Yakṣiṇī-Mantra-Sādhana Nirūpaṇa (Lakṣmī-avatāra-vidyāḥ: Bālā, Annapūrṇā, Bagalā)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । सरस्वत्यवतारास्ते कथिताः सिद्धिदा नृणाम् । अथ लक्ष्म्यवतारांस्ते वक्ष्ये सर्वार्थसिद्धिदान् ॥ १ ॥

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ອະວະຕາຣຂອງສະຣັສວະຕີ ຜູ້ປະທານສິດທິສໍາເລັດແກ່ມະນຸດ ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງອະວະຕາຣຂອງລັກຊະມີ ຜູ້ປະທານຄວາມສໍາເລັດແຫ່ງທຸກຈຸດປະສົງ।

Verse 2

वाणीमन्मथशक्त्याख्यं बीजत्रितयमीरितम् । ऋषिः स्याद्दक्षिणामूर्तिः पंक्तिश्छंदः प्रकीर्तितम् ॥ २ ॥

ບີຊະມົນຕຣາສາມປະການ ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າ ມີນາມ ວານີ, ມັນມະຖະ, ແລະ ຊັກຕິ. ຣິຊິ (ṛṣi) ຂອງຊຸດມົນຕຣານີ້ ແມ່ນ ດັກຊິນາມູຣຕິ, ແລະ ຉັນທະ (chandas) ຖືກປະກາດວ່າ ເປັນ ປັງກະຕິ (Paṅkti).

Verse 3

देवता त्रिपुरा बाला मध्यांते शक्तिबीजके । नाभेरापादमाद्यं तु नाभ्यंतं हृदयात्परम् ॥ ३ ॥

ເທວະຕາປະທານແມ່ນ ຕຣິປູຣາ ບາລາ. ພະຍາງຄໍາເມັດພະລັງ (Śakti-bīja) ໃຫ້ວາງໄວ້ທີ່ກາງ ແລະ ທີ່ທ້າຍ. ການວາງ “ຄັ້ງທໍາອິດ” ຈາກສະດືອລົງຫາຕີນ; ການວາງທີ່ສິ້ນສຸດທີ່ສະດືອ ໃຫ້ເຮັດຂ້າງເທິງ ຈາກຫົວໃຈເປັນຕົ້ນໄປ.

Verse 4

मृर्ध्नो ह्रदंतं तर्तीयं क्रमाद्देहेषु विन्यसेत् । आद्यं वामकरे दक्षकरे तदुभयोः परम् ॥ ४ ॥

ການອັນຕິດຕັ້ງມະນະຕຣາຄັ້ງທີສາມ ໃຫ້ວາງຕາມລໍາດັບໃນກາຍ ຈາກຍອດຫົວລົງຫາຈຸດສິ້ນສຸດທີ່ຫົວໃຈ. ຄັ້ງທໍາອິດວາງທີ່ມືຊ້າຍ, ຄັ້ງທີສອງທີ່ມືຂວາ, ແລ້ວຕໍ່ໄປວາງເທິງມືທັງສອງພ້ອມກັນ.

Verse 5

पुनर्बीजत्रयं न्यस्य मूर्ध्नि गुह्ये च वक्षसि । नव योन्पाभिधं न्यासे नवकृत्वो मनुं न्यसेत् ॥ ५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ວາງເມັດພະຍາງສາມ (bīja-traya) ອີກຄັ້ງ ແລະເຮັດນຍາສາທີ່ຫົວ, ບ່ອນລັບ, ແລະອົກ. ໃນນຍາສາທີ່ເອີ້ນວ່າ “ນະວະ-ໂຢນີປາ” ໃຫ້ວາງມະນະຕຣາ 9 ຄັ້ງ.

Verse 6

कर्णयोश्चिबुके न्यस्येच्छंखयोर्मुखपंकजे । नेत्रयोर्नासिकायां च स्कंधयोरुदरे तथा ॥ ६ ॥

ໃຫ້ເຮັດນຍາສາໂດຍວາງພະລັງມະນະຕຣາໄວ້ທີ່ຫູທັງສອງ ແລະຄາງ, ທີ່ຂມັບ ແລະໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວ, ທີ່ຕາທັງສອງ ແລະດັ່ງ, ແລະເຊັ່ນດຽວກັນທີ່ບ່າທັງສອງ ແລະທ້ອງ.

Verse 7

न्यसेत्कूर्परयोर्नाभौ जानुनोर्लिंगमस्तके । पादयोरपि गुह्ये च पार्श्वयोर्हृदये पुनः ॥ ७ ॥

ໃຫ້ເຮັດນຍາສາໂດຍວາງສ່ວນຂອງມະນະຕຣາທີ່ຂໍ້ສອກທັງສອງ ແລະທີ່ສະດືອ; ທີ່ຫົວເຂົ່າທັງສອງ ແລະທີ່ຍອດຫົວ. ອີກທັງທີ່ຕີນ, ບ່ອນລັບ, ຂ້າງກາຍ, ແລະອີກຄັ້ງທີ່ຫົວໃຈ.

Verse 8

स्तनयोः कंठदेशे च वामांगादिषु विन्यसेत् । वाग्भवाद्यां रतिं गुह्ये प्रीतिमत्यादिकां हृदि ॥ ८ ॥

ຄວນເຮັດ ນຍາສາ (ການວາງມົນຕຣາລົງອະໄວຍະວະ) ໃສ່ອົກ, ບ່ອນຄໍ, ແລະອະໄວຍະວະຂ້າງຊ້າຍ. ແລ້ວວາງສັກຕິ “ຣະຕິ” ເລີ່ມຈາກ “ວາກພະວາ” ໃນບ່ອນລັບ ແລະວາງ “ປຣີຕິມະຕີ” ກັບອື່ນໆ ໃນດວງໃຈ.

Verse 9

कामबीजादिकान्पश्येद्भूमध्ये तु मनोभवाम् । पुनर्वागकात्ममाद्यास्तिस्रएव च विन्यसेत् ॥ ९ ॥

ໃຫ້ເຫັນດ້ວຍສະມາທິ ບີຊະມົນຕຣາເລີ່ມຈາກ “ກາມະ-ບີຊະ” ຢູ່ກາງພື້ນ (ໃນມັນດະລະ) ເປັນພະລັງ “ມະໂນພະວາ”. ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດນຍາສາອີກ ວາງແຕ່ສາມພະລັງດັ່ງເດີມ—“ວາກ”, “ກາ”, ແລະ “ອາດມັນ” ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 10

अमृतेशीं च योगेशीं विश्वयोनिं तृतीयकाम् । मूर्ध्निं वक्त्रे हृदि न्यस्येद्गुह्ये चरणयोरपि ॥ १० ॥

ໃຫ້ເຮັດນຍາສາ ວາງນາມ/ມົນຕຣາ: “ອະມຣິເຕຊີ”, “ໂຢເກຊີ”, “ວິສະວະໂຢນີ”, ແລະ “ຕຣຶຕີຍະກາມ” ໄວ້ທີ່ຫົວ, ໃບໜ້າ, ແລະດວງໃຈ; ພ້ອມທັງວາງໃນບ່ອນລັບ ແລະທີ່ຕີນທັງສອງດ້ວຍ.

Verse 11

कामेशी पंचबीजाढ्यां स्मरात्पञ्चन्यसेत्क्रमात् । मायाकामौ च वाग्लक्ष्मी कामेशी पंचबीजकम् ॥ ११ ॥

ເມື່ອຈິດຈົ່ງຈົມຢູ່ໃນ “ກາເມຊີ” ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍບີຊະຫ້າ, ຄວນເຮັດນຍາສາຫ້າປະການຕາມລຳດັບ. (ບີຊະແມ່ນ:) “ມາຍາ” ແລະ “ກາມ”, ຕໍ່ມາ “ວາກ” ແລະ “ລັກສະມີ”—ນີ້ແມ່ນສູດຫ້າບີຊະຂອງ “ກາເມຊີ”.

Verse 12

मनोभवश्च मकरध्वजकंदर्पमन्मथाः । कामदेवः स्मरः पंच कीर्तितान्याससिद्धिदाः ॥ १२ ॥

“ມະໂນພະວະ”, “ມະກະຣະທະວະຈະ”, “ກັນດັຣປະ”, “ມັນມະຖະ”, “ກາມະເທວະ”, ແລະ “ສະມະຣະ”—ນີ້ແມ່ນນາມຫ້າປະການທີ່ຖືກປະກາດ. ເມື່ອນຳໃຊ້ໃນນຍາສາ ຍ່ອມປະທານຄວາມສຳເລັດໃນພິທີນັ້ນ.

Verse 13

शिरःपन्मुखागुह्येषु हृदये बाणदेवताः । द्राविण्याद्याः क्रमान्न्यस्येद्वाणेशीबीजपूर्वकः ॥ १३ ॥

ເຮັດນະຍາສະ (nyāsa) ຕາມລຳດັບ ຄວນສະຖາປະນາເທວະດາແຫ່ງ (ລູກສອນຫ້າ) ໃນສີສະ, ຝາຕີນທັງສອງ, ໃບໜ້າ, ບ່ອນລັບ, ແລະໃນຫົວໃຈ—ເລີ່ມຈາກ ດຣາວິນີ ແລະອື່ນໆ—ໂດຍມີພະຍາງຄຳພັນ (bīja) ຂອງ ວາເນຊີ ນຳໜ້າ।

Verse 14

द्रांद्रीं क्लींजूंस इति वैबाणेशबीजकं च कम् । द्राविणी क्षोभिणी वशीकरण्यांकर्षणी तथा ॥ १४ ॥

«ດຣາṃ», «ດຣີṃ», ແລະ «ກລີṃ-ຈູṃ-ສ» ເປັນພະຍາງຄຳພັນ (bīja) ທີ່ກ່າວວ່າສັງກັດໃນ ໄວບາເນຊະ (Vaibāṇeśa); ແລະ «ກຳ» ກໍມີ. ພະລັງມັນຕຣາເຫຼົ່ານີ້ຊື່: ດຣາວິນີ (ຜູ້ປະທານຊັບ), ກະໂຊບິນີ (ຜູ້ກະຕຸ້ນ), ວະຊີກະຣະນີ (ຜູ້ຄວບຄຸມ), ແລະ ອາṃກັຣຊະນີ (ຜູ້ດຶງດູດ).

Verse 15

संमोहनी च बाणानां देवताः पञ्च कीर्तिताः । तार्तीयवाग्मध्यगेन कामेन स्यात्षडंगकम् ॥ १५ ॥

ເທວະດາຜູ້ຄຸ້ມຄອງລູກສອນ (ຂອງກາມະ) ມີຫ້າ ໄດ້ຖືກປະກາດ—ໃນນັ້ນມີ ສັມໂມຫະນີ (ພະລັງແຫ່ງຄວາມຫຼົງ) ດ້ວຍ. ແລະເມື່ອວາງ “ກາມະ” ເປັນຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນ “ວາຈາກາງ” ອັນເປັນຂັ້ນທີສາມຂອງວາຈາ ຄຳສອນນີ້ຈຶ່ງເປັນຫົກອົງປະກອບ।

Verse 16

षड्दीर्घस्वरयुक्तेन ततो देवीं विचिंतयेत् । ध्यायेद्रक्तसरोजस्थां रक्तवस्त्रां त्रिलोचनम् ॥ १६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ປະກອບດ້ວຍສະຫຼະຍາວຫົກ ຄວນພິຈາລະນາເທວີ. ຄວນພາວະນາເຫັນນາງນັ່ງເທິງດອກບົວແດງ ນຸ່ງຜ້າແດງ ແລະມີດວງຕາສາມ.

Verse 17

उद्यदर्कनिभां विद्यां मालाभयवरोद्वहाम् । लक्षत्रयं जपेन्मंत्रं दशांशं किंशुकोद्भवैः ॥ १७ ॥

ຄວນພາວະນາເຫັນ ວິດຍາ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຕາເວັນຂຶ້ນ ຖືມາລາ ປະທານອະໄພ ແລະປະທານພອນ. ຈາກນັ້ນ ຄວນສວດຈະປະມັນຕຣາ ສາມລັກ (300,000) ເທື່ອ ແລະເຮັດຮົມະໜຶ່ງສ່ວນສິບ ໂດຍໃຊ້ດອກໄມ້ກິṃຊຸກະ.

Verse 18

पुष्पैर्हयारिजैर्वापि जुहुयान्मधुरान्वितैः । नवयोन्यात्मकं यंत्रं बहिरष्टदलावृतम् ॥ १८ ॥

ຄວນຖວາຍຮົມໃນໄຟດ້ວຍດອກໄມ້ ຫຼືດອກ hayārīja ພ້ອມຂອງຫວານເປັນເຄື່ອງບູຊາ. ຢັນຕຣະນີ້ມີສະພາບເປັນນະວະໂຢນີ (ເກົ້າແຫ່ງຄັນ) ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມພາຍນອກດ້ວຍດອກບົວ 8 ກີບ.

Verse 19

केसरेषु स्वरान्न्यस्येद्वर्गानष्टौदलेष्वपि । दलाग्रेषु त्रिशूलानि पद्म तु मातृकावृतम् ॥ १९ ॥

ໃຫ້ເຮັດນະຍາສະ ວາງສະຫຼະ (ສຽງສະຫຼະ) ໄວ້ເທິງເສັ້ນກະເສຣະຂອງດອກບົວ ແລະວາງກຸ່ມພະຍັນຊະນະ 8 ກຸ່ມໄວ້ເທິງ 8 ກີບ. ທີ່ປາຍກີບໃຫ້ວາງຕຣິຊູລ; ດັ່ງນັ້ນດອກບົວຈຶ່ງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍມາຕຣິກາ (ອັກສອນແມ່).

Verse 20

एवं विलिखिते यंत्रे पीठशक्तीः प्रपूजयेत् । इच्छा ज्ञाना क्रिया चैव कामिनी कामदायिनी ॥ २० ॥

ເມື່ອຂຽນຢັນຕຣະແບບນີ້ແລ້ວ ຄວນບູຊາພີຖະ-ຊັກຕິຢ່າງຖືກຕ້ອງ: ອິດຈາ (ຄວາມປາຖະໜາ), ຍານາ (ປັນຍາ), ກຣິຍາ (ການກະທຳ), ພ້ອມທັງ ກາມິນີ ແລະ ກາມະດາຍິນີ (ພະລັງບັນດານໃຫ້ສົມປາຖະໜາ).

Verse 21

रती रतिप्रिया नंदा मनोन्मन्यपि चोदिताः । पीठशक्तीरिमा इष्ट्वा पीठं तन्मनुना दिशेत् ॥ २१ ॥

ເມື່ອບູຊາພີຖະ-ຊັກຕິເຫຼົ່ານີ້ຕາມຄຳສັ່ງແລ້ວ—ຣະຕີ, ຣະຕິປຣິຍາ, ນັນດາ, ແລະ ມະໂນນມະນີ—ຈຶ່ງໃຫ້ກຳນົດ/ສະຖາປະນາພີຖະ ໂດຍມະນຸ (ມັນຕຣະ) ຂອງພວກນາງ.

Verse 22

व्योमपूर्वे तु तार्तीयं सदाशिवमहापदम् । प्रेतपद्मासनं ङेंतं नमोंतः पीठमन्त्रकः ॥ २२ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນທິດຕາເວັນອອກທີ່ສຳພັນກັບ ວະໂຢມະ (ຟ້າ/ອາກາດ) ມີການວາງຕຳແໜ່ງທີສາມທີ່ຖືກປະກາດ: ມະຫາບັນລັງຂອງ ສະດາຊິວະ. ນີ້ແມ່ນບັນລັງດອກບົວ (padmāsana) ສຳລັບຮູບ «ເປຣຕະ»; ດ້ວຍພະຍາງ «ṅeṃ» ແລະລົງທ້າຍດ້ວຍ «namo» ນີ້ແມ່ນມັນຕຣະພີຖະ (pīṭha-mantra).

Verse 23

षोडशार्णस्ततो मूर्तौ क्लृप्तायां मूलमंत्रतः । आवाह्य प्रजपेद्देवीमुपचारैः पृथग्विधैः ॥ २३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍໃຊ້ມົນຕຣາ 16 ພະຍາງ ຈົ່ງເຊີນພຣະເທວີເຂົ້າສູ່ຮູບປັ້ນທີ່ຈັດຕຽມຖືກຕ້ອງຕາມມູນມົນຕຣາ ແລະບູຊາດ້ວຍການສະດຸດຈະປະ (japa) ພ້ອມອຸປະຈາຣະຫຼາຍປະເພດແຍກກັນ।

Verse 24

देवीमिष्ट्वा मध्ययोनौ त्रिकोणे रतिपूर्विकाम् । वामकोणे रतिं दक्षे प्रीतिमग्रे मनोभवाम् ॥ २४ ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະເທວີໃນສາມຫຼ່ຽມຮູບໂຢນີກາງແລ້ວ ຈົ່ງວາງແລະບູຊາ Ratipūrvikā ຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ມຸມຊ້າຍວາງ Rati, ມຸມຂວາວາງ Prīti, ແລະທີ່ປາຍດ້ານໜ້າ (ຈຸດຍອດ) ວາງ Manobhavā।

Verse 25

योन्यन्तर्वह्निकोणादवंगान्यग्नेर्विदिक्ष्वपि । मध्ययोमेर्हहिः पूर्वादिषु चाग्रे स्मरानपि ॥ २५ ॥

ຈາກມຸມໄຟພາຍໃນໂຢນີ ຈົ່ງພິຈາລະນາອົງປະກອບຍ່ອຍຂອງອັກນີໃນທິດກາງໆດ້ວຍ. ໃນພາກກາງ ຈົ່ງລະລຶກຮາຣິ (Hari); ແລະໃນທິດຕາເວັນອອກແລະທິດອື່ນໆ ຈົ່ງລະລຶກສະມະຣະ (Smara/ກາມ) ກ່ອນດ້ວຍ।

Verse 26

वाणदेवीस्तद्वदेव शक्तीरष्टसु योनिषु । सुभगाख्या भागा पश्चात्तृतीया भगसर्पिणी ॥ २६ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ພະລັງ (Śakti) ທີ່ເກືອບກັບວາຈາ/ຄໍາເວົ້າ ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າດໍາລົງຢູ່ໃນໝວດໂຢນີ 8 ປະເພດ. ໃນນັ້ນ ຜູ້ທີ່ຊື່ Subhagā ແມ່ນ “Bhāgā”; ແລະຕໍ່ຈາກນາງ ອົງທີສາມແມ່ນ Bhagasarpiṇī।

Verse 27

भगमाला तथानंगा नगाद्या कुसुमापरा । अनंगमेखलानंगमदनेत्यष्टशक्तयः ॥ २७ ॥

Bhagamālā ແລະ Anaṅgā; Nagādyā ແລະ Kusumāparā; Anaṅgamekhalā ແລະ Anaṅgamadanā—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຊັກຕິ (śakti) ທັງ 8 ປະການ।

Verse 28

पद्मकेशरगा ब्राह्मी मुखाः पत्रेषु भैरवाः । दीर्घाद्या मातरः पूज्या ह्रस्वाद्याश्चाष्टभैरवाः ॥ २८ ॥

ໃນເກສອນກາງດອກບົວ ຄວນວາງແລະບູຊາ ພຣະພຣາຫມີ (Brahmī)។ ທີ່ກີບດອກ ຄວນວາງໜ້າພຣະໄພຣະວະ (Bhairava)។ ບັນດາແມ່ເທວີຜູ້ຄວນບູຊາ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍສະຫຼະຍາວ ຈົ່ງບູຊາ; ແລະໄພຣະວະ 8 ອົງ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍສະຫຼະສັ້ນ ກໍຄວນບູຊາເຊັ່ນກັນ।

Verse 29

दलाग्रेष्वष्टपीठानि कामरूपाख्यमादिमम् । मलयं कोल्लगिर्य्याख्यं चौहाराख्यं कुलांतकम् ॥ २९ ॥

ທີ່ປາຍກີບດອກ ມີປີຖະ (pīṭha) ອັນສັກສິດ 8 ແຫ່ງ: ແຫ່ງທຳອິດແມ່ນ ກາມະຣູປະ (Kāmarūpa); ຕໍ່ມາ ມະລະຍະ (Malaya); ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ໂກລລະ-ກິຣິ (Kolla-giri); ຈາວຫາຣະ (Cauhāra); ແລະ ກຸລານຕະກະ (Kulāntaka).

Verse 30

जालंधरं तथोन्नासं कोटपीठमथाष्टमम् । भूगृहे दशदिक्ष्वर्चेद्धेतुकं त्रिपुरांतकम् ॥ ३० ॥

ອີກທັງ ຄວນອັນເຊີນແລະບູຊາ ຈາລັນທະຣະ (Jālandhara) ແລະ ອຸນນາສະ (Unnāsa), ແລະ ໂກຕະປີຖະ (Koṭapīṭha) ເປັນປີຖະທີ 8. ໃນສະຖານບູຊາໃຕ້ດິນ (bhūgṛha) ຄວນບູຊາ ເຫຕຸກະ (Hetuka) ແລະ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (Tripurāntaka) ໃນທິດທັງສິບ.

Verse 31

वैतालमग्नि जिह्वं च कमलांतकालिनौ । एकपादं भीमरूपं विमलं हाटकेश्वरम् ॥ ३१ ॥

ຍັງມີ ໄວຕາລະ (Vaitāla), ອັກນິ-ຈິຫວາ (Agni-jihva), ແລະ ກະມະລານຕະ-ກາລິນ (Kamalānta-kālin). ອີກທັງ ເອກະປາດະ (Ekapāda), ພີມະຣູປະ (Bhīmarūpa), ວິມະລະ (Vimala), ແລະ ຮາຕະເກສະວະຣະ (Hāṭakeśvara).

Verse 32

शक्राद्यानायुधैः सार्द्धं स्वस्वदिक्षु समर्चयेत् । तद्बहिर्दिक्षु बटुकं योगिनीं क्षेत्रनायकम् ॥ ३२ ॥

ຄວນບູຊາ ພຣະອິນທຣະ (Śakra) ແລະເທວະຜູ້ຮັກສາທິດອື່ນໆ ພ້ອມອາວຸດຂອງຕົນ ໃນທິດຂອງຕົນແຕ່ລະທິດ. ນອກຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາ ບະຕຸກະ (Baṭuka), ໂຢກິນີ (Yoginī) ແລະ ກະເສຕຣະນາຍະກະ (Kṣetranāyaka) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເຂດສັກສິດ.

Verse 33

गणेशं विदिशास्वर्चेद्वसून्सूर्याच्छिवांस्तथा । भूतांश्चेत्थं भजन्बालामीशः स्याद्धनविद्ययोः ॥ ३३ ॥

ທີ່ວິດິຊາ ຄວນບູຊາພຣະຄະເນຊ; ທີ່ສູຣຍາ ບູຊາວະສຸທັງຫຼາຍ; ແລະດັ່ງນັ້ນບູຊາພຣະສິວະ. ຜູ້ບູຊາພູຕະຕາມວິທີນີ້ ຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງວິທະຍາ/ມັນຕຣາ ບາລາ ແລະໄດ້ທັງຊັບສິນກັບປັນຍາ.

Verse 34

रक्तांभोजैर्हुतेर्नार्योवश्याः स्युः सर्षपैर्नृपाः । नंद्यावर्तै राजवृक्षैः कुंदैः पाटलचंपकैः ॥ ३४ ॥

ເມື່ອນຳດອກບົວແດງໃສ່ໄຟບູຊາ (ໂຫມ) ນາງທັງຫຼາຍຈະອ່ອນນ້ອມຢູ່ໃນອຳນາດ. ເມື່ອຖວາຍເມັດມັດສະຕາດ ກະສັດແລະຜູ້ປົກຄອງຈະຖືກຄວບຄຸມ. ແລະດ້ວຍດອກນັນດະຍາວັດຕະ, ດອກຣາຊະວຣຶກສະ, ກຸນດະ (ມະລິ), ປາຕະລາ ແລະ ຈຳປະກະ ກໍໃຫ້ຜົນຄ້າຍກັນ.

Verse 35

पुष्पैर्बिल्वफलैर्वापि होमाल्लक्ष्मीः स्थिरा भवेत् । अपमृत्युं जयेन्मन्त्री गुडूच्या दुग्धयुक्तया ॥ ३५ ॥

ໂດຍຖວາຍໂຫມດ້ວຍດອກໄມ້ ຫຼື ໝາກບິລວະ (bilva) ພຣະລັກສະມີ—ຄວາມຮັ່ງມີ—ຈະມັ່ນຄົງ. ແລະຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາ ສາມາດຊະນະອະປະມຣຶດຕະຍຸ (ຄວາມຕາຍກ່ອນເວລາ) ໂດຍໃຊ້ກຸດູຈີ (guḍūcī) ປຸງກັບນົມ.

Verse 36

यथोक्तदूर्वाहोमेन नीरोगायुः समश्नुते । ज्ञानं कवित्वं लभते चन्द्रागुरुसुरैर्हुतैः ॥ ३६ ॥

ເມື່ອເຮັດໂຫມດ້ວຍຫຍ້າດູຣວາ (dūrvā) ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ອາຍຸຍືນແລະປອດໂລກ. ແລະເມື່ອຖວາຍອາຫູຕິແດ່ພຣະຈັນ, ພຣະຄູ (ພຣະພຣະຫັດສະປະຕິ/Bṛhaspati) ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ຈະໄດ້ປັນຍາແລະພອນສະຫວັນແຫ່ງກະວີ.

Verse 37

पलाशपुष्पैर्वाक्सिद्धिरन्नाप्तिश्चान्नहोमतः । सुरभिक्षीरदध्यक्ताँल्लाजान्हुत्वा रुजो जयेत् ॥ ३७ ॥

ໂດຍຖວາຍດອກປະລາຊະ (palāśa) ຈະໄດ້ວາກສິດທິ—ຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຖ້ອຍຄຳ. ແລະໂດຍເຮັດໂຫມດ້ວຍອາຫານສຸກ ຈະໄດ້ອາຫານອຸດົມ. ເມື່ອຖວາຍເຂົ້າຄົ້ວ (lājā) ທີ່ຊຸບນົມງົວແລະນົມສົ້ມ (curd) ຈະຊະນະໂລກໄພໄຂ້ເຈັບ.

Verse 38

रक्तचन्दनकर्पूरकर्चूरागुरुरोचनाः । चन्दनं केशरं मांसीं क्रमाद्भागैनिंयोजयेत् ॥ ३८ ॥

ໄມ້ຈັນແດງ, ກາມຟໍ, ຂີ້ໝິ້ນ, ອາກາຣູ ແລະ ໂກໂຣຈະນາ; ຕໍ່ມາ ໄມ້ຈັນ, ຊາຟຣອນ ແລະ ມາṁສີ (spikenard) ໃຫ້ປະສົມຕາມລໍາດັບ ດ້ວຍສັດສ່ວນທີ່ກໍານົດໄວ້ພອດຄວນ।

Verse 39

भूमिचंद्रैकनन्दाब्धिदिक्सप्तनिगमोन्मितैः । श्मशाने कृष्मभूतस्य निशि नीहारपाथसा ॥ ३९ ॥

ດ້ວຍມາດຕາວັດທີ່ຖືກບອກໄວ້ແບບລະຫັດ—ດິນ (1), ຈັນ (1), ໜຶ່ງ, ນັນດາ (9), ມະຫາສະໝຸດ (4), ທິດທັງສິບ (10), ເຈັດ (7) ແລະ ເວດ (4)—ໃນປ່າຊ້າ, ສໍາລັບຜູ້ທີ່ກາຍເປັນວິນຍານດໍາ, ໃນຍາມຄ່ໍາ, ຕາມທາງທີ່ປົກຄຸມດ້ວຍໝອກເຢັນ।

Verse 40

कुमार्या पेषयेत्तानि मंत्रेणाथाभिमंत्र्य च । विदद्ध्यात्तिलकं तेन दर्शनाद्वशयेज्जनान् ॥ ४० ॥

ໃຫ້ສາວພົວພັນບໍ່ທັນແຕ່ງງານ ບົດສ່ວນປະສົມເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ລະອຽດ; ແລ້ວອະທິຖານປະພອມດ້ວຍມັນຕຣາ ໃຫ້ເປັນສິດທິ; ຈາກນັ້ນນໍາໄປທາເປັນຕິລະກະທີ່ໜ້າຜາກ. ແຕ່ເພີຍໃຫ້ເຫັນກໍສາມາດຊັກນໍາຈິດໃຈຄົນໄດ້।

Verse 41

गजसिंहादिभूतानि राक्षसाञ्छाकिनीरपि । प्रयोजनानां सिद्ध्यै तु देव्याः शापं निवर्त्य च ॥ ४१ ॥

ພວກວິນຍານທີ່ມີຮູບດັ່ງຊ້າງ ແລະ ສິງ, ພ້ອມທັງຣາກຊະສະ ແລະ ຊາກິນີ ກໍຖືກນໍາໃຊ້/ບູຊາ ເພື່ອໃຫ້ຈຸດປະສົງສໍາເລັດ; ແລະຍັງເພື່ອຖອນຄໍາສາບຂອງເທວີອີກດ້ວຍ।

Verse 42

विधायोत्कीलितां पश्चाज्जपमस्य समाचरेत् । यो जपेदादिमे बीजे वराहभृगुपावकान् ॥ ४२ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີ «ປົດລັອກ» (utkīlana) ແລ້ວ, ຈຶ່ງຄວນປະພຶດຈະປະ (japa) ຂອງມັນຕຣານີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ຜູ້ໃດທີ່ສວດບີຈະພະຍາງຕົ້ນ ພ້ອມອັນເຊີນ ວະຣາຫະ, ພຣຶກຸ ແລະ ປາວະກະ (ອັກນິ)…

Verse 43

मध्यमादौ नभोहंसौ मध्यमांते तु पावकम् । आदावंते च तार्तूयक्रमात्स्वं धूम्रकेतनम् ॥ ४३ ॥

ໃນຕົ້ນຂອງພາກກາງ ມີ «ຫົງສາແຫ່ງຟ້າ» (nābho‑haṃsa)؛ ໃນທ້າຍຂອງພາກກາງ ມີ «ໄຟ» (pāvaka)। ແລະໃນຕົ້ນກັບທ້າຍ ຕາມລໍາດັບ tārtūya ພຶງວາງ/ຮູ້ຈັກ «ທຸມຣະເກຕຸ» (dhūmraketu) ຂອງຕົນ ຜູ້ມີທຸງຄວັນ।

Verse 44

एवं जप्त्वा शतं विद्या शापहीना फलप्रदा । यद्वाद्ये चरमे बीजे नैव रेफं वियोजयेत् ॥ ४४ ॥

ເມື່ອສວດຈັບຕາມນີ້ 100 ເທື່ອ ວິດຍານັ້ນຈະພົ້ນຈາກຄໍາສາບ ແລະໃຫ້ຜົນ. ແລະໃນສຽງເລີ່ມຕົ້ນ ກັບພະຍາງບີຊະທ້າຍ ຢ່າແຍກຕົວ «ຣ» (repha) ເດັດຂາດ।

Verse 45

शापोद्धारप्रकारोऽन्यो यद्वायं कीर्तितो बुधैः । आद्यमाद्यं हि तार्तीयं कामः कामोऽथ वाग्भवम् ॥ ४५ ॥

ວິທີຖອນຄໍາສາບອີກຢ່າງ ທີ່ນັກປັນຍາກ່າວໄວ້ ຄື: ໃຊ້ບີຊະທໍາອິດ, ອີກຄັ້ງບີຊະທໍາອິດ, ແລ້ວບີຊະທີສາມ; ຕໍ່ມາ “kāma”, ອີກຄັ້ງ “kāma”, ແລ້ວຈຶ່ງ “vāgbhava”.

Verse 46

अंत्यमंत्थमनंगश्च नवार्णः कीर्तितो मनुः । जप्तोऽयं शतधा शापं बालाया विनिवर्तयेत् ॥ ४६ ॥

ມະນະຕຣາ 9 ພະຍາງ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “antya”, “manttha”, ແລະ “anaṅga” ໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ. ເມື່ອສວດຈັບຕາມນີ້ 100 ເທື່ອ ຈະຖອນຄໍາສາບທີ່ກົດທັບເດັກຍິງນ້ອຍໄດ້.

Verse 47

चैतन्याह्लादिनूमन्त्रौ जप्तौ निष्कीलताकरौ । त्रिस्वराश्चेतनं मन्त्री धरः शांतिरनुग्रहः ॥ ४७ ॥

ເມື່ອສວດມະນະຕຣາ “Caitanya” ແລະ “Āhlādinū” ຈະເຮັດໃຫ້ອຸປະສັກຖືກຖອນອອກ. ສຽງສະວະ 3 ຢ່າງແມ່ນພະລັງຊີວິດຂອງມະນະຕຣາ; ຜູ້ສວດແມ່ນຜູ້ຖືຮັບ; ແລະຜົນຄື ຄວາມສະຫງົບ ແລະ ພຣະອະນຸກຣະຫາ.

Verse 48

तारादिहृदयांतः स्यात्काम आह्लादिनीमनुः । तथा त्रयाणां बीजानां दीपनैर्मनुभिस्त्रिभिः ॥ ४८ ॥

ໃນດວງໃຈແຫ່ງມົນຕຣາ ເລີ່ມຈາກພະຍາງ “ຕາຣາ” (ໂອṁ) ຄວນມີ “ກາມະ-ມົນຕຣາ” ຜູ້ໃຫ້ຄວາມປິຕິ. ແລະສໍາລັບພະຍາງເມັດພັນສາມ ມີມົນຕຣາຈຸດໄຟສາມ ເພື່ອປຸກໃຫ້ສະຫວ່າງໄສ.

Verse 49

सुदीप्तानि विधायादौ जपेत्तानीष्टसिद्धये । वदयुग्मं सदीर्घांबु स्मृतिवालावनंगतौ ॥ ४९ ॥

ເມື່ອໄດ້ຈຸດໃຫ້ລຸກໂຊດສະຫວ່າງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນສວດຈະປະມົນຕຣາເຫຼົ່ານັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ສໍາເລັດສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ. ຈົ່ງອອກສຽງພະຍາງເປັນຄູ່ ມີສະຫຼະຍາວ “ā” ແລະຕາມລໍາດັບທີ່ຈື່ຈໍາໄວ້ ບໍ່ໃຫ້ຄາດເຄື່ອນຈາກຂໍ້ກໍານົດ.

Verse 50

सत्यः सनेत्रो नस्तादृग्वा वाग्वर्णाद्यदीपिनी । क्लिन्ने क्लेदिनि वैकुंठो दीर्घं स्वं सद्यगोंतिमः ॥ ५० ॥

«ພຣະອົງແມ່ນຄວາມຈິງ; ຜູ້ມີດວງຕາ; ຜູ້ທີ່ທັດສະນະບໍ່ຖືກຈໍາກັດດ້ວຍການເຫັນທົ່ວໄປ; ຜູ້ສ່ອງແສງແກ່ວາຈາ ແລະຫມວດສຽງ-ອັກສອນ. ໃນຄວາມຊຸ່ມ—ໃນຫຼັກການທີ່ເຮັດໃຫ້ຊຸ່ມ—ພຣະອົງແມ່ນ ໄວກຸນຖະ; ຜູ້ຍືນຍາວ; ສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງ; ແລະຜູ້ທີ່ການໄປຮອດແມ່ນທັນທີ ແລະສຸດທ້າຍ»។

Verse 51

निद्रा सचंद्रा कुर्वीत शिवार्णा मध्यदीपिनी । तारो मोक्षं च कुरुते नायं वर्णास्यदीपिनी ॥ ५१ ॥

ຈົ່ງປະກອບ “ນິດຣາ” ຄຽງກັບ “ຈັນດຣະ” (ດວງຈັນ); ພະຍາງຂອງ ສິວະ ແມ່ນຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ກາງ. ພະຍາງ “ຕາຣາ” ປະທານໂມກສະ; ມັນບໍ່ແມ່ນພຽງອັກສອນທີ່ໃຫ້ປາກສະຫວ່າງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 52

दीपिनीमंतरा बाला साधितापि न सिद्ध्यति । वागंत्यकामान् प्रजयेदरीणा क्षोभहेतवे ॥ ५२ ॥

ຖ້າຂາດ (ມົນຕຣາຊ່ວຍ) ດີປິນີ ແລ້ວ “ບາລາ” ແມ່ນຕໍ່ໃຫ້ຝຶກປະຕິບັດແລ້ວກໍບໍ່ສໍາເລັດ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ການອອກສຽງຜິດການ ຫຼືຜິດວິທີ ອາດກະຕຸ້ນສັດຕູ ແລະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມປັ່ນປ່ວນ.

Verse 53

कामवागंत्यबीजानि त्रैलोक्यस्य वशीकृतौ । कामांत्यवाणीबीजानि मुक्तये नियतो जपेत् ॥ ५३ ॥

ເພື່ອໃຫ້ໂລກທັງສາມຢູ່ໃນອຳນາດ ຄວນໃຊ້ມັນຕຣາພະຍາງພັນ (ບີຊະ) ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “ກາມ” ແລະ “ວາກ”; ແຕ່ເພື່ອມົກສະ (ການຫຼຸດພົ້ນ) ຜູ້ປະພຶດວິໄນຄວນສວດຊ້ຳມັນຕຣາບີຊະທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “ກາມ” ແລະ “ວານີ”.

Verse 54

पूजारंभे तु बालायास्त्रिविधानर्चयेद्गुरून् । दिव्यौघश्चैव सिद्धौघो मानवौघ इति त्रिधा ॥ ५४ ॥

ໃນຕອນເລີ່ມພິທີບູຊາ ສິດສະວັຍໜຸ່ມຄວນນະມັດສະການຄູບາອາຈານແບບສາມປະການ: ສາຍທິບ (Divyaugha), ສາຍສິດທະ (Siddhaugha), ແລະ ສາຍມະນຸດ (Mānavaugha) — ແບ່ງເປັນສາມພາກ.

Verse 55

परप्रकाशः परमे शानः परशिवस्तथा । कामेश्वरस्ततो मोक्षः षष्ठः कामोऽमृतोंऽतिमः ॥ ५५ ॥

ພຣະອົງແມ່ນແສງສູງສຸດ; ແມ່ນອົງເຈົ້າສູງສຸດ; ແລະເປັນຊິວະຜູ້ຢູ່ເຫນືອໂລກ (Paraśiva). ພຣະອົງແມ່ນ Kāmeśvara; ຕໍ່ມາ (ແມ່ນນາມ) Mokṣa. ອັນທີຫົກແມ່ນ Kāma, ແລະອັນສຸດທ້າຍແມ່ນ Amṛta (ນ້ຳອະມະຕະ/ຄວາມອະມະຕະ).

Verse 56

एते दप्तैव दिव्यौघा आनन्दपदपश्चिमाः । ईशानाख्यस्तत्पुरुषोऽघोराख्योवामदेवकः ॥ ५६ ॥

ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສາຍທິບທັງຫ້າແທ້ໆ ທີ່ສິ້ນສຸດຢູ່ໃນສະຖານະແຫ່ງອານັນທະ (ຄວາມປິຕິ): Īśāna, Tatpuruṣa, Aghora, Vāmadeva (ພ້ອມກັບອົງທີຫ້າ Sadyojāta).

Verse 57

सद्योजात इमे पंच सिद्धौधाख्याः स्मृता मुने । मानवौघाः परिज्ञेयाः स्वगुरोः सम्प्रदायतः ॥ ५७ ॥

ໂອ ມຸນີ, ຫ້າປະການນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນກຸ່ມ Siddhaugha ແລະຖືກເອີ້ນວ່າ “Sadyojāta” (ປາກົດໃໝ່). ສ່ວນສາຍຄູອາຈານມະນຸດ (Mānavaugha) ພຶງຮູ້ໄດ້ຈາກສຳປຣະດາຍະທີ່ສືບຕໍ່ມາຈາກກູຣູຂອງຕົນ.

Verse 58

नवयोन्यात्मके यन्त्रे विलिखेन्मध्ययोनितः । प्रादक्षिण्येन बीजानि त्रिवारं साधकोत्तमः ॥ ५८ ॥

ໃນຍັນຕຣາທີ່ປະກອບດ້ວຍ «ໂຍນີ» ເກົ້າສ່ວນ ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ຍິ່ງຄວນຈາລຶກພະຍາງຄໍາພັນທຸ (ບີຈະ) ສາມເທື່ອ ເລີ່ມຈາກໂຍນີກາງ ແລ້ວໄປຕາມທິດວົງຂວາ (ຕາມເຂັມນາລິກາ).

Verse 59

त्रींस्त्रीन्वर्णांस्तु गायत्र्या अष्टपत्रेषु संलिखेत् । बहिर्मातृकयाऽवेष्ट्य तद्बहिर्भूपुरद्वयम् ॥ ५९ ॥

ໃຫ້ຈາລຶກໃນກີບດອກທັງແປດ ພະຍາງຂອງຄາຍະຕຣີ ຊຸດລະສາມພະຍາງ; ຈາກນັ້ນຫໍ້ລ້ອມດ້ານນອກດ້ວຍ «ມາຕຣິກາ» (ອັກສອນທັງປວງ) ແລະດ້ານນອກອີກ ໃຫ້ຂີດບູປຸຣະສອງຊັ້ນ (ສີ່ຫຼ່ຽມກອບຄູ່).

Verse 60

कामबीजलसत्कोण व्यतिभिन्नं परस्परम् । पत्रे त्रैपुरमाख्यातं जपसंपातसाधितम् ॥ ६० ॥

ສາມຫຼ່ຽມອັນສະຫວ່າງໄສ ອັນເກີດຈາກບີຈະ «ກາມະ» ທີ່ຕັດກັນແລະສອດປະສານກັນໄປມາ; ເມື່ອວາງໄວ້ໃນຮູບກີບດອກບົວ ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ໄຕປຸຣາ» ແລະຄວນປຸກເສີມດ້ວຍການຈະປະ (japa) ແລະພິທີສຳປາຕະ (saṃpāta).

Verse 61

बाहुना विधृते दद्याद्धनं कीर्तिं सुखं सुतान् । कामांते त्रिपुरा देवी विद्महे कविषं भहिम् ॥ ६१ ॥

ເມື່ອຖືຮັກສາໄວ້ດ້ວຍແຂນຢ່າງໝັ້ນຄົງ (ໝາຍເຖິງການປະຕິບັດຢ່າງແນ່ວແນ່) ມັນປະທານຊັບສິນ ຊື່ສຽງ ຄວາມສຸກ ແລະບຸດຫຼານ. ໃນທ້າຍແຫ່ງກາມະ (ເມື່ອຄວາມປາຖະໜາສົງບ) ພວກເຮົາຮູ້ຈັກ ທຣິປຸຣາ ເທວີ; ພວກເຮົາພິຈາລະນາພະລັງສະຫວ່າງໄສຂອງກະວີ-ຣິຊິ (kavi).

Verse 62

बकः खङ्गी समारूढः सनेत्रोऽग्निश्च धीमहि । तत्र क्लिन्ने प्रचोदांते यादित्येषा प्रकीर्तिता ॥ ६२ ॥

«ພວກເຮົາພິຈາລະນາ (dhīmahi) ບາກາ (ນົກກະສາ) ແລະຜູ້ຖືດາບຜູ້ຂຶ້ນຂີ່ (samārūḍha) ພ້ອມທັງໄຟທີ່ມີດວງຕາ. ໃນການນໍາໃຊ້ມັນຕຣານັ້ນ—ເມື່ອຖືກ ‘ເຮັດໃຫ້ຊຸ່ມ/ນຸ່ມ’—ແຮງກະຕຸ້ນໃຫ້ກະທໍາຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ; ນີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນຂອງອາທິຕຍະ (ຫຼັກພະອາທິດ)»

Verse 63

गायत्री त्रैपुरा सर्सिद्धिदा सुरसेविता । अथ लक्ष्म्यवतारोऽन्यः कीर्त्यते सिद्धिदो नृणाम् ॥ ६३ ॥

ກາຍະຕຣີ ຜູ້ຖືກນັບຖືວ່າ ຕຣິປູຣາ ປະທານສິດທິທຸກປະການ ແລະເທວະດາທັງຫຼາຍບູຊາ. ບັດນີ້ຈະກ່າວເຖິງອະວະຕາຣອື່ນຂອງພຣະລັກສະມີ ຜູ້ປະທານຄວາມສໍາເລັດແກ່ມະນຸດ.

Verse 64

वेदादिर्गिरिजा पद्मा मन्यथो हृदयं भृगुः । भगवति माहेश्वरी ङेन्तेऽन्नपूर्णे दहनांगना ॥ ६४ ॥

ເວດາເປັນປະຖົມຂອງນາງ; ກິຣິຈາ ແລະ ປັດມາ ເປັນຮູບພາບຂອງນາງ; ພຣຶກຸ ຖືກນັບເປັນດວງໃຈຂອງນາງ. ໂອ ພະຄະວະຕີ ມະເຫສະວະຣີ—ໂອ ອັນນະປູຣະນາ ຄູ່ຮັກຂອງອັກນິ—ຂໍໃຫ້ປະທັບຢູ່ເສມອໃນຖ້ອຍຄໍາ ແລະ ພິທີຂອງພວກເຮົາ.

Verse 65

प्रोक्ता विंशतिवर्णेयं विद्या स्याद्द्रुहिणो मुनिः । धृतिश्छंदोऽन्नपूर्णेशी देवता परिकीर्तिता ॥ ६५ ॥

ວິດຍານີ້ຖືກປະກາດວ່າມີ 20 ພະຍາງ. ຣຶສິ (ṛṣi) ຂອງມັນແມ່ນ ດຣຸຫິນະ (ພຣະພຣະຫມາ); ຉັນທະສ (chandas) ແມ່ນ ທຣຶຕິ; ແລະເທວະດາປະທານແມ່ນ ອັນນະປູຣະເນສີ (Annapūrṇā) ຕາມປະເພນີກ່າວໄວ້.

Verse 66

षड्दीर्घाढ्येन हृल्लेखाबीऽजेन स्यात्षडंगकम् । मुखनासाक्षिकर्णांसगुदेषु नवसु न्यसेत् ॥ ६६ ॥

ໃຊ້ພະຍາງບີຈະ (bīja) ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງດວງໃຈ ແລະປະກອບດ້ວຍສະຫຼະຍາວ 6 ປະການ ເພື່ອຈັດເປັນມັນຕຣາປະກອບ 6 ສ່ວນ (ṣaḍaṅga). ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດນະຍາສະ (nyāsa) ລົງໃນ 9 ຈຸດ—ປາກ, ດັງ, ຕາ, ຫູ, ບ່າ ແລະ ທະວານ.

Verse 67

पदानि नव तद्वर्णसंख्येदानीमुदीर्यते । भूमिचंद्रधरैकाक्षिवेदाब्धियुगबाहुभिः ॥ ६७ ॥

ມີຄໍາ 9 ຄໍາ; ບັດນີ້ຈະກ່າວຈໍານວນພະຍາງ/ອັກສອນຂອງມັນ ໂດຍໃຊ້ເລກຈໍາ (mnemonic): ແຜ່ນດິນ, ດວງຈັນ, ພູ, ໜຶ່ງ, ຕາ, ເວດາ, ມະຫາສະໝຸດ, ຍຸກ, ແຂນ.

Verse 68

पदसंख्यामिता वर्णैस्ततो ध्यायेत्सुरेश्वरीम् । स्वर्णाभांगां त्रिनयनां वस्त्रालंकारशोभिताम् ॥ ६८ ॥

ຈາກນັ້ນ ໂດຍໃຊ້ພະຍາງທີ່ວັດຕາມຈໍານວນຂາຂອງສັນທະລັກ ຄວນເຮັດສະມາທິຕໍ່ພຣະນາງ ສຸເຣສະວະຣີ—ຜູ້ເປັນອົງອະທິປະໄຕແຫ່ງເທວະດາ; ກາຍສີຄໍາ ມີຕາສາມ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງແລະເຄື່ອງປະດັບ।

Verse 69

भूरमासं युतां देवीं स्वर्णामत्रकरांबुजाम् । लक्षं जपोऽयुतं होमो घृताक्तचरुणा तथा ॥ ६९ ॥

ຄວນບູຊາພຣະນາງເຕັມໜຶ່ງເດືອນ ໂດຍຄິດພິຈາລະນາວ່າ ພຣະຫັດດັ່ງດອກບົວ ຖືພາຊະນະຄໍາ; ແລະເຮັດຈະປະມັນຕຣາ ໑ ລັກ (ແສນ) ຄັ້ງ ພ້ອມທັງຮໍມະ ໑໐,໐໐໐ ຄັ້ງ ດ້ວຍເຂົ້າບູຊາທາດ້ວຍເນີຍໃສ (ກີ).

Verse 70

जयादिनवशक्तयाढ्ये पीठे पूजा समीरिता । त्रिकोणा वेदपत्राष्टपत्रषोडशपत्रके ॥ ७० ॥

ການບູຊາໄດ້ຖືກກໍານົດໃຫ້ເຮັດເທິງພີຖະ (pīṭha) ທີ່ອຸດົມດ້ວຍພະລັງ ໙ ປະການ ເລີ່ມຈາກ ຈະຍາ (Jayā); ພີຖະນັ້ນເປັນຮູບສາມຫຼ່ຽມ ແລະຈັດເປັນຊຸດກີບດອກບົວ—ກີບວິດາ, ແປດກີບ, ແລະສິບຫົກກີບ।

Verse 71

भूपुरेण युते यंत्रे प्रदद्यान्मायया मनुम् । अग्न्यादिकोणत्रितये शिववाराहमाधवान् ॥ ७१ ॥

ໃນຢັນຕຣະ (yantra) ທີ່ມີພູປຸຣະ (bhūpura) ເປັນສີ່ຫຼ່ຽມລ້ອມຮອບ ຄວນວາງມັນຕຣາ ໂດຍອາໄສວິທີມາຍາ (māyā) ຕາມພິທີ; ແລະໃນຊຸດສາມຫຼ່ຽມສາມຊັ້ນ ເລີ່ມຈາກມຸມອັກນີ (Agni) ຄວນສະຖາປະນາ ພຣະສິວະ, ວາຣາຫະ, ແລະ ມາທະວະ (Mādhava).

Verse 72

अचर्ययेत्स्वस्वमंत्रैस्तु प्रोच्यंते मनवस्तु ते । प्रणवो मनुचन्द्राढ्यं गगनं हृदयं शिवा ॥ ७२ ॥

ຄວນໄດ້ຮັບການຊີ້ນໍາຈາກອາຈານ ໂດຍມັນຕຣາຂອງຕົນແຕ່ລະຄົນ; ດັ່ງນັ້ນ ‘ມະນຸ’ ເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງຖືກປະກາດ. ປຣະນະວະ (Oṁ) ແມ່ນມັນຕຣາ; ພຣະສິວະຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາ ແມ່ນມະນຸ; ຟ້າເປັນອາສນະ; ແລະຫົວໃຈເປັນທີ່ສະຖິດ—ໃຫ້ພິຈາລະນາ ສິວາ (Śivā) ພະລັງອັນມົງຄຸນ ຢູ່ໃນນັ້ນ।

Verse 73

मारुतः शिवमंत्रोऽयं सप्तार्णः शिवपूजने । वाराहनारायणयोर्मंत्रौ पूर्वमुदीरयेत् ॥ ७३ ॥

ໃນພິທີບູຊາພຣະສິວະ ມັນຕຣາພຣະສິວະ 7 ພະຍາງນີ້ ເອີ້ນວ່າ «ມາຣຸຕະ» (ລົມ) ມັນຕຣາ. ກ່ອນນັ້ນ ຄວນສະດຸດມັນຕຣາຂອງວະຣາຫະ ແລະ ນາຣາຍະນະ ກ່ອນເສຍກ່ອນ.

Verse 74

षडंगानि ततोऽभ्यर्च्य वामे दक्षे धरां रमाम् । यजेत्स्वस्वमनुभ्यां तु तावुच्येते मुनीश्वर ॥ ७४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໄດ້ບູຊາອົງປະກອບຍ່ອຍ 6 ປະການໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລ້ວບູຊາ ທະຣາ ຢູ່ຂ້າງຊ້າຍ ແລະ ຣະມາ ຢູ່ຂ້າງຂວາ ດ້ວຍມັນຕຣາຂອງຕົນເອງ. ໂອ້ ຈອມມຸນີ, ສອງອົງນີ້ຖືກກໍານົດໄວ້ດັ່ງນີ້.

Verse 75

अन्नं मह्यन्नमित्युक्त्वा मे देह्यन्नाधिपोर्णकाः । नयेममन्नं प्राणांते दापयानलसुंदरी ॥ ७५ ॥

ເວົ້າວ່າ «ອາຫານ—ຂໍອາຫານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ» ໂອ້ ຜູ້ຕິດຕາມຂອງຈອມແຫ່ງອາຫານ, ຈົ່ງນໍາອາຫານນີ້ມາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໃນວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງຊີວິດ; ແລະຂໍໃຫ້ນາງຜູ້ງາມແຫ່ງໄຟ (ໄຟຍ່ອຍອາຫານ) ຮັບແລະກິນມັນ.

Verse 76

द्वाविंशत्यक्षरो मंत्रो भूमीष्टौ भूमिसंपुटः । लक्ष्मीष्टौ श्रीपुटो विप्र स्नृतिर्लभनुचंद्रयुक् ॥ ७६ ॥

ໂອ້ ພຣາຫມັນ, ມັນຕຣານີ້ມີ 22 ພະຍາງ. ມັນເອີ້ນວ່າ «ພູມີອິດຖາ» ແລະຖືກຫໍ່ຫຸ້ມໃນ «ພູມິ-ສຳປຸຕ»; ອີກທັງເອີ້ນວ່າ «ລັກສະມີອິດຖາ» ແລະຫໍ່ຫຸ້ມໃນ «ສຣີ-ປຸຕ». ຖືກຈື່ຈໍາວ່າມັນປະກອບດ້ວຍ «ລະພະນຸ» ແລະ «ຈັນທຣະ».

Verse 77

भुवो बीजमिति प्रोक्तं श्रीबीजं प्रागुदाहृतम् । मंत्रादिस्थचतुर्बीजपूर्विकाः परिपूजयेत् ॥ ७७ ॥

«ພູວະຫ໌» ຖືກກ່າວວ່າເປັນບີຈະ (ພະຍາງເມັດ), ແລະ ບີຈະແຫ່ງສຣີ (Śrī-bīja) ກໍໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວກ່ອນໜ້າ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ໂດຍເລີ່ມຈາກບີຈະ 4 ຕົວທີ່ວາງໄວ້ຕົ້ນມັນຕຣາ ແລະອົງປະກອບອື່ນໆ.

Verse 78

शक्तीश्चतस्रो वेदास्रे परा च भुवनेश्वरी । कमला सुभगा चति ब्राह्म्याद्या अष्टपत्रगाः ॥ ७८ ॥

ທີ່ຈຸດ «ເວດ» ມີສັກຕິ 4 ປະການ: ປາຣາ ແລະ ພູວະເນສະວະຣີ, ພ້ອມດ້ວຍ ກະມະລາ ແລະ ສຸພະກາ. ນາງເຫຼົ່ານີ້ ເລີ່ມຈາກ ບຣາຫມີ ສະຖິດຢູ່ເທິງດອກບົວ 8 ກີບ.

Verse 79

षोडशारे स्मृते चव मानदातुष्टिपुष्टयः । प्रीती रतिर्ह्नीः श्रीश्चापि स्वधा स्वाहा दशम्यथ ॥ ७९ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາຈັກ 16 ກ້ານ ຈະມີອຳນາດປົກຄອງ: ມານະດາ, ຕຸດສະຕິ, ປຸດສະຕິ, ປຣີຕິ, ຣະຕິ, ຮຣີ, ແລະ ສຣີ; ແລ້ວຍັງມີ ສະວະທາ ແລະ ສະວາຫາ ດ້ວຍ.

Verse 80

ज्योत्स्ना हैमवती छाया पूर्णिमा संहतिस्तथा । अमावास्येति संपूज्या मंत्रेशे प्राणपूर्विका ॥ ८० ॥

«ຈົດສະນາ», «ໄຮມະວະຕີ», «ຊາຍາ», «ປູນນິມາ», «ສັງຫະຕິ» ແລະ «ອະມາວາສະຍາ»—ເຫຼົ່ານີ້ພຶງບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນໃນພຣະເຈົ້າແຫ່ງມັນຕຣາ ໂດຍຖວາຍປຣານ (ລົມຫາຍໃຈ) ກ່ອນ.

Verse 81

भूपुरे लोकपालाः स्युस्तदस्त्राणि तदग्रतः । इत्थं जपादिभिः सिद्धे मंत्रेऽस्मिन्धनसंचयैः ॥ ८१ ॥

ໃນພູປຸຣະ (ກອບສີ່ຫຼ່ຽມດ້ານນອກຂອງຍັນຕຣາ) ຄວນຈັດວາງລົກປາລາ ຜູ້ພິທັກທິດທັງຫຼາຍ ແລະວາງອາວຸດຂອງພວກເຂົາໄວ້ຂ້າງໜ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຈະປະ (japa) ແລະວິທີປະກອບອື່ນໆ ເມື່ອມັນຕຣານີ້ສຳເລັດ ຈະເປັນທາງໃຫ້ສະສົມຊັບສົມບັດ.

Verse 82

कुबेरसदृशो मंत्री जायते जनवंदितः । अथ लक्ष्म्यवतारोऽन्यः कीर्त्यते मुनिसत्तम ॥ ८२ ॥

ລັດຖະມົນຕີຜູ້ໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ມີຄວາມຮັ່ງມີດຸດຄູເບຣະ ແລະໄດ້ຮັບການນັບຖືຈາກປະຊາຊົນ. ບັດນີ້ ໂອ ມຸນິສັດຕະມະ, ຈະກ່າວເຖິງອະວະຕາຣອື່ນຂອງພຣະນາງລັກສະມີ.

Verse 83

प्रणवः शांतिररुणाक्रियाढ्याचन्द्रभूषिताः । बगलामुखसर्वांते इंधिकाह्रादिनीयुता ॥ ८३ ॥

«ປຣະນະວະ» ແລະ «ສານຕິ»; «ອະຣຸນາ» ອຸດົມດ້ວຍພິທີກຳ; «ຈັນທຣະພູສິຕາ» ປະດັບດ້ວຍດວງຈັນ; ແລະພະລັງທີ່ປິດທ້າຍທຸກສິ່ງດ້ວຍ «ບະກະລາມຸຂີ»—ພ້ອມ «ອິນທິກາ» ແລະ «ຮຣາດິນີ»—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມຮູບທີ່ຖືກນັບໄວ້ທີ່ນີ້।

Verse 84

पीताजरायुक्प्रतिष्ठा पुनर्दीर्धोदसंयुता । वाचं मुखं पदं स्तंभयांते जिह्वापदं वदेत् ॥ ८४ ॥

ຕັ້ງຢູ່ເທິງຖານຮອງຄ້າຍເຢື່ອບາງສີເຫຼືອງ ແລະອີກຄັ້ງມີຄວາມຊຸ່ມຊື່ນໄຫຼຍາວ; ຖ້ອຍຄຳທີ່ມີປາກເປັນທີ່ຕັ້ງ ຖືກກັ້ນໄວ້; ແລ້ວພຶງເວົ້າສຽງ/ຂັ້ນທີ່ອາໄສລີ້ນ (jihvā-pada).

Verse 85

कीलयेति च बुद्धिं विनाशयांते स्वबीजकम् । तारोऽग्निसुंदरी मंत्रो बगलायाः प्रकीर्तितः ॥ ८५ ॥

(ມັນຕຣະ) ປະກອບດ້ວຍຄຳອອກສຽງ «kīlaya» ແລະວະລີ «ທຳລາຍປັນຍາ» ພ້ອມກັບພະຍາງຄ໌ເມັດ (bīja) ຂອງຕົນ. ນີ້ຖືກປະກາດເປັນມັນຕຣະຂອງ ບະກະລາ—ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «Tāro’gnisundarī».

Verse 86

मुनिस्तु नारदश्छदो बृहती बगलामुखी । देवता नेत्रपंचेषुनवपंचदिगर्णकैः ॥ ८६ ॥

ຣິສິ (ຜູ້ເຫັນມັນຕຣະ) ແມ່ນ ນາຣະດະ; ຉັນທັສ (ສຳນວນສັນທະ) ແມ່ນ ບຣະຫະຕີ; ເທວະຕາ ແມ່ນ ບະກະລາມຸຂີ. (ມັນຕຣະ) ພຶງຈັດ/ສວດດ້ວຍ «ຕາ» ຫ້າ, ເກົ້າ, ຫ້າ, ທິດທັງຫຼາຍ ແລະພະຍາງຄ໌ (arṇa).

Verse 87

अंगानि कल्पयित्वा च ध्यायेत्पीताम्बरां ततः । स्वर्णासनस्थां हेमाभां स्तंभिनीमिंदुशेखराम् ॥ ८७ ॥

ເມື່ອຈັດວາງອະວະອົງປະກອບ ແລະຕຳແໜ່ງຂອງມັນໃນໃຈແລ້ວ, ຈຶ່ງພຶງພິຈາລະນາພຣະເທວີນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ—ປະທັບເທິງບັນລັງຄຳ, ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຄຳ, ເປັນພະລັງຜູ້ທຳໃຫ້ນິ່ງຕິດ (Stambhinī), ແລະມີດວງຈັນເປັນມົງກຸດ.

Verse 88

दधतीं मुद्गरं पाशं वज्रं च रसनां करैः । एवं ध्यात्वाजपेल्लक्षमयुतं चंपकोद्भवैः ॥ ८८ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງ (ເທວີ) ຜູ້ຖື ມຸດກະຣະ (ຄ້ອນ), ປາຊະ (ບ່ວງ/ເຊືອກຜູກ), ວັຊຣະ (ສາຍຟ້າ), ແລະ ຣະສະນາ (ລີ້ນ) ໃນພະຫັດ; ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດຈະປະ ໑໐໐,໐໐໐ ແລະ ໑໐,໐໐໐ ຄັ້ງ ໂດຍໃຊ້ດອກຈຳປາກະ (campaka)។

Verse 89

कुसुमैर्जुहुयात्पीठे बालायाः पूजयेदिमाम् । चंदनागुरुचंद्राद्यैः पूजार्थं यंत्रमालिखेत् ॥ ८९ ॥

ໃນພີຖະ (ບ່ອນປູຊາ) ຈົ່ງຖວາຍເຄື່ອງບູຊາເປັນໄຟບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະ ບູຊາ (ເທວີ) ບາລາ (Bālā) ນີ້. ເພື່ອການບູຊາ ຈົ່ງວາດຢັນຕຣະ ດ້ວຍຈັນທະນາ, ອະກະຣູ (agaru), ກາມຟໍ (camphor) ແລະ ຂອງຫອມອື່ນໆ.

Verse 90

त्रिकोणषड्दलाष्टास्रषोडशारे यजेदिमाम् । मंगला स्तंभिनी चैव जृंभिणी मोहिनी तथा ॥ ९० ॥

ຈົ່ງບູຊານາງໃນຢັນຕຣະທີ່ມີ ສາມຫຼ່ຽມ, ດອກບົວ 6 ກີບ, ຮູບ 8 ມຸມ, ແລະ ລໍ້ 16 ກ້ານ. (ນາງຖືກເຊີນ) ເປັນ ມັງກະລາ, ແລະຍັງເປັນ ສະຕັມພິນີ, ຈຣຶມພິນີ, ແລະ ໂມຫິນີ.

Verse 91

वश्या चला बलाका च भूधरा कल्मषाभिधा । धात्री च कलना कालकर्षिणी भ्रामिकापि च ॥ ९१ ॥

“(ນາງຖືກເອີ້ນວ່າ) ວັຊຍາ, ຈະລາ, ບະລາກາ, ພູທະຣາ, ແລະ ກັລມະສາພິທາ; ອີກທັງ ທາຕຣີ, ກະລະນາ, ກາລະກາຣຊິນີ, ແລະ ພຣາມິກາ.”

Verse 92

मंदगापि च भोगस्था भाविका षोडशी स्मृता । भूगृहस्य चतुर्दिक्षु पूर्वादिषु यजेत्क्रमात् ॥ ९२ ॥

ມັນດະກາ, ໂພກະສະຖາ, ພາວິກາ, ແລະ ໂສດະສີ ກໍຖືກຈື່ຈຳ (ເປັນຮູບນາມ) ເຊັ່ນກັນ. ໃນ ພູຄຣຶຫະ (ພື້ນທີ່ພິທີ/ວິຫານດິນ) ຈົ່ງບູຊາພວກນາງຕາມສີ່ທິດ ໂດຍເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ຕາມລຳດັບ.

Verse 93

गणेशं बटुकं चापि योगिनीः क्षेत्रपालकम् । इंद्रादींश्च ततो बाह्ये निजायुधसमन्वितान् ॥ ९३ ॥

ພຶງຈັດວາງ ພຣະຄະເນຊ ແລະ ບະຕຸກ ພ້ອມທັງ ໂຍຄິນີ ແລະ ພຣະເຂດຕະປາລະກະ; ແລ້ວຈຶ່ງຈັດວາງພາຍນອກ ພຣະອິນທຣະ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ໃຫ້ຖືອາວຸດປະຈໍາຕົນ.

Verse 94

इत्थं सिद्धे मनौ मंत्री स्तंभयेद्देवतादिकान् । पीतवस्त्रपदासीनः पीतमाल्यानुलेपनः ॥ ९४ ॥

ເມື່ອມົນຕຣາສໍາເລັດດີແລ້ວ ຜູ້ປະກອບມົນຕຣາພຶງກະທໍາພິທີສະຕັມພະນະ (ການຢຸດນິ່ງ) ແກ່ເທວະຕາແລະອື່ນໆ; ນັ່ງເທິງຜ້າສີເຫຼືອງ ນຸ່ງຫົ່ມສີເຫຼືອງ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງມາລາສີເຫຼືອງກັບເຄື່ອງທາສີເຫຼືອງ.

Verse 95

पीतपुष्पैर्यजेद्देवीं हरिद्रोत्थस्रजा जपेत् । पीतां ध्यायन्भगवतीं पयोमध्येऽयुतं जपेत् ॥ ९५ ॥

ພຶງບູຊາພຣະເທວີດ້ວຍດອກໄມ້ສີເຫຼືອງ ແລະເຮັດຈະປະ (japa) ດ້ວຍພວງມາລາທີ່ເຮັດຈາກຂະມິ້ນ. ພ້ອມທັງພິຈາລະນາພຣະພະຄະວະຕີໃນຮູບສີເຫຼືອງ ພຶງສວດມົນຕຣາໜຶ່ງໝື່ນຄັ້ງ ໃນຂະນະນັ່ງຢູ່ກາງນ້ຳນົມ.

Verse 96

त्रिमध्वा ज्यतिलैर्होमो नॄणां वश्यकरो मतः । मधुरत्रितयाक्तैः स्यादाकर्षो लवर्णैर्ध्रुवम् ॥ ९६ ॥

ການບູຊາໄຟ (homa) ດ້ວຍ “ຂອງຫວານສາມຢ່າງ” ຮ່ວມກັບເນີຍໃສ (ghee) ແລະເມັດງາ ຖືກເຫັນວ່າເຮັດໃຫ້ຄົນຢູ່ໃນອໍານາດ. ເມື່ອປະສົມຂອງຫວານສາມຢ່າງ ຈະເກີດອໍານາດດຶງດູດ; ແລະເມື່ອໃຊ້ເກືອ ຜົນຈະໝັ້ນຄົງແນ່ນອນ.

Verse 97

तैलाभ्यक्तैर्निम्बपत्रैर्होमो विद्वेषकारकः । ताललोणहरिद्राभिर्द्विषां संस्तंभनं भवेत् ॥ ९७ ॥

ການບູຊາໄຟ (homa) ດ້ວຍໃບນີມທີ່ທານ້ຳມັນ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຊັງຊັງແລະຄວາມບາດໝາງ. ແລະໂດຍໃຊ້ເກືອຕານ (palmyra-salt) ກັບຂະມິ້ນ ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການສະຕັມພະນະ ແກ່ສັດຕູໃຫ້ຖືກຂັດຂວາງ.

Verse 98

आगारधूमं राजीश्च माहिषं गुग्गुलं निशि । श्मशाने पावके हुत्वा नाशयेदचिरादरीन् ॥ ९८ ॥

ໃນຍາມຄ່ຳ ຄວນນຳຂີ້ຄວັນຈາກເຮືອນ, ຣາຈີ (ເມັດມັດສະຕາດ), ຜະລິດຕະພັນຈາກຄວາຍ, ແລະ ຢາງກຸກກຸລຸ ຖວາຍເຂົ້າໄຟທີ່ປ່າຊ້າ; ດ້ວຍອາຫຸຕິນີ້ ຈະທຳລາຍສັດຕູໄດ້ໄວພົ້ນໄວ।

Verse 99

गरुतो गृध्रकाकानां कटुतैलं विभीतकम् । गृहधूमं चितावह्नौ हुत्वा प्रोच्चाटयेद्रिपून् ॥ ९९ ॥

ເມື່ອນຳຂົນປີກນົກແຮ້ ແລະ ນົກກາ, ນ້ຳມັນຮສເຜັດຂົມ, ໝາກວິພີຕະກະ (bahedā), ແລະ ຂີ້ຄວັນເຮືອນ ຖວາຍລົງໃນໄຟຈິຕາ, ກໍຈະຂັບໄລ່ສັດຕູດ້ວຍພິທີ proccāṭana ໄດ້।

Verse 100

दूवार्गुडूचीलाजान्यो मधुरत्रितयान्वितान् । जुहोति सोऽखिलान् रोगान् शमयेद्दर्शनादपि ॥ १०० ॥

ຜູ້ໃດຖວາຍໃນໄຟສັກສິດ ຫຍ້າດູຣວາ, ນ້ຳຕານກ້ອນ (jaggery), ກຸດູຈີ, ແລະ ເຂົ້າຄົ້ວ ພ້ອມດ້ວຍຂອງຫວານສາມປະການ; ຜູ້ນັ້ນຈະບັນເທົາໂລກໄພທັງປວງ, ແມ່ນແຕ່ເຫັນໜ້າກໍໃຫ້ໂລກສົງບົບ।

Verse 101

पर्वताग्रे महारण्ये नदीसंगे शिवालये । ब्रह्मचर्यरतो लक्षं जपेदखिलसिद्धये ॥ १०१ ॥

ທີ່ຍອດພູ, ໃນປ່າໃຫຍ່, ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳ, ຫຼື ໃນວິຫານພຣະສິວະ; ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະຫມະຈັນຍະ (brahmacarya) ຄວນຈັບມັນຕຣາໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນເທື່ອ ເພື່ອບັນລຸສິດທິທັງປວງ।

Verse 102

एक वर्णगवीदुग्धं शर्करामधुसंयुतम् । त्रिशतं मंत्रितं पीतं हन्याद्विषपराभवम् ॥ १०२ ॥

ນົມງົວຈາກງົວສີດຽວ ປົນນ້ຳຕານ ແລະ ນ້ຳເຜິ້ງ; ເມື່ອສະເຫຼີມພອນດ້ວຍມັນຕຣາ 300 ເທື່ອ ແລ້ວດື່ມ, ຈະທຳລາຍພິດແລະອຳນາດຮ້າຍຂອງພິດໄດ້।

Verse 103

श्वेतपालशकाष्ठेन रचिते रम्यपादके । अलक्तरंजिते लक्षं मन्त्रयेन्मनुनामुना ॥ १०३ ॥

ເທິງຖານວາງຕີນອັນງາມ ທີ່ເຮັດດ້ວຍໄມ້ śvetapālaśa ແລະທາດ້ວຍລາກສີແດງ ຄວນສວດມັນຕຣາດ້ວຍມະນຸນັ້ນ ໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນເທື່ອ ເພື່ອປະສິດທິພອນ।

Verse 104

तदारूढः पुमान् गच्छत्क्षणेन शतयोजनम् । पारदं च शिलां तालं पिष्टं मधुसमन्वितम् ॥ १०४ ॥

ເມື່ອຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຂຶ້ນນັ່ງເທິງນັ້ນ ຈະເດີນທາງໄດ້ຮ້ອຍໂຍຊະນະໃນພິບຕາດຽວ. ພາຣະດະ (mercury) ແລະຫີນ ແລະ tāla ບົດໃຫ້ລະອຽດ ປົນກັບນ້ຳເຜິ້ງ ແມ່ນຖືກກຳນົດໄວ້.

Verse 105

मनुना मन्त्रयेल्लक्षं लिंपेत्तेनाखिलां तनुम् । अदृश्यः स्यान्नृणामेष आश्चर्य्यं दृश्यतामिदम् ॥ १०५ ॥

ເມື່ອໄດ້ສວດມະນຸດ້ວຍມັນຕຣາຄົບໜຶ່ງແສນເທື່ອ ໃຫ້ລາກໄດ້ຮັບພະລັງ ແລ້ວທາໃຫ້ທົ່ວກາຍ; ຜູ້ນັ້ນຈະກາຍເປັນຜູ້ລ່ອງຫາຍ ບໍ່ປາກົດໃນສາຍຕາຄົນ—ຈົ່ງເບິ່ງຄວາມອັດສະຈັນນີ້.

Verse 106

षट्कोणं विलिखद्बीजं साध्यनामान्वितं मनोः । हरितालनिशाचूर्णैरुन्मत्तुरससंयुतैः ॥ १०६ ॥

ຄວນຂີດຮູບຫົກຫຼ່ຽມ ແລະຂຽນພະຍາງບີຈະ (bīja) ພ້ອມມັນຕຣາທີ່ມີນາມຂອງຜູ້ທີ່ປາດຖະໜາຈະສຳເລັດ, ໂດຍໃຊ້ຜົງຫຣິຕາລ (orpiment ສີເຫຼືອງ) ແລະຂະໝິ້ນ ປົນກັບນ້ຳຄັ້ນດັດຕູຣາ (thorn-apple).

Verse 107

शेषाक्षरैः समानीतं धरागेहविराजितम् । तद्यंत्रं स्थापितप्राणं पीतसूत्रेण वेष्टयेत् ॥ १०७ ॥

ເມື່ອຈັດຮຽງດ້ວຍອັກສອນທີ່ເຫຼືອໃຫ້ຄົບ ແລະໃຫ້ມັນສະຫວ່າງໄສເທິງດິນ ແລະໃນເຮືອນ, ແລ້ວຈຶ່ງຕິດຕັ້ງປຣານ (prāṇa) ໃຫ້ຍັນຕຣານັ້ນ ແລະພັນຫໍ່ດ້ວຍດ້າຍສີເຫຼືອງ.

Verse 108

भ्राम्यत्कुलालचक्रस्थां गृहीत्वा मृत्तिकां तथा । रचयेदृषभं रम्यं यंत्रं तन्मध्यतः क्षिपेत् ॥ १०८ ॥

ເອົາດິນເຜົາທີ່ວາງເທິງລໍ້ປັ້ນໝໍ້ທີ່ກໍາລັງໝຸນ ແລ້ວປັ້ນເປັນງົວອຶສະພະອັນງາມ ຈາກນັ້ນວາງຍັນຕຣາໄວ້ກາງຕົວມັນ।

Verse 109

हरितालेन संलिप्य वृषं प्रत्यहमर्चयेत् । स्तंभयेद्विद्विषां वाचं गतिं कार्यपरंपराम् ॥ १०९ ॥

ທາງົວດ້ວຍຮະຣິຕາລ (orpiment) ແລ້ວບູຊາທຸກມື້; ດ້ວຍນັ້ນຈະທໍາໃຫ້ຄໍາເວົ້າຂອງສັດຕູຖືກສະຕັມພະ ແລະຂັດຂວາງການເຄື່ອນໄຫວກັບລໍາດັບການກະທໍາຂອງເຂົາເຈົ້າ।

Verse 110

आदाय वामहस्तेन प्रेतभूस्थितकर्परम् । अंगारेण चितास्थेन तत्र यंत्रं समालिखेत् ॥ ११० ॥

ໃຊ້ມືຊ້າຍຢືດເອົາກະໂຫຼກທີ່ຢູ່ເທິງດິນອັນເກີດຈາກສົບ ແລ້ວໃຊ້ຖ່ານຈາກຈິຕາສົບ ຂຽນຍັນຕຣາໃຫ້ປະນີດລົງໃນນັ້ນ।

Verse 111

मंत्रितं निहितं भूमौ रिपूणां स्तंभयेद्गतिम् । प्रेतवस्त्रे लिखेद्यंत्रं अंगारेणैव तत्पुनः ॥ १११ ॥

ເມື່ອຖືກປະສິດທິດ້ວຍມົນຕຣາ ແລະຝັງໄວ້ໃນດິນ ມັນຈະສະຕັມພະການເຄື່ອນໄຫວຂອງສັດຕູ. ອີກຄັ້ງ ຄວນຂຽນຍັນຕຣາລົງໃນຜ້າຫໍ່ສົບ ໂດຍໃຊ້ຖ່ານຢ່າງດຽວ।

Verse 112

मंडूकवदने न्यस्येत्पीतसूत्रेण वेष्टितम् । पूजितं पीतपुष्पैस्तद्वाचं संस्तंभयेद्द्विषाम् ॥ ११२ ॥

ໃຫ້ນໍາໄປວາງໃນປາກກົບ ແລ້ວພັນດ້ວຍສາຍດ້າຍສີເຫຼືອງ. ເມື່ອບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ສີເຫຼືອງ ກ່າວກັນວ່າຈະເຮັດໃຫ້ຄໍາເວົ້າຂອງສັດຕູຖືກຕຶງຢຸດ।

Verse 113

यद्भूमौ भविता दिव्यं तत्र यंत्रं समालिखेत् । मार्जितं तद्द्विषां पात्रैर्दिव्यस्तम्भनकृद्भवेत् ॥ ११३ ॥

ໃນພື້ນດິນທີ່ຈະປະກອບພິທີອັນທິບ ຄວນຂີດຢັນຕຣາໃຫ້ຖືກຕ້ອງລະມັດລະວັງ. ເມື່ອຖູລ້າງດ້ວຍພາຊະນະຂອງສັດຕູ ມັນກາຍເປັນອຸປາຍທິບແຫ່ງສະຕັມພະນະ—ກັ້ນຂວາງອຳນາດອັນຮ້າຍ.

Verse 114

इन्द्रवारुणिकामूलं सप्तशो मनुमंत्रितम् । क्षिप्तं जले दिव्यकृतं जलस्तंभनकारकम् ॥ ११४ ॥

ເອົາຮາກອິນດຣະວາຣຸນິກາ ສະກົດດ້ວຍມະນຸມັນຕຣາ 7 ເທື່ອ ແລ້ວໂຍນລົງນ້ຳ ຈະເກີດຜົນທິບ ເຮັດໃຫ້ເກີດອຳນາດສະຕັມພະນະແຫ່ງນ້ຳ—ກັ້ນໃຫ້ນ້ຳຢຸດນິ່ງ.

Verse 115

किं बहूक्त्या साधकेन मन्त्रः सम्यगुपासितः । शत्रूणां गतिबुद्ध्यादेः स्तंभनो नात्र संशयः ॥ ११५ ॥

ຈະເວົ້າຫຍັງຫຼາຍອີກ? ເມື່ອຜູ້ປະຕິບັດ (ສາທະກະ) ບູຊາແລະອຸປາສະນາມັນຕຣາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກໍຍ່ອມເຮັດໃຫ້ການເຄື່ອນໄຫວ ປັນຍາ ແລະອື່ນໆຂອງສັດຕູຖືກສະຕັມພະນະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 116

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे यक्षिणीमन्त्रसाधननिरूपणं नाम षडशीतितमोऽध्यायः ॥ ८६ ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ບຣິຫັນ-ນາຣະດີຍະ ປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ (ປູຣະວະພາກ) ໃນນິທານໃຫຍ່ (ບຣິຫັດອຸປາຂະຍານ) ໃນປາດທີ 3 ບົດທີ 86 ຊື່ «ການອະທິບາຍວິທີປະຕິບັດມັນຕຣາຍັກຊິນີ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.