Adhyaya 53

Verse 1

सुकलोवाच । एवं धर्मं श्रुतं पूर्वं पुराणेषु तदा मया । पतिहीना कथं भोगं करिष्ये पापनिश्चया

ສຸກະລາ ກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍໄດ້ຟັງທຳມະໃນປຸຣານະມາກ່ອນ. ແຕ່ເມື່ອບໍ່ມີຜົວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເສບສຸກໂລກີໄດ້ແນວໃດ ໃນເມື່ອໃຈໄດ້ຕັ້ງໃຈໄປຫາບາບ?”

Verse 2

कांतेन तु विना तेन जीवं काये न धारये । विष्णुरुवाच । एवमुक्त्वा परं धर्मं पतिव्रतमनुत्तमम्

“ຫາກບໍ່ມີຜົວຜູ້ເປັນທີ່ຮັກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ອາດຮັກສາຊີວິດໃນກາຍໄວ້ໄດ້.” ພຣະວິສນຸຕຣັດວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງໄດ້ປະກາດທຳມະອັນສູງສຸດ—ພະຕິວຣະຕາ ວັດແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ຜົວອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້—

Verse 3

तास्तु सख्यो वरा नार्यो हर्षेण महतान्विताः । श्रुत्वा धर्मं परं पुण्यं नारीणां गतिदायकम्

ເຫຼົ່າເພື່ອນສາວຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີອັນໃຫຍ່; ເພາະໄດ້ຟັງທຳມະອັນສູງສຸດ ແລະບຸນບໍລິສຸດ ອັນໃຫ້ທາງຄວນແກ່ນາຣີທັງຫຼາຍ.

Verse 4

स्तुवंति तां महाभागां सुकलां धर्मवत्सलाम् । ब्राह्मणाश्च सुराः सर्वे पुण्यस्त्रियो नरोत्तम

ໂອ ນະໂຣຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ! ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ແລະເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍນາຣີຜູ້ມີບຸນ ລ້ວນສັນລະເສີນສຸກະລາຜູ້ມີມະຫາພາກ ຜູ້ຮັກທຳມະ ແລະອ່ອນໂຍນຕໍ່ຄວາມຊອບທຳ.

Verse 5

तस्या ध्यानं प्रकुर्वंति पतिकामप्रभावतः । अत्यर्थं दृढतामिंद्र सुःविचिंत्य सुरेश्वरः

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນບໍລິສຸດຕໍ່ສາມີ ພວກເຂົາຈຶ່ງເຮັດສະມາທິພິຈາລະນານາງ; ແລະ ໂອ ພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະ ເມື່ອຄິດໄຕ່ຕອງດີແລ້ວ ກໍປະທານຄວາມຕັ້ງໃຈອັນໝັ້ນຄົງຢ່າງຍິ່ງໃຫ້ນາງ।

Verse 6

सुकलायाः परं भावं सुविचार्यामरेश्वरः । चालये धैर्यमस्याश्च पतिस्नेहं न संशयः

ເມື່ອພຣະອິນທຣາ ຈອມແຫ່ງອະມະຣະ ໄດ້ພິຈາລະນາອາລົມອັນເລິກຊຶ້ງຂອງສຸກະລາຢ່າງລະອຽດແລ້ວ ກໍຄິດວ່າ “ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມອົດທົນຂອງນາງຫວັ່ນໄຫວດ້ວຍ—ຄວາມຮັກຕໍ່ສາມີຂອງນາງນັ້ນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ”

Verse 7

सस्मार मन्मथं देवं त्वरमाणः सुराधिपः । पुष्पचापं स संगृह्य मीनकेतुः समागतः

ຈອມເທວະໄດ້ເຮັ່ງຮ້ອນລະລຶກເຖິງເທວະມັນມະຖະ (ກາມເທວະ) ແລະເຊີນມາ. ມີນເກຕຸ (ມັນມະຖະ) ຖືຄັນທະນູດອກໄມ້ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ

Verse 8

प्रियया च तया युक्तो रत्या दृष्टमहाबलः । बद्धांजलिपुटो भूत्वा सहस्राक्षमुवाच सः

ເມື່ອເຫັນຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຜູ້ມາພ້ອມກັບນາງຣະຕີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ລາວຈຶ່ງປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ສະຫັສຣາກສະ (ພຣະອິນທຣາ)

Verse 9

कस्मादहं त्वया नाथ अधुना संस्मृतो विभो । आदेशो दीयतां मेद्य सर्वभावेन मानद

ໂອ ພຣະນາຖ ໂອ ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງລະລຶກເຖິງຂ້າພະເຈົ້າໃນບັດນີ້? ຂໍໂປດປະທານພຣະບັນຊາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໃນວັນນີ້ ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດ ດ້ວຍພຣະປະສົງທັງມວນ

Verse 10

इंद्र उवाच । सुकलेयं महाभागा पतिव्रतपरायणा । शृणुष्व कामदेव त्वं कुरु साहाय्यमुत्तमम्

ພຣະອິນທຣາກ່າວວ່າ: “ສຸກະເລຍາເປັນນາງຜູ້ມີມະຫາພາກ ຕັ້ງມັ່ນໃນວຣະຕະແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ. ໂອ ກາມະເທວະ ຈົ່ງຟັງເຮົາ ແລະຈົ່ງຊ່ວຍເຫຼືອຢ່າງປະເສີດທີ່ສຸດ”

Verse 11

निष्कर्षय महाभागां सुकलां पुण्यमंगलाम् । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य शक्रस्य तमथाब्रवीत्

“ຈົ່ງນຳສຸກະລາ ຜູ້ມີມະຫາພາກນັ້ນອອກມາ—ນາງຜູ້ບໍລິສຸດດ້ວຍບຸນ ແລະເປັນມົງຄຸນ” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງສັກຣະ (ພຣະອິນທຣາ) ແລ້ວ ລາວຈຶ່ງຕອບກັບພຣະອົງ

Verse 12

एवमस्तु सहस्राक्ष करिष्यामि न संशयः । साहाय्यं देवदेवेश तव कौतुककारणात्

“ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີພັນນະຕາ; ເຮົາຈະເຮັດແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂອ ຈອມແຫ່ງເທວະທັງປວງ ເຮົາຈະຊ່ວຍເຫຼືອ ເນື່ອງຈາກຄວາມປາຖະໜາຂອງທ່ານທີ່ຈະເຫັນອັດສະຈັນນັ້ນ”

Verse 13

एवमुक्त्वा महातेजाः कंदर्पो मुनिदुर्जयः । देवाञ्जेतुं समर्थोऽहं समुनीनृषिसत्तमान्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກັນດັຣປະຜູ້ມີຣັດສະມີ—ຜູ້ທີ່ແມ່ນມຸນີກໍຍັງພິຊິດບໍ່ໄດ້—ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຣິສີຜູ້ປະເສີດ, ເຮົາສາມາດຊະນະເທວະທັງປວງ ພ້ອມທັງຫມູ່ມຸນີ”

Verse 14

किं पुनः कामिनीं देव यस्या अंगे न वै बलम् । कामिनीनामहं देव अंगेषु निवसाम्यहम्

“ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ນາງຜູ້ຖືກກາມະກະຕຸ້ນ ໂອ ພຣະເທວະ, ຜູ້ທີ່ໃນອະວະຍະວະບໍ່ມີແຮງເລີຍ. ໂອ ພຣະເທວະ, ເຮົາສະຖິດຢູ່ໃນອະວະຍະວະຂອງນາງຜູ້ມີຄວາມຮັກກຳໜັດ”

Verse 15

भाले कुचेषु नेत्रेषु कचाग्रेषु च सर्वदा । नाभौ कट्यां पृष्ठदेशे जघने योनिमंडले

ຢູ່ໜ້າຜາກ, ຢູ່ໜ້າເອິກ, ໃນດວງຕາ, ຢູ່ປາຍຜົມສະເໝີ; ຢູ່ບື, ຢູ່ແອວ, ຢູ່ແຜ່ນຫຼັງ, ຢູ່ກົ້ນ ແລະ ໃນວົງມົນແຫ່ງໂຍນີ.

Verse 16

अधरे दंतभागेषु कक्षायां हि न संशयः । अंगेष्वेवं प्रत्यंगेषु सर्वत्र निवसाम्यहम्

ຢູ່ຮີມສົບລຸ່ມ, ຢູ່ສ່ວນຂອງແຂ້ວ ແລະ ຢູ່ຂີ້ແຮ້ ຢ່າງບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງສະຖິດຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງໃນອະໄວຍະວະນ້ອຍໃຫຍ່.

Verse 17

नारी मम गृहं देव सदा तत्र वसाम्यहम् । तत्रस्थः पुरुषान्सर्वान्मारयामि न संशयः

ໂອ້ ເທວະ, ແມ່ຍິງຄືເຮືອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນສະເໝີ. ເມື່ອສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າທໍາລາຍຜູ້ຊາຍທັງປວງ, ເລື່ອງນີ້ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 18

स्वभावेनाबलादेव संतप्ता मम मार्गणैः । पितरं मातरं दृष्ट्वा अन्यं स्वजनबांधवम्

ໂດຍທໍາມະຊາດແລ້ວນາງເປັນຜູ້ອ່ອນແອ; ແທ້ຈິງແລ້ວ, ນາງຖືກທໍລະມານດ້ວຍລູກສອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ເມື່ອເຫັນພໍ່, ແມ່ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງຄົນອື່ນໆຂອງນາງ...

Verse 19

सुरूपं सगुणं देव मम बाणा हता सती । चलते नात्र संदेहो विपाकं नैव चिंतयेत्

ໂອ້ ເທວະ, ລູກສອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ທໍາລາຍແມ່ຍິງຜູ້ຊົງຄຸນນະທໍາຜູ້ນັ້ນ—ງົດງາມໃນຮູບຮ່າງ ແລະ ອຸດົມດ້ວຍຄຸນສົມບັດ. ນາງກໍາລັງຫວັ່ນໄຫວຢ່າງແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ. ບໍ່ຄວນກັງວົນກ່ຽວກັບຜົນທີ່ຈະຕາມມາ.

Verse 20

योनिः स्पंदेत नारीणां स्तनाग्रौ च सुरेश्वर । नास्ति धैर्यं सुरेशान सुकलां नाशयाम्यहम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ມົດລູກຂອງນາງທັງຫຼາຍສັ່ນໄຫວ ແລະ ປາຍນົມກໍກະພື້ນ; ໂອ ຜູ້ຄອງເທວະ, ບໍ່ມີຄວາມໝັ້ນຄົງ—ຂ້າຈະທຳລາຍ ສຸກະລາ.

Verse 21

इंद्र उवाच । पुरुषोहं भविष्यामि रूपवान्गुणवान्धनी । कौतुकार्थमिमां नारीं चालयामि मनोभव

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: “ຂ້າຈະເປັນບຸລຸດ—ຮູບງາມ ມີຄຸນທຳ ແລະ ມັ່ງຄັ່ງ. ເພື່ອຄວາມຫຼິ້ນສະໜຸກເທົ່ານັ້ນ, ໂອ ມໂນພະວະ (ກາມ), ຂ້າຈະທຳໃຫ້ນາງນີ້ຫວັ່ນໄຫວ”

Verse 22

नैव कामान्न संत्रासान्न वा लोभान्न कारणात् । न वै मोहान्न वै क्रोधात्सत्यं सत्यं रतिप्रिय

ບໍ່ແມ່ນເພາະກາມ, ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມຢ້ານ, ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມໂລບ, ຫຼືເພາະເຫດຈົ່ງໃຈອື່ນ; ບໍ່ແມ່ນເພາະມົວເມົາ, ບໍ່ແມ່ນເພາະໂກດ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ, ຄວາມຈິງ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຣະຕີ.

Verse 23

कथं मे दृश्यते तस्या महत्सत्यं पतिव्रतम् । निष्कर्षिष्य इतो गत्वा भवन्मोहोत्र कारणम्

ຂ້າຈະເຫັນຄວາມສັດຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ຄວາມເປັນປະຕິວຣະຕາ (ຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ) ຂອງນາງໄດ້ແນວໃດ? ອອກຈາກນີ້ໄປ ຂ້າຈະດຶງເອົາເຫດຮາກແຫ່ງຄວາມຫຼົງຂອງເຈົ້າໃນເລື່ອງນີ້ອອກມາ

Verse 24

एवं कामं च संदिश्य जगाम सुरराट्स्वयम् । आत्मविकृतिसंभूतो रूपवान्गुणवान्स्वयम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ກຳຊັບກາມແລ້ວ ພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະກໍອອກເດີນທາງດ້ວຍຕົນເອງ. ເກີດຈາກການແປປ່ຽນແຫ່ງຕົນ ພຣະອົງເອງກໍຮູບງາມ ແລະ ມີຄຸນທຳພ້ອມ

Verse 25

सर्वाभरणशोभांगः सर्वभोगसमन्वितः । भोगलीलासमाकीर्णः सर्वदौदार्यसंयुतः

ອະວະຍະວະຂອງພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຸກປະເພດ; ພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກແລະພະໂພກທັງປວງ. ດຳລົງໃນລີລາແຫ່ງຄວາມຮື່ນເຮີງ, ພຣະອົງມີຄວາມໃຈກວ້າງແລະທານບາລະມີບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 26

यत्र सा तिष्ठते देवी कृकलस्य प्रिया नृप । आत्मलीलां स्वरूपं च गुणं भावं प्रदर्शयेत्

ໂອ ພຣະຣາຊາ ບ່ອນໃດທີ່ເທວີ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງກຶກະລະ—ປະທັບຢູ່ ທີ່ນັ້ນນາງຈະເຜີຍລີລາອັນທິບຂອງຕົນ ຮູບສະພາບແທ້ ຄຸນທັງຫຼາຍ ແລະອາການໃນໃຈໃຫ້ປະຈັກ

Verse 27

नैव पश्यति सा तं तु पुरुषं रूपसंपदम् । यत्रयत्र व्रजेत्सा हि तत्र तां पश्यते नृप

ນາງບໍ່ເຫັນບຸລຸດຜູ້ງາມນັ້ນເລີຍ; ແຕ່ໂອ ພຣະຣາຊາ ບ່ອນໃດທີ່ນາງໄປ ບ່ອນນັ້ນບຸລຸດນັ້ນກັບເປັນຝ່າຍເບິ່ງເຫັນນາງ

Verse 28

साभिलाषेण मनसा तामेवं परिपश्यति । कामचेष्टां सहस्राक्षोऽदर्शयत्सर्वभावकैः

ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ ລາວຈ້ອງມອງນາງຢ່າງນັ້ນ; ແລ້ວສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ກໍໄດ້ສະແດງທ່າທາງແຫ່ງກາມ ແລະອາການຮັກ ພ້ອມທັງເຜີຍອາລົມທຸກປະການ

Verse 29

चतुष्पथे पथे तीर्थे यत्र देवी प्रयाति सा । तत्रतत्र सहस्राक्षस्तामेव परिपश्यति

ທີ່ສີ່ແຍກ ຕາມເສັ້ນທາງ ແລະທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ (ຕີຣຖະ)—ບ່ອນໃດທີ່ເທວີໄປ—ບ່ອນນັ້ນໆ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ກໍຈ້ອງມອງນາງແຕ່ຜູ້ດຽວ

Verse 30

इंद्रेण प्रेषिता दूती सुकलां प्रति सा गता । सुकलां सुमहाभागां प्रत्युवाच प्रहस्य वै

ນາງທູດທີ່ພະອິນທຣາສົ່ງມາ ໄດ້ໄປຫາ ສຸກະລາ; ແລ້ວຍິ້ມພ້ອມກ່າວກັບ ສຸກະລາ ຜູ້ມີມະຫາພາກດີ।

Verse 31

अहो सत्यमहोधैर्यमहो कांतिरहो क्षमा । अस्या रूपेण संसारे नास्ति नारी वरानना

ອ້າວ! ຊ່າງເປັນຄວາມຈິງແທ້, ຊ່າງກ້າຫານມັ່ນຄົງ, ຊ່າງສະຫວ່າງໄສ, ຊ່າງອົດທົນ! ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີຍິງໃດຮູບງາມເທົ່ານາງ।

Verse 32

का त्वं भवसि कल्याणि कस्य भार्या भविष्यसि । यस्य त्वं सगुणा भार्या स धन्यः पुण्यभाग्भुवि

“ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົນ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ເຈົ້າຈະເປັນເມຍຂອງໃຜ? ຜູ້ໃດໄດ້ເຈົ້າເປັນເມຍຜູ້ມີຄຸນທຳ, ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຜູ້ມີພອນ ແລະມີບຸນໃນແຜ່ນດິນ।”

Verse 33

तस्यास्तु वचनं श्रुत्वा तामुवाच मनस्विनी । वैश्यजात्यां समुत्पन्नो धर्मात्मा सत्यवत्सलः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ນາງຜູ້ໃຈແຂງກ່າວວ່າ: “ເຂົາເກີດໃນວັນນະໄວສະຍະ, ເປັນຜູ້ມີທຳໃນໃຈ ແລະຮັກຄວາມຈິງ.”

Verse 34

तस्याहं हि प्रिया भार्या सत्यसंधस्य धीमतः । कृकलस्यापि वैश्यस्य सत्यमेव वदामि ते

ຂ້ອຍແມ່ນເມຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນສັດຈະສັນຍາ—ຄື ກຣິກະລາ ວັນນະໄວສະຍະ; ຂ້ອຍກ່າວແກ່ເຈົ້າແຕ່ຄວາມຈິງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 35

मम भर्ता स धर्मात्मा तीर्थयात्रां गतः सुधीः । तस्मिन्गते महाभागे मम भर्तरि संप्रति

ສາມີຂອງຂ້າເປັນຜູ້ມີທຳ ແລະມີປັນຍາ; ທ່ານໄດ້ອອກເດີນທາງໄປທິຣຖະຍາຕຣາ ສູ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ. ບັດນີ້ເມື່ອສາມີຜູ້ມີບຸນນັ້ນໄດ້ໄປແລ້ວ ໃນການນີ້…

Verse 36

अतिक्रांताः शृणुष्व त्वं त्रयश्चैवापि वत्सराः । ततोहं दुःखिता जाता विना तेन महात्मना

ຈົ່ງຟັງ: ສາມປີເຕັມໄດ້ຜ່ານໄປ. ຫຼັງນັ້ນ ເມື່ອຂາດຈາກມະຫາອາດມານັ້ນ ຂ້າກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງໜັກ.

Verse 37

एतत्ते सर्वमाख्यातमात्मवृत्तांतमेव ते । भवती पृच्छते मां का भविष्यति वदस्व मे

ທັງໝົດນີ້—ເລື່ອງລາວຊີວິດຂອງຂ້າ—ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ບັດນີ້ເຈົ້າຖາມຂ້າວ່າ ‘ນາງຈະເປັນຜູ້ໃດໃນອະນາຄົດ?’ ຈົ່ງບອກຂ້າເຖີດ.

Verse 38

सुकलाया वचः श्रुत्वा दूत्या आभाषितं पुनः । मामेवं पृच्छसे भद्रे तत्ते सर्वं वदाम्यहम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງສຸກະລາ ນາງທູຕີກໍກ່າວອີກຄັ້ງວ່າ: “ໂອ ຜູ້ດີ, ເມື່ອເຈົ້າຖາມຂ້າແບບນີ້ ຂ້າຈະບອກໃຫ້ເຈົ້າທັງໝົດ.”

Verse 39

अहं तवांतिकं प्राप्ता कार्यार्थं वरवर्णिनि । श्रूयतामभिधास्यामि श्रुत्वा चैवाव धार्यताम्

ໂອ ນາງຜິວຜ່ອງຜູ້ງາມລ້ຳ, ຂ້າໄດ້ມາພົບເຈົ້າເພື່ອກິດທີ່ຈຳເປັນ. ຈົ່ງຟັງ: ຂ້າຈະກ່າວ; ແລະເມື່ອຟັງແລ້ວ ຈົ່ງຈື່ຈຳໄວ້ໃນໃຈໃຫ້ດີ.

Verse 40

गतस्ते निर्घृणो भर्ता त्वां त्यक्त्वा तु वरानने । किं करिष्यसि तेनापि प्रियाघातकरेण च

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ, ຜົວຜູ້ໃຈຮ້າຍຂອງເຈົ້າໄດ້ປະຖິ້ມເຈົ້າແລ້ວຈາກໄປ. ເຈົ້າຈະເຮັດຫຍັງກັບລາວ, ຜູ້ທຳຮ້າຍສິ່ງທີ່ຮັກ?

Verse 41

यस्त्वां त्यक्त्वा गतः पापी साध्व्याचारसमन्विताम् । किं वा स ते गतो बाले तत्र जीवति वै मृतः

ຄົນບາບຜູ້ທີ່ປະຖິ້ມເຈົ້າໄປ ແມ່ນທັງໆທີ່ເຈົ້າມີຈັນຍາຂອງນາງຜູ້ດີ—ໂອ ເດັກນ້ອຍ, ລາວໄປໃສ? ຢູ່ທີ່ນັ້ນລາວຍັງມີຊີວິດ ຫຼືຕາຍແທ້ແລ້ວ?

Verse 42

किं करिष्यति तेनैवं भवती खिद्यते वृथा । कस्मान्नाशयते चांगं दिव्यं हेमसमप्रभम्

ຈະສຳເລັດຫຍັງດ້ວຍສິ່ງນັ້ນ? ເຈົ້າໂສກເສົ້າໄປໂດຍບໍ່ມີປະໂຫຍດ. ເປັນຫຍັງລາວບໍ່ທຳລາຍກາຍທິບຂອງຕົນ ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຄຳ?

Verse 43

बाल्ये वयसि संप्राप्ते मानवो न च विंदति । एकं सुखं महाभागे बालक्रीडां विना शुभे

ເມື່ອວັຍເດັກມາຮອດ ມະນຸດບໍ່ພົບຄວາມສຸກອື່ນໃດ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ—ຄວາມສຸກມີພຽງຢ່າງດຽວ ຄືການຫຼິ້ນແບບເດັກນ້ອຍ.

Verse 44

वार्द्धके दुःखसंप्राप्तिर्जरा कायं प्रहिंसयेत् । तारुण्ये भुज्यते भोगः सुखात्सर्वो वरानने

ໃນວັຍເຖົ້າ ຄວາມທຸກຍ່ອມເກີດ; ຄວາມແກ່ຊະລາທຳຮ້າຍກາຍໃຫ້ອ່ອນແອ. ໃນວັຍໜຸ່ມສາວ ຍ່ອມເສວຍສຸກແຫ່ງກາມະ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ, ທຸກຄົນຈຶ່ງປາຖະໜາຄວາມສຸກ.

Verse 45

यावत्तिष्ठति तारुण्यं तावद्भुंजंति मानवाः । सुखभोगादिकं सर्वं स्वेच्छया रमते नरः

ຕາບໃດທີ່ຄວາມໜຸ່ມຍັງດຳລົງຢູ່ ມະນຸດກໍຍັງເສບສຸກບໍ່ຢຸດ. ຊາຍຕາມໃຈຕົນ ຍິນດີໃນສຸກແລະການເພີດເພີນທຸກປະການ.

Verse 46

यावत्तिष्ठति तारुण्यं तावद्भोगान्प्रभुंजते । वयस्यपि गते भद्रे तारुण्ये किं करिष्यति

ຕາບໃດທີ່ຄວາມໜຸ່ມຍັງຢູ່ ກໍຍັງເສບສຸກໄດ້; ແຕ່ເມື່ອວັຍຊະລາມາຮອດ ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຄວາມໜຸ່ມຈະເຮັດອັນໃດໄດ້ອີກ

Verse 47

संप्राप्ते वार्द्धके देवि किंचित्कार्यं न सिध्यति । स्थविरश्चिंतयेन्नित्यं सुखकार्यं न गच्छति

ໂອ້ເທວີ ເມື່ອວັຍຊະລາມາຮອດ ວຽກນ້ອຍນິດກໍແທບບໍ່ສຳເລັດ. ຜູ້ເຖົ້າຍ່ອມຄິດກັງວົນຢູ່ເລື້ອຍ ແລະບໍ່ກ້າວໄປສູ່ກິດອັນຜ່ອນຄາຍແລະເປັນສຸກ

Verse 48

वयस्यपि गते बाले क्रियते सेतुबंधनम् । तादृशोयं भवेत्कायस्तारुण्ये तु गते शुभे

ໂອ້ນາງນ້ອຍ ແມ່ນແຕ່ວັຍເດັກຜ່ານໄປແລ້ວ ກໍຍັງສ້າງສະພານໄດ້. ດັ່ງນັ້ນເມື່ອຄວາມໜຸ່ມອັນເປັນມົງຄຸນຜ່ານໄປ ກາຍນີ້ກໍກາຍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ບໍ່ແຂງແຮງເຫມືອນເກົ່າ

Verse 49

तस्माद्भुंक्ष्व सुखेनापि पिबस्व मधुमाधवीम् । कामाबाणा दहंत्यंगं तवेमे चारुलोचने

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກິນດ້ວຍຄວາມຜ່ອນຄາຍ ແລະດື່ມນ້ຳເຫຼົ້າມາດະວີອັນຫວານດັ່ງນ້ຳເຜິ້ງນີ້. ໂອ້ຜູ້ມີດວງຕາງາມ ລູກສອນແຫ່ງກາມກຳລັງເຜົາຜານກາຍຂອງເຈົ້າ

Verse 50

अयमेकः समायातः पुरुषो रूपवान्गुणी । अयं हि पुरुषव्याघ्रः सर्वज्ञो गुणवान्धनी

ບຸລຸດນີ້ມາທີ່ນີ້ພຽງຜູ້ດຽວ—ຮູບງາມ ແລະ ມີຄຸນທຳ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ທ່ານເປັນດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ: ຮູ້ທົ່ວທຸກສິ່ງ ມີຄຸນງາມ ແລະ ມັ່ງຄັ່ງ.

Verse 51

तवार्थे नित्यसंयुक्तः स्नेहेन वरवर्णिनि । सुकलोवाच । बाल्यं नास्त्यपि जीवस्य तारुण्यं नास्ति जीविते

ໂອ ຜູ້ມີຜິວພັນຜ່ອງໃສ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຮັກ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຜູກພັນຢູ່ເສມອເພື່ອປະໂຫຍດຂອງທ່ານ. ສຸກະລາກ່າວວ່າ: “ໃນຊີວິດຂອງສັດໂລກ ວັຍເດັກເກືອບບໍ່ມີ; ວັຍໜຸ່ມສາວກໍເກືອບບໍ່ພົບໃນການດຳລົງຊີວິດ.”

Verse 52

वृद्धत्वं नास्ति चैवास्य स्वयंसिद्धः सुसिद्धिदः । अमरो निर्जरो व्यापी सुसिद्धः सर्ववित्तमः

ສຳລັບພຣະອົງ ບໍ່ມີຄວາມແກ່ເຖົ້າເລີຍ. ພຣະອົງສຳເລັດດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະ ເປັນຜູ້ປະທານສິດທິອັນສົມບູນ. ອະມະຕະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ສະຫຼຸບຄອບຄຸມທົ່ວ—ພຣະອົງສຳເລັດສົມບູນ ແລະ ເປັນຜູ້ຮູ້ສູງສຸດແຫ່ງທຸກສິ່ງ.

Verse 53

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे । त्रिपंचाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານ ພູມິຂັນຑະ ພາຍໃນຕອນເລື່ອງຂອງເວນະ ໃນນິທານສຸກະລາ—ທີ່ນີ້ຈົບອັດທະຍາຍທີ 53.

Verse 54

यथा वार्द्धकिना कायस्तथा सूत्रेण मंदिरम् । अनेककाष्ठसंघातैर्नाना दारुसमुच्चयैः

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຊ່າງໄມ້ທີ່ປັ້ນຮູບຮ່າງຈາກວັດຖຸຕາມເສັ້ນວັດ, ມັນດິຣ (ວັດ) ກໍຖືກສ້າງຕາມສູຕຣ (ເຊືອກວັດ) ດ້ວຍໄມ້ຫຼາຍກອງ—ການຮວບຮວມໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 55

मृत्तिकयोदकेनापि समंतात्परिणामयेत् । लिपितं लेपकैः काष्ठं चित्रं भवति चित्रकैः

ແມ່ນແຕ່ດິນກັບນ້ຳພຽງເທົ່ານັ້ນ ກໍສາມາດປັ້ນແຕ່ງຮູບຮ່າງໄດ້ທົ່ວທິດ; ໄມ້ເມື່ອຖືກຊ່າງລາບສະເລີຍທາ ກໍກາຍເປັນຮູບພາບດ້ວຍຝີມືຈິດຕະກອນ।

Verse 56

प्रथमं रूपमायाति गृहं सूत्रेण सूत्रितम् । पुष्णंति च स्वयं तत्तु लेपनाद्वै दिने दिने

ຕອນແຮກ ເຮືອນຍ່ອມເກີດຮູບຮ່າງ ດ້ວຍເສັ້ນດ້າຍວັດທີ່ຂຶງເປັນແນວ; ແລ້ວພວກເຂົາເອງກໍບຳລຸງຮັກສາມັນ ໂດຍການລາບສະເລີຍທາທຸກມື້।

Verse 57

वायुनांदोलितं नित्यं गृहं च मलिनायते । मध्यमो वर्तुतः कालो गृहस्य परिकथ्यते

ເຮືອນທີ່ຖືກລົມສັ່ນໄຫວຢູ່ເປັນນິດ ຍ່ອມເປື້ອນມົນ; ດັ່ງນັ້ນ ໄລຍະເວລາແບບນີ້ຈຶ່ງຖືກກ່າວວ່າເປັນກາລະປານກາງຂອງເຮືອນ।

Verse 58

रूपहानिर्भवेत्तस्य गृहस्वामी विलेपयेत् । स्वेच्छया च गृहस्वामी रूपवत्त्वं नयेद्गृहम्

ຖ້າຄວາມງາມຂອງມັນຫຼຸດລົງ ເຈົ້າຂອງເຮືອນພຶງລາບສະເລີຍທາເພື່ອຟື້ນຟູ; ແລະຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ ຄົນເຮືອນພຶງນຳເຮືອນໃຫ້ກັບຄືນສູ່ຄວາມງາມອີກຄັ້ງ।

Verse 59

तारुण्यं तस्य गेहस्य दूतिके परिकथ्यते । काष्ठसंघैश्च जीर्णत्वं बहुकालैः प्रयाति सः

ໂອ ນາງຜູ້ສົ່ງຂ່າວເອີຍ, ‘ຄວາມໜຸ່ມ’ ຂອງເຮືອນນັ້ນຖືກກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້; ແຕ່ເນື່ອງຈາກການປະກອບຮວມຂອງໄມ້ທັງຫຼາຍ ເມື່ອກາລະຜ່ານໄປດົນ ມັນຍ່ອມເຖິງຄວາມຊຳຮຸດແນ່ນອນ।

Verse 60

स्थानभ्रष्टाः प्रजायंते मूलाग्रे प्रचलंति ते । न सहेल्लेपनाभारमाधारेण प्रतिष्ठति

ຜູ້ທີ່ຫຼຸດຈາກຖານະອັນຄວນ ຍ່ອມເກີດມາໃນສະພາບຕໍ່າຕໍ່ຍ; ແມ່ນແຕ່ທີ່ປາຍຮາກກໍຍັງສັ່ນໄຫວ. ເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ຕັ້ງມັ່ນໃນຖານຮອງຮັບອັນແນ່ນອນ ຈຶ່ງທົນນ້ຳໜັກປູນສາບກໍບໍ່ໄດ້.

Verse 61

एतद्गृहस्य वार्द्धक्यं कथितं शृणु दूतिके । पतमानं गृहं दृष्ट्वा गृहस्वामी परित्यजेत्

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ‘ຄວາມແກ່’ ຄືຄວາມເສື່ອມຂອງເຮືອນນີ້ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ນາງທູດ. ເຫັນເຮືອນກຳລັງພັງ ເຈົ້າຂອງເຮືອນພຶງລະທິ້ງມັນ.

Verse 62

गृहमन्यं प्रवेशाय प्रयात्येव हि सत्वरम् । तथा बाल्यं च तारुण्यं नृणां वृद्धत्वमेव च

ເຊັ່ນຄົນຮີບຮ້ອນເພື່ອເຂົ້າເຮືອນອື່ນ ຉັນໃດ ວັຍເດັກແລະວັຍໜຸ່ມຂອງມະນຸດກໍຜ່ານໄປຢ່າງວ່ອງໄວຉັນນັ້ນ—ສຸດທ້າຍເຫຼືອແຕ່ຄວາມແກ່.

Verse 63

स बाल्ये बालरूपश्च ज्ञानहीनं प्रकारयेत् । चित्रयेत्कायमेवापि वस्त्रालंकारभूषणैः

ໃນວັຍເດັກ ພຶງພັນນາເຂົາໃຫ້ມີຮູບເປັນເດັກ ແລະໃຫ້ປາກົດວ່າຍັງຂາດປັນຍາ; ທັງກາຍກໍຄວນປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງ, ເຄື່ອງປະດັບ ແລະອັນມະນີ.

Verse 64

लेपनैश्चंदनैश्चान्यैस्तांबूलप्रभवादिभिः । कायस्तरुणतां याति अतिरूपो विजायते

ດ້ວຍການທາເຄື່ອງຫອມ, ການທາຈັນທະນ໌ ແລະສິ່ງອື່ນໆເຊັ່ນໝາກພູເປັນຕົ້ນ ກາຍຍ່ອມໄດ້ຄວາມໜຸ່ມ ແລະບຸກຄົນກໍງາມຍິ່ງເກີນປົກກະຕິ.

Verse 65

बाह्याभ्यंतरमेवापि रसैः सर्वैः प्रपोषयेत् । तेन पोषणभावेन परिपुष्टः प्रजायते

ຄວນບຳລຸງທັງພາຍນອກແລະພາຍໃນ ດ້ວຍຣະສະ/ສານະສຳຄັນແຫ່ງຊີວິດທັງປວງ; ດ້ວຍພາວະແຫ່ງການບຳລຸງນັ້ນ ຈຶ່ງເກີດຄວາມແຂງແຮງແລະເຕີບໃຫຍ່ສົມບູນ។

Verse 66

जायते मांसवृद्धिस्तु रसैश्चापि नवोत्तमा । यांति विस्तरतां राजन्नंगान्याप्यायितान्यपि

ເມື່ອບຳລຸງດ້ວຍຣະສະ ກໍເກີດການເຕີບໃໝ່ອັນດີເລີດຂອງເນື້ອ; ໂອ ພະຣາຊາ, ອະວະຍະວະທີ່ຖືກຫຼໍ່ລ້ຽງດີແລ້ວ ກໍຂະຫຍາຍເຕັມອິ່ມຂຶ້ນ

Verse 67

प्रत्यंगानि रसैश्चैव स्वंस्वं रूपं प्रयांति वै । दंताधरौ स्तनौ बाहू कटिपृष्ठमुरू उभे

ແລະແທ້ຈິງ ດ້ວຍຣະສະຂອງແຕ່ລະສ່ວນ ອະວະຍະວະຍ່ອຍຈຶ່ງໄດ້ຮູບຮ່າງອັນຄວນຂອງຕົນ: ແຂ້ວແລະຮິມຝີປາກ, ເຕົ້ານົມ, ແຂນ, ແອວແລະຫຼັງ, ແລະຕົ້ນຂາທັງສອງ

Verse 68

हस्तपादतलौ तद्वद्वृद्धित्वं प्रतिपेदिरे । उभाभ्यामपि तान्येव वृद्धिमायांति तानि वै

ດັ່ງນັ້ນ ຝາມືແລະຝາທ້າວກໍໄດ້ຮັບການເຕີບໃຫຍ່; ແລະແທ້ຈິງ ໂດຍທັງສອງນັ້ນເອງ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງເພີ່ມພູນຂຶ້ນ

Verse 69

अंगानि रसमांसाभ्यां सुरूपाणि भवंति ते । तैः स्वरूपैर्भवेन्मर्त्यो रसबद्धश्च दूतिके

ດ້ວຍການປະສົມຂອງຣະສະແລະເນື້ອ ອະວະຍະວະເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງມີຮູບງາມ; ແລະດ້ວຍຮູບນັ້ນເອງ ມະນຸດຜູ້ເປັນມັດຕະຍະຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ—ຖືກຜູກມັດໂດຍຄວາມຕິດໃນຣະສະ, ໂອ ດູຕິເກ (ນາງທູດ)

Verse 70

सुरूपः कथ्यते मर्त्यो लोके केन प्रियो भवेत् । विष्ठामूत्रस्य वै कोशः काय एष च दूतिके

ໃນໂລກນີ້ ມະນຸດອາດຖືກເອີ້ນວ່າງາມ, ແຕ່ດ້ວຍມາດຕະວັດແທ້ ຈະເປັນທີ່ຮັກໄດ້ແນວໃດ? ໂອ ດູຕີ, ກາຍນີ້ເປັນພຽງຖົງແຫ່ງອຸຈາລະແລະປັດສະວະເທົ່ານັ້ນ.

Verse 71

अपवित्रशरीरोयं सदा स्रवति निर्घृणः । तस्य किं वर्ण्यते रूपं जलबुद्बुदवच्छुभे

ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ, ກາຍນີ້ພາຍໃນບໍ່ບໍລິສຸດ, ໄຫຼຊຶມຢູ່ເສມອ ແລະໄຮ້ເມດຕາ. ແລ້ວຈະສັນລະເສີນຮູບອັນໃດ, ເມື່ອມັນດຸດຟອງນ້ຳ—ຊົ່ວຄາວ ແລະບໍ່ໝັ້ນຄົງ?

Verse 72

यावत्पंचाशद्वर्षाणि तावत्तिष्ठति वै दृढः । पश्चाच्च जायते हानिस्तस्यैवापि दिनेदिने

ຕະຫຼອດຫ້າສິບປີ ລາວຍັງແຂງແຮງຢູ່ແທ້; ແຕ່ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວາມເສື່ອມຖອຍເກີດຂຶ້ນ ທຸກມື້ທຸກວັນ

Verse 73

दंताः शिथिलतां यांति तथा लालायते मुखम् । चक्षुर्भ्यामपि पश्येन्न कर्णाभ्यां न शृणोति च

ແຂ້ວກໍຫຼຸດຄອນ ແລະປາກກໍໄຫຼນ້ຳລາຍ; ດ້ວຍຕາກໍມອງບໍ່ເຫັນ ແລະດ້ວຍຫູກໍຟັງບໍ່ໄດ້ຍິນ

Verse 74

गतिं कर्तुं न शक्नोति हस्तपादैश्च दूतिके । अक्षमो जायते कायो जराकालेन पीडितः

ໂອ ດູຕີ, ເມື່ອການແກ່ຊະລາບີບຄັ້ນ ກາຍກໍກາຍເປັນຜູ້ອ່ອນແຮງ; ແມ່ນມີມືແລະຕີນກໍບໍ່ສາມາດເຄື່ອນໄຫວໄປມາໄດ້

Verse 75

तद्रसः शोषमायाति जराग्नितापशोषितः । अक्षमो जायते दूति केन रूपत्वमिष्यते

ແກ່ນຊີວິດນັ້ນຍ່ອມແຫ້ງຫາຍ ເພາະຖືກໄຟແຫ່ງຄວາມແກ່ຊະລາເຜົາຮ້ອນ. ໂອ ດູຕີ ຜູ້ນຳສານ, ເມື່ອຄວາມສາມາດບໍ່ຫຼືອ ຄວາມງາມຈະຄາດຫວັງໃຫ້ຢູ່ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 76

यथा जीर्णं गृहं याति क्षयमेवं न संशयः । तथा संक्षयमायाति वार्द्धके तु कलेवरम्

ເຫມືອນເຮືອນເກົ່າຊຳຮຸດທີ່ຍ່ອມພັງພິນາດແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສຉັນໃດ, ກາຍນີ້ໃນຍາມຊະລາກໍຍ່ອມເສື່ອມຖອຍ ແລະຫຼຸດຫາຍໄປຉັນນັ້ນ.

Verse 77

ममरूपं समायातं वर्णस्येवं दिने दिने । केनाहं रूपसंयुक्ता केन रूपत्वमिष्यते

ມື້ຕໍ່ມື້ ຜິວພັນຂອງຂ້າກໍກາຍເປັນດັ່ງສີນັ້ນ. ຂ້າໄດ້ຮັບຄວາມງາມໂດຍໃຜ, ແລະຄວາມເປັນງາມນີ້ຈະດຳລົງໄດ້ໂດຍໃຜ?

Verse 78

यथा जीर्णं गृहं याति केनासौ पुरुषो बली । यस्यार्थमागता दूति भवती केन शंसति

ຊາຍຜູ້ກ້າແຂງນັ້ນໄປໃສແນວໃດ ດັ່ງກັບໄປຫາເຮືອນຊຳຮຸດ? ໂອ ດູຕີ ຜູ້ນຳສານ, ເຈົ້າມານີ້ເພື່ອຈຸດປະສົງຂອງໃຜ, ແລະເຈົ້າເອີ້ນນາມໃຜເປັນເຫດ?

Verse 79

किमु चैव त्वया दृष्टं ममांगे वद सांप्रतम् । तस्यांगादिह हीनं च दूति नास्त्यधिकं तथा

ຈົ່ງບອກດຽວນີ້—ເຈົ້າເຫັນຫຍັງໃນກາຍຂອງຂ້າ? ໂອ ດູຕີ, ທີ່ນີ້ບໍ່ມີອະວະໃດຂາດ ແລະກໍບໍ່ມີຫຍັງເກີນກວ່ານັ້ນ.

Verse 80

यथा त्वं च तथासौवै तथाहं नात्र संशयः । कस्य रूपं न विद्येत रूपवान्नास्ति भूतले

ເຊັ່ນທີ່ເຈົ້າເປັນ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ແລະເຮົາກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຜູ້ໃດຈະບໍ່ມີຮູບ? ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີຜູ້ໃດໄຮ້ຮູບ.

Verse 81

उच्छ्रायाः पतनांताश्च नगास्तु गिरयः शुभे । कालेन पीडिता यांति तद्वद्भूताश्च नान्यथा

ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ພູເຂົາແລະຍອດສູງ ແມ່ນແມ່ນສູງປານໃດ ກໍຈົບລົງດ້ວຍການພັງທະລາຍ; ຖືກກາລະ (ເວລາ) ບີບຄັ້ນ ກໍສູນໄປ. ສັດມີຊີວິດກໍດັ່ງນັ້ນ—ບໍ່ມີຜົນອື່ນ.

Verse 82

अरूपो रूपवान्दिव्य आत्मा सर्वगतः शुचिः । स्थावरेष्वेव सर्वेषु जंगमेषु च दूतिके

ແມ່ນແມ່ນໄຮ້ຮູບ ແຕ່ພຣະອົງກໍມີຮູບ—ເປັນທິບ, ເປັນອາດມັນ, ສະຫຼຸບຄອບຄຸມທົ່ວ ແລະບໍລິສຸດ; ໂອ ນາງທູດ, ພຣະອົງສະຖິດໃນທັງສິ່ງອະຈົນ ແລະສິ່ງຈົນ.

Verse 83

एको निवसते शुद्धो घटेष्वेकं यथोदकम् । घटनाशात्प्रयात्येकमेकत्वं त्वं न बुध्यसे

ຄວາມຈິງອັນບໍລິສຸດອັນດຽວ ສະຖິດເປັນການມີຢູ່ອັນດຽວໃນກາຍຫຼາຍ ເຫມືອນນ້ຳດຽວກັນຢູ່ໃນໝໍ້ຫຼາຍໃບ. ເມື່ອໝໍ້ແຕກ ນ້ຳນັ້ນກໍ ‘ໄປ’ ເປັນອັນດຽວ—ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມເປັນໜຶ່ງນີ້.

Verse 84

पिंडनाशादयं चात्मा एकरूपो विजायते । एकं रूपं मया दृष्टं संसारे वसता सदा

ເມື່ອກອງຮ່າງກາຍ (ປິນດະ) ຖືກທຳລາຍ ອາດມັນນີ້ປາກົດເປັນສະພາບອັນດຽວ ບໍ່ແບ່ງແຍກ. ໃນຂະນະຢູ່ໃນສັງສາຣ ເຮົາເຫັນຢູ່ເສມອພຽງຮູບແທ້ອັນດຽວນັ້ນ.

Verse 85

एवं वद स्वतं ज्ञात्वा यस्यार्थमिह चागता । दर्शयस्व अपूर्वं मे यदि भोक्तुमिहेच्छसि

ເຈົ້າຈົ່ງຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ເຈົ້າມາທີ່ນີ້ເພື່ອຫຍັງ ແລ້ວຈົ່ງເວົ້າໃຫ້ສອດຄ່ອງຕາມນັ້ນ। ຖ້າເຈົ້າປາດຖະນາຈະເສວຍສຸກຢູ່ນີ້ແທ້ ຈົ່ງສະແດງສິ່ງອັນບໍ່ເຄີຍມີໃຫ້ຂ້າເຫັນເຖີດ।

Verse 86

व्याधिना पीड्यमानस्य कफेनापि वृतस्य च । अंगाद्विचलते शोणः स्थानभ्रष्टोभिजायते

ເມື່ອບຸກຄົນຖືກໂລກາພາດບີບຄັ້ນ ແລະຖືກເສມຫະກີດຂວາງດ້ວຍ ເລືອດຈະເຄື່ອນຈາກທີ່ຕັ້ງອັນຄວນ ແລະເລີ່ມເຄື່ອນອອກຈາກກາຍ।

Verse 87

अंगसंधिषु सर्वासु पलत्वं चांतरं गतः । एकतो नाशमायाति स्वं हि रूपं परित्यजेत्

ເມື່ອຄວາມຈາງຊືດແລະຄວາມອ່ອນແອພາຍໃນ ແຜ່ໄປທົ່ວຂໍ້ຕໍ່ທັງປວງ ບຸກຄົນຈະເຖິງຄວາມພິນາດໃນຄັ້ງດຽວ ດັ່ງກັບລະທິ້ງຮູບກາຍຂອງຕົນເອງ।

Verse 88

विष्ठात्वं जायते शीघ्रं कृमिभिश्च भवेत्किल । तद्वद्दुःखकरं वापि निजरूपं परित्यजेत्

ມັນຈະກາຍເປັນອາຈົມໃນໄວພິລຶກ ແລະກ່າວກັນວ່າເຕັມໄປດ້ວຍໜອນ। ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຖ້າຮູບພາບຫຼືສະພາບຂອງຕົນເອງເປັນເຫດໃຫ້ເກີດທຸກຂ໌ ຄວນລະທິ້ງມັນເສຍ।

Verse 89

श्रूयतां जायते पश्चात्कृमिदुर्गंधसंकुलम् । जायंते तत्र वै यूकाः कृमयो वा न संशयः

ຈົ່ງຟັງ: ຕໍ່ມາມັນຈະເຕັມໄປດ້ວຍໜອນ ແລະກິ່ນເໝັນຄຸກຄືນ। ທີ່ນັ້ນຍ່ອມເກີດມີເຫົາແລະໜອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 90

सकृमिः कुरुते स्फोटं कंडूं च परिदारुणाम् । व्यथामुत्पादयेद्यूका सर्वांगं परिचालयेत्

ແມ່ທ້ອງໃນຜິວໜັງເຮັດໃຫ້ເກີດຕຸ່ມປຸດແລະອາການຄັນຮ້າຍແຮງ; ເຫົາເຮັດໃຫ້ເຈັບປວດ ແລະໃຫ້ທັ້ງກາຍກະສັບກະສ່າຍ ຂະບັບຂະບືນຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 91

नखाग्रैर्घृष्यमाणा सा कंडूः शांता प्रजायते । तद्वत्तैश्च शृणुष्वैव सुरतस्य न संशयः

ເມື່ອອາການຄັນຖືກຖູດ້ວຍປາຍເລັບ ມັນກໍສະງົບແລະຫາຍລົງ. ດັ່ງນັ້ນ—ຈົ່ງຟັງ—ຄວາມສຸກແຫ່ງການຮ່ວມສຳພັນກໍເກີດຈາກການຖູສີແບບນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 92

भुंजत्येव रसान्मर्त्यः सुभिक्षान्पिबते पुनः । वायुना तेन प्राणेन पाकस्थानं प्रणीयते

ມະນຸດຍ່ອມກິນລົດຊາດຕ່າງໆ ແລະດື່ມນ້ຳຫຼືຂອງເຫຼວອັນບຳລຸງອີກ; ໂດຍປຣານ—ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ—ທີ່ຖືກວາຍຸພັດພາ ອາຫານຈຶ່ງຖືກນຳໄປສູ່ບ່ອນຍ່ອຍ.

Verse 93

यद्भक्तं प्राणिभिर्दूति पाकस्थानं गतं पुनः । सर्वं तत्पिहितं तत्र वायुर्वै पातयेन्मलम्

ອາຫານໃດທີ່ສັດມີຊີວິດໄດ້ກິນ ແລ້ວໄປຮອດບ່ອນຍ່ອຍອີກຄັ້ງ ທີ່ນັ້ນທຸກຢ່າງຄ້າຍຖືກປົກຄຸມ; ແລະວາຍຸແທ້ໆເຮັດໃຫ້ຂອງເສຍຕົກລົງສູ່ຂ້າງລຸ່ມ.

Verse 94

सारभूतो रसस्तत्र तद्रक्तश्च प्रजायते । निर्मलः शुद्धवीर्यस्तु ब्रह्मस्थानं प्रयाति च

ທີ່ນັ້ນ ແກ່ນສານກາຍເປັນ ‘ຣະສະ’ ຄືນ້ຳຫຼ້ຽງບຳລຸງ ແລະຈາກນັ້ນເລືອດກໍເກີດຂຶ້ນ. ຜູ້ໃດບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ ແລະພະລັງຊີວິດຖືກຊຳລະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຖິງພຣະພຣະຫມະສະຖານ.

Verse 95

आकृष्टः स समानेन नीतस्तेनापि वायुना । स्थानं न लभते वीर्यं चंचलत्वेन वर्तते

ຖືກດຶງໂດຍລົມປຣານະທີ່ເຄື່ອນເຂົ້າຂ້າງໃນ ແລະຖືກລົມນັ້ນເອງພາໄປ ຍ່ອມບໍ່ໄດ້ພື້ນຖານອັນໝັ້ນຄົງ; ພະລັງຊີວິດຍັງຄົງວຸ່ນວາຍດ້ວຍຄວາມບໍ່ສະຫງົບ।

Verse 96

प्राणिनां हि कपालेषु कृमयः संति पंच वै । द्वावेतौ कर्णमूले तु नेत्रस्थाने ततः पुनः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນກະໂຫຼກຂອງສັດມີຊີວິດ ກ່າວກັນວ່າມີແມ່ທ້ອງຫ້າປະເພດ; ສອງຢູ່ທີ່ໂຄນຫູ ແລະອີກພວກໜຶ່ງຢູ່ໃນບໍລິເວນຕາ।

Verse 97

कनिष्ठांगुलिमानेन रक्तपुच्छाश्च दूतिके । नवनीतस्य वर्णेन कृष्णपुच्छा न संशयः

ໂອ ນາງທູດ ຕາມຂະໜາດນິ້ວກ້ອຍ ຫາງຂອງນາງອອກແດງເລືອດ; ແລະຕາມສີຂອງເນີຍສົດ ຫາງຂອງນາງເປັນສີດຳ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 98

तेषां नामापि भद्रे त्वं मत्तो निगदितं शृणु । पिंगली शृंखली नाम द्वौ कृमी कर्णमूलयोः

ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ ຈົ່ງຟັງນາມຂອງພວກມັນຕາມທີ່ເຮົາກ່າວ: ທີ່ໂຄນຫູມີແມ່ທ້ອງສອງ ຊື່ ປິງກະລີ ແລະ ສຣຶງຄະລີ।

Verse 99

चपलः पिप्पलश्चैव द्वावेतौ नासिकाग्रयोः । शृंगली जंगली चान्यौ नेत्रयोरंतरस्थितौ

ຈະປະລະ ແລະ ປິບປະລະ—ສອງນີ້ຢູ່ທີ່ປາຍດັ່ງ; ສ່ວນ ສຣຶງກະລີ ແລະ ຈັງກະລີ—ອີກສອງ—ສະຖິດຢູ່ພາຍໃນຕາທັງສອງ।

Verse 100

कृमीणां शतपंचाशत्तादृग्भूता न संशयः । भालांतेवस्थिताः सर्वे राजिकायाः प्रमाणतः

ແມ່ທ້ອງປະເພດນັ້ນມີຈໍານວນ 150—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ທັງໝົດສະຖິດຢູ່ທີ່ປາຍໜ້າຜາກ ແຕ່ລະຕົວມີຂະໜາດເທົ່າເມັດມັດສະຕາດຕາມປະມານ.

Verse 101

कपालरोगिणः सर्वे विकुर्वंति न संशयः । केशद्वयं मुखे तस्य विद्यते शृणु दूतिके

ຜູ້ທີ່ປ່ວຍໂລກກະໂຫຼກທັງໝົດຍ່ອມປະພຶດພິການບິດເບືອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຈົ່ງຟັງ ໂອ ນາງທູດ: ທີ່ໃບໜ້າຂອງເຂົາມີຂົນສອງເສັ້ນເປັນຄູ່.

Verse 102

प्राणिनां संक्षयं विद्धि तत्क्षणे हि न संशयः । स्वस्थाने संस्थितस्यापि प्राजापत्यस्य वै मुखे

ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ຄວາມພິນາດຂອງສັດມີຊີວິດອາດເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະນັ້ນເລີຍ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແມ່ນແຕ່ພຣະປຣາຊາປະຕິຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນຖານະຂອງຕົນ ກໍຍັງມີ (ມໍລະນະ) ມາຮອດທີ່ປາກ.

Verse 103

तद्वीर्यं रसरूपेण पतते नात्र संशयः । मुखेन पिबते वीर्यं तेन मत्तः प्रजायते

ພະລັງເຊື້ອນັ້ນຕົກລົງເປັນນ້ໍາຮສ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ເມື່ອດື່ມເຊື້ອນັ້ນດ້ວຍປາກ ຜູ້ນັ້ນຈະເມົາມົວ (ຫຼົງ) ແລະດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງເກີດລູກຫຼານ.

Verse 104

तालुमध्यप्रदेशे च चंचलत्वेन वर्तते । इडा च पिंगला नाडी सुषुम्णाख्या च संस्थिता

ໃນບ່ອນກາງຂອງເພດານປາກ ມັນເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍຄວາມກະສັບກະສ່າຍ; ທີ່ນັ້ນມີນາດີຊື່ ອິດາ (Iḍā) ແລະ ປິງກະລາ (Piṅgalā) ແລະນາດີທີ່ເອີ້ນວ່າ ສຸສຸມນາ (Suṣumṇā) ກໍຕັ້ງຢູ່.

Verse 105

सुबलेनापि तस्यैव नाडिका जालपंजरे । कामकंडूर्भवेद्दूति सर्वेषां प्राणिनां किल

ໂອ ດູຕີ, ແມ່ນແຕ່ມີກຳລັງນ້ອຍ ຮູນ້ອຍນັ້ນໃນກົງດັ່ງຕາຂ່າຍ ກໍເປັນອາການຄັນແຫ່ງກາມຂອງສັດທັງປວງ ແທ້ໆ.

Verse 106

पुंसश्च स्फुरते लिंगं नार्या योनिश्च दूतिके । स्त्रीपुंसौ संप्रमत्तौ तु व्रजतः संगमं ततः

ໂອ ດູຕີ, ອະວັຍະເພດຂອງຊາຍກໍສັ່ນໄຫວຕື່ນຂຶ້ນ ແລະ ໂຢນີຂອງຍິງກໍເຊັ່ນກັນ; ແລ້ວຍິງຊາຍຜູ້ຖືກກາມຄອບງຳ ກໍມຸ່ງໄປສູ່ການຮ່ວມສັງວາດ.

Verse 107

कायेन कायसंघृष्टिर्मैथुनेन हि जायते । क्षणमात्रं सुखं काये पुनः कंडूश्च तादृशी

ດ້ວຍການຮ່ວມເພດ ຈຶ່ງເກີດການສີດສີຂອງກາຍຕໍ່ກາຍ. ຄວາມສຸກໃນກາຍມີແຕ່ຊົ່ວຂະນະ ແລ້ວຄວາມຄັນແບບເກົ່າກໍກັບຄືນມາອີກ.

Verse 108

सर्वत्र दृश्यते दूति भाव एवंविधः किल । व्रज त्वमात्मनः स्थानं नैवास्त्यत्र अपूर्वता

ໂອ ດູຕີ, ທຸກໆບ່ອນກໍເຫັນທ່າທີຂອງຄົນກາງແບບນີ້ແທ້. ຈົ່ງກັບໄປບ່ອນຂອງເຈົ້າ; ທີ່ນີ້ບໍ່ມີສິ່ງໃໝ່ອັນໃດ.

Verse 109

अपूर्वं नास्ति मे किंचित्करोम्येव न संशयः

ສຳລັບຂ້ອຍ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ແປກໃໝ່; ຂ້ອຍຈະປະຕິບັດໃຫ້ສຳເລັດແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.