The Exposition of the Maheśa Mantra (Mahēśa-mantra-prakāśana)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथ वक्ष्ये महेशस्य मन्त्रं सर्वार्थसाधकम् । यं समाराध्य मनुजो भुक्तिं मुक्तिं च विंदति ॥ १ ॥

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວສອນມັນຕຣາຂອງ ມະເຫສະ (Maheśa) ຜູ້ບັນລຸຈຸດໝາຍທຸກປະການ; ຜູ້ໃດບູຊາມັນດ້ວຍພັກຕິອັນເຕັມປ່ຽມ ຈະໄດ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 2

हृदयं सबकः सूक्ष्मो लांतोऽनन्तान्वितो मरुत् । पंचाक्षरो मनुः प्रोक्तस्ताराद्योऽयं षडक्षरः ॥ २ ॥

“ຫຣິດະຍະ” (ມັນຕຣາແຫ່ງດວງໃຈ) ແມ່ນອັນທີ່ເອີ້ນວ່າ ສະບະກະ (Sabaka) ມີສະພາບລະອຽດລຶກ. ມັນຕຣາ “ມະຣຸດ” (Marut) ປະກອບກັບ “ອະນັນຕະ” ແລະລົງທ້າຍດ້ວຍພະຍາງ “ລາມ” (lāṃ). “ມະນຸ” ຖືກກ່າວວ່າເປັນມັນຕຣາ 5 ພະຍາງ; ແລະມັນຕຣານີ້ ເລີ່ມດ້ວຍ “ຕາຣາ” ຄື “ໂອມ” (oṃ) ເປັນ 6 ພະຍາງ.

Verse 3

वामदेवी मुनीश्छन्दः पंक्तिरीशोऽस्य देवता । षड्भिर्वर्णैः षडङ्गानि कुर्यान्मंत्रेण देशिकः ॥ ३ ॥

ສໍາລັບມັນຕຣານີ້ ວາມະເທວີ (Vāmadevī) ເປັນຣິສິ (ṛṣi) ຜູ້ເຫັນ; ມຸນີສ (Munīś) ເປັນສັນທະ (chandas); ແລະ ປັງກະຕິ (Paṅkti) ເປັນເທວະຕາປະທານ. ໂດຍອາໄສອັກສອນ/ພະຍາງ 6 ຂອງມັນຕຣາ ອາຈານຜູ້ຮັບດິກຊາ ພຶງເຮັດ ສະດັງກະ-ນະຍາສະ (ṣaḍaṅga-nyāsa) ຄືການວາງອະວະຍະ 6 ປະການ.

Verse 4

मंत्रवर्णादिकान्न्यस्येन्मंत्रमूर्तिर्यथाक्रमम् । तर्जनीमध्ययोरंत्यानामिकांगुष्ठके पुनः ॥ ४ ॥

ພຶງເຮັດນະຍາສະ (nyāsa) ໂດຍວາງພະຍາງຂອງມັນຕຣາ ແລະສ່ວນອື່ນໆ ຕາມລໍາດັບ ເພື່ອໃຫ້ຮູບແຫ່ງມັນຕຣາຖືກສະຖາປະນາ. ແລ້ວອີກຄັ້ງ ພຶງວາງລົງໃນນິ້ວຊີ້ ແລະນິ້ວກາງ, ແລະໃນນິ້ວນາງ ກັບນິ້ວໂປ້ງ.

Verse 5

ताः स्युस्तत्पुरुषाघोरभववामेशसंज्ञिकाः । वक्त्रहृत्पादगुह्येषु निजमूर्द्धनि ताः पुनः ॥ ५ ॥

ພະລັງມົນຕຣາ/ການວາງນະຍາສາເຫຼົ່ານັ້ນ ເອີ້ນວ່າ ຕັດປຸຣຸສ, ອະໂຆຣ, ພະວະ, ວາເມຊ; ແລ້ວໃຫ້ວາງໃນປາກ, ຫົວໃຈ, ຕີນ, ແລະບ່ອນລັບ—ພ້ອມທັງວາງຊ້ຳເທິງສີສະຂອງຕົນ.

Verse 6

प्राग्याम्यवारुणोदीच्यमध्यवक्त्रेषु पंचसु । मन्त्रांगानिन्यसेत्पश्चाज्जातियुक्तानि षट् क्रमात् ॥ ६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນໃບໜ້າທັງຫ້າ—ຕາເວັນອອກ, ໃຕ້, ຕາເວັນຕົກ, ເໜືອ, ແລະໃບໜ້າກາງ—ໃຫ້ວາງອະໄວຍະວະຂອງມົນຕຣາ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຕາມລຳດັບ ໃຫ້ກຳນົດຫົກສ່ວນ ພ້ອມ ‘ຊາຕິ’ ຂອງຕົນ.

Verse 7

कुर्वीत गोलकन्यासं रक्षायै तदनन्तरम् । हृदि वक्त्रेंऽसयोरूर्वोः कंठे नाभौ द्विपार्श्वयोः ॥ ७ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພື່ອການປົກປ້ອງ ໃຫ້ເຮັດ ‘ໂກລະກະ-ນະຍາສາ’; ແລ້ວຈຶ່ງວາງໃນຫົວໃຈ, ໃບໜ້າ, ບ່າທັງສອງ, ຂາອ່ອນທັງສອງ, ຄໍ, ສະດື, ແລະຂ້າງກາຍທັງສອງ.

Verse 8

पृष्ठे हृदि तथा मूर्ध्नि वदने नेत्रयोर्नसोः । दोःपत्संधिषु साग्रेषु विन्यसेत्तदनन्तरम् ॥ ८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນທັນທີ ໃຫ້ວາງນະຍາສາໃນຫຼັງ, ຫົວໃຈ, ແລະກະຫຼອດຫົວ; ໃນໃບໜ້າ, ຕາທັງສອງ, ແລະດັ່ງ; ພ້ອມທັງຕາມຂໍ້ຕໍ່ແຂນຂາ ແລະປາຍສຸດຂອງມັນ.

Verse 9

शिरोवदनहृत्कुक्षिसोरुपादद्वये पुनः । हृदि वक्त्रांबुजे टंकमृगा भयवरेष्वथ ॥ ९ ॥

ອີກຄັ້ງ ໃນຕີນຄູ່, ໃນຂາອ່ອນຄູ່, ໃນທ້ອງ, ໃນຫົວໃຈ, ໃນໃບໜ້າ, ແລະໃນສີສະ—ແລ້ວໃນຫົວໃຈ ແລະໃນດອກບົວແຫ່ງປາກ—ໃຫ້ພິຈາລະນາເຄື່ອງໝາຍທີ່ກຳນົດ: ອັງກຸຊະ (ຂໍຊ້າງ), ກວາງ, ມຸດຣາອະພະຍະ (ບໍ່ຢ້ານ), ແລະ ມຸດຣາວະຣະດະ (ປະທານພອນ).

Verse 10

वक्त्रांसहृत्सपादोरुजठरेषु क्रमान्न्यसेत् । मूलमन्त्रस्य षड वर्णान्यथावद्देशिकोत्तमः ॥ १० ॥

ອາຈານຜູ້ປະເສີດ ພຶງວາງນຍາສະອັກສອນ 6 ຂອງມູນມັນຕຣາ ຕາມລຳດັບ ໃສ່ປາກ ບ່າ ຫົວໃຈ ພ້ອມທັງຕີນ ຂາອ່ອນ ແລະທ້ອງ ຕາມທີ່ບັນຍັດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 11

मूर्ध्नि भालोदरांसेषु हृदये ताः पुनर्न्यसेत् । पश्चादनेन मन्त्रेण कुर्वीत व्यापकं सुधीः ॥ ११ ॥

ແລ້ວຈຶ່ງວາງສິ່ງນັ້ນອີກຄັ້ງໃສ່ກະຫຼອດຫົວ ໜ້າຜາກ ທ້ອງ ບ່າ ແລະຫົວໃຈ। ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ຜູ້ຮູ້ຄວນກະທຳນຍາສະແບບຄອບຄຸມທົ່ວ (vyāpaka)។

Verse 12

नमोस्त्वनंतरूपाय ज्योतिर्लिंगामृतात्मने । चतुर्मूर्तिवपुश्छायाभासितांगाय शंभवे ॥ १२ ॥

ນະໂມສະການແດ່ພຣະສັມພູ ຜູ້ມີຮູບອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ; ຜູ້ມີແກ່ນສານເປັນອະມຣິຕະແຫ່ງຈະໂຍຕິຣລິງຄະ; ແລະອະວະຍະວະຂອງພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງ ດ້ວຍປະກາຍແລະເງົາຂອງກາຍສີ່ມູຣຕິ।

Verse 13

एवं न्यस्तशरीरोऽसौ चिन्तयेत्पार्वतीपतिम् । ध्यायेन्नित्यं महेशानं रौप्यपर्वतसन्निभम् ॥ १३ ॥

ເມື່ອວາງນຍາສະແລ້ວ ໃຫ້ກາຍຖືກຈັດວາງພ້ອມ ຈຶ່ງຄວນຄິດຄຳນຶງເຖິງພຣະສາມີແຫ່ງພາຣະວະຕີ। ຄວນພິຈາລະນາພຣະມະເຫສານະເປັນນິດ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງພູເງິນ।

Verse 14

चारुचंद्रावतंसं च रत्नाकल्पोज्ज्वलांगकम् । परश्वधवराभीतिमृगहस्तं शुभाननम् ॥ १४ ॥

ພຣະອົງມີຈັນທຣາເສັ້ນງາມເປັນອາພອນຢູ່ເທິງສີສະ; ອະວະຍະວະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນເປັນຮັດຕະນະ. ໃນພຣະຫັດຖືຂວານ (paraśu), ມຸດຣາປະທານພອນ, ມຸດຣາອະໄພ, ແລະກວາງ; ພຣະພັກຕຣາສະງົບ ແລະເປັນມົງຄຸນ।

Verse 15

पद्मासीनं समंतात्तु स्तुतं सुमनसां गणैः । व्याघ्रकृत्तिं वसानं च विश्वाद्यं विश्वरूपकम् ॥ १५ ॥

ພຣະອົງນັ່ງເທິງດອກບົວ ຖືກສັນລະເສີນຈາກທຸກທິດໂດຍຫມູ່ຜູ້ໃຈບໍລິສຸດ ນຸ່ງໜັງເສືອ—ພຣະອົງແມ່ນປະຖົມແຫ່ງຈັກກະວານ ແລະຜູ້ມີຮູບເປັນຈັກກະວານເອງ।

Verse 16

त्रिनेत्रं पंचवक्त्रं च सर्वभीतिहरं शिवम् । तत्त्वलक्षं जपेन्मंत्रं दीक्षितः शैववर्त्मना ॥ १६ ॥

ຜູ້ໄດ້ຮັບດິກສາຕາມທາງໄສວະ ຄວນຈະຈະເປັນມະນະຕຣະທີ່ຊີ້ຖຶງຕັດຕະວະ ໂດຍພິຈາລະນາພຣະສິວະ ຜູ້ມີຕາສາມ ແລະຫນ້າຫ້າ ຜູ້ກຳຈັດຄວາມຢ້ານກົວທັງປວງ।

Verse 17

तावत्संख्यसहस्राणि जुहुयात्पायसैः शुभैः । ततः सिद्धो भवेन्मन्त्रः साधकाऽभीष्टसिद्धिदः ॥ १७ ॥

ຄວນຖວາຍບູຊາລົງໃນໄຟຕາມຈຳນວນນັ້ນ ເປັນພັນໆ ດ້ວຍປາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ) ອັນເປັນມົງຄຸນ। ຫຼັງຈາກນັ້ນ ມະນະຕຣະຈະສຳເລັດສິດ ແລະໃຫ້ຜົນສຳເລັດຕາມທີ່ຜູ້ປະຕິບັດປາດຖະນາ।

Verse 18

देवं संपूजयेत्पीठे वामादिनवशक्तिके । वामा ज्येष्ठा तथा रौद्री काली कलपदादिका ॥ १८ ॥

ໃນພີຖະອັນສັກສິດ ທີ່ປະດັບດ້ວຍສັກຕິ 9 ປະການ ເລີ່ມດ້ວຍ ວາມາ ຄວນບູຊາພຣະເທວະໃຫ້ຄົບຖ້ວນ। ສັກຕິເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນ ວາມາ, ເຈຍສຖາ, ເຣາດຣີ, ກາລີ, ກະລະປະດາ ແລະອື່ນໆ।

Verse 19

विकारिण्याह्वया प्रोक्ता बलाद्या विकरिण्यथ । बलप्रमथनी पश्चात्सर्वभूतदमन्यथ ॥ १९ ॥

ນາງຖືກເອີ້ນວ່າ ວິກາຣິນີ (ພະລັງແຫ່ງການປ່ຽນແປງ)។ ຕໍ່ມາແມ່ນ ບະລາ (ພະລັງ) ແລະຕໍ່ໄປ ວິກາຣິນີ; ຫຼັງນັ້ນ ບະລະປຣະມະຖະນີ (ຜູ້ປາບພະລັງ) ແລະຕໍ່ມາ ສັຣວະພູຕະດະມະນີ (ຜູ້ປາບສັດທັງປວງ)។

Verse 20

मनोन्मनीति संप्रोक्ताः शैवपीठस्य शक्तयः । नमो भगवते पश्चात्सकलादि वदेत्ततः ॥ २० ॥

ພະລັງ (ສັກຕິ) ຂອງປີຖະໄສວະ ຖືກປະກາດໄວ້ ເລີ່ມຈາກ «ມະໂນນມະນີ». ຫຼັງນັ້ນ ໃຫ້ກ່າວມະນະຕຣາ «ນະໂມ ພະຄະວະເຕ» ແລ້ວຈຶ່ງສວດລໍາດັບທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ສະກະລະ» ແລະອື່ນໆ.

Verse 21

गुणात्मशक्तिभक्ताय ततोऽनंताय तत्परम् । योगपीठात्मने भूयो नमस्तारादिको मनुः ॥ २१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ສັກຕິອັນມີສານເປັນຄຸນະ; ແດ່ອະນັນຕະ (ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ); ແລະແດ່ພຣະຕັດຕະວະອັນສູງສຸດນັ້ນ. ອີກຄັ້ງ ມະນະຕຣາ «ຕາຣາ» ແລະອື່ນໆ ຖວາຍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ມີສະພາບເປັນປີຖະແຫ່ງໂຢກະ.

Verse 22

अमुना मनुना दद्यादासनं गिरिजापतेः । मूर्तिं मूलेन संकल्प्य तत्रावाह्य यजेच्छिवम् ॥ २२ ॥

ດ້ວຍມະນະຕຣານີ້ເອງ ຄວນຖວາຍອາສະນະແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຄິຣິຈາ (ພຣະສິວະ). ກໍ່ຮູບພຣະອົງໃນໃຈດ້ວຍມູລະມະນະຕຣາ ແລ້ວອັນເຊີນພຣະອົງມາສະຖິດທີ່ນັ້ນ ແລະບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 23

कर्णिकायां यजेन्मूर्तिरीशमीशानदिग्गजम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं दिक्षु तत्पुरुषादिका ॥ २३ ॥

ໃນໃຈກາງຂອງດອກບົວ (ກັນນິກາ) ຄວນບູຊາພຣະຮູບເປັນ «ອີສະ» ພຣະເຈົ້າ, ພ້ອມດ້ວຍຊ້າງຜູ້ພິທັກທິດຂອງ «ອີສານະ» (ທິດອີສານ). ໃຫ້ພິຈາລະນາພຣະອົງໃຫ້ສະຫວ່າງດັ່ງຜະລຶກບໍລິສຸດ; ແລະໃນທິດອື່ນໆ ໃຫ້ຈັດວາງ «ຕັດປຸຣຸສະ» ແລະອື່ນໆ (ພຣະຮູບຂອງພຣະເຈົ້າ).

Verse 24

पीतांजनश्वेतरक्ताः प्रधानसदृशायुधाः । चतुर्वक्त्रसमायुक्ता यथावत्ताः प्रपूजयेत् ॥ २४ ॥

ຄວນບູຊາພວກພຣະອົງເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ: ມີສີເຫຼືອງ (ເຄື່ອງນຸ່ງ/ຂີ້ຜຶ້ງທາ), ສີຂາວ ແລະ ສີແດງ; ຖືອາວຸດຄ້າຍອາວຸດຂອງພຣະອົງປະທານ; ແລະມີສີ່ໃບໜ້າ.

Verse 25

कोणेष्वर्चेन्निवृत्त्याद्यास्तेजोरूपाः कलाः क्रमात् । अङ्गानि केसरस्थानि विघ्नेशान्पन्नगान्यजेत् ॥ २५ ॥

ໃນມຸມທັງຫຼາຍຂອງມັນດະລະ/ແທ່ນບູຊາ ພຶງບູຊາກະລາອັນສ່ອງສະຫວ່າງ ເລີ່ມຈາກ «ນິວຣິຕຕິ» ຕາມລຳດັບ. ພ້ອມທັງບູຊາອະວະຍະວະທີ່ວາງໄວ້ຕາມຈຸດກີບດອກ ແລະຖວາຍບູຊາພຣະວິຄເນຊະ ຜູ້ກຳຈັດອຸປະສັກ ກັບເທວະນາກາທັງຫຼາຍ.

Verse 26

अनंतं सुखनामानं शिवोत्तममनंतरम् । एकनेत्रमेकरुद्रं त्रिमूर्तिं तदनंतरम् ॥ २६ ॥

ພຣະອົງແມ່ນອະນັນຕະ—ນາມແຫ່ງຄວາມສຸກ; ເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ມົງຄຸນສູງສຸດ ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ມີຕາດຽວ, ເປັນຣຸດຣະດຽວ, ແລະເປັນຜູ້ມີສາມຮູບ; ການສັນລະເສີນພຣະອົງກໍດຳເນີນໄປຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດ.

Verse 27

पश्चाच्छीकंठनामानं शिखंडिनमिति क्रमात् । रक्तपीतसितारक्तकृष्णरक्तांजनासितान् ॥ २७ ॥

ຕໍ່ມາ ຕາມລຳດັບ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ຜູ້ມີນາມ ສີກັນຖະ» (Śīkaṇṭha) ແລະ «ສິຂັນດິນ» (Śikhaṇḍin). ອີກທັງຖືກຈັດແຍກເປັນສີ: ແດງ, ເຫຼືອງ, ຂາວ, ແດງ, ດຳ, ແດງ, ດຳຄ້ຳດັ່ງອັນຊະນະ, ແລະ ດຳ.

Verse 28

किरीटार्पितबालेंदून्पद्मस्थान्भूषणान्वितान् । त्रिनेत्राञ्छूलवज्रास्त्रचापहस्तान्मनोरमान् ॥ २८ ॥

ເຫັນເທວະທັງຫຼາຍອັນນ່າຊົມ—ມີດວງເດືອນເສັ້ນນ້ອຍປະດັບໄວ້ເທິງມົງກຸດ, ປະທັບນັ່ງເທິງດອກບົວ, ປະດັບເຄື່ອງອາພອນ, ມີສາມຕາ, ແລະຖືຕຣິສູນ, ວັດຊະຣະອາວຸດ, ກັບຄັນທະນູໃນພຣະຫັດ.

Verse 29

उत्तरादि यजेत्पश्चाद्रुद्रं चंडेश्वरं पुनः । ततो नंदिमहाकालौ गणेशं वृषभं पुनः ॥ २९ ॥

ຫຼັງຈາກບູຊາເທວະທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກທິດເໜືອແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາພຣະຣຸດຣະ ແລະບູຊາພຣະຈັນເດສະວະຣະ (Caṇḍeśvara) ອີກຄັ້ງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ບູຊານັນດິນ ແລະ ມະຫາກາລະ, ຕາມດ້ວຍ ຄະເນຊະ, ແລະບູຊາວຣິສະພະ (ງົວ/ນັນດິນ) ອີກຄັ້ງ.

Verse 30

अथ भृंगिं रिटिं स्कंदमेतान्पद्मासनस्थितान् । स्वर्णतोयारुणश्याममुक्तेंदुसितपाटलान् ॥ ३० ॥

ແລ້ວຈຶ່ງຄວນພິຈາລະນາ/ວາດພຣະ Bhṛṅgī, Riṭi ແລະ Skanda ເຫຼົ່ານີ້ ປະທັບນັ່ງເທິງບັນລັງດອກບົວ ມີສີດັ່ງນ້ຳຄຳ, ສີແດງອະຮຸນ, ສີຟ້າເຂັ້ມ ແລະອີກທັງສີມຸກ, ສີຂາວດັ່ງຈັນ, ສີກຸຫຼາບອ່ອນ.

Verse 31

इंद्रादयस्ततः पूज्या वज्राद्यायुधसंयुताः । इत्थं संपूजयेद्देवं सहस्रं नित्यशो जपेत् ॥ ३१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະອື່ນໆ ຜູ້ຖືອາວຸດເຊັ່ນ ວັດຊຣະ (ສາຍຟ້າ) ເປັນຕົ້ນ. ເມື່ອບູຊາພຣະເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຄວນຈະພາມັນຕຣາທຸກມື້ ໃຫ້ຄົບໜຶ່ງພັນຄັ້ງ.

Verse 32

सर्वपापविनिर्मुक्तः प्राप्नुयाद्वांछितं श्रियम् । द्विसहस्रं जपन् रोगान्मुच्यते नात्र संशयः ॥ ३२ ॥

ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບທັງປວງແລ້ວ ຈະໄດ້ຮັບສິຣິຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຕາມທີ່ປາດຖະໜາ. ຜູ້ຈະພາສອງພັນຄັ້ງ ຈະພົ້ນຈາກໂຣຄາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 33

त्रिसन्मंत्रं जपन्मंत्रं दीर्घमायुरवाप्नुयात् । सहस्रवृद्धया प्रजपन्सर्वकामानवाप्नुयात् ॥ ३३ ॥

ຜູ້ຈະພາມັນຕຣາສາມຄັ້ງ ຈະໄດ້ອາຍຸຍືນ. ແລະຜູ້ຈະພາເພີ່ມຂຶ້ນອີກໜຶ່ງພັນເທົ່າ ຈະບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ.

Verse 34

आज्यान्वितैस्तिलैः शुद्धैर्जुहुयाल्लक्षमादरात् । उत्पातजनितान् क्लेशान्नाशयेन्नात्र संशयः ॥ ३४ ॥

ດ້ວຍເມັດງາບໍລິສຸດທີ່ຄົບກັບນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິໃນພິທີໂຮມາ ໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນຄັ້ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກລາງຮ້າຍຈະຖືກທຳລາຍ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 35

शतलक्षं जपन्साक्षाच्छिवो भवति मानवः । षडक्षरः शक्तिरुद्धः कथितोऽष्टाक्षरो मनुः ॥ ३५ ॥

ເມື່ອສວດມັນຕຣານີ້ໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນຄັ້ງ ມະນຸດຈະເປັນເຫມືອນພຣະສິວະໂດຍກົງ. ມັນຕຣາ 6 ພະຍາງຖືກກ່າວວ່າເປັນພະລັງສັກຕິທີ່ຖືກປິດຜະນຶກຢູ່ພາຍໃນ; ມັນຕຣາ 8 ພະຍາງຖືກສອນວ່າເປັນ manu ຄືມັນຕຣາຫຼັກ.

Verse 36

ऋषिश्छन्दः पुरा प्रोक्तो देवता स्यादुमापतिः । अंगानि पूर्वमुक्तानि सौम्यमीशं विचिंतयेत् ॥ ३६ ॥

ຣິຊິ ແລະ ສັນທະ (ຉັນທະ) ໄດ້ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນແລ້ວ; ເທວະຕາປະທານໃນນີ້ແມ່ນ ອຸມາປະຕິ (ພຣະສິວະ). ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດອັງກະຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ແລ້ວ ຄວນພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ອ່ອນໂຍນ ແລະ ເປັນມົງຄຸນໃນໃຈ.

Verse 37

बंधूकाभं त्रिनेत्रं च शशिखंडधरं विभुम् । स्मेरास्यं स्वकरैः शूलं कंपालं वरदाभये ॥ ३७ ॥

ຂ້ອຍພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທີ່—ສະຫວ່າງດັ່ງດອກບັນດູກະ, ມີສາມຕາ, ຊູກຊອນພຣະຈັນເສັ້ນເປັນມົງກຸດ. ພຣະພັກຍິ້ມອ່ອນໂຍນ ແລະ ຖືດ້ວຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເອງ: ຕຣິສູລ, ກະໂປລະ (ຖ້ວຍກະໂຫຼກ), ແລະ ມຸດຣາໃຫ້ພອນກັບອະໄພ.

Verse 38

वहंतं चारुभूपाढ्यं वामोरुस्थाद्रिकन्यया । भुजेनाश्लिष्टदेहं तं चिंतयेन्मनसा हृदि ॥ ३८ ॥

ຄວນພິຈາລະນາໃນດວງໃຈເຖິງພຣະອົງຜູ້ງາມສະຫງ່າ ປະດັບດ້ວຍສິຣີດັ່ງພຣະຣາຊາ ແລະ ຊູງພາຄູ່ຮັກຂອງພຣະອົງ; ນາງກັນຍາເກີດຈາກພູ (ປາຣະວະຕີ) ນັ່ງຢູ່ເທິງຕັກຊ້າຍ ແລະ ໂອບກອດພຣະວະກາຍດ້ວຍແຂນຂອງນາງ.

Verse 39

मनुलक्षं जपेन्मंत्रं तत्सहस्रं यथाविधि । जुहुयान्मान्मधुससिक्तैरारग्वधसमिद्वरैः ॥ ३९ ॥

ຄວນສວດມັນຕຣານີ້ໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນຄັ້ງ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຕາມພິທີ ຄວນຖວາຍໄຟ (homa) ໜຶ່ງພັນຄັ້ງ ໂດຍນຳກິ່ງໄມ້ āragvadha ອັນດີ ທີ່ພອຍນ້ຳເຜິ້ງແລ້ວໄປຖວາຍ.

Verse 40

प्राक्प्रोक्ते पूजयेत्पीठे गंधपुष्पैरुमापतिम् । अंगावृतैर्बहिः पूज्या हृल्लेखाद्या यथापुरा ॥ ४० ॥

ໃນພີຖະ (pīṭha) ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ພຶງບູຊາ ອຸມາປະຕິ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະ ດອກໄມ້. ນອກຈາກອາສນະຫຼັກ ພຶງບູຊາເທວະດາເລີ່ມຈາກ Hṛllekhā ແລະອື່ນໆ ຜູ້ຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍອາວະຣະນະແຫ່ງອົງປະກອບ ດັ່ງທີ່ສອນໄວ້ແຕ່ກ່ອນ.

Verse 41

मध्यप्राग्दक्षिणोदीच्यपश्चिमेषु विधानतः । यजेत्पूर्वादिपत्रेषु वृषभाद्याननुक्रमात् ॥ ४१ ॥

ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ພຶງປະກອບການບູຊາໃນສ່ວນກາງ ທາງຕາເວັນອອກ ທາງໃຕ້ ທາງເໜືອ ແລະ ທາງຕາເວັນຕົກ. ແລະໃນກີບດອກໄມ້ເລີ່ມຈາກກີບທາງຕາເວັນອອກ ພຶງບູຊາຕາມລຳດັບເລີ່ມຈາກ Vṛṣabha ແລະຮາສີອື່ນໆ.

Verse 42

शूलटंकाक्षवलयकमंडलुलसत्करम् । रक्ताकारं त्रिनयनं चंडेशमथ पूजयेत् ॥ ४२ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງບູຊາ ຈັນເຑຊະ (Caṇḍeśa) ຜູ້ມືສ່ອງປະກາຍດ້ວຍ ຕຣິສູລ (ຫອກສາມງ່າ) ຂວານຮົບ ມາລາ (ລູກປັດພະວະນາ) ກຳໄລ ແລະ ກະມັນດະລຸ (ຄົວນ້ຳ). ພຣະອົງມີຮູບກາຍສີແດງ ແລະ ມີສາມຕາ.

Verse 43

चक्रशंखाभयाभीष्टकरां मरकतप्रभाम् । दुर्गां प्रपूजयेत्सौम्यां त्रिनेत्रां चारुभूषणाम् ॥ ४३ ॥

ພຶງບູຊາ ພຣະແມ່ທຸຣຄາ (Durgā) ຜູ້ອ່ອນໂຍນ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງມະຣະກົດ. ພຣະຫັດຖືຈັກຣະ ແລະ ສັງຂະ, ປະທານອະໄພ ແລະ ພອນຕາມປາຖະໜາ; ມີສາມຕາ ແລະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນງາມ.

Verse 44

कल्पशाखांतरे घंटां दधानं द्वादशेक्षणम् । बालार्काभं शिशुं कांतंषण्मुखं पूजयेत्ततः ॥ ४४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນກິ່ງກາງຂອງການຈັດພິທີ (kalpa) ພຶງບູຊາເທວະດານ້ອຍຜູ້ນ່າຮັກ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຕາເວັນຍາມເຊົ້າ, ຜູ້ຖືກະດິ່ງ, ມີສິບສອງຕາ ແລະ ຫົກໜ້າ.

Verse 45

नंदितं च यजेत्सौम्यां । रत्नभूषणमंडितम् परश्वधवराभीतिटंकिनं श्यामविग्रहम् ॥ ४५ ॥

ຄວນບູຊາພຣະຮູບອ່ອນໂຍນ (Saumyā) ນາມ «ນັນດິຕະ» ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຮັດຕະນະ ຖືຂວານ ປະທານພອນ ສະແດງມຸດຣາອະໄພ ແລະຖືກະດິ່ງນ້ອຍ ມີກາຍສີຄໍາສຽງ (ສີດໍາ).

Verse 46

पाशांकुशवराभीष्टधारिणं कुंकुमप्रभम् । विघ्ननायकमभ्यर्चेच्चंद्रार्द्धकृतशेखरम् ॥ ४६ ॥

ຄວນບູຊາພຣະອົງຜູ້ຖືບ່ວງ (pāśa) ແລະງ່າມ (aṅkuśa) ຜູ້ປະທານພອນແລະສິ່ງປາຖະໜາອັນຮັກ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງກຸງກຸມ—ພຣະຄະເນຊາ ຜູ້ນໍາເໜືອອຸປະສັກ ມີຈັນທຣາຄຶ່ງດວງປະດັບເປັນມົກກຸດ.

Verse 47

श्यामं रक्तोत्पलकरं वामांकन्यस्ततत्करम् । द्विनेत्रं रक्तवस्त्राढ्यं सेनापतिमथार्चयेत् ॥ ४७ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະເສນາປະຕິ (ຈອມທັບ) ໂດຍພິຈາລະນາພຣະອົງມີກາຍສີດໍາ ຖືດອກບົວແດງ ມືຊ້າຍວາງໄວ້ເທິງຂາຊ້າຍ ມີສອງພຣະເນດ ແລະປະດັບດ້ວຍຜ້າສີແດງອັນອຸດົມ.

Verse 48

ततोऽष्टमातरः पूज्या ब्राह्याद्याः प्रोक्तलक्षणाः । इंद्रादिकान्लोकपालान्स्वस्वदिक्षु समर्चयेत् ॥ ४८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະແມ່ທັງແປດ ເລີ່ມຈາກ ພຣະບຣາຫມີ (Brāhmī) ຕາມລັກສະນະທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້. ແລະຄວນບູຊາພຣະອິນທຣະ ແລະຜູ້ພິທັກໂລກອື່ນໆ ໃນທິດຂອງຕົນໆ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 49

वज्रादीनि तदस्त्राणि तद्बहिः क्रमतोऽर्चयेत् । एवं यो भजते मन्त्री देवं शंभुमुमापतिम् ॥ ४९ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາອາວຸດທິບພະ ເລີ່ມຈາກ ວັຊຣະ (Vajra) ແລະອື່ນໆ ຕາມລໍາດັບ ໂດຍວາງໄວ້ພາຍນອກ (ຂອບເຂດພາຍໃນ) ນັ້ນ. ດັ່ງນີ້ ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາ ຈຶ່ງບູຊາພຣະສັມພູ (Śambhu) ຜູ້ເປັນສະວາມີຂອງ ພຣະອຸມາ.

Verse 50

स भवेत्सर्वलोकानां सौभाग्यश्रेयसां पदम् । सांतसद्यांतसंयुक्तो बिन्दुभूषितमस्तकः ॥ ५० ॥

ທ່ານນັ້ນກາຍເປັນທີ່ພັກພິງແຫ່ງໂຊກດີ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນແທ້ ສໍາລັບທຸກໂລກ—ປະກອບດ້ວຍສຽງຕົ້ນແລະສຽງທ້າຍອັນຖືກຕ້ອງ ແລະສີສະປະດັບດ້ວຍບິນດຸ/ຕິລະກະອັນສັກສິດ।

Verse 51

प्रासादाख्यो मनुः प्रोक्तो भजतां सर्वसिद्धिदः । षड्दीर्घयुक्तबीजेन षडंगविधिरीरितः ॥ ५१ ॥

ມັນຕຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ “ປຣາສາດາ” ໄດ້ຖືກປະກາດ; ສໍາລັບຜູ້ບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ມັນປະທານຄວາມສໍາເລັດທຸກປະການ. ໂດຍເອົາພະຍາງຄໍາເມັດພັນຜູກກັບສະຫຼະຍາວຫົກ ຈຶ່ງສອນພິທີອົງປະກອບຫົກ (ṣaḍaṅga-vidhi).

Verse 52

षडर्णवत्तु मुन्याद्याः प्रोक्ताश्चास्यापि नारद । ईशानाद्या न्यसेन्मूर्तीरंगुष्ठादिषु देशिकः ॥ ५२ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ບັນດາມຸນີແລະອື່ນໆ ກໍຖືກສອນໄວ້ທີ່ນີ້ ເຫມືອນກັບການປະຕິບັດຫົກພະຍາງຄໍາ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ອາຈານ (ເທສິກະ) ຄວນວາງດ້ວຍ nyāsa ຮູບພຣະອົງເລີ່ມຈາກ Īśāna ລົງໃນນິ້ວໂປ້ ແລະນິ້ວອື່ນໆ.

Verse 53

ईशानाख्यं तत्पुरुषमघोरं तदनंतरम् । वामदेवाह्वयं सद्योजातबीजं क्रमाद्विदुः ॥ ५३ ॥

ຕາມລໍາດັບ ພວກເຂົາຮູ້ຈັກວ່າ: ກ່ອນແມ່ນ Īśāna, ຕໍ່ມາ Tatpuruṣa, ຕໍ່ໄປ Aghora, ຕໍ່ມາຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ Vāmadeva, ແລະສຸດທ້າຍແມ່ນບີຈະມັນຕຣາຂອງ Sadyojāta.

Verse 54

उकाराद्यैः पञ्चह्रस्वौर्विलोमान्संयुतं च यत् । तत्तदंगुलिभिर्भूयस्तत्तदिकान्न्यसेत् ॥ ५४ ॥

ໃຊ້ສະຫຼະສັ້ນຫ້າຕົວ ເລີ່ມດ້ວຍ ‘u’ ແລະຍັງເອົາພະຍາງຄໍາທີ່ເກີດຈາກການປະສົມແບບກັບລໍາດັບມາຮ່ວມດ້ວຍ; ແລ້ວຄວນວາງ nyāsa ອີກຄັ້ງ ໃຫ້ແຕ່ລະພະຍາງຄໍາຢູ່ໃນນິ້ວທີ່ສອດຄ່ອງ ຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 55

शिरोवदनहृद्गुह्यपाददेशे यथाक्रमात् । उर्द्धप्राग्दक्षिणोदीच्यपश्चिमेषु मुखेषु च ॥ ५५ ॥

ຕາມລໍາດັບ ທີ່ສີສະ, ປາກ, ຫົວໃຈ, ບ່ອນລັບ (ອະໄວຍະວະກໍາເນີດ), ແລະ ບ່ອນຕີນ ກໍມີໃບໜ້າຫັນໄປຕາມລໍາດັບ: ຂຶ້ນເທິງ, ທິດຕາເວັນອອກ, ທິດໃຕ້, ທິດເໜືອ, ແລະ ທິດຕາເວັນຕົກ.

Verse 56

ततः प्रविन्यसेद्विद्वानष्टत्रिंशत्कलास्तनौ । ईशानाद्या ऋचः सम्यगंगुलीषु यथाक्रमात् ॥ ५६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ຄວນວາງນະຍາສະ (nyāsa) ກະລາ 38 ປະການໃສ່ກາຍຢ່າງລະມັດລະວັງ; ແລະເລີ່ມຈາກ ອີຊານ (Īśāna) ຈັດສັນບົດ ṛc ໃຫ້ກັບນິ້ວມືຕາມລໍາດັບໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 57

अंगुष्ठादिकनिष्ठांतं न्यसेद्देशिकसत्तमः । मूर्द्धास्यहृदयांभोजगुह्यपादे तु ताः पुनः ॥ ५७ ॥

ອາຈານຜູ້ປະເສີດຄວນເຮັດນະຍາສະ ຈາກນິ້ວໂປ້ງໄປຈົນເຖິງນິ້ວກ້ອຍ; ແລ້ວຈຶ່ງວາງສິ່ງນັ້ນອີກຄັ້ງໃສ່ສີສະ, ປາກ, ດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ, ບ່ອນລັບ, ແລະ ຕີນ.

Verse 58

वक्त्रे मूर्धादिषु न्यस्य भूयोऽङ्गानि प्रकल्पयेत् । तारपंचकमुच्चार्य सर्वज्ञाय हृदीरितम् ॥ ५८ ॥

ເມື່ອວາງ (ມັນຕຣາ) ດ້ວຍນະຍາສະໃສ່ປາກ, ສີສະ ແລະອະໄວຍະວະອື່ນໆ ແລ້ວ, ຈຶ່ງຈັດຕຽມອັງກະ-ນະຍາສະອີກຄັ້ງ. ເມື່ອອອກສຽງ ‘ຕາຣະ’ ຫ້າປະການແລ້ວ, ຈຶ່ງສະດຸດສະດອງຈາກຫົວໃຈ ມັນຕຣາທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ.

Verse 59

अमृते तेजो मालिनि तृप्तायेति पदं पुनः । तदंते ब्रह्मशिरसे शिरोगं ज्वलितं ततः ॥ ५९ ॥

ອີກຄັ້ງ ຈົ່ງອອກສຽງຄໍາມັນຕຣາ: “ອະມຣິເຕ, ເຕໂຈ, ມາລິນິ, ຕຣິປຕາເຢ”. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃນທ້າຍມັນຕຣາ ຈົ່ງນໍາໄປປະຍຸກຕ໌ກັບ ບຣະຫມະ-ສິຣະສະ (ມັນຕຣາແຫ່ງສີສະ) ວາງໄວ້ເທິງສີສະ; ແລ້ວມັນສ່ອງປະກາຍເຈີດຈ້າ.

Verse 60

शिखिं शिखाय परतोऽनादिबोधाय तच्छिखा । वज्रिणे वज्रहस्ताय स्वतंत्राय तनुच्छदम् ॥ ६० ॥

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ມີຍອດມົກ ແລະຜູ້ຜູກມວຍຜົມ; ຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ສູງສຸດເກີນທຸກສິ່ງ ຜູ້ປຸກປັ້ນປັນຍາອັນບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ, ຍອດນັ້ນແມ່ນປະກາຍສະຫວ່າງອັນບໍລິສຸດ. ນະໂມຕໍ່ຜູ້ຖືວັດຊະຣະ ແລະຜູ້ມີວັດຊະຣະໃນມື; ນະໂມຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ເອກະລາດ ຜູ້ເປັນເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງແລະຖານຮອງຮັບແຫ່ງການມີກາຍ.

Verse 61

सौं सौं हौमिति संभाष्य परतो तों गुह्यशक्तये । नेत्रमुक्तं श्लीपशुं हुं फडंते नेत्रं शक्तये ॥ ६१ ॥

ເມື່ອໄດ້ອອກສຽງພະຍາງຄໍາເມັດ “sauṃ, sauṃ, haum” ຕາມພິທີແລ້ວ, ຈຶ່ງນໍາ “toṃ” ໄປປະກອບເພື່ອພະລັງລັບ (guhya-śakti). ຕໍ່ມາ ເພື່ອເສີມພະລັງ “ຕາ” (netra-śakti) ໃຫ້ໃຊ້ມົນຕຣາເນດຣະ ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “huṃ phaṭ” ເພື່ອປ່ອຍແລະປຸກພະລັງຕາ.

Verse 62

अस्त्रमुक्तं षडंगानि कुर्यादेवं समाहितः । पूर्वदक्षिणपश्चात्प्राक्सौम्यमध्येषु पंचसु ॥ ६२ ॥

ເມື່ອໄດ້ປ່ອຍ ຫຼື ນໍາໃຊ້ ອັສຕຣາ-ມົນຕຣາ ແລ້ວ, ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ມີສະມາທິ ແລະມີສະຕິ ຄວນກະທໍາອົງປະກອບຫົກ (ṣaḍaṅga) ຕາມວິທີນີ້ ໃນຫ້າຕໍາແໜ່ງ: ຕາເວັນອອກ, ໃຕ້, ຕາເວັນຕົກ, ເໜືອ, ແລະກາງ.

Verse 63

वक्त्रेषु पंच विन्यस्येदीशानस्य कलाः क्रमात् । ईशानः सर्वविद्यानां शशिनी प्रथमा कला ॥ ६३ ॥

ໃຫ້ວາງກະລາ 5 ປະການໃນໃບໜ້າທັງ 5, ແລ້ວຈັດລໍາດັບກະລາຂອງ ອີສານະ ຕາມຄວາມຄວນ. ອີສານະແມ່ນເຈົ້າແຫ່ງວິຊາທັງປວງ, ແລະ “Śaśinī” ແມ່ນກະລາທໍາອິດຂອງພຣະອົງ.

Verse 64

ईश्वरः सर्वभूतानां मंगला तदनंतरम् । ब्रह्माधिपतिः शब्दांते ब्रह्मणोऽधिपतिः पुनः ॥ ६४ ॥

ພຣະອົງແມ່ນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ; ຕໍ່ມາພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ “Maṅgala”. ໃນທ້າຍແຫ່ງພຣະວາຈາອັນສັກສິດ (ສຽງພຣະຄໍາ), ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນວ່າ “Brahmādhipati”; ແລະອີກຄັ້ງ ພຣະອົງແມ່ນ “Brahmaṇo’dhipati” ເຈົ້າເໜືອພຣະພຣະຫມັນ.

Verse 65

ब्रह्मेष्टदा तृतीयास्याच्छिवो मे अस्तु तत्परा । मरीचिः कथिता विप्र चतुर्थी च सदाशिवे ॥ ६५ ॥

«ພຣະຫມເສດຕະດາ» ໃຫ້ວາງ/ສວດເປັນການກຳນົດອັນທີ 3; ຂໍໃຫ້ພຣະສິວະ (Śiva) ມີພະພັກຕິອັນສູງສຸດຕໍ່ນັ້ນ. ໂອ ພຣາຫມະນະ, ມະຣີຈິ (Marīci) ຖືກປະກາດໃນລຳດັບນີ້ ແລະອັນທີ 4 ຢູ່ໃນ ສະດາສິວະ (Sadāśiva).

Verse 66

अंशुमालिन्यथ परा प्रणवाद्या नमोन्विताः । पूर्वपश्चिमयाम्योदग्वक्त्रेषु तदनंतरम् ॥ ६६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ວາງຊຸດມັນຕຣະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ອັງຊຸມາລິນີ (Aṃśumālinī)»; ແລ້ວຊຸດຕໍ່ໄປທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ປຣະນະວະ (Oṃ) ແລະປະກອບດ້ວຍ «ນະມະຫ໌ (namaḥ)» ໃຫ້ວາງຕາມຫຼັງໃນໃບໜ້າທີ່ຫັນໄປທາງ ຕາເວັນອອກ, ຕາເວັນຕົກ, ໃຕ້, ເໜືອ.

Verse 67

चतस्रो विन्यसेन्मंत्री पुरुषस्य कलाः क्रमात् । आद्या तत्पुरुषायेति विद्महे शांतिरीरिता ॥ ६७ ॥

ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣະ ຄວນວາງ (ເຮັດ nyāsa) ກະລາ 4 ປະການຂອງ ປຸຣຸສະ (Puruṣa) ຕາມລຳດັບ. ອັນທຳອິດ ສວດວ່າ: «tatpuruṣāya iti vidmahe»; ນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນສູດສັນຕິ (śānti) ເພື່ອຄວາມສະຫງົບ.

Verse 68

महादेवाय शब्दांते धीमहि स्यात्ततः परम् । विद्या द्वितीया कथिता तन्नो रुद्रः पदं ततः ॥ ६८ ॥

ໃນທ້າຍແຫ່ງສຽງສັກສິດ (Śabda) ພວກເຮົາພຶງພິຈາລະນາ/ສະມາທິໃນ ມະຫາເທວະ (Mahādeva); ຈາກນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ອົງສູງສຸດ. ນີ້ຖືກສອນວ່າເປັນ ວິທະຍາ (Vidyā) ອັນທີ 2; ຈາກນັ້ນ ຂໍໃຫ້ ຣຸດຣະ (Rudra) ປະທານສະຖານະ (pada) ນັ້ນແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 69

प्रतिष्ठा कथिता पश्चात्तृतीया स्यात्प्रचोदयात् । निवृत्तिस्तत्परा सर्वा प्रणवाद्या नमोन्विता ॥ ६९ ॥

ຫຼັງຈາກອະທິບາຍພິທີປະຕິສະຖາ (pratiṣṭhā) ແລ້ວ, ສູດ/ການສວດອັນທີ 3 ຄວນໃຊ້ເປັນ «ປຣະໂຈດະຍາດ (pracodayāt)» ຄືການກະຕຸ້ນໃຫ້ເກີດ. ນິວຣິດຕິ (nivṛtti) ທັງປວງ—ການຖອນອອກຈາກໂລກີ—ມີສູນກາງຢູ່ທີ່ອົງສູງສຸດນັ້ນ; ມັນເລີ່ມດ້ວຍ ປຣະນະວະ (Oṃ) ແລະປະກອບດ້ວຍ «ນະມະຫ໌ (namaḥ)».

Verse 70

हृदि चांसद्वये नाभिकुक्षौ पृष्ठेऽथ वक्षसि । अथोरसि कला न्यस्येदष्टौ मंत्री यथाविधि ॥ ७० ॥

ແລ້ວໃຫ້ວາງໃນຫົວໃຈ, ທີ່ບ່າທັງສອງ, ທີ່ສະດື, ແລະທ້ອງ, ທີ່ຫຼັງ ແລະອົກ—ຄືວ່າໃນລໍາຕົວ—ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາພຶງເຮັດນະຍາສະຂອງກະລາ 8 ຕາມພິທີ.

Verse 71

अघोरेभ्यस्तथा पूर्वमीरिता प्रथमा कला । अथ घोरेभ्य इत्यंते मोहास्यात्तदनंतरम् ॥ ७१ ॥

ກ່ອນນີ້ ກະລາທຳອິດໄດ້ຖືກສອນໄວ້ ໂດຍເລີ່ມດ້ວຍ “aghorebhyaḥ”. ແລ້ວເມື່ອຈົບດ້ວຍ “ghorebhyaḥ” ທັນທີຕໍ່ມາ ມີໂມຫາ (ຄວາມຫຼົງ) ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 72

अघोरांते क्षमा पश्चात्तृतीया परिकीर्तिता । घोरतरेभ्यो निद्रा स्यात्सर्वेभ्यः सर्वतत्परा ॥ ७२ ॥

ຫຼັງຈາກ Aghorā ແລ້ວ Kṣamā (ຄວາມອົດທົນ/ການອະໄພ) ຖືກປະກາດເປັນອັນທີສາມ. ເກີນກວ່າສະພາບທີ່ນ່າຢ້ານຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ມີ Nidrā (ການນອນ) ຜູ້ອຸທິດຕົນທັງໝົດແກ່ຫຼັກນັ້ນ ແລະເປັນຜູ້ສູງສຸດເໜືອທຸກສິ່ງ.

Verse 73

व्याधिस्तु पंचमी प्रोक्ता शर्वेभ्यस्तदनंतरम् । मृत्युर्निगदिता षष्ठी नमस्ते अस्तु तत्परम् ॥ ७३ ॥

“Vyādhi” (ໂລກໄພ/ພະຍາດ) ຖືກກ່າວເປັນອັນທີຫ້າ ຕໍ່ຈາກທັງໝົດນັ້ນທັນທີ. “Mṛtyu” (ຄວາມຕາຍ) ຖືກກ່າວເປັນອັນທີຫົກ. ຂໍນະມະສະການແດ່ທ່ານ—ຜູ້ອຸທິດຕົນແກ່ສັດຈະສູງສຸດນັ້ນ.

Verse 74

क्षुधा स्यात्सप्तमी रुद्ररूपेभ्यः कथिता तृषा । अष्टमी कथिता एताध्रुवाद्या नमसान्विताः ॥ ७४ ॥

ໃນບັນດາຮູບຂອງ Rudra ອັນທີເຈັດເອີ້ນວ່າ “Kṣudhā” (ຄວາມຫິວ). ອັນທີແປດຖືກປະກາດວ່າ “Tṛṣā” (ຄວາມກະຫາຍ). ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້—ເລີ່ມຈາກ Dhruvā ແລະອື່ນໆ—ພຶງສວດຄຽງກັບຄໍາຄາລະວະ “namaḥ”.

Verse 75

गुह्ययुग्मोरुयुग्मेषु जानुजंघास्फिजोः पुनः । कट्यां पार्श्वद्वये वामकला न्यस्येत्त्रयोदश ॥ ७५ ॥

ພຶງວາງ (ເຮັດນຍາສ) ກະລາຝ່າຍຊ້າຍ ໃສ່ຄູ່ອະໄວຍະວະລັບ ແລະຄູ່ຂາອ່ອນ; ຕໍ່ມາວາງໃສ່ຫົວເຂົ່າ ນ່ອງຂາ ແລະກົ້ນ; ແລ້ວວາງໃສ່ແອວ ແລະຂ້າງທັງສອງ—ນີ້ແມ່ນການວາງຄັ້ງທີ 13 ສຳເລັດ.

Verse 76

प्रथमा वामदेवाय नमोंते स्याद्रुजा कला । स्याज्ज्येष्ठाय नमो रक्षा द्वितीया परिकीर्तिता ॥ ७६ ॥

ບົດທຳອິດແມ່ນ “ນະໂມ ແດ່ ວາມະເທວະ”; ມັນເປັນກະລາທີ່ປ້ອງກັນໂລກໄພ. ບົດທີສອງ ຖືກປະກາດເປັນການຄຸ້ມຄອງ: “ນະໂມ ແດ່ ເຍສຖະ”.

Verse 77

कलकामा पंचमी स्यात्ततो विकरणाय च । नमः संयमनी षष्ठी कथिता तदनन्तरम् ॥ ७७ ॥

ອັນທີ 5 ເອີ້ນວ່າ “ກະລະກາມາ”; ຫຼັງຈາກນັ້ນມີ (ກະລາ) ສຳລັບ “ວິກະຣະນະ”. ຕໍ່ມາ ອັນທີ 6 ຖືກປະກາດວ່າ “ນະມະ-ສັມຍະມະນີ”.

Verse 78

बलक्रिया सप्तमीष्टा कला विकरणाय च । नमो वृद्धिस्त्वष्टमी स्याद्बलांते च स्थिरा कला ॥ ७८ ॥

ກະລາທີ 7 ຖືກນັບຖືວ່າ “ບະລະກຣິຍາ” ເພື່ອກຳຈັດຂໍ້ບົກພ່ອງ ແລະຄວາມຜິດປົກກະຕິ. ກະລາທີ 8 ເອີ້ນວ່າ “ນະໂມ-ວຶດທິ”; ແລະເມື່ອພະລັງສົມບູນ ຍັງມີກະລາ “ສະຖິຣາ” ອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 79

पश्चात्प्रमथनायांते नमो रात्रिरुदीरिता । सर्वभूतदमनाय नमोंते भ्रामणी कला ॥ ७९ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນວາລະສຸດທ້າຍ ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ນຳໃຫ້ເກີດການກວນຄັ້ງສຸດທ້າຍ ແລະການລະລາຍ—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຂານວ່າ “ຣາຕຣີ” (ຄືນ). ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນກະລາ “ພຣາມະນີ” ອັນຫມຸນວຽນ ທີ່ປາບປະລາບສັດທັງປວງ.

Verse 80

नमोंते मोहिनी प्रोक्ता मन्त्रज्ञैर्द्वादशी कला । मनोन्मन्यै नमः पश्चाज्ज्वरा प्रोक्ता त्रयोदशी ॥ ८० ॥

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ—ໃນພຣະຮູບ «ໂມຫິນີ» ທີ່ນັກຮູ້ມັນຕຣາປະກາດເປັນກະລາທີ 12. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນະໂມແດ່ «ມະໂນນມະນີ» ແລະ «ຊະວະຣາ» ຖືກປະກາດເປັນກະລາທີ 13.

Verse 81

प्रणवाद्याश्चतुर्थ्यंता नमोंतास्तु प्रकीर्तिताः । पाददोस्तननासासु मूर्ध्नि बाहुयुगे न्यसेत् ॥ ८१ ॥

ມັນຕຣາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ເລີ່ມດ້ວຍ ປຣະນະວະ (Oṁ) ສິ້ນສຸດດ້ວຍກໍລະນີທານ ຈະຕຸຣຖີ ແລະປິດທ້າຍດ້ວຍ «ນະມະຫ໌». ຄວນເຮັດນະຍາສະ ໂດຍວາງໄວ້ທີ່ຕີນ ມື ອົກ ຮູດັງ ຫົວ ແລະແຂນທັງສອງ.

Verse 82

सद्योजातभवाः सम्यगष्टौ मन्त्राः कलाः क्रमात् । सद्योजातं प्रपद्यामि सिद्धिः स्यात्प्रथमा कला ॥ ८२ ॥

ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ ມີມັນຕຣາ 8 ບົດ ອັນເກີດຈາກ «ສັດໂຍຊາຕະ» ພ້ອມກັບກະລາ (ພະລັງ/ຂັ້ນ) ຂອງມັນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາ «ສັດໂຍຊາຕະ»; ກະລາທຳອິດ ກ່າວວ່າແມ່ນ «ສິດທິ» (ການບັນລຸ).

Verse 83

सद्योजाताय वै भूयो नमः स्याद् वृद्धिरीरिता । भवेद्युतिस्तृतीया स्यादभवे तदनन्दरम् ॥ ८३ ॥

ອີກຄັ້ງ ສຳລັບ «ສັດໂຍຊາຕະ» ຄວນໃຊ້ຄຳວ່າ «ນະມະຫ໌»—ນີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນ «ວຣິດທິ» (ຄວາມເພີ່ມພູນ). ການນຳໃຊ້ຄັ້ງທີ 3 ແມ່ນ «ຢຸຕິ»; ແລະຖ້າສິ່ງນັ້ນຂາດໄປ ຈົ່ງໃຊ້ສິ່ງທີ່ຕາມມາທັນທີ.

Verse 84

लक्ष्मी चतुर्थी कथिता ततो नातिभवेपदम् । मेधा स्यात्पञ्चमी प्रोक्ता कलाभूयो भवस्व माम् ॥ ८४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ «ລັກສະມີ-ຈະຕຸຣຖີ» ໄດ້ຖືກອະທິບາຍແລ້ວ; ຈາກນັ້ນບໍ່ຕົກໃນຄວາມອັບໂຊກ. «ເມທາ-ປັນຈະມີ» ກໍຖືກປະກາດເຊັ່ນກັນ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເພີ່ມພູນປັນຍາ ແລະສິດທິອັນຊຳນານໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 85

प्राज्ञा समीरिता षष्ठी भवांते स्यात्प्रभा कला । उद्भवाय नमः पश्चात्सुधा स्यादष्टमी कला ॥ ८५ ॥

«ປຣາຊະຍາ» ຖືກປະກາດເປັນກະລາທີ 6; ໃນທ້າຍຂອງກະລາກ່ອນ ມີກະລາຊື່ «ປຣະພາ». ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີຄໍານົບນ້ອມ «ນະມະຫ ອຸດພະວາຍ» ແລະ «ສຸທາ» ຖືກກ່າວວ່າເປັນກະລາທີ 8.

Verse 86

प्रणवाद्याश्चतुर्थ्यंता कलाः सर्वा नमोन्विताः । अष्टात्रिंशत्कलाः प्रोक्ताः पंच ब्रह्मपदादिकाः ॥ ८६ ॥

ກະລາທັງໝົດ ເລີ່ມຈາກ «ປຣະນະວະ» (Oṁ) ໄປຈົນເຖິງ «ຈະຕຸຣະຖີ» ພຶງສວດຄຽງກັບຄໍາ «ນະໂມ». ນີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນ 38 ກະລາ ເລີ່ມດ້ວຍ «ພຣະຫມະປະດ» ຫ້າປະການ.

Verse 87

इति विन्यस्तदेहोऽसौ भवेद्गंगाधरः स्वयम् । ततः समाहितो भूत्वा ध्यायेदेवं सदाशिवम् ॥ ८७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຈັດວາງແລະປັກຫມັ້ນກາຍຕາມພິທີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນ «ຄັງຄາທະຣະ» (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືແມ່ນ້ໍາຄັງຄາ) ໂດຍຕົນເອງ. ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຈິດສະຫງົບຮວບຮວມ ພຶງພິຈາລະນາສະມາທິຕໍ່ «ສະດາສິວະ» ດັ່ງນີ້.

Verse 88

सितपीतासितश्वेतजपाभैः पंचभिर्मुखैः । अक्षैर्युतं ग्लौमुकुटं कोटिपूर्णेंदुसंप्रभम् ॥ ८८ ॥

ພຣະອົງມີໃບໜ້າຫ້າ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍສີຂາວ, ສີເຫຼືອງ, ສີຄໍາຄືຟ້າເຂັ້ມ, ສີຂາວສະຫວ່າງ, ແລະປະກາຍສີກຸຫຼາບແດງດັ່ງດອກຊະປາ. ພຣະອົງຖືມາລາ ແລະສວມມົກກຸດອັນສົງ່າ ສ່ອງດັ່ງພຣະຈັນເຕັມດວງນັບສິບລ້ານ.

Verse 89

शूलं टंकं कृपाणं च वज्राग्न्यहिपतीन्करैः । दधानंभूषणोद्दीप्तं घण्टापाशवराभयान् ॥ ८९ ॥

ພຣະອົງຖືດ້ວຍພຣະຫັດທັງຫຼາຍ: ຕຣິສູນ, ຂວານ, ດາບ—ພ້ອມທັງວັຊຣະ, ໄຟ, ແລະຈອມເຈົ້າແຫ່ງນາກ. ພຣະອົງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ ແລະຍັງຖືກະດິ່ງ, ບ່ວງເຊືອກ (ປາຊະ), ມຸດຣາປະທານພອນ, ແລະມຸດຣາອະໄພອີກດ້ວຍ.

Verse 90

एवं ध्यात्वा जपेन्मंत्रं पञ्चलक्षं मधुप्लुतैः । प्रसूनैः करवीरोत्थैर्जुहुयात्तद्दशांशतः ॥ ९० ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິແລ້ວ ຈົ່ງສວດມັນຕຣາ 500,000 ເທື່ອ; ໃຊ້ດອກກະຣະວີຣຊຸບນ້ໍາເຜິ້ງ ຖວາຍອາຫຸຕິໃນໄຟ ເທົ່າກັບ 1/10 ຂອງຈໍານວນນັ້ນ।

Verse 91

पूर्वोदिते यजेत्पीठे मूर्तिं मूलेन कल्पयेत् । आवाह्य पूजयेत्तस्यां मूर्तावावरणैः सह ॥ ९१ ॥

ໃນເວລາມົງຄຸນທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ກ່ອນ ຈົ່ງບູຊາຢູ່ເທິງປີຖະ (ບ່ອນປະທັບ). ຈົ່ງປັ້ນຮູບເທວະດາດ້ວຍມູລະມັນຕຣາ; ແລ້ວອາວາຫນະເຊີນພຣະອົງ ແລະບູຊາຮູບນັ້ນພ້ອມອາວະຣະນະທັງຫຼາຍ।

Verse 92

शक्तिं डमरुकाभीतिवरान्संदधतं करैः । ईशानं त्रीक्षणं शुभ्रमैशान्यां दिशि पूजयेत् ॥ ९२ ॥

ຈົ່ງບູຊາພຣະອີສານະ—ຜຸດຜ່ອງສະຫວ່າງ ແລະມີສາມຕາ—ຜູ້ຖືສັກຕິ (ຫອກ), ດະມະຣຸ, ມຸທຣາອະພີຕິ (ບໍ່ຢ້ານ), ແລະມືປະທານພອນ ໃນທິດອາຍສານຍະ (ຕາເວັນອອກເໜືອ).

Verse 93

परश्वेणवराभीतीर्दधानं विद्युदुज्ज्वलम् । चतुर्मुखं तत्पुरुषं त्रिनेत्रं पूर्वतोऽर्चयेत् ॥ ९३ ॥

ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຈົ່ງອາຣະຈະນາພຣະຕັດປຸຣຸສະ—ສີ່ໜ້າ ສາມຕາ—ສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່າ ຖືປະຣະຊຸ (ຂວານ) ແລະສະແດງມຸທຣາປະທານພອນກັບອະພີຕິ (ບໍ່ຢ້ານ).

Verse 94

अक्षस्रजं वेदपाशौ ऋषिं डमरुकं ततः । खट्वांगं निशितं शूलं कपालं बिभ्रतं करैः ॥ ९४ ॥

ແລ້ວ (ພຣະອົງ) ຖືໃນພຣະຫັດ: ສາຍປະຄໍາ (ອັກສະສຣະຈັມ), ບ່ວງບາດແຫ່ງເວດະ (ເວດະປາຊະ), ເຄື່ອງໝາຍຂອງລຶສີ, ແລະກອງດະມະຣຸ; ອີກທັງຖືຄັດວາງກະ, ສາມງ່າມຄົມ (ຊູລະ), ແລະກະໂຫຼກຫົວ.

Verse 95

अंजनाभं चतुर्वक्त्रं भीमदंतं भयावहम् । अघोरं त्रीक्षणं याम्ये पूजयेन्मंत्रवित्तमः ॥ ९५ ॥

ໃນທິດໃຕ້ ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາຢ່າງສູງສຸດ ຄວນບູຊາພຣະອົງຜິວດຳດັ່ງອັນຊະນະ ມີສີ່ໜ້າ ຟັນນ່າຢ້ານ ຊວນເກງຂາມ ແຕ່ໂດຍສະພາບແທ້ແມ່ນອະໂຆຣ ແລະມີສາມຕາ।

Verse 96

कुंकुमाभचतुर्वक्त्रं वामदेवं त्रिलोचनम् । हरिणाक्षगुणाभीतिवरहस्तं चतुर्मुखम् ॥ ९६ ॥

ພຣະອົງມີສີ່ໜ້າ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງສີກຸງກຸມ; ເປັນວາມະເທວະຜູ້ເປັນມງຄົດ ມີສາມຕາ—ຕາດັ່ງກວາງ—ຖືມຸດຣາແຫ່ງຄຸນທຳ, ອະພະຍະ (ບໍ່ຢ້ານ) ແລະ ວະຣະ (ປະທານພອນ): ພຣະເຈົ້າສີ່ໜ້ານັ້ນ।

Verse 97

बालेंदुशेखरोल्लासिमुकुटं पश्चिमे यजेत् । कर्पूरेंदुनिभं सौम्यं सद्योजातं त्रिलोचनम् ॥ ९७ ॥

ໃນທິດຕາເວັນຕົກ ຄວນບູຊາຮູບທີ່ມົກຸດສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຈັນທຣາເສັ້ນບາງ; ສັດໂຍຊາຕະຜູ້ອ່ອນໂຍນ ສາມຕາ ສະຫວ່າງດັ່ງກາພູນແລະດວງຈັນ।

Verse 98

वराभयाक्षवलयकुठारान्दधतं करैः । विलासिनं स्मेरवक्त्रं सौम्ये सम्यक्समर्चयेत् ॥ ९८ ॥

ຄວນບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພຣະອົງຜູ້ອ່ອນໂຍນ ງາມສະຫງ່າ ໃບໜ້າຍິ້ມແຍ້ມ ແລະມີສະເໜ່; ຜູ້ຖືໃນມືທັງຫຼາຍ ມຸດຣາປະທານພອນ, ມຸດຣາຂັບຄວາມຢ້ານ, ສາຍປະຄຳ, ກຳໄລ, ແລະຂວານ.

Verse 99

कोणेष्वर्चेन्निवृत्त्याद्यास्तेजोरूपाः कलाः क्रमात् । विघ्नेश्वराननन्ताद्यान्पत्रेषु परितो यजेत् ॥ ९९ ॥

ໃນມຸມທັງຫຼາຍ (ຂອງມັນດະລາ/ແຜນຜັງ) ຄວນບູຊາກະລາຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງແສງ ໂດຍລຳດັບ ເລີ່ມຈາກ ນິວຣິຕຕິ. ຮອບໆ ບນໃບ/ກີບດອກ ຄວນບູຊາ ວິຄເນສະວະຣະ ແລະອື່ນໆ ເລີ່ມຈາກ ອະນັນຕະ.

Verse 100

उमादिकास्ततो बाह्ये शक्राद्यानायुधैः सह । इति संपूज्य देवेशं भक्त्या परमया युतः ॥ १०० ॥

ຕໍ່ມາ ຢູ່ພາຍນອກສະຖານທີ່ສັກສິດ ອຸມາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣາ ແລະ ທ່ານອື່ນໆ ພ້ອມອາວຸດທິບ ໄດ້ບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ແລະ ສຳເລັດພິທີບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 101

प्रणीयेन्नृत्यगीताद्यैः स्तोत्रमैर्त्रीं मनोहरैः । तारो मायावियद्बिंदुमनुस्वरसमन्वितः ॥ १०१ ॥

ຄວນປະກອບພິທີນີ້ດ້ວຍການຟ້ອນລຳ ການຮ້ອງເພງ ແລະ ອື່ນໆ ໂດຍໃຊ້ບົດສັນລະເສີນອັນໄພເພາະ ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດໄມຕຣີ. ແລະ ພະຍາງສັກສິດ «ຕາຣາ» (ໂອມ) ຄວນໃຊ້ຮ່ວມກັບ ມາຍາ, ວິຍັດ, ບິນດຸ ພ້ອມສຽງອະນຸສະວາຣະ.

Verse 102

पञ्चाक्षरसमायुक्तो वसुवर्णो मनुर्मतः । पंचाक्षरोक्तवत्कुर्यादंगन्यासादिकं बुधः ॥ १०२ ॥

ມັນຕຣາທີ່ປະກອບດ້ວຍພະຍາງຫ້າ ແລະ ມີລັກສະນະດ້ວຍອັກສອນກຸ່ມ «ວະສຸ» ຖືກນັບວ່າເປັນມັນຕຣາທີ່ກຳນົດ. ຜູ້ຮູ້ຄວນເຮັດອັງຄະນຍາສາ ແລະ ການວາງພິທີອື່ນໆ ຕາມທີ່ສອນໄວ້ສຳລັບມັນຕຣາຫ້າພະຍາງ.

Verse 103

सिंदूराभं लसद्रत्नमुकुटं चन्द्रमौलिनम् । दिव्यभूषांगरागं च नागयज्ञोपवीतिनम् ॥ १०३ ॥

ພຣະອົງມີສີແດງດັ່ງສິນດູນ ສວຍສະຫວ່າງ ສວມມົກຸດປະດັບອັນມີແກ້ວຮັດສະຫວ່າງ ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດຢູ່ເທິງສີສະ. ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທິບ ແລະ ນ້ຳຫອມທິບ ແລະ ສວມງູເປັນຍັດຍະໂອປະວີຕ (ສາຍສັກສິດ).

Verse 104

वामोरुस्थप्रियोरोजन्यस्तहस्तं च बिभ्रतम् । वेदटंकेष्मभयं ध्यायेत्सर्वेश्वरं शिवम् ॥ १०४ ॥

ຄວນພິຈາລະນາພຣະສິວະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ—ຜູ້ທີ່ວາງພຣະຫັດໄວ້ເທິງຜູ້ຮັກອັນປະເສີດ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ເທິງຂາຊ້າຍຂອງພຣະອົງ ແລະ ຖືວິເທດໄວ້ເທິງຕັກ ປາສະຈາກຄວາມຫວາດກົວ.

Verse 105

अष्टलक्षं जपेन्मंत्रं तत्सहस्रं घृतान्वितैः । पायसैर्जुहुयात्पीठेमूर्तिं संकल्प्य मूलतः ॥ १०५ ॥

ຄວນຈະຈະເປັນມັນຕຣາ ໘ ແສນເທື່ອ; ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍໂຮມ ໑ ພັນເທື່ອ ດ້ວຍເນີຍໃສ (ghee) ແລະ ພາຍະສະ (ນ້ຳນົມຂ້າວ) ລົງໃນໄຟ. ກ່ອນນັ້ນ ທີ່ພີຖະ (ບ່ອນບູຊາ) ຈົ່ງຕັ້ງສັງກັລປະ ແລະສະຖາປະນາຮູບພຣະຈາກຮາກຖານແຫ່ງພິທີ.

Verse 106

अंगैरावरणं पूर्वमनंताद्यैरनन्तरम् । उमादिभिः समुद्दिष्टं तृतीयं लोकनायकैः ॥ १०६ ॥

ອາວະຣະນະທຳອິດ ແມ່ນການລ້ອມຮອບດ້ວຍອັງກະ (aṅga) ກ່ອນ; ຕໍ່ມາ ແມ່ນອາວະຣະນະທີ່ຖືກພັນລະນາເລີ່ມຈາກອະນັນຕະ (Ananta) ແລະອື່ນໆ; ສ່ວນອັນທີສາມ—ທີ່ອຸມາ (Umā) ແລະພວກນາງໄດ້ກ່າວໄວ້—ຖືກສອນໂດຍຜູ້ນຳແຫ່ງໂລກທັງຫຼາຍ.

Verse 107

चतुर्थं पंचमं तेषामायुधैः परिकीर्तितम् । एवं प्रतिदिनं देवं पूजयेत्साधकोत्तमः ॥ १०७ ॥

ອັນທີສີ່ ແລະອັນທີຫ້າ ໃນບັນດານັ້ນ ຖືກກ່າວຂານວ່າມີລັກສະນະໂດຍອາວຸດທິບ (ອາຍຸດຂອງເທວະ). ດັ່ງນັ້ນ ທຸກມື້ ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ປະເສີດ ຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າຕາມວິທີນີ້.

Verse 108

पुत्रपौत्रादिगां लक्ष्मीं संप्राप्यह्यत्र मोदते । तारः स्थिरा सकर्णेंदुर्भघृगुः सर्गसमन्वितः ॥ १०८ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບລັກສະມີ (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ) ໃນໂລກນີ້ ໃນຮູບແບບຂອງລູກ ຫຼານ ແລະອື່ນໆ ກໍຍ່ອມຊື່ນບານ. ໃນບົດນີ້ໄດ້ກ່າວເຖິງ Tārā, Sthirā, Sakarṇendu, Bhāgṛgu ແລະ Sarga ພ້ອມດ້ວຍການຈັດໝວດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

Verse 109

अक्षरात्मा निगदितो मंत्रो मृत्युञ्जयात्मकः । ऋषइः कहोलो देव्यादिगायत्री छन्द ईरितम् ॥ १०९ ॥

ມັນຕຣານີ້ຖືກກ່າວວ່າມີ «ອັກສະຣະ» (akṣara) ອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍເປັນແກ່ນສານ ແລະມີສະພາບເປັນ Mṛtyuñjaya—ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ. ຣິສິ (ṛṣi) ຂອງມັນແມ່ນ Kahola ແລະ ຉັນທະ (chandas) ຖືກກ່າວວ່າແມ່ນ Devyādi-Gāyatrī.

Verse 110

मृत्युञ्जयो महादेवो देवतास्य समीरितः । भृगुणा दीर्घयुक्तेन षडंगानि समाचरेत् ॥ ११० ॥

ສໍາລັບມົນຕຣາ/ພິທີນີ້ ພຣະເທວະຕາຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ «ມຣິຕຍຸນຊະຍະ ມະຫາເທວະ»; ແລະໂດຍໃຊ້ ‘ພຣຶກຸ’ (ສະຫຼະຍາວ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຄວນປະຕິບັດພິທີຊ່ວຍ 6 ປະການ (ṣaḍaṅga)។

Verse 111

चंद्रार्कहुतभुङ्नेत्रं स्मितास्यं युग्मपद्मगम् । मुद्रापाशैणाक्षसूत्रलसत्पाणिं शशिप्रभम् ॥ १११ ॥

ພຣະອົງມີດວງຈັນ, ດວງອາທິດ ແລະໄຟບູຊາເປັນດວງຕາ; ໃບໜ້າມີຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ; ປະທັບນັ່ງເທິງດອກບົວຄູ່. ພຣະຫັດສ່ອງສະຫວ່າງ ຖືມຸດຣາ, ບ່ວງເຊືອກ, ກວາງ ແລະສາຍລູກປັດ; ພຣະອົງສ່ອງດັ່ງແສງຈັນ.

Verse 112

भालेंदुविगलंत्पीयूषप्लुतांगमलंकृतम् । हाराद्यैर्निजकांत्या तु ध्यायेद्विश्वविमोहनम् ॥ ११२ ॥

ຄວນພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ຊັກຊວນໂລກທັງປວງ—ຜູ້ປະດັບງາມ ອະວະຍະວະຖືກຊຸມຊ່ຳດ້ວຍນ້ໍາອະມຣິຕະທີ່ຢອດຈາກດວງຈັນເທິງໜ້າຜາກ ແລະງາມດ້ວຍສາຍຄໍ ແລະເຄື່ອງປະດັບອື່ນໆ ທີ່ສ່ອງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 113

गुणलक्षं जपेन्मंत्रं तद्दशांशं हुनेत्सुधीः । अमृताशकलैः शुद्धदुग्धाज्यसमभिप्लुतैः ॥ ११३ ॥

ນັກປະຕິບັດຜູ້ຮູ້ຄວນສວດມົນຕຣາໃຫ້ຄົບຈໍານວນ ‘ກຸນ-ລັກສ’ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍໃນໄຟ (homa) ໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງຈໍານວນນັ້ນ ໂດຍໃຊ້ຊິ້ນສ່ວນອະມຣິຕາຊະກະ ທີ່ຊຸມຊ່ຳດ້ວຍນົມບໍລິສຸດ ແລະນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee).

Verse 114

शैवे संपूजयेत्पीठे मूर्तिं संकल्पमूलतः । अंगावरणमाराध्यपश्चाल्लोकेश्वरान्यजेत् ॥ ११४ ॥

ໃນພີຖະແບບໄຊວະ (ບ່ອນປະທັບ/ແທ່ນບູຊາ) ຄວນບູຊາຮູບມູຣຕິໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ໂດຍເລີ່ມຈາກການຕັ້ງສັງກັນປະ (saṅkalpa) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ເມື່ອບູຊາອັງກະ-ອາວະຣະນະ (ເທວະຕາປະຈໍາອະວະຍະວະ ແລະວົງລ້ອມ) ແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາລົກເກສະວະຣະ (Lokēśvara) ຜູ້ເປັນອົງປົກຄອງແຫ່ງທິດແລະໂລກ.

Verse 115

तदस्त्राणि ततो बाह्ये पूजयेत्साधकोत्तमः । जपपूजादिभिः सिद्धे मंत्रेऽस्मिन्मुनिसत्तम ॥ ११५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນອກເຂດບູຊາຫຼັກ ຜູ້ປະຕິບັດອັນຍອດຄວນບູຊາອາສະຕຣາຜູ້ຄຸ້ມຄອງເຫຼົ່ານັ້ນ. ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອມັນຕຣານີ້ສຳເລັດດ້ວຍຈະປະ, ບູຊາ ແລະວິທີອື່ນໆ ພິທີຈຶ່ງມີ຤ິດຜົນ.

Verse 116

कुर्यात्प्रयोगान्कल्योक्तानभीष्टफलसिद्धये । दुग्धसिक्तैः सुधाखंडैर्हुत्वा प्रत्यहमादरात् ॥ ११६ ॥

ເພື່ອໃຫ້ຜົນທີ່ປາຖະໜາສຳເລັດ ຄວນປະຕິບັດການນຳໃຊ້ພິທີທີ່ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າເປັນມົງຄຸນ. ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບທຸກມື້ ຈົ່ງຖວາຍໄຟບູຊາດ້ວຍຊິ້ນນ້ຳຕານກ້ອນທີ່ຊຸບນົມ.

Verse 117

सहस्रमासपर्यंतं लभेदायुर्धनं सुतान् । सुधावटतितान्पूर्वा पयः सर्पिः पयो हविः ॥ ११७ ॥

ຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນເດືອນ ຈະໄດ້ຮັບອາຍຸຍືນ ຊັບສິນ ແລະບຸດຊາຍ. ຕາມຄຳເລົ່າເກົ່າ ມີເຄື່ອງຖວາຍເຊັ່ນ ນົມ, ນ້ຳມັນເນີຍບໍລິສຸດ (ກີ), ນົມອີກຄັ້ງ ແລະຮະວິ (ເຄື່ອງບູຊາໄຟ); ພ້ອມທັງກ່າວເຖິງ “ສຸທາວະຕະ” ອັນດຸດດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕ.

Verse 118

सप्त द्रव्याणि वारेषु क्रमाद्दशशतं हुनेत् । सप्ताधिकान् द्विजान्नित्यं भोजयेन्मधुरान्वितम् ॥ ११८ ॥

ໃນແຕ່ລະມື້ຕາມລຳດັບວັນອາທິດ ຈົ່ງຖວາຍໄຟບູຊາດ້ວຍວັດຖຸ 7 ຢ່າງຕາມລຳດັບ ໃຫ້ຄົບ 1,000 ຄັ້ງ. ແລະທຸກມື້ ຈົ່ງເລີ້ຍງດູບຣາຫມິນ (ດວິຈະ) 7 ຄົນຂຶ້ນໄປ ດ້ວຍອາຫານພ້ອມຂອງຫວານ.

Verse 119

ऋत्विग्भ्यो दक्षिणां दद्यादरुणां गां पयस्विनीम् । गुरुं संप्रीणयेत्पश्चाद्धनाद्यैर्देवताधिया ॥ ११९ ॥

ຈົ່ງມອບດັກຊິນາແກ່ພຣະພິທີ (ຣິດວິກ) ເປັນງົວສີແດງນ້ຳຕານທີ່ມີນົມຫຼາຍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ດ້ວຍຈິດທີ່ເຫັນຄູອາຈານເປັນດັ່ງເທວະດາ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ທ່ານພໍໃຈດ້ວຍຊັບສິນ ແລະຂອງຖວາຍອື່ນໆ.

Verse 120

अनेन विधिना साध्यः कृत्याद्रोहज्वंरादिभिः । विमुक्तः सुचिरं जीवेच्छरदां शतमञ्जसा ॥ १२० ॥

ດ້ວຍວິທີການຕາມພິທີນີ້ ຜູ້ປະຕິບັດທີ່ຖືກກະທຳດ້ວຍຄຣິຕະຍາ ການຮຸກຮານອັນຊົ່ວ ໄຂ້ ແລະອື່ນໆ ຈະພົ້ນໄພ ແລະມີອາຍຸຍືນ ບັນລຸຮ້ອຍລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນໂດຍງ່າຍດາຍ។

Verse 121

अभिचारे ज्वरे स्तंभघोरोन्मादे शिरोगदे । असाध्यरोगे क्ष्वेडार्तौ मोहे दाहे महाभये ॥ १२१ ॥

ໃນກໍລະນີມີອະພິຈາຣ (ມົນຕະຄາຖາຮ້າຍ), ໄຂ້, ອຳມະພາດ, ຄວາມບ້າຄັ້ງຮ້າຍ, ໂລກຫົວ, ໂລກຮ້າຍຮັກສາບໍ່ໄດ້, ທຸກຂ໌ຈາກພິດກັດ, ຄວາມຫຼົງ, ຄວາມເຜົາໄໝ້, ແລະຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່—ຄວນນຳພິທີ/ມົນຕະນີ້ໃຊ້।

Verse 122

होमोऽयं शांतिदः प्रोक्तः सर्वाभयप्रदायकः । द्रव्यैरेतैः प्रजुहुयात्त्रिजन्मसु यथाविधि ॥ १२२ ॥

ໂຮມະນີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມສະຫງົບ ແລະໃຫ້ອະໄພຈາກຄວາມຢ້ານກົວທຸກປະການ. ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາເຫຼົ່ານີ້ເອງ ຄວນຈຸດບູຊາຖວາຍລົງໄຟຕາມພິທີ ຕະຫຼອດສາມຊາດ.

Verse 123

भोजयेन्मधुरैर्भोज्यैर्ब्राह्मणान्वेदपारगान् । दीर्घमायुरवाप्नोति वांछितां विंदति श्रियम् ॥ १२३ ॥

ເມື່ອຖວາຍອາຫານຫວານແລະນ່າຊື່ນໃຈໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຊຳນານໃນເວດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ອາຍຸຍືນ ແລະພົບພາສິຣີຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຕາມທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 124

एकादशाहुतीर्नित्यं दूर्वाभिर्जुहुयाद् बुधः । अपमृत्युजिदेव स्यादायुरारोग्यवर्द्धनम् ॥ १२४ ॥

ນັກປັນຍາຄວນຖວາຍຮູຕິ 11 ຄັ້ງເປັນປະຈຳ ດ້ວຍຫຍ້າດູຣະວາ (dūrvā). ເຮັດແບບນີ້ແລ້ວ ຈະເປັນຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍກ່ອນເວລາ ແລະເພີ່ມພູນອາຍຸກັບຄວາມບໍ່ເຈັບໄຂ້.

Verse 125

त्रिजन्मसु सुधावल्लीकाश्मीरीबकुलोद्भवैः । समिद्वरैः कृतो होमः सर्वमृत्युगदापहः ॥ १२५ ॥

ໃນສາມຊາດ ຖ້າປະກອບພິທີໂຮມະດ້ວຍໄມ້ຟືນອັນປະເສີດ ຈາກພືດເຊັ່ນ ສຸທາວັນລີ, ກາສມີຣີ ແລະໄມ້ທີ່ເກີດຈາກຕົ້ນບະກຸລາ ຈະເປັນຜູ້ກຳຈັດພະຍາດ ແລະພິບັດອັນເຖິງຕາຍທັງປວງ।

Verse 126

सिद्धार्थैर्विहितो होमो महाज्वरविनाशनः । अपामार्गसमिद्धोमः सर्वामयनिषूदनः ॥ १२६ ॥

ໂຮມະທີ່ປະກອບດ້ວຍເມັດສິດທາຣຖະ (ເມັດມັດສະຕາດຂາວ) ກ່າວວ່າທຳລາຍໄຂ້ໃຫຍ່; ແລະໂຮມະທີ່ໃຊ້ອະປາມາຣກະເປັນໄມ້ຟືນ ເປັນຜູ້ກຳຈັດໂລກໄພທັງປວງ।

Verse 127

दक्षिणामूर्तये पूर्वं तुभ्यं पदमनंतरम् । वटमूलपदस्यांते प्रवदेच्च निवासिने ॥ १२७ ॥

ກ່ອນອື່ນ ໃຫ້ເວົ້າຄຳບູຊາແດ່ ທັກສິນາມູຣຕິ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນທັນທີ ໃຫ້ເວົ້າຄຳວ່າ “ແດ່ທ່ານ”. ແລ້ວໃນທ້າຍວະລີ “ທີ່ຮາກຕົ້ນໄທ (ບັນຍັນ)” ໃຫ້ປະກາດວ່າ ນີ້ເປັນການກ່າວແດ່ຜູ້ສະຖິດຢູ່ພາຍໃນ (ຜູ້ພຳນັກຢູ່ນັ້ນ).

Verse 128

ध्यानैकनिरतांगाय पश्चाद् ब्रूयान्नमः पदम् । रुद्राय शंभवे तारशक्तिरुद्धोऽयमीरितः ॥ १२८ ॥

ຕໍ່ຜູ້ທີ່ອະວະທັງປວງຈົ່ງຈົມຢູ່ໃນການພິຈາລະນາ (ທຽນ) ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າຄຳວ່າ “ນະມະຫະ”. ກ່າວວ່າ “ແດ່ ຣຸດຣະ, ແດ່ ຊັມພຸ” — ນີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນມັນຕຣາ ‘ອຸດທະ’ ທີ່ຖືກກຳນົດໂດຍພະລັງ ຕາຣາ-ຊັກຕິ (ອຳນາດແຫ່ງ Oṃ).

Verse 129

षट्त्रिंशदक्षरो मंत्रः सर्वकामफलप्रदः । मुनिः शुकः समुद्दिष्टश्छंदोऽनुष्टुप्प्रकीर्तितम् ॥ १२९ ॥

ນີ້ແມ່ນມັນຕຣາ 36 ພະຍາງ ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ. ຣິສິ (ຜູ້ເຫັນມັນຕຣາ) ຖືກກ່າວວ່າແມ່ນ ມຸນີ ຊຸກະ; ແລະສັນທະ (ສຳນວນສັນຕະ) ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ ອະນຸດສະຕຸບ (Anuṣṭubh).

Verse 130

देवता दक्षिणामूर्तिर्नाम्ना शंभुरुदीरितः । तारशक्तियुक्तैः पूर्वं ह्रीमाद्यंतैश्च मंत्रजैः ॥ १३० ॥

ເທວະດາປະທານແມ່ນ ດັກຊິນາມູຣຕິ ຜູ້ຖືກເອີ້ນອີກນາມວ່າ ຊັມບູ. ກ່ອນອື່ນ ຄວນໃຊ້ມັນຕຣາທີ່ປະກອບດ້ວຍພະລັງຕາຣາ ແລະສູດມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມແລະຈົບດ້ວຍ «ຮຣີມ».

Verse 131

षट्षष्ठाष्टेषु वह्न्यर्णैर्हृदयाद्यंगकल्पनम् । मूर्ध्नि भाले दृशोः श्रोत्रे गंडयुग्मे सनासिके ॥ १३१ ॥

ດ້ວຍພະຍາງຄຳໄຟ (ວະຫນິ-ອັຣນະ) ຄວນເຮັດການວາງອົງ (ນຍາສະ) ເລີ່ມຈາກຫົວໃຈ ຕາມຊຸດ 6, 6, 8 ໂດຍວາງໄວ້ທີ່ຫົວ, ໜ້າຜາກ, ຕາທັງສອງ, ຫູ, ແກ້ມຄູ່, ແລະພ້ອມທັງດັ່ງ.

Verse 132

आस्यदोःसंधिषु गले स्तनहृन्नाभिमंडले । कट्यां गुह्ये पुनः पादसंधिष्वर्णान्न्यसेन्मनोः ॥ १३२ ॥

ຄວນວາງ (ນຍາສະ) ພະຍາງຄຳຂອງມັນຕຣາ ທີ່ຂໍ້ຕໍ່ຂອງປາກແລະແຂນ, ທີ່ຄໍ, ບໍລິເວນອົກ, ຫົວໃຈ ແລະວົງສະດື. ຕໍ່ຈາກນັ້ນທີ່ແອວ ແລະບ່ອນລັບ, ແລ້ວອີກຄັ້ງທີ່ຂໍ້ຕໍ່ຂອງຕີນ.

Verse 133

व्यापकं तारशक्तिभ्यां कुर्याद्देहे ततः परम् । हिमाचलतटे रम्ये सिद्धिकिन्नरसेविते ॥ १३३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ພະລັງສອງປະການທີ່ເກືອບກຽວກັບຕາຣາ ເຮັດໃຫ້ພະລັງນັ້ນແຜ່ຊຶມທົ່ວກາຍ. ແລ້ວຕໍ່ໄປ ຢູ່ຕາມເນີນພູອັນງາມຂອງຫິມາລະຍະ ທີ່ສິດທະ ແລະ ກິນນະຣະ ມາຢ້ຽມຢາມ—ໃຫ້ສືບຕໍ່ການປະຕິບັດ.

Verse 134

विविधद्रुमशाखाभिः सर्वतो वारितातपे । सुपुष्पितैर्लताजालैराश्लिष्टकुसुमद्रुमे ॥ १३४ ॥

ທີ່ນັ້ນ ຄວາມຮ້ອນຈາກແດດຖືກກັ້ນໄວ້ທຸກທິດ ໂດຍກິ່ງງ່າຂອງໄມ້ນານາຊະນິດ. ແລະຕົ້ນໄມ້ທີ່ອອກດອກງາມ ຖືກພັນຮັດດ້ວຍເຄືອດອກບານດົກໜາ ເປັນດັ່ງຕາຂ່າຍ.

Verse 135

शिलाविवरनिर्गच्छन्निर्झरानिलशीतले । गायद्देवांगनासंघे नृत्यद्बर्हि कदम्बके ॥ १३५ ॥

ເຢັນສະບາຍດ້ວຍລົມຈາກນ້ຳຕົກທີ່ໄຫຼອອກຜ່ານຮອຍແຕກຂອງຫີນ—ທີ່ຝູງນາງຟ້າຮ້ອງເພງ ແລະນົກຍູງຟ້ອນລຳທ່າມກາງຕົ້ນກະດຳບະ।

Verse 136

कूजत्कोकिलसंघेन मुखरीकृतदिङ्मुखे । परस्परविनिर्मुक्तमात्सर्यमृगसेविते ॥ १३६ ॥

ຝູງນົກກຸກກິລາຮ້ອງກູ້ກູ້ ເຮັດໃຫ້ທິດທາງທຸກດ້ານກ້ອງກັງວານ; ແລະຝູງກວາງພາກັນເດີນຫຼິ້ນ ໂດຍປາສຈາກຄວາມອິດສາກັນແລະກັນ।

Verse 137

जलजैः स्थलजैः पुष्पैरामोदिभिरलंकृते । आद्यैः शुकाद्यैर्मुनिभिरजस्रसुखसेविते ॥ १३७ ॥

ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມຫຼາຍຊະນິດ ທັງທີ່ເກີດໃນນ້ຳ ແລະເກີດໃນດິນ; ແລະມີບັນດາລະສີດັ້ງເດີມ—ຊຸກະ ແລະອື່ນໆ—ມາສະເຫຼີມສຸກຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 138

पुरंदरमुखैर्देवैः सांगनाद्यैर्विलोकिते । वटवृक्षं महोच्छ्रायं पद्मरागफलोज्ज्लम् ॥ १३८ ॥

ທີ່ນັ້ນມີຕົ້ນໄຊ (ວັດ) ສູງໃຫຍ່ຢ່າງຍິ່ງ ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຜົນທີ່ແດງດັ່ງພັດມະຣາກ; ເທວະທັງຫຼາຍນຳໂດຍປຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ພ້ອມບໍລິວານແລະສະຫາຍ ໄດ້ຈ້ອງມອງຢູ່।

Verse 139

गारुत्मतमयैः पत्रैर्निबिडैरुपशोभितम् । नवरत्नमयाकल्पैर्लंबमानैरलंकृतम् ॥ १३९ ॥

ມັນງາມດ້ວຍໃບໄມ້ໜາແໜ້ນດັ່ງເຮັດຈາກມະຣະກົດ (ເອເມຣອນ) ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບນວະຣັດນະ (ເກົ້າແກ້ວ) ທີ່ຫ້ອຍລົງຢ່າງວິຈິດງາມ।

Verse 140

संसारतापविच्छेदकुशलच्छायमद्भुतम् । तस्य मूले सुसंक्लृप्तरत्नसिंहासने शुभे ॥ १४० ॥

ນ່າອັດສະຈັນແທ້ແມ່ນຕົ້ນໄມ້ທິບນັ້ນ; ເງົາອັນດີເລີດຂອງມັນຊ່ຽວຊານໃນການຕັດຂາດຄວາມເຜົາຮ້ອນແຫ່ງສັງສານ. ທີ່ໂຄນມີບັນລັງອັນມົງຄຸນປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ຈັດວາງຢ່າງປະນີດງາມ.

Verse 141

आसीनमसिताकल्पं शरच्चंद्रनिभाननम् । कैलासाद्रिनिभं त्र्यक्षं चंद्रांकितकपर्दकम् ॥ १४१ ॥

ລາວໄດ້ເຫັນພຣະອົງປະທັບນັ່ງ—ກາຍສີຄໍາຄືນຄ່ຳ, ໃບໜ້າດັ່ງດວງຈັນໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ; ດຸດດັ່ງພູໄກລາສ, ມີຕາສາມ, ແລະມີຈັນເສີຍປະດັບເທິງຜົມມັດ.

Verse 142

नासाग्रालोकनपरं वीरासनसमास्थितम् । भद्राटके कुरंगाढ्यजानुस्थकरपल्लवम् ॥ १४२ ॥

ພຣະອົງປະທັບນັ່ງຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນທ່າວີຣາສະນະ, ຈິດຈ້ອງມອງປາຍດັ່ງ. ພ້ອມທັງສະຖິດໃນອາສະນະພັດຣາອັນມົງຄຸນ, ວາງຝາມືອ່ອນດັ່ງຍອດອ່ອນໄວ້ເທິງຫົວເຂົ່າທີ່ໝັ້ນຄົງດັ່ງທ່າກວາງ.

Verse 143

कक्षाबद्धभुजंगं च सुप्रसन्नं हरं स्मरेत् । अयुतद्वयसंयुक्तगुणलक्षं जपेन्मनुम् ॥ १४३ ॥

ຄວນພິຈາລະນາຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ໃຫ້ສະຫງົບຜ່ອງໃສຢ່າງຍິ່ງ, ມີງູຜູກຮອບແຂນ. ແລະຄວນສວດມັນຕຣາທີ່ປະດັບດ້ວຍຄຸນມົງຄຸນ ໃຫ້ຄົບສອງໝື່ນຄັ້ງ.

Verse 144

तद्दशांशं तिलैः शुद्धैर्जुहुयात्क्षीरसंयुतैः । पंचाक्षरोदिते पीठे तद्विधानेन पूजयेत् ॥ १४४ ॥

ຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍຮອມເຂົ້າໄຟເປັນສ່ວນສິບຂອງຈໍານວນນັ້ນ ໂດຍໃຊ້ງາດບໍລິສຸດປົນນົມ. ແລະເທິງພີຖະທີ່ກໍານົດໂດຍມັນຕຣາຫ້າພະຍາງ ຄວນປະກອບພິທີບູຊາຕາມວິທີນັ້ນເອງ.

Verse 145

भिक्षाहारो जपेन्मासं मनुमेनं जितेंद्रियः । नित्यं सहस्रमष्टार्द्धं परां विंदति वाक्छ्रियम् ॥ १४५ ॥

ດ້ວຍການດຳລົງຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະ ຄວນສວດມັນຕຣານີ້ໜຶ່ງເດືອນ. ສວດທຸກມື້ 1008 ເທື່ອ ຈະໄດ້ຮັບສິຣີແຫ່ງວາຈາ (vāk-śrī) ອັນສູງສຸດ.

Verse 146

त्रिवारं जप्तमेतेन पयस्तु मनुना पिबेत् । दक्षिणामूर्तिंसंध्यानाच्छास्त्रव्याख्यानकृद्भवेत् ॥ १४६ ॥

ເມື່ອສວດມັນຕຣານີ້ 3 ເທື່ອແລ້ວ ຄວນດື່ມນົມພ້ອມກັບການສວດມັນຕຣາ. ໂດຍພິຈາລະນາດັກຊິນາມູຣຕິໃນພິທີສັນທະຍາ ຈະເປັນຜູ້ສາມາດອະທິບາຍຄຳພີໄດ້.

Verse 147

प्रणवो हृदयं पश्चाद्वदेद्भगवतेपदम् । ङेयुतं दक्षिणामूर्तिं मह्यंमेधामुदीरयेत् ॥ १४७ ॥

ກ່ອນອື່ນໃຫ້ເວົ້າພຣະນະວະ “ໂອມ” ເປັນເມັດໃຈ; ຕໍ່ມາໃຫ້ເວົ້າຄຳວ່າ “bhagavate”. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຊີນດັກຊິນາມູຣຕິພ້ອມສຽງນາສິກ “ṅ” ແລ້ວອອກສຽງວ່າ: “ຂໍປັນຍາ (medhā) ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ”.

Verse 148

प्रयच्छ ठद्वयांतोऽयं द्वाविंशत्यक्षरो मनुः । मुनिश्चतुर्मुखश्छंदो गायत्री देवतोदिता ॥ १४८ ॥

ມັນຕຣານີ້ໃຫ້ຖືວ່າສິ້ນສຸດດ້ວຍຄູ່ພະຍາງ “ṭha” ແລະມີ 22 ພະຍາງ. ຣິສິ (ṛṣi) ຄື ຈະຕຸຣະມຸຂ (ພຣະພຣະຫມາ) ສັນທະ (chandas) ແມ່ນ ກາຍະຕຣີ ແລະເທວະຕາປະທານໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ.

Verse 149

ताररुद्धैः स्वरैर्दीर्घैः षड्भिरंगानि कल्पयेत् । पदैर्मंत्रभवैर्वापिध्यानाद्यं पूर्ववन्मतम् ॥ १४९ ॥

ດ້ວຍສຽງຍາວ 6 ຢ່າງ ທີ່ຖືກຄວບຄຸມໃນຊ່ວງສຽງສູງ (tāra) ຄວນຈັດວາງອົງປະກອບ 6 (aṅga) ຂອງການປະຕິບັດ. ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ໃຊ້ຄຳ (pada) ທີ່ເກີດຈາກມັນຕຣາ ລຳດັບທີ່ເລີ່ມຈາກການພິຈາລະນາ (dhyāna) ຖືວ່າເຫມືອນທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 150

लोहितोग्र्यासनः सद्यो बिंदुमान्प्रथमं ततः । द्वितीयं वह्निबीजस्था दीर्घा शांतीन्दुभूषिता ॥ १५० ॥

ນັ່ງເທິງອາສນະສີແດງອັນແຮງກ້າ ພຶງກ່າວຮູບທຳອິດທັນທີ ທີ່ມີບິນດຸ (bindu) ປະດັບ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກ່າວຮູບທີສອງ ທີ່ສະຖິດໃນ “ເມັດແຫ່ງໄຟ”; ມັນຍາວ (dīrgha) ມີໝາຍ śānti ແລະປະດັບດ້ວຍໝາຍດັ່ງດວງຈັນ.

Verse 151

तृतीया लांगलीशार्णमंत्रो बीजत्रयान्वितः । नीलकंठात्मकः प्रोक्तो विषद्वयहरः परः ॥ १५१ ॥

ຮູບທີສາມແມ່ນມັນຕຣາ “ລາງກະລີອີສາຣະນະ” (Lāṅgalīśāraṇa-mantra) ອັນປະກອບດ້ວຍເມັດພະຍາງສາມ. ຖືກກ່າວວ່າເປັນສະພາບຂອງ ນີລະກັນຖະ (Nīlakaṇṭha) ພຣະເຈົ້າຄໍຟ້າ ແລະມີອຳນາດສູງສຸດໃນການກຳຈັດພິດສອງປະການ.

Verse 152

हरद्वयं वह्निजाया हृदयं परिकीर्तितम् । कपर्द्दिने पदयुगं शिरोमंत्र उदाहृतः ॥ १५२ ॥

ຄຳວ່າ “ຮະຣະສອງ” (Hara-dvaya) ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ຫຶຣະດະຍະ (hṛdaya) ຫົວໃຈ ຂອງພຣະນາງຄູ່ຄອງແຫ່ງໄຟ. “ກະປັຣດິນ” (Kapardin) ຖືກສອນເປັນຄູ່ຕີນ; ແລະ “ສິໂຣມັນຕຣາ” (Śiromantra) ຖືກກ່າວເປັນມັນຕຣາແຫ່ງສີສະ.

Verse 153

नीलकंठाय ठद्वंद्वं शिखामंत्रोऽयमीरितः । कालकूटपदस्यांते विषभक्षणङेयुतम् ॥ १५३ ॥

ສຳລັບ ນີລະກັນຖະ (Nīlakaṇṭha) ພຣະສິວະ ກຳນົດໃຫ້ໃຊ້ຄຳປະສົມ “ຖະ-ຄູ່” (ṭha-dvandva) — ນີ້ແມ່ນ śikhā-mantra ມັນຕຣາແຫ່ງຈຸກຜົມ. ໃນທ້າຍຄຳ “ກາລະກູຕະ” (kālakūṭa) ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າຕ້ອງປະກົບກັບຖ້ອຍຄຳທີ່ຊີ້ເຖິງ “ການກືນພິດ”.

Verse 154

हुं फट् कवचमुद्दिष्टं नीलकंठिन इत्यतः । स्वाहांतमस्त्रमेतानि पंचागानि मनोर्विदुः ॥ १५४ ॥

“ຮຸ່ມ ຟັດ” (huṃ phaṭ) ຖືກກ່າວວ່າເປັນ ກະວະຈະ (kavaca) ເກາະຄຸ້ມຄອງຂອງມັນຕຣາ. ນັບແຕ່ສູດ “ນີລະກັນຖິນີ” (nīlakaṇṭhinī) ເປັນຕົ້ນໄປ ການລົງທ້າຍດ້ວຍ “ສະວາຫາ” (svāhā) ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນ ອັດສະຕຣະ (astra) ອາວຸດມັນຕຣາ. ນັກຮູ້ທັງຫຼາຍຮູ້ວ່າ ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນອົງປະກອບຫ້າ (pañcāṅga) ຂອງມັນຕຣາ.

Verse 155

मूर्ध्नि कंठे हृदंभोजे क्रमाद्वीजत्रयं न्यसेत् । बालार्कायुतवर्चस्कं जटाजूटेंदुशोभितम् ॥ १५५ ॥

ຕາມລຳດັບ ໃຫ້ວາງ “ສາມພະຍາງສອງເກີດ” ໄວ້ເທິງສີສະ ທີ່ຄໍ ແລະໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ; ພິຈາລະນາໃຫ້ເຫັນວ່າມີລັດສະຫມີດັ່ງດວງອາທິດຂຶ້ນນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະງາມດ້ວຍຈັນທຣາປະດັບເທິງກອງຜົມຊົງຊະຕາ.

Verse 156

नागाभूषं जपवटीं शूलं ब्रह्यकपालकम् । खट्वांगं दधतं दोर्भिस्त्रिनेत्रं चिंतयेद्धरम् ॥ १५६ ॥

ໃຫ້ພິຈາລະນາພຣະຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປະດັບດ້ວຍນາກ ສວມພວງມາລາສຳລັບສວດ ຖືຕຣິສູລ ແລະກະໂຫຼກພຣະພຣະຫມາ; ຖືຄະຖະວາງຄະໄວ້ໃນອ້ອມແຂນ ມີສາມຕາ ແລະນ່າເກງຂາມ.

Verse 157

लक्षत्रयं जपेन्मंत्रं तद्दशांशं ससर्पिषा । हविषा जुहुयात्सम्यक्संस्कृते हव्यवाहने ॥ १५७ ॥

ໃຫ້ສວດມັນຕຣາຈຳນວນສາມລັກ; ແລ້ວໃຫ້ນຳໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງຈຳນວນນັ້ນ ເພື່ອຖວາຍກີ (ເນີຍໃສ) ແລະຮະວິດ (ອາຫານບູຊາ) ລົງໃນໄຟທີ່ປະກອບພິທີສະອາດດີ ຄືອອັກນິ ຜູ້ຂົນສົ່ງເຄື່ອງບູຊາ.

Verse 158

शैवं पीठे यजेद्देवं नीलकंठं समाहितः । मृत्युं जयविधानेन विषद्वयविनाशनम् ॥ १५८ ॥

ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ ໃຫ້ບູຊາພຣະນີລະກັນຖະ (ພຣະສິວະ) ເທິງພິຖະແຫ່ງໄສວະ; ໂດຍພິທີມຣິຕຍຸ້ນຊະຍະ-ວິທານ ຈະທຳລາຍພິດສອງປະການ.

Verse 159

अग्निः संवर्तकादित्यरानिलौ षष्टिबिंदुमान् । चिंतामणिरिति ख्यातं बीजं सर्वसमृद्धिदम् ॥ १५९ ॥

“ອັກນິ, ສັມວັດຕະກະ, ອາທິດຍະ, ຣາ, ອະນິລ” ພ້ອມດ້ວຍບິນດຸ 60—ພະຍາງພື້ນ (ບີຊະ) ນີ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ຈິນຕາມະນິ”; ມັນປະທານຄວາມສົມບູນ ແລະຄວາມສຳເລັດທຸກປະການ.

Verse 160

कश्यपो मुनिराख्यातश्छंदोऽनुष्टुबुदाहृतम् । अर्द्धनारीश्वरः प्रोक्तो देवता जगतां पतिः ॥ १६० ॥

ຣິສິ (ṛṣi) ຖືກກ່າວວ່າແມ່ນ ມຸນີ ກັດຊະປະ; ສັນທະ (chandas) ແມ່ນ ອະນຸສຕຸບ (Anuṣṭubh)។ ເທວະຕາ (devatā) ແມ່ນ ອັດທະນາຣີອີສະວະຣະ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ។

Verse 161

रेफादिव्यंजनैः षड्भिः कुर्यादंगानि षट् क्रमात् । त्रिनेत्रं नीलमणिभं शूलपाशं कपालकम् ॥ १६१ ॥

ໃຊ້ພະຍັນຊະນະ 6 ຕົວ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ຣ» (repha) ແລ້ວເຮັດອັງຄະ-ນະຍາສະ (aṅga-nyāsa) 6 ສ່ວນ ຕາມລຳດັບ. ຄວນພິຈາລະນາພຣະເທວະຕາຜູ້ມີສາມຕາ ສະຫວ່າງດັ່ງມະນີສີຟ້າ ຖືຕຣິສູລ (śūla) ບ່ວງບາດ (pāśa) ແລະ ກະໂຫຼກບາດ (kapāla)។

Verse 162

रक्तोत्पलं च हस्ताब्जैर्दधतं चारुभूषणम् । बालेंदुबद्धमुकुटमर्द्धनारीश्वरं स्मरेत् ॥ १६२ ॥

ຄວນລະລຶກແລະພິຈາລະນາ ອັດທະນາຣີອີສະວະຣະ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບງາມ ຖືດອກບົວແດງດ້ວຍຝາມືດັ່ງດອກບົວ ແລະສວມມົງກຸດຜູກດ້ວຍເດືອນເສີຍ (ຈັນຄື່ງ).

Verse 163

एकलक्षं जपेन्मंत्रं त्रिशतं मधुराप्लुतैः । तिलैर्हुनेद्यजेत्पीठे शैवेंगावरणैः सह ॥ १६३ ॥

ຄວນສະດຸດມັນຕຣາ 1 ລັກ (100,000) ເທື່ອ; ແລ້ວເຮັດຮໍມະ 300 ເທື່ອ ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຊຸມນ້ຳເຜິ້ງ. ຄວນຖວາຍງາເຂົ້າໄຟ ແລະບູຊາທີ່ປີຖະ (pīṭha) ອັນສັກສິດ ພ້ອມພິທີປະກອບແບບໄສວະ ແລະອັງຄະ-ອາວະຣະນະ (aṅga-āvaraṇa) ເພື່ອຄຸ້ມຄອງ.

Verse 164

वृषाद्यैर्मातृभिः पश्चाल्लोकपालैस्तदायुधैः । प्रासादाद्यं जपेन्मंत्रमयुतं रोगशांतये ॥ १६४ ॥

ໃຫ້ຈັດວາງພຣະແມ່ (Mātṛ) ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ວຣິສາ (Vṛṣā) ໄວ້ດ້ານຫຼັງ ແລະຈັດລົກປາລະ (Lokapāla) ພ້ອມອາວຸດຂອງຕົນ. ແລ້ວຄວນສະດຸດມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «prāsāda-» 10,000 ເທື່ອ ເພື່ອສະງົບໂລກະພະຍາດ.

Verse 165

स्वाहावृत्तमिदं बीजं विगलत्परमामृतम् । चन्द्रबिंबस्थितं मूर्ध्नि ध्यातं क्ष्वेडगदापहम् ॥ १६५ ॥

ພະຍາງຄໍາເມັດພັນນີ້ ຖືກຫໍ້ລ້ອມດ້ວຍຄໍາ «ສວາຫາ» ແລະຢອດຫຼົ່ນນ້ໍາອະມຣິດອັນສູງສຸດ. ເມື່ອພິຈາລະນາສະມາທິວ່າມັນຢູ່ໃນດວງຈັນທີ່ຍອດສີສະ ກໍກໍາຈັດໂລກພິດ kṣveḍa ໄດ້.

Verse 166

प्रतिलोमस्वराढ्या च बीजं वह्निगृहे स्थितम् । रेफादिव्यंजनोल्लासिषट्कोणाभिवृतं बहिः ॥ १६६ ॥

ບີຈານັ້ນທີ່ອຸດົມດ້ວຍສະຫຼະຈັດຮຽງກັບຄືນ ໃຫ້ວາງໄວ້ໃນ “ເຮືອນໄຟ” ຄືບ່ອນປະທັບຂອງອັກນິ. ພາຍນອກໃຫ້ຫໍ້ລ້ອມດ້ວຍຮູບຫົກມຸມ ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍພະຍັນຊະນະເລີ່ມດ້ວຍ “ຣ” (repha).

Verse 167

भूतार्तस्य स्मृतं मूर्ध्नि भूतमाशु विनाशयेत् । पीडितांगे स्मृतं तत्तत्पीडां शमयति ध्रुवम् ॥ १६७ ॥

ເມື່ອລະນຶກຫຼືສວດມັນເທິງຫົວຂອງຜູ້ຖືກທຸກທໍລະມານໂດຍພູຕະ (ວິນຍານຮົ່ມຮວນ) ມັນຈະທໍາລາຍພູຕະນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ. ເມື່ອລະນຶກເທິງອະວະທີ່ເຈັບ ມັນຈະບັນເທົາຄວາມເຈັບນັ້ນແນ່ນອນ.

Verse 168

प्रणवो हृदयं पश्चान् ङेंतः पशुपतिः पुनः । तारो नमो भूतपदं ततोऽधिपतये ध्रुवम् ॥ १६८ ॥

ກ່ອນອື່ນໃຫ້ວາງປຣະນະວະ “Oṃ” ໄວ້ໃນດວງໃຈ; ຕໍ່ມາເພີ່ມສຽງປິດດ້ວຍຈົກຈົມ “ṅeṃ”. ແລ້ວອອກສຽງ “Paśupati” ອີກຄັ້ງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນເພີ່ມ “Oṃ” ຜູ້ຂ້າມຝັ່ງ (tāraka) ຕາມດ້ວຍ “namo”, ແລ້ວຄໍາ “bhūta”; ສຸດທ້າຍໃຫ້ກ່າວແນ່ນອນວ່າ “adhipataye” ແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຈອມນາຍ.

Verse 169

नमोरुद्राय युगलं खङ्गरावण शब्दतः । विहरद्वितयं पश्चान्नरीनृत्ययुगं पृथक् ॥ १६९ ॥

ຄູ່ຄໍາ “namo rudrāya” ໃຫ້ອອກສຽງດັ່ງສຽງດາບກະທົບກັນ. ຕໍ່ມາໃຫ້ສວດຄູ່ “viharad-” ສອງຫນ່ວຍ; ແລ້ວຈຶ່ງສວດແຍກຕ່າງຫາກ ຄູ່ທີ່ກ່ຽວກັບ “narī-nṛtya” ຄືການຟ້ອນຂອງນາງສາວ.

Verse 170

श्मशानभस्माचितांते शरण्याय ततः परम् । घंटाकपालमालादिधरायेति पदं पुनः ॥ १७० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງສະດຸດມະນະວ່າ «ແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງ ຜູ້ມີພຣະກາຍທາດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າຈາກປ່າຊ້າ»; ແລ້ວຕໍ່ມາ ຈຶ່ງສະດຸດອີກວ່າ «ແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືກະດິ່ງ ກະໂຫຼກ ພວງມາລາ ແລະອື່ນໆ»។

Verse 171

व्याघ्रचर्मपदस्यांते परिधानाय तत्परम् । शशांककृतशब्दांते शेखराय ततः परम् ॥ १७१ ॥

ຫຼັງຄໍາວ່າ «ວຍາຄຣະຈັຣມະ» (ໜັງເສືອ) ຄໍາທີ່ຕາມມາໃຫ້ເຂົ້າໃຈວ່າໝາຍເຖິງ «ເຄື່ອງນຸ່ງ/ສິ່ງທີ່ນຸ່ງ». ເຊັ່ນດຽວກັນ ຫຼັງຄໍາວ່າ «ສະສາງກະກຣິຕະ» (ທີ່ເຮັດດ້ວຍດວງຈັນ) ຄໍາທີ່ຕາມມາໃຫ້ເຂົ້າໃຈວ່າໝາຍເຖິງ «ເສກະຣະ» ຄື ມົງກຸດ/ອາພອນປະດັບຫົວ.

Verse 172

कृष्णसर्पपदात्पश्चाद्वदेद्यज्ञोपवीतिने । बलयुग्मं चलायुग्ममनिवर्तकपालिने ॥ १७२ ॥

ເມື່ອກ່າວມະນະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ກຣິສນະ-ສັຣປະ» ແລ້ວ ຜູ້ນຸ່ງຍັຊໂຍປະວີຕະ (ສາຍສັກສິດ) ພຶງກ່າວຕໍ່ວ່າ: «ພະລັງຄູ່, ພະລັງເຄື່ອນໄຫວຄູ່—ໂອ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງຜູ້ບໍ່ຫັນກັບ».

Verse 173

हनुयुग्मं ततो भूतांस्त्रासयद्वितयं पुनः । भूयो मंडलमध्ये स्यात्कटयुग्मं ततः परम् ॥ १७३ ॥

ຈາກນັ້ນ ພຶງຈັດໃຫ້ເປັນ «ຄາງຄູ່». ຕໍ່ມາ ພຶງສະແດງອີກຄັ້ງ «ສັດທີ່ເຮັດໃຫ້ຫວາດກົວສອງຕົວ». ແລ້ວໃນກາງວົງມັນດະລະ ພຶງມີ «ສະໂພກຄູ່» ຕໍ່ໄປ.

Verse 174

रुद्रांकुशेन शमय प्रवेशययुगं ततः । आवेशययुगं पश्चाञ्चंडासिपदमीरयेत् ॥ १७४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ «ຣຸທຣາງກຸສະ» (ຕະຂໍຂັບຂອງຣຸທຣະ) ເພື່ອປະລະງັບ ແລະໃຫ້ເຂົ້າໄປ ໂດຍທ່ອງຄູ່ມະນະຊ້ຳໆ. ຕໍ່ມາ ທ່ອງຄູ່ມະນະສໍາລັບການອາເວດ/ການສອດແຊກ ແລ້ວທ້າຍສຸດ ຈຶ່ງເອີ້ນຄໍາມະນະ «ຈັນດາສິ».

Verse 175

धाराधिपतिरुद्रोऽयं ज्ञापयत्यग्निसुंदरी । खड्गरावणमंत्रोऽयं सप्तत्यूर्द्धशताक्षरः ॥ १७५ ॥

ມົນຕຣານີ້ເອີ້ນວ່າ «ຣຸດຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທາຣາ (ສາຍນ້ຳ)». ອັກນິສຸນດາຣີເປີດເຜີຍແລະສອນມັນ. ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາ ຂັດຄະ-ຣາວະນະ ມີ 170 ພະຍາງ.

Verse 176

भूताधिपतये स्वाहा पूजामन्त्रोऽयमीरितः । सिद्धमंत्रोऽयमुदितो जपादेव प्रसिद्ध्यति ॥ १७६ ॥

«ສະວາຫາ ແດ່ ພູຕາທິປະຕິ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ»—ນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດເປັນມົນຕຣາບູຊາ. ມົນຕຣາສິດທະນີ້ໄດ້ສອນແລ້ວ; ມັນສຳເລັດຜົນແລະໂດງດັງດ້ວຍການຈະປະເທົ່ານັ້ນ.

Verse 177

अयुतद्वितयात्पश्चाद्भूतादिग्रहणे क्षमः । माया स्फुरद्वयं भूयः प्रस्फुरद्वितयं पुनः ॥ १७७ ॥

ຫຼັງຈາກ «ອະຍຸຕະດວິຕະຍະ» (ຄູ່ຂອງສອງໝື່ນ) ແລ້ວ ມີຕັດຕະວະໜຶ່ງທີ່ສາມາດຈັບຮູ້ທາດທັງຫຼາຍແລະອື່ນໆ. ຕໍ່ມາ ມາຍາປາກົດເປັນຄູ່ຂອງການສັ່ນໄຫວ; ແລ້ວອີກຄັ້ງ ມັນຂະຫຍາຍເປັນຄູ່ການສັ່ນໄຫວເພີ່ມອີກ.

Verse 178

घातयद्वितयं वर्मफडंतः समुदीरितः । एकपंचाशदर्णोऽयमघोरास्त्रं महामनुः ॥ १७८ ॥

ເມື່ອສະດຸດສຽງ «ຆາຕະຍະ» ສອງຄັ້ງ ແລະລົງທ້າຍດ້ວຍ «ວັຣມະ-ພັດ» ດັ່ງນີ້, ມົນຕຣາໃຫຍ່ນີ້—ມີ 51 ພະຍາງ—ເອີ້ນວ່າ ອະໂຆຣາສະຕຣະ (ມົນຕຣາອາວຸດຂອງອະໂຆຣະ).

Verse 179

अघोरोऽस्य नुनिः प्रोक्तस्त्रिवृच्छंदं उदाहृतम् । अघोररुद्रः संदिष्टो देवता मन्त्रनायकः ॥ १७९ ॥

ສຳລັບມົນຕຣານີ້ ຣິສິ (ຜູ້ເຫັນມົນຕຣາ) ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າ ອະໂຆຣະ; ສັນທະ (ສຳນວນສຽງ) ຖືກກ່າວວ່າ ຕຣິ-ວຶຈ; ແລະເທວະຕາ ຜູ້ເປັນອົງປະທານແຫ່ງມົນຕຣາ ໄດ້ຖືກກຳນົດວ່າ ອະໂຆຣະ-ຣຸດຣະ.

Verse 180

हृदयं पंचभिः प्रोक्तं शिरः षड्भिरुदाहृतम् । शिखा दशभिराख्याता नवभिः कवचं मतम् ॥ १८० ॥

ມົນຕຣາຫົວໃຈ (ຫຶດຍະ) ຖືກປະກາດວ່າມີ 5 ພະຍາງ; ມົນຕຣາສີສະ ຖືກສອນວ່າມີ 6. ມົນຕຣາຊິຄາ (ຈຸກຜົມ) ກ່າວວ່າມີ 10 ແລະ ກະວະຈະ (ເກາະປ້ອງກັນ) ເຂົ້າໃຈວ່າມີ 9.

Verse 181

वसुवर्णैः स्मृतं नेत्रं दशार्णैरस्त्रमीरितम् । मूर्ध्नि नेत्रास्यकंठेषु हृन्नाभ्यामूरुषु क्रमात् ॥ १८१ ॥

ມົນຕຣາ “ເນດຣະ” (ຕາ) ຈື່ຈຳວ່າມີ 8 ພະຍາງ; ແລະ “ອັສຕຣະ” (ອາວຸດ) ຖືກປະກາດວ່າມີ 10 ພະຍາງ. ໃຫ້ວາງຕາມລຳດັບ: ທີ່ສີສະ; ທີ່ຕາ ປາກ ແລະ ຄໍ; ທີ່ຫົວໃຈ ແລະ ສະດື; ແລະທີ່ຂາອ່ອນ.

Verse 182

जानुजंघापदद्वंद्वे रुद्रभिन्नाक्षरैर्न्यसेत् । पञ्चषट्काष्टवेदांगद्विव्द्यब्धिरसलोचनैः ॥ १८२ ॥

ທີ່ຄູ່ຂໍ້ເຂົ່າ, ຄູ່ແຂ້ງຂາ, ແລະຄູ່ຕີນ ໃຫ້ເຮັດນະຍາສະ ໂດຍວາງພະຍາງທີ່ແຍກໄວ້ວ່າເປັນອັກສອນຂອງຣຸດຣະ; ຕາມລຳດັບຕົວເລກທີ່ຊີ້ໄວ້: 5, 6, 8, ເວດາງກະ, 2, ມະຫາສະມຸດ, ຣະສະ, ແລະ ຕາ.

Verse 183

श्यामं त्रिनेत्रं सपार्ढ्यं रक्तवस्त्रांगरांगकम् । नानाशस्त्रधरं ध्यायेनदघोराख्यं सदाशिवम् ॥ १८३ ॥

ຄວນພິຈາລະນາພາວະນາເຖິງ ສະດາຊິວະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ອະໂຄຣະ—ຜິວຄ່ຳ, ມີຕາສາມ, ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ, ກາຍທາດ້ວຍຂອງຫອມ ແລະນຸ່ງຜ້າສີແດງ, ຖືອາວຸດຫຼາຍປະເພດ.

Verse 184

भूतवेतालकादीनां क्षयोऽयं निग्रहे मनुः । तारो वांतो धरासंस्थो वामनेत्रेंदुभूषितः ॥ १८४ ॥

ເພື່ອການປະຫານແລະກົດຂີ່ພວກພູຕະ, ເວຕາລະ ແລະອື່ນໆ, ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາທີ່ນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງພວກນັ້ນ. ຣິສິ (ຜູ້ເຫັນມົນຕຣາ) ແມ່ນ ມະນຸ; ເທວະຕາ/ຮູບປະຈຳ ແມ່ນ ຕາຣາ; ການນຳໃຊ້ ແມ່ນ “ຍືນຢູ່ເທິງພື້ນດິນ”; ແລະເຄື່ອງໝາຍຮູບພາບ ແມ່ນ ດວງຈັນເປັນເຄື່ອງປະດັບທີ່ຕາຊ້າຍ.

Verse 185

पाशी बकः कर्णनेत्रवर्मास्त्रांतः षडक्षरः । मनुः पाशुपतास्त्राख्यो ग्रहक्षुद्रनिवारणः ॥ १८५ ॥

(ນີ້ແມ່ນ) ມັນຕຣາ: «ປາຊີ», «ບະກະ», ແລະ «ກັນນະ-ເນຕຣະ-ວັຣມະ-ອັສຕຣານຕະ»; ມັນຕຣາຫົກພະຍາງ; ແລະມັນຕຣາ «ປາຊຸປະຕະ-ອັສຕຣະ»—ເພື່ອປັດເປົ່າທຸກພະຍາດຈາກດາວເຄາະ ແລະອຳນາດຮ້າຍນ້ອຍໆ।

Verse 186

षड्भिर्वर्णैः षडंगानि हुंफडंतैः सजातिभिः । मध्याह्नार्कप्रभं भीमं त्र्यक्षं पन्नगभूषणम् ॥ १८६ ॥

ດ້ວຍຫົກພະຍາງ ພຶງວາງນະຍາສະໃສ່ອະວະຫົກ—ພ້ອມສຽງເມັດພັນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «huṃ» ແລະ «phaṭ» ແລະພະຍາງຄູ່ຂອງມັນ—ແລ້ວຈຶ່ງພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ນ່າຢ້ານ, ສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນຍາມທ່ຽງ, ມີສາມຕາ ແລະປະດັບດ້ວຍງູ।

Verse 187

नानाशस्त्रं चतुर्वक्त्रं स्मरेत्पशुपतिं हरम् । वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं जुहुयात्तद्दशांशतः ॥ १८७ ॥

ພຶງລະລຶກພຣະຫຣະ, ປາຊຸປະຕິ—ມີສີ່ໜ້າ ແລະຖືອາວຸດນານາ. ພຶງສວດມັນຕຣາໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນອັກສອນ, ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອາຫູຕິໃນໄຟເທົ່າກັບໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງຈຳນວນນັ້ນ।

Verse 188

गव्येन सर्पिषा मन्त्रो संस्कृते हव्यवाहने । शैवे पीठे यजेदंगमातृलोकेश्वरायुधैः ॥ १८८ ॥

ດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍຈາກນົວ ພຶງຖວາຍມັນຕຣາລົງໃນໄຟບູຊາທີ່ໄດ້ປະພິທີຊຳລະແລ້ວ. ໃນພີຖະສັກສິດແຫ່ງໄສວະ (Śaiva pīṭha) ພຶງປະກອບພິທີບູຊາໂດຍໃຊ້ອົງປະກອບພິທີ, ພຣະມາຕຣິກາ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງຫຼາຍ ແລະອາວຸດຂອງພວກພຣະອົງ (ເປັນເຄື່ອງໝາຍພິທີ).

Verse 189

अनेन मन्त्रितं तोयं भूतग्रस्तमुखे क्षिपेत् । सद्यः स मुंचति क्रंदान्महामंत्रप्रभावतः ॥ १८९ ॥

ນ້ຳທີ່ໄດ້ປະພິທີມັນຕຣາດ້ວຍຄຳພະຍັນນີ້ ພຶງພອຍໃສ່ປາກຂອງຜູ້ທີ່ຖືກວິນຍານຄອບງຳ. ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງມະຫາມັນຕຣານີ້ ເຂົາຈະປ່ອຍວາງສຽງຮ້ອງໄຫ້ທັນທີ.

Verse 190

अनेन मन्त्रितान्बाणान्विसृजेद्युधि यो नरः । जयेत्क्षणेन निखिलाञ्छत्रून्पार्थ इवापरः ॥ १९० ॥

ຜູ້ໃດໃນສົງຄາມ ຍິງລູກສອນທີ່ໄດ້ປະພອນດ້ວຍມົນຕຣານີ້ ຈະຊະນະສັດຕູທັງປວງໃນພິບຕາ ເປັນເຫມືອນພາຣຖະ (ອາຣຈຸນ) ອີກຄົນໜຶ່ງ।

Verse 191

वर्णान्तिमो बिन्दुयुतः क्षेत्रपालाय हृन्मनुः ॥ १९१ ॥

ມົນຕຣາໃນດວງໃຈສໍາລັບ ກເສດຣະປາລະ ເກີດຈາກພະຍາງສຸດທ້າຍ (ຕາມລໍາດັບທີ່ກໍານົດ) ປະສົມກັບ ບິນດຸ ແລະໃຫ້ນໍາໄປໃຊ້ແກ່ ກເສດຣະປາລະ।

Verse 192

ताराद्यो वसुवर्णोऽयं क्षेत्रपालस्य कीर्तितः । षड्दीर्घयुक्तबीजेन षडंगं न्यस्य चिन्तयेत् ॥ १९२ ॥

ມົນຕຣານີ້ເລີ່ມດ້ວຍ “ຕາຣາ” ແລະສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄໍາ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຂອງ ກເສດຣະປາລະ. ດ້ວຍພະຍາງບີຊະທີ່ປະກອບດ້ວຍສະຫຼະຍາວຫົກ ພຶງວາງນະຍາສາຫົກອົງ ແລ້ວຈຶ່ງພິຈາລະນາພຣະເທວະດາ।

Verse 193

नीलाचलाभं दिग्वस्त्रं सर्पभूषं त्रिलोचनम् । पिंगोर्ध्वकेशान्दधतं कपालं च गदां स्मरेत् ॥ १९३ ॥

ພຶງພິຈາລະນາ (ພຣະສິວະ): ດໍານ້ໍາເງິນດັ່ງພູໄພທູນ, ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍທິດທັງປວງ (ເປືອຍກາຍດັ່ງຟ້າ), ປະດັບດ້ວຍງູ, ມີສາມຕາ, ຜົມສີນ້ໍາຕານຕັ້ງຊັນ, ແລະຖືກະໂຫຼກກັບຄອນ (ກະບອງ).

Verse 194

लक्षमेकं जपेन्मन्त्रं जुहुयात्तद्दशांशतः । चरुणा घृतसिक्तेन ततः क्षेत्रे समर्चयेत् ॥ १९४ ॥

ພຶງສະດຸດຈະປະມົນຕຣາໜຶ່ງລ້ານ (ໜຶ່ງແສນ) ເທື່ອ; ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອາຫຸຕິໃນໄຟເທົ່າກັບໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງນັ້ນ ໂດຍໃຊ້ຈາຣຸ (ຂອງບູຊາທີ່ປຸງ) ຊຸມດ້ວຍກີ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຶງບູຊາຢ່າງຖືກພິທີໃນສະຖານທີ່ສັກສິດ/ວິຫານ।

Verse 195

धर्मादिकल्पिते पीठे सांगावरणमादरात् । तस्मै सपरिवाराय बलिमेतेन निर्हरेत् ॥ १९५ ॥

ເທິງບ່ອນນັ່ງທີ່ຈັດຕຽມຕາມທຳມະ ແລະ ກົດລະບຽບທີ່ກຳນົດ ຄວນຖວາຍບະລິດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພ້ອມເຄື່ອງປະກອບຄົບຖ້ວນ; ດ້ວຍວິທີນີ້ ຈຶ່ງຖວາຍບະລິແດ່ພຣະເທວະນັ້ນ ພ້ອມບໍລິວານຂອງພຣະອົງ.

Verse 196

पूर्वमेहिद्वयं पश्चाद्विद्विषं पुरुषं द्वयम् । भञ्जयद्वितयं भूयो नर्तयद्वितयं पुनः ॥ १९६ ॥

ກ່ອນອື່ນ ໃຫ້ຄູ່ນັ້ນອອກມາຂ້າງໜ້າ; ຕໍ່ມາ (ໃຫ້ນຳອອກມາ) ຄູ່ຊາຍຜູ້ເປັນສັດຕູ. ຕໍ່ໄປ ໃຫ້ທຸບທຳລາຍຄູ່ນັ້ນອີກຄັ້ງ ແລະ ອີກຄັ້ງໃຫ້ຄູ່ນັ້ນຟ້ອນລຳ.

Verse 197

ततो विघ्नपदद्वन्द्वं महाभैरव तत्परम् । क्षेत्रपालबलिं गृह्णद्वयं पावकसुन्दरी ॥ १९७ ॥

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ ມະຫາໄພຣະວະ—ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການກຳຈັດອຸປະສັກ—ຂໍໃຫ້ຮັບບະລິທີ່ຖວາຍແດ່ ກເສດຣະປາລະ (ຜູ້ພິທັກເຂດສັກສິດ) ໂອ ປາວະກະສຸນດະຣີ.

Verse 198

बलिमन्त्रोऽयमाख्यातः सर्वकामफलप्रदः । सोपदेशं बृहत्पिण्डे कृत्वा रात्रिषु साधकः ॥ १९८ ॥

ນີ້ແມ່ນມັນຕຣະບະລິທີ່ໄດ້ຖືກສອນໄວ້; ມັນປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ. ເມື່ອປະກອບພ້ອມຄຳຊີ້ນຳອັນຖືກຕ້ອງເທິງປິນດະອັນໃຫຍ່ແລ້ວ, ຜູ້ປະຕິບັດຄວນປະກອບສາທະນາໃນຍາມຄ່ຳຄືນ.

Verse 199

स्मृत्वा यथोक्तं क्षेत्रेशँ तस्य हस्ते बलिं हरेत् । बलिनानेन सन्तुष्टः क्षेत्रपालः प्रयच्छति ॥ १९९ ॥

ເມື່ອລະລຶກເຖິງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຖານທີ່ສັກສິດຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ ຈຶ່ງນຳບະລິໄປວາງໃນຝາມືຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອກເສດຣະປາລະພໍໃຈດ້ວຍບະລິນີ້ ທ່ານຈະປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 200

कांतिं मेधां बलायोग्यं तेजः पुष्टिं यशः श्रियम् । उद्धरेद्बटुकं ङेंतमापदुद्धारणं तथा ॥ २०० ॥

ມັນນໍາມາຊຶ່ງຄວາມສະຫວ່າງໄສ, ປັນຍາ, ຄວາມເໝາະສົມຕໍ່ກໍາລັງ, ພະລັງເຕຊະ, ຄວາມອຸດົມບໍລິບູນ, ຊື່ສຽງ ແລະ ຄວາມຮັ່ງມີ; ອີກທັງຍັງຊ່ວຍກູ້ບະຕຸກະ (ນັກຮຽນນ້ອຍ) ຈາກຄວາມທຸກຍາກ—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນທາງກູ້ໄພໃນຍາມວິກິດ।