The Description of Mohinī’s Love Episode

Verse 1

वसिष्ठ उवाच । सोऽनुज्ञातो महीपालः प्रियाभिः प्रियकामुकः । प्रहर्षमतुलं लेभे धर्मांगदमुवाच ह ॥ १ ॥

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດແລ້ວ ພຣະຣາຊາ—ຜູ້ຮັກແພງມະເຫສີອັນເປັນທີ່ຮັກ ແລະມຸ່ງສົມປາດຖະນາຂອງນາງ—ໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບ ທັມມາງກະດະ.

Verse 2

एतां द्वीपवतीं पृथ्वीं परिपालय पुत्रक । कृत्वा दुष्टवधं त्वादावप्रमत्तः सदोद्यतः ॥ २ ॥

ລູກເອີຍ ຈົ່ງປົກຄອງຮັກສາແຜ່ນດິນນີ້ອັນມີທະວີບທັງຫຼາຍ. ກ່ອນອື່ນ ຈົ່ງກໍາຈັດຄົນຊົ່ວ; ຈົ່ງຕື່ນຕົວບໍ່ປະມາດ ແລະພ້ອມປະຕິບັດຢູ່ເສມອ.

Verse 3

सदावसरसंयुक्तः सदाचारनिरीक्षकः । सदा चेतनसंयुक्तः सदा वाणिज्यवल्लभः ॥ ३ ॥

ພຣະອົງມີໂອກາດອັນສົມການຢູ່ເສມອ; ເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາຈັນຍາດີຢູ່ເສມອ; ຜູກພັນກັບສະຕິຮູ້ຕື່ນຢູ່ເສມອ; ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງການຄ້າແລະພານິດຢູ່ເສມອ।

Verse 4

सदा भ्रमणशीलश्च सदा दानरतिर्भव । सदा कौटिल्यहीनश्च सदाचाररतः सदा ॥ ४ ॥

ຈົ່ງເປັນຜູ້ມັກການເຄື່ອນໄຫວອັນດີ ແລະການກະທຳອັນເປັນກຸສົນຢູ່ເສມອ; ຈົ່ງມີຄວາມຍິນດີໃນການໃຫ້ທານຢູ່ເສມອ. ຈົ່ງປາດສະຈາກຄວາມຄົດຄຽວ ແລະຈົ່ງຕັ້ງໝັ້ນໃນຈັນຍາດີຢູ່ເສມອ।

Verse 5

अपरं श्रृणु मे पुत्र यत्कर्त्तव्यं त्वयाधुना । अविश्वासस्तु सर्वत्र भूमिपानां प्रशस्यते ॥ ५ ॥

ຟັງຕໍ່ໄປຈາກຂ້າເຖີດ ລູກເອີຍ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຄວນເຮັດໃນບັດນີ້. ສຳລັບກະສັດ ຄວາມລະມັດລະວັງ—ບໍ່ໄວ້ໃຈງ່າຍ—ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນທຸກກໍລະນີ।

Verse 6

कोषस्य च परिज्ञानं जनानां जनवल्लभ । रसवद्द्रव्यमाकर्षेः पुष्पेभ्य इव षट्पदः ॥ ६ ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງປະຊາຊົນ, ຈົ່ງຮູ້ໃຫ້ຖ້ວນຖີ່ກ່ຽວກັບຄັງຫຼວງ ແລະສະພາບຂອງປະຊາຊົນ; ແລະເຫມືອນເຜິ້ງດູດນ້ຳຫວານຈາກດອກໄມ້, ຈົ່ງດຶງເອົາສິ່ງທີ່ມີຄ່າ ແລະມີແກ່ນສານຈາກທຸກຊັບພະຍາກອນ।

Verse 7

त्वया पुत्रेण संप्राप्तं पुनरेवेह यौवनम् ॥ ७ ॥

ໂດຍເຈົ້າ ລູກເອີຍ, ຂ້າໄດ້ກັບຄືນໄດ້ຮັບຄວາມໜຸ່ມອີກຄັ້ງ ໃນທີ່ນີ້ເອງ।

Verse 8

इमामपूर्वां वररूपमोहिनीं संप्राप्य भार्यां द्विजराजवक्त्राम् । सुखेन संयोज्य च तेऽद्य भारं सप्तोदधिद्वीपभवं प्ररंस्ये ॥ ८ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບນາງເຈົ້າສາວຜູ້ງາມວິເສດ ມີສະເໜ່ຫຼົງໃຈ ໃບໜ້າດັ່ງພະຣາຊາແຫ່ງນົກ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຜູກເຈົ້າໃນມື້ນີ້ດ້ວຍຄວາມງ່າຍ ກັບພາລະທີ່ເກີດຈາກທະເລ 7 ແລະທະວີບ ແລ້ວຈະປະກາດສັນລະເສີນເຈົ້າ।

Verse 9

व्रीडाकरस्तात मनुष्यलोके समर्थपुत्रे सुरताभिकामी । भवेत्पिता चेद्ब्रलिभिश्च युक्तो जीर्णद्विजः श्वेतशिरोरुहश्च ॥ ९ ॥

ໂອ ລູກເອີຍ ໃນໂລກມະນຸດ ມັນເປັນຄວາມອາຍ ຖ້າພໍ່ຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ເຖົ້າ ມີຮອຍຍັບ ແລະຜົມຂາວ ຍັງປາຖະໜາຄວາມສຸກແຫ່ງກາມ ແມ່ນແມ່ນວ່າມີລູກຊາຍທີ່ສາມາດກໍຕາມ।

Verse 10

जीर्णोऽप्यजीर्णस्तव सौख्यवृद्धो वांछे इमां लोकवरां वरार्हाम् । संत्यज्य देवान्मम हेतुमागतामनंगबाणाभिहतां सुनेत्राम् ॥ १० ॥

ແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າເຖົ້າ ແຕ່ຮູ້ສຶກດັ່ງບໍ່ເຖົ້າ; ເນື່ອງຈາກເຈົ້າ ຄວາມສຸກຂອງຂ້າພະເຈົ້າເພີ່ມພູນ. ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜານາງຜູ້ດີເລີດ ຄວນແກ່ການແຕ່ງງານ—ສຸເນດຣາ—ຜູ້ຖືກລູກສອນຂອງກາມະເທວະທຳຮ້າຍ ແລະມາຫາຂ້າພະເຈົ້າເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມຫຼົງໃຫຍ່ ຈົນລະທິ້ງເທວະດາທັງຫຼາຍ।

Verse 11

कामं रमिष्ये द्रुतकां चनाभां ह्येकांतशीलः परिपूर्णचेताः । भूत्वा तु गुप्तो वननिर्झरेषु रम्येषु दिव्येषु नदीतटेषु ॥ ११ ॥

ດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບ ແລະເຕັມພ້ອມ ຮັກຄວາມສັນໂດດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເພີ່ນພໍໃນການຊື່ນຊົມນາງຜູ້ວ່ອງໄວ ຜິວດັ່ງຄຳນັ້ນ; ໂດຍຢູ່ຢ່າງລັບໆໃນສາຍນ້ຳປ່າ ໃນສະຖານທີ່ງາມດັ່ງທິບ ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ।

Verse 12

इयं पुरंध्री मम जीविताधिका सुखेन धार्या त्रिदिवैकनारी । अस्यास्तु हेतोर्विबुधा विमूढा यथा रमायै धरणीशसंघाः ॥ १२ ॥

ນາງຜູ້ເປັນຄູ່ຮັກນີ້ ຮັກຍິ່ງກວ່າຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຄວນຖືກຖະນອມດ້ວຍຄວາມງ່າຍ ເພາະນາງແມ່ນນາງຟ້າຜູ້ບໍ່ມີໃຜເທົ່າໃນສະຫວັນ. ເພື່ອນາງ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຫຼົງຜິດ ເຫມືອນຝູງກະສັດທີ່ຫຼົງໃຫຍ່ເພື່ອຣາມາ (ລັກສະມີ)۔

Verse 13

तद्वाक्यमाकर्ण्य पितुः सुबुद्धिः प्रणम्य भक्त्या जननीसमेतम् । नृपोत्तमं तं नृपनन्दनोऽसौ दिदेश भोगार्थमनेकवित्तम् ॥ १३ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພໍ່ ເຈົ້າຊາຍຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ກົດກົງດ້ວຍພັກຕິ ບູຊາຄຳນົບພໍ່ແມ່ພ້ອມກັນ. ແລ້ວບຸດຂອງກະສັດໄດ້ຈັດສັນຊັບສິນຫຼາຍ ເພື່ອຄວາມສຸກແລະຄວາມສະດວກແຫ່ງລາຊະວັງ ໃຫ້ແກ່ກະສັດຜູ້ປະເສີດນັ້ນ.

Verse 14

आज्ञाविधेयांस्तु पितुर्नियोज्य दासांश्च दासीश्च हिरण्यकंठीः । मत्स्यध्वजार्त्तस्य सुखाय पुत्रस्ततो महीरक्षणमाचचार ॥ १४ ॥

ເມື່ອໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຂ້າຮັບໃຊ້ຊາຍແລະຍິງ ຜູ້ເຊື່ອຟັງຄໍາສັ່ງຂອງພໍ່ ແລະປະດັບດ້ວຍຄໍາທອງແລ້ວ, ບຸດນັ້ນເພື່ອຄວາມສຸກຂອງມັດສະຍະທະວະຈະຜູ້ທຸກທ້ອນ ໄດ້ອອກໄປປົກປ້ອງແຜ່ນດິນ.

Verse 15

नृपैस्तुतो धर्मविभूषणोऽसौ समावृतो द्वीपवतीं समग्राम् । तस्येत्थमुर्वीं चरतश्च भूप न पापबुद्धिं कुरुते जनौघः ॥ १५ ॥

ຖືກບັນດາກະສັດສັນລະເສີນ ທ່ານນັ້ນເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງທຳມະ ເດີນທາງຄອບຄຸມໂລກທັງປວງ ພ້ອມທັງທະວີບແລະແຜ່ນດິນທັງໝົດ. ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອທ່ານທ່ອງໄປໃນພິພົບ ຝູງຊົນບໍ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຄິດບາບເລີຍ.

Verse 16

न चापि वृक्षः फलपुष्पहीनो न क्षेत्रमासीद्यवशालिहीनम् । स्रवंति गावो घटपूरदुग्धं घृताधिकं शर्करवत्सुमिष्टम् ॥ १६ ॥

ບໍ່ມີຕົ້ນໄມ້ໃດທີ່ຂາດຜົນແລະດອກ ແລະບໍ່ມີນາໃດທີ່ຂາດຂ້າວບາເລີ ຫຼື ເຂົ້າ. ງົວທັງຫຼາຍໃຫ້ນ້ຳນົມໄຫຼເຕັມໄຫ ໜາແນ່ນດ້ວຍເນີຍໃສ ແລະຫວານດັ່ງມີນ້ຳຕານປົນ.

Verse 17

क्षीरं सुपेयं सकलार्तिनाशनं पापापहं पुष्टिविवर्धनं च । जनो न कश्चिद्विभवस्य गोप्ता भर्तुहिं भार्या न कटूक्तिवादिनी ॥ १७ ॥

ນ້ຳນົມເປັນຂອງດື່ມອັນດີ ທຳລາຍຄວາມທຸກທ້ອນທັງປວງ ຊຳລະບາບ ແລະເພີ່ມພູນພະລັງອາຫານ. ແຕ່ບໍ່ມີໃຜເປັນຜູ້ພິທັກຊັບສົມບັດໄດ້ແທ້—ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜົວຄື ເມຍຜູ້ບໍ່ເວົ້າຄໍາຂົມຂື່ນ.

Verse 18

पुत्रो विनीतः पितृशासने रतो वधूः स्थिता हस्तपुटे च श्वश्रोः । द्विजोपदेशे हि जनो व्यवस्थितो वेदोक्तधर्माचरणाद्द्विजोत्तमाः ॥ १८ ॥

ບຸດມີວິໄນ ຍິນດີໃນຄໍາສັ່ງສອນຂອງພໍ່; ລູກໃພ້ຍືນພ້ອມພັບມືຕໍ່ໜ້າແມ່ຜົວ. ປະຊາຊົນຕັ້ງຢູ່ໃນຄໍາຊີ້ນໍາຂອງດວິຊະ; ແລະໂດຍປະພຶດທໍາຕາມພຣະເວດ ດວິຊະອັນສູງສຸດ (ພຣາຫມັນ) ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 19

न भुंजते माधववासरे जना न यांति शोषं भुविः निम्नगास्तु । संभुज्य माना नहि यांति संपदः संभोगयुक्तैरपि मानवैः क्षयम् ॥ १९ ॥

ເມື່ອຜູ້ຄົນບໍ່ກິນໃນວັນຂອງມາທະວະ ແຜ່ນດິນແລະແມ່ນ້ໍາທັງຫຼາຍບໍ່ແຫ້ງ. ຊັບສົມບັດທີ່ໄດ້ເສບສຸກດ້ວຍການໃຫ້ກຽດ ແລະຄວາມປະພຶດຖືກທໍາ ບໍ່ເສື່ອມສູນ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຄົນຜູ້ມີການເສບສົມໂລກກໍຕາມ.

Verse 20

विवृद्धिमायांति जलैरिवोर्द्ध्वं दूर्वातृणं शाद्वलतामुपैति । कृती च लोको ह्यभवत्समस्तो धर्मांगदे पालनसंप्रवृत्ते ॥ २० ॥

ດັ່ງຫຍ້າດູຣະວາ (dūrvā) ເມື່ອໄດ້ນ້ໍາກໍເຕີບໂຕຂຶ້ນ ແລະກາຍເປັນສະໜາມຫຍ້າຂຽວຂະຫຍາຍ; ສິ່ງທັງປວງກໍຈະເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງ. ເມື່ອທັມມາອັງກະດາ (Dharmāṅgada) ເລີ່ມວຽກປົກປ້ອງແລະປົກຄອງ ໂລກທັງໝົດກໍສໍາເລັດດີ ແລະເປັນລະບຽບ.

Verse 21

भुक्त्वा तु सौख्यानि च यांति मानवा हरेः पदं तद्दिनसेवनेन । द्वाराणि सध्वान्तनिशासु भूप गुप्तानि कुर्वंति न दस्यु भीताः ॥ २१ ॥

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເສບສຸກໃນໂລກນີ້ ຜູ້ຄົນກໍຈະໄປຮອດພຣະບາດຂອງຮະຣິ ໂດຍການຮັບໃຊ້ໃນວັນອັນສັກສິດນັ້ນ. ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນຄືນທີ່ມືດຫນາ ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນແຕ່ຈະລັອກປະຕູ ເພາະບໍ່ຢ້ານໂຈນ.

Verse 22

न चापि गोपेषु ददंति वृत्तिं स्वेच्छाचरा मंदिरमाव्रजंति । क्षीरं क्षरंत्यो घटवत्सुभूरिशो वत्सप्रियाः शांतिकराश्च गावः ॥ २२ ॥

ພວກມັນບໍ່ແມ່ນແຕ່ຈະພຶ່ງພາຄົນລ້ຽງງົວເພື່ອການດໍາລົງຊີວິດ; ຍ່າງໄປຕາມໃຈ ແລ້ວມາຮອດວັດດ້ວຍຕົນເອງ. ມັນຫຼັ່ງນ້ໍານົມອັນຫຼາຍລົງໃນໝໍ້; ງົວເຫຼົ່ານັ້ນ—ຮັກລູກງົວ—ກໍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດສັນຕິ ແລະມົງຄຸນ.

Verse 23

अकृष्टपच्या धरणी समस्ता प्ररूढसस्या किल लांगलं विना । मातुः पयोभिः शिशवः सुपुष्टा भर्तुः प्रयोगैः प्रमदाः सुपुष्टाः ॥ २३ ॥

ເຂົາເວົ້າວ່າ ແຜ່ນດິນທັງປວງໃຫ້ເກີດເຂົ້າທັນຍາຫານ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໄຖ—ແມ່ນກະທັ້ງບໍ່ມີຄັນໄຖ. ທາຣົກໄດ້ຮັບການຫຼ້ຽງດູດີດ້ວຍນ້ຳນົມແມ່ ແລະແມ່ຍິງໄດ້ຮັບການອຸປະຖຳດີດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຂອງສາມີ.

Verse 24

नृपैः सुगुप्तास्तु जनाः सुपुष्टाः सत्याभियुक्तो हि वृषः सुपुष्टः । एवंविधे धर्मरतिप्रधाने जने प्रवृत्ते हरिभक्तियुक्ते । संरक्ष्यमाणे हि नृपात्मजेन जगाम कालः सुखहे तुभूतः ॥ २४ ॥

ເມື່ອປະຊາຊົນໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງດີຈາກກະສັດ ພວກເຂົາກໍອຸດົມສົມບູນ; ແລະເມື່ອ «ວົງວົງແຫ່ງທຳມະ» (ວຣິສະ) ຖືກຜູກໄວ້ກັບຄວາມຈິງຢ່າງໝັ້ນຄົງ ມັນກໍແຂງແຮງຂຶ້ນ. ໃນສັງຄົມແບບນັ້ນ—ຍິນດີໃນທຳມະ ແລະປະພຶດພຣະພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ—ເມື່ອຖືກປົກປ້ອງໂດຍພຣະຣາຊະບຸດ ເວລາກໍຜ່ານໄປດັ່ງມີແຕ່ເພື່ອຄວາມສຸກ.

Verse 25

निरामयो भूतिसमन्वितश्च सभूरिवर्षोत्सवकारकश्च । पृथ्वीपतिश्चातिविमोहितश्च विमोहिनीचेष्टितसौख्ययुक्तः ॥ २५ ॥

ເຂົາກາຍເປັນຜູ້ປອດໂລກ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮັ່ງມີ; ເຂົາຍັງເປັນເຫດໃຫ້ຝົນຕົກອຸດົມ ແລະເຮັດໃຫ້ມີງານສະເຫຼີມສະຫຼອງ. ເຂົາເປັນຈອມກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນ ແຕ່ກໍຖືກມາຍາຫຼອກລວງຢ່າງໜັກ—ພົບຄວາມສຸກໃນການລະບຳອັນຊວນຫຼົງຂອງນາງ.

Verse 26

दिनं न जानाति न चापि रात्रिं मासं च पक्षं च स वत्सरं च । अतीव मुग्धः सुरतेन तस्या विरंचिपुत्र्याः शुभचेष्टितायाः ॥ २६ ॥

ເຂົາບໍ່ຮູ້ແລ້ວວ່າເປັນກາງວັນຫຼືກາງຄືນ ບໍ່ຮູ້ເດືອນ ບໍ່ຮູ້ຄື່ງເດືອນ ແມ່ນກະທັ້ງປີກໍບໍ່ຮູ້—ເພາະຖືກຫຼົງໄຫຼຢ່າງສຸດຂີດໃນການຮ່ວມຮັກກັບນາງ ບຸດຣີຂອງວິຣາຍຈິ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ມີການເຄື່ອນໄຫວອັນຊວນຊົມ ເຫັນດີ ແລະນ່າຫຼົງ.

Verse 27

विमोहिनीसंगमने नृपस्य बभूव शक्तिस्त्वधिका मनोजे । यथा यथा सेवत एव भूपस्तथा तथा वृद्धिमियर्ति वीर्यम् । पक्षेषु शुक्लेष्विव शीतभानुर्न क्षीयते संततसेवनेन ॥ २६ ॥

ເມື່ອກະສັດໄດ້ຄົບຄືນກັບວິໂມຫິນີ ພະລັງໃນຄວາມປາຖະໜາກາມຂອງພຣະອົງກໍຍິ່ງເພີ່ມ. ຍິ່ງພຣະອົງເສບສົມຫຼາຍເທົ່າໃດ ວິຣະຍະພະລັງກໍຍິ່ງເຕີບໃຫຍ່ເທົ່ານັ້ນ; ເຫມືອນດວງຈັນໃນຂ້າງຂຶ້ນ ບໍ່ຫຼຸດຖອຍເພາະການເສບສົມຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 28

वृंदारकः पीतसुधारसो यथा संस्पृश्य संस्पृश्य पुनर्नवोऽसौ । पिबंस्तु पानं सुमनोहरं हि श्रृण्वंस्तु गीतं सुपदप्रयुक्तम् ॥ २७ ॥

ດັ່ງເທວະດາຜູ້ໄດ້ຊິມອະມຣິຕະຣະສ ແລ້ວແຕະຕ້ອງຊ້ຳໆ ກໍກາຍເປັນຄວາມສົດໃໝ່ອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອ; ສະນັ້ນຜູ້ດື່ມນ້ຳດື່ມອັນຊື່ນໃຈ ແລະຜູ້ຟັງບົດເພງທີ່ວາງຄຳງາມ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມສົດໃສໃນໃຈຊ້ຳໆ।

Verse 29

पश्यंश्च रूपं स नितंबिनीनां स्पृशन्स्पृशन्मोहिनिवक्त्रचंद्रम् । विमर्द्दमानस्तु करेण तुंगौ सुखेन पीनौ पिशितोपरूढौ ॥ २९ ॥

ເຂົາຈ້ອງເບິ່ງຄວາມງາມຂອງນາງຜູ້ມີສະໂພກອຸດົມ ແລະແຕະຕ້ອງຊ້ຳໆ ໃບໜ້າດັ່ງດວງຈັນຂອງນາງຜູ້ຊວນຫຼົງ; ດ້ວຍມືເຂົາລູບຄລຳສະເຫຼີມສະເຫຼີຍ ອົງອົບອຸ່ນ ແລະຮູບຮ່າງດີ ຂອງອົງນົມທີ່ສູງແລະເຕັມອີ່ມ ດ້ວຍຄວາມສະດວກ।

Verse 30

घनस्तनौ कांचनकुंभतुल्यौ प्रच्छादितौ हारविभूषणेन । वलित्रयं नातिविवर्द्धमानं मनोहरं लोमशराजिशोभम् ॥ ३० ॥

ອົງນົມອັນເຕັມອີ່ມຂອງນາງ ດັ່ງໝໍ້ນ້ຳຄຳສອງໃບ ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍສາຍຄໍເປັນເຄື່ອງປະດັບ; ແລະຮອຍພັບສາມຊັ້ນທີ່ແອວຂອງນາງບໍ່ໄດ້ໂດດເດັ່ນເກີນໄປ—ງາມຊວນຊົມ ແລະສະຫງ່າດ້ວຍແນວຂົນລະອຽດອັນງາມ।

Verse 31

स्तनस्य रूपं परितो विलोक्य दध्रे वरांग्याः शुभलोचनायाः । नहीदृशं चारुतरं नितांतं नितंबिनीनां मनसोऽभिरामम् ॥ ३१ ॥

ເຂົາເບິ່ງຮູບຮ່າງຂອງອົງນົມຂອງນາງຜູ້ມີອະວະງາມ ແລະດວງຕາອັນຜ່ອງໃສ ຢ່າງຮອບດ້ານ ແລ້ວກໍຕື່ນຕະລຶງ—ໃນຫມູ່ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ ບໍ່ເຄີຍເຫັນສິ່ງໃດທີ່ງາມລ້ຳເກີນ ແລະຊວນໃຈເທົ່ານີ້ເລີຍ।

Verse 32

यादृग्विधं मोहिनमोहनार्थं विनिर्मितं यद्विधिना स्वरूपम् । मृगेंद्रशत्रोःकरसन्निकाशे जंघे विलोमे द्रुतकांचनाभे ॥ ३२ ॥

ນີ້ແມ່ນຮູບຮ່າງທີ່ຜູ້ກຳນົດຊະຕາ (ວິທາຕາ) ປັ້ນສ້າງໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ແມ່ນແຕ່ໂມຫິນີຜູ້ລໍ້ລວງກໍຍັງຖືກລໍ້ລວງ; ນ່ອງຂາຂອງນາງຄ້າຍແຂນທ່ອນຫນ້າຂອງຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງຈອມສັດປ່າ, ຂົນນອນກັບທິດ ແລະສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳຫຼອມລະລາຍ।

Verse 33

शशांककांतिर्द्दशनस्य पंक्तिर्निगूढगुल्फे जनमोहनार्थम् । आपादशीर्षं किल तत्स्वरूपं संपश्यतच्चारुविशालनेत्र्याः ॥ ३३ ॥

ແຖວຟັນຂອງນາງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແສງຈັນ; ຂໍ້ຕີນຂອງນາງຖືກປິດບັງຢ່າງອ່ອນນ້ອມ ເພື່ອຊັກຊວນໃຈຊາວໂລກ. ພຣະອົງເຫັນຮູບງາມທັງໝົດ ຈາກພຣະບາດຮອດສີສະ ຂອງນາງສາວຕາໃຫຍ່ຜູ້ງາມສະຫງ່າ।

Verse 34

मेने सुराणामधिकं हि राजा कृतार्थमात्मानमतीव हर्षात् । अहो सुतन्वी विपुलेक्षणेयं याचिष्यते यच्च तदेव देयम् ॥ ३४ ॥

ດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ພຣະຣາຊາເຫັນວ່າຕົນໄດ້ສຳເລັດຍິ່ງກວ່າເທວະດາ. “ໂອ້! ນາງຜູ້ເອວບາງ ຕາໃຫຍ່ຜູ້ນີ້—ນາງຂໍສິ່ງໃດ ກໍຄວນປະທານສິ່ງນັ້ນເທົ່ານັ້ນ” ພຣະອົງຄິດໃນໃຈ।

Verse 35

अस्यास्तु रम्ये सुरते शुभाया दास्यामि चांते निजवित्तजातम् । सुदुर्लभं देयमदेयमन्यैर्दास्यामि चास्या यदि वाप्यदेयम् ॥ ३५ ॥

ໃນທ້າຍຂອງການຮ່ວມຮັກອັນເປັນມງຄົດ ແລະນ່າຊື່ນຊົມນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານສິ່ງທີ່ເກີດຈາກຊັບສິນຂອງຕົນ. ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ—ຈະເປັນຂອງທີ່ຄົນອື່ນໃຫ້ໄດ້ ຫຼືບໍ່ໃຫ້—ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະໃຫ້ແກ່ນາງ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ໂດຍປົກກະຕິບໍ່ຄວນໃຫ້ກໍຕາມ।

Verse 36

यद्यप्यदेयं मम जीवितं हि याचिष्यते चेद्यदि हेमवर्णा । दास्यामि चेदं न विचारयिष्ये पुत्रं विना नास्ति नदेयमस्याः ॥ ३६ ॥

ແມ່ນແຕ່ຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ ທີ່ບໍ່ຄວນໃຫ້—ຖ້ານາງຜູ້ມີສີທອງຂໍ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ໂດຍບໍ່ລັງເລ. ເພາະນອກຈາກລູກຊາຍຂອງນາງ ບໍ່ມີສິ່ງໃດຂອງນາງທີ່ບໍ່ຄວນປະທານ।

Verse 37

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे मोहिनीप्रणयवर्णनं नामैकोनविंशोऽध्यायः ॥ १९ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ່ສິບເກົ້າ ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາເລື່ອງຄວາມຮັກຂອງໂມຫິນີ” ໃນອຸຕຕະຣະພາກ (ພາກຫຼັງ) ຂອງພຣະຄຳພີອັນສັກສິດ ບຣິຫັນ-ນາຣະດີຍະປຸຣານະ।