Adhyaya 110

Verse 1

कुंजल उवाच । आमंत्र्य स मुनीन्सर्वान्वशिष्ठं तपतांवरम् । समुत्सुको गंतुकामो नहुषो दानवं प्रति

ກຸນຊະລາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຂໍລາມຸນີທັງປວງ ໂດຍສະເພາະວະສິດຖະ ຜູ້ຍິ່ງໃນຫມູ່ນັກຕະບະ ແລ້ວ, ນະຫຸສະຜູ້ຮ້ອນໃຈຢາກໄປ ກໍອອກເດີນທາງໄປຫາດານະວະ.

Verse 2

ततस्ते मुनयः सर्वे वशिष्ठाद्यास्तपोधनाः । आशीर्भिरभिनंद्यैनमायुपुत्रं महाबलम्

ຕໍ່ມາ ມຸນີທັງປວງ—ວະສິດຖະແລະທ່ານອື່ນໆ ຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະບະ—ໄດ້ຍົກຍ້ອງ ແລະອວຍພອນແກ່ນະຫຸສະ ບຸດຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍຂອງອາຍຸ.

Verse 3

आकाशे देवताः सर्वा जघ्नुर्वै दुंदुभीन्मुदा । पुष्पवृष्टिं प्रचक्रुस्ते नहुषस्य च मूर्धनि

ໃນອາກາດ ເທວະທັງປວງຕີກອງດຸນດຸພີດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະໃຫ້ຝົນດອກໄມ້ຕົກລົງເທິງສະຫຼອງຂອງນະຫຸສະ.

Verse 4

अथ देवः सहस्राक्षः सुरैः सार्द्धं समागतः । ददौ शस्त्राणि चास्त्राणि सूर्यतेजोपमानि च

ຕໍ່ມາ ເທວະສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣະ) ມາພ້ອມກັບຫມູ່ສຸຣະ ແລະປະທານອາວຸດແລະອັດສະຕຣາທິບ ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດເດດແຫ່ງສຸຣິຍະ.

Verse 5

देवेभ्यो नृपशार्दूलो जगृहे द्विजसत्तम । तानि दिव्यानि चास्त्राणि दिव्यरूपोपमोऽभवत्

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ນະຫຸສະ ຜູ້ເປັນດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ ໄດ້ຮັບອາວຸດທິບເຫຼົ່ານັ້ນຈາກເທວະ; ແລະດ້ວຍອາວຸດທິບນັ້ນ ທ່ານກໍຮຸ່ງເຮືອງປານຮູບທິບ.

Verse 6

अथ ता देवताः सर्वाः सहस्राक्षमथाब्रुवन् । स्यंदनो दीयतामस्मै नहुषाय सुरेश्वर

ແລ້ວເທວະທັງປວງໄດ້ກ່າວຕໍ່ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ວ່າ: “ໂອ ສຸເຣສະວະຣ, ຂໍໃຫ້ປະທານລົດສຽນດະນະແກ່ ນະຫຸຊະ ເຖີດ.”

Verse 7

देवानां मतमाज्ञाय वज्रपाणिः स्वसारथिम् । आहूय मातलि तं तु आदिदेश ततो द्विज

ເມື່ອຮູ້ມະຕິຂອງເທວະທັງຫຼາຍແລ້ວ ວັຊຣະປານິ (ອິນທຣາ) ໄດ້ເອີ້ນສາຣະຖີຂອງຕົນ ມາຕະລິ ມາ; ແລ້ວ ໂອ ທະວິຊະ ຈຶ່ງອອກຄຳສັ່ງໃຫ້ເຂົາ।

Verse 8

एनं गच्छ महात्मानमुह्यतां स्यंदनेन वै । सध्वजेन महाप्राज्ञमायुजं समरोद्यतम्

“ຈົ່ງໄປຫາມະຫາອາດມານັ້ນ; ແທ້ຈິງ ຈົ່ງພາລາວຂຶ້ນລົດສຽນດະນະທີ່ມີທຸງ—ອາຍຸຊະຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ພ້ອມຮົບ ແລະມຸ່ງສູ່ສົງຄາມ।”

Verse 9

स चोवाच सहस्राक्षं करिष्ये तवशासनम् । एवमुक्त्वा जगामाशु ह्यायुपुत्रं रणोद्यतम्

ແລະເຂົາໄດ້ກ່າວຕໍ່ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາ.” ເວົ້າແລ້ວ ເຂົາກໍໄດ້ໄປຢ່າງວ່ອງໄວຫາບຸດຂອງ ອາຍຸ ຜູ້ພ້ອມຮົບ।

Verse 10

राजानं प्रत्युवाचैव देवराजस्य भाषितम् । विजयी भव धर्मज्ञ रथेनानेन संगरे

ຕໍ່ມາ ເຂົາໄດ້ຖ່າຍທອດພຣະວາຈາຂອງເທວະຣາຊໃຫ້ກະສັດຟັງວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັມມະ, ຈົ່ງມີໄຊໃນສົງຄາມດ້ວຍລົດນີ້.”

Verse 11

इत्युवाच सहस्राक्षस्त्वामेव नृपतीश्वर । जहि त्वं दानवं संख्ये तं हुंडं पापचेतनम्

ພະອິນ ກ່າວວ່າ: "ຂ້າແດ່ຈອມກະສັດ, ທ່ານຈົ່ງຂ້າອະສູນ ຮຸນດະ ຜູ້ມີຈິດໃຈບາບຊ້າ ຕົວນັ້ນ ໃນສະໜາມຮົບເຖີດ."

Verse 12

समाकर्ण्य स राजेंद्र सानंदपुलकोद्गमः । प्रसादाद्देवदेवस्य वशिष्ठस्य महात्मनः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ, ຂ້າແດ່ຈອມກະສັດ, ພະອົງຊົງປິຕິຍິນດີຈົນຂົນລຸກ ດ້ວຍພະກະລຸນາຂອງ ພະວະສິດຖະ ຜູ້ປະເສີດ.

Verse 13

दानवं सूदयिष्यामि समरे पापचेतनम् । देवानां च विशेषेण मम मायापचारितम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂ້າອະສູນຜູ້ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນໃນສົງຄາມ ຜູ້ທີ່ຕັ້ງຕົວເປັນສັດຕູຕໍ່ພວກເທວະດາ ດ້ວຍລິດເດດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 14

एवमुक्ते महावाक्ये नहुषेण महात्मना । अथायातः स्वयं देवः शंखचक्रगदाधरः

ເມື່ອ ນະຫຸສະ ຜູ້ປະເສີດກ່າວວາຈາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນແລ້ວ ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍສະເດັດມາດ້ວຍພະອົງເອງ ພ້ອມຖືຫອຍສັງ, ກົງຈັກ ແລະ ຄະທາ.

Verse 15

चक्राच्चक्रं समुत्पाट्य सूर्यबिंबोपमं महत् । ज्वलता तेजसा दीप्तं सुवृत्तारं शुभावहम्

ພະອົງຊົງດຶງກົງຈັກໃຫຍ່ອອກມາຈາກກົງຈັກອີກອັນໜຶ່ງ ງົດງາມດັ່ງດວງຕາເວັນ ສ່ອງແສງເຈີດຈ້າ ແລະ ເປັນມຸງຄຸນຍິ່ງ.

Verse 16

नहुषाय ददौ देवो हर्षेण महता किल । तस्मै शूलं ददौ शंभुः सुतीक्ष्णं तेजसान्वितम्

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງໃຫຍ່ ເທວະໄດ້ປະທານສິ່ງນັ້ນແກ່ນະຫຸສະ. ແລ້ວສັມພູ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ປະທານຕຣິສູນອັນຄົມກ້າ ເຕັມໄປດ້ວຍເທຊະອັນລຸກໂຊນ.

Verse 17

तेन शूलवरेणासौ शोभते समरोद्यतः । द्वितीयः शंकरश्चासौ त्रिपुरघ्नो यथा प्रभुः

ເມື່ອຖືຕຣິສູນອັນປະເສີດນັ້ນ ລາວກໍສ່ອງປະກາຍ ພ້ອມລຸກຂຶ້ນສູ່ສົງຄາມ—ດັ່ງຊັງກະຣະອົງທີສອງ ດັ່ງພຣະຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ.

Verse 18

ब्रह्मास्त्रं दत्तवान्ब्रह्मा वरुणः पाशमुत्तमम् । चंद्र तेजःप्रतीकाशं शंखं च नादमंगलम्

ພຣະພຣະຫມາໄດ້ປະທານ ພຣະຫມາສະຕຣະ; ວະຣຸນະໄດ້ປະທານ ປາສະອັນປະເສີດ. ແລະຍັງມີສັງຂ໌ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແສງຈັນ ສຽງຂອງມັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 19

वज्रमिंद्रस्तथा शक्तिं वायुश्चापं समार्गणम् । आग्नेयास्त्रं तथा वह्निर्ददौ तस्मै महात्मने

ອິນທຣະໄດ້ປະທານວັຊຣະ; ວາຍຸໄດ້ປະທານສັກຕິ ພ້ອມທັງຄັນທະນູ ແລະກະບອກລູກສອນ. ອັກນິກໍໄດ້ປະທານອາກເນຍາສະຕຣະແກ່ມະຫາອາດມາຜູ້ນັ້ນ.

Verse 20

शस्त्राण्यस्त्राणि दिव्यानि बहूनि विविधानि च । ददुर्देवा महात्मानस्तस्मै राज्ञे महौजसे

ດັ່ງນັ້ນ ເທວະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ໄດ້ປະທານອາວຸດທິບຫຼາຍຢ່າງ ທັງສັດສະຕຣະແລະອັດສະຕຣະ ແກ່ພຣະຣາຊາຜູ້ມີອໍານາດແລະຮັດສະຫມີອັນຍິ່ງ.

Verse 21

कुंजल उवाच । अथ आयुसुतो वीरो दैवतैः परिमानितः । आशीर्भिर्नंदितश्चापि मुनिभिस्तत्त्ववेदिभिः

ກຸ້ນຈະລາ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ບຸດຜູ້ກ້າຫານຂອງ ອາຍຸ ໄດ້ຮັບການສັກກາລະຢ່າງສົມຄວນຈາກເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຍັງປິຕິຍິນດີດ້ວຍພອນອາຊີວາດຈາກມຸນີຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະ (ຄວາມຈິງ).

Verse 22

आरुरोह रथं दिव्यं भास्वरं रत्नमालिनम् । घंटारवैः प्रणदंतं क्षुद्रघंटासमाकुलम्

ລາວໄດ້ຂຶ້ນສູ່ລົດທິບ ອັນສະຫວ່າງໄສ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງມາລາແຫ່ງແກ້ວຮັດນະ; ກຶກກ້ອງດ້ວຍສຽງລະຄັງ ແລະລ້ອມຮອບໄປດ້ວຍສຽງກະດິ່ງນ້ອຍຫຼາຍອັນກິ່ງກ້ອງ.

Verse 23

रथेन तेन दिव्येन शुशुभे नृपनदंनः । दिविमार्गे यथा सूर्यस्तेजसा स्वेन वै किल

ເມື່ອປະທັບຢູ່ເທິງລົດທິບນັ້ນ ພຣະຣາຊະໂອຣສກໍສະຫງ່າງາມສຸດ—ດຸຈດວງອາທິດໃນທາງແຫ່ງຟ້າ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະມີຂອງຕົນເອງ.

Verse 24

प्रतपंस्तेजसा तद्वद्दैत्यानां मस्तकेषु सः । जगाम शीघ्रं वेगेन यथा वायुः सदागतिः

ດ້ວຍຕະຈະຂອງຕົນ ລາວສ່ອງໄສແຜ່ອຳນາດເໜືອສິສະຂອງພວກໄທຕະຍະ; ແລ້ວກໍໄປຢ່າງວ່ອງໄວດ້ວຍຄວາມໄວກ້າ—ດຸຈວາຍຸຜູ້ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ເສມອ.

Verse 25

यत्रासौ दानवः पापस्तिष्ठते स्वबलैर्युतः । तेन मातलिना सार्द्धं वाहकेन महात्मना

ບ່ອນທີ່ດານະວະຜູ້ບາບນັ້ນຢືນຢູ່ພ້ອມດ້ວຍກຳລັງຂອງຕົນ—ລາວກໍໄປຮອດທີ່ນັ້ນພ້ອມກັບ ມາຕະລີ ສາຣະຖີຜູ້ປະເສີດມະຫາຈິດ.