The Determination of the Extent of the Sacred Field and Related Matters (Kurukṣetra Māhātmya)

Verse 1

अथ कुरुक्षेत्रमाहात्म्यं प्रारभ्यते । मोहिन्युवाच । वसो कृपालो धर्मज्ञ त्वया बहुविदा मम । तीर्थराजस्य माहात्म्यं प्रयागस्य निरूपितम् ॥ १ ॥

ບັດນີ້ ເລີ່ມກ່າວເຖິງມະຫາຕະມະແຫ່ງກຸຣຸເກສະຕຣະ. ໂມຫິນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ວະສຸ, ຜູ້ເມດຕາ ແລະຮູ້ທຳ, ໂດຍເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າຟັງຫຼາຍປະການ ເຖິງມະຫາຕະມະຂອງປຣະຍາກ ຜູ້ເປັນຣາຊາແຫ່ງທິຣະຖະ.”

Verse 2

यत्सर्वतीर्थमुख्येषु कुरुक्षेत्रं शुभावहम् । पावनं सर्वलोकानां तन्ममाचक्ष्व सांप्रतम् ॥ २ ॥

ໃນບັນດາທິຣະຖະອັນສູງສຸດທັງຫຼາຍ ກຸຣຸເກສະຕຣະໄດ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນສິ່ງມົງຄຸນ ແລະເປັນຜູ້ຊຳລະລ້າງແກ່ທຸກໂລກ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າໃຫ້ຂ້າຟັງໃນບັດນີ້.

Verse 3

वसुरुवाच । श्रृणु मोहिनि वक्ष्यामि कुरुक्षेत्रं सुपुण्यदम् । यत्र गत्वा नरः स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ३ ॥

ວະສຸກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ໂອ ໂມຫິນີ; ຂ້າຈະພັນນາ ກຸຣຸກເຩຕຣະ ດິນແດນອັນມີບຸນສູງສຸດ; ຜູ້ໃດໄປຮອດແລ້ວອາບນ້ຳ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ»។

Verse 4

तत्र तीर्थान्यनेकानि सेवितानि मुनीश्वरैः । तान्यहं तेऽभिधास्यामि श्रृण्वतां मुक्तिदानि च ॥ ४ ॥

ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະຫຼາຍປະການ ທີ່ບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ໄປບຳເນົາ ແລະນົບນ້ອມ. ບັດນີ້ຂ້າຈະພັນນາໃຫ້ເຈົ້າຟັງ—ຕີຣຖະທີ່ໃຫ້ມຸກຕິແມ່ນແຕ່ຜູ້ຟັງກໍໄດ້.

Verse 5

ब्रह्मज्ञानं गयाश्राद्धं गोग्रहे मरणं तथा । वासः पुंसां कुरुक्षेत्रे मुक्तिरुक्ता चतुर्विधा ॥ ५ ॥

ການຮູ້ແຈ້ງພຣະພຣະຫມັນ (ພຣະພຣະຫມະ), ການເຮັດສຣາດທະໃຫ້ບັນພະບຸລຸດທີ່ຄະຍາ, ການຕາຍໃນໂຄສາລາ, ແລະການຢູ່ອາໄສທີ່ກຸຣຸກເຩຕຣະ—ທັງສີ່ນີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນທາງສີ່ປະການນຳໄປສູ່ມຸກຕິສຳລັບມະນຸດ.

Verse 6

सरस्वतीदृषद्वत्योर्देवनद्योर्यदंतरम् । तं देवसेवितं देशं ब्रह्मावर्तं प्रचक्षते ॥ ६ ॥

ດິນແດນທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງແມ່ນ້ຳເທວະທັງສອງ ສະຣະສະວະຕີ ແລະ ດຣິສະດະວະຕີ ເຂົາເອີ້ນວ່າ ພຣະຫມາວັຣຕະ—ແຜ່ນດິນທີ່ເທວະດາໄດ້ບຳເນົາແລະນົບນ້ອມ.

Verse 7

दूरस्थोऽपि कुरुक्षेत्रे गच्छामि च वसाम्यहम् । एवं यः सततं ब्रूयात्सोऽपि पापैः प्रमुच्यते ॥ ७ ॥

«ແມ່ນແຕ່ຂ້າຢູ່ໄກ ຂ້າກໍໄປກຸຣຸກເຩຕຣະ ແລະຢູ່ອາໄສທີ່ນັ້ນ. ຜູ້ໃດກ່າວຄຳນີ້ເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນກໍພົ້ນຈາກບາບເຊັ່ນກັນ»។

Verse 8

तत्र वै यो वसेद्धीरः सरस्वत्यास्तटे स्थितः । तस्य ज्ञानं ब्रह्ममयं भविष्यति न संशयः ॥ ८ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ໝັ້ນຄົງ ແລະ ມີປັນຍາ ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ—ຄວາມຮູ້ຂອງລາວຈະຊຶມຊາບດ້ວຍພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 9

देवता ऋषयः सिद्धाः सेवंते कुरुजांगलम् । तस्य संसेवनाद्देवि ब्रह्म चात्मनि पश्यति ॥ ९ ॥

ເທວະດາ ຣິຊິ ແລະ ສິດທະ ທັງຫຼາຍ ມັກໄປສະເຫຼີມສະເຫຼີຍກຸຣຸຈາງກະລະ. ໂອ ເທວີ, ໂດຍການເຂົ້າໄປພຶ່ງພາສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະເຫັນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ຢູ່ໃນອາດມັນຂອງຕົນເອງ.

Verse 10

मोहिन्युवाच । कुरुक्षेत्रं द्विजश्रेष्ठ सर्वतीर्थाधिकं कथम् । तन्मे विस्तरतो ब्रूहि त्वामहं शरणं गता ॥ १० ॥

ໂມຫິນີ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ກຸຣຸເກສະຕຣະ ເປັນເຫດໃດຈຶ່ງເຫນືອກວ່າທີ່ທິຣຖະທັງປວງ? ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍໃຫ້ລະອຽດ; ຂ້າພະເຈົ້າມາພຶ່ງພາທ່ານເປັນທີ່ພັກພິງ»។

Verse 11

वसुरुवाच । श्रृणु भद्रे प्रवक्ष्यामि कुरुक्षेत्रं महाफलम् । यथा जातं नृणां पापदहनं ब्रह्मणः प्रियम् ॥ ११ ॥

ວະສຸ ກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍກຸຣຸເກສະຕຣະ ຜົນບຸນຍິ່ງໃຫຍ່—ວ່າມັນເກີດຂຶ້ນແນວໃດ, ເຜົາບາບຂອງມະນຸດແນວໃດ, ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ເພາະຫຍັງ»។

Verse 12

आद्यं ब्रह्मसरः पुण्यं तत्र स्थाने समुद्गतम् । ततो रामह्रदो जातः कुरुक्षेत्रं ततः परम् ॥ १२ ॥

ແຕ່ແຮກ ສະຣະພຣະຫມາ (Brahma-saras) ອັນບໍລິສຸດ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ. ຈາກສະຣະນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນເປັນຫົວບຶງຊື່ ຣາມະ-ຫຣະດະ (Rāma-hrada), ແລະຕໍ່ມາ ກຸຣຸເກສະຕຣະ ອັນສູງສຸດກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 13

सरः संनिहितं तच्च ब्रह्मणा निर्मितं पुरा । अथैषा ब्रह्मणो वेदी दिशमंतरतः स्थिता ॥ १३ ॥

ສະຣະອັນສັກສິດນັ້ນຢູ່ໃກ້ນີ້ ເປັນສິ່ງທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງໄວ້ແຕ່ດົນນານ. ແລະທີ່ນີ້ຍັງມີເວດີ (ແທ່ນບູຊາ) ຂອງພຣະພຣະຫມາ ຕັ້ງຢູ່ໃນທິດກາງລະຫວ່າງທິດທັງຫຼາຍ.

Verse 14

ब्रह्मणात्र तपस्तप्तं सृष्टिकामेन मोहिनि । स्थितिकामेन हरिणा तपस्तप्तं च चक्रिणा ॥ १४ ॥

ໂອ ໂມຫິນີ ຜູ້ລໍ້ລວງໃຈ! ທີ່ນີ້ພຣະພຣະຫມາໄດ້ບໍາເນັດຕະປະ ເພື່ອປາດຖະໜາການສ້າງສັນ. ແລະພຣະຫຣິ ຜູ້ຖືຈັກຣາ ກໍໄດ້ບໍາເນັດຕະປະ ເພື່ອປາດຖະໜາການຄຸ້ມຄອງໂລກທັງຫຼາຍ.

Verse 15

सरः प्रवेशात्संप्राप्तं स्थाणुत्वं शंभुनापि च । पितुर्वधाच्च तप्तेन पशुरामेण भामिनि ॥ १५ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ! ແມ່ນແຕ່ ສັມພູ (ພຣະສິວະ) ກໍໄດ້ບັນລຸສະພາບ «ສະຖານຸຕະວະ» ຄືຢືນນິ່ງດັ່ງເສົາ ໂດຍເຂົ້າໄປໃນສະຣະອັນສັກສິດນັ້ນ. ແລະ ປະຣະສຸຣາມະ ຜູ້ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຕະປະຫຼັງຈາກຂ້າບິດາ ກໍໄດ້ມາທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ຮັບຜົນບຸນ/ຄວາມຜ່ອນຄາຍ.

Verse 16

अब्रह्मण्यक्षत्रवधाद्ये च रक्तह्रदाः कृताः । तद्रक्तेन तु संतर्प्य कृतवांस्तत्र वै तपः ॥ १६ ॥

ແລະບໍ່ນ້ໍາທີ່ແດງດັ່ງເລືອດ ທີ່ເກີດຈາກການຂ້າພວກກະສັດຕຣິຍະ—ເຂົາໄດ້ບໍາລຸງໃຫ້ພໍໃຈດ້ວຍເລືອດນັ້ນເອງ ແລະໄດ້ບໍາເນັດຕະປະຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 17

रामतीर्थं ततः ख्यातं संजातं पापनाशनम् । मार्कंडेयेन मुनिना संतप्तं परमं तपः ॥ १७ ॥

ຕໍ່ມາ ທ່ານ້ໍາສັກສິດນັ້ນໄດ້ມີຊື່ສຽງວ່າ «ຣາມະ-ຕີຣຖະ» ເກີດຂຶ້ນເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບ. ທີ່ນັ້ນ ມຸນີມາຣະກັນເດຍ ໄດ້ບໍາເນັດຕະປະສູງສຸດ ຢ່າງເຂັ້ມງວດຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 18

यत्र तत्र समायाता प्लक्षजाता सरस्वती । सा सभाज्य स्तुता तेन मुनिना धार्मिकेण ह ॥ १८ ॥

ທີ່ໃດໆ ພຣະນາງສະຣັສວະຕີ—ເກີດຈາກຕົ້ນປລັກສະ—ໄດ້ເດີນທາງມາຮອດ. ມຸນີຜູ້ທຳມະທິກ ໄດ້ຕ້ອນຮັບດ້ວຍກຽດ ແລະສັນລະເສີນພຣະນາງ។

Verse 19

सरः संनिहितं प्लाव्यं पश्चिमां प्रस्थितां दिशम् । कुरुणा तु ततः कृष्टं यावत्क्षेत्रं समंततः ॥ १९ ॥

ນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ສະຣະນ້ຳໃກ້ໆເຕັມລົ້ນ ແລ້ວໄຫຼອອກໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກ. ຕໍ່ມາ ຊາວກຸຣຸໄດ້ໄຖນາ ແລະປູກພືດຮອບດ້ານ ຈົນສຸດເຂດນາທັງໝົດ.

Verse 20

पंचयोजनविस्तारं दयासत्यक्षमोद्गमम् । स्यमंतपंचकं तावत्कुरुक्षेत्रमुदाहृतम् ॥ २० ॥

ກຸຣຸເຂດ (Kurukṣetra) ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສະຍະມັນຕະປັນຈະກະ ກ່າວກັນວ່າກວ້າງຫ້າໂຍຊະນະ ແລະເປັນແຫຼ່ງສັກສິດທີ່ກຳເນີດຄວາມເມດຕາ, ຄວາມສັດຈິງ, ແລະການອະໄພ.

Verse 21

अत्र स्नाता नरा देवि लभंते पुण्यमक्षयम् । मृता विमानमारुह्य ब्रह्मलोकं व्रजंति च ॥ २१ ॥

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນີ້ ຈະໄດ້ຮັບບຸນກຸສົນອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ. ແລະເມື່ອຕາຍໄປ ພວກເຂົາຈະຂຶ້ນວິມານທິບ ແລະໄປສູ່ພຣະພຣົມໂລກ (Brahmaloka) ດ້ວຍ.

Verse 22

उपवासश्च दानं च होमो जप्यं सुरार्चनम् । अक्षयत्वं प्रयांत्येव नात्र कार्या विचारणा ॥ २२ ॥

ການອົບພະວາດ (ອົບອາຫານ), ການໃຫ້ທານ, ໂຮມະ, ການຈະປະ (ສວດມັນຕຣາ), ແລະການບູຊາເທວະ—ລ້ວນແຕ່ນຳໄປສູ່ບຸນອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສ ຫຼືພິຈາລະນາອີກ.

Verse 23

ब्रह्मवेद्यां कुरुक्षेत्रे ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः । ग्रहनक्षत्रताराणां कालेन पतनाद्भयम् ॥ २३ ॥

ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ກຸຣຸເກດຕຣະ ທົ່ງສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ ພຣະຫມະເວດຍາ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ກັບໄປເກີດໃໝ່ອີກ. ແມ່ນແຕ່ດາວເຄາະ ນັກສະຕຣາ ແລະດາວທັງຫຼາຍ ກໍຢ້ານກົວ ເພາະຕາມການເວລາພວກມັນກໍຕ້ອງຕົກດັບໄປ.

Verse 24

कुरुक्षेत्रे मृतानां तु न भूयः पतनं भवेत् । देवर्षिसिद्धगंधर्वास्तत्सरः सेवनोत्सुकाः ॥ २४ ॥

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຕາຍຢູ່ກຸຣຸເກດຕຣະ ຈະບໍ່ມີການຕົກຕໍ່າອີກເລີຍ. ເທວະຣິສິ, ສິດທະ ແລະ ຄັນທັຣວະ ພາກັນປາຖະໜາມາຮັບໃຊ້ ແລະມາເຂົ້າຫາສະຣະສັກສິດນັ້ນ.

Verse 25

यत्र नित्यं स्थिता देवि रंतुकं नामतस्ततः । तस्य क्षेत्रस्य रक्षार्थं विष्णुना स्थापिताः पुरा ॥ २५ ॥

ໂອ ເທວີ, ເນື່ອງຈາກທ່ານສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ສະຖານທີ່ນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ «ຣັນຕຸກ». ແລະເພື່ອປົກປ້ອງເຂດສັກສິດນັ້ນ ພຣະວິສະນຸໄດ້ສະຖາປະນາຜູ້ພິທັກໄວ້ແຕ່ບູຮານ.

Verse 26

यक्षः सुचंद्रः सूर्यश्च वासुकिः शंबुकर्णकः । विद्याधरः सुकेशी च राक्षसाः स्थापिताः शुभे ॥ २६ ॥

ໃນສະຖານອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ມີຍັກສະຊື່ ສຸຈັນດຣະ (Sucandra), ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສູຣຍະ (Sūrya), ວາສຸກິ (Vāsuki), ຊັມບຸກັນນະກະ (Śaṃbukarṇaka), ວິດຍາທະຣະ ແລະ ສຸເກຊີ (Sukeśī) — ຣາກສະເຫຼົ່ານີ້ຖືກຈັດຕັ້ງໃຫ້ປະຈໍາການຢ່າງສົມຄວນ.

Verse 27

सभृत्यैस्तेऽष्टसाहस्रैर्द्धनुर्बाणधरैः सदा । रक्षंति च कुरुक्षेत्रं वारयंति च पापिनः ॥ २७ ॥

ພວກເຂົາພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານຈໍານວນແປດພັນ ຜູ້ຖືຄັນທະນູແລະລູກສອນຢູ່ເສມອ ຄອຍປົກປ້ອງກຸຣຸເກດຕຣະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະກັ້ນຂວາງຄົນບາບບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າມາ.

Verse 28

रंतुकं तु समासाद्य क्षामयित्वा पुनः पुनः । ततः स्नात्वा सरस्वत्यां यक्षं दृष्ट्वा प्रणम्य च ॥ २८ ॥

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ຣັນຕຸກະ ແລະຂໍອະໄພຊ້ຳໆ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ລາວອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳ ສະຣັສວະຕີ; ແລະເມື່ອເຫັນ ຢັກຂະ ກໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ។

Verse 29

पुष्पं धूपं च नैवेद्यं कृत्वैतद्वाक्यमुच्चरेत् । तव प्रसादाद्यक्षेन्द्र वनानि सरितस्तथा ॥ २९ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະ ເນໄວເທຍ (ອາຫານຖວາຍ) ແລ້ວ ຄວນກ່າວຄຳນີ້ວ່າ: “ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງທ່ານ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຢັກຂະ ຂໍໃຫ້ປ່າໄມ້ ແລະ ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເປັນມົງຄຸນ ແລະ ອຸດົມສົມບູນເຊັ່ນກັນ.”

Verse 30

भ्रमतो मम तीर्थानि मा विघ्नं जायतां नमः । इति प्रसाद्ययक्षेशं यात्रां सम्यक् समाचरेत् ॥ ३० ॥

“ເມື່ອຂ້ອຍເດີນທາງໄປຕາມຕີຣຖະອັນສັກສິດ ຂໍຢ່າໃຫ້ອຸປະສັກເກີດຂຶ້ນ—ນະມັດສະການ!” ເມື່ອໄດ້ປະນີປະນອມຈອມເຈົ້າແຫ່ງຢັກຂະແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນປະຕິບັດການຈາລິກທາງບຸນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຕາມລຳດັບພິທີ।

Verse 31

वनानां चापि तीर्थानां सरितामपि मोहिनि । यो नरः कुरुते यात्रां कुरुक्षेत्रस्य पुण्यदाम् ॥ ३१ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ຊັກຊວນໃຈ (ໂມຫິນີ) ເອີຍ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດການຈາລິກໄປກຸຣຸເກດຕຣະ ອັນເປັນຜູ້ປະທານບຸນ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການໄປຫາປ່າສັກສິດ, ຕີຣຖະສັກສິດ, ແລະ ແມ່ນ້ຳສັກສິດທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 32

न तस्य न्यूनता काचिदिह लोके परत्र च ॥ ३२ ॥

ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມຂາດແຄນໃດໆ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໃນໂລກໜ້າ.

Verse 33

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे बृहदुपाख्याने उत्तरभागे वसुमोहिनीसंवादे कुरुक्षेत्रमाहात्म्ये क्षेत्रप्रमाणादिनिरूपणं नाम । चतुष्षष्टितमोऽध्यायः ॥ ६४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ບົດທີ 64 ຊື່ «ການກໍານົດຂອບເຂດແຫ່ງກະເສດຕະອັນສັກສິດ ແລະ ເລື່ອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ» ໃນ ກຸຣຸເກສຕຣະມາຫາຕະມະ, ໃນສົນທະນາຂອງ ວະສຸ ແລະ ໂມຫິນີ, ໃນພາກອຸດຕະຣະ ຂອງ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.