Adhyaya 34

Verse 1

इती श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे त्रयस्त्रिशो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः तीर्थानि यानि लोके ऽस्मिन् विश्रुतानि माहन्ति च / तानि त्वं कथयास्माकं रोमहर्षण सांप्रतम्

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີກູຣມະປຸຣານະ» ສັງຫິຕາຫົກພັນຄໍາກອນ ໃນພາກຫຼັງ ເລີ່ມບົດທີ 33. ບັນດາຣິຊີກ່າວວ່າ: «ໂອ ໂຣມະຫັຣສະນະ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໃນບັດນີ້ ກ່ຽວກັບຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ຈາລິກແຫ່ງຄວາມສັກສິດ) ໃນໂລກນີ້ ທີ່ລືຊື່ ແລະໄດ້ຮັບການນັບຖືຢ່າງຍິ່ງ»។

Verse 2

रोमहर्षण उवाच शृणुध्वं कथयिष्ये ऽहं तीर्थानि विविधानि च / कथितानि पुराणेषु मुनिभिर्ब्रह्मवादिभिः

ໂຣມະຫຣະສະນະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງຕີຣຖະ (tīrtha) ຫຼາຍປະເພດ ທີ່ຖືກສອນໄວ້ໃນປຸຣານະ ໂດຍມຸນີຜູ້ປະກາດພຣະພຣະຫມັນ (ສັດຈະສູງສຸດ)»។

Verse 3

यत्र स्नानं जपो होमः श्राद्धदानादिकं कृतम् / एकैकशो मुनिश्रेष्ठाः पुनात्यासप्तमं कुलम्

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ມີການອາບນ້ຳຊຳລະ, ການຈະປະມັນຕຣາ, ການໂຮມ (ບູຊາໄຟ), ແລະພິທີ śrāddha ກັບການໃຫ້ທານ—ແມ່ນແຕ່ກະທຳຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງໂດຍລຳພັງ—ກໍຊຳລະວົງຕະກູນໄດ້ຮອດຊົນຊາດທີ່ເຈັດ।

Verse 4

पञ्चयोजनविस्तीर्णं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः / प्रयागं प्रथितं तीर्थं तस्य माहात्म्यमीरितम्

ປຣະຍາກ (Prayāga) ເປັນຕີຣຖະອັນໂດ່ງດັງ ຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (Parameṣṭhin) ກວ້າງຂວາງຫ້າໂຢຊະນະ. ບັດນີ້ຈະປະກາດມາຫາດມະຍະ (ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່) ຂອງມັນ।

Verse 5

अन्यच्च तीर्थप्रवरं कुरूणां देववन्दितम् / ऋषीणामाश्रमैर्जुष्टं सर्वपापविशोधनम्

«ຍັງມີອີກ: ມີຕີຣຖະອັນປະເສີດຍິ່ງ ຂອງຊາວກຸຣຸ, ທີ່ເທວະດາຍັງນົບນ້ອມ; ເປັນບ່ອນທີ່ອາສຣົມຂອງຣິສີທັງຫຼາຍມາພັກພິງ, ແລະເປັນຜູ້ຊຳລະບາບທັງປວງ»។

Verse 6

तत्र स्नात्वा विशुद्धात्मा दम्भमात्सर्यवर्जितः / ददाति यत्किञ्चिदपि पुनात्युभयतः कुलम्

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດ ປາດຈາກຄວາມສະແດງຫຼອກ (ດັມພະ) ແລະຄວາມອິດສາ (ມາດສະຣະຍະ) ຖ້າໃຫ້ທານແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ ກໍຊຳລະວົງຕະກູນທັງສອງຝ່າຍ—ຝ່າຍເກີດ ແລະຝ່າຍແຕ່ງງານ।

Verse 7

गयातीर्थं परं गुह्यं पितॄणां चाति वल्लभम् / कृत्वा पिण्डप्रदानं तु न भूयो जायते नरः

ກະຍາຕີຣະຖະ (Gayā-tīrtha) ເປັນສະຖານທີ່ສັກສິດສູງສຸດ ແລະລຶກລັບຢ່າງຍິ່ງ ເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຫຼາຍຂອງພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ). ຜູ້ໃດໄດ້ຖວາຍປິນດະ (ກ້ອນເຂົ້າພິທີ) ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເກີດອີກ.

Verse 8

सकृद् गयाभिगमनं कृत्वा पिण्डं ददाति यः / तारिताः पितरस्तेन यास्यन्ति परमां गतिम्

ຜູ້ໃດໄປຢ້ຽມກະຍາແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ແລ້ວຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ທີ່ນັ້ນ—ໂດຍຜູ້ນັ້ນ ພິຕຣະທັງຫຼາຍຖືກຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ແລະຈະໄປສູ່ຄະຕິສູງສຸດ.

Verse 9

तत्र लोकहितार्थाय रुद्रेण परमात्मना / शिलातले पदं न्यस्तं तत्र पितॄन् प्रसादयेत्

ທີ່ນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ ຣຸດຣະ—ພຣະອາດມາສູງສຸດ—ໄດ້ວາງຮອຍພະບາດໄວ້ເທິງແຜ່ນຫີນ. ທີ່ຈຸດນັ້ນເອງ ຄວນກະທຳໃຫ້ພິຕຣະພໍໃຈ.

Verse 10

गयाभिगमनं कर्तुं यः शक्तो नाभिगच्छति / शोचन्ति पितरस्तं वै वृथा तस्य परिश्रमः

ຜູ້ໃດມີກຳລັງສາມາດໄປຈາລິກທີ່ກະຍາ ແຕ່ບໍ່ໄປ—ພິຕຣະຂອງຜູ້ນັ້ນຈະໂສກເສົ້າແທ້; ຄວາມພາກເພຍອື່ນໆຂອງລາວກໍກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ.

Verse 11

गायन्ति पितरो गाथाः कीर्तयन्ति महर्षयः / गयांयास्यतियः कश्चित् सो ऽस्मान् संतारयिष्यति

ພິຕຣະທັງຫຼາຍຮ້ອງຂັບກາຖາ ແລະມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍປະກາດວ່າ: “ຜູ້ໃດຈະໄປກະຍາ ຜູ້ນັ້ນຈະຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຮົາຂ້າມພົ້ນ (ຈາກພັນທະຂອງສະພາບບັນພະບຸລຸດ).”

Verse 12

यदि स्यात् पातकोपेतः स्वधर्मरतिवर्जितः / गयां यास्यति वंश्यो यः सो ऽस्मान् संतारयिष्यति

ແມ່ນແຕ່ລູກຫຼານຜູ້ໜຶ່ງຈະຖືກບາບຫຸ້ມຫໍ້ ແລະຫຼຸດຫ່າງຈາກຄວາມຍິນດີໃນທຳມະຂອງຕົນ ຖ້າເຂົາໄປກາຍາ (Gayā) ເຂົາຈະຊ່ວຍພວກເຮົາບັນພະບຸລຸດໃຫ້ຂ້າມພົ້ນທຸກຂ໌ໄດ້।

Verse 13

एष्टव्या बहवः पुत्राः शीलवन्तो गुणान्विताः / तेषां तु समवेतानां यद्येको ऽपि गयां व्रजेत्

ຄວນປາຖະໜາລູກຊາຍຫຼາຍໆ ຜູ້ມີສີນທຳ ແລະຄຸນງາມຄວາມດີ; ເພາະໃນພວກເຂົາທີ່ມາພ້ອມກັນ ຖ້າມີແຕ່ຄົນດຽວກໍໄປກາຍາ (Gayā) ພິທີເພື່ອບັນພະບຸລຸດກໍສຳເລັດ।

Verse 14

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन ब्राह्मणस्तु विशेषतः / प्रदद्याद् विधिवत् पिण्डान् गयां गत्वा समाहितः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ໂດຍສະເພາະພຣາຫມັນ ເມື່ອໄປຮອດກາຍາ (Gayā) ແລະຮວບຮວມໃຈໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ຄວນຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 15

धन्यास्तु खलु ते मर्त्या गयायां पिण्डदायिनः / कुलान्युभयतः सप्त समुद्धृत्याप्नुयात् परम्

ຜູ້ເປັນມະນຸດທີ່ຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ທີ່ກາຍາ (Gayā) ນັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ; ເມື່ອຍົກກູ້ວົງຕະກູນທັງສອງຝ່າຍໄດ້ເຈັດຊັ້ນ ກໍຈະບັນລຸສະພາບສູງສຸດ।

Verse 16

अन्यच्च तीर्थप्रवरं सिद्धावासमुदाहृतम् / प्रभासमिति विख्यातं यत्रास्ते भगवान् भवः

ຍັງມີຕີຣຖະອັນປະເສີດອີກແຫ່ງໜຶ່ງ ທີ່ຖືກກ່າວວ່າເປັນທີ່ພັກອາໄສຂອງຜູ້ສຳເລັດ (siddha)؛ ມັນໂດງດັງດ້ວຍນາມ ‘ປຣະພາສະ’ (Prabhāsa) ບ່ອນທີ່ພຣະພະວະ (Bhava) ຄື ພຣະສິວະ (Śiva) ປະທັບຢູ່।

Verse 17

तत्र स्नानं तपः श्राद्धं ब्राह्मणानां च पूजनम् / कृत्वा लोकमवाप्नोति ब्रह्मणो ऽक्षय्यमुत्तमम्

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ກະທຳການອາບນ້ຳສັກສິດ ການບຳເນັດຕະປະ ພິທີສຣາດທະແກ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະການນະມັດສະການບຣາຫມະນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸໂລກອັນສູງສຸດ ອະມະຕະ ຂອງພຣະພຣະຫມັນ (Brahman)។

Verse 18

तीर्थं त्रैयम्बकं नाम सर्वदेवनमस्कृतम् / पूजयित्वा तत्र रुद्रं ज्योतिष्टोमफलं लभेत्

ມີທ່ານ້ຳສັກສິດຊື່ “ໄຕຣຍັມບະກະ” ທີ່ເທວະທັງປວງນະມັດສະການ. ເມື່ອບູຊາພຣະຣຸດຣະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີໂຊມະຍັດ “ຈໂຍຕິສໂຕມະ”.

Verse 19

सुवर्णाक्षं महादेवं समभ्यर्च्य कपर्दिनम् / ब्राह्मणान् पूजयित्वा तु गाणपत्यं लभेद् ध्रुवम्

ເມື່ອບູຊາພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ມີນັຍນາທອງ ຄະປັຣດິນ (ຜູ້ມີຜົມມັດ) ຢ່າງຄວນຄ່າ ແລະຕໍ່ມານະມັດສະການບຣາຫມະນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສະຖານະ “ຄານະປັດຍະ” ຢ່າງແນ່ນອນ ເປັນສະມາຊິກໃນຄະນະທິວະຂອງພຣະສິວະ.

Verse 20

सोमेश्वरं तीर्थवरं रुद्रस्य परमेष्ठिनः / सर्वव्याधिहरं पुण्यं रुद्रसालोक्यकारणम्

ໂສເມສະວະຣະ ແມ່ນທ່ານ້ຳສັກສິດອັນປະເສີດທີ່ສຸດ ຂອງພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າສູງສຸດ. ມັນບໍລິສຸດ ກຳຈັດທຸກໂລກພະຍາດ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ໄດ້ຮັບ “ສາໂລກຍະ” ຄືການຢູ່ໃນໂລກດຽວກັນກັບພຣະຣຸດຣະ.

Verse 21

तीर्थानां परमं तीर्थं विजयं नाम शोभनम् / तत्र लिङ्गं महेशस्य विजयं नाम विश्रुतम्

ໃນບັນດາທ່ານ້ຳສັກສິດທັງຫມົດ ທ່ານ້ຳອັນສູງສຸດແມ່ນ “ວິຊະຍະ” ອັນງາມສະຫງ່າ. ທີ່ນັ້ນມີລິງຄະຂອງພຣະມະເຫສະ (Maheśa) ຕັ້ງຢູ່ ມີຊື່ໂດງດັງວ່າ “ວິຊະຍະ”.

Verse 22

षण्मासान् नियताहारो ब्रह्मचारी समाहितः / उषित्वा तत्र विप्रेन्द्रा यास्यन्ति परमं पदम्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນຫົກເດືອນ ຈຳກັດອາຫານ ຮັກສາພຣະຫມະຈາຣິຍະ ແລະຮວບຮວມໃຈໃຫ້ສະຫງົບ—ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດຈະເຖິງບົດສູງສຸດ.

Verse 23

अन्यच्च तीर्थप्रवरं पूर्वदेशे सुशोभनम् / एकाम्रं देवदेवस्य गाणपत्यफलप्रदम्

ຍັງມີຕີຣຖະອັນປະເສີດອື່ນໜຶ່ງໃນທິດຕາເວັນອອກ ງາມສະຫງ່າ—ເອກາມຣະ ເປັນຂອງເທວະເທວະ (ພຣະອິສວຣະ) ໃຫ້ຜົນແຫ່ງທາງຄະນະປັດຍະ (ຜູ້ບູຊາພຣະຄະເນຊ).

Verse 24

दत्त्वात्र शिवभक्तानां किञ्चिच्छश्वन्महीं शुभाम् / सार्वभौमो भवेद् राजा मुमुक्षुर्मोक्षमाप्नुयात्

ທີ່ນີ້ ຖວາຍແກ່ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ ແມ່ນແຕ່ດິນມົງຄຸນນ້ອຍໆ ເປັນທານອັນຍືນຍົງ—ກະສັດຈະເປັນຈັກກະພັດ; ຜູ້ໃຝ່ຫາຫຼຸດພົ້ນຈະໄດ້ມົກສະ.

Verse 25

महानदीजलं पुण्यं सर्वपापविनाशनम् / ग्रहणे समुपस्पृश्य मुच्यते सर्वपातकैः

ນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ເປັນຂອງບຸນ ທຳລາຍບາບທັງປວງ. ໃນເວລາຄຣາສ ຜູ້ໃດລົງອາບນ້ຳພິທີໃນນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກບາບຫນັກທຸກປະເພດ.

Verse 26

अन्या च विरजा नाम नदी त्रैलोक्यविश्रुता / तस्यां स्नात्वा नरो विप्रा ब्रह्मलोके महीयते

ຍັງມີແມ່ນ້ຳອື່ນຊື່ «ວິຣະຈາ» ມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ. ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນນາງ ຈະໄດ້ຮັບການເຊີດຊູໃນພຣະພຣະຫມາໂລກ (Brahmaloka).

Verse 27

तीर्थं नारायणस्यान्यन्नाम्ना तु पुरुषोत्तमम् / तत्र नारायणः श्रीमानास्ते परमपूरुषः

ຍັງມີຕີຣຖະອັນສັກສິດອື່ນຂອງນາຣາຍະນະ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປຸຣຸໂສຕຕະມະ». ທີ່ນັ້ນ ນາຣາຍະນະຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ປະທັບຢູ່ເປັນບຸກຄົນສູງສຸດ.

Verse 28

पूजयित्वा परं विष्णुं स्नात्वा तत्र द्विजोत्तमः / ब्राह्मणान् पूजयित्वा तु विष्णुलोकमवाप्नुयात्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະວິສນຸອັນສູງສຸດ ແລະອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດວິຊະໂອຕຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາພຣາຫມະນະແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງວິສນຸ (Viṣṇuloka).

Verse 29

तीर्थानां परमं तीर्थं गोकर्णं नाम विश्रुतम् / सर्वपापहरं शंभोर्निवासः परमेष्ठिनः

ໃນບັນດາຕີຣຖະທັງຫມົດ ຕີຣຖະອັນສູງສຸດແມ່ນ «ໂກກັນນະ» ອັນໂດ່ງດັງ. ມັນລົບລ້າງບາບທັງປວງ ແລະເປັນທີ່ປະທັບຂອງຊັມພູ (ຊິວະ) ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 30

दृष्ट्वा लिंङ्गं तु देवस्य गोकर्णेश्वरमुत्तमम् / ईप्सितांल्लभते कामान् रुद्रस्य दयितो भवेत्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນລິງຄະອັນສູງສຸດ «ໂກກັນເນສະວະຣະ» ຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາທີ່ໃຝ່ຝັນ ແລະກາຍເປັນຜູ້ທີ່ຣຸທຣະ (ຊິວະ) ຮັກໃຄ່.

Verse 31

उत्तरं चापि गोकर्णं लिङ्गं देवस्य शूलिनः / महादेवस्यार्चयित्वा शिवसायुज्यमाप्नुयात्

ອີກທັງ ທີ່ອຸດຕະຣະ-ໂກກັນນະ ມີລິງຄະຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຕຣິສູນ. ຜູ້ໃດບູຊາມະຫາເທວະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຊິວະ-ສາຍຸຊະຍະ ຄືການຮ່ວມສະຫມັກກັບພຣະຊິວະຢ່າງສົມບູນ.

Verse 32

तत्र देवो महादेवः स्थाणुरित्यभिविश्रुतः / तं दृष्ट्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते तत्क्षणान्नरः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ສະຖານຸ». ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ທັນທີນັ້ນກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 33

अन्यत् कुब्जाम्रमतुलं स्थानं विष्णोर्महात्मनः / संपूज्य पुरुषं विष्णुं श्वेतद्वीपे महीयते

ຍັງມີສະຖານທີ່ສັກສິດອີກແຫ່ງ ອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຂອງພຣະວິສນຸຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຊື່ «ກຸບຊາມຣ». ຜູ້ໃດບູຊາພຣະປຸຣຸສະ ວິສນຸ ຢ່າງຖືກຕ້ອງທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບກຽດສັກສີ ແລະບັນລຸສະຖານະສູງໃນ «ເສວຕະດວີປ».

Verse 34

यत्र नारायणो देवो रुद्रेण त्रिपुरारिणा / कृत्वा यज्ञस्य मथनं दक्षस्य तु विसर्जितः

ທີ່ໃດພຣະນາຣາຍະນະເຈົ້າ ພ້ອມກັບພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ ໄດ້ກະທຳການ “ກວນ” ແລະປັບລະບຽບພິທີຍັດຍະຂອງດັກຊະ ແລ້ວຈຶ່ງເສດຈາກພິທີນັ້ນ.

Verse 35

समन्ताद् योजनं क्षेत्रं सिद्धर्षिगणवन्दितम् / पुण्यमायतनं विष्णोस्तत्रास्ते पुरुषोत्तमः

ຮອບດ້ານທັງໝົດ ກວ້າງໄປເຖິງໜຶ່ງໂຍຊະນະ ເປັນເຂດສັກສິດທີ່ຝູງສິດທະ ແລະຣິສີທັງຫຼາຍນົບນ້ອມ. ນັ້ນແມ່ນສະຖານສັກສິດຂອງພຣະວິສນຸ; ທີ່ນັ້ນພຣະປຸຣຸສົດຕະມະປະທັບຢູ່.

Verse 36

अन्यत् कोकामुखं विष्णोस्तीर्थमद्भुतकर्मणः / मृतो ऽत्र पातकैर्मुक्तो विष्णुसारूप्यमाप्नुयात्

ຍັງມີທ່ານ້ຳສັກສິດອີກແຫ່ງຂອງພຣະວິສນຸ ຊື່ «ໂກກາມຸຂະ» ມີຊື່ສຽງດ້ວຍອຳນາດອັນອັດສະຈັນ. ຜູ້ໃດຕາຍທີ່ນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກບາບ ແລະໄດ້ບັນລຸສາຣູປະຍະ—ມີຮູບພອນຄ້າຍພຣະວິສນຸ.

Verse 37

शालग्रामं महातीर्थं विष्णोः प्रीतिविवर्धनम् / प्राणांस्तत्र नरस्त्यक्त्वा हृषीकेषं प्रपश्यति

ສາລະກຣາມແມ່ນທີ່ທີຣະທີ່ສູງສຸດ ເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິຂອງພຣະວິສນຸ. ຜູ້ໃດປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ເຫັນພຣະຫຣິສີເກສະ ອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣີຍະ.

Verse 38

अश्वतीर्थमिति ख्यातं सिद्धावासं सुपावनम् / आस्ते हयशिरा नित्यं तत्र नारायणः स्वयम्

ທີ່ນັ້ນໂດຍນາມວ່າ ອັສວະທີຣະທະ ເປັນທີ່ພັກອາໄສຂອງສິດທະ ອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ. ພຣະນາຣາຍະນະອົງເອງ ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ໃນຮູບພຣະຫຍາສິຣະ (ພຣະຜູ້ມີສີສະເປັນມ້າ).

Verse 39

तीर्थं त्रैलोक्यविख्यातं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः / पुष्करं सर्वपापघ्नं मृतानां ब्रह्मलोकदम्

ປຸສກະຣະແມ່ນທີ່ທີຣະອັນລືຊື່ໃນສາມໂລກ ເປັນຂອງພຣະພຣະຫມາ ປະຣະເມດຖິນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ. ມັນກຳຈັດບາບທັງປວງ ແລະໃຫ້ຜູ້ຕາຍຢູ່ນັ້ນໄດ້ເຖິງພຣະຫມາໂລກະ.

Verse 40

मनसा संस्मरेद् यस्तु पुष्करं वै द्विजोत्तमः / पूयते पातकैः सर्वैः शक्रेण सह मोदते

ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມະ ຜູ້ໃດລະລຶກປຸສກະຣະດ້ວຍໃຈຢ່າງແທ້ຈິງ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍລິສຸດຈາກບາບທັງປວງ ແລະຊື່ນບານຮ່ວມກັບພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ).

Verse 41

तत्र देवाः सगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः / उपासते सिद्धसङ्घा ब्रह्मणं पद्मसंभवम्

ທີ່ນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍຄັນທັຣວະ ຢັກສະ ນາຄະ ແລະຣາກສະສະ ພ້ອມທັງຫມູ່ສິດທະ ບູຊາພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ.

Verse 42

तत्र स्त्रात्वा भवेच्छुद्धो ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् / पूजयित्वा द्विजवरान् ब्रह्माणं संप्रपष्यति

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບໍລິສຸດ; ຕໍ່ມາ ໄດ້ບູຊາພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າສູງສຸດແຫ່ງສັດທັງປວງ ແລະເຄົາລົບພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ ຈຶ່ງໄດ້ເຫັນພຣະພຣະຫມາໂດຍກົງ।

Verse 43

तत्राभिगम्य देवेशं पुरुहूतमनिन्दितम् / सुरूपो जायते मर्त्यः सर्वान् कामानवाप्नुयात्

ໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ແລ້ວເຂົ້າໄປເຝົ້າພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ປຸຣຸຫູຕະ (Puruhūta) ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ມະນຸດຍ່ອມງາມສະຫງ່າ ແລະບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງໄດ້।

Verse 44

सप्तसारस्वतं तीर्थं ब्रह्माद्यैः सेवितं परम् / पूजयित्वा तत्र रुद्रमश्वमेधफलं लभेत्

ທີ່ຕີຣຖະສັກສິດ “ສັບຕະສາຣັສວະຕະ” ອັນສູງສຸດ ທີ່ພຣະພຣະຫມາແລະເທວະອື່ນໆ ຍັງເຄີຍມາບໍລິການບູຊາ; ຜູ້ໃດບູຊາຣຸດຣະ (Rudra) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັສວະເມດະ (Aśvamedha)។

Verse 45

यत्र मङ्कणको रुद्रं प्रपन्नः परमेश्वरम् / आराधयामास हरं पञ्चक्षरपरायणः

ທີ່ນັ້ນ ມັງກະນະກະ (Maṅkaṇaka) ໄດ້ພຶ່ງພາອາໄສຣຸດຣະ ພຣະປະຣະເມສວະຣະ (Parameśvara) ແລ້ວບູຊາຮະຣະ (Hara) ດ້ວຍໃຈດຽວ ອຸທິດຕົນທັງໝົດແກ່ມົນຕຣາຫ້າພະຍາງຄ໌।

Verse 46

नमः शिवायेति मुनिः जपन् पञ्चाक्षरं परम् / आराधयामास शिवं तपसा गोवृषध्वजम्

ມຸນີໄດ້ສວດຈະປະມົນຕຣາຫ້າພະຍາງຄ໌ອັນສູງສຸດ “ນະມະຫ ຊິວາຍະ” ແລ້ວບູຊາພຣະຊິວະ (Śiva) ດ້ວຍຕະປະສະ; ພຣະອົງຜູ້ມີທຸງເຄື່ອງໝາຍເປັນງົວ।

Verse 47

प्रजज्वालाथ तपसा मुनिर्मङ्कणकस्तदा / ननर्त हर्षवेगेन ज्ञात्वा रुद्रं समागतम्

ໃນເວລານັ້ນ ມຸນີ ມັງກະນະກະ ລຸກໄຫວດັ່ງໄຟດ້ວຍຄວາມຮ້ອນແຫ່ງຕະປະ; ແລະເມື່ອຮູ້ວ່າ ຣຸດຣະ ມາຮອດ ກໍຟ້ອນລໍາດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນພຸ້ນພັນ।

Verse 48

तं प्राह भगवान् रुद्रः किमर्थं नर्तितं त्वया / दृष्ट्वापि देवमीशानं नृत्यति स्म पुनः पुनः

ແລ້ວ ພຣະຣຸດຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ກ່າວກັບເຂົາວ່າ: “ເຈົ້າຟ້ອນລໍາເພາະຫຍັງ? ເຖິງແມ່ນໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າ ອີສານະ ແລ້ວ ເຈົ້າຍັງຟ້ອນຊ້ຳໆອີກບໍ?”

Verse 49

सो ऽन्वीक्ष्य भगवानीशः सगर्वं गर्वशान्तये / स्वकं देहं विदार्यास्मै भस्मराशिमदर्शयत्

ເມື່ອເຫັນເຂົາພອງດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍໍ ພຣະອີສະຜູ້ມີພຣະພາກ ເພື່ອລົບລ້າງອະຫັງການ ໄດ້ສະຫຼາຍພຣະກາຍຂອງພຣະອົງເອງ ແລະສະແດງກອງຂີ້ເທົ່າໃຫ້ເຂົາເຫັນ।

Verse 50

पश्येमं मच्छरीरोत्थं भस्मराशिं द्विजोत्तम / माहात्म्यमेतत् तपसस्त्वादृशो ऽन्यो ऽपि विद्यते

“ເບິ່ງເຖິງກອງຂີ້ເທົ່ານີ້ ທີ່ເກີດຈາກພຣະກາຍຂອງເຮົາເອງ, ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ! ນີ້ແມ່ນມະຫາອານຸພາບແຫ່ງຕະປະ; ແທ້ຈິງ ຜູ້ອື່ນທີ່ເປັນເຊັ່ນເຈົ້າກໍມີໄດ້.”

Verse 51

यत् सगर्वं हि भवता नर्तितं मुनिपुङ्गव / न युक्तं तापसस्यैतत् त्वत्तोप्यत्राधिको ह्यहम्

“ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງ, ການຟ້ອນລໍາຂອງເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍໍໃນທີ່ນີ້ ບໍ່ຄວນແກ່ນັກບຳເນັດ. ໃນເລື່ອງນີ້ ເຮົາສູງກວ່າເຈົ້າແທ້.”

Verse 52

इत्याभाष्य मुनिश्रेष्ठं स रुद्रः किल विश्वदृक् / आस्थाय परमं भावं ननर्त जगतो हरः

ເມື່ອໄດ້ກ່າວຕໍ່ມຸນີຜູ້ປະເສີດແລ້ວ, ຣຸດຣະ—ຜູ້ເຫັນທົ່ວສາກົນ—ເຂົ້າສູ່ພາວະອັນສູງສຸດ ແລະຟ້ອນເປັນ ຮະຣະ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 53

सहस्रशीर्षा भूत्वा सहस्राक्षः सहस्रपात् / दंष्ट्राकरालवदनो ज्वालामाली भयङ्करः

ພຣະອົງກາຍເປັນຜູ້ມີຫົວພັນ, ຕາພັນ, ຕີນພັນ; ໃບໜ້ານ່າຢ້ານດ້ວຍຂຽວຟັນທີ່ໂຜ່ອອກ, ຄໍປະດັບດ້ວຍພວງໄຟ, ນ່າສະພຶງກົວຍິ່ງ.

Verse 54

सो ऽन्वपश्यदशेषस्य पार्श्वे तस्य त्रिशूलिनः / विशाललोचनमेकां देवीं चारुविलासिनीम् / सूर्यायुतसमप्रख्यां प्रसन्नवदनां शिवाम्

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເຫັນຢູ່ຂ້າງພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຕຣິສູນ—ຜູ້ເປັນທຸກສິ່ງ—ມີເທວີພຽງອົງດຽວ ຕາກວ້າງ ແລະງາມດ້ວຍລີລາ; ສະຫວ່າງດັ່ງພຣະອາທິດສິບພັນ, ໃບໜ້າສະງົບ, ເປັນສິວາ—ມົງຄຸນ ແລະເມດຕາ.

Verse 55

सस्मितं प्रेक्ष्य विश्वेशं तिष्ठन्तीममितद्युतिम् / दृष्ट्वा संत्रस्तहृदयो वेपमानो मुनीश्वरः / ननाम शिरसा रुद्रं रुद्राध्यायं जपन् वशी

ເມື່ອເຫັນພຣະວິສເວສະວະຣະຢືນຢູ່ ສະຫວ່າງໄສຫາທີ່ສຸດບໍ່ອາດວັດໄດ້ ແລະຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ, ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພຣະຍານກໍໃຈສັ່ນກົວ, ຮ່າງກາຍສັ່ນໄຫວ. ດ້ວຍຄວາມສຳລວມ, ລາວກໍກົ້ມສະຫວາຍຫົວແດ່ຣຸດຣະ ແລະເລີ່ມສະດຸດສະດອງ «ຣຸດຣາດະຍາຍ».

Verse 56

प्रसन्नो भगवानीशस्त्र्यम्बको भक्तवत्सलः / पूर्ववेषं स जग्राह देवी चान्तर्हिताभवत्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອີສະ—ຕຣະຍັມບະກະ ຜູ້ມີສາມຕາ ແລະຮັກຜູ້ພັກດີ—ພໍພຣະໄທ ແລ້ວຮັບຮູບເກົ່າຄືນ; ເທວີກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ.

Verse 57

आलिङ्ग्य भक्तं प्रणतं देवदेवः स्वयंशिवः / न भेतव्यं त्वया वत्स प्राह किं ते ददाम्यहम्

ພຣະເທວະເທວະ—ພຣະສິວະຜູ້ເປັນອົງເອງ—ໄດ້ກອດຜູ້ພັກດີທີ່ກົດກາບ ແລ້ວຕັດວ່າ: «ຢ່າຢ້ານເລີຍ ລູກເອີຍ. ບອກມາ—ເຈົ້າປາຖະນາໃຫ້ເຮົາປະທານຫຍັງ?»

Verse 58

प्रणम्य मूर्ध्ना गिरिशं हरं त्रिपुरसूदनम् / विज्ञापयामास तदा हृष्टः प्रष्टुमना मुनिः

ມຸນີໄດ້ກົດກາບດ້ວຍສີສະ ແດ່ກິຣີຊະ—ຮະຣະ ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ—ແລ້ວດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະປາຖະນາຈະຖາມ ກໍທູນຂໍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 59

नमो ऽस्तु ते महादेव महेश्वर नमो ऽस्तु ते / किमेतद् भगवद्रूपं सुघोरं विश्वतोमुखम्

ນະໂມສະຕຸ ແດ່ພຣະມະຫາເທວະ; ນະໂມສະຕຸ ແດ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ. ຮູບພຣະພະຄະວານນີ້ແມ່ນຫຍັງ—ນ່າສະພຶງສະພັນ ແລະນ່າຢ້ານ—ມີພຣະພັກຫັນໄປທຸກທິດ?

Verse 60

का च सा भगवत्पार्श्वे राजमाना व्यवस्थिता / अन्तर्हितेव सहसा सर्वमिच्छामि वेदितुम्

ແລ້ວຜູ້ສະຫວ່າງໄສນັ້ນແມ່ນໃຜ ທີ່ຢືນສົດສະໃສຢູ່ຂ້າງພຣະພະຄະວານ? ນາງຫາຍໄປທັນທີ ດັ່ງຖືກປິດບັງ—ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຮູ້ທຸກຢ່າງ.

Verse 61

इत्युक्ते व्याजहारमं तथा मङ्कणकं हरः / महेशः स्वात्मनो योगं देवीं च त्रिपुरानलः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຮະຣະ—ພຣະມະເຫສະ, ຜູ້ເຜົາຕຣິປຸຣະ—ຈຶ່ງຕັດຕອບ ໂດຍເອີ້ນມັງກະນະກະ ແລະອະທິບາຍໂຍຄະແຫ່ງອາດຕະພາຍໃນຂອງພຣະອົງ ພ້ອມດ້ວຍເທວີ.

Verse 62

अहं सहस्रनयनः सर्वात्मा सर्वतोमुखः / दाहकः सर्वपापानां कालः कालकरो हरः

ຂ້າແມ່ນຜູ້ມີພັນຕາ; ເປັນອາດຕະຂອງສັບພະສັດ ແລະຫັນໜ້າໄປທຸກທິດ. ຂ້າເຜົາຜານບາບທັງປວງ; ຂ້າແມ່ນເວລາ, ຜູ້ກໍ່ເວລາ, ແລະຮະຣະ—ຜູ້ກໍາຈັດ.

Verse 63

मयैव प्रेर्यते कृत्स्नं चेतनाचेतनात्मकम् / सो ऽन्तर्यामी स पुरुषो ह्यहं वै पुरुषोत्तमः

ດ້ວຍຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ ຈັກກະວານທັງປວງ—ທັງທີ່ມີຈິດ ແລະບໍ່ມີຈິດ—ຖືກຂັບເຄື່ອນ. ນັ້ນແມ່ນອັນຕະຣະຍາມີ ຜູ້ຄອງພາຍໃນ; ນັ້ນແມ່ນບຸຣຸສະ—ແທ້ຈິງຂ້າແມ່ນປຸຣຸໂສຕຕະມະ ບຸກຄົນສູງສຸດ.

Verse 64

तस्य सा परमा माया प्रकृतिस्त्रिगुणात्मिका / प्रोच्यते मुनिर्भिशक्तिर्जगद्योनिः सनातनी

ມາຍາອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງນັ້ນ ຄືປຣະກຣິຕິ ອັນມີສາມຄຸນເປັນສະພາບ. ບັນດາມຸນີກ່າວວ່າ ນາງແມ່ນສັກຕິອັນນິລັນດອນ ແລະເປັນຄັນທີ່ໃຫ້ກໍ່ເກີດໂລກ.

Verse 65

स एष मायया विश्वं व्यामोहयति विश्ववित् / नारायणः परो ऽव्यक्तो मायारूप इति श्रुतिः

ພຣະອົງ—ຜູ້ຮູ້ທົ່ວຈັກກະວານ—ໃຊ້ມາຍາຂອງພຣະອົງເຮັດໃຫ້ໂລກນີ້ຫຼົງຜິດ. ນາຣາຍະນະແມ່ນຜູ້ສູງສຸດ ແລະເປັນອະວະຍັກຕະ; ສຣຸຕິກ່າວວ່າ ພຣະອົງເປັນຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມາຍາ.

Verse 66

एवमेतज्जगत् सर्वं सर्वदा स्थापयाम्यहम् / योजयामि प्रकृत्याहं पुरुषं पञ्चविंशकम्

ດັ່ງນີ້ ຂ້າຄ້ຳຈຸນຈັກກະວານທັງປວງນີ້ຢູ່ເສມອ ໃນທຸກເວລາ. ແລະໂດຍຜ່ານປຣະກຣິຕິ ຂ້າເຮັດໃຫ້ປຸຣຸສະ—ຫຼັກການທີ່ 25—ເຂົ້າຮ່ວມແລະເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 67

तथा वै संगतो देवः कूटस्थः सर्वगो ऽमलः / सृजत्यशेषमेवेदं स्वमूर्तेः प्रकृतेरजः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າ ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະສຳພັນກັບການປາກົດ ແຕ່ກໍຍັງຄົງເປັນຜູ້ບໍ່ແປປ່ຽນ ຄອບຄຸມທົ່ວທັງປວງ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ; ແມ່ນຜູ້ບໍ່ເກີດ ແຕ່ຊົງສ້າງຈັກກະວານທັງປວງຈາກຮູບຂອງພຣະອົງເອງ ຄື ປຣະກຣິຕິ (ທຳມະຊາດ) ໂດຍບໍ່ເຫຼືອຫຍັງ.

Verse 68

स देवो भगवान् ब्रह्मा विश्वरूपः पितामहः / तवैतत् कथितं सम्यक् स्त्रष्ट्वत्वं परमात्मनः

ເທວະອົງນັ້ນແຫຼະ—ພຣະພະຄະວານ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ປິຕາມະຫະ ປູ່ໃຫຍ່ແຫ່ງໂລກ ຜູ້ມີຮູບເປັນຈັກກະວານທັງປວງ—ໄດ້ຖືກເຈົ້າກ່າວອະທິບາຍຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າ ເປັນພະລັງສ້າງສັນຂອງພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ.

Verse 69

एको ऽहं भगवान् कलो ह्यनादिश्चान्तकृद् विभुः / समास्थाय परं भावं प्रोक्तो रुद्रो मनीषिभिः

«ຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນພຣະພະຄະວານ—ແມ່ນກາລະ (ເວລາ) ເອງ: ບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ, ຄອບຄຸມທົ່ວທັງປວງ, ແລະເປັນຜູ້ນຳມາຊຶ່ງການລະລາຍ. ດຳລົງຢູ່ໃນພາວະສູງສຸດ, ບັນດາປັນຍາຊົນໄດ້ປະກາດຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ແມ່ນຣຸດຣະ»។

Verse 70

मम वै सापरा शक्तिर्देवी विद्येति विश्रुता / दृष्टा हि भवता नूनं विद्यादेहस्त्वहं ततः

ແທ້ຈິງ ພະລັງອັນສູງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ເທວີນາມ «ວິທຍາ» (ປັນຍາອັນສັກສິດ). ແນ່ນອນ ເຈົ້າໄດ້ເຫັນນາງແລ້ວໃນບັດນີ້; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຮ່າງກາຍແຫ່ງວິທຍານັ້ນ (Vidyā-deha).

Verse 71

एवमेतानि तत्त्वानि प्रधानपुरुषेश्वराः / विष्णुर्ब्रह्मा च भगवान् रुद्रः काल इति श्रुतिः

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຫຼັກການ (tattva) ເຫຼົ່ານີ້ຖືກສອນໄວ້—ປຣະທານ (Pradhāna), ປຸຣຸສະ (Puruṣa), ແລະ ອີສະວະຣະ (Īśvara). ແລະ ສຣຸຕິ (ຄຳສອນອັນສັກສິດ) ກໍກ່າວເຖິງ ວິສະນຸ (Viṣṇu), ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā), ແລະ ພຣະພະຄະວານ ຣຸດຣະ (Rudra) ພ້ອມທັງ ກາລະ (Kāla) ດ້ວຍ.

Verse 72

त्रयमेतदनाद्यन्तं ब्रह्मण्येव व्यवस्थितम् / तदात्मकं तदव्यक्तं तदक्षरमिति श्रुतिः

ສາມປະການນີ້ ບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີປາຍ ດໍາລົງຢູ່ໃນພຣະພຣະມັນແຕ່ຜູ້ດຽວ. ຄໍາສຣຸຕິປະກາດວ່າ ມັນເປັນສານະແທ້ຂອງ “ນັ້ນ”: “ນັ້ນ” ແມ່ນອະວະຍັກຕະ (ບໍ່ປາກົດ) ແລະ “ນັ້ນ” ແມ່ນອັກສະຣະ (ອະມະຕະບໍ່ເສື່ອມ).

Verse 73

आत्मानन्दपरं तत्त्वं चिन्मात्रं परमं पदम् / आकाशं निष्कलं ब्रह्म तस्मादन्यन्न विद्यते

ຄວາມເປັນຈິງສູງສຸດ ຕັ້ງຢູ່ໃນອານັນດະແຫ່ງອາດຕະ; ເປັນຈິດຮູ້ບໍລິສຸດລ້ວນໆ ແລະເປັນບົດສູງສຸດ. ມັນແມ່ນພຣະພຣະມັນດັ່ງຟ້າ ຄອບຄຸມທົ່ວໄປ ບໍ່ມີສ່ວນ ບໍ່ແບ່ງແຍກ—ນອກຈາກ “ນັ້ນ” ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດ.

Verse 74

एवं विज्ञाय भवता भक्तियोगाश्रयेण तु / संपूज्यो वन्दनीयो ऽहं ततस्तं पश्य शाश्वतम्

ເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງນີ້ແລ້ວ ໂດຍອາໄສການພຶ່ງພາໃນພັກຕິໂຍກະ ເຈົ້າພຶງບູຊາ ແລະນົບນ້ອມຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ແລ້ວຈຶ່ງເຫັນຜູ້ນິລັນດອນນັ້ນ.

Verse 75

एतावदुक्त्वा भगवाञ्जगामादर्शनं हरः / तत्रैव भक्तियोगेन रुद्रामाराधयन्मुनिः

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຫະຣະ ກ່າວແຕ່ພຽງເທົ່ານີ້ ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ມຸນີໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາພຣະຣຸທຣະ ດ້ວຍພັກຕິໂຍກະຕໍ່ໄປ.

Verse 76

एतत् पवित्रमतुलं तीर्थं ब्रह्मर्षिसेवितम् / संसेव्य ब्राह्मणो विद्वान् मुच्यते सर्वपातकैः

ຕີຣະຖະອັນບໍລິສຸດ ອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນີ້ ເປັນທີ່ບັນດາພຣະຣິສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຮັບໃຊ້. ພຣາຫມະນະຜູ້ຮູ້ ເມື່ອໄດ້ໄປສະເຫຼີມສະເຫຼີຍຢ່າງຖືກຄວນ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.