Adhyaya 6

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चमो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच आसीदेकार्णवं घोरमविभागं तमोमयम् / शान्तवातादिकं सर्वं न प्रज्ञायत किञ्चन

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີກູຣະມະປູຣານະ» ສັງຫິຕາ 6,000 ສະໂລກ ໃນພາກຕົ້ນ—ສິ້ນບົດກ່ອນ. ພຣະກູຣະມະກ່າວວ່າ: «ມີແຕ່ມະຫາສະມຸດອັນດຽວ ນ່າຢ້ານ ບໍ່ແບ່ງສ່ວນ ເປັນຄວາມມືດ. ທຸກຢ່າງສະຫງົບ—ລົມແລະອື່ນໆ; ບໍ່ອາດຮູ້ເຫັນສິ່ງໃດເລີຍ»។

Verse 2

एकार्णवे तदा तस्मिन् नष्टे स्थावरजङ्गमे / तदा समभवद् ब्रह्मा सहस्त्राक्षः सहस्त्रपात्

ເມື່ອໃນມະຫາສະມຸດອັນດຽວນັ້ນ ສິ່ງທີ່ຢືນຢູ່ແລະສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວທັງປວງສູນສິ້ນໄປ ແລ້ວ, ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ) ກໍເກີດຂຶ້ນ—ມີພັນຕາ ແລະພັນຕີນ।

Verse 3

सहस्त्रशीर्षा पुरुषो रुक्मवर्णस्त्वतीन्द्रियः / ब्रह्मा नारायणाख्यस्तु सुष्वाप सलिले तदा

ພຣະປຸຣຸສະອັນສູງສຸດນັ້ນ ມີພັນສີສະ ມີສີທອງອັນສະຫວ່າງ ແລະເກີນກວ່າອິນທຣີຍະ; ພຣະບຣະຫມາຜູ້ມີນາມວ່າ ນາຣາຍະນະ ໄດ້ນອນໃນໂຢກນິດຣາ ເທິງນ້ຳແຫ່ງຈັກກະວານໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 4

इमं चोदाहरन्त्यत्र श्लोकं नारायणं प्रति / ब्रह्मस्वरूपिणं देवं जगतः प्रभवाप्ययम्

ໃນນີ້ ພວກເຂົາຍັງອ້າງສະໂລກໜຶ່ງ ເພື່ອນ້ອມຖວາຍແດ່ ນາຣາຍະນະ: «ພຣະເທວະຜູ້ມີຮູບເປັນບຣະຫມັນ ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະ ເປັນກຳເນີດ ແລະເປັນການສະລາຍໄປຂອງຈັກກະວານ»។

Verse 5

आपो नारा इति प्रोक्ता नाम्ना पूर्वमिति श्रुतिः / अयनं तस्य ता यस्मात् तेन नारायणः स्मृतः

ສຣຸຕິ (ພຣະເວດ) ກ່າວວ່າ ນ້ຳ (āpaḥ) ໃນການກ່ອນ ເຄີຍຖືກເອີ້ນວ່າ “ນາຣາ”. ເນື່ອງຈາກນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນເປັນທີ່ພັກພິງ ແລະທີ່ສະຖິດ (ayana) ຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ນາຣາຍະນະ”.

Verse 6

तुल्यं युगसहस्त्रस्य नैशं कालमुपास्य सः / शर्वर्यन्ते प्रकुरुते ब्रह्मत्वं सर्गकारणात्

ເມື່ອຜ່ານເວລາກາງຄືນອັນເທົ່າກັບພັນຍຸກແລ້ວ ໃນທ້າຍຄືນຈັກກະວານນັ້ນ ພຣະອົງກໍກັບຮັບສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມາ ເປັນເຫດປັດໃຈແຫ່ງການສ້າງສັນ.

Verse 7

ततस्तु सलिले तस्मिन् विज्ञायान्तर्गतां महीम् / अनुमानात् तदुद्धारं कर्तुकामः प्रजापतिः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນນ້ຳນັ້ນ ພຣະປຣະຊາປະຕິຮູ້ວ່າແຜ່ນດິນໄດ້ຈົມຢູ່ພາຍໃນ; ດ້ວຍການພິຈາລະນາອະນຸມານ ພຣະອົງຈຶ່ງປາຖະໜາຈະກູ້ແລະຍົກນາງຂຶ້ນ.

Verse 8

जलक्रीडासु रुचिरं वाराहं रुपमास्थितः / अधृष्यं मनसाप्यन्यैर्वाङ्मयं ब्रह्मसंज्ञितम्

ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຫຼິ້ນນ້ຳຢູ່ ພຣະອົງໄດ້ຮັບຮູບວາຣາຫະອັນງາມ; ແຕ່ພຣະອົງຍັງບໍ່ອາດຖືກພິຊິດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍໃຈຂອງຜູ້ອື່ນ—ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມັນອັນເປັນວາຈາ (ພຣະວັດ) ທີ່ເອີ້ນວ່າ ບຣະຫມັນ.

Verse 9

पृथिव्युद्धरणार्थाय प्रविश्य च रसातलम् / दंष्ट्रयाभ्युज्जहारैनामात्माधारो धराधरः

ເພື່ອຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າໄປຍັງ ຣະສາຕະລະ; ແລະດ້ວຍງາຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ຍົກນາງຂຶ້ນ—ພຣະອົງແມ່ນຖານຮອງແຫ່ງອາຕະມາ ແລະເປັນຜູ້ຖືກັບຍົກໂລກ.

Verse 10

दृष्ट्वा दंष्ट्राग्रविन्यस्तां पृथिवीं प्रथितपौरुषम् / अस्तुवञ्जनलोकस्थाः सिद्धा ब्रह्मर्षयो हरिम्

ເມື່ອເຫັນແຜ່ນດິນຖືກວາງໄວ້ທີ່ປາຍງາຂອງພຣະອົງ—ຜູ້ມີພະລັງວິລະກຳອັນໂດ່ງດັງ—ບັນດາສິດທະ ແລະ ພຣະພຣະຫມະຣິຊີ ຜູ້ຢູ່ໃນຊະນະໂລກະ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຫຣິ.

Verse 11

ऋषय ऊचुः नमस्ते देवदेवाय ब्रह्मणे परमेष्ठिने / पुरुषाय पुराणाय शाश्वताय जयाय च

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ນະມະສະການແດ່ພຣະເທວະເທວາ, ພຣະພຣະຫມັນ, ອົງສູງສຸດ. ນະມະສະການແດ່ພຣະບຸລຸດດັ້ງເດີມ, ອົງບູຮານ, ອົງນິລັນດອນ; ແລະນະມະສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນໄຊຊະນະເອງ.”

Verse 12

नमः स्वयंभुवे तुभ्यं स्त्रष्ट्रे सर्वार्थवेदिने / नमो हिरण्यगर्भाय वेधसे परमात्मने

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ (ສະວະຍັມພູ), ຜູ້ສ້າງ (ສະຣັດຕຣະ), ຜູ້ຮູ້ທຸກເປົ້າໝາຍແລະຄວາມໝາຍ. ນະມະສະການແດ່ຮິຣັນຍະຄັຣພະ, ແດ່ເວທະສ (ຜູ້ກຳນົດລຳດັບ), ແດ່ປະຣະມາດມັນ—ອັດຕາສູງສຸດ.

Verse 13

नमस्ते वासुदेवाय विष्णवे विश्वयोनये / नारायणाय देवाय देवानां हितकारिणे

ນະມະສະການແດ່ວາສຸເທວະ—ວິດສະນຸ, ຄັນທະແຫ່ງສາກົນ ແລະແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງຈັກກະວານ. ນະມະສະການແດ່ນາຣາຍະນະ, ພຣະເທວະຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ຜູ້ເປັນຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 14

नमो ऽस्तु ते चतुर्वक्त्रे शार्ङ्गचक्रासिधारिणे / सर्वभूतात्मभूताय कूटस्थाय नमो नमः

ນະໂມສະຕຸແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສີ່ພັກ, ຜູ້ຖືຄັນທະນູສາຣັງຄະ, ຈັກກະ ແລະດາບ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຊ້ຳໆແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນອັດຕາພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ, ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ຄົງທີ່ (ກູດສະຖະ) ບໍ່ແປປ່ຽນ.

Verse 15

नमो वेदरहस्याय नमस्ते वेदयोनये / नमो बुद्धाय शुद्धाय नमस्ते ज्ञानरूपिणे

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຄວາມລັບລຶກຂອງເວທະ; ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຄັນທະແລະແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງເວທະ. ນະມະສະການແດ່ພຣະພຸດທະ—ຜູ້ຕື່ນຮູ້, ຜູ້ບໍລິສຸດ; ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນປັນຍາຮູ້.

Verse 16

नमो ऽस्त्वानन्दरूपाय साक्षिणे जगतां नमः / अनन्तायाप्रमेयाय कार्याय करणाय च

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາບເປັນອານັນທະ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນພະຍານແຫ່ງໂລກທັງປວງ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ອະນັນຕະ ບໍ່ອາດປະເມີນໄດ້—ທັງເປັນຜົນ ແລະເປັນເຫດ.

Verse 17

नमस्ते पञ्चबूताय पञ्चभूतात्मने नमः / नमो मूलप्रकृतये मायारूपाय ते नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນປັນຈະມະຫາພູດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງປັນຈະມະຫາພູດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນມູລະປະກຣິຕິ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນມາຍາ.

Verse 18

नमो ऽस्तु ते वराहाय नमस्ते मत्स्यरूपिणे / नमो योगाधिगम्याय नमः सकर्षणाय ते

ນະໂມແດ່ພຣະອົງໃນພຣະຮູບວະຣາຫະ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງໃນພຣະຮູບມັດສະຍະ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍໂຍຄະ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ສັງກະຣະສະນະ.

Verse 19

नमस्त्रिमूर्तये तुभ्यं त्रिधाम्ने दिव्यतेजसे / नमः सिद्धाय पूज्याय गुणत्रयविभाविने

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຕຣິມູຣຕິ (ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະສິວະ), ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາມທາມ, ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທວະເຕຊະ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ສິດທະ, ຄວນແກ່ການບູຊາ, ຜູ້ປະກາດພຣະອົງຜ່ານຄຸນະສາມ.

Verse 20

तमो ऽस्त्वादित्यवर्णाय नमस्ते पद्मयोनये / नमो ऽमूर्ताय मूर्ताय माधवाय नमो नमः

ຂໍໃຫ້ຄວາມມືດຈາງຫາຍໄປຕໍ່ໜ້າພຣະອົງຜູ້ມີສີດັ່ງພຣະອາທິດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ປັດມະໂຍນິ—ແຫຼ່ງກຳເນີດດອກບົວ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທັງອະມູຣຕະ ແລະ ມູຣຕະ; ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ມາທະວະ.

Verse 21

त्वयैव सृष्टमखिलं त्वय्येव लयमेष्यति / पालयैतज्जगत् सर्वं त्राता त्वं शरणं गति

ຈັກກະວານທັງປວງນີ້ ຖືກສ້າງໂດຍພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ ແລະສຸດທ້າຍຈະລະລາຍກັບເຂົ້າສູ່ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ. ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງໂລກນີ້ທັງໝົດ; ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ພົ້ນ ເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະເປົ້າໝາຍສູງສຸດ.

Verse 22

इत्थं स भगवान् विष्णुः सनकाद्यैरभिष्टुतः / प्रसादमकरोत् तेषां वराहवपुरीश्वरः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະວິສນຸຜູ້ມີພຣະພາກ—ຜູ້ຖືກສັນກະ ແລະບັນດາລິສີອື່ນໆ ສັນລະເສີນ—ໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ພວກເຂົາ; ພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງວະຣາຫະວະປຸຣີ.

Verse 23

ततः संस्थानमानीय पृथिवीं पृथिवीपतिः / मुमोच रूपं मनसा धारयित्वा प्रिजापतिः

ຕໍ່ມາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພື້ນດິນ ພຣະປະຊາປະຕິ ໄດ້ນໍາເອົາແຜ່ນດິນໃຫ້ເຂົ້າສູ່ຮູບຮ່າງແລະລະບຽບອັນຖືກຕ້ອງ; ທຣົງຮັກສາຮູບນັ້ນໄວ້ໃນພຣະຫົວໃຈ ແລ້ວປ່ອຍໃຫ້ນາງສະຖິດຢູ່ໃນຖານະອັນຕັ້ງມັ່ນຂອງນາງ.

Verse 24

तस्योपरि जलौघस्य महती नौरिव स्थिता / विततत्वाच्च देहस्य न मही याति संप्लवम्

ເທິງກະແສນ້ໍາອັນໄຫຼບ່າຮຸນນັ້ນ ແຜ່ນດິນອັນໃຫຍ່ຢືນມັ່ນດັ່ງເຮືອໃຫຍ່. ແລະເນື່ອງຈາກພຣະກາຍຂອງພຣະອົງແຜ່ກວ້າງເປັນພື້ນຮອງຮັບ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງບໍ່ຈົມລົງໃນມະຫານ້ໍາຖ້ວມແຫ່ງການລະລາຍຈັກກະວານ.

Verse 25

पृथिवीं तु समीकृत्य पृथिव्यां सो ऽचिनोद् गिरीन् / प्राक्सर्गदग्धानखिलांस्ततः सर्गे ऽदधन्मनः

ເມື່ອທຣົງປັບແຜ່ນດິນໃຫ້ຮາບພຽງ ແລະຈັດໃຫ້ເປັນລະບຽບແລ້ວ ພຣະອົງກໍໄດ້ກໍ່ຕັ້ງພູເຂົາທັງຫຼາຍໄວ້ເທິງແຜ່ນດິນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອເຫັນສັບພະສິ່ງທັງປວງຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍໄຟແຫ່ງກ່ອນການສ້າງ ພຣະອົງຈຶ່ງຕັ້ງພຣະຫົວໃຈໃນການກໍ່ກຳເນີດສັນຕິສະຫຼຸບໃໝ່.