Adhyaya 41

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे चतुर्युगपरिमाणं नाम चत्वारिंशो ऽध्यायः इन्द्र उवाच पुनः ससर्ज भगवान् प्रभ्रष्टाः पूर्ववत्प्रजाः सहस्रयुगपर्यन्ते प्रभाते तु पितामहः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ ບົດທີ 40 ຊື່ «ມາດຕາຂອງສີ່ຍຸກ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ. ອິນທຣະກ່າວວ່າ: ໃນຍາມອາລຸນຫຼັງຄົບພັນຍຸກ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ສ້າງສັດໂລກທີ່ເຄີຍຫຼຸດລົງໃຫ້ເກີດຂຶ້ນອີກ ເຫມືອນເກົ່າ.

Verse 2

एवं परार्धे विप्रेन्द्र द्विगुणे तु तथा गते तदा धराम्भसि व्याप्ता ह्य् आपो वह्नौ समीरणे

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອໄລຍະເວລາອັນສູງສຸດນັ້ນຜ່ານໄປ ແລະຍັງທະວີຄູນອີກ ແຜ່ນດິນຖືກນ້ຳຄອບຄຸມທົ່ວ; ນ້ຳນັ້ນກໍຖືກກືນເຂົ້າໃນໄຟ ແລະໄຟກໍຖືກກືນເຂົ້າໃນລົມ—ເປັນການສະແດງການຖອນຄືນຂອງທາດທັງຫຼາຍຕາມລຳດັບ ເມື່ອຈັກກະວານຫວນກັບສູ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ປະຕິ (ສິວະ) ຜູ້ຢູ່ເຫນືອພັນທະແຫ່ງການປາກົດ.

Verse 3

वह्निः समीरणश्चैव व्योम्नि तन्मात्रसंयुतः इन्द्रियाणि दशैकं च तन्मात्राणि द्विजोत्तम

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ໄຟ ແລະ ລົມ, ພ້ອມທັງ ອາກາດ ທີ່ປະກອບດ້ວຍຕັນມາຕຣາ (ສານລະອຽດ) ຂອງມັນ; ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣີຍະ 11 (ປະສາດ 10 ແລະ ໃຈ) ແລະ ຕັນມາຕຣາທັງຫຼາຍ—ຖືກນັບລຽງໄວ້ດັ່ງນີ້ໃນການຄລີ່ຄາຍຂອງຕັດຕະວະ.

Verse 4

अहङ्कारमनुप्राप्य प्रलीनास्तत्क्षणादहो अभिमानस्तदा तत्र महान्तं व्याप्य वै क्षणात्

ເມື່ອເຂົ້າເຖິງ ອະຫັງກາຣະ (ຫຼັກອັດຕາ) ພວກມັນກໍລະລາຍເຂົ້າໃນນັ້ນໃນທັນທີ. ແລ້ວໃນທີ່ນັ້ນເອງ ອະພິມານະ (ຄວາມຮູ້ສຶກ «ຂ້ອຍ» ແລະ «ຂອງຂ້ອຍ») ໄດ້ແຜ່ຄອບຄຸມ ມະຫັດ (ປັນຍາຈັກກະວານ) ຢ່າງວ່ອງໄວໃນພຽງຂະນະດຽວ.

Verse 5

महानपि तथा व्यक्तं प्राप्य लीनो ऽभवद्द्विज अव्यक्तं स्वगुणैः सार्धं प्रलीनमभवद्भवे

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ແມ່ນແຕ່ຫຼັກການ «ມະຫັດ» ເມື່ອເຂົ້າສູ່ພາວະທີ່ປາກົດ ກໍກັບຄືນໄປລະລາຍ. ແລະ «ອະວະຍັກຕະ» ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຂອງຕົນ ກໍລະລາຍສິ້ນໃນ «ພະວະ» (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເປັນປະຕິເຫນືອການປາກົດແລະການລະລາຍ.

Verse 6

ततः सृष्टिरभूत्तस्मात् पूर्ववत्पुरुषाच्छिवात् अथ सृष्टास्तदा तस्य मनसा तेन मानसाः

ຈາກພຣະອົງ—ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນປຸຣຸສະດັ້ງເດີມ—ການສ້າງສັນກໍເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງດັ່ງເກົ່າ. ແລະໃນເວລານັ້ນ ໂດຍພຣະປະສົງ ແລະໂດຍພຣະມະນະ ບັນດາສັດ «ມານະສະ» ຜູ້ເກີດຈາກໃຈ ຖືກບັງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 7

न व्यवर्धन्त लोके ऽस्मिन् प्रजाः कमलयोनिना वृद्ध्यर्थं भगवान्ब्रह्मा पुत्रैर्वै मानसैः सह

ໃນໂລກນີ້ ປະຊາສັດບໍ່ເພີ່ມພູນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ປາຖະນາໃຫ້ການສ້າງສັນເຈີຣິນ ຈຶ່ງໄດ້ດຳເນີນການພ້ອມກັບບຸດມານະສະຂອງພຣະອົງ.

Verse 8

दुश्चरं विचचारेशं समुद्दिश्य तपः स्वयम् तुष्टस्तु तपसा तस्य भवो ज्ञात्वा स वाञ्छितम्

ພຣະອົງໄດ້ປະພຶດຕະປະສະອັນຫນັກ ດ້ວຍຕົນເອງ ໂດຍໃຈມຸ່ງໄປຫາພຣະເຈົ້າ. ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ພໍພຣະໄທດ້ວຍຕະປະນັ້ນ ກໍຮູ້ເຈດຈຳນົງທີ່ປາຖະນາ ແລະພ້ອມປະທານສິ່ງທີ່ຂໍ.

Verse 9

ललाटमध्यं निर्भिद्य ब्रह्मणः पुरुषस्य तु पुत्रस्नेहमिति प्रोच्य स्त्रीपुंरूपो ऽभवत्तदा

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຈອກທະລຸກກາງໜ້າຜາກຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປຸຣຸສະແຫ່ງສາກົນ ແລະກ່າວວ່າ «ນີ້ແມ່ນ putra-sneha ຄວາມຮັກຜູກພັນຕໍ່ບຸດ». ໃນທັນໃດນັ້ນ ພະລັງນັ້ນປາກົດເປັນຮູບທີ່ເປັນທັງຍິງແລະຊາຍ—ເປັນນິມິດແຫ່ງບາສະ (pāśa) ຄວາມຜູກມັດໃນການສ້າງສັນ.

Verse 10

तस्य पुत्रो महादेवो ह्य् अर्धनारीश्वरो ऽभवत् ददाह भगवान्सर्वं ब्रह्माणं च जगद्गुरुम्

ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ໄດ້ບັງເກີດພຣະມະຫາເທວ ແທ້ຈິງ—ປາກົດເປັນ ອັດທະນາຣີອິສວະຣະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຄື່ງຍິງ. ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກນັ້ນ ໄດ້ເຜົາຜານທຸກສິ່ງ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ຄູໂລກ ເພື່ອທຳລາຍຄວາມຈອງຫອງແຫ່ງອຳນາດການສ້າງ ຕໍ່ໜ້າຄວາມເປັນເຈົ້າສູງສຸດຂອງ ປະຕິ—ພຣະສິວະ.

Verse 11

अथार्धमात्रां कल्याणीम् आत्मनः परमेश्वरीम् बुभुजे योगमार्गेण वृद्ध्यर्थं जगतां शिवः

ຕໍ່ມາ ພຣະສິວະ ເພື່ອໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍ ເຕີບໃຫຍ່ແລະຮຸ່ງເຮືອງ ໄດ້ຮ່ວມສະຫມັກຄີດ້ວຍທາງໂຍຄະ ກັບພຣະເທວີສູງສຸດຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ເປັນອາດຕະຂອງພຣະອົງເອງ—ພະລັງ “ອັດທະມາຕຣາ” ອັນລະອຽດ.

Verse 12

तस्यां हरिं च ब्रह्माणं ससर्ज परमेश्वरः विश्वेश्वरस्तु विश्वात्मा चास्त्रं पाशुपतं तथा

ໃນລະບຽບແຫ່ງສາກົນນັ້ນ ພຣະປະຣະເມສວະຣະ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ແລະເປັນອາດຕະໃນທຸກສິ່ງ—ໄດ້ບັນດານໃຫ້ເກີດ ຮະຣິ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ ແລະຍັງປາກົດອາວຸດ ປາຊຸປະຕະ ດ້ວຍ ເປັນອຸປາຍອັນເປັນເຈົ້າເຫນືອ ເພື່ອຄອບງຳພັນທະນາການຜູກມັດ.

Verse 13

तस्माद्ब्रह्मा महादेव्याश् चांशजश् च हरिस् तथा अण्डजः पद्मजश्चैव भवाङ्गभव एव च

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ແລະຈາກ ພຣະມະຫາເທວີ (ສັກຕິ) ດ້ວຍ. ຮະຣິ (ວິສນຸ) ກໍເກີດຂຶ້ນເປັນພາກສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງການປາກົດ. ທ່ານຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ “ເກີດຈາກໄຂ່ຈັກກະວານ” ແລະ “ເກີດຈາກດອກບົວ”—ແທ້ຈິງແລ້ວ ເກີດຈາກພຣະວະລະກາຍຂອງ ພະວະ (ພຣະສິວະ).

Verse 14

एतत्ते कथितं सर्वम् इतिहासं पुरातनम् परार्धं ब्रह्मणो यावत् तावद्भूतिः समासतः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງທັງໝົດ ປະຫວັດອັນສັກສິດແຕ່ໂບຮານນີ້—ສະຫຼຸບໄວ້ຈົນເຖິງຊ່ວງ “ປະຣາອັດທະ” ຂອງພຣະພຣະຫມາ—ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈແກ່ນສານແຫ່ງເສັ້ນທາງຂອງ ພູຕິ (ການປາກົດແຫ່ງການເກີດເປັນ).

Verse 15

वैराग्यं ब्रह्मणो वक्ष्ये तमोद्भूतं समासतः नारायणो ऽपि भगवान् द्विधा कृत्वात्मनस्तनुम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໂດຍຫຍໍ້ເຖິງ ວິຣາກະຍະ (ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ) ຂອງພຣະພຣະຫມາ ທີ່ເກີດຈາກຕະໂມ. ແມ່ນແຕ່ພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ກໍແບ່ງກາຍຂອງພຣະອົງເປັນສອງ ເພື່ອໃຫ້ການກໍ່ກຳເນີດຕໍ່ໄປເຄື່ອນໄຫວ។

Verse 16

ससर्ज सकलं तस्मात् स्वाङ्गादेव चराचरम् ततो ब्रह्माणमसृजद् ब्रह्मा रुद्रं पितामहः

ຈາກພຣະອົງນັ້ນແທ້ໆ ສັບພະສິ່ງທັງປວງ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ໄດ້ອອກມາຈາກກາຍຂອງພຣະອົງ. ຕໍ່ມາພຣະອົງກໍສ້າງພຣະພຣະຫມາ; ແລະພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະ ກໍປະກາດຮູບພຣະຣຸດຣະຂຶ້ນອີກຕໍ່ໜຶ່ງ។

Verse 17

मुने कल्पान्तरे रुद्रो हरिं ब्रह्माणम् ईश्वरम् ततो ब्रह्माणमसृजन् मुने कल्पान्तरे हरिः

ໂອ ມຸນີ, ໃນກະລະປະໜຶ່ງ ພຣະຣຸດຣະ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອິດສະວະຣະ—ໄດ້ປະກາດຮູບພຣະຫຣິໃຫ້ເປັນພຣະພຣະຫມາ; ແລະໃນອີກກະລະປະໜຶ່ງ ໂອ ມຸນີ, ພຣະຫຣິກໍສ້າງພຣະພຣະຫມາຂຶ້ນອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ໜ້າທີ່ແຫ່ງການສ້າງຈຶ່ງປາກົດຕໍ່ເນື່ອງ ແຕ່ພຣະປະຕິ (Pati) ຜູ້ເປັນພຣະສິວະ ຍັງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງພາຍໃນ ເຫນືອການປ່ຽນແປງຂອງກະລະປະທັງຫມົດ।

Verse 18

नारायणं पुनर्ब्रह्मा ब्रह्माणं च पुनर्भवः तदा विचार्य वै ब्रह्मा दुःखं संसार इत्यजः

ພຣະພຣະຫມາໄດ້ຄິດຄຳນຶງເຖິງພຣະນາຣາຍະນະອີກຄັ້ງ; ແລະພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ກໍຄິດຄຳນຶງເຖິງພຣະພຣະຫມາອີກຄັ້ງ. ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ບໍ່ເກີດ (ອະຊະ) ໄດ້ພິຈາລະນາ ແລະສະຫຼຸບວ່າ: «ສັງສາຣະນີ້ແທ້ໆແມ່ນທຸກຂ໌»—ເປັນພາຊະ (pāśa) ທີ່ຜູກມັດພະຊຸ (ວິນຍານ) ໃຫ້ແສວຫາພຣະປະຕິ ພຣະສິວະ।

Verse 19

सर्गं विसृज्य चात्मानम् आत्मन्येव नियोज्य च संहृत्य प्राणसञ्चारं पाषाण इव निश्चलः

ເມື່ອປ່ອຍວາງການສ້າງພາຍນອກ (ສັຣຄະ) ແລະນຳຕົນເອງໄປຕັ້ງໄວ້ໃນອາດຕະມັນແຕ່ຜູ້ດຽວ, ທ່ານໄດ້ຖອນການເຄື່ອນໄຫວຂອງລົມຫາຍໃຈ. ເຫມືອນກ້ອນຫີນ ທ່ານຢູ່ນິ່ງສະຫງົບຢ່າງສິ້ນເຊີງ—ດຳລົງຢູ່ໃນຄວາມນິ່ງຂອງພຣະປະຕິ ເຫນືອພາຊະທີ່ຜູກມັດພະຊຸ।

Verse 20

दशवर्षसहस्राणि समाधिस्थो ऽभवत्प्रभुः अधोमुखं तु यत्पद्मं हृदि संस्थं सुशोभनम्

ເປັນເວລາສິບພັນປີ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອົງປະທານ ດຳລົງຢູ່ໃນສະມາທິ. ໃນຫົວໃຈມີດອກບົວອັນງາມສະຫງ່າ ຫັນໜ້າລົງ ສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 21

पूरितं पूरकेणैव प्रबुद्धं चाभवत्तदा तदूर्ध्ववक्त्रम् अभवत् कुम्भकेन निरोधितम्

ເມື່ອຖືກເຕີມເຕັມດ້ວຍການຫາຍໃຈເຂົ້າ (pūraka) ມັນກໍຕື່ນຮູ້ໃນຂະນະນັ້ນ. ແລະເມື່ອຖືກກັ້ນໄວ້ດ້ວຍການກັ້ນລົມ (kumbhaka) “ໃບໜ້າ” ຂອງມັນກໍຫັນຂຶ້ນເທິງ.

Verse 22

तत्पद्मकर्णिकामध्ये स्थापयामास चेश्वरम् तदोमिति शिवं देवम् अर्धमात्रापरं परम्

ແລ້ວທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາພຣະອີສະວະຣະ (Īśvara) ໄວ້ໃນກາງກົກດອກຂອງດອກບົວນັ້ນ. ຈາກນັ້ນ ໃນຮູບພະຍາງສັກສິດ “Oṁ” ທ່ານໄດ້ພິຈາລະນາພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເທວະສູງສຸດ ເກີນກວ່າອາຣະທະມາຕຣາ (ardha-mātrā) ອັນລະອຽດ.

Verse 23

मृणालतन्तुभागैकशतभागे व्यवस्थितम् यमी यमविशुद्धात्मा नियम्यैवं हृदीश्वरम्

ເມື່ອຄວບຄຸມຕົນເອງແລ້ວ ນັກໂຍຄະຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດດ້ວຍຍະມະ (yama) ຄວນຈັດລະບຽບແລະພິຈາລະນາພຣະຫຣິດີອີສະວະຣະ (Hṛdīśvara) ຜູ້ສະຖິດໃນຫົວໃຈ ເຫມືອນຢູ່ໃນຊ່ອງທີ່ລະອຽດດັ່ງໜຶ່ງສ່ວນຮ້ອຍຂອງເສັ້ນໃຍໃນກ້ານບົວ.

Verse 24

यमपुष्पादिभिः पूज्यं याज्यो ह्ययजदव्ययम् तस्य हृत्कमलस्थस्य नियोगाच्चांशजो विभुः

ຖືກບູຊາດ້ວຍດອກຍະມະ (yama‑puṣpa) ແລະອື່ນໆ ຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາຍັດຍະຢ່າງແທ້ຈິງ ໄດ້ຖືກນະມັດສະການ—ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ແລະດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງຜູ້ສະຖິດໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ ຜູ້ມີອຳນາດຄອບຄຸມທົ່ວທຸກທີ່ ໄດ້ປາກົດເປັນສ່ວນເທວະ (aṃśa).

Verse 25

ललाटमस्य निर्भिद्य प्रादुरासीत्पितामहात् लोहितो ऽभूत् स्वयं नीलः शिवस्य हृदयोद्भवः

ເມື່ອຜ່າເປີດຫນ້າຜາກຂອງພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ພຣະອົງນັ້ນກໍ່ປາກົດອອກມາ. ແມ່ນວ່າປາກົດເປັນສີແດງ ແທ້ຈິງແມ່ນ “ຜູ້ສີນ້ຳເງິນ” ເກີດຈາກພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະສິວະ.

Verse 26

वह्नेश्चैव तु संयोगात् प्रकृत्य पुरुषः प्रभुः नीलश् च लोहितश्चैव यतः कालाकृतिः पुमान्

ດ້ວຍການປະສົມກັບໄຟ (ອັກນິ) ພຣະປຸຣຸສະຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ຜູ້ຮ່ວມກັບປຣະກຣິຕິ ຈຶ່ງປາກົດ. ຈາກພຣະອົງເກີດທັງພາບສີນ້ຳເງິນແລະສີແດງ ແລະຈາກພຣະອົງຍັງເກີດ “ບຸຣຸດ” ຜູ້ມີຮູບເປັນເວລາ (ກາລະ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 27

नीललोहित इत्युक्तस् तेन देवेन वै प्रभुः ब्रह्मणा भगवान्कालः प्रीतात्मा चाभवद्विभुः

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາເທວະນັ້ນເອີ້ນພຣະອົງວ່າ “ນີລະໂລຫິຕະ” ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກທີ່—ພຣະກາລະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເປັນປະຕິ—ກໍ່ຊື່ນບານໃນພຣະຫົວໃຈ.

Verse 28

सुप्रीतमनसं देवं तुष्टाव च पितामहः नामाष्टकेन विश्वात्मा विश्वात्मानं महामुने

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຕໍ່ມາພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ມີໃຈຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເທວະນັ້ນ—ອາດຕະມາສາກົນ—ດ້ວຍນາມ 8 ປະການ. ຜູ້ເປັນວິສະວາດຕະມາ ໄດ້ຍົກຍ້ອງວິສະວາດຕະມາ, ພຣະປະຕິສູງສຸດຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນສັບພະຈັກກະວານ.

Verse 29

पितामह उवाच नमस्ते भगवन् रुद्र भास्करामिततेजसे नमो भवाय देवाय रसायाम्बुमयाय ते

ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ກ່າວວ່າ: ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ພຣະຣຸດຣະ, ຜູ້ມີລັດສະມີຫາທຽບບໍ່ໄດ້ດຸດດວງອາທິດ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະພະວະ, ພຣະເທວະ—ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດເປັນ “ຣະສະ” ແລະເປັນຫຼັກນ້ຳ “ອັມບຸ” ຜູ້ແຜ່ຊຶມແລະຄ້ຳຈຸນສັບພະສິ່ງ.

Verse 30

शर्वाय क्षितिरूपाय सदा सुरभिणे नमः ईशाय वायवे तुभ्यं संस्पर्शाय नमो नमः

ນະໂມແດ່ ຊາຣະວະ (Śarva) ຜູ້ມີຮູບເປັນແຜ່ນດິນ—ຫອມຫວນຕະຫຼອດ ແລະໃຫ້ຊີວິດ. ນະໂມອີກແລ້ວອີກແດ່ ອີສະ (Īśa) ຜູ້ເປັນລົມ—ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງແມ່ນຫຼັກການແຫ່ງການສຳຜັດ (sparśa) ໂດຍແທ້.

Verse 31

पशूनां पतये चैव पावकायातितेजसे भीमाय व्योमरूपाय शब्दमात्राय ते नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ປະຕິ (Pati) ແຫ່ງປາຊຸ (paśu) ທັງປວງ. ນະໂມແດ່ໄຟ (Pāvaka) ຜູ້ສະຫວ່າງເກີນປະມານ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ນ່າຢ້ານ (Bhīma). ນະໂມແດ່ຜູ້ມີຮູບເປັນວະໂຍມ—ຟ້າກວ້າງໃຫຍ່. ແລະນະໂມແດ່ຜູ້ເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງສຽງລ້ວນ (śabda-mātra) ອັນລະອຽດ ທີ່ຮູ້ໄດ້ໂດຍມັນຕຣາ.

Verse 32

महादेवाय सोमाय अमृताय नमो ऽस्तु ते उग्राय यजमानाय नमस्ते कर्मयोगिने

ນະໂມຂໍໃຫ້ມີແດ່ພຣະອົງ ມະຫາເທວະ (Mahādeva)—ໂສມະ (Soma) ຜູ້ເປັນອະມຣິຕະ (amṛta) ອັນອະມະຕະໂດຍແທ້. ນະມັດສະການແດ່ ອຸກຣະ (Ugra) ຜູ້ດຸຮ້າຍ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຢະຈະມານະ (Yajamāna) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຍັດຍະທີ່ແທ້. ແລະນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງກັມມະໂຢກະ (karma-yoga) ຜູ້ຜູກການກະທຳໃຫ້ເປັນການບູຊາ ແລະການຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 33

यः पठेच्छृणुयाद्वापि पैतामहमिमं स्तवम् रुद्राय कथितं विप्राञ् श्रावयेद्वा समाहितः

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ອ່ານສະດຸດຫຼືຟັງກໍຕາມ ບົດສັນລະເສີນ «ໄປຕາມະຫະ» (Paitāmaha) ນີ້—ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ແດ່ ຣຸດຣະ (Rudra)—ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມ ໃຫ້ພຣາຫມະນະ (Brahmin) ຟັງດ້ວຍ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ຄວນແກ່ບຸນກຸສົນອັນສັກສິດຂອງມັນ.

Verse 34

अष्टमूर्तेस्तु सायुज्यं वर्षादेकादवाप्नुयात् एवं स्तुत्वा महादेवम् अवैक्षत पितामहः

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບ ສາຍຸຊະຍະ (sāyujya)—ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງຢ່າງສົມບູນ—ກັບພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຮູບແປດ (Aṣṭamūrti) ພາຍໃນ 11 ປີ. ເມື່ອສັນລະເສີນ ມະຫາເທວະ (Mahādeva) ດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ພິຕາມະຫະ (Brahmā) ກໍໄດ້ເຫັນພຣະອົງ.

Verse 35

तदाष्टधा महादेवः समातिष्ठत्समन्ततः तदा प्रकाशते भानुः कृष्णवर्त्मा निशाकरः

ແລ້ວພຣະມະຫາເທວະ ພຣະປະຕິແຫ່ງສັດທັງປວງ ໄດ້ປາກົດຢືນຢູ່ທົ່ວທຸກທິດ ໃນຮູບແປດປະການ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອາທິດສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະພຣະຈັນທີ່ມີທາງດຳມືດກໍປາກົດ ເປັນໝາຍແຫ່ງອຳນາດອັນລອມຮອບທຸກສິ່ງຂອງພຣະອົງ।

Verse 36

क्षितिर्वायुः पुमानंभः सुषिरं सर्वगं तथा तदाप्रभृति तं प्राहुर् अष्टमूर्तिरितीश्वरम्

ແຜ່ນດິນ, ລົມ, ສັດມີຊີວິດ, ນ້ຳ, ອາກາດ, ແລະສິ່ງທີ່ແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວທຸກຢ່າງ—ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ພວກເຂົາເອີ້ນພຣະອີສະວະຣະວ່າ «ອັດຖະມູຣຕິ» ພຣະປະຕິຜູ້ປາກົດເປັນອົງປະກອບແຫ່ງຈັກກະວານ ແຕ່ຍັງເປັນຜູ້ຄອງຄຸມພາຍໃນຂອງມັນທັງປວງ।

Verse 37

अष्टमूर्तेः प्रसादेन विरञ्चिश्चासृजत्पुनः सृष्ट्वैतद् अखिलं ब्रह्मा पुनः कल्पान्तरे प्रभुः

ໂດຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງພຣະອົງຜູ້ມີຮູບແປດ (ພຣະສິວະໃນນາມອັດຖະມູຣຕິ) ວິຣັນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ສ້າງສັນອີກຄັ້ງ. ເມື່ອສ້າງຈັກກະວານນີ້ທັງປວງແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ກໍສ້າງອີກໃນທ້າຍແຕ່ລະກັລປະ ເປັນວົງຈອນຊ້ຳໆ।

Verse 38

सहस्रयुगपर्यन्तं संसुप्ते च चराचरे प्रजाः स्रष्टुमनास् तेपे तत उग्रं तपो महत्

ເມື່ອຕະຫຼອດພັນຍຸກ ສັບພະສິ່ງທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢູ່ນິ່ງ ນອນຢູ່ດັ່ງຫຼັບໄຫຼ ລາວ—ມີໃຈຈະສ້າງປະຊາສັດ—ຈຶ່ງປະຕິບັດຕະປະອັນໃຫຍ່ແລະດຸຮ້າຍ ເພື່ອຮວບຮວມພະລັງສ້າງສັນ ພາຍໃຕ້ພຣະປະຕິຜູ້ປຸກທຸກສິ່ງໃຫ້ຕື່ນ.

Verse 39

तस्यैवं तप्यमानस्य न किंचित्समवर्तत ततो दीर्घेण कालेन दुःखात्क्रोधो व्यजायत

ເມື່ອລາວອົດທົນປະຕິບັດຕະປະຢ່າງນີ້ ກໍບໍ່ມີຜົນໃດໆປາກົດ. ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນ ຈາກຄວາມເຈັບປວດແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງ ຄວາມໂກດກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງລາວ.

Verse 40

क्रोधाविष्टस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नश्रुबिन्दवः ततस्तेभ्यो ऽश्रुबिन्दुभ्यो भूताः प्रेतास्तदाभवन्

ເມື່ອພຣະຣຸດຣະຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ ນ້ຳຕາກໍຕົກລົງຈາກພຣະເນດ; ແລະຈາກຫຍອດນ້ຳຕານັ້ນ ບູຕະ ແລະ ເປຣຕະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 41

सर्वांस्तानग्रजान्दृष्ट्वा भूतप्रेतनिशाचरान् अनिन्दत तदा देवो ब्रह्मात्मानम् अजो विभुः

ເມື່ອເຫັນບັນດາຜູ້ເກີດກ່ອນເຫຼົ່ານັ້ນ—ບູຕະ, ເປຣຕະ, ແລະວິນຍານທີ່ທ່ອງຍາມຄ່ຳ—ພຣະເທວະພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ບໍ່ເກີດ ແລະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວສັບພະສິ່ງ ໄດ້ຕຳນິຕົນເອງ ເພາະຮູ້ຜິດຂອງຕົນໃນສາຍແຫ່ງການປະກົດ.

Verse 42

जहौ प्राणांश् च भगवान् क्रोधाविष्टः प्रजापतिः ततः प्राणमयो रुद्रः प्रादुरासीत्प्रभोर्मुखात्

ພຣະປຣະຊາປະຕິຜູ້ຄວນບູຊາ ເມື່ອຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ ໄດ້ປ່ອຍລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຂອງພຣະອົງ; ແລະຈາກພຣະໂອດຂອງອົງພຣະເຈົ້າ ຣຸດຣະຜູ້ເປັນປຣານະລ້ວນໆ ກໍປາກົດຂຶ້ນ—ເປັນປະຕິ ອົງອະທິປະໄຕ ຜູ້ຈະປົດປ່ອຍປາຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ອອກຈາກປາຊະ (ພັນທະ) ໃນພາຍຫຼັງ.

Verse 43

अर्धनारीश्वरो भूत्वा बालार्कसदृशद्युतिः तदैकादशधात्मानं प्रविभज्य व्यवस्थितः

ພຣະອົງໄດ້ກາຍເປັນ ອັດທະນາຣີສະວະຣະ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນທີ່ພຶ້ງຂຶ້ນ; ແລ້ວຈຶ່ງແບ່ງອັດຕາຂອງພຣະອົງເປັນ 11 ຮູບ ແລະສະຖິດຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ເພື່ອນຳພາການສ້າງສັນ.

Verse 44

अर्धेनांशेन सर्वात्मा ससर्जासौ शिवामुमाम् सा चासृजत्तदा लक्ष्मीं दुर्गां श्रेष्ठां सरस्वतीम्

ດ້ວຍຄື່ງໜຶ່ງແຫ່ງສານະຂອງພຣະອົງ ຜູ້ເປັນອັດຕາແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ໄດ້ສ້າງ ພຣະສິວາ—ອຸມາ; ແລະນາງໄດ້ປາກົດລັກສະມີ, ດຸຣຄາ, ແລະ ສະຣັສວະຕີຜູ້ປະເສີດ ໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 45

वामां रौद्रीं महामायां वैष्णवीं वारिजेक्षणाम् कलां विकिरिणीं चैव कालीं कमलवासिनीम्

ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການເຊີນອໍານາດວາມາ (Vāmā) ຜູ້ເບື້ອງຊ້າຍ, ຣາວດຣີ (Raudrī) ພະລັງຮຸດຣະອັນດຸຮ້າຍ, ມະຫາມາຍາ (Mahāmāyā) ຜູ້ລວງລໍ້ອັນຍິ່ງ, ແລະ ໄວສະນະວີ (Vaiṣṇavī) ພະລັງວິສນຸອັນແຜ່ຊາຍ ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ. ພ້ອມທັງ ກະລາ (Kalā) ອົງພະລັງອັນສະຫວ່າງ ກະຈາຍລັງສີທຸກທິດ, ແລະ ກາລີ (Kālī) ຜູ້ຢູ່ໃນດອກບົວ—ຮູບແຫ່ງສັກຕິເຫຼົ່ານີ້ ຄວນພິຈາລະນາໃນສະມາທິວ່າ ບໍ່ແຍກຈາກ ປະຕິ ພຣະສິວະເຈົ້າ.

Verse 46

बलविकरिणीं देवीं बलप्रमथिनीं तथा सर्वभूतस्य दमनीं ससृजे च मनोन्मनीम्

ພຣະອົງໄດ້ປະກາດເທວີເປັນ ບະລະວິກາຣິນີ (Balavikariṇī) ຜູ້ແປງພະລັງ, ເປັນ ບະລະປຣະມະຖິນີ (Balapramathinī) ຜູ້ບົດຂີ້ກໍາລັງຕໍ່ຕ້ານ, ແລະ ເປັນ ດະມະນີ (Damanī) ຜູ້ປະຫັດປະຫານແລະປົກຄອງສັດທັງປວງ; ພ້ອມທັງຊົງໃຫ້ເກີດ ມະໂນນມະນີ (Manonmanī) ສັກຕິອັນເຫນືອກວ່າ ຍົກໃຈໃຫ້ພົ້ນຈາກການເຄື່ອນໄຫວທົ່ວໄປ.

Verse 47

तथान्या बहवः सृष्टास् तया नार्यः सहस्रशः रुद्रैश्चैव महादेवस् ताभिस्त्रिभुवनेश्वरः

ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງອື່ນໆອີກຫຼາຍຢ່າງຖືກສ້າງຂຶ້ນ; ໂດຍນາງ ບັນດາແມ່ຍິງກໍເກີດຂຶ້ນເປັນພັນໆ. ແລະ ມະຫາເທວະ—ພ້ອມດ້ວຍພວກຣຸດຣະ—ໄດ້ສະຖິດແລະປະຕິບັດກັບນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ໃນຖານະພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ.

Verse 48

सर्वात्मनश् च तस्याग्रे ह्य् अतिष्ठत्परमेश्वरः मृतस्य तस्य देवस्य ब्रह्मणः परमेष्ठिनः

ແລະ ຕໍ່ໜ້າພຣະປະຣະເມສະວະຣະ—ຜູ້ເປັນອາດຕະມະແຫ່ງທຸກສິ່ງ—ພຣະອົງໄດ້ປາກົດຢືນຢູ່, ໃນຂະນະທີ່ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຜູ້ເປັນປະຣະເມດຖິນ ນັ້ນນອນຕາຍ.

Verse 49

घृणी ददौ पुनः प्राणान् ब्रह्मपुत्रो महेश्वरः ब्रह्मणः प्रददौ प्राणान् आत्मस्थांस्तु तदा प्रभुः

ແລ້ວ ມະຫາເທວະ—ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ—ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ໄດ້ປະທານລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຄືນອີກຄັ້ງ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມອບ ປຣານະ (prāṇa) ໃຫ້ແກ່ພຣະພຣະຫມາ ຈາກປຣານະທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນອາດຕະມະຂອງພຣະອົງເອງ ເພື່ອຟື້ນຟູພະລັງຊີວິດ.

Verse 50

प्रहृष्टो ऽभूत्ततो रुद्रः किंचित्प्रत्यागतासवम् अभ्यभाषत देवेशो ब्रह्माणं परमं वचः

ແລ້ວພຣະຣຸດຣະກໍເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີ; ເມື່ອໄດ້ຄືນສະຕິອັນສົມດຸນເພີ່ມຂຶ້ນນ້ອຍໜຶ່ງ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນສູງສຸດແກ່ພຣະພຣະຫມາ—ເປັນຄໍາສອນເປີດເຜີຍສັດຈະສູງສຸດແຫ່ງປະຕິ (ອົງອະທິບົດ).

Verse 51

मा भैर्देव महाभाग विरिञ्च जगतां गुरो मयेह स्थापिताः प्राणास् तस्मादुत्तिष्ठ वै प्रभो

«ຢ່າຢ້ານເລີຍ ໂອ ເທວະຜູ້ມີສິຣິອັນຍິ່ງ—ໂອ ວິຣິນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ) ຄູຂອງໂລກທັງປວງ. ທີ່ນີ້ ຂ້າໄດ້ສ້າງຄືນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ (ປຣານ) ໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ໂອ ພຣະອົງ»।

Verse 52

श्रुत्वा वचस्ततस्तस्य स्वप्नभूतं मनोगतम् पितामहः प्रसन्नात्मा नेत्रैः फुल्लाम्बुजप्रभैः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ—ເກີດຂຶ້ນດັ່ງຄວາມຝັນ ແຕ່ຝັງແນ່ນໃນໃຈ—ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ມີຈິດໃຈຜ່ອງໃສ ແລະເບິ່ງດ້ວຍດວງຕາທີ່ສະຫວ່າງດັ່ງດອກບົວບານເຕັມ.

Verse 53

ततः प्रत्यागतप्राणः समुदैक्षन् महेश्वरम् स उद्वीक्ष्य चिरं कालं स्निग्धगंभीरया गिरा

ແລ້ວເມື່ອລົມຊີວິດກັບຄືນ ພຣະອົງກໍຊະເງີຍໜ້າເບິ່ງ ແລະເຫັນພຣະມະເຫສະວະຣະ. ຫຼັງຈາກຈ້ອງມອງພຣະອົງຢູ່ດົນນານ ຈຶ່ງເວົ້າດ້ວຍສຽງອ່ອນໂຍນ ແຕ່ໜັກແນ່ນແລະລຶກຊຶ້ງ.

Verse 54

उवाच भगवान् ब्रह्मा समुत्थाय कृताञ्जलिः भो भो वद महाभाग आनन्दयसि मे मनः

ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີພຣະພາກ ລຸກຂຶ້ນ ປະນົມມືເປັນອັນຈະລີ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຈົ່ງກ່າວເຖີດ—ຈົ່ງກ່າວເຖີດ! ທ່ານເຮັດໃຫ້ໃຈຂ້າເຕັມໄປດ້ວຍອານັນດາ.»

Verse 55

को भवान् अष्टमूर्तिर् वै स्थित एकादशात्मकः इन्द्र उवाच तस्य तद्वचनं श्रुत्वा व्याजहार महेश्वरः

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງແມ່ນໃຜ—ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ເປັນອົງມີຮູບແປດ (ອັດຖະມູຣຕິ) ແລະດໍາຮົງເປັນອັດຕາສິບເອັດ?» ເມື່ອມະຫາເທວະ (ມະເຫສະວະຣະ) ໄດ້ຍິນ ກໍຕອບກັບ।

Verse 56

स्पृशन्कराभ्यां ब्रह्माणं सुखाभ्यां स सुरारिहा श्रीशङ्कर उवाच मां विद्धि परमात्मानम् एनां मायामजामिति

ພຣະສີສັງກະຣະ—ຜູ້ປາບສັດຕູແຫ່ງເທວະ—ໄດ້ແຕະພຣະພຣະຫມາດ້ວຍມືອັນມົງຄຸນທັງສອງ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຂ້າແມ່ນປະຣະມາດຕະມັນ; ແລະຈົ່ງຮູ້ວ່າ ນີ້ແມ່ນມາຍາ—ອະຈະ, ອໍານາດທີ່ບໍ່ເກີດ.»

Verse 57

एते वै संस्थिता रुद्रास् त्वां रक्षितुमिहागताः ततः प्रणम्य तं ब्रह्मा देवदेवमुवाच ह

«ຣຸດຣາເຫຼົ່ານີ້ແທ້ຈິງຕັ້ງຢູ່ນີ້; ພວກເຂົາມາເພື່ອປົກປ້ອງເຈົ້າ.» ແລ້ວພຣະພຣະຫມາກໍກົ້ມກາບພຣະເທວະເທວະ ແລະກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 58

कृताञ्जलिपुटो भूत्वा हर्षगद्गदया गिरा भगवन्देवदेवेश दुःखैराकुलितो ह्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າປະນົມຝາມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກ່າວດ້ວຍສຽງສັ່ນເພາະຄວາມປິຕິ: «ໂອ້ ພະພະຄະວານ, ໂອ້ ເທວະເທວະເອສ—ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຈອມເຈົ້າເທວະ—ຂ້າພະເຈົ້າຖືກທຸກຂ໌ລ້ອມຮອບ ແລະຫວັ່ນໄຫວຢ່າງຫນັກ.»

Verse 59

संसारान्मोक्तुमीशान मामिहार्हसि शङ्कर ततः प्रहस्य भगवान् पितामहमुमापतिः

«ໂອ້ ອີສານ, ໂອ້ ສັງກະຣະ—ທີ່ນີ້ພຣະອົງສາມາດປົດປ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າອອກຈາກສັງສາຣາໄດ້.» ແລ້ວພຣະອຸມາປະຕິຜູ້ປະເສີດ ຍິ້ມແລະກ່າວກັບພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 60

तदा रुद्रैर्जगन्नाथस् तया चान्तर्दधे विभुः इन्द्र उवाच तस्माच्छिलाद लोकेषु दुर्लभो वै त्वयोनिजः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກທີ່ ໄດ້ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ ພ້ອມກັບພຣະຣຸດຣະທັງຫຼາຍ ແລະນາງນັ້ນ. ອິນທຣະກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຊິລາດາ ໃນບັນດາໂລກທັງປວງ ຜູ້ທີ່ ‘ບໍ່ເກີດຈາກຄັນ’ ແທ້ຈິງແມ່ນຫາຍາກ»។

Verse 61

मृत्युहीनः पुमान्विद्धि समृत्युः पद्मजो ऽपि सः किंतु देवेश्वरो रुद्रः प्रसीदति यदीश्वरः

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ບຸລຸດສູງສຸດນັ້ນ ພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ; ແມ່ນແຕ່ “ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ” (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍຍັງຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຄວາມຕາຍ. ແຕ່ເມື່ອ ຣຸດຣະ ຈອມເທວະ ພຣະອົງຜູ້ເປັນປະຕິ ມີພຣະເມດຕາ ພຣະອົງຈະປະທານພຣະກະລຸນາ ແລະຄວາມພົ້ນຈາກມະຕະພາບ.

Verse 62

न दुर्लभो मृत्युहीनस् तव पुत्रो ह्ययोनिजः मया च विष्णुना चैव ब्रह्मणा च महात्मना

«ບຸດຜູ້ບໍ່ເກີດຈາກຄັນ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ ສຳລັບເຈົ້າ—ບໍ່ແມ່ນສິ່ງຫາຍາກ. ພອນນີ້ ຖືກປະທານໂດຍຂ້ອຍ ແລະໂດຍ ວິສນຸ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່».

Verse 63

अयोनिजं मृत्युहीनम् असमर्थं निवेदितुम् शैलादिरुवाच एवं व्याहृत्य विप्रेन्द्रम् अनुगृह्य च तं घृणी

ບໍ່ອາດຈະພັນລະນາໃຫ້ຄົບຖ້ວນເຖິງ ຜູ້ບໍ່ເກີດຈາກຄັນ ແລະຜູ້ພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ, ຊາຍລາດິ ຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້. ແລະເມື່ອກ່າວແລ້ວ ຜູ້ເມດຕານັ້ນ ໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 64

देवैर्वृतो ययौ देवः सितेनेभेन वै प्रभुः

ພຣະອົງຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ໄດ້ເດີນທາງໄປ ໂດຍມີເທວະທັງຫຼາຍຫ້ອມລ້ອມ ແລະປະທັບຢູ່ເທິງຊ້າງຂາວ.