Adhyaya 58

Verse 1

विष्णुरुवाच । क्रीडाप्रयुक्तासु वनं प्रविष्टा वैश्यस्य भार्या सुकला सुतन्वी । ददर्श सर्वं गहनं मनोरमं तामेव पप्रच्छ सखीं सती सा

ພະວິຊະນຸ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມຢາກຫຼິ້ນມ່ວນຊື່ນ, ນາງສຸກະລາ ພັນລະຍາຜູ້ຮູບງາມແລະມີສິນທຳຂອງໄວສະຍະ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນປ່າ. ເມື່ອເຫັນປ່າທີ່ຕຶບໜາແຕ່ງົດງາມ ນາງຈຶ່ງຖາມໝູ່ຂອງນາງ.

Verse 2

अरण्यमेतत्प्रवरं सुपुण्यं दिव्यं सखे कस्य मनोभिरामम् । सिद्धंसुकामैः प्रवरैः समस्तैः पप्रच्छ हर्षात्सुकला सखीं ताम्

ປ່ານີ້ເປັນເລີດ ສັກສິດ ແລະ ເປັນທິບ, ໂອ້ ສະຫາຍ ສວນທີ່ໜ້າເພີດເພີນນີ້ແມ່ນຂອງໃຜ? ດ້ວຍຄວາມດີໃຈ ນາງສຸກະລາຈຶ່ງຖາມໝູ່ກ່ຽວກັບສະຖານທີ່ ເຊິ່ງເຫຼົ່າສິດທາໂຜດປານນີ້.

Verse 3

क्रीडोवाच । एतद्वनं दिव्यगुणैः प्रयुक्तं सिद्धस्वभावैः परिभावनेन । पुष्पाकुलं कामफलोपयुक्तं विपश्य सर्वं मकरध्वजस्य

ນາງກຣີທາ ກ່າວວ່າ: ຈົ່ງເບິ່ງປ່ານີ້ເຖີດ ເຊິ່ງພຽບພ້ອມດ້ວຍຄຸນສົມບັດທິບ ແລະ ສຳເລັດດ້ວຍອານຸພາບຂອງເຫຼົ່າຜູ້ບຳເພັນພຽນ. ມັນເຕັມໄປດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະ ໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາ ຈົ່ງຮູ້ເຖີດວ່າທັງໝົດນີ້ເປັນຂອງພະມະກະຣະທະວັດ (ກາມະເທບ).

Verse 4

एवं वाक्यं ततः श्रुत्वा हर्षेण महतान्विता । समालोक्य महद्वृत्तं कामस्य च दुरात्मनः

ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ນາງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່; ແລະເມື່ອເຫັນເຫດການອັນຫນັກໜ່ວງທີ່ເກີດຈາກກາມະຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ນາງກໍຮູ້ແຈ້ງສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ।

Verse 5

वायुना नीयमानं तं समाघ्राति न सौरभम् । वाति वायुः स्वभावेन सौरभेण समन्वितः

ແມ່ນຖືກລົມພາໄປ ມັນກໍບໍ່ໄດ້ດົມກິ່ນຫອມດ້ວຍຕົນເອງ. ລົມພັດໄປຕາມທໍາມະຊາດຂອງຕົນ ແມ່ນວ່າຈະອົບອວນດ້ວຍກິ່ນນໍ້າຫອມກໍຕາມ।

Verse 6

तद्बाणो विशतेनासां यथा तथा सुलीलया । सा गंधं नैव गृह्णाति पुष्पाणां च वरानना

ລູກສອນຂອງເຂົາເຂົ້າສູ່ຮູດັງຂອງນາງ ບາງຄັ້ງແບບນີ້ ບາງຄັ້ງແບບນັ້ນ ດ້ວຍທ່າທາງຫຼິ້ນໆ; ແຕ່ນາງຜູ້ໜ້າງາມນັ້ນບໍ່ຮັບຮູ້ກິ່ນຫອມຂອງດອກໄມ້ເລີຍ।

Verse 7

न चास्वादयते सा तु सुरसान्सा महासती । स सखा कामदेवस्य रममाणो विनिर्जितः

ແຕ່ນາງມະຫາສະຕີ ສຸຣະສານສາ ບໍ່ໄດ້ຊິມລົດຊາດນັ້ນເລີຍ. ແລະເຂົາ—ສະຫາຍຂອງກາມເທວະ—ແມ່ນກໍກໍາລັງຮ່າເຮີງຢູ່ ແຕ່ກໍຖືກປະລາຊັຍລົງ।

Verse 8

लज्जितः पराङ्मुखो भूत्वा भूं पपात लवच्छदैः । फलेभ्यो हि सुपक्वेभ्यः पुष्पमंजरिसंस्कृतः

ດ້ວຍຄວາມອາຍ ເຂົາຫັນໜ້າຫນີ ແລ້ວລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ ຮ່າງກາຍຖືກປົກຄຸມດ້ວຍໃບອ່ອນ; ປະດັບດ້ວຍຊໍ່ດອກໄມ້ ແລະອຸດົມດ້ວຍຜົນໄມ້ທີ່ສຸກງອມດີແລ້ວ।

Verse 9

लवरूपोपतद्भूमौ रसस्त्वेष तया जितः । मकरंदः सुदीनात्मा फलाद्भूमिं ततः पुनः

ເມື່ອນ້ຳຫວານອັນເປັນແກ່ນສານຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນເປັນຢອດ ມັນກໍຖືກນາງພິຊິດ. ແລ້ວມະກະຣັນດະໃຈເສົ້າ ຕົກຈາກຜົນລົງສູ່ດິນອີກຄັ້ງ.

Verse 10

भक्ष्यते मक्षिकाभिश्च यथामृतो रणे तथा । मक्षिकाभक्ष्यमाणस्तु प्रवाहेन प्रयाति सः

ລາວຖືກແມງວັນກິນ ເຫມືອນຄົນທີ່ຖືກຂ້າໃນສົງຄາມ (ຖືກກິນ)। ແລະໃນຂະນະທີ່ຖືກແມງວັນກິນນັ້ນ ກໍຖືກກະແສນ້ຳພາໄປ

Verse 11

मंदंमंदं प्रयात्येव तं हसंति च पक्षिणः । नानारुतैः प्रचलंति सुखमानंदनिर्भरैः

ລາວເຄື່ອນໄປຊ້າໆຢ່າງຫຼາຍ ນົກທັງຫຼາຍພາກັນຫົວເຮາະເຂົາ. ດ້ວຍສຽງຮ້ອງນານາ ພວກມັນກໍບິນວ່ອນຢ່າງຄືກຄື້ນ—ສຸກສະບາຍ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍອານັນ

Verse 12

प्रीत्या शकुनयस्तत्र वनमध्यनगस्थिताः । सुकलया जितो ह्येष निम्नं पंथानमाश्रितः

ທີ່ນັ້ນ ນົກທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງພູກາງປ່າ ລ້ວນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິແລະເມດຕາ. ແທ້ຈິງ ເມື່ອຖືກສຸກະລາພິຊິດ ລາວຈຶ່ງເລືອກເສັ້ນທາງຕ່ຳ

Verse 13

प्रीत्या समेता रतिः कामभार्या गत्वाब्रवीत्सा सुकलां विहस्य । स्वस्त्यस्तु ते स्वागतमेव भद्रे रमस्व प्रीत्या नयनाभिरामम्

ຣະຕິ ຜູ້ເປັນຊາຍາອັນຮັກຂອງກາມະ ໄປຫາສຸກະລາດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລ້ວກ່າວພ້ອມຮອຍຍິ້ມວ່າ: “ຂໍໃຫ້ມີສິຣິມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ ແມ່ຜູ້ດີ—ຍິນດີຕ້ອນຮັບແທ້! ຈົ່ງຮື່ນເຮີງດ້ວຍຄວາມຮັກ ໃນສະຖານທີ່ງາມຕານີ້ເຖີດ”

Verse 14

ते रूपमिष्टममलमिंद्रस्यापि महात्मनः । यदेष्टं ते तदा ब्रूहि समानेष्ये न संशयः

ຮູບອັນບໍລິສຸດ ແລະເປັນທີ່ປາຖະໜາຂອງທ່ານນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ພຣະອິນທຣາຜູ້ໃຈໃຫຍ່ກໍຍັງຮັກ. ບັດນີ້ທ່ານປາຖະໜາສິ່ງໃດ ຈົ່ງບອກ; ຂ້ອຍຈະນຳມາໃຫ້ແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 15

सूत उवाच । वदंत्यौ ते स्त्रियौ दृष्ट्वा श्रुत्वोवाच सुभाषितम् । रतिं प्रतिगृहीत्वा मे गतो भर्त्ता महामतिः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເຫັນຍິງສອງນາງກ່າວກັນ ລາວກໍຟັງແລ້ວຈຶ່ງຕອບດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນງາມ. ເມື່ອຮັບເອົາຄວາມຮັກຂອງຂ້ອຍແລ້ວ ສາມີຂອງຂ້ອຍ—ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່—ກໍຈາກໄປ.

Verse 16

यत्र मे तिष्ठते भर्त्ता तत्राहं पतिसंयुता । तत्र कामश्च मे प्रीतिरयं कायो निराश्रयः

ບ່ອນໃດທີ່ສາມີຂອງຂ້ອຍພັກຢູ່ ຂ້ອຍກໍຢູ່ບ່ອນນັ້ນ ພ້ອມກັບຜົວຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນແມ່ນຄວາມປາຖະໜາ ແລະຄວາມປິຕິຂອງຂ້ອຍ; ນອກນັ້ນກາຍນີ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ.

Verse 17

द्वे अप्युक्तं समाकर्ण्य रतिप्रीती विलज्जिते । व्रीडमाने गते ते द्वे यत्र कामो महाबलः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ຣະຕິ ແລະ ປຣີຕິ ທັງສອງກໍອາຍ. ດ້ວຍຄວາມເຂີນອາຍ ນາງທັງສອງໄດ້ໄປຫາບ່ອນທີ່ກາມະຜູ້ມີພະລັງໃຫຍ່ຢູ່.

Verse 18

ऊचतुस्तं महावीरमिंद्रकाय समाश्रितम् । चापमाकर्षमाणं तं नेत्रलक्ष्यं महाबलम्

ນາງທັງສອງໄດ້ກ່າວກັບມະຫາວີຣະຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ອາໄສຮູບກາຍແຫ່ງພຣະອິນທຣາ. ທ່ານຜູ້ມີພະລັງໃຫຍ່ຍືນດຶງຄັນທະນູ ກຳນົດເປົ້າໝາຍແນ່ນອນ ດ້ວຍສາຍຕາອັນມັ່ນຄົງ.

Verse 19

दुर्जयेयं महाप्राज्ञ त्यज पौरुषमात्मनः । पतिकामा महाभागा पतिव्रता सदैव सा

ໂອ ມະຫາລິສີຜູ້ມີປັນຍາ, ນາງນີ້ພິຊິດບໍ່ໄດ້—ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມອວດອ້າງແລະອຳນາດຕົນ. ນາງຜູ້ມີວາສນານັ້ນເປັນປະຕິວຣະຕາເສມອ, ປາຖະນາແຕ່ສາມີຂອງນາງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 20

काम उवाच । अनया लोक्यते रूपमिंद्रस्यास्य महात्मनः । यदि देवि तदा चाहं हनिष्यामि न संशयः

ກາມໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂດຍນາງນີ້ແຫຼະ ຮູບພຣະອິນທຣາຜູ້ມີມະຫາຈິດນີ້ຈຶ່ງຖືກເຫັນ. ຖ້າພຣະແມ່ເຈົ້າຍິນຍອມ, ໂອ ເທວີ, ຂ້າຈະຍິງລາວແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ”

Verse 21

अथ वेषधरो देवो महारूपः सुराधिपः । स तयानुगतस्तूर्णं परया लीलया तदा

ແລ້ວພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງເທວະ ມີຮູບອັນສົງ່າ ແຕ່ປອມຕົວ ກໍຮີບຕາມນາງໃນຂະນະນັ້ນ ດ້ວຍລີລາອັນສູງສຸດດຸດດັ່ງການຫຼິ້ນ

Verse 22

सर्वभोगसमाकीर्णः सर्वाभरणशोभितः । दिव्यमाल्यांबरधरो दिव्यगंधानुलेपनः

ພຣະອົງເຕັມໄປດ້ວຍສຸກພົບທຸກປະການ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທັງປວງ; ສວມພວງມາລາແລະເຄື່ອງນຸ່ງທິບ ພ້ອມຊະໂລມດ້ວຍກິ່ນຫອມສະຫວັນ

Verse 23

तया रत्या समायातो यत्रास्ते पतिदेवता । प्रत्युवाच महाभागां सुकलां सत्यचारिणीम्

ພ້ອມກັບນາງຣະຕີ ລາວໄດ້ມາຮອດບ່ອນທີ່ນາງຜູ້ນັບຖືສາມີເປັນເທວະກຳລັງພັກຢູ່. ແລ້ວສຸກະລາ ຜູ້ດຳລົງສັດຈະແລະຄຸນທຳ ໄດ້ຕອບກັບນາງຜູ້ມີວາສນານັ້ນ

Verse 24

पूर्वं दूती समक्षं ते प्रीत्या च प्रहिता मया । कस्मान्न मन्यसे भद्रे भजंतं त्वामिहागतम्

ແຕ່ກ່ອນ ດ້ວຍຄວາມຮັກ ຂ້າໄດ້ສົ່ງນາງທູດໄປຫາເຈົ້າຕໍ່ໜ້າເຈົ້າເອງ. ເຫດໃດ ໂອ ນາງຜູ້ດີ ເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ຮັບຂ້າ ຜູ້ມານີ້ດ້ວຍພັກຕິເພື່ອບູຊາເຈົ້າ?

Verse 25

सुकलोवाच । रक्षायुक्तास्मि भद्रं ते भर्तुः पुत्रैर्महात्मभिः । एकाकिनीसहायैश्च नैव कस्य भयं मम

ສຸກະລາ ກ່າວວ່າ: “ຂໍພອນຈົ່ງມີແກ່ທ່ານ; ຂ້າຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງບຸດຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ຂອງສາມີ ແລະຂອງສະຫາຍຜູ້ຮ່ວມທາງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າບໍ່ຢ້ານໃຜເລີຍ.”

Verse 26

शूरैश्च पुरुषाकारैः सर्वत्र परिरक्षिता । नाति प्रस्तावये वक्तुं व्यग्रा कर्मणि तस्य च

ນາງຖືກຄຸ້ມຄອງທົ່ວທຸກແຫ່ງໂດຍນັກຮົບຜູ້ກ້າ ມີຮູບລັກດັ່ງບຸລຸດ. ຂ້າບໍ່ພົບຊ່ອງທາງອັນເໝາະສົມເພື່ອເວົ້າ ແລະນາງເອງກໍຫມົກມຸ່ນໃນວຽກຂອງນາງ.

Verse 27

यावत्प्रस्यंदते नेत्रं तावत्कालं महामते । भवान्न लज्जते कस्माद्रममाणो मया सह

ຕາບໃດທີ່ນັຍນາຂອງທ່ານຍັງໄຫຼນ້ຳຕາ, ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່, ຕະຫຼອດເວລານັ້ນ—ເຫດໃດທ່ານຈຶ່ງບໍ່ລະອາຍ ໃນການເລີນຫຼິ້ນກັບຂ້າ?

Verse 28

भवान्को हि समायातो निर्भयो मरणादपि । इंद्र उवाच । त्वामेवं हि प्रपश्यामि वनमध्ये समागताम्

“ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ຈຶ່ງມາຮອດນີ້ ບໍ່ຢ້ານແມ່ນແຕ່ຄວາມຕາຍ?” ອິນທຣາ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າເຫັນເຈົ້າດັ່ງນີ້—ມາຮອດທີ່ນີ້ ກາງປ່າ.”

Verse 29

समाख्यातास्त्वया शूरा भर्तुश्च तनयाः पुनः । कथं पश्याम्यहं तावद्दर्शयस्व ममाग्रतः

ເຈົ້າໄດ້ເວົ້າກັບຂ້ອຍອີກເທື່ອເຖິງວິລະຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ—ລູກຊາຍຂອງສາມີຂ້ອຍ. ແຕ່ຂ້ອຍຈະເຫັນເຂົາໄດ້ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ສະແດງເຂົາໃຫ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າຕາຂ້ອຍຢູ່ນີ້ເຖີດ

Verse 30

सुकलोवाच । सनिजसकलवर्गस्याधिपत्ये निवेश्य धृतिमतिगतिबुद्ध्य्ख्यैस्तु संन्यस्य सत्यम् । अचलसकलधर्मो नित्ययुक्तो महात्मा मदनसबलधर्मात्मा सदामां जुगोप

ສຸກະລາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຈັດວາງບໍລິວານຂອງຕົນທັງໝົດໃຫ້ຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງແຫ່ງອຳນາດ ແລະສະຫຼະຢ່າງສັດຈິງແມ່ນແຕ່ຄວາມຍຶດຖືໃນຄວາມໝັ້ນຄົງ ຄວາມຄິດ ການເຄື່ອນໄຫວ ແລະປັນຍາ ມະຫາຕະມະນັ້ນ—ໝັ້ນຄົງໃນທຳທັງປວງ ແລະຜູກຈິດໃນໂຍຄະເປັນນິດ—ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຖືກກະທົບໂດຍ ກາມ (ຕັນຫາ) ກໍຍັງປົກປ້ອງຂ້ອຍຢູ່ເສມອ

Verse 31

मामेवं परिरक्षते दमगुणैः शौचैस्तु धर्मः सदा सत्यं पश्य समागतं मम पुरः शांतिक्षमाभ्यांयुतम् । बोधश्चातिमहाबलः पृथुयशा यो मां न मुंचेत्कदा बद्धाहं दृढबंधनैः स्वगुणजैः सांनिध्यमेवं गतः

ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງຖືກປົກປ້ອງໂດຍຄຸນແຫ່ງການຂ່ມຕົນ; ໂດຍຄວາມບໍລິສຸດ ທຳຍ່ອມດຳລົງຢູ່ເສມອ ຈົ່ງເບິ່ງ—ສັດຈະເອງໄດ້ມາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ ແລະຄວາມອົດທົນ ແລະປັນຍາຮູ້ແຈ້ງອັນມີພະລັງຍິ່ງ ມີຊື່ສຽງກວ້າງໄກ ບໍ່ເຄີຍປ່ອຍຂ້ອຍເລີຍ ຂ້ອຍຖືກຜູກແນ່ນດ້ວຍພັນທະອັນແຂງແຮງທີ່ເກີດຈາກຄຸນຂອງຕົນເອງ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມາຮອດສະພາບແຫ່ງການຢູ່ໃກ້ຊິດນີ້

Verse 32

रक्षायुक्ताः कृताः सर्वे सत्याद्या मम सांप्रतम् । धर्मलाभादिकाः सर्वे दमबुद्धिपराक्रमाः

ບັດນີ້ທຸກຜູ້—ເລີ່ມຈາກ ສັດຈະ (Satya)—ໄດ້ຖືກຈັດໃຫ້ຢູ່ໃນການປົກປ້ອງຂອງຂ້ອຍແລ້ວ ທຸກຜູ້ລ້ວນອຸດົມດ້ວຍທຳ ແລະຜົນແຫ່ງທຳ ມີການຂ່ມຕົນ ປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຄວາມກ້າຫານ

Verse 33

मामेवं हि प्ररक्षंति किं मां प्रार्थयसे बलात् । को भवान्निर्भयो भूत्वा दूत्या सार्धं समागतः

“ເຂົາເຈົ້າກໍກຳລັງປົກປ້ອງຂ້ອຍຢູ່ແບບນີ້ແທ້ໆ—ແລ້ວເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງບີບບັງຄັບຂໍຮ້ອງຂ້ອຍດ້ວຍກຳລັງ? ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ທີ່ກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ຢ້ານກົວ ແລະມາຮອດນີ້ພ້ອມກັບນາງທູດ?”

Verse 34

सत्यं धर्मस्तथा पुण्यं ज्ञानाद्याः प्रबलास्तथा । मम भर्तुः सहायाश्च ते मां रक्षंति वेश्मनि

ສັດຈະ, ທັມມະ, ບຸນ ແລະ ຍານະ ເປັນຕົ້ນ ແທ້ຈິງແຂງແຮງ; ພວກນັ້ນເປັນຜູ້ຊ່ວຍຂອງສາມີຂ້ອຍ ແລະປົກປ້ອງຂ້ອຍໃນເຮືອນນີ້.

Verse 35

अहं रक्षायुता नित्यं दमशांतिपरायणा । न मां जेतुं समर्थश्च अपि साक्षाच्छचीपतिः

ຂ້ອຍຖືກຄຸ້ມຄອງຢູ່ເສມອ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການຂົມຂື່ນຕົນແລະຄວາມສະຫງົບເປັນນິດ; ແມ່ນແຕ່ອິນທຣະ ຜູ້ເປັນສາມີຂອງສະຈີ ກໍບໍ່ອາດຊະນະຂ້ອຍໄດ້.

Verse 36

यदि वा मन्मथो वापि समागच्छति वीर्यवान् । दंशिताहं सदा सत्यं सत्यकेनैव नान्यथा

ແມ່ນແຕ່ມັນມະຖະ ຜູ້ມີລິດທິພາບ ຈະມາພົບຂ້ອຍກໍຕາມ—ຄວາມຈິງແມ່ນຂ້ອຍຖືກຕອດ/ກັດຢູ່ເສມອ ແລະເປັນໂດຍສັດຍະກະເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນ.

Verse 37

निरर्थकास्तस्य बाणा भविष्यंति न संशयः । त्वामेवं हि हनिष्यंति धर्मादयो महाभटाः

ລູກສອນຂອງເຂົາຈະກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ໃນທຳນອງນີ້ ນັກຮົບໃຫຍ່ທັງຫຼາຍທີ່ມີທັມມະເປັນຜູ້ນຳ ຈະສັງຫານເຈົ້າແນ່ນອນ.

Verse 38

दूरं गच्छ पलायत्वमत्र मा तिष्ठ सांप्रतम् । वार्यमाणो यदा तिष्ठेर्भस्मीभूतो भविष्यसि

ໄປໃຫ້ໄກ ໜີອອກຈາກນີ້ໃນທັນທີ; ບັດນີ້ຢ່າຢືນຢູ່ທີ່ນີ້. ຖ້າຖືກເຕືອນແລ້ວຍັງດື້ຢູ່ ເຈົ້າຈະກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 39

भर्त्रा विना निरीक्षेत मम रूपं यदा भवान् । यथा दारु दहेदग्निस्तथा धक्ष्यामि नान्यथा

ຖ້າເມື່ອຜົວຂ້າບໍ່ຢູ່ ແລະທ່ານຍັງເບິ່ງຮູບຂອງຂ້າ ເຊັ່ນໄຟເຜົາໄມ້ຢ່າງໃດ ຂ້າຈະເຜົາທ່ານຢ່າງນັ້ນ—ບໍ່ມີຢ່າງອື່ນ।

Verse 40

एवं श्रुत्वा सहस्राक्षो मन्मथस्यापि सम्मुखम् । पश्य पौरुषमेतस्या युध्यस्व निजपौरुषैः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ແມ່ນແຕ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າມັນມະຖະ ກໍກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງເບິ່ງຄວາມກ້າຫານຂອງນາງນີ້; ຈົ່ງສູ້ດ້ວຍກຳລັງຊາຍຂອງຕົນເອງ”

Verse 41

यथागतास्तथा सर्वे महाशापभयातुराः । स्वंस्वं स्थानं महाराज इंद्राद्याः प्रययुस्तदा

ດັ່ງທີ່ເຂົາທັງຫຼາຍມາ ກໍດັ່ງນັ້ນເຂົາທັງໝົດກໍຈາກໄປ ດ້ວຍຄວາມຫວາດກົວຕໍ່ຄຳສາບໃຫຍ່। ແລ້ວ ໂອ້ມະຫາຣາຊາ ອິນທຣາແລະເທວະອື່ນໆ ກໍກັບໄປສູ່ວິມານຂອງຕົນໆ

Verse 42

गतेषु तेषु सर्वेषु सुकला सा पतिव्रता । स्वगृहं पुण्यसंयुक्ता पतिध्यानेन चागता

ເມື່ອເຂົາທັງໝົດໄປແລ້ວ ສຸກະລາ ນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ກໍກັບໄປສູ່ເຮືອນຂອງນາງ ພ້ອມດ້ວຍບຸນກຸສົນ ແລະມາດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍ່ໃນການພິຈາລະນາຖຶງຜົວ

Verse 43

स्वगृहं पुण्यसंयुक्तं सर्वतीर्थमयं तदा । सर्वयज्ञमयं राजन्संप्राप्ता पतिदेवता

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ້ຣາຊັນ ເຮືອນຂອງນາງອັນປະກອບດ້ວຍບຸນ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງທີຣະຖະທັງປວງ ແລະຜົນແຫ່ງຍັດຍາທັງປວງ ເນື່ອງຈາກນາງຜູ້ນັບຖືຜົວເປັນເທວະ (ປະຕິເທວະຕາ) ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ

Verse 58

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रेष्टपंचाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 58 ວ່າດ້ວຍປະຫວັດຂອງ ສຸກະລາ ໃນຕອນເວນະ ໃນພູມິຂັນຑະ ແຫ່ງພະປັດມະປຸຣານອັນສັກສິດ ຈົບລົງແລ້ວ।