Adhyaya 41

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे चत्वारिंशो ऽध्यायः सूत उवाच इदं त्रैलोक्यविख्यातं तीर्थं नैमिशमुत्तमम् / महादेवप्रियकरं महापातकनाशनम्

ດັ່ງນີ້ໃນ ສຣີກູຣະມະປຸຣານະ, ໃນ ສັດສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ ພາກຫຼັງ, ບົດທີ 41 ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ. ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຕີຣຖະ ໄນມິຊະ ອັນຍອດເຢັ້ນນີ້ ມີຊື່ສຽງທົ່ວສາມໂລກ, ເປັນທີ່ພໍໃຈຂອງ ມະຫາເທວ, ແລະ ທຳລາຍແມ່ນແຕ່ ມະຫາປາຕະກະ (ບາບຫນັກ) ທັງຫຼາຍ.”

Verse 2

महादेवं दिदृक्षूणामृषीणणां परमेष्ठिनाम् / ब्रहामणा निर्मितं स्थानं तपस्तप्तुं द्विजोत्तमाः

ເພື່ອບັນດາລະສີຜູ້ສູງສຸດທີ່ປາຖະໜາຈະເຫັນພຣະມະຫາເທວະ ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ເປັນດວິຊະອັນປະເສີດ ໄດ້ສ້າງສະຖານທີ່ສັກສິດເພື່ອປະຕິບັດຕະປະສະຍາ।

Verse 3

मरीचयो ऽत्रयो विप्रा वसिष्ठाः क्रतवस्तथा / भृगवो ऽङ्गिरसः पूर्वा ब्रह्माणं कमलोद्भवम्

ບັນດາລະສີຜູ້ນ່າເຄົາລົບ—ມະຣີຈິ, ອະຕຣິ, ວະສິດຖະ, ກຣະຕຸ ແລະບັນດາພຣະຣະສີເກົ່າແກ່ ພຣຶກຸ ກັບ ອັງກິຣະສະ—ລ້ວນປາກົດຂຶ້ນແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ ສືບເນື່ອງກັບພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ।

Verse 4

समेत्य सर्ववरदं चतुर्मूर्ति चतुर्मुखम् / पृच्छन्ति प्रणिपत्यैनं विश्वकर्माणमच्युतम्

ເມື່ອພວກເຂົາຊຸມນຸມກັນ ກໍເຂົ້າໄປຫາວິສະວະກັມມະ ຜູ້ປະທານພອນທຸກປະການ ຜູ້ມີສີ່ຮູບ ແລະສີ່ໜ້າ; ພວກເຂົາກໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຖາມພຣະຊ່າງສ້າງອັນບໍ່ຄລາດເຄື່ອນນັ້ນ।

Verse 5

षट्कुलीया ऊचुः भगवन् देवमीशानं भर्गमेकं कपर्दिनम् / केनोपायेन पश्यामो ब्रूहि देवनमस्कृतम्

ລະສີສະຕະກຸລີຍະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງບອກເຮົາ—ດ້ວຍອຸບາຍໃດ ເຮົາຈຶ່ງຈະໄດ້ເຫັນພຣະອີສານະ ພຣະເທວະ, ພຣະພັກຄະຜູ້ສະຫວ່າງໄສອົງດຽວ, ກະປັຣດິນ ຜູ້ມີຜົມມັດ, ຜູ້ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍຍັງນະມັດສະການ?”

Verse 6

ब्रह्मोवाच सत्रं सहस्रमासध्वं वाङ्मनोदोषवर्जिताः / देशं च वः प्रवक्ष्यामि यस्मिन् देशे चरिष्यथ

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງປະກອບສັດຕຣະຍັດຍະ ເປັນເວລາພັນເດືອນ ໂດຍປາສະຈາກຄວາມຜິດພາດແຫ່ງວາຈາແລະໃຈ. ແລະເຮົາຈະບອກແດນດິນໃຫ້ເຈົ້າ—ສະຖານທີ່ທີ່ເຈົ້າຈະພຳນັກ ແລະປະຕິບັດພິທີຂອງເຈົ້າ.”

Verse 7

उक्त्वा मनोमयं चक्रं स सृष्ट्वा तानुवाच ह / क्षिप्तमेतन्मया चक्रमनुव्रजत मा चिरम् / यत्रास्य नेमिः शीर्येत स देशः पुरुषर्षभाः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງຈັກຣາທີ່ເກີດຈາກໃຈ (manomaya) ແລະກ່າວກັບພວກເຂົາວ່າ: «ຂ້າໄດ້ຂວ້າງຈັກຣານີ້ແລ້ວ—ຈົ່ງຕາມມັນໂດຍບໍ່ຊ້າ. ບ່ອນໃດທີ່ຂອບຂອງມັນສຶກຫຼືແຕກ ບ່ອນນັ້ນແມ່ນດິນແດນທີ່ຈະສືບຫາ, ໂອ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ»។

Verse 8

ततो मुमोच तच्चक्रं ते च तत्समनुव्रजन् / तस्य वै व्रजतः क्षिप्रं यत्र नेमिरशीर्यत / नैमिसं तत्स्मृतं नाम्ना पुण्यं सर्वत्र पूजितम्

ແລ້ວພຣະອົງກໍປ່ອຍຈັກຣານັ້ນອອກໄປ ແລະພວກເຂົາກໍຕາມມັນໄປ. ເມື່ອມັນເຄື່ອນໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ບ່ອນທີ່ຂອບ (nemi) ສຶກຫຼຸດລົງ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳດ້ວຍນາມ “ໄນມິສະ” (Naimiṣa) ເປັນສະຖານທີ່ມງຄົດບໍລິສຸດ ທີ່ຖືກນະມັດສະການທົ່ວໄປ.

Verse 9

सिद्धचारणसंकीर्णं यक्षगन्धर्वसेवितम् / स्थानं भगवतः शंभोरेतन्नैमिशमुत्तमम्

ບ່ອນນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ ມີຍັກສະ ແລະ ຄັນທະວະ ມາຮັບໃຊ້. ໄນມິສະອັນປະເສີດນີ້ ແມ່ນສະຖານສິດທິຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊຳພູ (Śaṃbhu) ຄື ພຣະສິວະ.

Verse 10

अत्र देवाः सगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः / तपस्तप्त्वा पुरा देवा लेभिरे प्रवरान् वरान्

ທີ່ນີ້ໃນອະດີດ ພວກເທວະດາພ້ອມດ້ວຍຄັນທະວະ, ຍັກສະ, ນາກ ແລະ ຣາກສະສະ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະ (tapas) ແລະໂດຍພະລັງຕະປະນັ້ນ ພວກເທວະດາໄດ້ຮັບພອນອັນປະເສີດ.

Verse 11

इमं देशं समाश्रित्य षट्कुलीयाः समाहिताः / सत्रेणाराध्य देवेशं दृष्टवन्तो महेश्वरम्

ອາໄສດິນແດນນີ້ ນັກບວດລະດັບຣິສີຈາກຫົກສາຍຕະກູນ ໄດ້ຊຸມນຸມດ້ວຍໃຈສະຫງົບ. ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາພຣະເທວະເອດ (ເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ) ດ້ວຍພິທີສັດຣະ (satra) ແລະດ້ວຍນັ້ນໄດ້ເຫັນພຣະມະເຫສະວະ (Mahādeva) ຄື ພຣະສິວະ.

Verse 12

अत्र दानं तपस्तप्तं स्नानं जप्यादिकं च यत् / एकैकं पावयेत् पापं सप्तजन्मकृतं द्विजाः

ໃນບ່ອນນີ້ ໂອ ທ່ານດວິຊະ, ການກະທຳແຕ່ລະຢ່າງ—ການໃຫ້ທານ, ຕະປະສະທີ່ປະພຶດຖືກຕ້ອງ, ການອາບນ້ຳ, ແລະການສວດຈະປະ (japa) ເປັນຕົ້ນ—ຊຳລະບາບທີ່ສະສົມມາຈາກເຈັດຊາດໄດ້।

Verse 13

अत्र पूर्वं स भगवानृषीणां सत्रमासताम् / प्रोवाच वायुर्ब्रह्माण्डं पुराणं ब्रह्मभाषितम्

ໃນບ່ອນນີ້ ໃນການກ່ອນໆ ເມື່ອບັນດາລຶສີນັ່ງຢູ່ໃນສັດຕຣະ (sattra) ພິທີບູຊາ, ທ່ານວາຍຸຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ໄດ້ອະທິບາຍ «ພຸຣານະ ບຣະຫມານດະ» ອັນພຣະບຣະຫມາເຄີຍກ່າວໄວ້ແຕ່ເດີມ।

Verse 14

अत्र देवो महादेवो रुद्राण्या किल विश्वकृत् / रमते ऽध्यापि भगवान् प्रमथैः परिवारितः

ໃນບ່ອນນີ້ ແທ້ໆ ພຣະມະຫາເທວະ—ຜູ້ສ້າງໂລກ—ຍັງຄົງຊື່ນບານກັບພຣະຣຸດຣານີ; ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພອນ ຍັງສະຖິດຢູ່ຈົນທຸກມື້ນີ້ ໂດຍມີພຣະມະຖະ (Pramatha) ເປັນບໍລິວານລ້ອມຮອບ।

Verse 15

अत्र प्राणान् परित्यज्य नियमेन द्विजातयः / ब्रह्मलोकं गमिष्यन्ति यत्र गत्वा न जायते

ໃນບ່ອນນີ້ ບັນດາດວິຊະ ຈະລະທິ້ງລົມຫາຍໃຈຕາມນິຍະມະ (niyama) ອັນກຳນົດ ແລ້ວຈະໄປສູ່ພຣະພຣະຫມະໂລກ; ໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ ບໍ່ມີການເກີດອີກເລີຍ।

Verse 16

अन्यच्च तीर्थप्रवरं जाप्येश्वरमितिश्रुतम् / जजाप रुद्रमनिशं यत्र नन्दी महागणः

ອີກທັງ ຍັງມີຕີຣະຖະອັນປະເສີດອີກແຫ່ງ ທີ່ຕາມປະເພນີເອີ້ນວ່າ «ຈາປເຢສະວະຣະ» (Jāpyeśvara)។ ທີ່ນັ້ນ ນັນດີ ມະຫາກະນະ ຜູ້ຕິດຕາມພຣະສິວະ ໄດ້ສວດຈະປະພຣະຣຸດຣະຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ।

Verse 17

प्रीतस्तस्य महादेवो देव्या सह पिनाकधृक् / ददावात्मसमानत्वं मृत्युवञ्चनमेव च

ມະຫາເທວະ ຜູ້ຖືພິນາກ ພ້ອມດ້ວຍເທວີ ຊົມຊື່ນໃນຜູ້ນັ້ນ ແລ້ວປະທານສະພາບເທົ່າທຽມກັບພຣະສະພາບຂອງພຣະອົງ ແລະອໍານາດຫຼົບຫຼີກມະຫາມະຣະນະດ້ວຍ।

Verse 18

अभूदृषिः स धर्मात्मा शिलादो नाम धर्मवित् / आराधयन्महादेवं पुत्रार्थं वृषभध्वजम्

ມີລະສີຜູ້ເປັນທາງທຳ ຊື່ ສິລາດະ ຜູ້ຮູ້ທຳ; ທ່ານໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາມະຫາເທວະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ ເພື່ອປາຖະນາບຸດຊາຍ।

Verse 19

तस्य वर्षसहस्रान्ते तप्यमानस्य विश्वकृत् / शर्वः सोमो गणवृतो वरदो ऽस्मीत्यभाषत

ເມື່ອຕະປະສະຂອງທ່ານຄົບພັນປີ ແລະທ່ານຍັງຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະສະ, ພຣະຊັຣວະ—ໂສມະ ຜູ້ສ້າງໂລກ ມີຄະນະບໍລິວານລ້ອມຮອບ—ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ເຮົາແມ່ນຜູ້ປະທານພອນ.”

Verse 20

स वव्रे वरमीशानं वरेण्यं गिरिजापतिम् / अयोनिजं मृत्युहीनं देहि पुत्रं त्वया समम्

ທ່ານໄດ້ເລືອກພອນຈາກພຣະອີຊານ ຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ ພຣະສະມີຂອງຄິຣິຊາ ໂດຍອ້ອນວອນວ່າ: “ຂໍປະທານບຸດຜູ້ບໍ່ເກີດຈາກຄັນ, ພົ້ນຈາກມະຣະນະ, ແລະເທົ່າທຽມກັບພຣະອົງ.”

Verse 21

तथास्त्वित्याह भगवान् देव्या सह महेश्वरः / पश्यतस्तस्य विप्रर्षेरन्तर्धानं गतो हरः

“ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ຈະເລີນ ພ້ອມດ້ວຍເທວີ ໄດ້ກ່າວ. ແລ້ວໃນຂະນະທີ່ພຣາຫມະນະລະສີນັ້ນກໍາລັງເບິ່ງຢູ່, ພຣະຫະຣະກໍ່ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ।

Verse 22

ततो यियक्षुः स्वां भूमिं शिलादो धर्मवित्तमः / चकर्ष लाङ्गलेनोर्वों भित्त्वादृश्यत शोभनः

ຕໍ່ມາ ສິລາດະ ຜູ້ຮູ້ທຳອັນຍິ່ງ ປາດຖະນາຈະອຸທິດດິນຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຍັດຍະ ໄດ້ໄຖດິນດ້ວຍຄົວໄຖ; ເມື່ອດິນແຕກອອກ ອົງອັນງາມສະຫງ່າກໍປາກົດຂຶ້ນ។

Verse 23

संवर्तकानलप्रख्यः कुमारः प्रहसन्निव / रूपलावण्यसंपन्नस्तेजसा भासयन् दिशः

ຍຸວະເທວະນັ້ນ ປາກົດດັ່ງໄຟແຫ່ງການສິ້ນໂລກ ແຕ່ຄືກຳລັງຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ; ພ້ອມດ້ວຍຮູບງາມແລະເສນ່ຫາອັນສົມບູນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງທິດທັງປວງດ້ວຍຕະເຈະຂອງພຣະອົງ।

Verse 24

कुमारतुल्यो ऽप्रतिमो मेघगम्भीरया गिरा / शिलादं तात तातेति प्राह नन्दी पुनः पुनः

ນັນດີ ຜູ້ບໍ່ມີໃຜເທົ່າ ດັ່ງເດັກນ້ອຍອັນສະຫງ່າ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍສຽງເລິກດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ ເອີ້ນສິລາດະ ຊ້ຳໆວ່າ: “ພໍ່ເອີຍ, ພໍ່ທີ່ຮັກ!”

Verse 25

तं दृष्ट्वा नन्दनं जातं शिलादः परिषस्वजे / मुनिभ्यो दर्शयामास ये तदाश्रमवासिनः

ເມື່ອເຫັນວ່າ ບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກ ນັນດະນະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ສິລາດະກໍກອດຮັດເຂົາ. ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ນຳເດັກນ້ອຍນັ້ນໄປໃຫ້ເຫັນແກ່ບັນດາລິສີຜູ້ພຳນັກຢູ່ໃນອາສຣົມນັ້ນ।

Verse 26

जातकर्मादिकाः सर्वाः क्रियास्तस्य चकार ह / उपनीय यथाशास्त्रं वेदमध्यापयत् सुतम्

ທ່ານໄດ້ປະກອບພິທີກຳທັງປວງຕາມທີ່ບັນຍັດ ເລີ່ມແຕ່ພິທີຊາຕະກັມ (jātakarma). ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ເຮັດພິທີອຸປະນະຍະນະ (upanayana) ຕາມຄຳພີ ແລະໃຫ້ບຸດຮຽນພຣະເວດະ।

Verse 27

अधीतवेदो भगवान् नन्दी मतिमनुत्तमाम् / चक्रे महेश्वरं द्रष्टुं जेष्ये मृत्युमिति प्रभुम्

ນັນດີ ຜູ້ມີພຣະພອນ ແລະຮຽນຮູ້ພຣະເວດ ໄດ້ຕັ້ງປະຕິຍານອັນສູງສຸດວ່າ: «ຂ້າຈະເຫັນພຣະມະເຫສະວະຣະ; ຂ້າຈະຊະນະຄວາມຕາຍ» ໂດຍຈິດຈົ່ງຈອງໃນພຣະອົງຜູ້ເປັນຈອມອົງສູງສຸດ।

Verse 28

स गत्वा सरितं पुण्यामेकाग्रश्रद्धयान्वितः / जजाप रुद्रमनिशं महेशासक्तमानसः

ລາວໄດ້ໄປຫາແມ່ນ້ຳອັນສັກສິດ ດ້ວຍສັດທາອັນແນ່ວແນ່ ແລະສວດຈະປາມະນະຕຣາຮຸດຣະຢ່າງບໍ່ຂາດ ໂດຍຈິດຕິດພັນໃນພຣະມະເຫສະ (ພຣະສິວະ) ຢ່າງແນ່ນອນ।

Verse 29

तस्य कोट्यां तु पूर्णायां शङ्करो भक्तवत्सलः / आगत्य साम्बः सगणो वरदो ऽस्मीत्युवाच ह

ເມື່ອການຄົບຄອບໂກຕິນັ້ນສຳເລັດ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ ໄດ້ເສດັດມາເປັນສາມບະ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ຄະນະ ແລະກ່າວວ່າ: «ເຮົາແມ່ນຜູ້ປະທານພອນ».

Verse 30

स वव्रे पुनरेवाहं जपेयं कोटिमीश्वरम् / तावदायुर्महादेव देहीति वरमीश्वर

ແລ້ວຂ້າໄດ້ເລືອກພອນນີ້ອີກຄັ້ງ: «ຂໍໃຫ້ຂ້າໄດ້ຈະປາພຣະນາມຂອງພຣະອິດສະວະຣະໃຫ້ຄົບໂກຕິ. ໂອ ມະຫາເທວະ, ຂໍປະທານອາຍຸໃຫ້ຂ້າເທົ່າທີ່ຈຳເປັນສຳລັບຈະປານັ້ນ»—ດັ່ງນີ້ຂ້າທູນຂໍພອນ ໂອ ພຣະອົງ.

Verse 31

एवमस्त्विति संप्रोच्य देवो ऽप्यन्तरधीयत / जजाप कोटिं भगवान् भूयस्तद्गतमानसः

ພຣະເທວະກ່າວວ່າ «ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລ້ວກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ຕໍ່ມາ ຜູ້ມີພຣະພອນນັ້ນ ໄດ້ຈະປາຄົບໂກຕິອີກຄັ້ງ ໂດຍຈິດຈົ່ງຈອງຢູ່ໃນພຣະອົງນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 32

द्वितीयायां च कोट्यां वै संपूर्णायां वृषध्वजः / आगत्य वरदो ऽस्मीति प्राह भूतगणैर्वृतः

ເມື່ອໂກຕິທີສອງສຳເລັດຄົບຖ້ວນ ພຣະວຣິສະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) ກໍມາຮອດ ມີຫມູ່ພູຕະຫ້ອມລ້ອມ ແລະກ່າວວ່າ: «ເຮົາມາແລ້ວ—ຈົ່ງຂໍ ເພາະເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນ»។

Verse 33

तृतीयां जप्तुमिच्छामि कोटिं भूयो ऽपि शङ्कर / तथास्त्वित्याह विश्वात्मा देवो ऽप्यन्तरधीयत

«ໂອ ຊັງກະຣະ, ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາຈະຈັບະໂກຕິທີສາມອີກຄັ້ງ—ເພີ່ມອີກໜຶ່ງໂກຕິ» ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອາດຕາແຫ່ງສາກົນຕອບວ່າ «ຈົ່ງເປັນເຊັ່ນນັ້ນ» ແລະພຣະເທວະກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ।

Verse 34

कोटित्रये ऽथ संपूर्णे देवः प्रीतमना भृशम् / आगत्य वरदो ऽस्मीति प्राह भूतगणैर्वृतः

ເມື່ອໂກຕິສາມສຳເລັດຄົບຖ້ວນ ພຣະເທວະມີໃຈປິຕິຍິ່ງ ກໍມາຮອດ ມີຫມູ່ສັດຕະວະຫ້ອມລ້ອມ ແລະກ່າວວ່າ: «ເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນ»।

Verse 35

जपेयं कोटिमन्यां वै भूयो ऽपि तव तेजसा / इत्युक्ते भगवानाह न जप्तव्यं त्वया पुनः

«ໂດຍອຳນາດແຫ່ງເຕຊະອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຍັງສາມາດຈັບະເພີ່ມອີກໜຶ່ງໂກຕິ» ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕອບວ່າ: «ເຈົ້າບໍ່ຄວນຈັບະອີກຕໍ່ໄປ»।

Verse 36

अमरो जरया त्यक्तो मम पार्श्वगतः सदा / महागणपतिर्देव्याः पुत्रो भव महेश्वरः

«ມີຜູ້ອະມະຕະຜູ້ໜຶ່ງ ຖືກຊະລາປະຖິ້ມ ແຕ່ຍືນຢູ່ຂ້າງເຮົາເສມອ. ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ຈົ່ງໃຫ້ເຂົາເປັນມະຫາຄະນະປະຕິ—ບຸດຂອງເທວີ»।

Verse 37

योगीश्वरो योगनेता गणानामीश्वरेश्वरः / सर्वलोकाधिपः श्रीमान् सर्वज्ञो मद्बलान्वितः

ພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄີ, ຜູ້ນໍາທາງແຫ່ງໂຍກະ, ອົງອະທິປະຕິເຫນືອຫມູ່ຄະນະ, ຈອມອົງເຫນືອຜູ້ປົກຄອງທັງປວງ; ຜູ້ມີສິຣີ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທຸກໂລກ—ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະປະກອບດ້ວຍພະລັງອັນເປັນຂອງຂ້າໃນທີ່ສຸດ।

Verse 38

ज्ञानं तन्मामकं दिव्यं हस्तामलकवत् तव / आभूतसंप्लवस्थायी ततो यास्यसि मत्पदम्

ຄວາມຮູ້ອັນທິບພະຍານທີ່ເປັນຂອງຂ້ານັ້ນ ຈະແຈ້ງຊັດແກ່ເຈົ້າດັ່ງຜົນໄມ້ຢູ່ໃນຝາມື. ມັນຈະສະຖິດຢູ່ກັບເຈົ້າຈົນກວ່າການລະລາຍແຫ່ງສັດທັງປວງ ແລ້ວຈຶ່ງນໍາເຈົ້າໄປສູ່ພະສະຖານະຂອງຂ້າ (ບ່ອນສູງສຸດ).

Verse 39

एतदुक्त्वा महादेवो गणानाहूय शङ्करः / अभिषेकेण युक्तेन नन्दीश्वरमयोजयत्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະມະຫາເທວະ—ຊັງກະຣະ—ໄດ້ເອີ້ນຫມູ່ຄະນະມາ ແລະໄດ້ສະຖາປະນານັນທີອີສະວະຣະ ດ້ວຍພິທີອະພິເສກອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 40

उद्वाहयामास च तं स्वयमेव पिनाकधृक् / मरुतां च शुभां कन्यां सुयशेति च विश्रुताम्

ພຣະຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຈັດພິທີອຸດວາຫະໃຫ້ເຂົາດ້ວຍພຣະອົງເອງ ໂດຍມອບໃຫ້ແຕ່ງງານກັບທິດາອັນມົງຄຸນຂອງພວກມະຣຸດ ຜູ້ມີນາມລືຊາວ່າ ສຸຍາຊາ.

Verse 41

एतज्जप्येश्वरं स्थानं देवदेवस्य शूलिनः / यत्र तत्र मृतो मर्त्यो रुद्रलोके महीयते

ນີ້ແມ່ນສະຖານອັນສັກສິດຂອງ ຈາປເຢສະວະຣະ—ພຣະຊູລິນ ພຣະເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ. ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ມະນຸດຕາຍຢູ່ນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການເຊີດຊູໃນໂລກຂອງຣຸດຣະ.