Adhyaya 5

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वंविभागे चतुर्थो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच स्वयंभुवो विवृत्तस्य कालसंख्या द्विजोत्तमाः / न शक्यते समाख्यातुं बहुवर्षैरपि स्वयम्

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສີຣີກູຣະມະປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 6,000 ຄຳກອນ ໃນພາກຕົ້ນ ບົດທີ 4 ເລີ່ມຕົ້ນ. ພຣະກູຣະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນພວກທະວິຊະ, ການນັບຈຳນວນເວລາຂອງວົງຈອນສະວາຍັມພູວະ (Svāyambhuva) ທີ່ກຳລັງຄືບຄາຍ ບໍ່ອາດບອກໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍເອງ ຕໍ່ໃຫ້ເວົ້າຫຼາຍປີກໍຕາມ»।

Verse 2

कालसंख्या समासेन परार्धद्वयकल्पिता / स एव स्यात् परः कालः तदन्ते प्रतिसृज्यते

ໂດຍຫຍໍ້ ການນັບເວລາຖືກກຳນົດໃຫ້ປະກອບດ້ວຍ ສອງພາຣາຣດະ (parārdha). ນັ້ນແຫຼະເອີ້ນວ່າ ມາດຕະຖານເວລາອັນສູງສຸດ; ແລະເມື່ອສິ້ນສຸດລົງ ການສ້າງຈະຖືກກໍ່ຂຶ້ນໃໝ່.

Verse 3

निजेन तस्य मानेन आयुर्वर्षशतं स्मृतम् / तत् पराख्यं तदर्धं च परार्धमभिदीयते

ຕາມມາດຕະຖານຂອງມັນເອງ ອາຍຸຂອງມັນຖືກຈື່ຈຳວ່າ 100 ປີ. ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ພາຣະ’ (para); ຄື່ງໜຶ່ງຂອງມັນເອີ້ນ ‘ຕັດ-ອັດທະ’ (tad-ardha); ແລະຄື່ງຕໍ່ໄປຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ພາຣາຣດະ’ (parārdha).

Verse 4

काष्ठा पञ्चदश ख्याता निमेषा द्विजसत्तमाः / काष्ठास्त्रिंशत् कला त्रिंशत् कला मौहूर्तिकी गतिः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ! 15 ນິເມສະ ເປັນ 1 ກາສຖາ; 30 ກາສຖາ ເປັນ 1 ກະລາ; ແລະ 30 ກະລາ ເປັນມາດຕາເວລາທີ່ເອີ້ນວ່າ ມຸຫູຣຕະ।

Verse 5

तावत्संख्यैरहोरात्रं मुहूर्तैर्मानुषं स्मृतम् / अहोरात्राणि तावन्ति मासः पक्षद्वयात्मकः

ດ້ວຍຈໍານວນມຸຫູຣຕະນັ້ນ ຈຶ່ງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນວັນ-ຄືນຂອງມະນຸດ. ແລະດ້ວຍຈໍານວນວັນ-ຄືນເທົ່ານັ້ນ ເດືອນໜຶ່ງ—ປະກອບດ້ວຍສອງປັກ—ຈຶ່ງກໍ່ຕັ້ງຂຶ້ນ।

Verse 6

तैः षड्भिरयनं वर्षं द्वे ऽयने दक्षिणोत्तरे / अयनं दक्षिणं रात्रिर्देवानामुत्तरं दिनम्

ດ້ວຍລະດູທັງຫົກນັ້ນ ອະຍະນະໜຶ່ງຈຶ່ງເປັນປີ; ແລະອະຍະນະສອງຢ່າງຄື ທາງໃຕ້ ແລະ ທາງເໜືອ. ທາງໃຕ້ແມ່ນຄືນຂອງເທວະ; ທາງເໜືອແມ່ນວັນຂອງເທວະ.

Verse 7

दिव्यैर्वर्षसहस्त्रैस्तु कृतत्रेतादिसंज्ञितम् / चतुर्युगं द्वादशभिः तद्विभागं निबोधत

ເມື່ອວັດດ້ວຍພັນປີຂອງເທວະ ວົງຈອນທີ່ເອີ້ນວ່າ ກຣິຕະ, ເຕຣຕາ ແລະອື່ນໆ ນັ້ນ ເອີ້ນວ່າ ຈະຕຸຣຍຸກ (caturyuga). ຈົ່ງເຂົ້າໃຈການແບ່ງຂອງມັນວ່າມີ 12 ສ່ວນ.

Verse 8

चत्वार्याहुः सहस्त्राणि वर्षाणां तत्कृतं युगम् / तस्य तावच्छती सन्ध्या सन्ध्यांशश्च कृतस्य तु

ເຂົາກ່າວວ່າ ກຣິຕະ (ສັດຕະຍະ) ຍຸກ ມີ 4,000 ປີ. ແລະສັນທະຍາ ຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງມັນ ມີຂະໜາດເທົ່າກັນໃນຫຼັກຮ້ອຍປີ; ພ້ອມທັງສ່ວນສັນທະຍາອັມຊະ ຕອນສິ້ນສຸດຂອງກຣິຕະຍຸກ ກໍເທົ່າກັນ.

Verse 9

त्रिशती द्विशती सन्ध्या तथा चैकशती क्रमात् / अंशकं षट्शतं तस्मात् कृसन्ध्यांशकं विना

ຕາມລຳດັບ ພິທີສັນທະຍາ ຖືກກຳນົດໃຫ້ສວດ 300, 200 ແລະຕໍ່ມາ 100 ຄັ້ງ. ດັ່ງນັ້ນລວມເປັນ 600 ສ່ວນ ໂດຍບໍ່ນັບສ່ວນຂອງ «ກຣິ-ສັນທະຍາ» (ສັນທະຍາຫຍໍ້/ບໍ່ຄົບ).

Verse 10

त्रिद्व्येकसाहस्त्रमतो विना सन्ध्यांशकेन तु / त्रेताद्वापरतिष्याणां कालज्ञाने प्रकीर्तितम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນວິຊາການນັບເວລາ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ ອາຍຸຂອງຍຸກ ເຕຣຕາ, ດວາປະຣະ ແລະ ຕິສະຍະ (ກາລີ) ແມ່ນ 3,000; 2,000; 1,000 ຕາມລຳດັບ ໂດຍບໍ່ນັບສ່ວນພົບຄ່ຳ (sandhyā ແລະ sandhyāṃśa).

Verse 11

एतद् द्वादशसाहस्त्रं साधिकं परिकल्पितम् / तदेकसप्ततिगुणं मनोरन्तरमुच्यते

ວົງຈອນນີ້ ຖືກກຳນົດເປັນ 12,000 ປີ ພ້ອມສ່ວນເພີ່ມອີກໜຶ່ງ. ແລະເມື່ອນຳໄປຄູນ 71 ເທົ່າ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ໄລຍະຂອງມະນຸ (Manvantara).

Verse 12

ब्रह्मणो दिवसे विप्रा मनवः स्युश्चतुर्दश / स्वायंभुवादयः सर्वे ततः सावर्णिकादयः

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ໃນມື້ດຽວຂອງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ມີມະນຸ 14 ອົງ. ທັງໝົດນັ້ນນັບເລີ່ມຈາກ ສະວາຍັມພູວະ ແລະຕໍ່ໄປຈາກ ສາວັນນິ ເປັນຕົ້ນ.

Verse 13

तैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपर्वता / पूर्णं युगसहस्त्रं वै परिपाल्या नरेश्वरैः

ໂດຍມະນຸເຫຼົ່ານັ້ນ ແຜ່ນດິນນີ້ທັງໝົດ—ພ້ອມທັງ 7 ທະວີບ ແລະພູເຂົາ—ຈະຖືກປົກປ້ອງ ແລະປົກຄອງໂດຍຈອມກະສັດແຫ່ງມະນຸດ ຕະຫຼອດເວລາຄົບ 1,000 ຍຸກ.

Verse 14

मन्वन्तरेण चैकेन सर्वाण्येवान्तराणि वै / व्याख्यातानि न संदेहः कल्पं कल्पेन चैव हि

ເມື່ອອະທິບາຍແມ່ນວັນຕະຣະພຽງໜຶ່ງ ຍຸກການຄັ້ນກາງທັງປວງກໍຖືກອະທິບາຍແລ້ວ—ຢ່າສົງໄສ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອພັນລະນາກັລປະໜຶ່ງ ກັລປະທັງຫມົດກໍຖືກອະທິບາຍດ້ວຍ.

Verse 15

ब्राह्ममेकमहः कल्पस्तावती रात्रिरिष्यते / चतुर्युगसहस्त्रं तु कल्पमाहुर्मनीषिणः

ມື້ໜຶ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ ເອີ້ນວ່າ “ກັລປະ” ແລະໄລຍະເທົ່າກັນນັ້ນ ຖືວ່າເປັນຄືນຂອງພຣະອົງ. ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ກັລປະໜຶ່ງປະກອບດ້ວຍພັນຮອບຂອງຈະຕຸຣຍຸກ.

Verse 16

त्रीणि कल्पशतानि स्युः तथा षष्टिर्द्विजोत्तमाः / ब्रह्मणः कथितं वर्षं पराख्यं तच्छतं विदुः

ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ, ສາມຮ້ອຍກັລປະ ແລະເພີ່ມອີກຫົກສິບ ເປັນສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ “ປີຂອງພຣະພຣະຫມາ”. ຈໍານວນນັ້ນຮູ້ກັນວ່າເປັນມາດຕະຖານທີ່ນັບເປັນຮ້ອຍ.

Verse 17

तस्यान्ते सर्वतत्त्वानां स्वहेतौ प्रकृतौ लयः / तेनायं प्रोच्यते सद्भिः प्राकृतः प्रतिसंचरः

ໃນທ້າຍຂອງວົງຈອນນັ້ນ ຕັດຕະວະທັງປວງ (tattva) ຈະລະລາຍກັບໄປສູ່ເຫດປັດໃຈຂອງຕົນ ຄື ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti). ດັ່ງນັ້ນ ນັກປັນຍາເອີ້ນການນີ້ວ່າ “ປຣາກຣິຕະ ປຣະຕິສັມຈາຣະ” ແມ່ນການກັບຄືນສູ່ທໍາມະຊາດດັ່ງເດີມ.

Verse 18

ब्रह्मनारायणेशानां त्रयाणां प्रकृतौ लयः / प्रोच्यते कालयोगेन पुनरेव च संभवः

ຖືກສອນວ່າ ພຣະພຣະຫມາ, ນາຣາຍະນະ, ແລະ ອີຊານະ (ພຣະສິວະ)—ທັງສາມ—ລະລາຍກັບໄປສູ່ປຣະກຣິຕິ. ແລະໂດຍການປະສານຂອງກາລະ (ເວລາ) ພຣະອົງທັງສາມກໍເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງ.

Verse 19

एवं ब्रह्मा च भूतानि वासुदेवो ऽपि शङ्करः / कालेनैव तु सृज्यन्ते स एव ग्रसते पुनः

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະສັດທັງປວງ, ພຣະວາສຸເທວ ແລະພຣະສັງກະຣະ ກໍຖືກກາລະພຽງຢ່າງດຽວສ້າງຂຶ້ນ; ແລະກາລະນັ້ນເອງກໍກືນກິນພວກເຂົາອີກຄັ້ງ.

Verse 20

अनादिरेष भगवान् कालो ऽनन्तो ऽजरो ऽमरः / सर्वगत्वात् स्वतन्त्रत्वात् सर्वात्मासौ महेश्वरः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກນີ້ ແມ່ນກາລະ (Kāla) ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ, ອະນັນຕະ, ບໍ່ເຖົ້າ, ບໍ່ຕາຍ. ເນື່ອງຈາກພຣະອົງຊອກຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ ແລະເປັນອິດສະຫຼະສົມບູນ, ມະເຫສະວະຣະນັ້ນແມ່ນອາດມາພາຍໃນສັດທັງປວງ.

Verse 21

ब्रह्माणो बहवो रुद्रा ह्यन्ये नारायणादयः / एको हि भगवानीशः कालः कविरिति श्रुति

ມີພຣະພຣະຫມາຫຼາຍອົງ, ມີຣຸດຣະຫຼາຍອົງ, ແລະຍັງມີຜູ້ປົກຄອງເທວະອື່ນໆ ເຊັ່ນ ນາຣາຍະນະເປັນຕົ້ນ; ແຕ່ພຣະອີສະ (Īśa) ມີພຽງອົງດຽວ—ພຣະອົງແມ່ນກາລະເອງ, ເປັນຜູ້ເຫັນຮູ້ທຸກຢ່າງ (ກະວິ); ດັ່ງນີ້ສຣຸຕິໄດ້ປະກາດໄວ້.

Verse 22

एकमत्र व्यतीतं तु परार्धं ब्रह्मणो द्विजाः / सांप्रतं वर्तते तद्वत् तस्य कल्पो ऽयमष्टमः

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ຮູ້ທັນ, ພາຣາຣດະ (ເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງອາຍຸ) ຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ; ແລະບັດນີ້ ເຄິ່ງຫຼັງທີ່ສອດຄ່ອງກັນກໍກຳລັງດຳເນີນຢູ່—ກັລປະປັດຈຸບັນນີ້ແມ່ນອັນທີ 8 ໃນລຳດັບນັ້ນ.

Verse 23

यो ऽतीतः सप्तमः कल्पः पाद्म इत्युच्यते बुधैः / वाराहो वर्तते कल्पः तस्य वक्ष्यामि विस्तरम्

ກັລປະອັນທີ 7 ທີ່ຜ່ານພົ້ນໄປ ບັນດາບຸນດິດເອີ້ນວ່າ ປາດມະ (ດອກບົວ) ກັລປະ. ບັດນີ້ ກັລປະວາຣາຫະ (ໝູປ່າ) ກຳລັງດຳເນີນຢູ່; ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍລາຍລະອຽດຂອງມັນຢ່າງກວ້າງຂວາງ.