Adhyaya 78

Verse 1

ययातिरुवाच । एकेन गृह्यतां पुत्रा जरा मे दुःखदायिनी । धीरेण भवतां मध्ये तारुण्यं मम दीयताम्

ຢະຍາຕິກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ, ໃຫ້ຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກເຈົ້າຮັບເອົາຄວາມແກ່ຊະລາຂອງຂ້າ ອັນນໍາທຸກຂ໌ມາໃຫ້. ຜູ້ທີ່ມີຄວາມອົດທົນແນ່ວແນ່ໃນພວກເຈົ້າ ຈົ່ງມອບຄວາມໜຸ່ມໃຫ້ຂ້າ”

Verse 2

स्वकीयं हि महाभागाः स्वरूपमिदमुत्तमम् । संतप्तं मानसं मेद्य स्त्रियां सक्तं सुचंचलम्

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງທັງຫຼາຍ ນີ້ແມ່ນສະພາບອັນດີສຸດຂອງຂ້າເອງ: ໃຈຂ້າຮ້ອນຮົ່ມດ້ວຍທຸກຂ໌ ຕິດພັນກັບນາງ ແລະຊຸກຊົນຫຼາຍ.

Verse 3

भाजनस्था यथा आप आवर्त्तयति पावकः । तथा मे मानसं पुत्राः कामानलसुचालितम्

ເຫມືອນໄຟກວນໃຫ້ນ້ຳໃນພາຊະນະເຄື່ອນໄຫວວົນວາຍ ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ລູກໆ ໃຈຂ້າຖືກໄຟແຫ່ງກາມະກວນໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 4

एको गृह्णातु मे पुत्रा जरां दुःखप्रदायिनीम् । स्वकं ददातु तारुण्यं यथाकामं चराम्यहम्

ໂອ ລູກໆ ໃຫ້ຜູ້ໜຶ່ງຮັບເອົາຄວາມແກ່ຊະລາອັນນຳທຸກຂ໌ຂອງຂ້າໄປ ແລະມອບຄວາມໜຸ່ມໃຫ້ຂ້າ; ແລ້ວຂ້າຈະດຳລົງຕາມໃຈປາຖະໜາ.

Verse 5

यो मे जरापसरणं करिष्यति सुतोत्तमः । स च मे भोक्ष्यते राज्यं धनुर्वंशं धरिष्यति

ລູກຜູ້ປະເສີດຂອງຂ້າ ຜູ້ຈະຂັບໄລ່ຄວາມອ່ອນແອແຫ່ງຊະລາຂອງຂ້າ ຜູ້ນັ້ນແຫຼະຈະໄດ້ສະໜອງລາຊະອານາຈັກຂອງຂ້າ ແລະທຳນຸບຳລຸງວົງສາແຫ່ງຜູ້ຖືຄັນທະນູ.

Verse 6

तस्य सौख्यं सुसंपत्तिर्धनं धान्यं भविष्यति । विपुला संततिस्तस्य यशः कीर्तिर्भविष्यति

ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ຈະມີຄວາມສຸກ ແລະຄວາມຮັ່ງມີອັນດີຍິ່ງ—ມີຊັບສິນ ແລະທັນຍາຫານອຸດົມ. ຈະມີລູກຫຼານຫຼາຍ ແລະຍົດຍໍ-ກຽດຕິຈະເກີດຂຶ້ນ.

Verse 7

पुत्रा ऊचुः । भवान्धर्मपरो राजन्प्रजाः सत्येन पालकः । कस्मात्ते हीदृशो भावो जातः प्रकृतिचापलः

ບຸດທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ! ພະອົງເປັນຜູ້ຍຶດຖືທຳມະ ແລະປົກປ້ອງປະຊາດ້ວຍສັດຈະ. ເຫດໃດຈຶ່ງເກີດອາລົມປ່ຽນແປງແບບນີ້—ຄວາມຫວັ່ນໄຫວທີ່ຄ້າຍຂັດກັບນິໄສເດີມ?”

Verse 8

राजोवाच । आगता नर्तकाः पूर्वं पुरं मे हि प्रनर्तकाः । तेभ्यो मे कामसंमोहे जातो मोहश्च ईदृशः

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ແຕ່ກ່ອນນັ້ນ ນາງຟ້ອນໄດ້ມາຮອດນະຄອນຂອງເຮົາ—ແທ້ຈິງເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນການຟ້ອນ. ເນື່ອງຈາກພວກນາງ ໃນຄວາມຫຼົງທີ່ເກີດຈາກກາມ ຄວາມມືດບອດແບບນີ້ຈຶ່ງເກີດໃນເຮົາ”

Verse 9

जरया व्यापितः कायो मन्मथाविष्टमानसः । संबभूव सुतश्रेष्ठाः कामेनाकुलव्याकुलः

ກາຍຂອງພະອົງຖືກຊະລາຄອບງຳ ແລະໃຈຖືກມັນມະຖະ (ກາມເທບ) ຍຶດໄວ້. ໂອ ບຸດຜູ້ປະເສີດ, ດ້ວຍກາມຕັນຫາ ພະອົງຈຶ່ງກະວົນກະວາຍ ແລະຫວັ່ນໄຫວຢ່າງຫນັກ

Verse 10

काचिद्दृष्टा मया नारी दिव्यरूपा वरानना । मया संभाषिता पुत्राः किंचिन्नोवाच मे सती

ເຮົາໄດ້ເຫັນຍິງຜູ້ໜຶ່ງ—ງາມດັ່ງທິບ ແລະມີໃບໜ້າອັນປະເສີດ. ໂອ ລູກໆ, ເຮົາໄດ້ເວົ້າກັບນາງ ແຕ່ນາງຜູ້ມີສິນນັ້ນບໍ່ໄດ້ຕອບຄຳໃດເລີຍ

Verse 11

विशालानाम तस्याश्च सखी चारुविचक्षणा । सा मामाह शुभं वाक्यं मम सौख्यप्रदायकम्

ນາງມີໝູ່ສະໜິດຊື່ “ວິຊາລາ” ຜູ້ງາມແລະຮູ້ທັນ. ນາງນັ້ນໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນແກ່ເຮົາ ເປັນວາຈາທີ່ປະທານຄວາມສຸກໃຫ້ເຮົາ

Verse 12

जराहीनो यदा स्यास्त्वं तदा ते सुप्रिया भवेत् । एवमंगीकृतं वाक्यं तयोक्तं गृहमागतः

“ເມື່ອເຈົ້າພົ້ນຈາກຄວາມເຖົ້າຊະລາ ນາງຈະເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງແກ່ເຈົ້າ।” ເມື່ອຮັບເອົາຖ້ອຍຄໍາທີ່ພວກເຂົາກ່າວແລ້ວ ລາວກໍກັບໄປບ້ານ।

Verse 13

मया जरापनोदार्थं तदेवं समुदाहृतम् । एवं ज्ञात्वा प्रकर्तव्यं मत्सुखं हि सुपुत्रकाः

ເພື່ອກໍາຈັດຜົນແຫ່ງຄວາມເຖົ້າຊະລາ ຂ້າໄດ້ປະກາດໄວ້ດັ່ງນີ້। ເມື່ອຮູ້ແລ້ວດັ່ງນີ້ ໂອ້ລູກດີທັງຫຼາຍ ຈົ່ງປະພຶດຕາມເພື່ອຄວາມພໍໃຈຂອງຂ້າ।

Verse 14

तुरुरुवाच । शरीरं प्राप्यते पुत्रैः पितुर्मातुः प्रसादतः । धर्मश्च क्रियते राजञ्शरीरेण विपश्चिता

ຕຸຣຸກ່າວວ່າ: “ລູກຊາຍທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບກາຍດ້ວຍພຣະຄຸນຂອງພໍ່ແມ່; ແລະ ໂອ້ພຣະຣາຊາ ບັນດາຜູ້ຮູ້ຍ່ອມປະພຶດທຳມະໄດ້ກໍໂດຍອາໄສກາຍນີ້ແຫຼະ।”

Verse 15

पित्रोः शुश्रूषणं कार्यं पुत्रैश्चापि विशेषतः । न च यौवनदानस्य कालोऽयं मे नराधिप

ລູກຊາຍທັງຫຼາຍພຶງປະຕິບັດຮັບໃຊ້ພໍ່ແມ່ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບເປັນພິເສດ। ແລະ ໂອ້ນະຣາທິບ ບໍ່ແມ່ນກາລະທີ່ຂ້າຈະປະທານຄວາມໜຸ່ມໃຫ້ແກ່ທ່ານ।

Verse 16

प्रथमे वयसि भोक्तव्यं विषयं मानवैर्नृप । इदानीं तन्न कालोयं वर्तते तव सांप्रतम्

ໂອ້ພຣະຣາຊາ ມະນຸດຄວນເສບສຸກແຫ່ງອາຣົມໃນວັຍຕົ້ນ; ແຕ່ບັດນີ້ ໃນປັດຈຸບັນ ບໍ່ແມ່ນເວລາອັນສົມຄວນສໍາລັບທ່ານ।

Verse 17

जरां तात प्रदत्वा वै पुत्रे तात महद्गताम् । पश्चात्सुखं प्रभोक्तव्यं न तु स्यात्तव जीवितम्

ໂອ ຜູ້ຮັກແພງ! ຫຼັງຈາກໄດ້ມອບຄວາມແກ່ຊະລາໃຫ້ແກ່ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ—ຜູ້ບັນລຸຄະຕິອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ແລ້ວ ຈົ່ງເສວຍສຸກພາຍຫຼັງ; ຊີວິດຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ຄົງຢູ່ເຫມືອນເກົ່າອີກ

Verse 18

तस्माद्वाक्यं महाराज करिष्ये नैव ते पुनः । एवमाभाषत नृपं तुरुर्ज्येष्ठसुतस्तदा

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ມະຫາຣາຊາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງອີກ. ດັ່ງນີ້ໃນການນັ້ນ ບຸດຄົນໃຫຍ່ຂອງທຸຣຸໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະຣາຊາ

Verse 19

तुरोर्वाक्यं तु तच्छ्रुत्वा क्रुद्धो राजा बभूव सः । तुरुं शशाप धर्मात्मा क्रोधेनारुणलोचनः

ເມື່ອພຣະຣາຊາໄດ້ຍິນຄໍາຂອງທຸຣຸ ກໍເກີດຄວາມໂກດກຽວ. ຜູ້ມີຈິດໃນທຳນັ້ນ ດວງຕາແດງດ້ວຍໂທສະ ແລ້ວຈຶ່ງສາບແຊ່ງທຸຣຸ

Verse 20

अपध्वस्तस्त्वयाऽदेशो ममायं पापचेतन । तस्मात्पापी भव स्वत्वं सर्वधर्मबहिष्कृतः

ໂອ ຜູ້ມີໃຈບາບ ເຈົ້າໄດ້ລົ້ມລ້າງພຣະບັນຊາຂອງຂ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍກຳຂອງເຈົ້າເອງ ຈົ່ງເປັນຄົນບາບ ແລະຖືກຂັບອອກຈາກການປະພຶດທຳທັງປວງ

Verse 21

शिखया त्वं विहीनश्च वेदशास्त्रविवर्जितः । सर्वाचारविहीनस्त्वं भविष्यसि न संशयः

ເຈົ້າຈະຖືກພາກອອກຈາກສິຂາ (ຈຸກຜົມອັນສັກສິດ) ແລະຖືກຕັດຂາດຈາກເວດາ ແລະຄຳພີສາດສະຕຣາ. ເຈົ້າຈະຂາດຈາກຈາຣີດອັນຄວນທັງປວງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 22

ब्रह्मघ्नस्त्वं देवदुष्टः सुरापः सत्यवर्जितः । चंडकर्मप्रकर्ता त्वं भविष्यसि नराधमः

ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ ເປັນຜູ້ຊົ່ວຕໍ່ລະບຽບເທວະ ເປັນຜູ້ເສບສຸລາ ແລະລະທິ້ງສັດຈະ। ຜູ້ກະທຳກຳອັນດຸຮ້າຍ ຈະຕົກຕ່ຳເປັນມະນຸດຊັ້ນຕ່ຳສຸດ।

Verse 23

सुरालीनः क्षुधी पापी गोघ्नश्च त्वं भविष्यसि । दुश्चर्मा मुक्तकच्छश्च ब्रह्मद्वेष्टा निराकृतिः

ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຕິດສຸລາ ຫິວໂຫຍຢູ່ເສມອ ເປັນຄົນບາບ ແລະເປັນຜູ້ຂ້າງົວ। ຜິວໜັງຈະເປັນໂລກ ຜ້າຄາດແອວຈະຫຼຸດລຸ່ຍ; ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ເກລີຍດພຣາຫມັນ ຖືກຂັບໄລ່ ແລະອັບອາຍ।

Verse 24

परदाराभिगामी त्वं महाचंडः प्रलंपटः । सर्वभक्षश्च दुर्मेधाः सदात्वं च भविष्यसि

ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ໄລ່ຕາມເມຍຂອງຄົນອື່ນ ໂຫດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ແລະເສື່ອມຊົ່ວສຸດຂີດ। ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ກິນທຸກຢ່າງ ປັນຍາເສື່ອມ ແລະຈະເປັນຢ່າງນັ້ນຕະຫຼອດໄປ।

Verse 25

सगोत्रां रमसे नारीं सर्वधर्मप्रणाशकः । पुण्यज्ञानविहीनात्मा कुष्ठवांश्च भविष्यसि

ຖ້າເຈົ້າເສບສົມກັບນາງຜູ້ຢູ່ໃນໂຄດຣດຽວກັນ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ທຳລາຍທຳທັງປວງ। ດ້ວຍຈິດທີ່ຂາດບຸນ ແລະຂາດປັນຍາແທ້ ເຈົ້າຈະປະສົບໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ)।

Verse 26

तव पुत्राश्च पौत्राश्च भविष्यंति न संशयः । ईदृशाः सर्वपुण्यघ्ना म्लेच्छाः सुकलुषीकृताः

ລູກຊາຍ ແລະຫຼານຊາຍຂອງເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ। ພວກເຂົາຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ: ມເລັດຈະ, ຜູ້ທຳລາຍບຸນທັງປວງ, ແລະຖືກບາບເຮັດໃຫ້ມົວໝອງຢ່າງສິ້ນເຊີງ।

Verse 27

एवं तुरुं सुशप्त्वैव यदुं पुत्रमथाब्रवीत् । जरां वै धारयस्वेह भुंक्ष्व राज्यमकंटकम्

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກສາບສົ່ງທຸຣຸຢ່າງຮຸນແຮງແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ບຸດຍະດຸວ່າ: “ຢູ່ນີ້ ຈົ່ງຮັບເອົາຄວາມເຖົ້າຊະລາ ແລະເສວຍລາຊະອານາຈັກທີ່ປາສະຈາກໜາມ—ໄຮ້ອຸປະສັກແລະສັດຕູ.”

Verse 28

बद्धाञ्जलिपुटो भूत्वा यदू राजानमब्रवीत् । यदुरुवाच । जराभारं न शक्नोमि वोढुं तात कृपां कुरु

ຍະດຸໄດ້ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະຣາຊາວ່າ: “ພໍ່ເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດແບກພາລະແຫ່ງຄວາມເຖົ້າຊະລາໄດ້; ຂໍພຣະອົງເມດຕາກະລຸນາ.”

Verse 29

शीतमध्वा कदन्नं च वयोतीताश्च योषितः । मनसः प्रातिकूल्यं च जरायाः पंचहेतवः

ນ້ຳເຜິ້ງເຢັນ, ອາຫານບໍ່ສົມຄວນ, ຍິງທີ່ລ່ວງວັຍ, ແລະຈິດໃຈທີ່ຕ້ານທານ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຫດຫ້າປະການແຫ່ງຄວາມເຖົ້າຊະລາ

Verse 30

जरादुःखं न शक्नोमि नवे वयसि भूपते । कः समर्थो हि वै धर्तुं क्षमस्व त्वं ममाधुना

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ, ໃນວັຍໜຸ່ມອັນສົດໃສ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດທົນທຸກແຫ່ງຄວາມເຖົ້າຊະລາໄດ້; ແທ້ໆແລ້ວ ໃຜຈະສາມາດແບກຮັບໄດ້? ຂໍພຣະອົງອະໄພໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໃນບັດນີ້

Verse 31

यदुं क्रुद्धो महाराजः शशाप द्विजनंदन । राज्यार्हो न च ते वंशः कदाचिद्वै भविष्यति

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ປິຕິຂອງພວກທະວິຊະ, ພຣະມະຫາຣາຊາໂກດແຄ້ນແລ້ວສາບຍະດຸວ່າ: “ທັງເຈົ້າ ແລະວົງສານຂອງເຈົ້າ ຈະບໍ່ເຄີຍສົມຄວນແກ່ການປົກຄອງລາຊະອານາຈັກເລີຍ”

Verse 32

बलतेजः क्षमाहीनः क्षात्रधर्मविवर्जितः । भविष्यति न संदेहो मच्छासनपराङ्मुखः

ລາວຈະແຂງແຮງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍໄຟແຫ່ງພະລັງ, ແຕ່ຂາດຄວາມອົດທົນ ແລະຫ່າງໄກຈາກທຳຂອງກະສັດນັກຮົບ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ເພາະລາວຫັນຫນີຈາກຄຳສັ່ງຂອງຂ້າ.

Verse 33

यदुरुवाच । निर्दोषोहं महाराज कस्माच्छप्तस्त्वयाधुना । कृपां कुरुष्व दीनस्य प्रसादसुमुखो भव

ຢະດຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມຜິດ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງສາບຂ້າພະເຈົ້າໃນບັດນີ້? ຂໍຈົ່ງເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກນີ້; ຂໍໃຫ້ພຣະພັກຕຣ໌ປະສານ ແລະໂປຣດປານ.”

Verse 34

राजोवाच । महादेवः कुले ते वै स्वांशेनापि हि पुत्रक । करिष्यति विसृष्टिं च तदा पूतं कुलं तव

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ໂອ ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ, ມະຫາເທວະຈະໃຫ້ການປະກົດໃນວົງສານຂອງເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງສານະພາບຂອງພຣະອົງ; ແລ້ວວົງສານຂອງເຈົ້າຈະບໍລິສຸດ.”

Verse 35

यदुरुवाच । अहं पुत्रो महाराज निर्दोषः शापितस्त्वया । अनुग्रहो दीयतां मे यदि मे वर्त्तते दया

ຢະດຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນລູກຂອງທ່ານ; ແມ່ນບໍ່ມີຄວາມຜິດແຕ່ກໍຖືກທ່ານສາບ. ຖ້າທ່ານມີເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍຈົ່ງປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 36

राजोवाच । यो भवेज्ज्येष्ठपुत्रस्तु पितुर्दुःखापहारकः । राज्यदायं सुभुंक्ते च भारवोढा भवेत्स हि

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດເປັນລູກຊາຍຄົນໃຫຍ່ ແລະຂັບໄລ່ຄວາມໂສກຂອງພໍ່, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສົມຄວນເສວຍມໍລະດົກແຫ່ງອານາຈັກ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ລາວເປັນຜູ້ແບກພາລະຂອງຕະກູນ.”

Verse 37

त्वया धर्मं न प्रवृत्तमभाष्योसि न संशयः । भवता नाशिताज्ञा मे महादंडेन घातिनः

ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຳມະເຄື່ອນໄຫວ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ແລະເຈົ້າກໍບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ຈະໂຕ້ຖຽງໃຫ້ເຂົ້າໃຈໄດ້. ໂດຍເຈົ້າ ຄຳສັ່ງຂອງຂ້າຖືກທຳລາຍ ແລະເຈົ້າຟາດດ້ວຍຄທາໃຫຍ່।

Verse 38

तस्मादनुग्रहो नास्ति यथेष्टं च तथा कुरु । यदुरुवाच । यस्मान्मे नाशितं राज्यं कुलं रूपं त्वया नृप

ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ມີພຣະກະລຸນາໃຫ້ເຈົ້າ—ຈົ່ງເຮັດຕາມໃຈປາຖະໜາ. ຢະດຸໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເພາະເຈົ້າໄດ້ທຳລາຍອານາຈັກ ວົງຕະກູນ ແລະຮູບກາຍຂອງຂ້າ.”

Verse 39

तस्माद्दुष्टो भविष्यामि तव वंशपतिर्नृप । तव वंशे भविष्यंति नानाभेदास्तु क्षत्त्रियाः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າຈະກາຍເປັນຜູ້ນຳຜູ້ຊົ່ວໃນວົງສານຂອງເຈົ້າ; ແລະໃນສາຍວົງຂອງເຈົ້າ ຈະເກີດຂຶ້ນກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ) ຫຼາຍພວກຫຼາຍແບ່ງ।

Verse 40

तेषां ग्रामान्सुदेशांश्च स्त्रियो रत्नानि यानि वै । भोक्ष्यंति च न संदेहो अतिचंडा महाबलाः

ພວກເຂົາຈະຍຶດເອົາບ້ານເມືອງ ແລະແຂວງແດນອັນງາມ, ທັງສະຕຣີ ແລະຮັດຖະສົມບັດຮັດຖະລັດທີ່ເປັນຮັດຖະລັດທັງປວງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ເພາະພວກເຂົາດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ແລະມີພະລັງຫຼາຍ.

Verse 41

मम वंशात्समुत्पन्नास्तुरुष्का म्लेच्छरूपिणः । त्वया ये नाशिताः सर्वे शप्ताः शापैः सुदारुणैः

“ຈາກວົງສານຂອງຂ້າ ໄດ້ເກີດພວກຕຸຣຸສກະ ຜູ້ມີຮູບແບບເປັນມະເລັດສະ. ຜູ້ທັງປວງທີ່ເຈົ້າໄດ້ທຳລາຍ ລ້ວນຖືກສາບ—ຖືກຄຳສາບອັນຮ້າຍແຮງຢ່າງຍິ່ງຄອບງຳ।”

Verse 42

एवं बभाषे राजानं यदुः क्रुद्धो नृपोत्तम । अथ क्रुद्धो महाराजः पुनश्चैवं शशाप ह

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຢະດຸໄດ້ກ່າວຕໍ່ພະຣາຊາດ້ວຍຄວາມໂກດ. ແລ້ວພະມະຫາຣາຊາກໍໂກດຂຶ້ນ ແລະໄດ້ປະກາດຄຳສາບອີກຄັ້ງດັ່ງນີ້.

Verse 43

मत्प्रजानाशकाः सर्वे वंशजास्ते शृणुष्व हि । यावच्चंद्रश्च सूर्यश्च पृथ्वी नक्षत्रतारकाः

ຈົ່ງຟັງແທ້ໆ: ລູກຫຼານຂອງເຈົ້າທັງປວງຈະເປັນຜູ້ທຳລາຍປະຊາຂອງຂ້າ—ຕາບໃດທີ່ຈັນທຣາແລະສຸຣິຍະຍັງດຳລົງ, ແລະຕາບໃດທີ່ແຜ່ນດິນ ກຸ່ມນັກຂັດຕະຣາ ແລະດາວທັງຫຼາຍຍັງຢູ່.

Verse 44

तावन्म्लेच्छाः प्रपक्ष्यंते कुंभीपाके चरौ रवे । कुरुं दृष्ट्वा ततो बालं क्रीडमानं सुलक्षणम्

ຕາບໃດທີ່ສຸຣິຍະຍັງເດີນຕາມວິຖີຂອງຕົນ ມະເລັດຈະທັງຫຼາຍຈະຖືກຕົ້ມຢູ່ໃນນະຣົກກຸມພີປາກ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນເດັກນ້ອຍຜູ້ມີລັກສະນະງາມກຳລັງຫຼິ້ນຢູ່ນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເບິ່ງໄປທາງກຸຣຸ.

Verse 45

समाह्वयति तं राजा न सुतं नृपनंदनम् । शिशुं ज्ञात्वा परित्यक्तः सकुरुस्तेन वै तदा

ພະຣາຊາໄດ້ເອີ້ນເຂົາມາ ໂອ ລູກແຫ່ງກະສັດ ແຕ່ບໍ່ຍອມຮັບວ່າເປັນລູກຊາຍ. ເມື່ອຮູ້ວ່າເປັນແຕ່ເດັກນ້ອຍ ພະອົງຈຶ່ງທອດທິ້ງເຂົາໃນເວລານັ້ນ; ເຫດການຈຶ່ງເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ.

Verse 46

शर्मिष्ठायाः सुतं पुण्यं तं पूरुं जगदीश्वरः । समाहूय बभाषे च जरा मे गृह्यतां पुनः

ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກໄດ້ເອີ້ນປູຣຸ ບຸດຜູ້ມີບຸນຂອງສະຣະມິດຖາ ແລະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຮັບເອົາຄວາມແກ່ຊະຣາຂອງຂ້າໄປໄວ້ກັບຕົນອີກຄັ້ງ.”

Verse 47

भुंक्ष्व राज्यं मया दत्तं सुपुण्यं हतकंटकम् । पूरुरुवाच । राज्यं देवे न भोक्तव्यं पित्रा भुक्तं यथा तव

“ຈົ່ງເສວຍລາຊະອານາຈັກທີ່ຂ້າໄດ້ມອບໃຫ້—ເປັນບຸນອັນສູງ ແລະ ປາສະຈາກໜາມ (ສັດຕູແລະຄວາມທຸກ).” ປູຣູກ່າວຕອບວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນທິບ, ລາຊະອານາຈັກທີ່ບິດາເຄີຍເສວຍແລ້ວ ບຸດບໍ່ຄວນຮັບເສວຍ—ດັ່ງທີ່ທ່ານເຄີຍເສວຍ.”

Verse 48

त्वदादेशं करिष्यामि जरा मे दीयतां नृप । तारुण्येन ममाद्यैव भूत्वा सुंदररूपदृक्

“ໂອ ພຣະນຣະປະ (ກະສັດ) ຂ້າຈະປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາ. ຂໍໃຫ້ມອບ ‘ຊະຣາ’ ແກ່ຂ້າ; ແລະໃນວັນນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຂໍໃຫ້ຂ້າໄດ້ເປັນໜຸ່ມ ເພື່ອໄດ້ເຫັນ (ແລະຄອບຄອງ) ຮູບງາມ.”

Verse 49

भुंक्ष्व भोगान्सुकर्माणि विषयासक्तचेतसा । यावदिच्छा महाभाग विहरस्व तया सह

“ຈົ່ງເສວຍຄວາມສຸກທີ່ໄດ້ມາຈາກກຸສົນກຳຂອງເຈົ້າ ດ້ວຍໃຈທີ່ຕິດພັນກັບອາລົມແຫ່ງອິນທຣີ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ຈົ່ງຮ່ວມສົນຸກ ແລະ ຢູ່ຢ່າງສຸກກັບນາງນັ້ນ.”

Verse 50

यावज्जीवाम्यहं तात जरां तावद्धराम्यहम् । एवमुक्तस्तु तेनापि पूरुणा जगतीपतिः

“ໂອ ພໍ່ເອີຍ, ຕາບໃດທີ່ຂ້າຍັງມີຊີວິດ ຂ້າຈະແບກຮັບຊະຣາຕາບນັ້ນ.” ດັ່ງນີ້ ປູຣູກໍໄດ້ກ່າວຕໍ່ເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນດ້ວຍ.

Verse 51

हर्षेण महताविष्टस्तं पुत्रं प्रत्युवाच सः । यस्माद्वत्स ममाज्ञा वै न हता कृतवानिह

ດ້ວຍຄວາມຍິນດີອັນໃຫຍ່ ທ່ານໄດ້ກ່າວຕໍ່ບຸດວ່າ: “ລູກເອີຍ, ເນື່ອງຈາກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ລະເມີດພຣະບັນຊາຂອງຂ້າໃນທີ່ນີ້ ເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ກະທຳຖືກຕ້ອງຕາມທຳ.”

Verse 52

तस्मादहं विधास्यामि बहुसौख्यप्रदायकम् । यस्माज्जरागृहीता मे दत्तं तारुण्यकं स्वकम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດການສິ່ງໜຶ່ງທີ່ປະທານຄວາມສຸກອັນຫຼາຍຫຼວງ; ເພາະແມ່ນວ່າຄວາມແກ່ຊະລາຈັບກຸມຂ້າພະເຈົ້າ ແຕ່ຄວາມໜຸ່ມຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກປະທານຄືນມາແລ້ວ।

Verse 53

तेन राज्यं प्रभुंक्ष्व त्वं मया दत्तं महामते । एवमुक्तः सुपूरुश्च तेन राज्ञा महीपते

“ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຈົ່ງປົກຄອງອານາຈັກທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ເຈົ້າ” ພຣະຣາຊາກ່າວດັ່ງນັ້ນ; ໂອ ຈອມແຜ່ນດິນ, ສຸປູຣຸກໍຮັບເອົາພາລະນັ້ນ।

Verse 54

तारुण्यंदत्तवानस्मै जग्राहास्माज्जरां नृप । ततः कृते विनिमये वयसोस्तातपुत्रयोः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທ່ານໄດ້ປະທານຄວາມໜຸ່ມໃຫ້ເຂົາ ແລະໄດ້ຮັບເອົາຄວາມແກ່ຈາກເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນ ການແລກປ່ຽນອາຍຸລະຫວ່າງພໍ່ແລະລູກກໍສຳເລັດ।

Verse 55

तस्माद्वृद्धतरः पूरुः सर्वांगेषु व्यदृश्यत । नूतनत्वं गतो राजा यथा षोडशवार्षिकः

ດັ່ງນັ້ນ ປູຣຸຈຶ່ງປາກົດວ່າແກ່ກວ່າເກົ່າໃນທຸກອະວະ; ແຕ່ພຣະຣາຊາໄດ້ຄືນສູ່ຄວາມໜຸ່ມໃໝ່ ດັ່ງຄົນອາຍຸສິບຫົກປີ।

Verse 56

रूपेण महताविष्टो द्वितीय इव मन्मथः । धनूराज्यं च छत्रं च व्यजनं चासनं गजम्

ຖືກຄວາມງາມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄອບງຳ ທ່ານປາກົດດັ່ງມັນມະຖະ (ກາມເທວະ) ອົງທີສອງ; ແລະມີເຄື່ອງຣາຊະອິດທິພົນ—ຄັນທະນູແຫ່ງອຳນາດ, ສະຫຼຸມຣາຊ, ພັດ, ບັນລັງ, ແລະຊ້າງ—ພ້ອມພຽງ।

Verse 57

कोशं देशं बलं सर्वं चामरं स्यंदनं तथा । ददौ तस्य महाराजः पूरोश्चैव महात्मनः

ພະມະຫາກະສັດໄດ້ປະທານແກ່ທ່ານມະຫາອາດມານັ້ນ ທັງຄັງສົມບັດ ແຜ່ນດິນ ກອງທັບທັງໝົດ ແລະເຄື່ອງຣາຊະອິດທິພົນເຊັ່ນ ຈາມຣ (ພັດຫາງ) ແລະຣົດຮາຊ; ແທ້ຈິງພະເຈົ້າປຸຣຸໄດ້ມອບທຸກຢ່າງໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີຈິດສູງສົ່ງນັ້ນ.

Verse 58

कामासक्तश्च धर्मात्मा तां नारीमनुचिंतयन् । तत्सरः सागरप्रख्यंकामाख्यं नहुषात्मजः

ແມ່ນແທ້ວ່າເປັນຜູ້ມີທຳໃນໃຈ ແຕ່ບຸດຂອງນະຫຸສະກໍຕິດຢູ່ໃນກາມ; ຄິດຮອດນາງນັ້ນຢູ່ເລື້ອຍໆ ຈຶ່ງໃຫ້ເກີດສະໜອງນ້ຳໃຫຍ່ດຸດດັ່ງທະເລ ມີນາມວ່າ “ກາມາ”.

Verse 59

अश्रुबिंदुमती यत्र जगाम लघुविक्रमः । तां दृष्ट्वा तु विशालाक्षीं चारुपीनपयोधराम्

ທີ່ນັ້ນ ລະຄຸວິກຣະມະໄດ້ໄປຫາ ອັສຣຸບິນດຸມະຕີ. ແລະເມື່ອເຫັນນາງ—ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງໃຫຍ່ ງາມສະງ່າ ແລະອົກເຕັມງາມ—

Verse 60

विशालां च महाराजः कंदर्पाकृष्टमानसः । राजोवाच । आगतोऽस्मि महाभागे विशाले चारुलोचने

ແລ້ວພະມະຫາກະສັດ—ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຖືກກັນດັຣປະ (ກາມເທວ) ດຶງດູດ—ໄດ້ກ່າວກັບ ວິຊາລາ ວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ, ໂອ ວິຊາລາ ຜູ້ມີດວງຕາງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າມາແລ້ວ.”

Verse 61

जरात्यागःकृतो भद्रे तारुण्येन समन्वितः । युवा भूत्वा समायातो भवत्वेषा ममाधुना

ໂອ ນາງຜູ້ມີມົງຄຸນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລະທິ້ງຄວາມແກ່ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມໜຸ່ມໄວ້ຢ່າງເຕັມປຽມ. ເມື່ອເປັນໜຸ່ມແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍກັບມາ—ບັດນີ້ຂໍໃຫ້ນາງນີ້ເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 62

यंयं हि वांछते चैषा तंतं दद्मि न संशयः । विशालोवाच । यदा भवान्समायातो जरां दुष्टां विहाय च

“ນາງປາຖະນາສິ່ງໃດ ຂ້າພະເຈົ້າກໍປະທານສິ່ງນັ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.” ວິຊາລາກ່າວວ່າ: “ເມື່ອທ່ານມາຮອດ ໄດ້ລະທິ້ງຄວາມເຖົ້າຊົ່ວຮ້າຍແລ້ວ…”

Verse 63

दोषेणैकेनलिप्तोसि भवंतं नैव मन्यते । राजोवाच । मम दोषं वदस्व त्वं यदि जानासि निश्चितम्

ເຈົ້າຖືກເປື້ອນດ້ວຍຄວາມຜິດພຽງຢ່າງດຽວ ເຂົາຈຶ່ງບໍ່ນັບຖືເຈົ້າອີກ. ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ຖ້າເຈົ້າຮູ້ແນ່ນອນ ຈົ່ງບອກຄວາມຜິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 64

तं तु दोषं परित्यक्ष्येगुणरूपंनसंशयः

ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງຄວາມຜິດນັ້ນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕັ້ງຢູ່ໃນຮູບແຫ່ງຄຸນທຳ

Verse 78

इति श्रीपद्मपुराणेभूमिखंडेवेनोपाख्यानेमातापितृतीर्थवर्णने ययातिचरितेऽष्टसप्ततितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານ ພູມິຂັນຑະ ໃນຕອນເລື່ອງຂອງເວນຸ ການພັນນາຕີຣຖະມາຕາ-ປິຕຣະອັນສັກສິດ ແລະເລື່ອງຂອງຍະຍາຕິ ບົດທີ 78 ຈົບລົງແລ້ວ