Adhyaya 16

Verse 1

सूत उवाच अथान्यो ब्रह्मणः कल्पो वर्तते मुनिपुङ्गवाः विश्वरूप इति ख्यातो नामतः परमाद्भुतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຍັງມີກັນລະປະ (kalpa) ອື່ນຂອງພຣະພຣະຫມາ ກຳລັງດຳເນີນຢູ່; ມີຊື່ສຽງດ້ວຍນາມ “ວິສະວະຣູປະ” ແລະອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ໃນນາມຂອງມັນເອງ.

Verse 2

विनिवृत्ते तु संहारे पुनः सृष्टे चराचरे ब्रह्मणः पुत्रकामस्य ध्यायतः परमेष्ठिनः

ເມື່ອການສັງຫານ (saṃhāra) ສິ້ນສຸດລົງ ແລະໂລກທີ່ເຄື່ອນໄຫວກັບບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່, ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ຈັດວາງສູງສຸດ—ປາດຖະໜາບຸດເພື່ອການສ້າງ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການພິຈາລະນາອັນເລິກ. ໃນສະມາທິອັນແນ່ວແນ່ນັ້ນ ແຮງກະຕຸ້ນແຫ່ງການປາກົດຄືນໃໝ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ພາຍໃຕ້ການຄຸ້ມຄອງອັນສູງສຸດຂອງພະປະຕິ ຜູ້ຢູ່ເຫນືອການສ້າງແລະການທຳລາຍ.

Verse 3

प्रादुर्भूता महानादा विश्वरूपा सरस्वती विश्वमाल्यांबरधरा विश्वयज्ञोपवीतिनी

ພຣະນາງສະຣັດສະວະຕີ ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ—ກັບສຽງກ້ອງກັງວານອັນໃຫຍ່ຫຼວງ—ມີຮູບຮ່າງສາກົນ, ສວມພວງມາລາແລະອາພອນເປັນທັງຈັກກະວານ, ແລະສະພາຍຍັດຍະໂຍປະວີຕະ (ສາຍສັກສິດ) ແຫ່ງຍັດຍະສາກົນ.

Verse 4

विश्वोष्णीषा विश्वगन्धा विश्वमाता महोष्ठिका तथाविधं स भगवान् ईशानं परमेश्वरम्

ພຣະອົງແມ່ນ ອີຊານະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣະ)—ມີຈັກກະວານເປັນມົກກຸດ, ກິ່ນຫອມແຜ່ຊຶມທົ່ວຈັກກະວານ, ເປັນແມ່ຂອງຈັກກະວານ, ແລະມີຮິມຝີປາກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ປະກາດພຣະວາຈາອັນສ້າງ, ຄຸ້ມຄອງ, ແລະປົດປ່ອຍ; ດັ່ງນີ້ແຫຼະພຣະຜູ້ມີພອນຖືກພັນລະນາ।

Verse 5

शुद्धस्फटिकसंकाशं सर्वाभरणभूषितम् अथ तं मनसा ध्यात्वा युक्तात्मा वै पितामहः

ພຣະຮູບນັ້ນສະຫວ່າງໄສດັ່ງແກ້ວສະຟະຕິກອັນບໍລິສຸດ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກປະການ. ແລ້ວພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ມີຈິດຖືກຜູກໄວ້ໃນໂຍຄະ ໄດ້ພິຈາລະນາພຣະອົງໃນມະນະສາທິ (ໃນໃຈ) ດ້ວຍສະມາທິ।

Verse 6

ववन्दे देवमीशानं सर्वेशं सर्वगं प्रभुम् ओमीशान नमस्ते ऽस्तु महादेव नमो ऽस्तु ते

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົດກະບົດນະມັດສະການແດ່ ພຣະອີຊານະ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກທີ່. ໂອ ອີຊານະ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ; ໂອ ມະຫາເທວະ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງແທ້ໆ।

Verse 7

नमो ऽस्तु सर्वविद्यानाम् ईशान परमेश्वर नमो ऽस्तु सर्वभूतानाम् ईशान वृषवाहन

ນະມັດສະການແດ່ ອີຊານະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ຜູ້ເປັນບໍ່ກໍ່ແຫ່ງວິຊາທັງປວງ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງວິຊາທັງປວງ. ນະມັດສະການແດ່ ອີຊານະ ຜູ້ມີງົວເປັນພາຫະນະ (ວຣິສະວາຫະນະ) ຜູ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງພາຍໃນ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສັດທັງປວງ।

Verse 8

ब्रह्मणो ऽधिपते तुभ्यं ब्रह्मणे ब्रह्मरूपिणे नमो ब्रह्माधिपतये शिवं मे ऽस्तु सदाशिव

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າເໜືອພຣະພຣະຫມາ—ພຣະອົງແມ່ນ ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ເອງ ແລະມີຮູບເປັນພຣະພຣະຫມັນ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ອະທິປະຕິແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ; ໂອ ສະດາຊີວະ ຂໍໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນເກີດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 9

ओङ्कारमूर्ते देवेश सद्योजात नमोनमः प्रपद्ये त्वां प्रपन्नो ऽस्मि सद्योजाताय वै नमः

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ມີຮູບເປັນ ໂອງກາຣະ; ໂອ ສັດໂຍຊາຕະ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຊ້ຳໆ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາອົງ, ໄດ້ມອບຕົນແລ້ວ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ ສັດໂຍຊາຕະ.

Verse 10

अभवे च भवे तुभ्यं तथा नातिभवे नमः भवोद्भव भवेशान मां भजस्व महाद्युते

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເກີນກວ່າການເກີດຂຶ້ນ, ແລະແດ່ພຣະອົງຜູ້ປາກົດເປັນການເກີດຂຶ້ນ; ນະມັດສະການອີກແດ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ແມ່ນການເກີດຂຶ້ນອັນເກີນໄປ. ໂອ ຜູ້ເກີດກໍ່ເກີດຂອງທຸກສິ່ງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພະວະ, ໂອ ຜູ້ມີຮັດສະມີອັນໃຫຍ່—ຂໍເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຮັບເຂົ້າໃນທີ່ພຶ່ງຂອງພຣະອົງ.

Verse 11

वामदेव नमस्तुभ्यं ज्येष्ठाय वरदाय च नमो रुद्राय कालाय कलनाय नमो नमः

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງໃນນາມ ວາມະເທວະ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນ ເຈດຖະ (ຜູ້ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດ) ແລະຜູ້ປະທານພອນ. ນະມັດສະການແດ່ ຣຸດຣະ—ຜູ້ເປັນ ກາລະ (ເວລາ) ໂດຍຕົນເອງ ແລະເປັນຜູ້ວັດແລະຈັດສັນສ່ວນແຫ່ງເວລາ (ກະລະນາ). ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຊ້ຳໆ.

Verse 12

नमो विकरणायैव कालवर्णाय वर्णिने बलाय बलिनां नित्यं सदा विकरणाय ते

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເກີນກວ່າອະວະຍະວະ ແລະອຳນາດຈຳກັດທັງປວງ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສີເປັນ ກາລະ ເອງ, ໂອ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສີສັນ ແລະຮູບຮ່າງທັງປວງ. ພຣະອົງແມ່ນພະລັງໃນຜູ້ແຂງແຮງ; ຕະຫຼອດການ ແລະສະເໝີໄປ ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເກີນກວ່າການທຳງານຂອງປະສາດສຳຜັດ.

Verse 13

बलप्रमथनायैव बलिने ब्रह्मरूपिणे सर्वभूतेश्वरेशाय भूतानां दमनाय च

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ທຳລາຍຄວາມຈອງຫອງແຫ່ງອຳນາດ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ແຂງແຮງ ຜູ້ມີຮູບເປັນ ພຣະພຣະຫມັນ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະເຈົ້າສູງສຸດແຫ່ງສັດທັງປວງ—ຜູ້ຂັບຄຸມ ແລະຝຶກຝົນຫມູ່ສັດ (ປະສຸ) ເພື່ອຄວາມເປັນລະບຽບ ແລະຄວາມຜາສຸກ.

Verse 14

मनोन्मनाय देवाय नमस्तुभ्यं महाद्युते वामदेवाय वामाय नमस्तुभ्यं महात्मने

ນະໂມຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ຜູ້ເກີນກວ່າຈິດ (Manonmanā)។ ນະໂມຕໍ່ພຣະມະຫາອາດຕະມາ ວາມະເທວະ (Vāmadeva) ຮູບພຣະສິວະອັນເມດຕາ ແລະມົງຄຸນ (Vāma)។

Verse 15

ज्येष्ठाय चैव श्रेष्ठाय रुद्राय वरदाय च कालहन्त्रे नमस्तुभ्यं नमस्तुभ्यं महात्मने

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດ ແລະສູງສຸດ; ນະໂມຕໍ່ຣຸດຣະ (Rudra) ຜູ້ປະທານພອນ; ນະໂມຕໍ່ຜູ້ທຳລາຍກາລະ (ຄວາມຕາຍ)។ ນະໂມ, ນະໂມ ແດ່ພຣະມະຫາອາດຕະມາ।

Verse 16

इति स्तवेन देवेशं ननाम वृषभध्वजम् यः पठेत् सकृदेवेह ब्रह्मलोकं गमिष्यति

ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້ ລາວໄດ້ກົ່ມກາບພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ. ຜູ້ໃດອ່ານແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວໃນຊີວິດນີ້ ຈະໄດ້ໄປຮອດພຣະພຣະຫມໂລກ (Brahmaloka).

Verse 17

श्रावयेद्वा द्विजान् श्राद्धे स याति परमां गतिम् एवं ध्यानगतं तत्र प्रणमन्तं पितामहम्

ຫຼືຖ້າໃຫ້ພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ອ່ານສະດຸດີໃນພິທີ śrāddha ລາວຈະໄດ້ໄປຮອດຄວາມເຖິງສູງສຸດ. ແລະໃນທຳນອງນັ້ນ ເມື່ອຈິດຈົມຢູ່ໃນສະມາທິ ລາວເຫັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ (Pitāmaha) ກົ່ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 18

उवाच भगवानीशः प्रीतो ऽहं ते किमिच्छसि ततस्तु प्रणतो भूत्वा वाग्विशुद्धं महेश्वरम्

ພຣະອີຊະ (Īśa) ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ຈະເລີນ ກ່າວວ່າ: “ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ; ເຈົ້າປາດຖະໜາສິ່ງໃດ?” ແລ້ວຜູ້ບູຊາໄດ້ກົ່ມກາບ ແລະເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະມະເຫສະວະ (Mahēśvara) ຜູ້ມີພຣະວາຈາບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ.

Verse 19

उवाच भगवान् रुद्रं प्रीतं प्रीतेन चेतसा यदिदं विश्वरूपं ते विश्वगौः श्रेयसीश्वरी

ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກໄດ້ກ່າວກັບພຣະຣຸດຣະຜູ້ປິຕິຢູ່ວ່າ: «ຮູບສາກົນຂອງເຈົ້ານີ້—ໂຄສາກົນທີ່ແຜ່ຊຶມທົ່ວຈັກກະວານ—ແມ່ນເທວີຜູ້ເປັນອິດສະວະຣີແຫ່ງມົງຄຸນ ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກສະຫງົບສູງສຸດ»។

Verse 20

एतद्वेदितुमिच्छामि यथेयं परमेश्वर कैषा भगवती देवी चतुष्पादा चतुर्मुखी

ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາຈະຮູ້ເລື່ອງນີ້ ໂອ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ—ເປັນໄດ້ແນວໃດທີ່ເທວີຜູ້ມີພຣະພາກນີ້ ປາກົດເປັນຜູ້ມີສີ່ຂາ ແລະສີ່ໜ້າ?

Verse 21

चतुःशृङ्गी चतुर्वक्त्रा चतुर्दंष्ट्रा चतुःस्तनी चतुर्हस्ता चतुर्नेत्रा विश्वरूपा कथं स्मृता

ເປັນໄດ້ແນວໃດທີ່ນາງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ວິສະວະຣູປາ»—ພຣະສັກຕິຜູ້ມີສີ່ເຂົາ, ສີ່ໜ້າ, ສີ່ຂຽວ/ຂີ້ວ, ສີ່ນົມ, ສີ່ມື, ແລະສີ່ຕາ?

Verse 22

किंनामगोत्रा कस्येयं किंवीर्या चापि कर्मतः तस्य तद्वचनं श्रुत्वा देवदेवो वृषध्वजः

«ນາງຊື່ຫຍັງ ແລະມີຕະກູນໃດ? ນາງເປັນຂອງໃຜ? ພະລັງອຳນາດຂອງນາງແນວໃດ ແລະກິດການຂອງນາງແມ່ນຫຍັງ?» ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພຣະເທວະເທວະ—ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງວົວ—ຈຶ່ງຮັບຟັງແລະຈະຕອບ.

Verse 23

प्राह देववृषं ब्रह्मा ब्रह्माणं चात्मसंभवम् रहस्यं सर्वमन्त्राणां पावनं पुष्टिवर्धनम्

ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວຄຳສອນນີ້ແກ່ ເທວະວຶຣະສະ (Devavṛṣa) ແລະແກ່ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍຕົນເອງ: ມັນແມ່ນຄວາມລັບອັນເປັນແກ່ນຂອງມັນຕຣາທັງປວງ ມີອຳນາດຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະເພີ່ມພູສະຕິ (ຄວາມອຸດົມສົມບູນ) ທັງທາງທຳ ແລະທາງໂລກ.

Verse 24

शृणुष्वैतत्परं गुह्यम् आदिसर्गे यथा तथा एवं यो वर्तते कल्पो विश्वरूपस्त्वसौ मतः

ຈົ່ງຟັງຄວາມລັບອັນສູງສຸດນີ້: ເຊັ່ນໃດໃນການສ້າງແຕ່ດັ້ງເດີມ ກະລະປະປັດຈຸບັນກໍດໍາເນີນໄປເຊັ່ນນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ກະລະປະທີ່ກໍາລັງດໍາເນີນນີ້ ຖືກຮູ້ວ່າ «ວິສະວະຣູປ»—ຮູບສາກົນ ທີ່ຮູບທັງປວງປາກົດໃນລະບຽບຂອງພຣະອົງ.

Verse 25

ब्रह्मस्थानमिदं चापि यत्र प्राप्तं त्वया प्रभो त्वत्तः परतरं देव विष्णुना तत्पदं शुभम्

«ນີ້ກໍແມ່ນສະຖານຂອງພຣະພຣະຫມາ—ບ່ອນທີ່ທ່ານໄດ້ມາຮອດ ໂອ ພຣະອົງ. ແຕ່ເຫນືອກວ່ານີ້ອີກ ໂອ ເທວະ, ພຣະວິສນຸໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດອັນມົງຄຸນ ທີ່ເກີນກວ່າທຸກສິ່ງ»।

Verse 26

वैकुण्ठेन विशुद्धेन मम वामाङ्गजेन वा तदाप्रभृति कल्पश् च त्रयस्त्रिंशत्तमो ह्ययम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ «ໄວກຸນຖະ» ອັນບໍລິສຸດ ແລະໄຮ້ມົນທິນ ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ ເກີດຈາກຂ້າງຊ້າຍຂອງຂ້ອຍ; ແລະນັບແຕ່ນັ້ນມາ ວົງຈອນການສ້າງນີ້ ຖືກຮຽກວ່າ ກະລະປະທີ່ 33.

Verse 27

शतं शतसहस्राणाम् अतीता ये स्वयंभुवः पुरस्तात्तव देवेश तच्छृणुष्व महामते

ໂອ ຈອມເທວະ, ກ່ອນທ່ານນັ້ນ ມີສະວະຍັມພູວະ—ຜູ້ເກີດຂຶ້ນເອງ—ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ ຫຼາຍຮ້ອຍແລະຫຼາຍແສນ. ໂອ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງນັ້ນບັດນີ້.

Verse 28

आनन्दस्तु स विज्ञेय आनन्दत्वे व्यवस्थितः माण्डव्यगोत्रस्तपसा मम पुत्रत्वमागतः

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ທ່ານນັ້ນແມ່ນ «ອານັນດະ» ແທ້—ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນສະພາວະແຫ່ງຄວາມປິຕິສຸກ. ໂດຍຕະປະສະຍາຂອງວົງມານດະວະຍະ ທ່ານໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາ ໃຫ້ເປັນບຸດຂອງຂ້ອຍ.

Verse 29

त्वयि योगं च सांख्यं च तपोविद्याविधिक्रियाः ऋतं सत्यं दया ब्रह्म अहिंसा सन्मतिः क्षमा

ໃນພຣະອົງ ມີໂຍກະ ແລະ ສາງຂະຍະ, ຕະປະ, ວິທະຍາອັນສັກສິດ ແລະ ພິທີກຳຕາມວິທີ. ໃນພຣະອົງ ມີຣິຕະ (ລະບຽບຈັກກະວານ), ສັດຕະຍະ (ຄວາມຈິງ), ຄວາມເມດຕາ, ພຣະພຣະຫມັນ, ອະຫິງສາ, ປັນຍາຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄວາມອົດທົນ.

Verse 30

ध्यानं ध्येयं दमः शान्तिर् विद्याविद्या मतिर्धृतिः कान्तिर्नीतिः प्रथा मेधा लज्जा दृष्टिः सरस्वती

ສະມາທິ ແລະ ສິ່ງທີ່ຄວນສະມາທິ; ການຂົມໃຈຕົນ ແລະ ຄວາມສະງົບພາຍໃນ; ຄວາມຮູ້ ແລະ ປັນຍາຈຳແນກທີ່ເກີນການຮຽນຮູ້ທົ່ວໄປ; ຄວາມເຂົ້າໃຈຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄວາມອົດທົນໝັ້ນຄົງ; ຄວາມສະຫວ່າງໄສ ແລະ ຈັນຍາທຳ; ປະເພນີອັນສັກສິດ ແລະ ປັນຍາແຫຼມຄົມ; ຄວາມລະອາຍ, ທັດສະນະແທ້, ແລະ ສະຣັສວະຕີ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນການປາກົດຂອງພຣະອົງ.

Verse 31

तुष्टिः पुष्टिः क्रिया चैव प्रसादश् च प्रतिष्ठिताः द्वात्रिंशत्सुगुणा ह्येषा द्वात्रिंशाक्षरसंज्ञया

ຄວາມພໍໃຈ, ການຫຼ້ຽງດູບຳລຸງ, ກິດຈະກຳອັນສັກສິດ, ພຣະກະລຸນາ (prasāda), ແລະ ການຕັ້ງມັ້ນຢ່າງໝັ້ນຄົງ—ນີ້ແມ່ນຄຸນດີມົງຄຸນ 32 ປະການ ທີ່ຮູ້ຈັກຮ່ວມກັນໃນນາມ “ມົນຕຣາໄສວະ 32 ພະຍາງ”. ໂດຍມົນຕຣານີ້ ປາຊຸ (ວິນຍານຜູ້ຖືກຜູກມັດ) ຖືກເຮັດໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ແລະ ຫັນໜ້າໄປຫາ ປະຕິ (ພຣະເຈົ້າ).

Verse 32

प्रकृतिर्विहिता ब्रह्मंस् त्वत्प्रसूतिर्महेश्वरी विष्णोर्भगवतश्चापि तथान्येषामपि प्रभो

ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ປຣະກຣິຕິ ຖືກກຳນົດໄວ້ຕາມພຣະບັນຍັດ; ມະເຫສວະຣີ (ເທວີຍິ່ງໃຫຍ່) ເກີດຈາກທ່ານ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ນາງເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດສຳລັບ ພຣະວິສນຸ ແລະ ສຳລັບຜູ້ອື່ນໆ ດ້ວຍ, ໂອ ພຣະອົງ.

Verse 33

सैषा भगवती देवी मत्प्रसूतिः प्रतिष्ठिता चतुर्मुखी जगद्योनिः प्रकृतिर् गौः प्रतिष्ठिता

ນາງນັ້ນແທ້ໆແມ່ນ ພຣະເທວີຜູ້ມີພຣະພອນ, ຖືກສະຖາປະນາເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດທີ່ໃຫ້ຂ້ອຍເກີດຂຶ້ນ. ນາງມີສີ່ໜ້າ, ເປັນຄັນຄອດຂອງໂລກທັງປວງ; ໃນຖານະປຣະກຣິຕິ, “ໂຄສະກົນ” ນາງຕັ້ງມັ້ນເປັນພື້ນຖານແຫ່ງການປາກົດ.

Verse 34

गौरी माया च विद्या च कृष्णा हैमवतीति च प्रधानं प्रकृतिश्चैव यामाहुस्तत्त्वचिन्तकाः

ນາງຖືກເອີ້ນວ່າ ໂກຣີ (Gaurī), ມາຍາ (Māyā), ແລະ ວິດຍາ (Vidyā); ອີກທັງ ກຣິສນາ (Kṛṣṇā) ແລະ ໄຫມວະຕີ (Haimavatī) ດ້ວຍ. ນັກພິຈາລະນາຕັດຕະວະ ກ່າວວ່າ ນາງແມ່ນ ປຣະທານ (Pradhāna) ເອງ—ແທ້ຈິງແມ່ນ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ມານດາດັ້ງເດີມ ທີ່ໂດຍນາງ ປະຊຸ (paśu) ພົບປະລີລາແຫ່ງການຜູກມັດ (pāśa) ພາຍໃຕ້ ປະຕິ (Pati).

Verse 35

अजामेकां लोहितां शुक्लकृष्णां विश्वप्रजां सृजमानां सरूपाम् अजो ऽहं मां विद्धि तां विश्वरूपं गायत्रीं गां विश्वरूपां हि बुद्ध्या

ຈົ່ງຮູ້ຈັກ ອະຈາ (Aja) ຜູ້ບໍ່ເກີດ ພຽງອົງດຽວ—ມີສີແດງ ສີຂາວ ແລະ ສີດຳ; ນາງຮັບຮູບຕາມນັ້ນ ແລະສ້າງສັດທັງປວງໃນສາກົນ. ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ເກີດ; ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄວາມຈິງຜູ້ມີຮູບທຸກຢ່າງ. ດ້ວຍປັນຍາທີ່ຕື່ນຮູ້ ຈົ່ງເຫັນ “ງົວ”—ຄື ກາຍະຕຣີ (Gāyatrī)—ວ່າມີຮູບສາກົນ.

Verse 36

एवमुक्त्वा महादेवः ससर्ज परमेश्वरः ततश् च पार्श्वगा देव्याः सर्वरूपकुमारकाः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະມະຫາເທວ (Mahādeva) ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (Parameśvara) ໄດ້ສ້າງການກໍ່ກຳເນີດ. ຕໍ່ມາ ຈາກຂ້າງກາຍຂອງເທວີ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເປັນໝູ່ໜຸ່ມນ້ອຍ ຜູ້ສາມາດຮັບຮູບໄດ້ທຸກຮູບແບບ.

Verse 37

जटी मुण्डी शिखण्डी च अर्धमुण्डश् च जज्ञिरे ततस्तेन यथोक्तेन योगेन सुमहौजसः

ບາງພວກເກີດເປັນ ຈະຕີ (jaṭī) ຜູ້ມີຜົມກອງ, ບາງພວກເປັນ ມຸນດີ (muṇḍī) ຜູ້ໂກນຫົວ, ບາງພວກເປັນ ສິຂັນດີ (śikhaṇḍī) ຜູ້ມີຈຸກຜົມ, ແລະບາງພວກເປັນ ອັດທະມຸນດະ (ardha-muṇḍa) ໂກນຄື່ງຫົວ. ຕໍ່ມາ ໂດຍໂຍຄະຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ນັ້ນ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ແລະສະຫວ່າງໄສ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ—ເປັນຮູບແບບດຸດສະດີຂອງສາຍວະ ຈາກການປະພຶດປາສຸປະຕະ (Pāśupata) ອັນມີວິໄນ.

Verse 38

दिव्यवर्षसहस्रान्ते उपासित्वा महेश्वरम् धर्मोपदेशमखिलं कृत्वा योगमयं दृढम्

ເມື່ອຄົບພັນປີທິບພະ ຫຼັງຈາກໄດ້ນະມັດສະການ ພຣະມະເຫສະວະຣະ (Maheśvara) ແລ້ວ ທ່ານໄດ້ຖ່າຍທອດຄຳສອນທັງປວງແຫ່ງທັມມະ ແລະສ້າງວິໄນອັນໝັ້ນຄົງທີ່ອຸ່ມອຸ້ມດ້ວຍໂຍຄະ—ມຸ່ງສູ່ ປະຕິ (Pati) ຜູ້ປົດປ່ອຍ ປະຊຸ (paśu) ອອກຈາກ ປາຊະ (pāśa).

Verse 39

शिष्टाश् च नियतात्मानः प्रविष्टा रुद्रमीश्वरम्

ແລ້ວບັນດາຜູ້ມີວິໄນ ແລະປະພຶດດີ—ຜູ້ຄວບຄຸມໃຈໄດ້—ໄດ້ເຂົ້າສູ່ ຣຸດຣະ (Rudra) ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ພວກເຂົາໄດ້ຫຼວມສະພາບ paśu ເຂົ້າສູ່ Pati ຜູ້ເປັນອົງນາຍ।