Adhyaya 35

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे योगिप्रशंसा नाम चतुस्त्रिंशो ऽध्यायः सनत्कुमार उवाच कथं जघान राजानं क्षुपं पादेन सुव्रत दधीचः समरे जित्वा देवदेवं जनार्दनम्

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ ບົດທີ 34 ຊື່ «ການສັນລະເສີນນັກໂຍຄີ» ກໍສິ້ນສຸດລົງ. ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ, ດະທີຈິ ຜູ້ຊະນະໃນສົງຄາມແມ່ນແຕ່ຈະນາຣະດະນະ—‘ເທວະເທວະ’—ໄດ້ຟາດລົງກະສັດ ກະສຸປະ ດ້ວຍຕີນຂ້າງດຽວ ແນວໃດ?»

Verse 2

वज्रास्थित्वं कथं लेभे महादेवान्महातपाः वक्तुमर्हसि शैलादे जितो मृत्युस्त्वया यथा

ໂອ ໄສລາດາ ນັກຕະປະສະຍາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມໝັ້ນຄົງດັ່ງວັດຊະຣະຈາກມະຫາເທວະແນວໃດ? ເຈົ້າຄວນເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງວ່າ ມະຫາມະຣະນະຖືກເຈົ້າຊະນະແນວໃດ।

Verse 3

शैलादिरुवाच ब्रह्मपुत्रो महातेजा राजा क्षुप इति स्मृतः अभून्मित्रो दधीचस्य मुनीन्द्रस्य जनेश्वरः

ໄສລາດີກ່າວວ່າ: “ມີກະສັດຜູ້ມີອຳນາດ ແລະ ສະຫວ່າງໄສ ນາມວ່າ ກະສຸປະ (Kṣupa) ເກີດເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ. ອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດນັ້ນ ໄດ້ເປັນມິດກັບດະທີຈິ ມະຫາມຸນີ ຜູ້ເປັນຍອດໃນບັນດາມຸນີ.”

Verse 4

चिरात्तयोः प्रसंगाद्वै वादः क्षुपदधीचयोः अभवत् क्षत्रियश्रेष्ठो विप्र एवेति विश्रुतः

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ເນື່ອງຈາກການຄົບຫາກັນ ຈຶ່ງເກີດການໂຕ້ຖຽງລະຫວ່າງ ກະສຸປະ ແລະ ດະທີຈິ: “ເຂົາໂດງດັງເປັນຍອດໃນພວກກະສັດກະສັດຕະຣິຍ ຫຼື ເປັນພຣາຫມະນະແທ້?” ຂໍ້ຂັດແຍ່ງນັ້ນຈຶ່ງແຜ່ກວ້າງຮູ້ກັນທົ່ວໄປ।

Verse 5

अष्टानां लोकपालानां वपुर्धारयते नृपः तस्मादिन्द्रो ह्ययं वह्निर् यमश् च निरृतिस् तथा

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ປົກຄອງຍ່ອມຖືກຖືວ່າສະຖິດພະລັງອັນເປັນຮູບກາຍຂອງລົກປາລະທັງແປດໄວ້ໃນຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນເຫັນລາວເປັນອິນທຣະ, ເປັນອັກນິ, ເປັນຍະມະ, ແລະເປັນນິຣຣະຕິ—ປະກົດໜ້າທີ່ອຳນາດໃນການປົກຄອງ।

Verse 6

वरुणश्चैव वायुश् च सोमो धनद एव च ईश्वरो ऽहं न संदेहो नावमन्तव्य एव च

“ຂ້ອຍແມ່ນວະຣຸນະ, ແມ່ນວາຍຸ, ແມ່ນໂສມະ, ແລະແມ່ນທະນະດະ (ກຸເບຣະ) ດ້ວຍ. ຂ້ອຍແມ່ນອີສະວະຣະ ຜູ້ເປັນອົງສູງສຸດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າໄດ້ດູໝິ່ນຂ້ອຍເລີຍ.”

Verse 7

महती देवता या सा महतश्चापि सुव्रत तस्मात्त्वया महाभाग च्यावनेय सदा ह्यहम्

ເທວະດາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ແມ່ນ “ມະຫາ” ຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະເປັນຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ສູງສຸດເອງ, ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນດີ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ—ຜູ້ສືບສາຍຈາກ ຈະຍາວະນະ—ຂ້າພະເຈົ້າພຶງຖືກເຂົ້າເຖິງຜ່ານເຈົ້າເສມອ (ເປັນທາງນໍາ).

Verse 8

नावमन्तव्य एवेह पूजनीयश् च सर्वथा श्रुत्वा तथा मतं तस्य क्षुपस्य मुनिसत्तमः

“ໃນທີ່ນີ້ ບໍ່ຄວນດູໝິ່ນເຂົາເລີຍ; ແທ້ຈິງ ຄວນນະມັດສະການ ແລະບູຊາເຂົາທຸກເວລາ.” ເມື່ອໄດ້ຟັງມະຕິອັນແນ່ນອນຂອງຜູ້ຕະປະສະນັ້ນ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດກໍຮັບວ່າ ຖືກຕ້ອງ.

Verse 9

दधीचश् च्यावनिश् चोग्रो गौरवादात्मनो द्विजः अताडयत्क्षुपं मूर्ध्नि दधीचो वाममुष्टिना चिछेद वज्रेण च तं दधीचं बलवान् क्षुपः

ດະທີຈິ ບຸດຜູ້ດຸຮ້າຍຂອງ ຈະຍາວະນະ ຜູ້ມີຄວາມຖືຕົນ ໄດ້ຕີ ກະສຸປະ ທີ່ສີສະ. ຕໍ່ມາ ດະທີຈິ ໄດ້ຊົກດ້ວຍກຳປັ້ນຊ້າຍ; ແຕ່ ກະສຸປະ ຜູ້ມີພະລັງ ກໍຕັດລົງ ດະທີຈິ ດ້ວຍອາວຸດດັ່ງວັຈຣະ (ຟ້າຜ່າ).

Verse 10

ब्रह्मलोके पुरासौ हि ब्रह्मणः क्षुतसंभवः लब्धं वज्रं च कार्यार्थं वज्रिणा चोदितः प्रभुः

ໃນການກ່ອນ ໃນໂລກຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີອຳນາດນັ້ນ—ເກີດຈາກຄວາມຫິວຂອງພຣະພຣະຫມາ—ໄດ້ຮັບວັຈຣະເພື່ອການງານອັນເທວະ ໂດຍຖືກກະຕຸ້ນໂດຍ ວັຈຣີ (ອິນທຣະ) ຈອມເທວະ.

Verse 11

स्वेच्छयैव नरो भूत्वा नरपालो बभूव सः तस्माद्राजा स विप्रेन्द्रम् अजयद्वै महाबलः

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນເອງ ເຂົາໄດ້ກາຍເປັນມະນຸດ ແລະເປັນຜູ້ປົກປ້ອງມະນຸດ (ກະສັດ). ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຜູ້ມີພະລັງນັ້ນ ໄດ້ຊະນະ ວິປຣະເອນທຣະ (ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ) ຢ່າງແທ້ຈິງ—ເປັນການສະແດງພະລັງອຳນາດໂລກີ ເມື່ອບໍ່ຖືກຄວບຄຸມໂດຍທຳມະ.

Verse 12

यथा वज्रधरः श्रीमान् बलवांस्तमसान्वितः पपात भूमौ निहतो वज्रेण द्विजपुङ्गवः

ເຫມືອນຜູ້ຖືວັດຊະຣະຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ແລະມີພະລັງ, ແຕ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນຖືກຕະມັດຄອບງຳ; ຖືກວັດຊະຣະຟາດ ແລະລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 13

सस्मार च तदा तत्र दुःखाद्वै भार्गवं मुनिम् शुक्रो ऽपि संधयामास ताडितं कुलिशेन तम्

ໃນທີ່ນັ້ນເອງ ເມື່ອຖືກຄວາມໂສກກະທົບ ລາວໄດ້ລະລຶກເຖິງມຸນີພາຣຄະວະ. ແລະສຸກຣະກໍໄດ້ຊ່ວຍປະສານໃຫ້ຜູ້ຖືກຄຸລິສະ/ວັດຊະຣະຟາດ ກັບຄືນສົມບູນດັ່ງເກົ່າ.

Verse 14

योगादेत्य दधीचस्य देहं देहभृतांवरः संधाय पूर्ववद्देहं दधीचस्याह भार्गवः

ດ້ວຍພະລັງໂຍຄະ ພາຣຄະວະ—ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນບັນດາຜູ້ມີກາຍ—ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາຮ່າງຂອງດະທີຈິ ແລະປະສານຮ່າງນັ້ນໃຫ້ກັບຄືນ ຟື້ນຮູບກາຍດັ່ງເກົ່າທຸກປະການ.

Verse 15

भो दधीच महाभाग देवदेवमुमापतिम् सम्पूज्य पूज्यं ब्रह्माद्यैर् देवदेवं निरञ्जनम्

ໂອ ດະທີຈິ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ! ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແດ່ ເທວະເທວະ—ພຣະສະວາມີຂອງອຸມາ—ຜູ້ຄວນບູຊາແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງເຂົ້າໄປຫາ ພຣະເທວະເທວະຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ພຣະປະຕິຜູ້ເຫນືອມົນທັງປວງ.

Verse 16

अवध्यो भव विप्रर्षे प्रसादात्त्र्यम्बकस्य तु मृतसंजीवनं तस्माल् लब्धमेतन्मया द्विज

ໂອ ພຣາຫມັນຣິສີຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກທຳລາຍ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຕຣຽມບະກະ (ພຣະສິວະ). ເພາະສະນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບ ມຣິຕະສັນຊີວະນີ—ວິຊາສັກສິດຟື້ນຊີວິດ—ດ້ວຍພຣະອະນຸກຣະຫະຂອງພຣະອົງ, ໂອ ທະວິຊະ.

Verse 17

नास्ति मृत्युभयं शंभोर् भक्तानामिह सर्वतः मृतसंजीवनं चापि शैवमद्य वदामि ते

ສໍາລັບຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ ສຳພູ (Śambhu) ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຄວາມຕາຍໃນໂລກນີ້ບ່ອນໃດເລີຍ. ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະສອນເຈົ້າເຖິງຄວາມລັບແຫ່ງໄສວະ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຊຸບຊີວິດຜູ້ຕາຍ»—ພະລັງຟື້ນຊີວິດທີ່ເກີດຈາກການພຶ່ງພາພະອົງ (Pati)។

Verse 18

त्रियंबकं यजामहे त्रैलोक्यपितरं प्रभुम् त्रिमण्डलस्य पितरं त्रिगुणस्य महेश्वरम्

ພວກເຮົາບູຊາ ຕຣິຍັມບະກະ (Triyambaka) ພຣະອົງຜູ້ມີຕາສາມ—ເປັນຈອມອົງອະທິປະໄຕ ແລະເປັນພໍ່ແຫ່ງສາມໂລກ; ພໍ່ແຫ່ງສາມມົນດົນຈັກກະວານ ແລະເປັນມະເຫສະວະຣະ (Maheśvara) ຜູ້ຄອງສາມກຸນ (guṇa). ໃນຖານະ Pati ພຣະອົງພຽງອົງດຽວແມ່ນທີ່ພຶ່ງ ຜູ້ຄາຍພາຊະ (pāśa) ທີ່ຜູກມັດພາຊຸ (paśu).

Verse 19

त्रितत्त्वस्य त्रिवह्नेश् च त्रिधाभूतस्य सर्वतः त्रिवेदस्य महादेवं सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम्

ຂ້ອຍນະມັດສະການ ມະຫາເທວະ (Mahādeva)—ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງໄຟສັກສິດສາມ, ເປັນພື້ນຖານແຫ່ງຕັດຕະວະ (tattva) ສາມ, ແລະເປັນແຫຼ່ງກໍ່ເກີດອັນແຜ່ຊາຍທົ່ວໄປຂອງອົງປະກອບສາມປະການ; ເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງພຣະເວດສາມ—ຫອມຫວານດ້ວຍມົງຄຸນ ແລະເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນອາຫານຫຼ້ຽງຊີວິດ, ກໍາລັງ, ແລະຄວາມເຈີຣິນທາງຈິດວິນຍານ.

Verse 20

सर्वभूतेषु सर्वत्र त्रिगुणे प्रकृतौ तथा इन्द्रियेषु तथान्येषु देवेषु च गणेषु च

ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ແລະຢູ່ທຸກແຫ່ງ—ດັ່ງດຽວກັນໃນ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ທີ່ປະກອບດ້ວຍສາມກຸນ; ຢູ່ໃນອິນທຣິຍະ (indriya) ແລະອໍານາດອື່ນໆ; ແລະຍັງຢູ່ໃນໝູ່ເທວະ (Deva) ແລະກອງຄະນະ ຄະນະ (Gaṇa) ດ້ວຍ.

Verse 21

पुष्पेषु गन्धवत्सूक्ष्मः सुगन्धिः परमेश्वरः पुष्टिश् च प्रकृतिर्यस्मात् पुरुषस्य द्विजोत्तम

ໂອ ທະວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ), ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (Parameśvara) ສະຖິດຢູ່ໃນດອກໄມ້ເປັນກິ່ນຫອມອັນລະອຽດອ່ອນ—ແມ່ນກິ່ນຫອມຫວານອັນປະເສີດແທ້. ແລະເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນພະລັງຫຼ້ຽງຊີວິດ ແລະເປັນ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ຂອງ ປຸຣຸຊະ (Puruṣa), ພຣະອົງແມ່ນແກ່ນໃນທີ່ຄໍ້າຈຸນສັດມີກາຍທັງປວງ.

Verse 22

महदादिविशेषान्तविकल्पस्यापि सुव्रत विष्णोः पितामहस्यापि मुनीनां च महामुने

ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍອັນດີ, ແມ່ນແຕ່ຂອບເຂດຂອງຄວາມແຕກຕ່າງທາງຄວາມຄິດ ຈາກ Mahat ຈົນເຖິງສິ່ງຈຳເພາະສຸດທ້າຍ ກໍຍັງເກີນການນັບຄຳນວນໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ດັ່ງນັ້ນກໍເປັນສຳລັບ ວິສນຸ, ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະ ບັນດາມຸນີທັງຫຼາຍ, ໂອ ມະຫາມຸນີ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະປະຕິສູງສຸດ ພຣະສິວະ ຢູ່ເຫນືອຕັດຕະວະທັງປວງ ແລະ ການປຸງແຕ່ງຂອງໃຈ.

Verse 23

इन्द्रस्यापि च देवानां तस्माद्वै पुष्टिवर्धनः तं देवममृतं रुद्रं कर्मणा तपसा तथा

ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບອິນດຣະ ແລະ ບັນດາເທວະທັງປວງດ້ວຍ, ພຣະອົງພຽງອົງດຽວແມ່ນຜູ້ເພີ່ມພູນກຳລັງ ແລະ ຄວາມອຸດົມ. ພຣະເທວະອະມະຕະນັ້ນ—ຣຸດຣະ—ຄວນເຂົ້າໄປຫາ ແລະ ບູຊາດ້ວຍກຳກິລິຍາອັນສັກສິດ ແລະ ດ້ວຍຕະປະ (tapas), ເພາະພຣະອົງແມ່ນພະປະຕິຜູ້ໃຫ້ພະລັງແກ່ຫມູ່ເທວະ.

Verse 24

स्वाध्यायेन च योगेन ध्यानेन च यजामहे सत्येनानेन मुक्षीयान् मृत्युपाशाद् भवः स्वयम्

ດ້ວຍການສຶກສາພຣະຄຳ (svādhyāya), ດ້ວຍໂຍຄະ, ແລະ ດ້ວຍການພິຈາລະນາສະຫງົບ (dhyāna) ພວກເຮົາບູຊາພຣະອົງ. ດ້ວຍຄວາມຈິງນີ້ເອງ ຂໍໃຫ້ Bhava—ພຣະສິວະເອງ—ປົດປ່ອຍພວກເຮົາຈາກບ່ວງແຫ່ງຄວາມຕາຍ (mṛtyu-pāśa).

Verse 25

बन्धमोक्षकरो यस्माद् उर्वारुकमिव प्रभुः मृतसंजीवनो मन्त्रो मया लब्धस्तु शङ्करात्

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນຜູ້ໃຫ້ການປົດປ່ອຍຈາກພັນທະ—ດັ່ງໝາກແຕງສຸກທີ່ຫຼຸດອອກຈາກຂົ້ວ—ດັ່ງນັ້ນ ມັນຕຣາຟື້ນຊີວິດ (Mṛtasaṃjīvanī) ຂ້ອຍໄດ້ຮັບມາຈາກ Śaṅkara. ມັນເປັນວິທີທີ່ປົດປ່ອຍ paśu (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ອອກຈາກ pāśa (ເຊືອກຜູກ) ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ Pati ຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 26

जप्त्वा हुत्वाभिमन्त्र्यैवं जलं पीत्वा दिवानिशम् लिङ्गस्य संनिधौ ध्यात्वा नास्ति मृत्युभयं द्विज

ເມື່ອຈັບຕະມັນຕຣາ, ເມື່ອຖວາຍອາຫູຕິ, ແລະ ເມື່ອອະພິມັນຕຣະນ້ຳໃຫ້ສັກສິດແລ້ວ, ຄວນດື່ມນ້ຳນັ້ນທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ. ເມື່ອພິຈາລະນາຢູ່ໃນສຳນັກຂອງ ສິວະລິງຄະ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija), ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຕາຍ.

Verse 27

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तपसाराध्य शङ्करम् वज्रास्थित्वम् अवध्यत्वम् अदीनत्वं च लब्धवान्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ລາວໄດ້ບູຊາພຣະສັງກະຣະດ້ວຍຕະປະ. ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງການອາຣາທະນານັ້ນ ລາວໄດ້ຮັບກາຍແຂງດັ່ງວັດຊະຣະ, ຄວາມບໍ່ຖືກທໍາລາຍ, ແລະຄວາມອົດທົນບໍ່ທໍ້ ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະປະຕິ ຜູ້ປົດພາສະໃຫ້ແກ່ປະຊຸ।

Verse 28

एवमाराध्य देवेशं दधीचो मुनिसत्तमः प्राप्यावध्यत्वमन्यैश् च वज्रास्थित्वं प्रयत्नतः

ດັ່ງນັ້ນ ດະທີຈິ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ອາຣາທະນາພຣະເທວະເອສະ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ແລະໄດ້ຮັບພອນເປັນຜູ້ບໍ່ຖືກທໍາລາຍໂດຍຜູ້ອື່ນ, ພ້ອມທັງກະດູກຂອງລາວແຂງດັ່ງວັດຊະຣະ.

Verse 29

अताडयच्च राजेन्द्रं पादमूलेन मूर्धनि क्षुपो दधीचं वज्रेण जघानोरसि च प्रभुः

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ລາວໄດ້ຕີກະສັດທີ່ສະຫຼອງດ້ວຍຝາຕີນ. ແລະພຣະອົງຜູ້ມີອໍານາດ ດະທີຈິ ໄດ້ຟາດຄູ່ຕໍ່ສູ້ໃສ່ອົກດ້ວຍວັດຊະຣະຂອງຕົນ.

Verse 30

नाभून्नाशाय तद्वज्रं दधीचस्य महात्मनः प्रभावात्परमेशस्य वज्रबद्धशरीरिणः

ວັດຊະຣະນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ເປັນເຫດໃຫ້ດະທີຈິຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ພິນາດ; ເພາະດ້ວຍອໍານາດຂອງພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ກາຍຂອງລາວຖືກຜູກໃຫ້ແຂງດັ່ງວັດຊະຣະ.

Verse 31

दृष्ट्वाप्यवध्यत्वमदीनतां च क्षुपो दधीचस्य तदा प्रभावम् आराधयामास हरिं मुकुन्दम् इन्द्रानुजं प्रेक्ष्य तदांबुजाक्षम्

ເມື່ອເຫັນຄວາມບໍ່ຖືກທໍາລາຍ, ຄວາມກ້າຫານບໍ່ທໍ້, ແລະລັດສະຫມີອໍານາດຂອງດະທີຈິ ແລ້ວ ກະຊຸປະຈຶ່ງເລີ່ມບູຊາພຣະຫຣິ «ມຸກຸນດະ» ຜູ້ໃຫ້ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ, ພ້ອມຈ້ອງເບິ່ງພຣະອົງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ຜູ້ເປັນນ້ອງຂອງອິນດຣະ.