Adhyaya 10: Jaimini’s Questions on Birth, Death, Karma, and the Embodied Journey

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे … नाम नवमोऽध्यायः । दशमोऽध्यायः । जैमिनिरुवाच— संशयं द्विजशार्दूलाः प्रब्रूत मम पृच्छतः । आविर्भावतिरोभावौ भूतानां यत्र संस्थितौ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ບົດທີ 9 ໃນ «ສີຣີ ມາຣກັນເດຍ ປູຣານະ» (ວ່າດ້ວຍສົງຄາມຂອງ ອາດິ ແລະ ບະກາ) ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ ເລີ່ມບົດທີ 10. ໄຈມິນີ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງດຸດດັ່ງເສືອ, ຂໍຈົ່ງແກ້ຄວາມສົງໄສຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ການປາກົດ ແລະ ການຫາຍໄປ (ການປະກົດຕົວ ແລະ ການລະລາຍ) ຂອງສັດທັງຫມົດ ອາໄສຢູ່ໃນສິ່ງໃດ?»

Verse 2

कथं सञ्जायते जन्तुः कथं वा सविवर्धते । कथं वोदरमध्यस्थस्तिष्ठत्यङ्गनिपीडितः ॥

ສັດຕົວໜຶ່ງເກີດການປະສົມເປັນຕົວອ່ອນແນວໃດ ແລະ ເຕີບໃຫຍ່ແນວໃດ? ແລ້ວມັນຢູ່ກາງຄັນຢ່າງໃດ ໃນຂະນະທີ່ຖືກກົດທັບໂດຍອະໄວຍະວະ (ຂອງແມ່ ແລະ ດ້ວຍຄວາມຄັບແຄບຂອງຕົນ)?

Verse 3

निष्क्रान्तिमुदरात् प्राप्य कथं वा वृद्धिमृच्छति । उत्क्रान्तिकाले च कथञ्चिद्भावेन वियुज्यते ॥

ຫຼັງຈາກອອກຈາກຄັນແລ້ວ ມັນເຕີບໃຫຍ່ໄດ້ແນວໃດ? ແລະໃນເວລາຈາກໄປ (ຄວາມຕາຍ) ດ້ວຍສະພາບແນວໃດ ມັນຈຶ່ງຖືກແຍກອອກ (ຈາກຮ່າງກາຍ)?

Verse 4

कृत्स्नो मृतस्तथाश्नाति उभे सुकृतदुष्कृते । कथं ते च तथा तस्य फलं सम्पादयन्त्युत ॥

ແມ່ນແຕ່ຕາຍສິ້ນແລ້ວ ມັນຍັງ ‘ກິນ’ (ຮັບຮູ້ປະສົບ) ທັງສອງ—ບຸນ ແລະ ບາບ. ແລ້ວກຳເຫຼົ່ານັ້ນ ກ່ອນໃຫ້ເກີດຜົນແກ່ມັນແນວໃດ?

Verse 5

कथं न जीर्यते तत्र पिण्डीकृत इवाशये । स्त्रीकोष्ठे यत्र जीर्यन्ते भुक्तानि सुगुरूण्यपि । भक्ष्याणि यत्र नो जन्तुर्जीर्यते कथमल्पकः ॥

ເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງບໍ່ຖືກຍ່ອຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ເຫມືອນກ້ອນໜຶ່ງໃນພາຊະນະ (ຄັນ)? ໃນທ້ອງຂອງຍິງ ອາຫານຫນັກໆທີ່ກິນເຂົ້າກໍຍ່ອຍໄດ້; ແຕ່ສັດນ້ອຍໆໃນຄັນ ທັງທີ່ເຫມືອນຈະກິນໄດ້ ກັບບໍ່ຖືກຍ່ອຍ—ເປັນຫຍັງ?

Verse 6

एतन्मे ब्रूत सकलं सन्देहोक्तिविवर्जितम् । तदेतत् परमं गुह्यं यत्र मुह्यन्ति जन्तवः ॥

ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງທັງໝົດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ໂດຍບໍ່ມີຖ້ອຍຄໍາທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມສົງໄສ. ເພາະນີ້ແມ່ນຄວາມລັບສູງສຸດ—ທີ່ນີ້ສັດທັງຫຼາຍຖືກຫຼົງງົດງົງ.

Verse 7

पक्षिण ऊचुः प्रश्नभारोऽयमतुलस्त्वयास्मासु निवेशितः । दुर्भाव्यः सर्वभूतानां भावाभावसमाश्रितः ॥

ນົກທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ພາລະແຫ່ງຄໍາຖາມເຫຼົ່ານີ້—ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ—ທ່ານໄດ້ວາງໄວ້ເທິງພວກເຮົາ. ມັນຍາກທີ່ສັດທັງປວງຈະນຶກເຫັນ ເນື່ອງຈາກມັນອາໄສຄວາມລຶກລັບແຫ່ງການມີ ແລະ ການບໍ່ມີ.”

Verse 8

तं शृणुष्व महाभाग यथा प्राह पितुः पुरा । पुत्रः परमधर्मात्मा सुमतिर्नाम नामतः ॥

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງນັ້ນ—ດັ່ງທີ່ໃນການກ່ອນໄກ ລູກຊາຍຄົນໜຶ່ງເຄີຍເວົ້າກັບພໍ່ຂອງຕົນ; ຜູ້ນັ້ນມີທໍາມະສູງສຸດໂດຍສັນດານ ຊື່ວ່າ ສຸມະຕິ.

Verse 9

ब्राह्मणो भार्गवः कश्चित् सुतमाह महामतिः । कृतोपनयनं शान्तं सुमतिं जडरूपिणम् ॥

ມີພຣາຫມັນຕະກູນພາຣຄະວະຄົນໜຶ່ງ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງໃຫຍ່ ໄດ້ເອີ້ນລູກຊາຍຂອງຕົນ ຊື່ສຸມະຕິ—ຜູ້ຜ່ານພິທີອຸປະນະຍະນະແລ້ວ, ສະງົບເຢັນ ແຕ່ເບິ່ງຄືຈະຊ້າປັນຍາ.

Verse 10

वेदानधीष्व सुमते यथानुक्रममादितः । गुरुशुश्रूषणे व्यग्रो भैक्षान्नकृतभोजनः ॥

(ລາວກ່າວວ່າ:) “ໂອ ສຸມະຕິ, ຈົ່ງຮຽນຮູ້ພຣະເວດາທັງຫຼາຍຕາມລໍາດັບ ຈາກຕົ້ນເລີ່ມ. ຈົ່ງມຸ່ງໝັ້ນໃນການຮັບໃຊ້ອາຈານ, ແລະຈົ່ງຮັບປະທານອາຫານແຕ່ຈາກພິກຂາ (ອາຫານຂໍ) ຕາມທີ່ບັນຍັດໄວ້.”

Verse 11

ततो गार्हस्थ्यमास्थाय चेष्ट्वा यज्ञाननुत्तमान् । इष्टमुत्पादयापत्यमाश्रयेथा वनं ततः ॥

ແລ້ວເມື່ອເຂົ້າສູ່ຂັ້ນຄອບຄົວ (ຄຣະຫັດ) ປະກອບພິທີບູຊາຍັດຍະອັນສູງສຸດ ແລະໄດ້ບຸດຫຼານຕາມປາຖະນາແລ້ວ ຄວນໄປພຶງພາປ່າ (ຂັ້ນວານະປຣັດຖະ) ຕໍ່ໄປ.

Verse 12

वनस्थश्च ततो वत्स परिव्राड् निःपरिग्रहः । एवमाप्स्यसि तद्ब्रह्म यत्र गत्वा न शोचसि ॥

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຢູ່ໃນປ່າ ຈົ່ງເປັນນັກບວດພະເດີນທາງ ຜູ້ປອດຈາກຊັບສິນ. ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈະບັນລຸພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ທີ່ເມື່ອຮອດແລ້ວ ບໍ່ມີຄວາມໂສກເສົ້າ.

Verse 13

पक्षिण ऊचुः इत्येवमुक्तो बहुशो जडत्वान्नाह किञ्चन । पितापि तं सुबहुशः प्राह प्रीत्या पुनः पुनः ॥

ນົກທັງຫຼາຍເວົ້າວ່າ: ແມ່ນແຕ່ຖືກສອນຢ່າງນີ້ຫຼາຍເທື່ອ ເນື່ອງຈາກທ່າທີຄ້າຍຄືຄົນທຶບ ລາວກໍບໍ່ເວົ້າຫຍັງ. ແມ່ນແຕ່ພໍ່ຂອງລາວກໍເວົ້າກັບລາວບໍ່ຂາດ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ດ້ວຍຄວາມຮັກ.

Verse 14

इति पित्रा सुतस्नेहात् प्रलोभि मधुराक्षरम् । स चोद्यमानो बहुशः प्रहस्येदमथाब्रवीत् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພໍ່ໄດ້ເວົ້າ—ເນື່ອງຈາກຄວາມຮັກຕໍ່ລູກຊາຍ—ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫວານ ແລະນ່າຊັກຊວນ. ແລ້ວລາວຖືກກະຕຸ້ນຫຼາຍເທື່ອ ຈຶ່ງຍິ້ມ ແລະກ່າວດັ່ງນີ້.

Verse 15

तातैतद्बहुशोऽभ्यस्तं यत् त्वयाद्योपदिश्यते । तथैवान्यानि शास्त्राणि शिल्पानि विविधानि च ॥

ພໍ່ເອີຍ, ຄຳສອນນີ້ທີ່ພໍ່ສອນໃນມື້ນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ປະພຶດ (ແລະໄດ້ຟັງ) ມາຫຼາຍເທື່ອແລ້ວ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄຳພີອື່ນໆ ແລະສິລະປະຫຼາຍປະເພດກໍດ້ວຍ.

Verse 16

जन्मनामयुतं साग्रं मम स्मृतिपथं गतम् । निर्वेदाः परितोषाश्च क्षयवृद्ध्युदये गताः ॥

ການເກີດຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງໝື່ນຊາດໄດ້ເຂົ້າມາຢູ່ໃນຄວາມຊົງຈຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຄວາມເບື່ອໜ່າຍ ແລະ ຄວາມພໍໃຈໄດ້ເກີດຂຶ້ນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ຜ່ານຄວາມເສື່ອມໂຊມ, ການເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະ ຄວາມຮັ່ງມີ.

Verse 17

शत्रुमित्रकलत्राणां वियोगाः सङ्गमास्तथा । मातरो विविधा दृष्टाः पितरो विविधास्तथा ॥

ໄດ້ມີການພັດພາກ ແລະ ການກັບມາພົບກັນກັບສັດຕູ, ໝູ່ເພື່ອນ ແລະ ຄູ່ຄອງ. ໄດ້ເຫັນແມ່ທີ່ຫຼາກຫຼາຍ ແລະ ພໍ່ທີ່ຫຼາກຫຼາຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 18

अनुभूतानि सौख्यानि दुःखानि च सहस्रशः । बान्धवा बहवः प्राप्ताः पितरश्च पृथग्विधाः ॥

ຄວາມສຸກ ແລະ ຄວາມທຸກໄດ້ຖືກປະສົບມາເປັນພັນໆຄັ້ງ. ຍາດຕິພີ່ນ້ອງຈໍານວນຫຼາຍໄດ້ຖືກພົບພໍ້, ແລະ ພໍ່ໃນຮູບແບບຕ່າງໆກໍເຊັ່ນກັນ.

Verse 19

विण्मूत्रपिच्छिले स्त्रीणां तथा कोष्ठे मयोषितम् । पीडाश्च सुभृशं प्राप्ता रोगाणां च सहस्रशः ॥

ໃນຜູ້ຍິງ, (ຮ່າງກາຍ) ເປື້ອນໄປດ້ວຍອາຈົມ ແລະ ປັດສະວະ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ພາຍໃນທ້ອງມີ 'ຜູ້ຍິງ' ທີ່ເຮັດດ້ວຍຊີ້ນ. ຄວາມທຸກທໍລະມານອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ຖືກອົດທົນ, ແລະ ພະຍາດເປັນພັນໆ.

Verse 20

गर्भदुःखान्यनेकानि बालत्वे यौवने तथा । वृद्धतायां तथाप्तानि तानि सर्वाणि संस्मरे ॥

ຄວາມທຸກທໍລະມານຫຼາຍຢ່າງໃນທ້ອງແມ່, ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນໃນໄວເດັກ ແລະ ໄວໜຸ່ມ, ແລະ ຍັງມີສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນໄວຊະລາ - ທັງໝົດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈື່ໄດ້.

Verse 21

ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणाञ्चापि योनिषु । पुनश्च पशुकीटानां मृगाणामथ पक्षिणाम् ॥

ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເກີດໃນຄັນຂອງພຣາຫມັນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ ແລະ ຊູດຣະ; ແລະອີກຄັ້ງກໍເກີດໃນຫມູ່ສັດ, ແມງໄມ້, ສັດປ່າເຊັ່ນກວາງ, ແລະນົກທັງຫຼາຍ។

Verse 22

तथैव राजभृत्यानां राज्ञाञ्चाहवशालिनाम् । समुत्पन्नोऽस्मि गेहेषु तथैव तव वेश्मनि ॥

ດັ່ງດຽວກັນ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເກີດໃນເຮືອນຂອງຂ້າລາຊການ ແລະໃນວັງຂອງກະສັດຜູ້ມີກອງທັບ; ແລະດັ່ງດຽວກັນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ປາກົດໃນເຮືອນຂອງພວກເຈົ້າເອງດ້ວຍ।

Verse 23

भृत्यतां दासतां चैव गतोऽस्मि बहुशो नृणाम् । स्वामित्वमीश्वरत्वं च दरिद्रत्वं तथा गतः ॥

ຫຼາຍຄັ້ງ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຕົກຢູ່ໃນສະພາບເປັນຄົນຮັບໃຊ້ ແລະເປັນທາດໃນຫມູ່ມະນຸດ; ແລະດັ່ງດຽວກັນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນນາຍ ແລະອຳນາດເຈົ້ານາຍ—ພ້ອມທັງຄວາມຍາກຈົນດ້ວຍ।

Verse 24

हतं मया हतश्चान्यैर्हतं मे घातितं तथा । दत्तं ममाऽन्यैरन्येभ्यो मया दत्तमनेकशः ॥

ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຂ້າ ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍເຄີຍຖືກຜູ້ອື່ນຂ້າ; ອີກທັງຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນຖືກຂ້າດ້ວຍ। ສິ່ງທີ່ເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ອື່ນໄດ້ນຳໄປມອບໃຫ້ຜູ້ອື່ນ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າເອງກໍໄດ້ມອບໃຫ້ຫຼາຍຄັ້ງເຊັ່ນກັນ।

Verse 25

पितृमातृसुहृद्भ्रातृकलत्रादिकृतेन च । तुष्टोऽसकृत् तथा दैन्यमश्रुधौताऽननो गतः ॥

ເນື່ອງຈາກພໍ່, ແມ່, ໝູ່ມິດ, ພີ່ນ້ອງ, ເມຍ ແລະອື່ນໆ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຍິນດີຫຼາຍຄັ້ງ; ແລະດັ່ງດຽວກັນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍເຄີຍຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ ໃບໜ້າຖືກຊຳລະດ້ວຍນ້ຳຕາ।

Verse 26

एवं संसारचक्रेऽस्मिन् भ्रमता तात सङ्कटे । ज्ञानमेतन्मया प्राप्तं मोक्षसम्प्राप्तिकारकम् ॥

ໂອ ຜູ້ຮັກ, ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍພະເດີນຢູ່ໃນວົງລໍ້ອັນອັນຕະລາຍຂອງສັງສາຣາ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບປັນຍານີ້ ອັນນໍາໄປສູ່ການບັນລຸໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)।

Verse 27

विज्ञाते यत्र सर्वोऽयमृग्यजुः सामसंज्ञितः । क्रियाकलापो विगुणो न सम्यक् प्रतिभाति मे ॥

ບ່ອນທີ່ຄວາມຈິງນັ້ນຖືກຮູ້—ໂດຍອາໄສມັນ ກອງການກະທໍາພິທີກຳທັງໝົດທີ່ເອີ້ນວ່າ Ṛg, Yajus, ແລະ Sāman ຖືກເຂົ້າໃຈ—ທີ່ນັ້ນ ຊຸດພິທີກຳນີ້ດູເຫມືອນຂາດບຸນຄຸນສູງສຸດ ແລະບໍ່ປາກົດວ່າພໍພຽງຢ່າງເຕັມທີ່।

Verse 28

तस्मादुत्पन्नबोधस्य वेदैः किं मे प्रयोजनम् । गुरुविज्ञानतृप्तस्य निरीहस्य सदात्मनः ॥

ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບຂ້ອຍ—ຜູ້ທີ່ການຕື່ນຮູ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ—ວິດາ (Veda) ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ຂ້ອຍພໍໃຈດ້ວຍປັນຍາຂອງອາຈານ, ປາດສະຈາກຄວາມປາຖະໜາ, ແລະຕັ້ງຢູ່ເປັນນິດໃນອາດຕະມັນອັນແທ້ຈິງ।

Verse 29

षट् प्रकारक्रियादुःखसुखहर्षरसैश्च यत् । गुणैश्च वर्जितं ब्रह्म तत् प्राप्स्यामि परं पदम् ॥

ພຣະພຣະມັນ (Brahman) ນັ້ນ ປາດສະຈາກຄຸນ (guṇa) ແລະເຫນືອກວ່າຄວາມແຕກຕ່າງຫົກປະການແຫ່ງການກະທໍາ, ເຫນືອກວ່າທຸກຂ໌ ສຸກ ຄວາມຄຶກຄືນ ແລະ ‘ລົດ’ ທາງອາລົມ—ນັ້ນແຫຼະ ຂ້ອຍຈະບັນລຸເປັນສະຖານະສູງສຸດ।

Verse 30

रसहर्षभयोद्वेगक्रोधामर्षजरातुराम् । विज्ञातां स्वमृगग्राहिसंघपाशशताकुलाम् ॥

ຂ້ອຍໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ການດໍາລົງຢູ່ອັນມີຮ່າງກາຍນີ້ ຖືກທໍລະມານໂດຍ ‘ລົດ’ ທາງອາລົມ, ຄວາມຍິນດີ, ຄວາມຢ້ານກົວ, ຄວາມກະວົນກະວາຍ, ຄວາມໂກດ, ຄວາມຄັບແຄ້ນ, ແລະຄວາມແກ່ຊະລາ—ແອດແນ່ນດ້ວຍກັບດັກນັບຮ້ອຍ ທີ່ກອງນາຍພານຂວ້າງໄວ້ເພື່ອຈັບເຫຍື່ອ।

Verse 31

तस्माद्यास्याम्यहं तात त्यक्त्वेमां दुःखसन्ततिम् । त्रयीधर्ममधर्माढ्यं किं पापफलसन्निभम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພໍ່ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈາກໄປ ໂດຍປະຖິ້ມລໍາດັບແຫ່ງຄວາມໂສກນີ້. ທໍາມະໂລກທີ່ຖືກສັນລະເສີນໃນເວດະສາມ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ ຖ້າມັນເຕັມໄປດ້ວຍອະທໍາ ແລະຄ້າຍຜົນແຫ່ງບາບ?

Verse 32

पक्षिण ऊचुः तस्य तद्वचनं श्रुत्वा हर्षविस्मयगद्गदम् । पिता प्राह महाभागः स्वसुतं हृष्टमानसः ॥

ນົກທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງເຂົາ—ອັນອຸດຕັນດ້ວຍຄວາມປິຕິແລະຄວາມພິສົດ—ພໍ່ຜູ້ມີບຸນນັ້ນ ມີໃຈຍິນດີ ແລ້ວເວົ້າກັບລູກຊາຍຂອງຕົນ.

Verse 33

पितोवाच किमेतद्वदसे वत्स कुतस्ते ज्ञानसम्भवः । केन ते जडता पूर्वमिदानीञ्च प्रबुद्धता ॥

ພໍ່ກ່າວວ່າ: ລູກເອີຍ, ເຈົ້າເວົ້າແບບນີ້ເພາະຫຍັງ? ຄວາມຮູ້ນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າຈາກໃສ? ເພາະເຫດໃດ ກ່ອນນີ້ເຈົ້າຈຶ່ງມືດມົນ ແລະບັດນີ້ຈຶ່ງຕື່ນຮູ້?

Verse 34

किन्नु शापविकारोऽयं मुनिदेवकृतस्तव । यत्ते ज्ञानं तिरोभूतमाविर्भावमुपागतम् ॥

ນີ້ຈະເປັນການປ່ຽນແປງອັນເກີດຈາກຄໍາສາບແຊ່ງ—ທີ່ຖືກກະທໍາໂດຍລະສີ ຫຼືເທວະດາ—ທໍາໃຫ້ຄວາມຮູ້ທີ່ເຄີຍຖືກປິດບັງ ບັດນີ້ປາກົດອອກມາບໍ?

Verse 35

पुत्र उवाच शृणु तात ! यथा वृत्तं ममेदं सुख-दुःखदम् । यश्चाहमासमन्यस्मिन् जन्मन्यस्मत्परन्तु यत् ॥

ລູກຊາຍກ່າວວ່າ: ພໍ່ເອີຍ, ຈົ່ງຟັງເຖິງວິທີທີ່ມັນເກີດຂຶ້ນກັບຂ້າພະເຈົ້າ—ນໍາມາທັງຄວາມສຸກແລະຄວາມເຈັບປວດ—ແລະວ່າໃນຊາດອື່ນ ທີ່ແຕກຕ່າງຈາກຊາດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເປັນຫຍັງ.

Verse 36

अहमासं पुरा विप्रो न्यस्तात्मा परमात्मनि । आत्मविद्याविचारेषु परां निष्ठामुपागतः ॥

ໃນອະດີດ ຂ້ອຍເຄີຍເປັນພຣາຫມັນ ໄດ້ນໍາອັດຕາຂອງຕົນໄປຕັ້ງໄວ້ໃນອັດຕາສູງສຸດ; ໃນການສືບສວນວິຊາອັດຕາ ຂ້ອຍບັນລຸຄວາມໝັ້ນຄົງສູງສຸດ.

Verse 37

सततं योगयुक्तस्य सतताभ्याससङ्गमात् । सत्संयोगात् स्वस्वभावाद्विचारविधिशोधनात् ॥

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນໂຍຄະຢ່າງສະເໝີ—ໂດຍການຄົບຄືນກັບການຝຶກປະຕິບັດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ໂດຍການສຳຜັດກັບຄົນດີ, ໂດຍອຸປະນິສັຍທີ່ຖືກຊໍາລະຂອງຕົນ, ແລະໂດຍຄວາມບໍລິສຸດທີ່ເກີດຈາກວິທີການສືບສວນ—

Verse 38

तस्मिन्नवे परा प्रीतिर्ममासीद्युञ्जतः सदा । आचार्यताञ्च सम्प्राप्तः शिष्यसन्देहहृत्तमः ॥

ໃນວິນັຍນັ້ນ ຂ້ອຍມີຄວາມປິຕິຍິນດີສູງສຸດ ໃນຂະນະທີ່ຝຶກປະຕິບັດຢູ່ເສມອ; ແລະຂ້ອຍໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນອາຈານ ຜູ້ເກັ່ງກາດໃນການຂັບຄວາມສົງໄສຂອງສິດທິສາວົກ.

Verse 39

ततः कालेन महता ऐकान्तिकमुपागतः । अज्ञानाकृष्टसद्भावो विपन्नश्च प्रमादतः ॥

ຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກເວລາຍາວນານ ຂ້ອຍໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະພາບສັນໂດດ; ແຕ່ອຸປະນິສັຍທີ່ແທ້ຂອງຂ້ອຍຖືກອະວິຊາດຶງອອກ ແລະໂດຍຄວາມປະມາດ ຂ້ອຍຕົກສູ່ຄວາມພິນາດ.

Verse 40

उत्क्रान्तिकालादारभ्य स्मृतिलोपो न मेऽभवत् । यावदब्दं गतं चैव जन्मनां स्मृतिमागताम् ॥

ນັບແຕ່ເວລາທີ່ຂ້ອຍຈາກຮ່າງກາຍໄປ ບໍ່ມີການສູນເສຍຄວາມຈໍາສໍາລັບຂ້ອຍ; ແລະເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ (ແມ່ນແຕ່ຮອດໜຶ່ງປີ) ຄວາມລະລຶກເຖິງການເກີດທັງຫຼາຍກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້ອຍ.

Verse 41

पूर्वाभ्यासेन तेनैव सोऽहं तात जितेन्द्रियः । यतिष्यामि तथा कर्तुं न भविष्ये यथा पुनः ॥

ໂດຍອາໄສການປະຕິບັດນັ້ນຈາກຊາດກ່ອນໆ ພໍ່ທີ່ຮັກ, ຂ້ອຍໄດ້ເປັນຜູ້ຄວບຄຸມຕົນເອງ. ຂ້ອຍຈະພາຍາຍາມປະພຶດໃຫ້ບໍ່ກັບໄປເກີດອີກເຊັ່ນເກົ່າ.

Verse 42

ज्ञानदानफलं ह्येतद्यज्जातिस्मरणं मम । न ह्येतत्प्राप्यते तात त्रयीधर्माश्रितैर्नरैः ॥

ຄວາມຈື່ຈຳຊາດກ່ອນຂອງຂ້ອຍນີ້ ແທ້ຈິງແມ່ນຜົນຂອງປັນຍາ ແລະ ການໃຫ້ທານ. ເພາະວ່າ ພໍ່ທີ່ຮັກ, ຜູ້ທີ່ອຸທິດແຕ່ຕໍ່ທຳຂອງວິດາສາມ (ພິທີກຳ) ບໍ່ອາດບັນລຸສິ່ງນີ້ໄດ້.

Verse 43

सोऽहं पूर्वाश्रमादेव निष्ठाधर्ममुपाश्रितः । एकान्तित्वमुपागम्य यतिष्याम्यात्ममोक्षणे ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຕັ້ງແຕ່ຂັ້ນຊີວິດກ່ອນຂອງຂ້ອຍເອງ ຂ້ອຍໄດ້ພຶ່ງພາທຳອັນໝັ້ນຄົງ. ເມື່ອໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນເອກະຈິດ (ekāntitva) ຂ້ອຍຈະພາຍາຍາມເພື່ອມົກຂະແຫ່ງອາດຕະ.

Verse 44

तद्ब्रूहि त्वं महाभाग यत्ते संशयिकं हृदि । एतावता॑पि ते प्रीतिमुत्पाद्यानृण्यमाप्नुयाम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຈົ່ງບອກຂ້ອຍວ່າ ຍັງມີຄວາມສົງໄສຫຍັງເຫຼືອຢູ່ໃນໃຈຂອງທ່ານ. ໂດຍເທົ່ານັ້ນ ຂ້ອຍຂໍໃຫ້ເກີດຄວາມພໍໃຈແກ່ທ່ານ ແລະ ພົ້ນຈາກໜີ້ບຸນຄຸນຕໍ່ທ່ານ.

Verse 45

पक्षिण ऊचुः पिता प्राह ततः पुत्रं श्रद्धधत् तस्य तद्वचः । भवता यद्वयं पृष्टाः संसारग्रहणाश्रयम् ॥

ນົກທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ແລ້ວພໍ່ໄດ້ເວົ້າກັບລູກ ໂດຍໄວ້ໃຈໃນຄຳຂອງເຂົາ. (ແລະກ່າວວ່າ:) «ເນື່ອງຈາກພວກເຮົາຖືກທ່ານຖາມເຖິງພື້ນຖານທີ່ນຳໄປສູ່ການຍຶດກຸມ/ການພັນຜູກໃນສັງສາຣ…»

Verse 46

पुत्र उवाच शृणु तात यथा तत्त्वमनुभूतं मयासकृत् । संसारचक्रमजरं स्थितिर्यस्य न विद्यते ॥

ລູກໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ພໍ່ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຄວາມຈິງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ປະສົບຊ້ຳໆ: ວົງລໍ້ແຫ່ງສັງສາຣາ ບໍ່ແກ່ຊະຣາ ແລະບໍ່ມີສະຖານະທີ່ຢູ່ຖາວອນແນ່ນອນ.”

Verse 47

सोऽहं वदामि ते सर्वं तवैवानुज्ञया पितः । उत्क्रान्तिकालादारभ्य यथा नान्यो वदिष्यति ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພໍ່ເອີຍ, ດ້ວຍການອະນຸຍາດຂອງທ່ານ ຂ້ອຍຈະເລົ່າທຸກຢ່າງ—ເລີ່ມແຕ່ເວລາຈາກໄປ (ຈາກຮ່າງກາຍ)—ໃນວິທີທີ່ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດຈະພັນລະນາໄດ້.”

Verse 48

ऊष्मा प्रकुपितः काये तीव्रवायुसमीृतः । भिनत्ति मर्मस्थानानि दीप्यमानो निरिन्धनः ॥

ຄວາມຮ້ອນໃນຮ່າງກາຍ ເມື່ອຖືກກະຕຸ້ນ ແລະຖືກລົມຮຸນແຮງ (ວາຍຸ) ຂັບດັນ ຈະທະລຸຈຸດຊີວິດ. ມັນລຸກໂຊນດັ່ງໄຟທີ່ບໍ່ມີເຊື້ອໄຟ.

Verse 49

उदानो नाम पवनस्ततश्चोर्ध्वं प्रवर्तते । भुक्तानामम्बुभक्ष्याणामधोगतिनिरोधकृत् ॥

ຈາກນັ້ນ ລົມທີ່ເອີ້ນວ່າ ອຸດານ (Udāna) ເລີ່ມເຄື່ອນຂຶ້ນເທິງ ໂດຍກັ້ນການໄຫຼລົງລຸ່ມຂອງສິ່ງທີ່ໄດ້ກິນແລະດື່ມ.

Verse 50

ततो येनाम्बुदानानि कृतान्यन्नरसास्तथा । दत्ताः स तस्य आह्लादमापदि प्रतिपद्यते ॥

ຈາກນັ້ນ ໂດຍອານຸພາບບຸນຂອງການໃຫ້ນ້ຳ ແລະທັງການໃຫ້ອາຫານກັບເຄື່ອງກິນອັນອົບອຸ່ນອຸດົມລົດ ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມຊຸ່ມເຢັນ/ຄວາມບັນເທົາ ໃນຍາມທຸກຍາກ.

Verse 51

अन्नानि येन दत्तानि श्रद्धापूतेन चेतसा । सोऽपि तृप्तिमवाप्नोति विनाप्यन्नेन वै तदा ॥

ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ຖວາຍອາຫານ ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍລິສຸດດ້ວຍສັດທາ (śraddhā) ແມ່ນແມ່ນໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນບໍ່ມີອາຫານກໍຍັງໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈ।

Verse 52

येनानृतानि नोक्तानि प्रीतिभेदः कृतो न च । आस्तिकः श्रद्धधानश्च स सुखं मृत्युमृच्छति ॥

ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ເວົ້າຄຳບໍ່ຈິງ ແລະບໍ່ເຮັດໃຫ້ຄວາມຮັກຄວາມຜູກພັນແຕກຫັກ—ເປັນຜູ້ເຊື່ອ (āstika) ແລະເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ—ຜູ້ນັ້ນພົບຄວາມຕາຍຢ່າງສະຫງົບ।

Verse 53

देवब्राह्मणपूजायां ये रता नानसूयवः । शुक्ला वदान्या ह्रीमन्तस्ते नराः सुखमृत्यवः ॥

ຜູ້ທີ່ຍິນດີໃນການນັບຖືບູຊາເທວະ ແລະພຣາຫມັນ, ປາດສະຈາກຄວາມອິດສາ, ບໍລິສຸດ, ໃຈກວ້າງ, ແລະຖ່ອມຕົນ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນບັນລຸຄວາມຕາຍຢ່າງສະຫງົບ।

Verse 54

यो न कामान्न संरम्भान्न द्वेषाद्धर्ममुत्सृजेत् । यथोक्तकारी सौम्यश्च स सुखं मृत्युमृच्छति ॥

ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ລະທິ້ງທັມມະເນື່ອງຈາກຕັນຫາ, ຄວາມໂກດຮ້ອນຫຸນຫັນ, ຫຼືຄວາມຊັງ—ຜູ້ປະພຶດຕາມຄຳສອນ ແລະອ່ອນໂຍນ—ຜູ້ນັ້ນພົບຄວາມຕາຍຢ່າງສະຫງົບ।

Verse 55

अवारिदायिनो दाहं क्षुधाञ्चानन्नदायिनः । प्राप्नुवन्ति नराः काले तस्मिन् मृत्यावुपस्थिते ॥

ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ນ້ຳ ຈະທົນທຸກຄວາມຫິວແຫ້ງເຜົາ; ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ອາຫານ ຈະທົນທຸກຄວາມຫິວໂຫຍ—ໃນເວລານັ້ນ, ເມື່ອຄວາມຕາຍມາຮອດ।

Verse 56

शीतं जयन्तीन्धनदास्तापं चन्दनदायिनः । प्राणघ्नीं वेदनां कष्टां ये चानुद्वेगकारिणः ॥

ຜູ້ໃຫ້ໄມ້ຟືນ ຊະນະຄວາມໜາວ; ຜູ້ໃຫ້ໄມ້ຈັນທະນາ ຊະນະຄວາມຮ້ອນ. ແຕ່ຜູ້ກໍ່ຄວາມທຸກໃຫ້ຜູ້ອື່ນ ຈະປະສົບທຸກເຈັບປວດຮ້າຍແຮງ ອາດເຖິງຊີວິດດັບ.

Verse 57

मोहाज्ञानप्रदातारः प्राप्नुवन्ति महद्भयम् । वेदनाभिरुदग्राभिः प्रपीड्यन्तेऽधमा नराः ॥

ຜູ້ທີ່ປູກຝັງຄວາມຫຼົງແລະອະວິຊາ ຈະພົບຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່; ຄົນຊົ່ວຊ້າ ຖືກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດຮຸນແຮງ.

Verse 58

कूटसाक्षी मृषावादी यश्चासदनुशास्ति वै । ते मोहमृत्यवः सर्वे तथा वेदविन्दकाः ॥

ພະຍານປອມ, ຄົນໂກຫຼກ, ແລະຜູ້ສອນຄວາມຜິດ—ທັງໝົດນັ້ນ ພົບຄວາມຕາຍທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍຄວາມຫຼົງ; ຜູ້ດ່າທໍາລາຍພຣະເວດະກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 59

विभीषणाः पूतिगन्धाः कूटमुद्गरपाणयः । आगच्छन्ति दुरात्मानो यमस्य पुरुषास्तदा ॥

ແລ້ວຈຶ່ງມີບຸລຸດຂອງພຣະຍະມະມາ—ນ່າຢ້ານກົວ, ມີກິ່ນເໝັນ, ຖືຄ້ອນຫນັກໃນມື—ເປັນຜູ້ມີຈິດຊົ່ວເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 60

प्राप्तेषु दृक्पथं तेषु जायते तस्य वेपथुः । क्रन्दत्यविरतं सोऽथ भ्रातृ-मातृसुतानथ ॥

ເມື່ອພວກເຂົາເຂົ້າມາໃນຂອບເຂດທີ່ລາວເຫັນໄດ້ ຄວາມສັ່ນກົວເກີດຂຶ້ນໃນລາວ; ແລ້ວລາວຮ້ອງໄຫ້ບໍ່ຢຸດ ເອີ້ນຫາອ້າຍ, ແມ່, ແລະລູກຊາຍຂອງລາວ.

Verse 61

सास्य वागस्फुटा तात एकवर्णा विभाव्यते । दृष्टिश्च भ्राम्यते त्रासाच्छ्वासाच्छुष्यत्यथाननम् ॥

ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຄໍາເວົ້າຂອງເຂົາກາຍເປັນບໍ່ຊັດ ເຫມືອນຈະຍຸບລົງເປັນສຽງດຽວ; ສາຍຕາຂອງເຂົາສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ແລະເນື່ອງຈາກຫາຍໃຈຫນັກ ປາກແລະໃບໜ້າກໍແຫ້ງຜາກ।

Verse 62

ऊर्ध्वश्वासान्वितः सो ’थ दृष्टिभङ्गसमन्वितः । ततः स वेदनाविष्टस्तच्छरीरं विमुञ्चति ॥

ແລ້ວເຂົາຫາຍໃຈດຶງຂຶ້ນເທິງ; ສາຍຕາຂອງເຂົາແຕກກະຈາຍ ແລະດັບລົງ; ຖືກຄວາມເຈັບປວດຄອບງໍາ ເຂົາຈຶ່ງລະທິ້ງຮ່າງນັ້ນ।

Verse 63

वाय्वग्रसारी तद्रूपं देहमन्यत् प्रपद्यते । तत्कर्मजं यातनार्थं न मातृ-पितृसम्भवम् । तत्प्रमाणवयो ’वस्था-संस्थानैः प्राग्भवं यथा ॥

ໂດຍມີລົມ (ວາຍຸ) ເປັນຜູ້ນໍາໜ້າ ເຂົາໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍອື່ນທີ່ມີຮູບຮ່າງຄ້າຍກັນ—ເກີດຈາກກຳຂອງຕົນ ເພື່ອຮັບຮູ້ທຸກຂ໌ທົນທານ ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກແມ່ແລະພໍ່. ຕາມຂະໜາດ ສະພາບອາຍຸ ແລະຮູບແບບ ມັນຄ້າຍກັບຮ່າງເກົ່າ.

Verse 64

ततो दूतॊ यमस्याशु पाशैर्बध्नाति दारुणैः । दण्डप्रहारसम्भ्रान्तं कर्षते दक्षिणां दिशम् ॥

ແລ້ວທູດຂອງພຣະຍະມາ ຜູກມັດເຂົາຢ່າງວ່ອງໄວດ້ວຍບ່ວງບາດອັນນ່າຢ້ານ; ຖືກຕີດ້ວຍຄັນທອນຈົນມືດມົນ ເຂົາຖືກລາກໄປທາງທິດໃຕ້.

Verse 65

कुश-कण्टक-वलमीक-शङ्कु-पाषाणकर्कशे । तथा प्रदीप्तज्वलने क्वचिच्छृभ्रशतोत्कटे ॥

ຕາມເສັ້ນທາງອັນຫຍາບກະດ້າງ ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຂຸລຂະດ້ວຍໜາມຫຍ້າກຸສະ (kuśa), ຈອມປວກ, ເສົາແຫຼມ ແລະຫີນ—ບາງບ່ອນມີໄຟລຸກໂຊນ ແລະບາງບ່ອນນ່າຢ້ານດ້ວຍປາຍແຫຼມນັບຮ້ອຍ—

Verse 66

प्रदीप्तादित्यतप्ते च दह्यमाने तदंशुभिः । कृष्यते यमदूतैश्चाशिवसन्नादभीषणैः ॥

And on ground scorched by a blazing sun, burning under its rays, he is dragged by Yama’s messengers—terrifying with inauspicious, dreadful cries.

Verse 67

विकृष्यमाणस्तैर्घोरैर्भक्ष्यमाणः शिवाशतैः । प्रयाति दारुणे मार्गे पापकर्मा यमक्षयम् ॥

Dragged by those dreadful (messengers), and being eaten by hundreds of jackals, the doer of sinful deeds proceeds along the terrible road to Yama’s abode.

Verse 68

छत्रोपानत्प्रदातारो ये च वस्त्रप्रदा नराः । ये यान्ति मनुजा मार्गं तं सुखेन तथान्नदाः ॥

Those men who give umbrellas and footwear, and those who give garments—such people travel that road with ease; likewise, those who give food.

Verse 69

एवं क्लेशाननुभवन्नवशः पापपीडितः । नीयते द्वादशाहेन धर्मराजपुरं नरः ॥

Thus, experiencing afflictions, helpless and tormented by sin, a man is taken to the city of Dharmarāja within twelve days.

Verse 70

कलेवरे दह्यमाने महान्तं दाहमृच्छति । ताड्यमाने तथैवार्तिं छिद्यमाने च दारुणाम् ॥

When the body is being burned, he experiences great burning; when it is struck, he feels pain likewise—and when it is cut, dreadful agony.

Verse 71

क्लिद्यमाने चिरतरं जन्तुर्दुःखमवाप्नुते । स्वेन कर्मविपाकेन देहान्तरगतोऽपि सन् ॥

ໃນຂະນະທີ່ສັດນັ້ນຢູ່ໃນສະພາບຍາວນານ ອັນທຸກຍາກ ແລະເສື່ອມສະລາຍ ມັນປະສົບທຸກຂ໌ ໂດຍຖືກຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຜົນກຳທີ່ສຸກງອມຂອງຕົນ ແມ່ນແມ່ນວ່າໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະພາບ/ຮ່າງໃໝ່ແລ້ວກໍຕາມ।

Verse 72

तत्र यद्वान्धवास्तोयं प्रयच्छन्ति तिलैः सह । यच्च पिण्डं प्रयच्छन्ति नीयमानस्तदश्नुते ॥

ທີ່ນັ້ນ ນ້ຳໃດກໍຕາມທີ່ຍາດພີ່ນ້ອງຖວາຍພ້ອມງາ ແລະ piṇḍa ໃດກໍຕາມທີ່ພວກເຂົາຖວາຍ—ຜູ້ຖືກນຳໄປ (ຫຼັງຄວາມຕາຍ) ຍ່ອມໄດ້ຮັບສ່ວນຈາກນັ້ນ।

Verse 73

तैलाभ्यङ्गो बान्धवानामङ्गसंवाहनञ्च यत् । तेन चाप्याय्यते जन्तुर्यच्चाश्नन्ति सबान्धवाः ॥

ໂດຍການຊະໂລມນ້ຳມັນ ແລະການນວດຖູອະໄວຍະວະທີ່ຍາດພີ່ນ້ອງເຮັດ ສັດຜູ້ລ່ວງລັບກໍໄດ້ຮັບຄວາມສົດຊື່ນ ແລະຖືກຫຼ້ຽງດູຄ້ຳຈຸນ; ແລະກໍເຊັ່ນດຽວກັນໂດຍອາຫານທີ່ຍາດພີ່ນ້ອງກິນ (ໃນພິທີ).

Verse 74

भूमौ स्वपद्भिर्नात्यन्तं क्लेशमाप्नोति बान्धवैः । दानं ददद्भिश्च तथा जन्तुराप्याय्यते मृतः ॥

ໃນໂລກນີ້ ເມື່ອເຂົາເດີນໄປດ້ວຍຕີນຂອງຕົນ ກໍບໍ່ທຸກທໍລະມານເກີນໄປເນື່ອງຈາກຍາດພີ່ນ້ອງ; ແລະເມື່ອພວກເຂົາໃຫ້ທານ (ໃນນາມຂອງເຂົາ) ສັດຜູ້ຕາຍກໍໄດ້ຮັບການຫຼ້ຽງດູ ແລະຄ້ຳຈຸນ.

Verse 75

नीयमानः स्वकं गेहं द्वादशाहं स पश्यति । उपभुङ्क्ते तथा दत्तं तोयपिण्डादिकं भुवि ॥

ໃນຂະນະທີ່ຖືກນຳໄປຂ້າງໜ້າ ຕະຫຼອດສິບສອງມື້ ເຂົາເຫັນເຮືອນຂອງຕົນ; ແລະໃນໂລກນີ້ ເຂົາກໍໄດ້ຮັບສ່ວນຈາກຂອງທີ່ຖວາຍ—ນ້ຳ, piṇḍa, ແລະອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ.

Verse 76

द्वादशाहात् परं घोरमायसं भीषणाकृतिम् । याम्यं पश्यत्यथो जन्तुः कृष्यमाणः पुरं ततः ॥

ຫຼັງຈາກສິບສອງມື້ ສັດນັ້ນເຫັນນະຄອນຢາມຍະອັນນ່າຢ້ານ—ສ້າງດ້ວຍເຫຼັກ ແລະຮູບຮ່າງນ່າສະພຶງ—ໃນຂະນະຖືກລາກໄປຫານະຄອນນັ້ນ។

Verse 77

गतमात्रोऽतिरक्ताक्षं भिन्नाञ्जनचयप्रभम् । मृत्युकालान्तकादीनां मध्ये पश्यति वै यमम् ॥

ເມື່ອໄປຮອດ ລາວເຫັນພຣະຍົມຢູ່ກາງມຣິຕຍຸ, ກາລະ, ອັນຕະກະ ແລະອື່ນໆ—ພຣະຍົມມີດວງຕາແດງຈັດ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງກອງຂີ້ຕາດຳທີ່ຖືກບົດ.

Verse 78

दंष्ट्राकरालवदनं भ्रकुटीदरुणाकृतिम् । विरूपैर्भोषणैर्वक्त्रैर्वृतं व्याधिशतैः प्रभुम् ॥

ລາວເຫັນພຣະເຈົ້ານັ້ນ ມີໃບໜ້ານ່າຢ້ານເນື່ອງຈາກເຂົ້ວຟັນຍື່ນອອກ, ຄິ້ວຂມວດນ່າສະພຶງ; ຖືກລ້ອມດ້ວຍປາກອັນອຸບາດຮ້ອງຄຳຮາມ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍໂຣກໄພນັບຮ້ອຍ.

Verse 79

दण्डासक्तं महाबाहुं पाशहस्तं सुभैरवम् । तन्निर्दिष्टां ततो याति गतिं जन्तुः शुभाशुभाम् ॥

ເມື່ອເຫັນຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ແລະນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ—ຖືຄັນທອນ ແລະຈັບບ່ວງບາດ—ສັດນັ້ນຈຶ່ງໄປສູ່ຄະຕິທີ່ທ່ານກຳນົດ ຈະເປັນມົງຄຸນຫຼືອັບມົງຄຸນກໍຕາມ.

Verse 80

रौरवे कूटसाक्षी तु याति यश्चानृतो नरः । तस्य स्वरूपं गदतो रौरवस्य निशामय ॥

ຜູ້ເປັນພະຍານປອມ ແລະຜູ້ເວົ້າຄຳບໍ່ຈິງ ຈະໄປສູ່ຣາອຸຣະວະ (Raurava). ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງຄຳພັນນາຮູບລັກຂອງຣາອຸຣະວະ (ນະລົກ) ຕາມທີ່ຂ້ອຍຈະເລົ່າ.

Verse 81

योजनानां सहस्रे द्वे रौरवो हि प्रमाणतः । जानुमात्रप्रमाणश्च ततः श्वभ्रः सुदुस्तरः ॥

ນະລົກ ຣາວຣະວະ (Raurava) ມີຂະໜາດຕາມມາດຕະວັດ 2,000 ໂຢຊະນະ. ພົ້ນຈາກນັ້ນມີຫວ່າງເຫວລຶກອັນນ່າຢ້ານ ຊື່ Śvabhra ທີ່ມີຂະໜາດເພີຍແຕ່ຮອດຫົວເຂົ່າເທົ່ານັ້ນ.

Verse 82

तत्राङ्गारचयोपेतं कृतञ्च धरणीसमम् । जाज्वल्यमानस्तीव्रेण तापिताङ्गारभूमिना ॥

ທີ່ນັ້ນ ພື້ນດິນຖືກເຮັດໃຫ້ຮາບພຽງເຫມືອນແຜ່ນດິນ ແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍກອງຖ່ານໄຟທີ່ແດງຮ້ອນ—ລຸກໄໝ້ຮຸນແຮງ ເປັນດິນແດນທີ່ຖືກເຜົາໂດຍຖ່ານຄຸກຄືນ.

Verse 83

तन्मध्ये पापकर्माणं विमुञ्चन्ति यमानुगाः । स दह्यमानस्तीव्रेण वह्निना तत्र धावति ॥

ໃນກາງສະຖານທີ່ນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຍະມະ (Yama) ປ່ອຍຜູ້ກະທຳບາບລົງໄປ. ຖືກໄຟຮຸນແຮງເຜົາ ເຂົາຈຶ່ງແລ່ນວົນໄປມາຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 84

पदे पदे च पादो 'स्य शीर्यते जीर्यते पुनः । अहोरात्रेणोद्धरणं पादन्यासं च गच्छति ॥

ທຸກກ້າວ ຕີນຂອງເຂົາແຕກສະລາຍ ແລະເນ່າເປື່ອຍຊ້ຳໆ. ໃນມື້ແລະຄືນເຕັມໜຶ່ງ ເຂົາເຮັດໄດ້ພຽງຍົກແລະວາງລົງໄດ້ແຕ່ກ້າວດຽວ.

Verse 85

एवं सहस्रमुत्तीर्णो योजनानां विमुच्यते । ततो 'न्यं पापशुद्ध्यर्थं तादृङ्निरयमृच्छति ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກຂ້າມໄປໄດ້ 1,000 ໂຢຊະນະ ເຂົາຈຶ່ງຖືກປ່ອຍພົ້ນ (ຈາກທຸກທໍລະມານນັ້ນ). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພື່ອຊໍາລະບາບອື່ນໆ ເຂົາໄປຫານະລົກອື່ນທີ່ມີລັກສະນະຄ້າຍກັນ.

Verse 86

ततः सर्वेषु निस्तीर्णः पापी तिर्यक्त्वमश्नुते । कृमिकीटपतङ्गेषु श्वापदे मशकादिषु ॥

ແລ້ວເມື່ອຜ່ານນະລົກທັງຫມົດນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ມີບາບຈະໄດ້ຮັບການເກີດເປັນສັດ—ຢູ່ໃນຫມູ່ແມ່ທ້ອງ ແມງ ແລະແມງມອດ; ຢູ່ໃນຫມູ່ສັດປ່າ ແລະຍຸງເປັນຕົ້ນ។

Verse 87

गत्वा गजद्रुमाद्येषु गोष्वश्वेषु तथैव च । अन्यासु चैव पापासु दुःखदासु च योनिषु ॥

ເມື່ອເຂົ້າໄປສູ່ການເກີດເຊັ່ນ ຊ້າງ ແລະຕົ້ນໄມ້, ແລະທຳນອງດຽວກັນເຂົ້າໄປສູ່ງົວ ແລະມ້າ, ລາວຍັງເກີດໃນຄັນອື່ນໆທີ່ເປັນບາບ ແລະນຳທຸກຂ໌ມາໃຫ້.

Verse 88

मानुषं प्राप्य कुब्जो वा कुत्सितो वामनो 'पि वा । चण्डालपुक्कसाद्यासु नरो योनिषु जायते ॥

ເມື່ອໄດ້ການເກີດເປັນມະນຸດອີກຄັ້ງ, ລາວອາດເປັນຄົນຫຼັງຄ້ອມ, ຫຼືຖືກດູຖູກ, ຫຼືແມ່ນຄົນເຕັ້ຍ; ຊາຍຄົນໜຶ່ງເກີດໃນຄັນເຊັ່ນຂອງ ຈັນດາລາ, ປຸກກະສະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 89

अवशिष्टेन पापेन पुण्येन च समन्वितः । ततश्चारोहणीं जातिं शूद्रवैश्यनृपादिकाम् ॥

ດ້ວຍການປະກອບດ້ວຍບາບທີ່ຍັງເຫຼືອ ແລະບຸນກຸສົນດ້ວຍ, ຕໍ່ມາລາວຈຶ່ງໄດ້ຮັບການເກີດທີ່ສູງຂຶ້ນ—ເຊັ່ນໃນຫມູ່ ຊູດຣະ, ໄວຊະຍະ, ກະສັດ ແລະອື່ນໆ.

Verse 90

विप्रदेवेन्द्रतां चापि कदाचिदवरोहणीम् । एवन्तु पापकर्माणे नरकेषु पतन्त्यधः ॥

ບາງຄັ້ງລາວອາດ (ຍົກຂຶ້ນ) ເຖິງຄວາມເປັນພຣາຫມັນ ຫຼືເຖິງສະຖານະເປັນພຣະອິນທຣາໃນຫມູ່ເທວະ; ແລະບາງຄັ້ງ (ຕົກລົງ) ໄປສູ່ການເກີດທີ່ຕ່ຳລົງ. ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ຜູ້ປະກອບກຳບາບຈຶ່ງຕົກລົງໃນນະລົກ.

Verse 91

यथा पुण्यकृतो यान्ति तन्मे निगदतः शृणु । ते यमेन विनिर्दिष्टां यान्ति पुण्यां गतिं नराः ॥

ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າ ເມື່ອຂ້າອະທິບາຍວ່າ ຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດກຸສົນ ຈາກໄປແນວໃດ: ມະນຸດໄປຕາມເສັ້ນທາງອັນເປັນສຸກ ທີ່ພຣະຍົມະກຳນົດໄວ້.

Verse 92

प्रगीतगन्धर्वगणाः प्रवृत्ताप्सरसाङ्गणाः । हारनूपुरमाधुर्य-शोभितान्युत्तमानि च ॥

ມີຝູງກັນທະວະຮ້ອງເພງກ້ອງກັງ ແລະຫມູ່ອັບສະຣາກໍກຳລັງເລີນລະບຳຢ່າງສະໜຸກ—ຄວາມສຸກອັນປະເສີດ ປະດັບດ້ວຍຄວາມງາມອ່ອນຫວານຂອງພວງດອກໄມ້ ແລະກຳໄລຂໍ້ຕີນ.

Verse 93

प्रयान्त्याशु विमानानि नानादिव्यास्त्रगुज्ज्वलाः । तस्माच्च प्रच्युता राज्ञामन्येषां च महात्मनाम् ॥

ວິມານ (ລົດຟ້າ) ມາຮອດຢ່າງວ່ອງໄວ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍພວງດອກໄມ້ແລະເຄື່ອງປະດັບທິບຫຼາກຫຼາຍ; ແລະຈາກສະພາບສະຫວັນນັ້ນ ກະສັດແລະຜູ້ໃຈໃຫຍ່ອື່ນໆ ເມື່ອບຸນໝົດລົງ ກໍຕົກຈາກທີ່ນັ້ນ.

Verse 94

जायन्ते च कुले तत्र सद्वृत्तपरिपालकाः । भोगान् सम्प्राप्नुवन्त्युग्रांस्ततो यान्त्यूर्ध्वमन्यथा ॥

ເຂົາເຈົ້າເກີດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຕະກູນທີ່ຮັກສາຈັນຍາດີ; ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນມີອຳນາດ ແລ້ວຈຶ່ງຂຶ້ນສູງອີກ—ຫຼືບໍ່ກໍຕາມ (ຕາມການປະພຶດ).

Verse 95

अवरोहणीं च सम्प्राप्य पूर्ववद्यान्ति मानवाः । एतत्ते सर्वमाख्यातं यथा जन्तुर्विपद्यते । अतः शृणुष्व विप्रर्षे यथा गर्भं प्रपद्यते ॥

ເມື່ອເຖິງເສັ້ນທາງຂາລົງ ມະນຸດກໍດຳເນີນໄປເຊັ່ນເກົ່າ. ທັງໝົດນີ້ໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ—ວ່າສັດມີຊີວິດພົບຄວາມຕົກຕ່ຳແນວໃດ; ບັດນີ້ ໂອ ພຣາຫມະນະຣິສີ ຈົ່ງຟັງວ່າມັນເຂົ້າສູ່ຄັນມານດາແນວໃດ.