The Greatness of the Gaṅgā (Gaṅgāmāhātmya)

Verse 1

सूत उवाच । भगवद्भक्तिमाहात्म्यं श्रुत्वा प्रीतस्तु नारदः । पुनः पप्रच्छ सनकं ज्ञानविज्ञानपारगम् ॥ १ ॥

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງມະຫິມາແຫ່ງພັກຕິຕໍ່ພຣະພະຄະວານ ນາຣະດະກໍປິຕິຍິນດີ ແລະໄດ້ຖາມຊ້ຳອີກຕໍ່ສະນະກະ ຜູ້ຂ້າມຝັ່ງແຫ່ງຍານະແລະວິຍານະແລ້ວ।

Verse 2

नारद उवाच । क्षेत्राणामुत्तमं क्षेत्रं तीर्थानां च तथोत्तमम् । परया दयया तथवं ब्रूहिं शास्त्रार्थपारग ॥ २ ॥

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ຊໍານານໃນອັດຖະແຫ່ງຄໍາສອນ, ດ້ວຍຄວາມເມດຕາອັນສູງສຸດ ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍ—ໃນບັນດາເຂດສັກສິດ (ເກສະຕຣະ) ເຂດໃດດີທີ່ສຸດ, ແລະໃນບັນດາທີ່ທ່ອງທ່ຽວບຸນ (ຕີຣະຖະ) ທີ່ໃດເປັນສູງສຸດ?

Verse 3

सनक उवाच । शुणु ब्रह्मन्तरं गुह्यं सर्वसंपत्करं परम् । दुःस्वन्पनाशनं पुण्यं धर्म्यं पापहरं शुभम् ॥ ३ ॥

ສະນະກະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງຄໍາສອນລັບລຶກພາຍໃນແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ—ອັນສູງສຸດ ແລະໃຫ້ຄວາມຮັ່ງມີທຸກປະການ; ມັນທໍາລາຍຝັນຮ້າຍ, ເປັນບຸນ ເປັນທາງທຳ, ກໍາຈັດບາບ ແລະເປັນມົງຄຸນ।

Verse 4

श्रोतव्यं मुनिभिर्नित्यं दुष्टग्रहनिवारणम् । सर्वरोगप्रशमनमायुर्वर्ध्दनकारणम् ॥ ४ ॥

ຄໍາສອນນີ້ ບັນດາມຸນີຄວນຟັງເປັນນິດ; ມັນປ້ອງກັນອິດທິພົນຮ້າຍຂອງດາວເຄາະ, ບັນເທົາໂລກທັງປວງ, ແລະເປັນເຫດໃຫ້ອາຍຸຍືນຂຶ້ນ।

Verse 5

क्षेत्राणामुत्तमं क्षेत्रं तीर्थानां च तथोत्तमम् । गङ्गायमुनयोर्योगं वदन्ति परमर्षयः ॥ ५ ॥

ໃນບັນດາເຂດສັກສິດ ນີ້ແມ່ນເຂດທີ່ສູງສຸດ; ໃນບັນດາຕີຣຖະສໍາລັບຈາລິກະທໍາ ກໍສູງສຸດເຊັ່ນກັນ—ບັນດາລິສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກ່າວວ່າ ແມ່ນຈຸດບັນຈົບຂອງຄົງຄາ ແລະ ຢະມຸນາອັນບໍລິສຸດ।

Verse 6

सितासितोदकं तीर्थं ब्रह्माद्याः सर्वदेवताः । मुनयो मनवश्चैव सेवन्ते पुण्यकाङ्क्षिणः ॥ ६ ॥

ທີ່ຕີຣຖະຊື່ «ສິຕາສິຕະໂອດະກະ» ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ—ແທ້ຈິງແລ້ວເທວະທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍມຸນີ ແລະ ມະນຸ ພາກັນໄປບໍລິການ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາບຸນກຸສົນ।

Verse 7

गङ्गा पुण्यनदी ज्ञेया यतो विष्णुपदोद्भवा । रविजा यमुना ब्रह्मंस्तयोर्योगः शुभावहः ॥ ७ ॥

ຄົງຄາຄວນຮູ້ວ່າເປັນແມ່ນ້ໍາບຸນອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ເພາະເກີດຈາກພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ. ແລະ ຢະມຸນາເກີດຈາກພຣະອາທິດ ໂອ ພຣາຫມະນ; ການບັນຈົບຂອງທັງສອງນັ້ນນໍາພາຄວາມມົງຄຸນ ແລະ ຄວາມດີງາມ।

Verse 8

स्मृतार्तिनाशिनी गङ्गा नदीनां प्रवरा मुने । सर्वपापक्षयकरी सर्वोपद्रवनाशिनी ॥ ८ ॥

ໂອ ມຸນີ, ຄົງຄາ—ເປັນແມ່ນ້ໍາທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາແມ່ນ້ໍາ—ເມື່ອລະລຶກເຖິງກໍທໍາລາຍຄວາມທຸກ; ນາງກໍາຈັດບາບທັງປວງ ແລະ ລົບລ້າງໄພພິບັດທຸກຢ່າງ।

Verse 9

यानि क्षेत्राणि पुण्यानि समुद्रान्ते महीतले । तेषां पुण्यतमं ज्ञेयं प्रयागाख्यं महामुने ॥ ९ ॥

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ໃນບັນດາເຂດບຸນອັນສັກສິດທັງຫມົດໃນແຜ່ນດິນ ທີ່ຖືກທະເລເປັນຂອບເຂດ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ທີ່ມີບຸນສູງສຸດແມ່ນສະຖານທີ່ຊື່ «ປຣະຍາກ» (Prayāga).

Verse 10

इयाज वेधा यज्ञेन यत्र देवं रमापतिम् । तथैव मुनयः सर्वे चक्रश्च विविधान्मखान् ॥ १० ॥

ທີ່ນັ້ນ ພຣະຜູ້ສ້າງ (ເວທາ) ໄດ້ບູຊາພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນສະຫວາມີຂອງ ຣາມາ (ລັກສະມີ) ດ້ວຍພິທີຍັດຍະ; ແລະບັນດາມຸນີທັງປວງກໍໄດ້ປະກອບມະຄະຫຼາຍປະເພດເຊັ່ນກັນ।

Verse 11

सर्वतीर्थाभिषेकाणि यानि पुण्यानि तानि वै । गङ्गाबिन्द्वभिषेकस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ११ ॥

ບຸນກຸສົນຈາກການອາບນ້ຳຫຼືອະພິເສກໃນຕີຣະຖະອັນສັກສິດທັງປວງ ແມ່ນມີຈິງ; ແຕ່ກໍບໍ່ເທົ່າແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງສ່ວນສິບຫົກ ຂອງບຸນຈາກການອະພິເສກດ້ວຍຢອດນ້ຳຄັ້ງດຽວຂອງຄົງຄາ।

Verse 12

गङ्गा गङ्गेति यो ब्रूयाद्योजनानां शते स्थितः । सोऽपि मुच्येत पापेभ्यः किमु गङ्गाभिषेकवान् ॥ १२ ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຢູ່ໄກເຖິງຮ້ອຍໂຢຊະນາ ຖ້າເພີຍແຕ່ເວົ້າວ່າ “ຄົງຄາ, ຄົງຄາ” ກໍພົ້ນຈາກບາບ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກເທົ່າໃດ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ອາບຫຼືຮັບອະພິເສກດ້ວຍນ້ຳຄົງຄາ!

Verse 13

विष्णुपादोद्भवा देवी विश्वेश्वरशिरः स्थिता । संसेव्या मुनिभिर्देवः किं पुनः पामरैर्जनै ॥ १३ ॥

ໂອ ເທວີ, ນາງຜູ້ເກີດຈາກພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ ແລະສະຖິດຢູ່ເທິງສີສະຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ຍັງໄດ້ຮັບການບໍລິການບູຊາຈາກມຸນີທັງຫຼາຍ; ແລ້ວຈະຍິ່ງຄວນໃຫ້ຊາວບ້ານທົ່ວໄປນັບຖືພຽງໃດ!

Verse 14

यत्सैकतं ललाटे तु ध्रियते मनुजोत्तमैः । तत्रैव नेत्रं विज्ञेयं विध्यर्द्धाधः समुज्ज्वलत् ॥ १४ ॥

ເຄື່ອງໝາຍຕິລະກະຈາກດິນ/ຊາຍອັນສັກສິດ ທີ່ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດສຸດສວມໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກ—ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ຄວນຮູ້ວ່າເປັນ “ດວງຕາທິບ” ສ່ອງສະຫວ່າງຈ້າ ຢູ່ສູງກວ່າແນວຄິ້ວປະມານຄື່ງມາດຕາ।

Verse 15

यन्मज्जनं महापुण्यं दुर्लभं त्रिदिवौकसाम् । सारूप्यदायकं विष्णोः किमस्मात्कथ्यते परम ॥ १५ ॥

ການດຳນ້ຳຢູ່ສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ເປັນບຸນໃຫຍ່ຢ່າງຍິ່ງ ຫາຍາກແມ່ນແຕ່ສຳລັບຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ ແລະຍັງປະທານສາຣູປະ—ຄວາມຄ້າຍຄືພຣະວິດສະນຸ। ຈະມີສິ່ງໃດສູງສຸດກວ່ານີ້ໃຫ້ກ່າວອີກ?

Verse 16

यत्र स्नाताः पापिनोऽपि सर्वपापविवर्जिताः । महद्विमानमारूढाः प्रयान्ति परमं पदम् ॥ १६ ॥

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຄົນບາບ ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳແລ້ວ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ຂຶ້ນສູ່ວິມານອັນໃຫຍ່ ແລ້ວເດີນທາງໄປຫາພຣະບົດສູງສຸດ।

Verse 17

यत्र स्नाता महात्मानः पितृमातृकुलानि वै । सहस्राणि समुद्धृत्य विष्णुलोके व्रजन्ति वै ॥ १७ ॥

ບ່ອນໃດທີ່ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່—ຜູ້ມີພັກຕິ—ໄດ້ອາບນ້ຳ ພວກເຂົາຍົກກູ້ຕະກູນຝ່າຍພໍ່ແລະຝ່າຍແມ່ໄດ້ເປັນພັນໆ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸແທ້ໆ.

Verse 18

स स्नातः सर्वतीर्थेषु यो गङ्गां स्मरति द्विज । पुण्यक्षेत्रेषु सर्वेषु स्थितवान्नात्र संशयः ॥ १८ ॥

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຜູ້ໃດລະລຶກເຖິງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ຜູ້ນັ້ນເທົ່າກັບໄດ້ອາບນ້ຳໃນທຸກຕີຣະຖານສັກສິດ; ແລະໄດ້ຢືນຢູ່ໃນທຸກພື້ນທີ່ບຸນທັງປວງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 19

यत्र स्नातं नरं दृष्ट्वा पापोऽपि स्वर्गभूमिभाक् । मदङ्गस्पर्शेमात्रेण देवानामाधिपो भवेत् ॥ १९ ॥

ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຄົນບາບ ເພີງແຕ່ເຫັນຄົນທີ່ໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ກໍກາຍເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ສະຫວັນ; ແລະເພີງແຕ່ສຳຜັດກາຍຂອງຂ້ອຍ ຜູ້ນັ້ນອາດເປັນຈອມເທວະໄດ້.

Verse 20

तुलसीमूलसंभूता द्विजपादोद्भवा तथा । गङ्गोद्भवा तु मृल्लोकान्नयत्यच्युतरूपताम् ॥ २० ॥

ດິນສັກສິດທີ່ເກີດຈາກຮາກຕຸລະສີ, ດິນທີ່ເກີດຈາກຝາຕີນຂອງພຣະພຣາຫມັນ, ແລະໂດຍພິເສດດິນທີ່ເກີດຈາກແມ່ນ້ຳຄັງຄາ—ດິນນີ້ນຳຜູ້ຄົນໃນໂລກໄປສູ່ສະພາບເປັນດັ່ງອຈຍຸຕ (ພຣະວິສນຸ)។

Verse 21

गङ्गा च तुलसी चैव हरिभक्तिरचञ्चला । अत्यन्तदुर्ल्लभा नॄणां भक्तिर्द्धर्मप्रवक्तरि ॥ २१ ॥

ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, ຕຸລະສີ, ແລະພັກຕິອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວຕໍ່ພຣະຫຣິ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງສຳລັບມະນຸດ; ແລະພັກຕິຕໍ່ຄູຜູ້ປະກາດທຳມະກໍຫາຍາກຫຼາຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 22

सद्धर्मवक्तुः पदसंभवां मृदं गङ्गोद्भवां चैव तथा तुलस्याः । मूलोद्भवां भक्तियुतो मनुष्यो धृत्वा शिरस्येति पदं च विष्णोः ॥ २२ ॥

ມະນຸດຜູ້ມີພັກຕິ ຄວນນຳດິນສັກສິດຈາກຮອຍຕີນຂອງຜູ້ປະກາດສັດທຳ, ດິນທີ່ເກີດຈາກແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, ແລະດິນຈາກຮາກຕຸລະສີ ວາງໄວ້ເທິງສີສະ—ແລ້ວຈຶ່ງເຖິງສະຖານະ/ພຣະທີ່ຢູ່ຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 23

कदा यास्याम्यहं गङ्गां कदा पश्यामि तामहम् । वाञ्च्छत्यपि च यो ह्येवं सोऽपि विष्णुपदं व्रजेत् ॥ २३ ॥

“ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈະໄປຫາແມ່ນ້ຳຄັງຄາ? ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນນາງ?” ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຢ່າງນີ້ກໍຍັງໄປເຖິງພຣະບົດຂອງພຣະວິສນຸໄດ້।

Verse 24

गङ्गाया महिमा ब्रह्मन्वक्तुं वर्षशतैरपि । न शक्यते विष्णुनापि किमन्यैर्बहुभाषितैः ॥ २४ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ບໍ່ອາດຈະພັນລະນາໃຫ້ຄົບໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຈະເວົ້າເປັນຮ້ອຍປີ—ແມ່ນແຕ່ພຣະວິສນຸເອງກໍຍັງບໍ່ອາດ; ແລ້ວຄົນອື່ນຜູ້ເວົ້າຫຼາຍຈະເຮັດໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 25

अहो माया जगत्सर्वं मोहयत्येतदद्भुतम् । यतो वै नरकं यान्ति गङ्गानाम्नि स्थितेऽपि हि ॥ २५ ॥

ໂອ້! ມາຍາຫຼອກລວງໂລກທັງປວງ ນ່າອັດສະຈັນຍິ່ງ; ຈົນກະທັ້ງຜູ້ຄົນຍັງໄປນະລົກ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນສະຖານທີ່ຊື່ «ຄັງຄາ» ກໍຕາມ।

Verse 26

संसारदुःख विच्छेदि गङ्गानाम प्रकीर्तितम् । तथा तुलस्या भक्तिश्च हरिकीर्तिप्रवक्तरि ॥ २६ ॥

ນາມ «ຄັງຄາ» ຖືກສັນລະເສີນວ່າ ເປັນຜູ້ຕັດຂາດທຸກຂ໌ແຫ່ງສັງສານ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວາມພັກດີຕໍ່ ຕຸລະສີ ແລະຕໍ່ຜູ້ປະກາດກຽດສັກຂອງ ຮະຣິ (Hari) ກໍເປັນຄວາມບໍລິສຸດສູງສຸດ।

Verse 27

सकृदप्युच्चरेद्यस्तु गङ्गेत्येवाक्षरद्वयम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति ॥ २७ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ເພີຍແຕ່ເອີ້ນອອກຄັ້ງດຽວ ນາມສອງພະຍາງ «ຄັງຄາ» ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປຮອດໂລກຂອງ ວິດສະນຸ (Viṣṇu)។

Verse 28

योजनत्रितयं यस्तु गङ्गायामधिगच्छति । सर्वपापविनिर्मुक्तः सूर्यलोकं समेति हि ॥ २८ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ເດີນທາງຕາມແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ໄດ້ລະຍະສາມໂຢຊະນະ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປຮອດ ໂລກພະອາທິດ (Sūryaloka) ແທ້ໆ।

Verse 29

सेयं गङ्गा महापुण्या नदी भक्त्या निषेविता । मेषतौलिमृगार्केषु पावयत्यखिलं जगत् ॥ २९ ॥

ນີ້ແຫຼະ ຄັງຄາ—ແມ່ນ້ຳມະຫາບຸນອັນສູງສຸດ—ທີ່ຜູ້ມີພັກດີເຂົ້າໄປສະເຫຼີມສະເຫຼີຍດ້ວຍບັກຕິ; ເມື່ອພະອາທິດຢູ່ໃນ ເມສະ (Aries), ຕາວລີ (Libra) ແລະ ມຣິກ (ລະດູ/ທາງເດີນ Mṛgaśīrṣa) ນາງຊຳລະໂລກທັງປວງໃຫ້ບໍລິສຸດ।

Verse 30

गोदावरी भीमरथी कृष्णा रेवा सरस्वती । तुङ्गभद्रा च कावेरी कालिन्दी बाहुदा तथा ॥ ३० ॥

ແມ່ນ້ຳສັກສິດ: ໂຄດາວະຣີ, ພີມະຣະທີ, ກຣິດສະນາ, ເຣວາ(ນັຣມະດາ), ສະຣັສວະຕີ, ຕຸງຄະພັດຣາ, ຄາເວຣີ, ຄາລິນດີ(ຢະມຸນາ) ແລະ ບາຮຸດາ—ຄວນລະນຶກ ແລະ ນົບນ້ອມບູຊາ।

Verse 31

वेत्रवती ताम्रपर्णी सरयूश्च द्विजोत्तम । एवमादिषु तीर्थेषु गङ्गा मुख्यतमा स्मृता ॥ ३१ ॥

ໂອ ທະວິຊະໂອດຕະມະ! ເວດຣະວະຕີ, ຕາມຣະປັຣນີ, ແລະ ສະຣະຢູ ກໍມີເຊັ່ນກັນ; ໃນບັນດາຕີຣະຖະເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ອື່ນໆ ພຣະແມ່ຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ເປັນອັນສູງສຸດ।

Verse 32

यथा सर्वगतो विष्णुर्जगव्द्याप्य प्रतिष्टितः । तथेयं व्यापिनी गङ्गा सर्वपापप्रणाशिनी ॥ ३२ ॥

ດັ່ງພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກແຫ່ງ ສະຖິດຢູ່ໃນສາກົນ ຄອບຄຸມຈັກກະວານ; ພຣະແມ່ຄົງຄານີ້ກໍດັ່ງນັ້ນ ແຜ່ຊາຍທົ່ວໄປ ທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 33

अहो गङ्गा जगद्धात्री स्नानपानादिभिर्जगत् । पुनाति पावनीत्येषा न कथं सेव्यते नृभिः ॥ ३३ ॥

ໂອ! ພຣະແມ່ຄົງຄາ ຜູ້ອຸ້ມຊູໂລກ; ດ້ວຍການອາບນ້ຳ ການດື່ມ ແລະ ອື່ນໆ ນາງຊຳລະໂລກໃຫ້ບໍລິສຸດ. ເມື່ອນາງໄດ້ຊື່ວ່າ “ຜູ້ຊຳລະ” ແລ້ວ ເຫດໃດມະນຸດຈຶ່ງບໍ່ຮັບໃຊ້ ແລະ ບໍ່ເຂົ້າໄປສະເຫຼີມສັກກາລະ?

Verse 34

तीर्थानामुत्तमं तीर्थं क्षेत्राणां क्षेत्रमुत्तमम् । वाराणसीति विख्यातं सर्वदेवनिषेवितम् ॥ ३४ ॥

ໃນບັນດາຕີຣະຖະທັງປວງ ນີ້ແມ່ນຕີຣະຖະອັນສູງສຸດ; ໃນບັນດາເຂດສັກສິດທັງປວງ ນີ້ແມ່ນເຂດອັນສູງສຸດ. ມັນໂດງດັງວ່າ ວາຣານະສີ ອັນເທວະທັງປວງມານົບນ້ອມຮັບໃຊ້।

Verse 35

ते एव श्रवणे धन्ये संविदाते बहुश्रुतम् । इह श्रुतिमतां पुंसां काशी याभ्यां श्रुताऽसकृत् ॥ ३५ ॥

ຫູທັງສອງນັ້ນ ແມ່ນມີພອນແທ້ ເພາະໄດ້ຟັງທຳ; ການຟັງນັ້ນປະທານຄວາມຮູ້ອັນກວ້າງໃຫຍ່. ໃນໂລກນີ້ ສຳລັບຜູ້ມີສຣຸຕິ (ຄຳສອນສັກສິດ) ກາສີ ແມ່ນຖືກຍົກຍ້ອງໃຫ້ຟັງຊ້ຳໆ ບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 36

ये यं स्मरन्ति संस्थानमविमुक्तं द्विजोत्तमम् । निर्धूतसर्वपापास्ते शिवलोकं व्रजन्ति वै ॥ ३६ ॥

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດລະລຶກຖຶງຖິ່ນສັກສິດຊື່ ອະວິມຸກຕະ (Avimukta) ຜູ້ນັ້ນຖືກຊຳລະບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະສິວະແທ້ໆ.

Verse 37

योजनानां शतस्थोऽपि अविमुक्तं स्मरेद्यदि । बहुपातकपूर्णोऽपि पदं गच्छत्यनामयम् ॥ ३७ ॥

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໄກເຖິງຮ້ອຍໂຍຊະນາ ຖ້າລະລຶກອະວິມຸກຕະ (Avimukta) ແລ້ວ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍບາບຫຼາຍປະການ ກໍບັນລຸສະຖານະອັນບໍ່ມີທຸກ ແລະບໍ່ມີໂລກາພະຍາດ (ຖິ່ນສູງສຸດ) ໄດ້.

Verse 38

प्राणप्रयाणसमये योऽविमुक्तं स्मरेद्द्विज । सोऽपि पापविनिर्मुक्तः शैवं पदमवाप्नुयात् ॥ ३८ ॥

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ໃນເວລາທີ່ລົມຫາຍໃຈຈະຈາກໄປ ຜູ້ໃດລະລຶກອະວິມຸກຕະ (Avimukta) ຜູ້ນັ້ນກໍພົ້ນຈາກບາບ ແລະບັນລຸສະຖານະສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 39

काशीस्मरणजं पुण्यं भुक्त्वा स्वर्गे तदन्ततः । पृथिव्यामेकराड् भूत्वा काशीं प्राप्य च मुक्तिभाक् ॥ ३९ ॥

ໄດ້ເສບສຸກໃນສະຫວັນ ດ້ວຍບຸນທີ່ເກີດຈາກການລະລຶກກາສີ; ແລ້ວເມື່ອບຸນນັ້ນໝົດລົງ ກໍເກີດໃນແຜ່ນດິນໂລກເປັນກະສັດເອກ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຮອດກາສີອີກຄັ້ງ ກໍເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 40

बहुनात्र किमुक्तेन वाराणस्या गुणान्प्रति । नामापि गृह्णातां काश्याश्चतुर्वर्गो न दूरतः ॥ ४० ॥

ຈະກ່າວຫຼາຍໄປເພື່ອສັນລະເສີນຄຸນຄ່າຂອງ ວາຣານາສີ ອີກເຮັດໄມ? ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ເອີ້ນນາມ «ກາຊີ» ກໍບັນດາເປົ້າໝາຍຊີວິດສີ່ປະການບໍ່ໄກເລີຍ।

Verse 41

गङ्गायमुनयोर्योगोऽधिकः काश्या अपि द्विज । यस्य दर्शनमात्रेण नरा यान्ति परां गतिम् ॥ ४१ ॥

ໂອ ທ່ານທະວິຊະ, ຈຸດບັນຈົບອັນສັກສິດຂອງ ຄົງຄາ ແລະ ຢະມຸນາ ຍິ່ງສູງສົ່ງກວ່າ ກາຊີ ອີກ; ແຕ່ພຽງເຫັນກໍພາມະນຸດໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນອັນສູງສຸດ।

Verse 42

मकरस्थे रवौ गङ्गा यत्र कुत्रावगाहिता । पुनाति स्नानपानाद्यैर्नयन्तीन्द्रपुरं जगत् ॥ ४२ ॥

ເມື່ອຕາເວັນເຂົ້າສູ່ມະກະຣາ, ຄົງຄາ—ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ລົງອາບໃນນາງ—ຊໍາລະໂລກໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍການອາບ ແລະ ດື່ມນ້ໍາຂອງນາງ ແລະກຸສົນອື່ນໆ, ນໍາສັດທັງຫຼາຍໄປສູ່ສະຫວັນຂອງອິນທຣາ।

Verse 43

यो गङ्गां भजते नित्यं शंकरो लोकशंकरः । लिङ्गरूपीं कथं तस्या महिमा परिकीर्त्यते ॥ ४३ ॥

ແມ່ນແຕ່ ສັງກະຣາ—ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກ—ຍັງບູຊາຄົງຄາທຸກວັນ. ເພາະນາງປາກົດໃນຮູບແຫ່ງ ລິງຄະ ເອງ, ຈະກ່າວສັນລະເສີນມະຫິມາຂອງນາງໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 44

हरिरूपधरं लिङ्गं लिङ्गरूपधरो हरिः । ईषदप्यन्तरं नास्ति भेदकृच्चानयोः कुधीः ॥ ४४ ॥

ລິງຄະ ຖືຮູບແຫ່ງ ຮະຣິ, ແລະ ຮະຣິ ກໍຖືຮູບແຫ່ງ ລິງຄະ. ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ; ຜູ້ໃດສ້າງຄວາມແບ່ງແຍກລະຫວ່າງສອງນີ້ ແມ່ນຜູ້ມີປັນຍາຫຼົງຜິດ।

Verse 45

अनादिनिधने देवे हरिशंकरसंज्ञिते । अज्ञानसागरे मग्ना भेदं कुर्वन्ति पापिनः ॥ ४५ ॥

ໃນພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກໍ່ ແລະບໍ່ມີທ້າຍ—ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຮະຣິ ແລະ ສັງກະຣະ—ຄົນບາບຜູ້ຈົມໃນທະເລແຫ່ງອະວິຊາ ກໍ່ສ້າງຄວາມແບ່ງແຍກ (ເຫັນຄວາມຕ່າງທີ່ບໍ່ມີ)។

Verse 46

यो देवो जगतामीशः कारणानां च कारणम् । युगान्ते निगदन्त्येतद्रुद्ररूपधरो हरिः ॥ ४६ ॥

ພຣະເທວະຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ແລະເປັນເຫດແຫ່ງເຫດທັງຫມົດ—ໃນທ້າຍຍຸກ ເຂົາກ່າວວ່າ ຮະຣິ ຜູ້ຊົງຮູບ ຣຸດຣະ ຄືພຣະອົງນັ້ນ।

Verse 47

रुद्रो वै विष्णुरुपेण पालयत्यखिलंजगत् । ब्रह्मरुपेण सृजति प्रान्तेः ह्येतत्त्रयं हरः ॥ ४७ ॥

ແທ້ແລ້ວ ຣຸດຣະ ໃນຮູບຂອງ ວິສນຸ ປົກປ້ອງຮັກສາຈັກກະວານທັງປວງ; ໃນຮູບຂອງ ພຣະພຣະຫມາ ຊົງສ້າງ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນວົງຈັກແຫ່ງການກໍ່ເກີດແລະສິ້ນສຸດ ຕຣິມູຣຕິນີ້ເປັນຂອງ ຮະຣະ (ສິວະ) ແຕ່ຜູ້ດຽວ।

Verse 48

हरिशंकरयोर्मध्ये ब्रह्मणश्चापि यो नरः । भेदं करोति सोऽभ्येति नरकं भृशदारुणम् ॥ ४८ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ ຮະຣິ ແລະ ສັງກະຣະ ແລະຍັງແຍກພຣະອົງເຫຼົ່ານັ້ນອອກຈາກ ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ນະຣົກອັນນ່າສະພຶງຢ່າງຫນັກ.

Verse 49

हरं हरिं विधातारं यः पश्यत्येकरूपिणम् । स याति परमानन्दं शास्त्राणामेष निश्चयः ॥ ४९ ॥

ຜູ້ໃດເຫັນ ຮະຣະ (ສິວະ), ຮະຣິ (ວິສນຸ) ແລະ ວິທາຕຣິ (ພຣະພຣະຫມາ) ເປັນຮູບດຽວ ແລະແກ່ນສານດຽວ—ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງອານັນດະສູງສຸດ; ນີ້ແມ່ນຂໍ້ສະຫຼຸບອັນແນ່ນອນຂອງຄຳພີ.

Verse 50

योऽसावनादिः सर्वज्ञो जगतामादिकृद्विभुः । नित्यं संनिहितस्तत्र लिङ्गरूपी जनार्दनः ॥ ५० ॥

ພຣະຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ ຮູ້ທຸກສິ່ງ ເປັນຜູ້ກໍ່ກໍາເນີດໂລກທັງປວງ ແລະສະຖິດທົ່ວທຸກທີ່; ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ໃນຮູບລິງຄະ।

Verse 51

काशीविश्वेश्वरं लिङ्गं ज्योतिर्लिङ्गं तदुच्यते । तं दृष्ट्वा परमं ज्योतिराप्नोति मनुजोत्तमः ॥ ५१ ॥

ລິງຄະວິເສວະສະວະຣະ ຢູ່ກາສີ ເອີ້ນວ່າ ຈະໂຢຕິຣລິງຄະ. ຜູ້ເປັນຍອດໃນມະນຸດ ເມື່ອໄດ້ເຫັນມັນ ຈະບັນລຸ “ແສງສູງສຸດ”।

Verse 52

काशीप्रदक्षिणा येन कृता त्रैलोक्यपावनी । सप्तद्वीपासाब्धिशैला भूः परिक्रमितामुना ॥ ५२ ॥

ໂດຍທ່ານນັ້ນໄດ້ເຮັດການປະທັກສິນາກາສີ ອັນຊໍາລະສາມໂລກໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແທ້ຈິງ ໂດຍລະສີນັ້ນ ເຫມືອນໄດ້ປະທັກສິນາແຜ່ນດິນທັງໝົດ ພ້ອມທັງເຈັດທະວີບ ມະຫາສະໝຸດ ແລະພູເຂົາ।

Verse 53

धातुमृद्दारपाषाणलेख्याद्या मूर्तयोऽमलाः । शिवस्य वाच्युतस्यापि तासु संनिहितो हरिः ॥ ५३ ॥

ມູຣຕິທີ່ເຮັດດ້ວຍໂລຫະ ດິນ ໄມ້ ຫີນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຮູບທີ່ຂຽນແຕ້ມ ແລະອື່ນໆ ລ້ວນບໍລິສຸດ. ຈະເປັນຮູບຂອງພຣະສິວະ ຫຼືຂອງອະຈຸຕະ (ວິສນຸ) ກໍຕາມ—ພຣະຫະຣິສະຖິດຢູ່ໃນນັ້ນ।

Verse 54

तुलसीकाननं यत्र यत्र पह्मवनं द्विजा । पुराणपठनं यत्र यत्र संनिहितो हरिः ॥ ५४ ॥

ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ, ບ່ອນໃດມີປ່າຕຸລະສີ ບ່ອນໃດມີປ່າດອກບົວ ແລະບ່ອນໃດມີການອ່ານປຸຣານະ—ທີ່ນັ້ນ ທີ່ນັ້ນ ພຣະຫະຣິສະຖິດຢູ່।

Verse 55

पुराणसंहितावक्ता हरिरित्यभिधीयते । तद्भक्तिं कुर्वतां नॄणां गङ्गास्नानं दिने दिने ॥ ५५ ॥

ຜູ້ໃດອະທິບາຍສັງຄົມປຸຣານະທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ «ຮະຣິ» ເອງ; ສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍາເນົາພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ກໍເຫມືອນໄດ້ອາບນ້ໍາໃນແມ່ນ້ໍາຄັງຄາ ທຸກມື້ທຸກວັນ।

Verse 56

पुराणश्रवणे भक्तिर्गङ्गास्नानसमा द्विज । तद्वक्तरि च या भक्तिः सा प्रयागोपमा स्मृता ॥ ५६ ॥

ໂອ ທ່ານດວິຈະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ພັກຕິທີ່ເກີດຈາກການຟັງປຸຣານະ ຖືກນັບວ່າເທົ່າກັບການອາບນ້ໍາໃນແມ່ນ້ໍາຄັງຄາ; ແລະພັກຕິທີ່ມີຕໍ່ຜູ້ເວົ້າປຸຣານະນັ້ນ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເທົ່າກັບຄວາມສັກສິດແຫ່ງປຣະຍາກາ।

Verse 57

पुराणधर्मकथनैर्यः समुद्धरते जगत् । संसारसागरे मग्नं स हरिः परिकीर्तितः ॥ ५७ ॥

ຜູ້ໃດໂດຍການເລົ່າປຸຣານະ ແລະ ທັມມະ ຍົກກູ້ໂລກທີ່ຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສາຣະ—ຜູ້ນັ້ນຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນ ຮະຣິ (ວິດສະນຸ)।

Verse 58

नास्ति गङ्गासमं तीर्थं नास्ति मातृसमो गुरुः । नास्ति विष्णुसमं दैवं नास्ति तत्त्वं गुरोः परम् ॥ ५८ ॥

ບໍ່ມີຕີຣຖະໃດເທົ່າກັບແມ່ນ້ໍາຄັງຄາ; ບໍ່ມີຄູອາຈານໃດເທົ່າກັບແມ່; ບໍ່ມີເທວະໃດເທົ່າກັບພຣະວິດສະນຸ; ແລະບໍ່ມີຕັດຕະວະໃດສູງກວ່າຄວາມຈິງທີ່ຄູຣູປະທານ।

Verse 59

वर्णानां ब्राह्मणः श्रेष्टस्तारकाणां यथा शशी । यथा पयोधिः सिन्धूनां तथा गङ्गा परा स्मृता ॥ ५९ ॥

ໃນບັນດາວັນນະທັງຫຼາຍ ພຣາຫມະນະແມ່ນສູງສຸດ ເຫມືອນດວງຈັນທີ່ເດັ່ນກວ່າດາວທັງປວງ। ແລະເຫມືອນມະຫາສະໝຸດທີ່ໃຫຍ່ກວ່າແມ່ນ້ໍາທັງຫຼາຍ ດັ່ງນັ້ນແມ່ນ້ໍາຄັງຄາຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນສູງສຸດ।

Verse 60

नास्ति शान्तिसमो बन्धुर्नास्ति सत्यात्परं तपः । नास्ति मोक्षात्परो लाभो नास्ति गङ्गासमा नदी ॥ ६० ॥

ບໍ່ມີມິດໃດເທົ່າກັບຄວາມສະຫງົບ; ບໍ່ມີຕະປະໃດສູງກວ່າຄວາມຈິງ. ບໍ່ມີລາບໃດເກີນກວ່າໂມກສະ; ແລະບໍ່ມີແມ່ນ້ຳໃດເທົ່າກັບແມ່ນ້ຳຄັງຄາ (ຄັງຄາ).

Verse 61

गङ्गायाः परमं नाम पापारण्यदवानलः । भवव्याधिहरा गङ्गा तस्मात्सेव्या प्रयत्नतः ॥ ६१ ॥

ນາມອັນສູງສຸດຂອງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແມ່ນ “ໄຟປ່າທີ່ເຜົາປ່າແຫ່ງບາບ”. ຄັງຄາກຳຈັດໂລກໄພແຫ່ງສັງສາຣ; ດັ່ງນັ້ນຄວນນົບນ້ອມ ແລະຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 62

गायत्री जाह्नवी चोभे सर्वपापहरे स्मृते । एतयोर्भक्तिहीनो यस्तं विद्यात्पतितं द्विज ॥ ६२ ॥

ກາຍະຕຣີ ແລະ ຊາຫນະວີ (ຄັງຄາ) ທັງສອງ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ກຳຈັດບາບທັງປວງ. ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ໃດຂາດພັກຕິຕໍ່ທັງສອງ ຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ຕົກຕ່ຳ.

Verse 63

गायत्री छन्दसां माता माता लोकस्य जाह्नवी । उभे ते सर्वपापानां नाशकारणतां गते ॥ ६३ ॥

ກາຍະຕຣີແມ່ນແມ່ແຫ່ງສັນທະ (ສຳນວນສັນສະກຣິດ) ທັງປວງ; ຊາຫນະວີ (ຄັງຄາ) ແມ່ນແມ່ແຫ່ງໂລກ. ທັງສອງນີ້ເປັນເຫດໃຫ້ບາບທັງປວງຖືກທຳລາຍ.

Verse 64

यस्य प्रसन्ना गायत्री तस्य गङ्गा प्रसीदति । विष्णुशक्तियुते ते द्वे समकामप्रसिद्धेदे ॥ ६४ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ກາຍະຕຣີໂປຣດປານ ຄັງຄາກໍໂປຣດປານຜູ້ນັ້ນເຊັ່ນກັນ. ທັງສອງນີ້—ປະກອບດ້ວຍພະລັງຂອງພຣະວິສນຸ—ເທົ່າທຽມກັນໃນການປະທານຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຈຸດປະສົງທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 65

धर्मार्थकामरूपाणां फलरुपे निरञ्जने । सर्वलोकानुग्रहार्थं प्रवर्तेते महोत्तमे ॥ ६५ ॥

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະສູງສຸດ—ແມ່ນແທ້ວ່າຜົນປາກົດເປັນຮູບຂອງ ທັມມະ, ອັດຖະ, ແລະ ກາມ ແຕ່ໃນທ້າຍສຸດ ມັນເກີດຂຶ້ນເພື່ອອະນຸເຄາະ ແລະຍົກຍ້ອງທຸກໂລກ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ.

Verse 66

अतीव दुर्ल्लभा नॄणां गायत्री जाह्नवी तथा । तथैव तुलसीभक्तिर्हरिभक्तिश्च सात्त्विकी ॥ ६६ ॥

ສໍາລັບມະນຸດ ສິ່ງທີ່ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງແມ່ນ: ຄວາມພັກດີຕໍ່ ຄາຍະຕຣີ ແລະການເຄົາລົບຕໍ່ ຈາຫນະວີ (ຄື ຄົງຄາ). ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວາມພັກດີຕໍ່ ຕຸລະສີ ແລະພັກດີອັນບໍລິສຸດ (ສາດຕະວິກ) ຕໍ່ ພຣະຫຣິ ກໍຫາຍາກ.

Verse 67

अहो गङ्गा महाभागा स्मृता पापप्रणाशिनी । हरिलोकप्रदा दृष्टा पीता सारूप्यदायिनी । यत्र स्नाता नरा यान्ति विष्णोः पदमनुत्तमम् ॥ ६७ ॥

ໂອ! ຄົງຄາຜູ້ມີພອນອັນໃຫຍ່—ແຕ່ພຽງລະລຶກເຖິງ ກໍທໍາລາຍບາບ; ເຫັນນາງ ກໍໃຫ້ໂລກຂອງ ພຣະຫຣິ; ດື່ມນ້ໍານາງ ກໍປະທານ ສາຣູປະຍະ (sārūpya) ຄືຄວາມຄ້າຍຄືພຣະອົງ. ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາໃນນາງ ຈະໄປຮອດພະທີ່ຢູ່ອັນສູງສຸດຂອງ ພຣະວິດສະນຸ.

Verse 68

नारायणो जगद्धाता वासुदेवः सनातनः । गङ्गास्नानपराणां तु वाञ्छितार्थफलप्रदः ॥ ६८ ॥

ນາຣາຍະນະ—ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ, ວາສຸເທວະ ຜູ້ນິລັນດອນ—ຍ່ອມປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈໃນການອາບນ້ໍາໃນຄົງຄາ.

Verse 69

गङ्गाजलकणेनापि यः सिक्तो मनुजोत्तमः । सर्वपापविनिर्मुक्तः प्रयाति परमं पदम् ॥ ६९ ॥

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ຖືກພຽງຢອດນ້ໍາຄົງຄາຫນຶ່ງຢອດສະພັດ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປຮອດສະຖານະອັນສູງສຸດ.

Verse 70

यद्बिन्दुसेवनादेव सगरान्वयसम्भवः । विसृज्य राक्षसं भावं संप्राप्तः परमं पदम् ॥ ७० ॥

ດ້ວຍການດື່ມພຽງແຕ່ຢອດນ້ຳອັນສັກສິດນັ້ນ ຜູ້ເກີດໃນວົງສາຄະຣະ ໄດ້ລະທິ້ງອາການອະສູຣ ແລະເຖິງສະຖານະສູງສຸດ।

Verse 71

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे गङ्गामाहात्म्यं नाम षष्टोऽध्यायः ॥ ६ ॥

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນສີຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ ພາກຕົ້ນ (ປູຣວະ-ພາກ) ພາດທຳອິດ ບົດທີ 6 ຊື່ «ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ» ຈົບລົງແລ້ວ।