Adhyaya 70: The King Confronts the Rakshasa and Restores the Brahmin’s Wife

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे औत्तममन्वन्तरे एकोनसप्ततितमोऽध्यायः । सप्ततितमोऽध्यायः- ७० । मार्कण्डेय उवाच । अथारुरोह स्वरथं प्रणिपत्य महामुनिम् । तेनाख्यातं वनं तच्च प्रययावुत्पलावतम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ມາຣະກັນເດຍ ປູຣານະ» ໃນອົດຕະມະ-ມັນວັນຕະຣະ ບົດທີ 69 ສິ້ນສຸດລົງ. ບົດທີ 70 ເລີ່ມຕົ້ນ. ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ—ແລ້ວຜູ້ນັ້ນຂຶ້ນລົດສົງຄາມຂອງຕົນ ນົບນ້ອມຕໍ່ມະຫາຣິສີ ແລະອອກເດີນທາງໄປຫາປ່າທີ່ຖືກຊີ້ນໍາ ໄປຍັງ ອຸດປະລາວະຕະກະ.

Verse 2

यथाख्यातस्वरूपां च भार्यां भर्त्रा द्विजस्य ताम् । भक्षयन्तीं ददर्शाथ श्रीफलानि नरेश्वरः ॥

ແລ້ວກະສັດນັ້ນໄດ້ເຫັນພັນລະຍາຂອງພຣາຫມັນນັ້ນ—ດັ່ງທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້—ກໍາລັງກິນຜົນ «ສີຣີພະລະ» (śrīphala).

Verse 3

पप्रच्छ च कथं भद्रे ! त्वमेतद्वनमागता । स्फुटं ब्रवीहि वैशालेरपि भार्या सुशर्मणः ॥

ລາວຖາມວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ດີ, ເຈົ້າມາຮອດປ່ານີ້ໄດ້ແນວໃດ? ຈົ່ງບອກໃຫ້ຊັດ—ເຈົ້າແມ່ນພັນລະຍາຂອງ ສຸສະມັນ ແຫ່ງ ໄວຊາລີ ຫຼືບໍ?”

Verse 4

ब्राह्मण्युवाच । सुताहमतिरात्रस्य द्विजस्य वनवासिनः । पत्नी विशालपुत्रस्य यस्य नाम त्वयोदितम् ॥

ນາງພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍແມ່ນລູກສາວຂອງ ອະຕິຣາຕະ, ຜູ້ເປັນດວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ພໍານັກໃນປ່າ. ແລະຂ້ອຍແມ່ນພັນລະຍາຂອງບຸດຂອງ ວິຊາລະ, ຜູ້ທີ່ເຈົ້າໄດ້ເອີ້ນນາມ.”

Verse 5

साहं हृता बलाकेन राक्षसेन दुरात्मना । प्रसुप्ता भवनस्यान्ते भ्रातृमातृवियोजिता ॥

“ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍນອນຢູ່ຂ້າງເຮືອນ, ບາລາກະ ຣາກສະສະຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນ ໄດ້ລັກພາຂ້ອຍໄປ—ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍພັດພາກຈາກອ້າຍແລະແມ່.”

Verse 6

भस्मीभवतु तद्रक्षो येनास्म्येवं वियोजिता । मात्रा भ्रातृभिरन्यैश्च तिष्ठाम्यत्र सुदुःखिता ॥

ຂໍໃຫ້ຣາກສະສະຜູ້ທີ່ແຍກຂ້ອຍອອກໄປແບບນີ້ ຖືກເຜົາເປັນຂີ້ເຖົ່າ. ຖືກແຍກຈາກແມ່ ຈາກພີ່ນ້ອງ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ຂ້ອຍຢູ່ນີ້ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງຫນັກ.

Verse 7

अस्मिन्वनेऽतिगहने तेनानीयाहमुज्झिता । न वेद्मि कारणं किं तन्नोपभुङ्क्ते न खादति ॥

ໃນປ່າທີ່ໜາແໜ້ນຢ່າງຍິ່ງນີ້ ລາວນຳຂ້ອຍມາ ແລ້ວກໍປະຖິ້ມ. ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ເຫດຜົນ—ລາວບໍ່ໄດ້ເສບສົມຂ້ອຍ ແລະກໍບໍ່ໄດ້ກິນຂ້ອຍ.

Verse 8

राजोवाच अपि तज्ज्ञायते रक्षस्त्वामुत्सृज्य क्व वै गतम् । अहं भर्त्रा तवैवात्र प्रेषितो द्विजनन्दिनि ॥

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າຮູ້ບໍ່ວ່າ ຫຼັງຈາກປະຖິ້ມເຈົ້າແລ້ວ ຣາກສະສະໄປໃສ? ຂ້ອຍຖືກສົ່ງມາທີ່ນີ້ໂດຍສາມີຂອງເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.”

Verse 9

ब्राह्मण्युवाच अस्यैव काननस्यान्ते स तिष्ठति निशाचरः । प्रविश्य पश्यतु भवान् न बिभेति ततो यदि ॥

ນາງພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ຜູ້ເດີນຍາມຄ່ຳນັ້ນຢືນຢູ່ຂອບປ່ານີ້ເທົ່ານັ້ນ. ຂໍໃຫ້ທ່ານເຂົ້າໄປເບິ່ງ—ຖ້າທ່ານບໍ່ຢ້ານເຂົາ ກໍເຮັດເຖີດ.”

Verse 10

मार्कण्डेय उवाच प्रविवेश ततः सोऽथ तया वर्त्मनि दर्शिते । ददृशे परिवारॆण समवेतञ्च राक्षसम् ॥

ມາຣະກັນເຑຍະກ່າວວ່າ: “ແລ້ວພຣະອົງເຂົ້າໄປ ຕາມທາງທີ່ນາງຊີ້ໃຫ້ ແລະໄດ້ເຫັນຣາກສະສະຢູ່ພ້ອມກັບບໍລິວານຂອງມັນທີ່ຊຸມນຸມກັນ.”

Verse 11

दृष्टमात्रे ततस्तस्मिन् त्वरमाणः स राक्षसः । दूरादेव महीं मूर्ध्ना स्पृशन् पादान्तिकं ययौ ॥

ທັນທີທີ່ມັນເຫັນພຣະຣາຊາ ຣາກສະສານັ້ນກໍຮີບຮ້ອນ; ຢູ່ແຕ່ໄກກໍກົດຫົວລົງແຕະດິນ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະບາດຂອງກະສັດ។

Verse 12

राक्षस उवाच ममात्रागच्छता गेहं प्रसादस्ते महान् कृतः । प्रसाधि किं करोम्येष वसामि विषये तव ॥

ຣາກສະສາເວົ້າວ່າ: “ດ້ວຍການທີ່ພຣະອົງເສດັດມາຫາທີ່ຢູ່ຂອງຂ້າ ນັ້ນເປັນພຣະຄຸນອັນໃຫຍ່ແກ່ຂ້າ. ຂໍພຣະອົງເມດຕາ—ຂ້າຄວນເຮັດຫຍັງ? ຂ້າອາໄສຢູ່ໃນອານາເຂດຂອງພຣະອົງ.”

Verse 13

अर्घञ्चेमं प्रतीच्छ त्वं स्थीयताञ्चेदमासनम् । वयं भृत्या भवान् स्वामी दृढमाज्ञापयस्व माम् ॥

“ຂໍພຣະອົງຮັບອາຣະຄະຍະນີ້ ແລະຂໍໃຫ້ປະທັບນັ່ງເທິງອາສນະນີ້. ພວກເຮົາເປັນຂ້າຮັບໃຊ້; ພຣະອົງເປັນນາຍ—ຂໍຈົ່ງສັ່ງຂ້າຢ່າງໜັກແນ່ນ.”

Verse 14

राजोवाच कृतमेव त्वया सर्वं सर्वामेवातिथिक्रियाम् । किमर्थं ब्राह्मणवधूस्त्वयानीता निशाचर ॥

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າໄດ້ເຮັດທຸກຢ່າງແທ້—ການຕ້ອນຮັບທຸກປະການ. ແຕ່ເພາະເຫດໃດເຈົ້າຈຶ່ງນຳ(ລັກພາ)ເມຍຂອງພຣາຫມັນມາ, ໂອ ຜູ້ທ່ອງຄືນ?”

Verse 15

नेयं सुरूपा सन्त्यन्या भाय्र्यार्थञ्चेद् हृता त्वया । भक्ष्यार्थं चेत्कथं नात्ता त्वयैतत्कथ्यतां मम ॥

“ນາງບໍ່ໄດ້ງາມເປັນພິເສດ—ຍັງມີຄົນອື່ນ. ຖ້າເຈົ້າພານາງໄປເປັນເມຍ (ເປັນຫຍັງຕ້ອງເປັນນາງ?) ແລະຖ້າເພື່ອເປັນອາຫານ ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ກິນນາງ? ຈົ່ງບອກຂ້າເລື່ອງນີ້.”

Verse 16

राक्षस उवाच न वयं मानुषाहारा अन्ये ते नृप ! राक्षसाः । सुकृतस्य फलं यत्तु तदश्नीमो वयं नृप ॥

ຣາກສະສາໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າທັງຫຼາຍບໍ່ແມ່ນຜູ້ກິນເນື້ອມະນຸດ ໂອ ພະຣາຊາ—ນັ້ນແມ່ນຣາກສະສາອື່ນ. ພວກເຮົາ ໂອ ພະຣາຊາ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຜົນແຫ່ງບຸນກຸສົນ (sukṛta)»។

Verse 17

स्वभावञ्च मनुष्याणां योषिताञ्च विमानिताः । मानिताश्च समश्नीमो न वयं जन्तुखादकाः ॥

«ພວກເຮົາກິນເອົາສະພາບທາດແທ້ຂອງມະນຸດ—ແລະຂອງແມ່ຍິງເມື່ອນາງຖືກຫຍັບຫຍາມ; ແມ່ນແຕ່ເມື່ອນາງຖືກເຄົາລົບ ພວກເຮົາກໍກິນນັ້ນດ້ວຍ. ພວກເຮົາບໍ່ແມ່ນຜູ້ກິນສັດມີຊີວິດ»។

Verse 18

यदस्माभिर्नृणां क्षान्तिर्भुक्ता क्रुध्यन्ति ते तदा । भुक्ते दुष्टे स्वभावे च गुणवन्तो भवन्ति च ॥

«ເມື່ອພວກເຮົາໄດ້ ‘ກິນ’ ຄວາມອົດທົນຂອງຜູ້ຄົນແລ້ວ ພວກເຂົາກໍໂກດ. ແລະເມື່ອນິໄສຊົ່ວຂອງເຂົາຖືກ ‘ກິນ’ ແລ້ວ ພວກເຂົາກໍກາຍເປັນຜູ້ມີຄຸນທຳໄດ້ດ້ວຍ»។

Verse 19

सन्ति नः प्रमदा भूप ! रूपेणाप्सरसां समाः । राक्षस्यस्तासु तिष्ठत्सु मानुषीषु रतिः कथम् ॥

«ໂອ ພະຣາຊາ, ພວກເຮົາມີແມ່ຍິງຜູ້ງາມສະເໝີອັບສະຣາ. ເມື່ອມີນາງຣາກສະສີທີ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ຈະມີຄວາມປາຖະໜາຕໍ່ແມ່ຍິງມະນຸດໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 20

राजोवाच यद्येषा नोपभोगाय नाहाराय निशाचर । गृहं प्रविश्य विप्रस्य तत्किमेषा हृता त्वया ॥

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ຖ້ານາງບໍ່ແມ່ນເພື່ອຄວາມເພີດເພີນ ຫຼືເພື່ອເປັນອາຫານ, ໂອ ຜູ້ທ່ອງຄືນ (night-roamer), ເປັນຫຍັງ—ເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງພຣາຫມະນ—ຈຶ່ງໄດ້ພານາງໄປ?»

Verse 21

राक्षस उवाच मन्त्रवित् स द्विजश्रेष्ठो यज्ञे यज्ञे गतस्य मे । रक्षोघ्नमन्त्रपठनात् करोत्युच्चाटनं नृप ॥

ຣາກສະສາກ່າວວ່າ: «ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນເປັນຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາ. ທຸກເທື່ອທີ່ຂ້ອຍໄປຫາພິທີຍັດ ລາວສວດມັນຕຣາຂ້າຣາກສະສາ ແລ້ວຂັບໄລ່ຂ້ອຍໄປ, ໂອ ພຣະຣາຊາ»។

Verse 22

वयं बुभुक्षितास्तस्य मन्त्रोच्चाटनकर्मणा । क्व यामः सर्वयज्ञेषु स ऋत्विग् भवति द्विजः ॥

«ເນື່ອງຈາກການຂັບໄລ່ດ້ວຍມັນຕຣາຂອງລາວ ພວກເຮົາຈຶ່ງຫິວໂຫຍ. ພວກເຮົາຈະໄປໃສ? ໃນພິທີຍັດທຸກໆຄັ້ງ ພຣາຫມັນນັ້ນເປັນປະໂຣຫິດຜູ້ປະກອບພິທີ (ṛtvij)»។

Verse 23

ततोऽस्माभिरिदन्तस्य वैकल्यमुपपादितम् । पत्नीविना पुमानिज्याकर्मयोग्यो न जायते ॥

«ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ລາວເກີດຄວາມພິການນີ້: ຊາຍທີ່ບໍ່ມີພັນລະຍາ ບໍ່ເໝາະສົມສໍາລັບການປະກອບພິທີບູຊາຍັດ (ijyā-karman)»។

Verse 24

मार्कण्डेय उवाच वैकल्योच्चारणात्तस्य ब्राह्मणस्य महामतेः । ततः स राजातिभृशं विषण्णः समजायत ॥

ມາຣກັນເຑຍະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອພຣະຣາຊາໄດ້ຍິນເຖິງຄວາມບົກພ່ອງຂອງພຣາຫມັນຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ພຣະອົງກໍເກີດຄວາມທຸກໃຈຢ່າງຫນັກ»។

Verse 25

वैकल्यमेवं विप्रस्य वदन्मामेव निन्दति । अनर्हमर्घस्य च मां सोऽप्याह मुनिसत्तमः ॥

«ເມື່ອລາວເວົ້າເຖິງຄວາມບົກພ່ອງຂອງພຣາຫມັນແບບນີ້ ລາວຍັງຕໍ່ວ່າຂ້ອຍອີກ; ແລະຣິສີຜູ້ປະເສີດນັ້ນກໍກ່າວວ່າ ຂ້ອຍບໍ່ຄວນໄດ້ຮັບອາຣຄະ (argha) ແຫ່ງການນັບຖື.»

Verse 26

वैकल्यं तस्य विप्रस्य राक्षसोऽप्याह मे यथा । अपत्नीकतया सोऽहं सङ्कटं महदास्थितः ॥

ດັ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ພັນລະນາຄວາມຂາດພ້ອງຂອງພຣາຫມັນນັ້ນ ຣາກສະກໍໄດ້ບອກຂ້ອຍວ່າ: «ເນື່ອງຈາກຂ້ອຍບໍ່ມີເມຍ ຂ້ອຍຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກອັນໃຫຍ່».

Verse 27

मार्कण्डेय उवाच एवम् चिन्तयतस्तस्य पुनरप्याह राक्षसः । प्रणामनम्रो राजानं बद्धाञ्जलिपुटो मुने ॥

ມາຣະກັນເດຍະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເຂົາຄິດຢ່າງນັ້ນ ຣາກສະກໍໄດ້ເວົ້າອີກຄັ້ງ—ກົ້ມຄຳນັບຕໍ່ພະຣາຊາ ພ້ອມປະນົມມື ໂອ ພຣະລະສີ».

Verse 28

नरेन्द्राज्ञाप्रदानेन प्रसादः क्रियतां मम । भृत्यस्य प्रणतस्य त्वं युष्मद्विषयवासिनः ॥

«ໂອ ພະຣາຊາ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທານຄຳສັ່ງໜຶ່ງ ເພື່ອສະແດງພຣະກຸນແກ່ຂ້ອຍ. ພຣະອົງເປັນເຈົ້າເຫນືອຜູ້ອາໄສໃນອານາເຂດຂອງພຣະອົງ—ຂ້ອຍເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ ກົ້ມຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ.»

Verse 29

राजोवाच स्वभावं वयमश्नीमस्त्वयोक्तं यन्निशाचर । तदर्थिनो वयं येन कार्येण शृणु तन्मम ॥

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ທ່ອງຄືນ, ດັ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າ ພວກເຮົາຮັບແລະຈັດການສິ່ງທັງຫມົດຕາມສະພາບຂອງມັນ. ພວກເຮົາກໍມີເປົ້າໝາຍໜຶ່ງ—ຈົ່ງຟັງວຽກທີ່ພວກເຮົາຮ້ອງຂໍເພື່ອແທນພຣະກຸນນັ້ນ.»

Verse 30

अस्यास्त्वयाद्य ब्राह्मण्या दौःशील्यमुपभुज्यताम् । येन त्वयात्तदौःशील्या तद्विनीता भवेदियम् ॥

«ມື້ນີ້ ຈົ່ງກິນຫຼືກຳຈັດຄວາມປະພຶດຊົ່ວຂອງແມ່ຍິງພຣາຫມັນນີ້—ເພື່ອໃຫ້ເມື່ອຄວາມຊົ່ວນັ້ນຖືກເຈົ້ານຳອອກແລ້ວ ນາງຈະເປັນຜູ້ມີວິໄນ ແລະຝຶກຝົນດີ.»

Verse 31

नीयतां यस्य भार्येयं तस्य वेश्म निशाचर । अस्मिन् कृते कृतं सर्वं गृहमभ्यागतस्य मे ॥

«ໂອ ຜູ້ເດີນຍາມຄ່ຳ, ຈົ່ງນຳນາງໄປສູ່ເຮືອນຂອງຊາຍຜູ້ເປັນຜົວຂອງນາງ. ເມື່ອເຮັດແລ້ວ ທຸກສິ່ງຈະສຳເລັດແກ່ຂ້າ ຜູ້ເປັນແຂກທີ່ມາຮອດເຮືອນນີ້»។

Verse 32

मार्कण्डेय उवाच ततः स राक्षसस्तस्याः प्रविश्यान्तः स्वमायया । भक्षयामास दौःशील्यं निजशक्त्या नृपाज्ञया ॥

ມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ແລ້ວ ຣາກະສະນັ້ນ ໂດຍມາຍາຂອງຕົນ ໄດ້ເຂົ້າໄປພາຍໃນນາງ ແລະໄດ້ກິນກຳຈັດຄວາມປະພຶດຊົ່ວຂອງນາງ ໂດຍອຳນາດຂອງຕົນ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງກະສັດ»។

Verse 33

दौःशील्येनातिरौद्रेण पत्नी तस्य द्विजन्मनः । तेन सा संपरित्यक्ता तमाह जगतीपतिम् ॥

«ເນື່ອງຈາກຄວາມປະພຶດຊົ່ວອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ເມຍຂອງຊາຍທະວິຊະ (twice-born) ນັ້ນ ຖືກຜົວລະທິ້ງ; ເມື່ອຖືກຂັບໄລ່ແລ້ວ ນາງໄດ້ກ່າວຕໍ່ເຈົ້າແຜ່ນດິນ ຄືກະສັດ»។

Verse 34

स्वकर्मफलपाकेन भर्तुस्तस्य महात्मनः । वियोजिताहं तद्धेतुरयमासीन् निशाचरः ॥

«ໂດຍຜົນແຫ່ງກຳຂອງຂ້າເອງທີ່ສຸກງອມ ຂ້າຈຶ່ງຖືກແຍກອອກຈາກຜົວຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ. ເຫດແຫ່ງການແຍກນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ເດີນຍາມຄ່ຳນີ້ (ຣາກະສະ)»។

Verse 35

नास्य दोषो न वा तस्य मम भर्तुर्महात्मनः । ममैव दोषो नान्यस्य सुकृतं ह्युपभुज्यते ॥

«ໃນເຂົາບໍ່ມີຄວາມຜິດ—ແລະໃນຜົວຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຂ້າກໍບໍ່ມີຄວາມຜິດ. ຄວາມຜິດເປັນຂອງຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ ບໍ່ແມ່ນຂອງຜູ້ອື່ນ; ເພາະບຸນ (ແລະຜົນຂອງມັນ) ຍ່ອມຖືກເສວຍໂດຍຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດມັນແທ້ໆ»។

Verse 36

अन्यजन्मनि कस्यापि विप्रयोगः कृतो मया । सोऽयं ममाप्युपगतः को दोषोऽस्य महात्मनः ॥

«ໃນຊາດອື່ນ ຂ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຜູ້ໜຶ່ງແຍກຈາກກັນ. ຜົນແຫ່ງກຳນັ້ນ ບັດນີ້ກໍມາຕົກໃສ່ຂ້າເຊັ່ນກັນ. ຈະມີຄວາມຜິດຫຍັງໃນບຸລຸດຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນີ້?»

Verse 37

राक्षस उवाच प्रापयामि तवादेशादिमां भर्तृगृहं प्रभो । यदन्यत्करणीयन्ते तदाज्ञापय पार्थिव ॥

ຣາກະສະໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຕາມພຣະບັນຊາ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າຈະນຳນາງນີ້ໄປສົ່ງຍັງເຮືອນຂອງຜົວນາງ. ຍັງມີສິ່ງໃດຕ້ອງເຮັດອີກ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊົງບັນຊາດ້ວຍ, ໂອ ພຣະຣາຊາ.»

Verse 38

राजोवाच अस्मिन् कृते कृतं सर्वं त्वया मे रजनीचर । आगन्तव्यञ्च ते वीर कार्यकाले स्मृतेन मे ॥

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອການນີ້ສຳເລັດ ທຸກຢ່າງກໍຈະສຳເລັດເພື່ອຂ້າໂດຍເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ທ່ອງຮາຕຣີ. ແລະເຈົ້າ ໂອ ວີຣະບຸລຸດ, ຈົ່ງມາເມື່ອມີວຽກ—ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ຂ້າລະລຶກແລະເອີ້ນເຈົ້າ.»

Verse 39

नाथेत्युक्त्वा तु तद्रक्षस्तामादाय द्विजाङ्गनाम् । निन्ये भर्तृगृहं शुद्धां दौःशील्यापगमात्तदा ॥

ມາຣະກັນເດຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຂ້າ» ຣາກະສະນັ້ນໄດ້ພານາງພຣາຫມະນີ ແລະນຳນາງໄປຍັງເຮືອນຂອງຜົວນາງ—ແລ້ວນາງກໍບໍລິສຸດ ເພາະມົນທິນແຫ່ງຊື່ສຽງຮ້າຍໄດ້ຈາງຫາຍໄປ.