຍປັນຍາແລະສະມາທິ. ດ້ວຍລົມທິບທີ່ເກີດຈາກພຣະປຣະຊາປະຕິ ລາວຖືກແຍກອອກ (ຈາກສ່ວນອື່ນ)។

Verse 16

भूमिसंस्पर्शमात्रेण ज्ञानध्याने तु विस्मृते । संसारबंधसंदिग्ध आत्मा प्रियतया स्थितः

ພຽງແຕ່ສຳຜັດກັບດິນ ປັນຍາແລະສະມາທິກໍຖືກລືມ. ອັດຕາທີ່ລັງເລແລະຖືກຜູກມັດໃນສັງສາຣະ ຍັງຄົງຕິດຢູ່ໃນຄວາມຮັກແລະຄວາມຫຼົງໃຫຼ້.

Verse 17

गुणदोषसमाक्रांतो महामोहसमन्वितः । खाद्यं पानादिकं सर्वमिच्छत्येव दिनेदिने

ຖືກຄຸນແລະໂທດຄອບງຳ ແລະປະກອບດ້ວຍມະຫາໂມຫະ ລາວປາຖະໜາອາຫານ ເຄື່ອງດື່ມ ແລະອື່ນໆ ທັງປວງ ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ.

Verse 18

एवं संपुष्यमाणस्तु आत्मा पंचात्मकैः सह । व्यापितो हींद्रियैः सर्वैर्विषयैः पापकारिभिः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອັດຕາຖືກຫຼ້ຽງດູຢູ່ເລື້ອຍໆ ພ້ອມກັບອົງປະກອບຫ້າປະການ ມັນຖືກແຜ່ຊານໂດຍອິນທຣີທັງປວງ ແລະອາຣົມຂອງອິນທຣີ ອັນນຳໄປສູ່ບາບ.

Verse 19

बांधवानां समोहेन भार्यादीनां तथैव च । आकुलव्याकुलो देवि जायते च दिनेदिने

ໂອ ເທວີ, ເນື່ອງຈາກການກົດດັນຈາກຝູງຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະທຳນອງດຽວກັນຈາກເມຍແລະຜູ້ພຶ່ງພາອື່ນໆ ຄົນຍ່ອມວຸ້ນວາຍ ແລະບໍ່ສະຫງົບຫຼາຍຂຶ້ນທຸກມື້.

Verse 20

महामोहेन संदिग्धो मोहजालगतः प्रभुः । कैवर्तेन यथा बद्धः शकुलो जालबंधनैः

ຖືກມະຫາໂມຫະປົກຄຸມຈົນເກີດຄວາມລັງເລ, ຜູ້ເປັນນາຍຕົກໃນຂ່າຍແຫ່ງຄວາມຫຼົງ—ດັ່ງປາທີ່ຖືກມັດແນ່ນໃນຕາຂ່າຍຂອງຊາວປະມົງ.

Verse 21

चलितुं नैव शक्तोस्ति तथात्मासीत्प्रबंधितः । मोहजालैस्तु तैः सर्वैर्दृढबंधैस्तु बंधितः

ເຂົາບໍ່ອາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້ເລີຍ; ຕົວຕົນຂອງເຂົາເອງກໍຖືກກັກໄວ້. ຖືກຂ່າຍໂມຫະເຫຼົ່ານັ້ນດັກຈັບ ແລະຖືກມັດແນ່ນດ້ວຍພັນທະອັນແຂງແຮງທຸກດ້ານ.

Verse 22

एवमादिप्रपंचेन व्यापितो व्यापकेन हि । ज्ञानविज्ञानविभ्रष्टो रागद्वेषादिभिर्हतः

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອຖືກຄອບຄຸມໂດຍການປະກົດອັນຫຼາກຫຼາຍນີ້—ອັນພຣະຜູ້ສະຫງ່າງາມຜູ້ແຜ່ຊາຍໄປທົ່ວສັບພະສິ່ງ—ຄົນຍ່ອມຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມຮູ້ແທ້ ແລະປັນຍາທີ່ຮູ້ເຫັນ ແລະຖືກທຳລາຍໂດຍຄວາມຕິດພັນ ຄວາມຊັງ ແລະອື່ນໆ.

Verse 23

कामेन पीड्यमानस्तु क्रोधेनैव तथैव वा । प्रकृत्या कर्मणाबद्धो महामूढो व्यजायत

ຖືກທຸກທໍລະມານໂດຍກາມ—ຫຼືທຳນອງດຽວກັນໂດຍໂທສະ—ຖືກຜູກມັດໂດຍປຣະກຣິຕິ ແລະໂດຍກຳຂອງຕົນເອງ ຜູ້ຫຼົງມືດນັ້ນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງ.

Verse 24

सूत उवाच । एवं मूढो यदात्मासौ कामक्रोधवशंगतः । लोभरागादिभिः सर्वैर्व्यापृतस्तैर्दुरात्मभिः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຄົນຫຼົງມົວ ແລະຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດກາມະແລະໂກຣະທະ ກໍຖືກຄຸນນິໄສຊົ່ວທັງປວງ—ໂລພະ ຄວາມຕິດພັນ ແລະອື່ນໆ—ຄອບງຳໃຫ້ວຸ້ນວາຍທັງໝົດ។

Verse 25

इयं भार्या ह्ययं पुत्र इदं मित्रमिदं गृहम् । एवं संसारजालेन महामोहेन बंधितः

“ນີ້ແມ່ນເມຍຂອງຂ້ອຍ, ນີ້ແມ່ນລູກຂອງຂ້ອຍ, ນີ້ແມ່ນໝູ່ຂອງຂ້ອຍ, ນີ້ແມ່ນເຮືອນຂອງຂ້ອຍ”—ດ້ວຍຢ່າງນີ້ ຄົນຖືກມະຫາໂມຫະຜູກມັດໃນຕາຂ່າຍແຫ່ງສັງສາຣະ।

Verse 26

पुत्रशोकादिभिर्दुःखैर्विविधैराकुलस्तदा । जरयाव्याधिभिश्चैव संग्रस्तश्चाधिभिस्तथा

ຕໍ່ມາ ລາວຖືກຄວາມທຸກຫຼາຍປະເພດ—ເຊັ່ນ ຄວາມໂສກເພາະລູກ—ເຮັດໃຫ້ວຸ້ນວາຍ; ຖືກຊະຣາແລະໂຣຄາພາດບີບຄັ້ນ ແລະຍັງຖືກຄວາມທຸກທາງໃຈນານາຮຸມເຮັດອີກດ້ວຍ।

Verse 27

एवमात्मा संप्रतप्तो दुःखमोहैः सुदारुणैः । अभिमानैर्मानभंगैर्नानादुःखैश्च खंडितः

ດັ່ງນັ້ນ ອາຕະມັນຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍທຸກຂ໌ແລະໂມຫະອັນໂຫດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ; ແລະຖືກທຳລາຍໂດຍອະຫັງກາຣະ, ໂດຍການແຕກຫັກແຫ່ງກຽດສັກສີ, ແລະໂດຍທຸກຂ໌ນານາປະການ।

Verse 28

वृद्धत्वेन तथा देवि शबलत्वेन पीडितः । दुःखं चिंतयते नित्यं हाहाभूतो विचेतनः

ໂອ ເທວີ, ຖືກຊະຣາແລະຄວາມອ່ອນແອບີບຄັ້ນ ລາວຄິດແຕ່ຄວາມທຸກຢູ່ເລື້ອຍໆ; ຮ້ອງຄຳວ່າ “ອະນິຈຈາ, ອະນິຈຈາ” ແລ້ວກໍກາຍເປັນຄົນມືດມົນດັ່ງຂາດສະຕິ।

Verse 29

रात्रौ स्वप्नान्प्रपश्येत दिवा चैतन्यवर्जितः । वैकल्येन तथांगानां व्याप्तो देवि दिनेदिने

ຍາມຄ່ຳຄືນ ລາວຈະເຫັນແຕ່ຄວາມຝັນ ແລະຍາມກາງວັນຈະຂາດສະຕິຮູ້; ໂອ ເທວີ, ມື້ຕໍ່ມື້ ຄວາມອ່ອນແອຈະແຜ່ຊານໄປທົ່ວອະວັຍວະຂອງລາວ।

Verse 30

संसारे भ्रममाणेन वैराग्यं तत्र दर्शितम् । निःशंकं बंधुहीनं च प्रशांतं तुष्टमेव च

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ພະເນຈອນໃນສັງສານ ທີ່ນັ້ນວິຣາຄະຍ໌ຈະປາກົດ—ບໍ່ຫວາດກົວ, ບໍ່ຍຶດຕິດຍາດພີ່ນ້ອງ, ສະງົບ ແລະພໍໃຈແທ້ໆ।

Verse 31

तमुवाच तदात्मा वै कामक्रोधविवर्जितम् । को भवान्नग्नरूपेण कथं मित्रैर्न लज्जसे

ແລ້ວຜູ້ມີຕົນສໍາລັບ ຜູ້ພົ້ນຈາກກາມແລະໂກຣດ ໄດ້ກ່າວກັບເຂົາວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ໃນຮູບອາການເປືອຍນີ້—ແລະເຈົ້າບໍ່ອາຍຕໍ່ໜ້າມິດສະຫາຍໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 32

यत्र लोकाः स्त्रियो वृद्धा युवत्यो मातरस्तथा । एतासां हि गतो मध्ये न बिभेषि अनावृतः

ໃນບ່ອນທີ່ມີຜູ້ຄົນ—ແມ່ຍິງ, ຜູ້ເຖົ້າແກ່, ສາວນ້ອຍ ແລະແມ່ທັງຫຼາຍ—ເຈົ້າເຂົ້າໄປກາງພວກເຂົາ ແຕ່ກໍບໍ່ຢ້ານ ທັງທີ່ບໍ່ມີການປົກຄຸມ।

Verse 33

वीतराग उवाच । को ह्यत्र नग्नो दृश्येत न नग्नोस्मीति वै कदा । सुसंबद्धस्त्वमेवापि परिधान समन्वितः

ວີຕະຣາຄະກ່າວວ່າ: “ທີ່ນີ້ຜູ້ໃດຈະຖືກເຫັນວ່າເປືອຍໄດ້? ແລະເມື່ອໃດຈຶ່ງຈະກ່າວໄດ້ແທ້ໆວ່າ ‘ຂ້າບໍ່ເປືອຍ’? ເຈົ້າເອງກໍຖືກຜູກມັດດີ—ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມປົກຄຸມຄົບຖ້ວນ।”

Verse 34

न नग्नोस्मि कदा दिव्यभवान्नग्नः प्रदृश्यते । इंद्रियार्थवशेवर्ती मर्यादापरिवर्जितः

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເປືອຍກາຍ; ແຕ່ທ່ານ ແມ່ນແມ່ນຜູ້ທິບຍ໌ ກໍຍັງຖືກເຫັນວ່າເປືອຍ—ຖືກອາລົມແຫ່ງອິນທຣີຍ໌ຄອບງຳ ແລະລະທິ້ງມາຣະຍາດາກັບການສຳລວມ.

Verse 35

आत्मोवाच । पुरुषस्य का हि मर्यादा तामाचक्ष्व च सुव्रत । विस्तरेण महाप्राज्ञ यदि जानासि निश्चितम्

ອາດມັນກ່າວວ່າ: “ສໍາລັບມະນຸດ ມາຣະຍາດາ ຫຼື ຂອບເຂດແຫ່ງການປະພຶດ ແມ່ນຫຍັງ? ໂອ ຜູ້ມີວັດດີ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ມະຫາປັນຍາ ຖ້າທ່ານຮູ້ແນ່ນອນ ຈົ່ງອະທິບາຍໂດຍລະອຽດ.”

Verse 36

वीतरागो महाप्राज्ञस्तमुवाच महामतिः । सुस्थैर्यं भजते चित्तं सुखदुःखेषु नित्यदा

ຜູ້ປາສະຈາກຣາຄະ ມະຫາປັນຍາ ແລະມະຫາມະຕິ ກ່າວກັບເຂົາວ່າ: “ໃນທ່າມກາງສຸກແລະທຸກ ຈິດຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມໝັ້ນຄົງຢ່າງແນ່ນອນເສມອ.”

Verse 37

क्लेशितं सर्वभावैश्च तेषुतेषु परित्यजेत् । अथ लज्जां प्रवक्ष्यामि मनो या निर्विशत्यलम्

ສະພາວະໃດໆທີ່ຖືກຄວາມທຸກທໍລະມານທຸກປະເພດກົດຂີ່ ພຶງລະທິ້ງເສຍເລື້ອຍໆ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ ‘ລັຊຊາ’—ຄວາມລະອາຍສຳລວມ ທີ່ແຊກເຂົ້າໃນໃຈແລະແຜ່ຊຶມທົ່ວຈິດຢ່າງເຕັມທີ່.

Verse 38

मयाद्यैवं न कर्तव्यं नग्नः स्थानविवर्जितः । पश्चात्तापे सुसंलीनः सा लज्जा परिकथ्यते

“ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ພຶງເຮັດເຊັ່ນນັ້ນອີກ—ຢືນເປືອຍກາຍໃນທີ່ບໍ່ສົມຄວນ. ເມື່ອພາຍຫຼັງຈົມລຶກໃນຄວາມສຳນຶກຜິດ ນັ້ນແຫຼະເອີ້ນວ່າ ‘ລັຊຊາ’ ຄືຄວາມລະອາຍ.”

Verse 39

कस्य लज्जा प्रकर्तव्या द्वितीयो नास्ति सर्वदा । एकश्च पुरुषो दिव्यः कस्य किंचिन्न नाशयेत्

ຈະອາຍໃຫ້ແກ່ໃຜເລົ່າ? ເພາະແທ້ຈິງແລ້ວບໍ່ເຄີຍມີ ‘ຜູ້ທີ່ສອງ’ ເລີຍ। ມີແຕ່ບຸລຸດທິບອົງດຽວ—ສິ່ງໃດຂອງໃຜທີ່ພຣະອົງຈະບໍ່ລະລາຍໃຫ້ສິ້ນ?

Verse 40

अथ लोकान्प्रवक्ष्यामि ये त्वया परिकीर्तिताः । यथा कुलालकश्चक्रे मृत्पिंडं च निधापयेत्

ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະພັນນາໂລກທັງຫຼາຍທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງ; ເຫມືອນຊ່າງປັ້ນໝໍ້ວາງກ້ອນດິນເຜົາໄວ້ເທິງລໍ້ຫມຸນ।

Verse 41

भ्रामयित्वा तु सूत्रेण नानाभेदान्प्रकाशयेत् । भांडानां तु सहस्राणि स्वेच्छया मतिसंस्थितः

ເມື່ອໃຫ້ມັນຫມຸນດ້ວຍເສັ້ນດ້າຍ ກໍສາມາດເຜີຍໃຫ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງນານາ; ຈິດໝັ້ນຄົງ ເຮັດຕາມໃຈປາຖະໜາ ກໍປັ້ນພາຊະນະໄດ້ນັບພັນ।

Verse 42

तथायं सृजते धाता नानारूपाणि नान्यथा । पश्चाद्विनाशमायांति येनकेनापि हेतुना

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະທາຕາ ຜູ້ສ້າງ ຈຶ່ງບັງເກີດຮູບຫຼາຍປະການ—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ; ຕໍ່ມາ ມັນທັງຫຼາຍກໍເຂົ້າສູ່ຄວາມພິນາດດ້ວຍເຫດໃດເຫດໜຶ່ງ।

Verse 43

सर्वदैव स्थिता ये च ये लोकाश्च सनातनाः । तेषां लज्जा प्रकर्तव्या नावर्तंते हि ते भुवि

ໂລກທັງຫຼາຍທີ່ຕັ້ງຢູ່ຕະຫຼອດການ ແລະເປັນດິນແດນອັນນິລັນດອນ ຄວນເບິ່ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບເກງຂາມອັນເປັນສັດທາ; ເພາະພວກມັນບໍ່ຫວນກັບມາສູ່ແຜ່ນດິນອີກ

Verse 44

आकाशवायुतेजांसि पृथ्वी चापश्च पंचमः । अमी लोकाः प्रकाशंते ये च सर्वत्र संस्थिताः

ອາກາດ, ລົມ ແລະ ເຕຊະ (ໄຟ); ແຜ່ນດິນ ແລະ ນ້ຳເປັນທີ່ຫ້າ—ທາດ/ໂລກທັງຫ້ານີ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະ ຕັ້ງຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ.

Verse 45

सत्त्वानामंगदेशेषु पंचैतेषु सुसंस्थिताः । सर्वत्रैव च वर्तंते कस्य लज्जा विधीयते

ໃນບ່ອນຕ່າງໆ ຂອງອະວະກາຍຂອງສັດມີຊີວິດ ທາດທັງຫ້ານີ້ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ເມື່ອມັນເຄື່ອນໄຫວຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ຄວາມອາຍຈະພຶງກຳນົດໃຫ້ແກ່ໃຜ?

Verse 46

स्त्रीणां रूपं प्रवक्ष्यामि श्रूयतां तात सांप्रतम् । यथाघटसहस्रेषुसोदकेषुविराजते

ໂອ ລູກເອີຍ ຈົ່ງຟັງໃນບັດນີ້: ຂ້າຈະກ່າວເຖິງສະພາບແຫ່ງຄວາມງາມຂອງຍິງ—ດັ່ງນ້ຳທີ່ສ່ອງປະກາຍຢູ່ໃນໝໍ້ນັບພັນ.

Verse 47

एकश्चंद्रो हि सर्वत्र भवांस्तद्वद्विराजते । गतो जंतुसहस्रेषु मोहचक्रे महात्मवान्

ດັ່ງດວງຈັນມີພຽງດວງດຽວແຕ່ສ່ອງສະຫວ່າງທົ່ວທຸກແຫ່ງ ທ່ານກໍສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງນັ້ນ. ແຕ່ມະຫາຕະມະນັ້ນໄດ້ພະເນຈອນໃນສັດມີຊີວິດນັບພັນ ຖືກກັກໃນກົງຈັກແຫ່ງມໍຫະ.

Verse 48

स्थावरेषु च सर्वेषु जंगमेषु तथा भवान् । योनिद्वारेण पापेन मायामोहमयेन वै

ທ່ານມີຢູ່ໃນສິ່ງທີ່ຢຸດນິ່ງທັງປວງ ແລະ ມີຢູ່ໃນສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວທັງປວງເຊັ່ນກັນ; ເຂົ້າມາທາງປະຕູແຫ່ງຍົນິ (ປະຕູເກີດ) ໂດຍອຳນາດມາຍາອັນບາບ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍມໍຫະ.

Verse 49

कुचाभ्यां च नितंबाभ्यां वयसा च विराजते । हृन्मांसस्याधिका वृद्धिर्दृष्टा चात्र न संशयः

ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍອົກແລະສະໂພກ ພ້ອມທັງດ້ວຍວັຍໜຸ່ມອັນຜ່ອງໃສ; ແລະໃນທີ່ນີ້ແທ້ ເຫັນການເຕີບໂຕຫຼາຍຂຶ້ນຂອງເນື້ອແຫ່ງຫົວໃຈ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 50

पतनाय च लोकानां मोहरूपं विदर्शितम् । नभवत्येव सा नारी या त्वया परिकीर्तिता

ເພື່ອການຕົກຕ່ຳຂອງຜູ້ຄົນ ໄດ້ສະແດງຮູບອັນລວງຫຼອກແຫ່ງໂມຫະໄວ້; ແທ້ຈິງ ນາງຜູ້ຍິງດັ່ງທີ່ເຈົ້າກ່າວນັ້ນ ບໍ່ມີຢູ່ເລີຍ

Verse 51

लीलया कुरुते धाता विनोदाय सदात्मनः । यथा नार्यास्तथा पुंसो जीवः सर्वत्र संस्थितः

ທາຕາ ຜູ້ສ້າງ ກະທຳດ້ວຍລີລາ ເພື່ອຄວາມບັນເທີງແຫ່ງອາດມັນຜູ້ສະຖິດນິລັນດອນ; ດັ່ງໃນຍິງສັນໃດ ໃນຊາຍກໍສັນນັ້ນ—ຊີວະສະຖິດຢູ່ທົ່ວໄປ

Verse 52

कुचयोनिविहीना ये जीवन्मुक्ताः सदैव हि । नरस्तु पुरुषः प्रोक्तो नारी प्रकृतिरुच्यते

ຜູ້ໃດພົ້ນຈາກຄວາມຄິດຍຶດຕິດວ່າ ‘ອົກ’ ແລະ ‘ຍົນິ(ຄອດ)’ ຜູ້ນັ້ນເປັນຊີວັນມຸກຕະຢູ່ເສມອ ແມ່ນແມ່ນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນແທ້; ‘ຊາຍ’ ຖືກກ່າວວ່າເປັນ ປຸຣຸຩະ ແລະ ‘ຍິງ’ ຖືກເອີ້ນວ່າ ປຣະກຣິຕິ

Verse 53

रमते तेन वै सार्द्धं न मुक्ता हि कदाचन । भवान्प्रकृतिसंयुक्तः पुरुषेषु प्रदृश्यते

ນາງ (ປຣະກຣິຕິ) ຍ່ອມລະເລີງຮ່ວມກັບນັ້ນ ແລະບໍ່ເຄີຍຫຼຸດພົ້ນເລີຍໃນການໃດ; ສ່ວນເຈົ້າ ເມື່ອປະກອບກັບປຣະກຣິຕິ ຈຶ່ງປາກົດໃນຫມູ່ຜູ້ມີກາຍ ເປັນຊີວະ

Verse 54

कः कस्य कुरुते लज्जामेवं ज्ञात्वा सुखं व्रज । वृद्धां स्त्रियं प्रवक्ष्यामि सदावृद्धां वरानने

ໃຜຈະອາຍຕໍ່ໃຜ? ຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈົ່ງໄປດ້ວຍຄວາມສະບາຍ. ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ຂ້າຈະກ່າວເຖິງນາງເຖົ້າ—ຜູ້ເຖົ້າຢູ່ເທື່ອນິລັນດອນ.

Verse 55

त्वचा जर्जरतां याता यस्याप्यंगे वरानने । श्वेतैश्चैव तथाकेशैः पलितैश्च समाकुला

ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນັ້ນກໍຖືກຊະຕາຊະລາປະທັບໃສ່ອະວະ; ຜິວໜັງຍັບຢ່ອນ ແລະຜົມຂາວກັບຜົມຫງອກກໍເຕັມໄປ.

Verse 56

बलहीनाथ दीनापि व्यापिता वलिना तदा । नेयं वृद्धा भवेन्नारी परं वृद्धा च कथ्यते

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ນາງອ່ອນແຮງ ແລະທຸກຍາກ, ເມື່ອຖືກຮອຍຍັບປົກຄຸມ ກໍບໍ່ໄດ້ເອີ້ນວ່າ “ນາງເຖົ້າ” ເພາະເຫດນັ້ນ; ຄວາມເຖົ້າແທ້ ກ່າວໃນນັຍອື່ນອັນສູງສົ່ງ.

Verse 57

एतस्या लक्षणं प्रोक्तं युवतीं प्रवदाम्यहम् । ज्ञानेन वर्द्धते नित्यं जीवपार्श्वे समाश्रिता

ລັກສະນະຂອງນາງໄດ້ກ່າວແລ້ວ; ບັດນີ້ຂ້າຈະກ່າວເຖິງສາວນ້ອຍ. ນາງເຈີນເຕີບຢູ່ເທື່ອນິດດ້ວຍປັນຍາ ແລະສະຖິດໃກ້ຂ້າງຊີວະ (jīva).

Verse 58

सुमतिर्नाम संप्रोक्ता सा वृद्धा युवतीति च । नारी पुरुषलोकेषु सर्वदैव प्रतिष्ठिता

ນາງຖືກປະກາດນາມວ່າ “ສຸມະຕິ” (Sumati); ນາງຖືກເວົ້າວ່າເປັນທັງນາງເຖົ້າ ແລະສາວນ້ອຍ. ຫຼັກນາຣີນີ້ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ເທື່ອນິລັນດອນໃນໂລກຂອງມະນຸດ.

Verse 59

लज्जा तस्याः प्रकर्तव्या अन्यच्चैव वदाम्यहम् । मातरं वै प्रवक्ष्यामि या त्वया परिकीर्तिता

ຄວາມອາຍແລະຄວາມສຸພາບຂອງນາງ ພຶງຮັກສາໄວ້ແທ້ໆ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອີກຢ່າງ: ບັດນີ້ຈະກ່າວເຖິງແມ່ຜູ້ທ່ານໄດ້ເອີ້ນນາມໄວ້.

Verse 60

प्राणिनामंगदेशेषु सदैव चेतना स्थिता । परज्ञानप्रदा या च सा प्रज्ञा परिकथ्यते

ໃນອະວະຍະວະຂອງສັດມີຊີວິດທັງຫຼາຍ ຈິດຮູ້(ເຈຕະນາ) ດຳລົງຢູ່ເສມອ. ແລະສິ່ງໃດທີ່ປະທານຍານອັນສູງສຸດ (ເຫນືອໂລກ) ສິ່ງນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ປຣັຊຍາ’ ຄືປັນຍາແທ້.

Verse 61

प्रज्ञा माता समाख्याता प्राणिनां पालनाय सा । संस्थिता सर्वलोकेषु पोषणाय हिताय वा

‘ປຣັຊຍາ’ ຖືກເອີ້ນວ່າ ແມ່ ເພາະນາງປົກປ້ອງສັດມີຊີວິດ. ນາງດຳລົງຢູ່ໃນທຸກໂລກ ເພື່ອຫຼ້ຽງດູບຳລຸງ ແລະເພື່ອປະໂຫຍດສຸກ.

Verse 62

सुमतिर्नाम या प्रोक्ता सा माता परिकथ्यते । संसारद्वारमार्गाणि यानि रूपाणि नित्यशः

ນາງຜູ້ຖືກປະກາດວ່າມີນາມ ‘ສຸມະຕິ’ ນັ້ນ ກໍຖືກພັນລະນາວ່າເປັນແມ່. ແລະຮູບລັກສະນະທີ່ເປັນເສັ້ນທາງອັນມີຢູ່ເສມອໄປສູ່ ‘ປະຕູ’ ແຫ່ງສັງສາຣ ກໍຖືກກ່າວໄວ້.

Verse 63

भवंति मातरो ह्येता बहुदुःखप्रदर्शिकाः । मातृरूपं समाख्यातमन्यत्किं ते वदाम्यहम्

ແທ້ຈິງ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກາຍເປັນ ‘ແມ່’ ແຕ່ກໍສະແດງຄວາມທຸກຫຼາຍປະການ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍຮູບແບບແຫ່ງຄວາມເປັນແມ່ແລ້ວ; ຍັງຈະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວອັນໃດອີກແກ່ທ່ານ?

Verse 64

आत्मोवाच । भवान्को हि समायातो मम संतापनाशकः । विस्तरेण समाख्याहि स्वरूपमात्मनः स्वयम्

ອາດມັນກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ຜູ້ມາທີ່ນີ້ເພື່ອລົບລ້າງຄວາມທຸກຮ້ອນຂອງຂ້າ? ຈົ່ງອະທິບາຍໂດຍລະອຽດເຖິງສະພາບແທ້—ຮູບພາບ—ຂອງຕົນເອງ”

Verse 65

वीतराग उवाच । यस्मात्कामानि वर्तंते निराशाः सर्व एव ते । यं दुष्टत्वान्न पश्यंति कर्माण्येतानि नान्यथा

ວີຕະຣາຄາກ່າວວ່າ: “ເນື່ອງຈາກກາມປາຖະນາເກີດຂຶ້ນບໍ່ຂາດ ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດຈຶ່ງແທ້ຈິງໄຮ້ຄວາມຫວັງ. ເພາະຄວາມຊົ່ວຈຶ່ງບໍ່ເຫັນສັດຈະ; ນີ້ແມ່ນຜົນແຫ່ງກຳ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ”

Verse 66

यत्समीपं हि नायाति आशा चैव कदाचन । क्रोधो लोभस्तथा मोहो यद्भयात्प्रलयं गताः

ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ຄວາມຫວັງກໍບໍ່ເຄີຍເຂົ້າໃກ້; ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ທ່ານນັ້ນ ໂກຣດ ໂລບ ແລະ ໂມຫະ ໄດ້ພິນາດໄປ

Verse 67

वीतरागोस्मि भद्रं ते विवेको मम बांधवः । आत्मोवाच । कीदृशोऽसौ तव भ्राता विवेको नाम नामतः

“ຂ້າແມ່ນວີຕະຣາຄາ ຜູ້ພົ້ນຈາກການຍຶດຕິດ—ຂໍມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ. ວິເວກ (ປັນຍາແຍກແຍະ) ແມ່ນຍາດຂອງຂ້າ.” ອາດມັນຖາມວ່າ: “ພີ່ນ້ອງຂອງເຈົ້າຜູ້ຊື່ ‘ວິເວກ’ ເປັນແນວໃດ?”

Verse 68

तस्य त्वं लक्षणं ब्रूहि भ्रातुरात्मन एव च । वीतराग उवाच । तस्यैव लक्षणं रूपं न वदामि तवाग्रतः

“ຈົ່ງບອກເຄື່ອງໝາຍຈຳແນກຂອງເຂົາ—ທັງຂອງພີ່ນ້ອງເຈົ້າ ແລະ ສະພາບແທ້ຂອງເຂົາດ້ວຍ.” ວີຕະຣາຄາກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ ຂ້າຈະບໍ່ກ່າວເຖິງລັກສະນະ ແລະ ຮູບພາບຂອງເຂົາ”

Verse 69

भ्रातुस्तस्य महाभाग आह्वानं च करोम्यहम् । भोभो विवेक मे भ्रातरावयोस्त्वं वचः शृणु

ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ! ຂ້າພະເຈົ້າຈະເອີ້ນອ້າຍນ້ອງນັ້ນມາດ້ວຍ. ເຮີ ວິເວກ ອ້າຍນ້ອງຂອງຂ້າ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຮົາທັງສອງ.

Verse 70

एह्येहि सुमहाभाग मम स्नेहान्महामते । कश्यप उवाच । शांतिक्षमाभ्यां संयुक्तो भार्याभ्यां च समागतः

“ມາເຖີດ ມາເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຢ່າງຍິ່ງ—ເນື່ອງຈາກຄວາມຮັກຂອງຂ້າ, ໂອ ມຸນີຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່।” ກັສຍະປະກ່າວວ່າ: “ພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາທັງສອງ ຄື ສານຕິ ແລະ ກະສະມາ ລາວກໍມາຮອດ।”

Verse 71

सर्वदृक्सर्वगो व्यापी सर्वतत्त्वपरायणः । संदेहानां च सर्वेषां यो रिपुर्ज्ञानवत्सलः

ທ່ານແມ່ນພຣະຜູ້ເຫັນທົ່ວ, ຜູ້ແຜ່ຊ່ອນທົ່ວ—ສະຖິດຢູ່ທຸກແຫ່ງ—ຍຶດໝັ້ນໃນຕັດຕະວະອັນສູງສຸດ; ເປັນສັດຕູແຫ່ງຄວາມສົງໄສທັງປວງ ແຕ່ເມດຕາຕໍ່ຍານອັນແທ້.

Verse 72

धारणा धीश्च द्वे पुत्र्यौ तस्यैव हि महात्मनः । तस्य योगः सुतो ज्येष्ठो मोक्षो यस्य महागुरुः

ທ່ານມະຫາອາດມານັ້ນມີທິດາສອງນາມ ທາຣະນາ ແລະ ທີ. ບຸດຄົນໃຫຍ່ຂອງທ່ານຄື ໂຍຄະ ແລະ ມະຫາຄຸຣຸຂອງທ່ານຄື ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 73

निर्मलो निरहंकारो निराशो निष्परिग्रहः । सर्ववेलाप्रसन्नात्मा गतद्वंद्वो महामतिः

ທ່ານບໍ່ມີມົນທິນ ແລະ ບໍ່ມີອະຫັງການ; ບໍ່ມີຄວາມຢາກ ແລະ ບໍ່ຍຶດຕິດການຄອບຄອງ. ທຸກເວລາໃຈພາຍໃນສະຫງົບຜ່ອງໃສ; ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົກຕໍ່, ເປັນຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ແທ້.

Verse 74

स विवेकः समायातो गुणरत्नैर्विभूषितः । यस्यामात्यौ महात्मानौ धर्मसत्यौ महामती

ວິເວກຜູ້ມີປັນຍາແລະການແຍກແຍະ ໄດ້ມາຮອດ ປະດັບດ້ວຍຮັດຕະນະແຫ່ງຄຸນທຳ; ແລະໃນອານາຈັກນັ້ນມີອຳມາດມະຫາຈິດ 2 ທ່ານ—ໝັ້ນຄົງໃນທຳມະແລະສັດຈະ ມີປັນຍາສູງສົ່ງ.

Verse 75

क्षमाशांतिसमायुक्तः स विवेकः समागतः । वीतरागमुवाचेदमाहूतोहं समागतः

ວິເວກຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄວາມອະໄພແລະຄວາມສະຫງົບໃນໃຈ ໄດ້ມາຮອດ. ແລ້ວ ວີຕະຣາກ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຖືກເຊີນເອີ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງມາແລ້ວ.”

Verse 76

तद्भ्रातः कारणं सर्वं कथ्यतां हि ममाग्रतः । यमाश्रित्य त्वयाद्यैव कृतमाह्वानमेव मे

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ນ້ອງຊາຍ/ພີ່ນ້ອງເອີຍ ຈົ່ງເວົ້າໃຫ້ຊັດເຈນຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍ ເຖິງເຫດທັງໝົດ—ອາໄສສິ່ງໃດ ເຈົ້າຈຶ່ງເຊີນເອີ້ນຂ້ອຍໃນມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 77

वीतराग उवाच । पुमान्स्थितो यः पुरतो महापाशैर्नियंत्रितः । मोहस्य बाणैः संभ्रांतः संसारस्य च बंधनैः

ວີຕະຣາກ ກ່າວວ່າ: “ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຖືກຄວບຄຸມດ້ວຍບ່ວງໃຫຍ່; ຖືກລູກສອນແຫ່ງໂມຫະເຮັດໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ ແລະຖືກພັນທະນາການແຫ່ງສັງສາຣະຜູກມັດ.”

Verse 78

सर्वस्य व्यापकः स्वामी अयमात्मा ममैव च । पंचतत्त्वैः समाविष्टो ज्ञानध्यानविवर्जितः

ອາດມັນນີ້ແມ່ນອົງເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງຂອງທຸກຄົນ—ແລະເປັນອາດມັນຂອງຂ້ອຍເອງດ້ວຍ; ແຕ່ເມື່ອຖືກຫໍ່ຫຸ້ມໂດຍທາດທັງຫ້າ ກໍຂາດທັງຍານແລະສະມາທິ.

Verse 79

पृच्छतामेनमात्मानं भवांस्तत्त्वेषु पंडितः । वीतरागवचः श्रुत्वा विवेको वाक्यमब्रवीत्

ທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນຕັດຕະວະ ພຶງຖາມອາດມັນນີ້ເອງ. ເມື່ອໄດ້ຟັງວາຈາຂອງຜູ້ປາສຈາກຣາຄະ ວິເວກະຈຶ່ງກ່າວຕອບ.

Verse 80

विवेक उवाच । सुखेन स्थीयते देव भवता विश्वनायक । आगते त्वयि संसारे किं किं भुक्तं सुखं स्वयम्

ວິເວກະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະ, ໂອ ຜູ້ນຳແຫ່ງສາກົນ—ເມື່ອທ່ານເຂົ້າມາໃນສັງສານີ້ ແລະຢູ່ຢ່າງສະບາຍ, ທ່ານໄດ້ເສວຍສຸກອັນໃດໆດ້ວຍຕົນເອງ ແລະແນວໃດ?”

Verse 81

आत्मोवाच । गर्भवासो महद्दुःखमसह्यं दारुणं मया । भुक्तमेव महाप्राज्ञ ज्ञानहीनेन वै सदा

ອາດມັນກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ການຢູ່ໃນຄັນແມ່ແມ່ນທຸກຂ໌ໃຫຍ່—ທົນບໍ່ໄດ້ ແລະນ່າຢ້ານ—ຊຶ່ງຂ້າໄດ້ທົນຮັບຢ່າງແທ້ຈິງ, ໂດຍຂາດຍານແທ້ເສມອ”

Verse 82

देहेपि ज्ञानविभ्रष्टः सोहं जातो ह्यनेकधा । बाल्यावस्थां गतेनाथ कृत्याकृत्यं कृतं मया

ແມ່ນແຕ່ໃນກາຍນີ້ເອງ ຂ້າກໍຫຼົງຈາກຍານແທ້ ແລະເກີດຊ້ຳໆຫຼາຍຮູບແບບ. ໂອ ນາຖະ, ເມື່ອເຂົ້າສູ່ວັຍເດັກ ຂ້າໄດ້ເຮັດທັງສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ

Verse 83

तारुण्येन कृता क्रीडा भुक्ता भार्या ह्यनेकशः । वार्धकं प्राप्य संतप्तः पुत्रशोकादिभिस्तथा

ໃນວັຍໜຸ່ມ ເຂົາໄດ້ຫຼິ້ນສະໜຸກໃນກາມສຸກ ແລະເສວຍພັນລະຍາຊ້ຳໆ. ແຕ່ເມື່ອເຖົ້າແກ່ ເຂົາກໍຖືກເຜົາໃຈ—ດ້ວຍໂສກເພາະລູກຊາຍ ແລະທຸກຂ໌ອື່ນໆ

Verse 84

भार्यादीनां वियोगैस्तु दग्धोस्म्यहमहर्निशम् । दुःखैरनेकसंवर्णैः संतप्तोस्मि दिनेदिने

ເນື່ອງຈາກການພັດພາກຈາກພັນລະຍາ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຜົາໄໝ້ທັງກາງວັນກາງຄືນ। ດ້ວຍທຸກຂ໌ຫຼາຍປະການ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກທໍລະມານມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ।

Verse 85

दिवारात्रौ महाप्राज्ञ न विंदामि सुखं क्वचित् । एवं दुःखै सुसंतप्तः किं करोमि महामते

ໂອ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ກາງວັນກາງຄືນຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ພົບຄວາມສຸກທີ່ໃດເລີຍ। ເມື່ອຖືກທຸກຂ໌ເຜົາໄໝ້ເຊັ່ນນີ້ ໂອ ທ່ານຜູ້ມີໃຈກວ້າງໃຫຍ່ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຢ່າງໃດ?

Verse 86

तमुपायं वदस्वैव सुखं विंदामि येन वै । अस्मात्संसारजालौघान्मोचयाद्य सुबंधनात्

ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກວິທີນັ້ນແທ້ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພົບຄວາມສະຫງົບສຸກຢ່າງແທ້ຈິງ। ຂໍຈົ່ງປົດປ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າໃນມື້ນີ້ຈາກກະແສໃຫຍ່ແຫ່ງຂ່າຍສັງສາຣາ ຈາກພັນທະນາການຜູກມັດນີ້।

Verse 87

विवेक उवाच । भवाञ्छुद्धोसि निर्द्वन्द्वो ह्यपापोसि जगत्पते । एनं गच्छ महात्मानं वीतरागं सुखप्रदम्

ວິເວກະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ທ່ານບໍລິສຸດ ພົ້ນຈາກຄວາມຄູ່ຕໍ່ຕ້ານທັງປວງ ແລະບໍ່ມີບາບ। ຈົ່ງໄປຫາມະຫາອາດມານັ້ນ ຜູ້ພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດ ແລະເປັນຜູ້ປະທານສຸກ”

Verse 88

निःसंशयं त्वया दृष्टं नग्नमाचारवर्जितम् । सुखप्रदर्शको ह्येष सर्वसंतापनाशकः

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ທ່ານໄດ້ເຫັນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ເປືອຍກາຍ ແລະດູເຫມືອນຂາດຈາຣີດອັນຄວນ। ແຕ່ຜູ້ນັ້ນແຫຼະເປັນຜູ້ຊີ້ທາງແຫ່ງສຸກ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍຄວາມຮ້ອນຮົ່ມທຸກປະການ।

Verse 89

एवमाकर्ण्य शुद्धात्मा वीतरागं गतः पुनः । तमुवाच श्वसन्दीनः श्रूयतां वचनं मम

ເມື່ອໄດ້ຟັງດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດກໍກັບເປັນຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດອີກຄັ້ງ. ແລ້ວ Śvasandīna ກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າ”

Verse 90

सुखं विंदामि येनाहं तं मार्गं मम दर्शय । एवमस्तु महाप्राज्ञ करिष्ये वचनं तव

ຂໍຈົ່ງຊີ້ແນະເສັ້ນທາງທີ່ຂ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ. “ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ; ຂ້າຈະເຮັດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານ”

Verse 91

पुनर्गच्छ विवेकं हि सुखवार्ता कृता त्वया । सुखमार्गस्य वै वक्ता तव एष भविष्यति

ຈົ່ງກັບໄປອີກຄັ້ງ ໂອ ວິເວກ; ເຈົ້າໄດ້ນໍາຂ່າວແຫ່ງຄວາມສຸກສະຫງົບແລ້ວ. ແທ້ຈິງ ລາວຈະເປັນຜູ້ຊີ້ທາງແຫ່ງຄວາມສຸກໃຫ້ເຈົ້າ

Verse 92

वीतरागेण पुण्येन प्रेषितो गतवान्प्रभुः । तमुवाच महात्मानं विवेकं शुद्धसत्तमम्

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງບຸນຂອງຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງເດີນທາງໄປ. ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຕຣັດແກ່ມະຫາອາດມາ—ວິເວກ ຜູ້ບໍລິສຸດຍິ່ງໃນສັດຕະວະ

Verse 93

सुखं मे दर्शय त्वं हि वीतरागेण प्रेषितः । भवच्छरणमापन्नो रक्ष संसारदारुणात्

ຂໍຈົ່ງຊີ້ແນະເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມສະຫງົບແລະຄວາມສຸກໃຫ້ຂ້າ ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຖືກສົ່ງມາໂດຍຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດ. ຂ້າໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາເຈົ້າ—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າຈາກວັດສົງສານອັນນ່າຢ້ານກົວ

Verse 94

विवेक उवाच । ज्ञानं गच्छमहाप्राज्ञ स ते सर्वं वदिष्यति । आत्मा तथोक्तः संप्राप्तो यत्र ज्ञानं प्रतिष्ठितम्

ວິເວກະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາປຣາຊະ, ຈົ່ງໄປຫາ ‘ຍານ’ ເຂົາຈະບອກທຸກຢ່າງໃຫ້ເຈົ້າ.” ດັ່ງນັ້ນ ອາດມັນ ໄດ້ເຖິງສະຖານທີ່ທີ່ຄວາມຮູ້ຕັ້ງມັ່ນຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 95

भोभो ज्ञान महातेजः सर्वभावप्रदर्शक । शरणं त्वामहं प्राप्तः सुखमार्गं प्रदर्शय

“ໂອ ຍານ ຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ, ຜູ້ເປີດເຜີຍສະພາວະທັງປວງ! ຂ້າພະເຈົ້າມາຂໍພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງ; ຂໍຈົ່ງຊີ້ທາງແຫ່ງສຸກແລະຄວາມເກສົມໃຫ້ແດ່.”

Verse 96

ज्ञानमुवाच । भृत्योहं तव लोकेश त्वं मां वेत्सि न सुव्रत । मया ध्यानेन वै पूर्वं वारितस्त्वं पुनःपुनः

ຍານ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມໂລກ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ; ແຕ່ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະງາມ, ທ່ານກັບບໍ່ຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າ. ໃນການກ່ອນ ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງທຽນ/ສະມາທິ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຫ້າມທ່ານຊ້ຳໆ.”

Verse 97

पंचात्मकानां संगेन आपदं प्राप्तवान्भवान् । ध्यानं गच्छ महाप्राज्ञ स ते दाता सुखस्य च

ເນື່ອງຈາກການຄົບຄ້າກັບອົງປະກອບທັງຫ້າ ເຈົ້າຈຶ່ງຕົກໃນຄວາມທຸກຍາກ. ໂອ ມະຫາປຣາຊະ, ຈົ່ງໄປຫາທຽນ/ສະມາທິ; ນັ້ນແຫຼະຈະເປັນຜູ້ປະທານສຸກໃຫ້ເຈົ້າດ້ວຍ.

Verse 98

ज्ञानेन प्रेषितो ह्यात्मा ध्यानमाश्रित्य संस्थितः । सुखमत्यंतसिद्धं च ध्यानं मे दर्शयस्व ह

ແທ້ຈິງ ອາດມັນ—ຖືກຍານກະຕຸ້ນ—ຍ່ອມຕັ້ງມັ່ນໂດຍອາໄສທຽນ/ສະມາທິເປັນທີ່ພຶ່ງ. ຂໍຈົ່ງສະແດງທຽນນັ້ນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ—ທຽນອັນສຳເລັດສູງສຸດ ແລະເປັນສຸກຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 99

भवच्छरणमायातं मामेवं परिरक्षय । एवं संभाषितं तस्य ध्यानमाकर्ण्य तद्वचः

ຂ້າພະເຈົ້າມາຂໍພຶ່ງພາພຣະບາດຂອງທ່ານ—ຂໍໃຫ້ປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າແນວນີ້. ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ລາວຟັງດ້ວຍຄວາມໃສ່ໃຈ ແລະນໍາໃຈເຂົ້າສູ່ການພິຈາລະນາພາວະນາ.

Verse 100

समुवाच पुनश्चापि तमात्मानं प्रहृष्टवान् । नैव त्याज्योस्म्यहं तात सर्वकर्मसुनिश्चितः

ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ລາວເວົ້າກັບຕົນເອງອີກວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຮັກ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຄວນຖືກລະທິ້ງເລີຍ; ໃນການກະທໍາທຸກຢ່າງ ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງໝັ້ນດ້ວຍປະຕິຍານອັນແນ່ນອນ.”

Verse 101

त्वयैव वीतरागेण विवेकेन सदैव हि । ध्यानयुक्तो भवस्व त्वमात्मानमवलोकय

ດ້ວຍຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ (ໄວຣາກຍະ) ແລະປັນຍາແຍກແຍະ (ວິເວກ) ອັນສະເໝີ ຈົ່ງຕັ້ງໝັ້ນໃນສະມາທິ; ຈົ່ງເບິ່ງແລະພິຈາລະນາອາດມັນຂອງຕົນເອງ.

Verse 102

आत्मवांस्त्वं स्थिरो भूत्वा निरातंको विकल्पितः । यथा दीपो निवातस्थः कज्जलं वमते स्थिरः

ຈົ່ງເປັນຜູ້ຄອງຕົນ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃຫ້ມັ່ນຄົງ ປອດຈາກຄວາມກັງວົນ ແລະຄວາມລັງເລ. ເພາະດັ່ງໂຄມໄຟທີ່ວາງໃນບ່ອນບໍ່ມີລົມ ເມື່ອນິ່ງສະຫງົບຍ່ອມຄາຍຂີ້ຄວັນອອກ; ຄວາມມັ່ນຄົງກໍຂັບໄລ່ມົນທິນໃນໃຈໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 103

तथा दोषान्प्रज्वलित्वा निर्वाणं हि प्रयास्यति । एकांतस्थो निराहारो मिताशी भव सर्वदा

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຈຸດໄຟເຜົາຄວາມບົກພ່ອງທັງຫມົດແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບັນລຸນິຣວານແທ້. ຈົ່ງຢູ່ໃນທີ່ສະງົບສະຫງັດ ຈົ່ງນິຣາຫາຣ (ອົດອາຫານ) ແລະຈົ່ງເປັນຜູ້ກິນພໍປະມານເສມອ.

Verse 104

निर्द्वंद्वः शब्दसंहीनो निश्चलो ह्यासने स्थितः । आत्मानमात्मना ध्यायन्ममैव स्थिरबुद्धिना

ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົກຕ່າງ ຖອນໃຈອອກຈາກສຽງ ນິ່ງສະຫງົບ ແລະນັ່ງໝັ້ນໃນອາສນະ; ດ້ວຍປັນຍາອັນໝັ້ນຄົງ ມຸ່ງຫາຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ ຍ່ອມເພ່ງອາຕະມັນດ້ວຍອາຕະມັນເອງ.

Verse 105

प्राप्स्यसे परमं स्थानं तद्विष्णोः परमं पदम्

ເຈົ້າຈະບັນລຸຖິ່ນພຳນັກອັນສູງສຸດ—ນັ້ນແມ່ນປະຣະມະປະດະ ອັນເປັນສະຖານສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ