Adhyaya 22

Verse 1

व्यास उवाच । प्रश्नमेकं महाभाग करिष्ये सांप्रतं वद । त्वयैव पूर्वमुक्तं हि सुव्रतं च प्रतीश्वरम्

ພະວະຍາສະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖາມພຽງຄຳຖາມດຽວ—ຂໍໃຫ້ບອກ. ເພາະກ່ອນນີ້ທ່ານເອງໄດ້ກ່າວເຖິງ “ສຸວຣະຕະ” ອັນເປັນວັດອັນປະເສີດ ແລະພັກຕິຕໍ່ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ

Verse 2

पूर्वाभ्यासेन संध्यायन्नारायणमनामयम् । कस्यां ज्ञात्यां समुत्पन्नः सुव्रतः पूर्वजन्मनि

ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງການຝຶກຝົນແຕ່ກ່ອນ, ໃນເວລາສັນທະຍາໄດ້ພິຈາລະນາພະນາຣາຍະນະຜູ້ປອດໂລກ—ສຸວຣະຕະໃນຊາດກ່ອນເກີດໃນສາຍຕະກູນໃດ?

Verse 3

तन्मे त्वं सांप्रतं ब्रूहि कथमाराधितो हरिः । अनेनापि स देवेश कोयं पुण्यसमाविलः

ດັ່ງນັ້ນບັດນີ້ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກ: ພະຫຣິໄດ້ຖືກບູຊາແລະເຮັດໃຫ້ພໍພຣະໄທແນວໃດ? ແລະໂດຍການກະທຳນີ້ດ້ວຍ, ໂອ ຈອມເທວະ—ເລື່ອງໃດກັນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍບຸນ (ປຸນຍະ) ເຊັ່ນນີ້?

Verse 4

ब्रह्मोवाच । वैदिशे नगरे पुण्ये सर्वऋद्धिसमाकुले । तत्र राजा महातेजा ऋतध्वजसुतो बली

ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: ໃນນະຄອນສັກສິດ ໄວດິຊາ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທຸກປະການ ມີພຣະຣາຊາຜູ້ມີເດຊາອຳນາດຍິ່ງ—ເປັນພຣະໂອຣສຜູ້ກ້າແຂງຂອງ ຣິຕະທະວະຈະ।

Verse 5

तस्यात्मजो महाप्राज्ञो रुक्मभूषणविश्रुतः । संध्यावली तस्य भार्या धर्मपत्नी यशस्विनी

ພຣະໂອຣສຂອງພຣະອົງເປັນຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະໂດ່ງດັງດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຄຳ. ພຣະມະເຫສີຊື່ ສັນທະຍາວະລີ—ເປັນທັມມະປັດນີ ຜູ້ມີສິນທຳ ແລະມີກຽດຊື່ສຽງ.

Verse 6

तस्यां पुत्रं समुत्पाद्य स आत्मसदृशं ततः । तस्य धर्मांगदं नाम चकार नृपनंदनः

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດພຣະໂອຣສຜູ້ຄ້າຍຄືຕົນແລ້ວ ພຣະຣາຊະກຸມານຈຶ່ງຕັ້ງນາມໃຫ້ກຸມານນັ້ນວ່າ “ທັມມາງກະດະ”

Verse 7

सर्वलक्षणसंपन्नः पितृभक्तिपरायणः । रुक्मांगदस्य तनयो योयं भगवतां वरः

ພຣະກຸມານນັ້ນພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນຄວາມກະຕັນຍູພັກດີຕໍ່ພໍ່. ຜູ້ນີ້ແມ່ນພຣະໂອຣສຂອງ ຣຸກມາງກະດະ ເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ພັກຕະຂອງພຣະພະຄະວານ.

Verse 8

पितुः सौख्याय येनापि मोहिन्यै तु शिरो ददे । वैष्णवेन च धर्मेण पितृभक्त्या तु तस्य हि

ເພື່ອຄວາມສຸກຂອງພໍ່ ພຣະອົງຍັງໄດ້ຖວາຍສະຫຼະສີສະໃຫ້ແກ່ ໂມຫິນີ—ໂດຍອາໄສທັມມະແຫ່ງໄວສະນະວະ ແລະຄວາມພັກດີຕໍ່ພໍ່ນັ້ນແທ້.

Verse 9

सुप्रसन्नो हृषीकेशः सकायो वैष्णवं पदम् । नीतस्तु सर्वधर्मज्ञो वैष्णवः सात्वतां वरः

ພຣະຫຣິສີເກດ (ພຣະວິສນຸ) ຊົງປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລ້ວນຳເຂົາ—ຍັງພ້ອມກາຍເດີມ—ໄປສູ່ວັດຖຸສະຖານວາຍສະນະວະອັນສັກສິດ। ວາຍສະນະວະນັ້ນຮູ້ທັນທຸກທຳ ແລະເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ສາດວະຕະ।

Verse 10

धर्मांगदो महाप्राज्ञः प्रज्ञाज्ञानविशारदः । तत्रस्थो वै महाप्राज्ञो धर्मोसौ धर्मभूषणः

ທັມມາງກະດະ ເປັນມະຫາປຣາຊະຍາ ມີປັນຍາແຫຼມຄົມ ແລະຊ່ຽວຊານໃນປຣະຍາ-ຍານະ. ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ມີພຣະຣິສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ “ທັມມະ” ປະທັບຢູ່—ເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ।

Verse 11

दिव्यान्मनोनुगान्भोगान्मोदमानः प्रभुंजति । पूर्णे युगसहस्रांते धर्मो वै धर्मभूषणः

ເຂົາຊື່ນບານ ແລ້ວເສວຍສຸກທິບທີ່ສອດຄ່ອງກັບໃຈຂອງຕົນ. ເມື່ອຄົບພັນຍຸກ ທັມມະ—ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຄວາມຊອບທຳ—ຍ່ອມດຳລົງຢູ່ແທ້ໆ।

Verse 12

तस्मात्पदात्परिभ्रष्टो विष्णोश्चैव प्रसादतः । सुव्रतो नाम मेधावी सुमनानंदवर्द्धनः

ແມ່ນແຕ່ຕົກຈາກຕຳແໜ່ງນັ້ນ ແຕ່ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະວິສນຸ ກໍເກີດມີຜູ້ມີປັນຍານາມ “ສຸວຣະຕະ” ຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິໃຫ້ແກ່ສຸມະນາ।

Verse 13

सोमशर्मस्य तनयः श्रेष्ठो भगवतां वरः । तपश्चचार मेधावी विष्णुध्यानपरोभवत्

ບຸດຂອງໂສມະຊະຣະມັນ—ຜູ້ປະເສີດ ແລະເປັນຜູ້ນຳໃນຫມູ່ພັກຕະແຫ່ງພຣະພະຄະວານ—ໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາດ້ວຍປັນຍາສູງ ແລະຕັ້ງຈິດທັງໝົດໃນວິສນຸທະຍານ।

Verse 14

कामक्रोधादिकान्दोषान्परित्यज्य द्विजोत्तमः । संयम्यचैन्द्रियं वर्गं तपस्तेपे निरंतरम्

ເມື່ອລະທິ້ງໂທດທັງຫຼາຍທີ່ເລີ່ມຈາກກາມແລະໂກຣດແລ້ວ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດໄດ້ສຳລວມຫມູ່ອິນທຣີຍທັງປວງ ແລະບຳເນົາຕະປະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ

Verse 15

वैडूर्यपर्वतश्रेष्ठे सिद्धेश्वरस्य सन्निधौ । एकीकृत्य मनश्चायं संयोज्य विष्णुना सह

ທີ່ພູໄວດູຣະຍະອັນສູງສຸດ ໃນສານິດຂອງສິດເທສະວະຣະ ລາວເຮັດໃຈໃຫ້ເປັນຈຸດດຽວ ແລ້ວປະສານຕົນກັບພຣະວິສນຸ

Verse 16

एवं वर्षशतं स्थित्वा ध्यानेनास्य महात्मनः । सुप्रसन्नो जगन्नाथः शंखचक्रगदाधरः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຢືນຢັນຢູ່ໃນສະມາທິພິຈາລະນາຕໍ່ມະຫາຕະມະນັ້ນຄົບຮ້ອຍປີແລ້ວ ພຣະຈັກກະວານນາຖ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະຄະທາ ກໍຊົມຊື່ນຢ່າງຍິ່ງ

Verse 17

तस्मै वरं ददावन्यं सलक्ष्म्या सह केशवः । भोभोः सुव्रत धर्मात्मन्बुध्यस्व विबुधांवर

ແລ້ວເກສະວະພ້ອມດ້ວຍພຣະລັກສະມີ ໄດ້ປະທານພອນອື່ນແກ່ລາວ ແລະກ່າວວ່າ “ໂຮ! ໂຮ! ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ ຜູ້ມີໃຈເປັນທຳ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ນັກປັນຍາ ຈົ່ງຕື່ນເຖີດ”

Verse 18

वरं वरय भद्रं ते कृष्णोऽहं ते समागतः । एवमाकर्ण्य मेधावी विष्णोर्वाक्यमनुत्तमम्

“ຈົ່ງເລືອກພອນ ຂໍຄວາມມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ເຈົ້າ; ເຮົາແມ່ນກຣິສນະ ເຮົາມາຫາເຈົ້າແລ້ວ” ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ ນັກປັນຍານັ້ນຈຶ່ງຕອບ

Verse 19

हर्षेण महताविष्टो दृष्ट्वा देवं जनार्दनम् । बद्धांजलिपुटो भूत्वा प्रणाममकरोत्तदा

ເມື່ອຖືກຄວາມປິຕິຍິ່ງໃຫຍ່ຄອບງຳ ເຫັນພຣະເຈົ້າ ຈະນາຣະດະນະ ແລ້ວ ລາວປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກໍກົ່ມກາບທັນທີ

Verse 20

सुव्रत उवाच । संसारसागरमतीव महासुदुःखजालोर्मिभिर्विविधमोहचयैस्तरंगैः । संपूर्णमस्ति निजदोषगुणैस्तु प्राप्तस्तस्मात्समुद्धर जनार्दनमाशुदीनम्

ສຸວຣະຕະ ກ່າວວ່າ: ມະຫາສະມຸດແຫ່ງສັງສາຣນີ້ ເຕັມໄປດ້ວຍຄື້ນທີ່ເປັນຕາຂ່າຍແຫ່ງທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່ ແລະລະລອກທີ່ເກີດຈາກກອງແຫ່ງຄວາມຫຼົງຫຼາຍປະການ. ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຕິດພັນຢ່າງສົມບູນເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດແລະນິໄສຂອງຕົນ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈະນາຣະດະນະ ຂໍຈົ່ງຍົກກູ້ຜູ້ທຸກຍາກນີ້ໃຫ້ໄວ

Verse 21

कर्मांबुदे महति गर्जतिवर्षतीव विद्युल्लतोल्लसतिपातकसंचयैर्मे । मोहांधकारपटलैर्मम नास्ति दृष्टिर्दीनस्य तस्य मधुसूदन देहि हस्तम्

ໃນເມກແຫ່ງກຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າອັນໃຫຍ່ ທີ່ຮ້ອງຄຳຮາມແລະຕົກຝົນຫນັກ ຟ້າຜ່າກໍວາບວັບເປັນກອງແຫ່ງບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຊັ້ນຄວາມມືດແຫ່ງໂມຫະ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີສາຍຕາເຫັນ. ໂອ ມະທຸສູດະນະ ຂໍຈົ່ງຍື່ນພຣະຫັດໃຫ້ແກ່ຜູ້ອ່ອນແອນີ້

Verse 22

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे ऐंद्रे सुव्रतो । पाख्यानंनाम द्वाविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນສີຣີ ປັດມະປຸຣານະ ພາຍໃນ “ສັງຫິຕາ 55,000 ສະໂລກະ” ໃນ ພູມິຂັນຑະ ໃນພາກ ໄອນດຣະ ບົດທີ 22 ຊື່ “ນິທານສຸວຣະຕະ” ກໍສິ້ນສຸດລົງ

Verse 23

संसारवृक्षमतिजीर्णमपीह उच्चं मायासुकंदकरुणा बहुदुःखशाखम् । जायादिसंगच्छदनं फलितं मुरारे तत्राधिरूढपतितं भगवन्हि रक्ष

ໂອ ມຸຣາຣິ ຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງສັງສາຣນີ້ສູງສົງ ແມ່ນແຕ່ເກົ່າແກ່ຊຳຮຸດ; ມາຍາເປັນລຳຕົ້ນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍກິ່ງກ້ານແຫ່ງທຸກຂ໌ຫຼາຍປະການ. ເຮືອນຍອດຂອງມັນເກີດຈາກຄວາມຜູກພັນເຊັ່ນ ເມຍ ແລະອື່ນໆ ແຖມຍັງອອກຜົນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປີນຂຶ້ນແລ້ວຕົກລົງ; ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກນັ້ນ

Verse 24

दुःखानलैर्विविधमोहमयैः सुधूमैः शोकैर्वियोगमरणांतिक सन्निभैश्च । दग्धोस्मि कृष्ण सततं मम देहि मोक्षं ज्ञानांबुदैः समभिषिंच सदैव मां त्वम्

ໂອ ພຣະກຣິດສະນະ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຜົາໄໝ້ຢູ່ເປັນນິດດ້ວຍໄຟແຫ່ງຄວາມທຸກ—ໜາແນ່ນດ້ວຍຄວັນແຫ່ງມໍຫະຫຼາຍປະການ—ແລະດ້ວຍຄວາມໂສກດຸດການພັດພາກ ນ່າຢ້ານດັ່ງຄວາມຕາຍໃກ້ເຂົ້າມາ. ຂໍພຣະອົງປະທານໂມກສະ ແລະຊຳລະຂ້າພະເຈົ້າເສມອໄປດ້ວຍຝົນແຫ່ງເມກຄວາມຮູ້ແທ້.

Verse 25

घोरांधकारपटले महतीव गर्ते संसारनाम्निपतितं सततं हि कृष्ण । त्वं सत्कृपो मम हि दीनभयातुरस्य तस्माद्विरज्यशरणं तव आगतोस्मि

ໂອ ພຣະກຣິດສະນະ, ຂ້າພະເຈົ້າຕົກລົງຊ້ຳໆໃນໂລກທີ່ເອີ້ນວ່າ ສັງສາຣະ ດັ່ງຫຼຸມເຫວໃຫຍ່ທີ່ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຄວາມມືດອັນນ່າຢ້ານ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ເມດຕາແທ້ຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ທຸກຍາກແລະຫວາດຫວັນ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງລະທິ້ງທຸກຢ່າງ ແລະມາຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 26

त्वामेव ये नियतमानसभावयुक्ता ध्यायंति ज्ञानमनसा पदवीं लभंते । नत्वैव पादयुगलं च महासुपुण्यं यद्देवकिन्नरगणाः परिचिंतयंति

ຜູ້ໃດທີ່ມີໃຈຖືກຝຶກຝົນ ແລະແນ່ນອນໃນຈິດ, ພິຈາລະນາພຣະອົງດ້ວຍປັນຍາທີ່ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຍານ, ຍ່ອມໄດ້ຮັບສະຖານະສູງສຸດ. ແລະເມື່ອນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບາດຄູ່ຂອງພຣະອົງ—ອັນເປັນມົງຄຸນຍິ່ງ ແລະເປັນບຸນອັນໃຫຍ່—ທີ່ຫມູ່ເທວະດາແລະຄິນນະຣາພາກັນລະລຶກເຖິງເສມອ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ມີພອນ.

Verse 27

नान्यं वदामि न भजामि न चिंतयामि त्वत्पादपद्मयुगलं सततं नमामि । कामं त्वमेव मम पूरय मेद्य कृष्ण दूरेण यातु मम पातकसंचयस्ते

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເວົ້າເຖິງຜູ້ອື່ນ, ບໍ່ບູຊາຜູ້ອື່ນ, ບໍ່ຄິດເຖິງຜູ້ອື່ນ; ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມພຣະບາດດອກບົວຄູ່ຂອງພຣະອົງເສມອ. ໂອ ພຣະກຣິດສະນະຜູ້ບໍລິສຸດ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເຕີມເຕັມຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ກອງບາບທີ່ສະສົມຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈົ່ງຫ່າງໄກໄປ.

Verse 28

दासोस्मि देव तव किंकरजन्मजन्म त्वत्पादपद्मयुगलं सततं स्मरामि

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ—ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ພຣະອົງທຸກຊາດທຸກພົບ; ຂ້າພະເຈົ້າລະລຶກເຖິງພຣະບາດດອກບົວຄູ່ຂອງພຣະອົງເສມອ.

Verse 29

यदि कृष्ण प्रसन्नोसि देहि मे सुवरं प्रभो । मन्मातापितरौ कृष्ण सकायौ मंदिरे नय

ໂອ ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ຂໍປະທານພອນອັນປະເສີດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ພຣະກຣິດສະນະ ຂໍນຳແມ່ແລະພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ພ້ອມກາຍ ເຂົ້າສູ່ພຣະທາມຂອງພຣະອົງ

Verse 30

आत्मनश्च महादेव मयासह न संशयः । श्रीकृष्ण उवाच । एवं ते परमं कार्यं भविष्यति न संशयः

ໂອ ມະຫາເທວ ກ່ຽວກັບທ່ານແລະກ່ຽວກັບຂ້າພະເຈົ້າທີ່ຢູ່ຮ່ວມກັນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ ພຣະສີກຣິດສະນະຕັດວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ຈຸດປະສົງອັນສູງສຸດຂອງທ່ານ ຈະສຳເລັດແນ່ນອນ—ບໍ່ມີສົງໄສ

Verse 31

तस्य तुष्टो हृषीकेशो भक्त्या तस्य प्रतोषितः । प्रयातौ वैष्णवं लोकं दाहप्रलयवर्जितौ

ດ້ວຍຄວາມພໍພຣະໄທຕໍ່ເຂົາ ພຣະຫຣິສີເກດສະ ຖືກທຳໃຫ້ອິ່ມໃຈໂດຍພັກຕິຂອງເຂົາ ແລ້ວທັງສອງໄດ້ໄປສູ່ ໄວສະນະວະໂລກ—ແດນທີ່ພົ້ນຈາກພິບັດໄຟເຜົາ ແລະ ປຣະລະຍະ

Verse 32

सुव्रतेन समं तौ द्वौ सुमना सोमशर्मकौ । यावत्कल्पद्वयं प्राप्तं तावत्स सुव्रतो द्विजः

ທັງສອງ—ສຸມະນາ ແລະ ໂສມະຊັຣມາ—ດຳລົງສະຖານະເທົ່າທຽມກັບ ສຸວຣະຕະ ແລະຕາມທີ່ສອງກັລປະດຳເນີນຢູ່ ພຣາຫມັນ ສຸວຣະຕະ ກໍດຳລົງຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ

Verse 33

बुभुजे बुभुजे दिव्यांल्लोकांश्चैव महामते । देवकार्यार्थमत्रैव काश्यपस्य गृहं पुनः

ໂອ ມະຫາມະເຕ ເຂົາໄດ້ເສວຍ—ແທ້ຈິງແລ້ວເສວຍ—ໂລກທິບເຫຼົ່ານັ້ນ ແລ້ວເພື່ອໃຫ້ພາລະກິດຂອງເທວະສຳເລັດ ເຂົາຈຶ່ງກັບມາອີກຄັ້ງທີ່ນີ້ ສູ່ເຮືອນຂອງ ກາສະຍະປະ

Verse 34

अवतीर्णो महाप्राज्ञो वचनात्तस्य चक्रिणः । ऐंद्रं पदं हि यो भुंक्ते विष्णोश्चैव प्रसादतः

ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງນັ້ນ ໄດ້ອະວະຕານລົງມາຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງຜູ້ຖືຈັກ; ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະວິດສະນຸ ທ່ານຍ່ອມໄດ້ເສວຍຕຳແໜ່ງອິນທຣາແທ້ໆ.

Verse 35

वसुदत्तेति विख्यातः सर्वदेवैर्नमस्कृतः । ऐंद्रं पदं हि यो भुंक्ते सांप्रतं वासवो दिवि

ທ່ານເປັນທີ່ຮູ້ຈັກນາມ “ວະສຸດັດຕະ” ໄດ້ຮັບນະມັດສະການຈາກເທວະທັງປວງ; ເພາະບັດນີ້ທ່ານເສວຍຕຳແໜ່ງອິນທຣາ ເປັນວາສະວະໃນສະຫວັນ.

Verse 36

एतत्ते सर्वमाख्यातं सृष्टिसंबंधकारणम् । अन्यदेवं प्रवक्ष्यामि यदेव परिपृच्छसि

ທັງໝົດນີ້ເຮົາໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ—ມູນເຫດອັນເຊື່ອມໂຍງກັບການສ້າງສັນ. ບັດນີ້ເຮົາຈະກ່າວຕໍ່ໄປ ຕາມທີ່ເຈົ້າຖາມໄວ້.

Verse 37

व्यास उवाच । धर्माङ्गदो महाप्राज्ञो रुक्माङ्गदसुतो बली । आद्ये कृतयुगे जातः सृष्टिकाले स वासवः

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ທັມມາງກະດະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະກ້າແຂງ ເປັນບຸດຂອງຣຸກມາງກະດະ ໄດ້ເກີດໃນກຣິຕະຍຸກອັນແຕ່ດັ້ງເດີມ; ໃນການເກີດສ້າງໂລກ ທ່ານໄດ້ເປັນວາສະວະ (ອິນທຣາ).

Verse 38

तत्कथं देवदेवेश अन्यो धर्माङ्गदो भुवि । अन्यो रुक्मांङ्गदो राजा किं चायं त्रिदशाधिपः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ! ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຈຶ່ງມີ ທັມມາງກະດະ ອີກຜູ້ໜຶ່ງໃນໂລກ? ແລະມີກະສັດນາມ ຣຸກມາງກະດະ ອີກອົງໜຶ່ງ? ແລ້ວຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງເທວະສາມສິບສາມ (ອິນທຣາ) ຜູ້ນີ້ໃນທີ່ນີ້ແມ່ນໃຜ?

Verse 39

एतन्मे संशयं जातं तद्भवान्वक्तुमर्हति । ब्रह्मोवाच । हंत ते कथयिष्यामि सर्वसंदेहनाशनम्

ຄວາມສົງໄສໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ; ທ່ານສົມຄວນອະທິບາຍໃຫ້ແຈ້ງ. ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: “ດີແລ້ວ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າ ເພື່ອທຳລາຍຄວາມສົງໄສທັງປວງ”

Verse 40

देवस्य लीलासृष्ट्यर्थे वर्तते द्विजसत्तम । यथा वाराश्च पक्षाश्च मासाश्च ऋतवो यथा

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ສິ່ງນີ້ດຳເນີນໄປເພື່ອລີລາແຫ່ງການສ້າງສັນຂອງພຣະເຈົ້າ—ດັ່ງວັນ, ປັກສ໌, ເດືອນ ແລະ ລະດູ ທີ່ເຄື່ອນໄປຕາມລຳດັບຂອງຕົນ

Verse 41

संवत्सराश्च मनवस्तथा यांति युगाः पुनः । पश्चात्कल्पः समायाति व्रजाम्येवं जनार्दनम्

ປີທັງຫຼາຍຜ່ານໄປ ແລະ ມະນຸທັງຫຼາຍກໍຜ່ານໄປ; ຍຸກທັງຫຼາຍກໍຫມຸນວຽນຊ້ຳໆ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ກັລປະກໍມາຮອດຕາມການ—ດັ່ງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄປຫາ ພຣະຊະນາຣະດະນ (Janārdana)

Verse 42

अहमेव महाप्राज्ञ मयि यांति चराचराः । पुनः सृजति योगात्मा पूर्ववद्विश्वमेव हि

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນແມ່ນຖານອັນສູງສຸດ; ສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ລ້ວນລະລາຍເຂົ້າໃນຂ້າພະເຈົ້າ. ແລ້ວ ອາດມັນຜູ້ເປັນໂຍຄີ ກໍສ້າງຈັກກະວານນີ້ຂຶ້ນໃໝ່ ເຫມືອນເກົ່າ

Verse 43

पुनरहं पुनर्वेदाः पुनस्ते देवता द्विजाः । तथा भूपाश्च ते सर्वे स्वचरित्रसमाविलाः

ຊ້ຳໆ—ທັງຂ້າພະເຈົ້າ, ທັງເວດ, ແລະ ເທວະກັບດວິຊະເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ບັນດາກະສັດທັງປວງກໍເປັນໄປ ໂດຍແຕ່ລະອົງຈົມຢູ່ໃນເລື່ອງລາວແຫ່ງກຳກັບຂອງຕົນ

Verse 44

प्रभवंति महाभाग विद्वांस्तत्र न मुह्यति । पूर्वकल्पे महाभागो यथा रुक्मांगदो नृपः

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍາທິການຍິ່ງ! ຜົນແຫ່ງກຳຍ່ອມປາກົດແລະສຳເລັດ; ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ບໍ່ຖືກມົວຫຼົງ. ໂອ ຜູ້ສູງສົ່ງ! ໃນກັລປກ່ອນກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ—ດັ່ງທີ່ເກີດແກ່ພະຣາຊາ ຣຸກມາງກະດາ ຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 45

तथा धर्मांगदश्चायं संजातः ख्यातिमान्द्विजः । रामादयो महाप्राज्ञा ययातिर्नहुषस्तथा

ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ດວິຊະຜູ້ມີຊື່ສຽງນາມ ທັມມາງກະດາ ກໍໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ແລະບັນດາມະຫາປຣາຊະຍາ ເລີ່ມຈາກ ຣາມາ ພ້ອມທັງ ຢະຢາຕິ ແລະ ນະຫຸສ ກໍເກີດຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 46

मन्वादयो महात्मानः प्रभवंति लयंति च । ऐंद्रं पदं प्रभुंजंति राजानो धर्मतत्पराः

ບັນດາມະຫາອາດມາ ເລີ່ມຈາກ ມະນຸ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ ແລະກໍລະລາຍໄປ. ພະຣາຊາຜູ້ອຸທິດໃຈໃນທັມ ຍ່ອມບັນລຸແລະເສວຍຕຳແໜ່ງແຫ່ງອິນທຣາ.

Verse 47

यथा धर्मांगदो वीरः प्रभुंजति महत्पदम् । एवं वेदाश्च देवाश्च पुराणाः स्मृतिपूर्वकाः

ເຊັ່ນດຽວກັບ ວີຣະບຸລຸດ ທັມມາງກະດາ ທີ່ບັນລຸແລະເສວຍຕຳແໜ່ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ພຣະເວດ, ເທວະທັງຫຼາຍ, ແລະ ປຸຣານະ ກໍພຶງເຂົ້າໃຈໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຈາຣີດແຫ່ງ ສະມຣິຕິ.

Verse 48

एतत्तु सर्वमाख्यातं तवाग्रे द्विजसत्तम । चरितं सुव्रतस्याथ पुण्यं सुगतिदायकम्

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າທັງໝົດນີ້ຕໍ່ໜ້າທ່ານແລ້ວ—ຈະຣິຕອັນສັກສິດ ແລະເປັນບຸນຂອງ ສຸວຣະຕະ ຜູ້ປະທານສຸຄະຕິ.

Verse 49

अव्यक्तं तु महाभाग प्रब्रवीमि तवाग्रतः

ແຕ່ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ «ອະວະຍັກຕະ» ຄືສະພາວະທີ່ບໍ່ປາກົດ ໃຫ້ທ່ານຟັງຕໍ່ໜ້ານີ້ເອງ.