Adhyaya 35
Rudrakoṭi, Madhuvana, Puṣpanagarī, and Kālañjara — Śveta’s Bhakti and the Subjugation of Kāla
ສືບຕໍ່ກະແສຕີຣຖະມາຫາຕະມະຍາ ຫຼັງເຄື່ອງໝາຍປິດບົດກ່ອນ ສູຕະແນະນຳ “ຣຸດຣະໂກຕິ” ທ່ານ້ຳສັກສິດທີ່ໂດງດັງໃນສາມໂລກ ທີ່ຣຸດຣະປາກົດເປັນຮູບອັນຫຼາຍບໍ່ຖ້ວນ ເພື່ອສະໜອງຄວາມປາຖະໜາຂອງພຣະພຣາຫມະຣິສີນັບໂກຕິທີ່ຢາກໄດ້ຊີວະດັຣຊະນະ. ຕໍ່ມາກ່າວເຖິງ ມະທຸວະນະ (ຜູ້ແສວງບຸນມີວິໄນໄດ້ຄື່ງໜຶ່ງຂອງບັນລັງອິນທຣະ) ແລະ ປຸສະປະນະຄະຣີ (ບູຊາປິຕຣຶໄດ້ຜົນດີເຖິງຮ້ອຍຊົນລຸ້ນ) ກ່ອນຈະເນັ້ນ “ກາລັນຈະຣະ” ທີ່ຂື້ນຊື່ວ່າ ຣຸດຣະໄດ້ “ຂັດຖູກາລະ” ໃຫ້ອ່ອນກຳລັງ. ແກ່ນເລື່ອງເລົ່າກ່ຽວກັບ ກະສັດຣິສີ ສະເວຕະ: ທ່ານຕັ້ງລິງຄະ ແລະສະດຸດມັນຕຣະຣຸດຣະ/ຊະຕະຣຸດຣີຍະ ດ້ວຍການມອບຕົນ; ກາລະມາເອົາຊີວິດ. ສະເວຕະກອດລິງຄະຂໍຄຸ້ມຄອງ; ກາລະອ້າງອຳນາດຄອບຄຸມສັບພະສິ່ງ ແຕ່ຣຸດຣະປາກົດພ້ອມອຸມາ ແລະຢ່ຳມະຣະນະ/ກາລະດ້ວຍພະບາດ. ສະເວຕະໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນຄະນະ ແລະຮູບຄ້າຍຊີວະ; ຕາມຄຳຂໍຂອງພຣະພຣະຫມາ ກາລະຖືກຟື້ນຄືນ ເພື່ອຢືນຢັນລະບຽບຈັກກະວານ. ບົດສຸດທ້າຍປະກາດບຸນສູງສຸດຂອງກາລັນຈະຣະ: ບູຊາທີ່ນັ້ນໄດ້ສະຖານະຄະນະ ເຊື່ອມບັກຕິ, ມັນຕຣະ ແລະຄວາມໃກ້ຊິດກັບຣຸດຣະເພື່ອມຸກຕິ.
Shlokas
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे चतुस्त्रिंशो ऽध्यायः सूत उवाच अन्यत् पवित्रं विपुलं तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् / रुद्रकोटिरिति ख्यातं रुद्रस्य परमेष्ठिनः
ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີກູຣມະປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 6,000 ຄຳກອນ ໃນພາກຫຼັງ—ບົດທີ 34 ສິ້ນສຸດ. ສູຕະກ່າວວ່າ: «ຍັງມີຕີຣະຖະອັນບໍລິສຸດ ແລະກວ້າງໃຫຍ່ ມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ ຊື່ ‘ຣຸດຣະໂກຕິ’ ເປັນຂອງພຣະຣຸດຣະ ພຣະອິສະວະຣະສູງສຸດ»។
Verse 2
पुरा पुण्यतमे काले देवदर्शनतत्पराः / कोटिब्रह्मर्षयो दान्तास्तं देशमगमन् परम्
ໃນການກ່ອນການ ໃນຍຸກອັນບໍລິສຸດຍິ່ງ ພຣະຣິສີພຣະພຣະຫມາຈຳນວນໂກຕິຫຼາຍ ຜູ້ຝຶກຝົນຕົນ ແລະມີວິໄນ ມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ການເຫັນພຣະເທວະ ໄດ້ໄປຍັງດິນແດນອັນສູງສຸດນັ້ນ।
Verse 3
अहं द्रक्ष्यामि गिरिशं पूर्वमेव पिनाकिनम् / अन्यो ऽन्यं भक्तियुक्तानां व्याघातो जायते किल
«ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນ ກິຣີສະ—ພິນາກິນ (ພຣະສິວະຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກະ)—ເປັນຄົນທຳອິດ. ເພາະກ່າວກັນວ່າ ໃນຫມູ່ຜູ້ມີພັກຕິ ຄວາມຮີບຮ້ອນອາດເຮັດໃຫ້ຄົນໜຶ່ງຂັດຂວາງອີກຄົນໄດ້»។
Verse 4
तेषां भक्तिं तदा दृष्ट्वा गिरिशो योगिनां गुरुः / कोटिरूपो ऽभवद् रुद्रो रुद्रकोटिस्ततः स्मृतः
ເມື່ອເຫັນພັກຕິຂອງເຂົາເຈົ້າໃນເວລານັ້ນ ກິຣີສະ—ຣຸດຣະ ຄູອາຈານແຫ່ງໂຍຄີ—ໄດ້ປາກົດເປັນຮູບໂກຕິ ດັ່ງມີປາງອັນຫຼາຍຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ຣຸດຣະໂກຕິ’—ຣຸດຣະຜູ້ມີຮູບອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ।
Verse 5
ते स्म सर्वे महादेवं हरं गिरिगुहाशयम् / पश्यन्तः पार्वतीनाथं हृष्टपुष्टधियो ऽभवन्
ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດ ໄດ້ເຫັນມະຫາເທວະ—ຮະຣະ ຜູ້ສະຖິດໃນຖ້ຳພູ ແລະເປັນພຣະສາມີຂອງປາຣະວະຕີ—ແລ້ວຈິດໃຈພາຍໃນປິຕິຍິນດີ ປັນຍາແລະໃຈກໍເຂັ້ມແຂງສູງຂຶ້ນ।
Verse 6
अनाद्यन्तं महादेवं पूर्वमेवाहमीश्वरम् / दृष्टवानिति भक्त्या ते रुद्रन्यस्तधियो ऽभवन्
“ຂ້າໄດ້ເຫັນແລ້ວ ພຣະມະຫາເທວະ—ອີສະວະຣະ ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີປາຍ.” ດ້ວຍພະຄະຕິ ພວກເຂົາຈຶ່ງເປັນຜູ້ທີ່ຝາກໃຈທັງໝົດໄວ້ແດ່ພຣະຣຸດຣະ.
Verse 7
अथान्तरिक्षे विमलं पश्यन्ति स्म महत्तरम् / ज्योतिस्तत्रैव ते सर्वे ऽभिलषन्तः परं पदम्
ຕໍ່ມາ ໃນກາງອາກາດ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນແສງສະຫວ່າງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ບໍ່ມີມົນທິນ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ທຸກຄົນຜູ້ໂຫຍຫາ “ພະສະຖານສູງສຸດ” ໄດ້ຕັ້ງຄວາມປາຖະໜາໄປຫາພະບົດສູງສຸດ.
Verse 8
एतत् सदेशाध्युषितं तीर्थं पुण्यतमं शुभम् / दृष्ट्वा रुद्रं समभ्यर्च्य रुद्रसामीप्यमाप्नुयात्
ທ່ານ້ຳສັກສິດນີ້ ເປັນທີ່ພຳນັກຂອງຜູ້ດີແລະຜູ້ມີຄຸນທຳ ເປັນທີ່ບຸນສູງສຸດ ແລະເປັນມົງຄຸນ. ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະຣຸດຣະຢູ່ນີ້ ແລະບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບອັນຄວນ ຈະໄດ້ບັນລຸຄວາມໃກ້ຊິດກັບພຣະຣຸດຣະ (Rudra-sāmīpya).
Verse 9
अन्यच्च तीर्थप्रवरं नाम्ना मधुवनं स्मृतम् / तत्र गत्वा नियमवानिन्द्रस्यार्धासनं लभेत्
ຍັງມີທ່ານ້ຳສັກສິດອັນປະເສີດອີກແຫ່ງ ຊື່ວ່າ “ມະທຸວະນະ” (Madhuvana). ຜູ້ເດີນທາງຜູ້ມີວິໄນ ແລະຮັກສານິຍະມະ ໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ “ເຄິ່ງອາສະນະ” ຂອງພຣະອິນທຣະ (ສ່ວນແຫ່ງກຽດສັກສີສະຫວັນ).
Verse 10
अथान्यत्पुष्पनगरी देशः पुण्यतमः शुभः / तत्र गत्वा पितॄन् पूज्य कुलानां तारयेच्छतम्
ຕໍ່ໄປ ຍັງມີດິນແດນສັກສິດອີກແຫ່ງ ຊື່ວ່າ “ປຸສະປະນະກະຣີ” (Puṣpanagarī) ອັນເປັນບຸນສູງສຸດ ແລະເປັນມົງຄຸນ. ຜູ້ໃດໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ແລະບູຊາພິຕຣະ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ຈະຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໃຫ້ແກ່ວົງຕະກູນໄດ້ເຖິງຮ້ອຍຊົນຊັ້ນ.
Verse 11
कालञ्जरं महातीर्थं लोके रुद्रो महेश्वरः / कालं जरितवान् देवो यत्र भक्तिप्रियो हरः
ກາລັນຈະຣະ ແມ່ນມະຫາຕີຣະຖະ (ທ່າຂ້າມອັນສັກສິດ) ອັນໂດ່ງດັງໃນໂລກ; ທີ່ນັ້ນ ຣຸດຣະ—ພຣະມະເຫສວະຣະ—ໄດ້ຊະນະກາລະ (ເວລາ) ເອງ. ໃນສະຖານນັ້ນ ພຣະຫະຣະ ຜູ້ຮັກພັກຕິ ຍິ່ງພໍພຣະໄທຕໍ່ຜູ້ອຸທິດຕົນດ້ວຍຄວາມສັດທາ।
Verse 12
श्वेतो नाम शिवे भक्तो राजर्षिप्रवरः पुरा / तदाशीस्तन्नमस्कारः पूजयामास शूलिनम्
ໃນການກ່ອນກ່ອນ ມີຣາຊະຣິສີຜູ້ເລີດລ້ຳນາມວ່າ ສະເວຕະ ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະຊິວະ. ດ້ວຍພອນອວຍພອນ ແລະການນົບນ້ອມຄາລະວະ ທ່ານໄດ້ບູຊາພຣະສູລິນ ຜູ້ຖືຕຣິສູລ।
Verse 13
संस्थाप्य विधिना लिङ्गं भक्तियोगपुरः सरः / जजाप रुद्रमनिशं तत्र संन्यस्तमानसः
ເມື່ອທ່ານສະຖາປະນາ ລິງຄະ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ທີ່ສະຣະ (ບຶງ) ອັນໂດ່ງດັງດ້ວຍພັກຕິໂຍກະ, ທ່ານໄດ້ຈະປະມັນຕຣະຣຸດຣະ ບໍ່ຂາດສາຍ, ດ້ວຍໃຈທີ່ວາງລົງແລະຝັງແນ່ໃນພຣະເຈົ້າ।
Verse 14
स तं कालो ऽथ दीप्तात्मा शूलमादाय भीषणम् / नेतुमभ्यागतो देशं स राजा यत्र तिष्ठति
ແລ້ວຕໍ່ມາ ກາລະ—ເວລາເອງ—ຜູ້ມີອານຸພາບສະຫວ່າງໄສ, ໄດ້ຖືຫອກອັນນ່າຢ້ານ ແລະເຂົ້າມາຫາສະຖານທີ່ທີ່ກະສັດນັ້ນພັກຢູ່ ເພື່ອນຳພາທ່ານໄປ।
Verse 15
वीक्ष्य राजा भयाविष्टः शूलहस्तं समागतम् / कालं कालकरं घोरं भीषणं चण्डदीधितिम्
ເມື່ອກະສັດເຫັນທ່ານມາເຖິງ—ກາລະ (ເວລາ-ມໍລະນະ) ອັນນ່າຢ້ານ, ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຕາຍ, ຖືຕຣິສູລໃນມື ແລະສ່ອງປະກາຍດຸດັນ—ພຣະອົງກໍຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ।
Verse 16
उबाभ्यामथ हस्ताभ्यां स्पृट्वासौ लिङ्गमैश्वरम् / ननाम शिरसा रुद्रं जजाप शतरुद्रियम्
ແລ້ວນັ້ນ ລາວໄດ້ແຕະລິງຄະອັນເປັນເຈົ້າອຳນາດຂອງພຣະອີສະວະຣະດ້ວຍມືທັງສອງ ແລະກ້ົມສີສະນະມັດສະການພຣະຣຸດຣະ ພ້ອມທັງສວດ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ»។
Verse 17
जपन्तमाह राजानं नमन्तमसकृद् भवम् / एह्येहीति पुरः स्थित्वा कृतान्तः प्रहसन्निव
ເມື່ອກະສັດຍັງສວດມົນຕຣາ ແລະນະມັດສະການພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຊ້ຳໆ ກຣິຕານຕະ—ຄວາມຕາຍເອງ—ກໍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຮາວກັບຍິ້ມເຢາະ ແລະກ່າວວ່າ «ມາ, ມາ!»
Verse 18
तमुवाच भयाविष्टो राजा रुद्रपरायणः / एकमीशार्चनरतं विहायान्यं निषूदय
ກະສັດຜູ້ຕົກໃນຄວາມຢ້ານ ແລະອຸທິດໃຈແດ່ພຣະຣຸດຣະ ກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ປ່ອຍຜູ້ທີ່ຫມົກມຸ່ນໃນການບູຊາພຣະເຈົ້າ; ຈົ່ງທຳລາຍອີກຜູ້ໜຶ່ງ»
Verse 19
इत्युक्तवन्तं भगवानब्रवीद् भीतमानसम् / रुद्रार्चनरतो वान्यो मद्वशे को न तिष्ठति
ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ກ່າວແກ່ຜູ້ທີ່ໃຈຫວາດກົວວ່າ: «ຈະເປັນຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນການບູຊາພຣະຣຸດຣະ ຫຼືໃນສິ່ງອື່ນໃດ ໃຜຈະບໍ່ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງເຮົາ?»
Verse 20
एवमुक्त्वा स राजानं कालो लोकप्रकालनः / बबन्ध पाशै राजापि जजाप शतरुद्रियम्
ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກາລະ—ຜູ້ຄວບຄຸມລະບຽບແຫ່ງໂລກ—ໄດ້ມັດກະສັດດ້ວຍບ່ວງບາສ; ແຕ່ກະສັດກໍຍັງສວດ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ» ຕໍ່ໄປບໍ່ຂາດສາຍ।
Verse 21
अथान्तरिक्षे विमलं दीप्यमानं तेजोराशिं भूतभर्तुः पुराणम् / ज्वालामालासंवृतं व्याप्य विश्वं प्रादुर्भूतं संस्थितं संददर्श
ແລ້ວໃນກາງຟ້າ ທ່ານໄດ້ເຫັນກອງແສງອັນບໍລິສຸດ ສ່ອງປະກາຍຮຸ່ງໂຮງ—ເປັນສະຫວ່າງບູຮານຂອງຜູ້ອຸ້ມຊູສັດທັງປວງ—ຖືກລ້ອມດ້ວຍພວງໄຟ ແຜ່ຄອບຄຸມທົ່ວຈັກກະວານ ປາກົດຂຶ້ນທັນໃດ ແລະຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ।
Verse 22
तन्मध्ये ऽसौ पुरुषं रुक्मवर्णं देव्या देवं चन्द्रलेखोज्ज्वलाङ्गम् / तेजोरूपं पश्यति स्मातिहृष्टो मेने चास्मन्नाथ आगच्छतीति
ໃນກາງແສງນັ້ນ ທ່ານເຫັນພຣະບຸລຸດຜູ້ສັກສິດສີຄຳ—ພຣະເທວະພ້ອມພຣະເທວີ—ອະວະຍະວະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງເສັ້ນແສງຈັນ. ເຫັນຮູບແຫ່ງຕະຫຼອດແສງນັ້ນ ທ່ານຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ແລະຄິດວ່າ «ແນ່ນອນ ພຣະນາຖຂອງພວກເຮົາກຳລັງເສດັດມາ»।
Verse 23
आगच्छन्तं नातिदूरे ऽथ दृष्ट्वा कालो रुद्रं देवदेव्या महेशम् / व्यपेतभीरखिलेशैकनाथं राजर्षिस्तं नेतुमभ्याजगाम
ແລ້ວກາລະເຫັນພຣະຣຸດຣະ—ມະເຫສະວະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເປັນຄູ່ຄອງຂອງເທວີແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ກຳລັງເສດັດມາບໍ່ໄກ ປາດສະຈາກຄວາມຢ້ານ ແລະເປັນນາຖອົງດຽວເໜືອຜູ້ປົກຄອງທັງປວງ; ຣາຊະຣິສີນັ້ນຈຶ່ງອອກໄປຂ້າງໜ້າເພື່ອຮັບເສດັດນຳພາພຣະອົງ।
Verse 24
आलोक्यासौ भगवानुग्रकर्मा देवो रुद्रो भूतभर्ता पुराणः / एकं भक्तं मत्परं मां स्मरन्तं देहीतीमं कालमूचे ममेति
ເມື່ອພຣະອົງທອດເບິ່ງເຂົາ ພຣະພະຄະວານ—ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ກະທຳອັນນ່າກະຫຼັງ ແລະເປັນຜູ້ອຸ້ມຊູສັດທັງປວງແຕ່ບູຮານ—ໄດ້ກ່າວໃນທັນທີວ່າ: «ຈົ່ງມອບເຂົາໃຫ້ແກ່ເຮົາ—ຜູ້ພັກດີອົງດຽວນີ້ ຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ເຮົາທັງໝົດ ແລະລະລຶກເຮົາ»។
Verse 25
श्रुत्वा वाख्यं गोपतेरुग्रभावः कालात्मासौ मन्यमानः स्वभावम् / बद्ध्वा भक्तं पुनरेवाथ पाशैः क्रुद्धो रुद्रमभिदुद्राव वेगात्
ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ (ໂຄປະຕິ) ຜູ້ດຸຮ້າຍນັ້ນ—ກາລະ ຜູ້ເປັນອາຕະມາແຫ່ງເວລາ—ຄິດວ່າສະພາບຂອງຕົນເປັນໃຫຍ່. ແລ້ວຈຶ່ງມັດຜູ້ພັກດີອີກຄັ້ງດ້ວຍບ່ວງບາດ ແລະດ້ວຍຄວາມໂກດ ພຸ່ງເຂົ້າໄປຫາພຣະຣຸດຣະດ້ວຍຄວາມໄວຢ່າງຫຼາຍ।
Verse 26
प्रेक्ष्यायान्तं शैलपुत्रीमथेशः सो ऽन्वीक्ष्यान्ते विश्वमायाविधिज्ञः / सावज्ञं वै वामपादेन मृत्युं श्वेतस्यैनं पश्यतो व्याजघान
ແລ້ວພຣະອີສະ (ພຣະຊິວະ) ຜູ້ຮູ້ກົດການແຫ່ງມາຍາຂອງໂລກ ໄດ້ເຫັນ ສາຍລະປຸດຣີ (ພາຣະວະຕີ) ກໍາລັງເຂົ້າມາ. ພຣະອົງຈ້ອງມອງແລ້ວ ເຫຍີບທຳລາຍ ມຣິຕຍຸ (ຄວາມຕາຍ) ດ້ວຍຕີນຊ້າຍຢ່າງດູໝິ່ນ ໃນຂະນະທີ່ ສະເວຕະ ເບິ່ງຢູ່.
Verse 27
ममार सो ऽतिभीषणो महेशपादघातितः / रराज देवतापतिः सहोमया पिनाकधृक्
ຜູ້ນ່າຢ້ານຢ່າງຫຼາຍນັ້ນ ຖືກຕີນຂອງພຣະມະຫາເທວະຟາດຟັນ ແລ້ວກໍພິນາດລົງ. ແລ້ວພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ພຣະຊິວະຜູ້ຖືພິນາກະ ກໍສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິຣິ ຄຽງຄູ່ກັບ ອຸມາ.
Verse 28
निरीक्ष्य देवमीश्वरं प्रहृष्टमानसो हरम् / ननाम साम्बमव्ययं स राजपुङ्गवस्तदा
ເມື່ອເຫັນ ຮະຣະ ພຣະເທວະອີສະວະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ກະສັດຜູ້ເລີດກໍມີໃຈປິຕິຍິນດີ. ໃນຂະນະນັ້ນ ທ່ານໄດ້ກົ້ມກາບ ສາມບາ ຜູ້ອະມະຕະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.
Verse 29
नमो भवाय हेतवे हराय विश्वसंभवे / नमः शिवाय धीमते नमो ऽपवर्गदायिने
ນະໂມແດ່ ພະວະ (Bhava) ຜູ້ເປັນເຫດປັດໃຈດັ່ງເດີມ; ນະໂມແດ່ ຮະຣະ (Hara) ຜູ້ເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງສາກົນ. ນະໂມແດ່ ຊິວະ (Śiva) ຜູ້ມີປັນຍາແລະຄວາມສະຫວ່າງ; ນະໂມແດ່ ຜູ້ປະທານ ອະປະວັກຄະ—ການຫຼຸດພົ້ນສູງສຸດ.
Verse 30
नमो नमो नमो ऽस्तु ते महाविभूतये नमः / विभागहीनरूपिणे नमो नराधिपाय ते
ນະໂມ ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງ; ນະໂມແດ່ມະຫາວິພູຕິອັນໄຮ່ຂອບເຂດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບພາບເກີນການແບ່ງແຍກທັງປວງ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຈອມອຳນາດແຫ່ງສັດທັງຫຼາຍ.
Verse 31
नमो ऽस्तु ते गणेश्वर प्रपन्नदुः खनाशन / अनादिनित्यभूतये वराहशृङ्गधारिणे
ນະໂມ ແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (ຄະເນສະວະຣະ) ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຂອງຜູ້ພຶ່ງພາ. ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີພະພາບອະນາດິ ແລະນິດທິ ຜູ້ຖືຂອງໝາຍເປັນຂອງຂວັນເຂົາຫມູປ່າ (ວະຣາຫະ).
Verse 32
नमो वृषध्वजाय ते कपालमालिने नमः / नमो महानटाय ते नमो वृषध्वजाय ते
ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງຜູ້ຊູທຸງຮູບງົວ (ວຶຣສະທະວະຊະ). ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງຜູ້ສວມພວງມາລາກະໂຫຼກ. ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງມະຫານາຕະ—ນັກຟ້ອນລຳແຫ່ງຈັກກະວານ. ນະໂມ ອີກຄັ້ງ ແດ່ພຣະອົງຜູ້ຊູທຸງງົວ.
Verse 33
अथानुगृह्य शङ्करः प्रणामतत्परं नृपम् / स्वगाणपत्यमव्ययं सरूपतामथो ददौ
ແລ້ວພຣະສັງກະຣະ ໄດ້ໂປດປານ ແລະປະທານແກ່ພຣະຣາຊາຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການກົ້ມກາບ ໃຫ້ເປັນສະມາຊິກອັນບໍ່ເສື່ອມໃນຄະນະຂອງພຣະອົງ ແລະປະທານຮູບພັນສົມຄວນຄ້າຍພຣະອົງດ້ວຍ.
Verse 34
सहोमया सपार्षदः सराजपुङ्गवो हरः / मुनीशसिद्धवन्दितः क्षणाददृश्यतामगात्
ພຣະຫະຣະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ ແລະບໍລິວານຂອງພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງພຣະຣາຊາ—ໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຈາກມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະສິດທະ ແລ້ວກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາໃນພິບຕາດຽວ.
Verse 35
काले महेशाभिहते लोकनाथः पितामहः / अयाचत वरं रुद्रं सजीवो ऽयं भवत्विति
ເມື່ອມະຫາເທວະໄດ້ຟາດຟັນກາລະແລ້ວ, ພຣະພິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ—ໄດ້ຂໍພອນຈາກພຣະຣຸທຣະວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຜູ້ນີ້ກັບມາມີຊີວິດອີກເທື່ອ.”
Verse 36
नास्ति कश्चिदपीशान दोषलेशो वृषध्वज / कृतान्तस्यैव भवता तत्कार्ये विनियोजितः
ໂອ ອີສານະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊູທຸງຮູບງົວ—ໃນພຣະອົງບໍ່ມີມົນທິນແຫ່ງຄວາມຜິດແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ. ພຣະອົງຖືກກຣິຕານຕະ (ເວລາ/ຄວາມຕາຍ) ແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ປະຕິບັດພຣະກິດຂອງພຣະອົງເອງ।
Verse 37
स देवदेववचनाद् देवदेवेश्वरो हरः / तथास्त्वित्याह विश्वात्मा सो ऽपि तादृग्विधो ऽभवत्
ຕາມພຣະວາຈາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ, ຮະຣະ—ຈອມເທວະເຫນືອເທວະ—ຖືກເຊີນໃຫ້ກະທຳ. ພຣະວິສະວາຕະມາ (ອາດຕາແຫ່ງສາກົນ) ຕອບວ່າ “ຂໍໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ” ແລະພຣະອົງກໍເປັນໄປຕາມຮູບນັ້ນເທິງ.
Verse 38
इत्येतत् परमं तीर्थं कालञ्जरमिति श्रुतम् / गत्वाभ्यर्च्य महादेवं गाणपत्यं स विन्दति
ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໄດ້ຍິນສືບຕໍ່ກັນວ່າ ນີ້ແມ່ນຕີຣຖະອັນສູງສຸດ ຊື່ວ່າ ກາລັນຈະຣະ. ຜູ້ໃດໄປເຖິງ ແລະບູຊາມະຫາເທວະ ຈະໄດ້ສະຖານະເປັນຫມູ່ຄະນະ (Gaṇa) ຂອງພຣະສິວະ.
Frequently Asked Questions
Because Rudra, seeing the simultaneous devotion of innumerable Brahmarṣis seeking first darśana, manifests in a ‘crore’ of forms so each can behold him; hence he is remembered as Rudrakoṭi—Rudra of countless manifestations.
Rudrakoṭi grants Rudra-sāmīpya (proximity to Rudra) after darśana and worship; Kālañjara is declared a supreme tīrtha where worship of Mahādeva yields gaṇa-status (membership among Śiva’s attendants) and Śiva-like form by grace.
After Śiva subdues Kāla to protect the devotee, Brahmā petitions for Kāla’s restoration; Kāla is revived, affirming that divine grace does not abolish cosmic order but reasserts it—Śiva remains sovereign while kāla continues as ordained regulator.
It functions as a protective, surrender-filled mantra-practice: Śveta recites it while grasping the liṅga, embodying bhakti-yoga and śaraṇāgati; the hymn becomes the devotional axis around which Rudra’s saving manifestation occurs.