Adhyaya 31

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागेत्रिंशो ऽध्यायः सूत उवाच समाभाष्य मुनीन् धीमान् देवदेवस्य शूलिनः / जगाम लिङ्गं तद् द्रष्टुं कपर्देश्वरमव्ययम्

ດັ່ງນີ້ໃນ ສີຣີກູຣະມະປຸຣານະ (Śrī Kūrma Purāṇa) ໃນສັງຫິຕາ 6,000 ຄາຖາ ພາກຕົ້ນ ບົດທີ 30 ຈົບລົງ. ສູຕະ (Sūta) ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກກ່າວຖ້ອຍຄຳດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແກ່ມຸນີທັງຫຼາຍ ຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ເດີນທາງໄປເບິ່ງ ລິງຄະ (Liṅga) ຂອງ ສູລິນ (Śūlin) ພະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຄື ກະປັຣເດຊະວະຣະ (Kapardeśvara) ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 2

स्नात्वा तत्र विधानेन तर्पयित्वा पितॄन् द्विजाः / पिशाचमोचने तीर्थे पूजयामास शूलिनम्

ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມພິທີກຳນົດ ແລະຖວາຍນ້ຳບູຊາ (tarpana) ແກ່ປິຕຣະ (Pitṛ) ແລ້ວ ພວກດວິຊະ (twice-born) ໄດ້ບູຊາ ພະຊູລິນ (Śūlin) ພະສິວະ (Śiva) ຜູ້ຖືຕຣິຊູລ ຢູ່ທີ່ທີຣຖະ «ປິຊາຈະໂມຈະນະ» (Piśācamocana).

Verse 3

तत्राश्चर्यमपश्यंस्ते मुनयो गुरुणा सह / मेनिरे क्षेत्रमाहात्म्यं प्रणेमुर्गिरिशं हरम्

ທີ່ນັ້ນ ບັນດາມຸນີພ້ອມກັບຄູອາຈານ ໄດ້ເຫັນຄວາມອັດສະຈັນຢ່າງໃຫຍ່. ເມື່ອຮູ້ຊັດເຖິງມະຫາຕະມະ (ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່) ຂອງເຂດສັກສິດນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ກາບນົບ ພະຄິຣີຊະ (Girīśa) ຮະຣະ (Hara) ພະສິວະ (Śiva).

Verse 4

कश्चिदभ्याजगामेदं शार्दूलो घोररूपधृक् / मृगीमेकां भक्षयितुं कपर्देश्वरमुत्तमम्

ຕໍ່ມາ ເສືອໂຕໜຶ່ງຜູ້ມີຮູບຮ່າງນ່າຢ້ານກົວ ໄດ້ເຂົ້າມາຍັງສະຖານທີ່ອັນສູງສຸດຂອງ ກະປັຣເດຊະວະຣະ (Kapardeśvara) ໂດຍປາດຖະໜາຈະກິນເກັ່ງເພດແມ່ໂຕໜຶ່ງ.

Verse 5

तत्र सा भीतहृदया कृत्वा कृत्वा प्रदक्षिणम् / धावमाना सुसंभ्रान्ता व्याघ्रस्य वशमागता

ທີ່ນັ້ນ ໃຈນາງຖືກຄວາມຢ້ານກົວບີບຮັດ ນາງໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາ (ວຽນຮອບ) ຊ້ຳໆ; ແລ້ວກໍວິ່ງດ້ວຍຄວາມຕື່ນຕົກສັບສົນ ແລະຕົກຢູ່ໃນອຳນາດຂອງເສືອ.

Verse 6

तां विदार्य नखैस्तीक्ष्णैः शार्दूलः सुमहाबलः / जगाम चान्यं विजनं देशं दृष्ट्वा मुनीश्वरान्

ເສືອຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ໄດ້ຂີດຂາດນາງດ້ວຍເລັບອັນແຫຼມ; ເມື່ອເຫັນບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າ ມັນກໍໄປສູ່ດິນແດນອື່ນອັນວິເວກ.

Verse 7

मृतमात्रा च सा बाला कपर्देशाग्रतो मृगी / अदृश्यत महाज्वाला व्योम्नि सूर्यसमप्रभा

ແລະມະຣີກີນ້ອຍນັ້ນ ດັ່ງຖືກຟາດຈົນຕາຍ ລົ້ມລົງຕໍ່ໜ້າກະປັດເດຊະ. ແລ້ວໃນຟ້າ ປາກົດເປັນໄຟໃຫຍ່ ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດັ່ງດວງອາທິດ.

Verse 8

त्रिनेत्रा नीलकण्ठा च शशाङ्काङ्कितमूर्धजा / वृषाधिरूढा पुरुषैस्तादृशैरेव संवृता

ນາງມີສາມຕາ ມີຄໍສີນ້ຳເງິນ (ນີລະກັນຖະ) ແລະມີດວງຈັນເປັນເຄື່ອງໝາຍຢູ່ເທິງສີສະ; ປະທັບຢູ່ເທິງງົວພະຫະນະ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຜູ້ຕິດຕາມຜູ້ມີລັກສະນະເທວະດາດຽວກັນ.

Verse 9

पुष्पवृष्टिं विमुञ्चिन्ति खेचरास्तस्य मूर्धनि / गणेश्वरः स्वयं भूत्वा न दृष्टस्तत्क्षणात् ततः

ບັນດາເທວະດາຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນຟ້າ ໄດ້ໂປຍຝົນດອກໄມ້ລົງເທິງສີສະຂອງທ່ານ. ແລ້ວພຣະຄະເນຊະວະຣະ ໄດ້ປາກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະຈາກຂະນະນັ້ນໄປ ກໍບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນອີກ.

Verse 10

दृष्ट्वैतदाश्चर्यवरं जैमिनिप्रमुखा द्विजाः / कपर्देश्वरमाहात्म्यं पप्रच्छुर्गुरुमच्युतम्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນອັດສະຈັນອັນສູງສຸດນີ້ ບັນດາດວິຊະຣິສີ ນຳໂດຍ ໄຈມິນິ ໄດ້ຖາມອາຈານ ອັຈຍຸຕ ກ່ຽວກັບມະຫາຕະມະຂອງ ກະປັດເດສະວະຣະ।

Verse 11

तेषां प्रोवाच भगवान् देवाग्रे चोपविश्य सः / कपर्देशस्य माहात्म्यं प्रणम्य वृषभध्वजम्

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພອນ ໄດ້ນັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າເທວະທັງຫຼາຍ ແລະກ່າວປະກາດມະຫາຕະມະຂອງ ກະປັດເດສະ—ຫຼັງຈາກນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະຜູ້ມີທຸງຮູບວົງວົງ (ພຣະສິວະ)។

Verse 12

इदं देवस्य तल्लिङ्गं कपर्दोश्वरमुत्तमम् / स्मृत्वैवाशेषपापौघं क्षिप्रमस्य विमुञ्चति

ນີ້ແມ່ນລິງຄະອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າ—ກະປັດໂດສະວະຣະ ຜູ້ສູງສຸດ. ແຕ່ພຽງລະນຶກເຖິງ ກໍປົດປ່ອຍຈາກກອງບາບທັງປວງໄດ້ໄວ.

Verse 13

कामक्रोधादयो दोषा वाराणसीनिवासिनाम् / विघ्नाः सर्वे विनश्यन्ति कपर्देश्वरपूजनात्

ສຳລັບຜູ້ອາໄສໃນ ວາຣານະສີ ຄວາມບົກພ່ອງເຊັ່ນ ກາມະ ແລະ ໂກຣະທະ ພ້ອມທັງອຸປະສັກທັງປວງ ຈະສູນສິ້ນໄປດ້ວຍການບູຊາ ກະປັດເດສະວະຣະ (ພຣະສິວະ)។

Verse 14

तस्मात् सदैव द्रष्टव्यं कपर्देश्वरमुत्तमम् / पूजितव्यं प्रयत्नेन स्तोतव्यं वैदिकैः स्तवैः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນເສາະຫາດາຣະຊັນຂອງ ກະປັດເດສະວະຣະ ຜູ້ສູງສຸດ ຢູ່ເສມອ. ຄວນບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະຄວນສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນແຫ່ງເວດະ।

Verse 15

ध्यायतामत्र नियतं योगिनां शान्तचेतसाम् / जायते योगसंसिद्धिः सा षण्मासे न संशयः

ສໍາລັບພວກໂຍຄີຜູ້ມີໃຈສະຫງົບ ແລະຄວບຄຸມຕົນ ຖ້າພາວະນາຢູ່ທີ່ນີ້ດ້ວຍວິໄນມັ່ນຄົງ ຄວາມສໍາເລັດແຫ່ງໂຍຄະຈະເກີດ—ໃນ 6 ເດືອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 16

ब्रह्महत्यादयः पापा विनश्यन्त्यस्य पूजनात् / पिशाचमोचने कुण्डे स्नातस्यात्र समीपतः

ດ້ວຍການບູຊາພຣະອົງ ບາບທັງຫຼາຍເລີ່ມແຕ່ບາບຂ້າພຣາຫມັນຈະຖືກທໍາລາຍ—ໂດຍພິເສດສໍາລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ອາບນ້ໍາໃນສະຫຼອງ «ປິສາຈະໂມຈະນ» ແລະຢູ່ໃກ້ເຂດສັກສິດນີ້।

Verse 17

अस्मिन् क्षेत्रे पुरा विप्रास्तपस्वी शंसितव्रतः / शङ्कुकर्ण इति ख्यातः पूजयामास शङ्करम् / जजाप रुद्रमनिशं प्रणवं ब्रह्मरूपिणम्

ໃນເຂດສັກສິດນີ້ ໃນອະດີດການ ມີພຣາຫມັນນັກຕະປະສີ ຜູ້ຮັກສາວິນັຍວັດຢ່າງດີ ມີນາມວ່າ «ສັງກຸກັນນະ» ຜູ້ເລື່ອງຊື່; ທ່ານໄດ້ບູຊາພຣະສັງກະຣະ ແລະຈະປະມັນຕຣາຂອງຣຸດຣະຢ່າງບໍ່ຂາດ—ຄື «ປຣະນະວະ» (ໂອມ) ອັນເປັນຮູບແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ।

Verse 18

पुष्पधूपादिभिः स्तोत्रैर्नमस्कारैः प्रदक्षिणैः / उवास तत्र योगात्मा कृत्वा दीक्षां तु नैष्ठिकीम

ດ້ວຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ ການນົບນ້ອມ ແລະການເດີນວຽນຂວາ ຜູ້ມີຈິດເປັນໂຍຄະນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບດີກຊາອັນໝັ້ນຄົງ (ໄນສະຖິກີ) ແລ້ວ।

Verse 19

कदाचिदागतं प्रेतं पश्यति स्म क्षुधान्वितम् / अस्थिचर्मपिनद्धाङ्गं निः श्वसन्तं मुहुर्मुहुः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ທ່ານເຫັນເປຣຕະຕົນໜຶ່ງມາຮອດທີ່ນັ້ນ ຖືກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວໂຫຍ—ອະວັຍວະມີແຕ່ກະດູກແລະຜິວຫຸ້ມ—ຫາຍໃຈຫອບໆ ຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ।

Verse 20

तं दृष्ट्वा स मुनिश्रेष्ठः कृपया परया युतः / प्रोवाच को भवान् कस्माद् देशाद् देशमिमंश्रितः

ເມື່ອເຫັນເຂົາ ມຸນິຜູ້ປະເສີດນັ້ນ—ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາອັນສູງສຸດ—ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ມາຈາກແດນໃດ ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງມາພຶ່ງພາໃນແຜ່ນດິນນີ້?»

Verse 21

तस्मै पिशाचः क्षुधया पीड्यमानो ऽब्रवीद् वचः / पूर्वजन्मन्यहं विप्रो धनधान्यसमन्वितः / पुत्रपौत्रादिभिर्युक्तः कुटुम्बभरणोत्सुकः

ຕໍ່ໜ້າທ່ານນັ້ນ ປິສາຈະຜູ້ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍກົດຂີ່ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໃນຊາດກ່ອນ ຂ້າເປັນພຣາຫມັນ ມີຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງອຸດົມ ມີລູກ ຫຼານ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງລ້ອມຮອບ ມຸ່ງໝັ້ນຈະຫຼ້ຽງດູຄອບຄົວ»

Verse 22

न पूजिता मया देवा गावो ऽप्यतिथयस्तथा / न कदाचित् कृतं पुण्यमल्पं वा स्वल्पमेव वा

«ຂ້າບໍ່ເຄີຍບູຊາເທວະດາ ບໍ່ເຄີຍເຄົາລົບງົວ ແລະແຂກຜູ້ມາຢ້ຽມ. ບໍ່ເຄີຍເຮັດບຸນກຸສົນເລີຍ—ທັງບຸນໃຫຍ່ ຫຼືແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດດຽວ»

Verse 23

एकदा भगवान् देवो गोवृषेश्वरवाहनः / विश्वेश्वरो वाराणस्यां दृष्टः स्पृष्टे नमस्कृतः

«ຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພອນ—ຜູ້ປະທັບພາຫະນະເປັນງົວວຶຣະສະພະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງງົວ—ວິສເວສະວະຣະ ໄດ້ປາກົດໃນວາຣານະສີ; ຂ້າໄດ້ເຫັນ ໄດ້ແຕະ ແລະກໍໄດ້ກົ້ມກາບນົບນ້ອມ»

Verse 24

तदाचिरेण कालेन पञ्चत्वमहमागतः / न दृष्टं नन्मया घोरं यमस्य वदनं मुने

«ຕໍ່ມາບໍ່ດົນ ຂ້າໄດ້ເຖິງພາວະ ‘ກາຍເປັນທາດຫ້າ’ ຄືຄວາມຕາຍ. ແຕ່ໂອ ທ່ານມຸນິ, ຂ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນໃບໜ້າອັນນ່າຢ້ານຂອງຍະມະ»

Verse 25

ईदृशीं योनिमापन्नः पैशाचीं क्षुधयान्वितः / पिपासयाधुनाक्रान्तो न जानामि हिताहितम्

ຕົກລົງສູ່ຍົນີອັນເຊັ່ນນີ້—ສະພາບປີສາຈ—ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍຄອບງຳ ແລະບັດນີ້ຖືກຄວາມກະຫາຍນ້ຳກົດທັບ ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ແລ້ວວ່າສິ່ງໃດເປັນປະໂຫຍດ ແລະສິ່ງໃດເປັນໂທດ.

Verse 26

यदि कञ्चित् समुद्धर्तुमुपायं पश्यसि प्रभो / कुरुष्व तं नमस्तुभ्यं त्वामहं शरणं गतः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຖ້າພຣະອົງເຫັນວິທີໃດໜຶ່ງທີ່ຈະຍົກຂ້ອຍອອກຈາກຄວາມທຸກນີ້ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງກະທຳໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ. ຂ້ອຍຂໍນົບນ້ອມພຣະອົງ—ຂ້ອຍໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 27

इत्युक्तः शङ्कुकर्णो ऽथ पिशाचमिदमब्रवीत् / त्वादृशो न हि लोके ऽस्मिन् विद्यते पुण्यकृत्तमः

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຊັງກຸກັນນະ ຈຶ່ງເວົ້າກັບປີສາຈວ່າ: “ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີໃຜເໝືອນເຈົ້າ—ບໍ່ມີໃຜຍິ່ງເຈົ້າໃນການກະທຳບຸນ.”

Verse 28

यत् त्वया भगवान् पूर्वं दृष्टो विश्वेश्वरः शिवः / संस्पृष्टो वन्दितो भूयः को ऽन्यस्त्वत्सदृशो भुवि

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເຄີຍໄດ້ເຫັນພຣະພະຄະວານ ພຣະສິວະ—ວິສະເວສະວະຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ແລະຍັງໄດ້ແຕະຕ້ອງ ແລະນົບນ້ອມບູຊາອີກ, ໃນແຜ່ນດິນນີ້ຈະມີໃຜເທົ່າເຈົ້າອີກ?

Verse 29

तेन कर्मविपाकेन देशमेतं समागतः / स्नानं कुरुष्व शीघ्रं त्वमस्मिन् कुण्डे समाहितः / येनेमां कुत्सितां योनिं क्षिप्रमेव प्रहास्यसि

ໂດຍການສຸກງອມຂອງຜົນກຳນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງມາຮອດສະຖານທີ່ນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຕັ້ງໃຈໃຫ້ໝັ້ນ ແລະອາບນ້ຳຊຳລະໃຫ້ໄວໃນສະຣະກຸນດ໌ອັນສັກສິດນີ້; ໂດຍການນັ້ນ ເຈົ້າຈະລະທິ້ງຍົນີອັນນ່າລະອາຍນີ້ໄດ້ໄວທັນໃຈ.

Verse 30

स एवमुक्तो मुनिना पिशाचो दयालुना देववरं त्रिनेत्रम् / स्मृत्वा कपर्देश्वरमीशितारं चक्रे समाधाय मनो ऽवगाहम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາຊີ້ນໍາຈາກມຸນີຜູ້ເມດຕາ ປິສາຈນັ້ນໄດ້ລະລຶກເຖິງ ກະປັດເດສະວະຣະ ອີສະວະຣະຜູ້ສູງສຸດ ພຣະຕຣິເນດຣ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ ແລ້ວຮວບຮວມໃຈໃຫ້ເຂົ້າສະມາທິ ດໍາດິ່ງສູ່ການພິຈາລະນາອັນເລິກຊຶ້ງ។

Verse 31

तदावगाढो मुनिसंनिधाने ममार दिव्याभरणोपपन्नः / अदृश्यतार्कप्रतिमे विमाने शशाङ्कचिह्नाङ्कितचारुमौलिः

ແລ້ວໃນທ່າມກາງຕໍ່ໜ້າມຸນີທັງຫຼາຍ ລາວເຂົ້າສູ່ສະພາວະນັ້ນ ແລະປາກົດອົງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທິບ ປະທັບນັ່ງໃນວິມານສະຫວັນ ດຸດດັ່ງດາວທີ່ບໍ່ເຫັນ ແລະມີມົງກຸດງາມປະທັບເຄື່ອງໝາຍພຣະຈັນ.

Verse 32

विभाति रुद्रैरभितो दिवस्थैः समावृतो योगिभैरप्रमेयैः / सबालखिल्यादिभिरेष देवो यथोदये भानुरशेषदेवः

ພຣະເທວະອົງນີ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກດ້ານໂດຍພຣະຣຸດຣະຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນ ແລະຖືກວົງລ້ອມໂດຍໂຍຄີອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ພ້ອມດ້ວຍມຸນີບາລະຂິລະຍະ ແລະອື່ນໆ ດຸດດັ່ງຕອນຕາເວັນຂຶ້ນ ພຣະອາທິດສ່ອງສະຫວ່າງທ່າມກາງເທວະທັງປວງ।

Verse 33

स्तुवन्ति सिद्धा दिवि देवसङ्घा नृत्यन्ति दिव्याप्सरसो ऽभिरामाः / मुञ्चन्ति वृष्टिं कुसुमाम्बुमिश्रां गन्धर्वविद्याधरकिंनराद्याः

ໃນສະຫວັນ ພວກສິດທະ ແລະຫມູ່ເທວະຮ້ອງສັນລະເສີນ; ອັບສະຣາທິບຜູ້ງາມກໍຟ້ອນລໍາຢ່າງຮື່ນເຮີງ. ພວກກັນທັຣວະ, ວິດຍາທະຣະ, ກິນນະຣະ ແລະອື່ນໆ ພາກັນໂຮຍຝົນທີ່ປົນດ້ວຍດອກໄມ້ແລະນໍ້າລົງມາ।

Verse 34

संस्तूयमानो ऽथ मुनीन्द्रसङ्घै- रवाप्य बोधं भगवात्प्रसादात् / समाविशन्मण्डलमेतदग्र्यं त्रयीमयं यत्र विभाति रुद्रः

ແລ້ວ ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນໂດຍຫມູ່ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມຕື່ນຮູ້ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ລາວໄດ້ເຂົ້າສູ່ມັນດະລະອັນສູງສຸດນີ້ ອັນເປັນສານະຂອງພຣະເວດສາມ ທີ່ນັ້ນພຣະຣຸດຣະສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງປາກົດແຈ້ງ।

Verse 35

दृष्ट्वा विमुक्तं स पिशाचभूतं मुनिः प्रहृष्टो मनसा महेशम् / विचिन्त्य रुद्रं कविमेकमग्निं प्रणम्य तुष्टाव कपर्दिनं तम्

ເມື່ອເຫັນວ່າຜູ້ຖືກພິສາຈະພາວະໄດ້ຖືກປົດປ່ອຍ ມຸນີກໍປິຕິຍິນດີໃນໃຈ. ທ່ານພິຈາລະນາມະເຫສະ—ຣຸດຣະ ກະວີຜູ້ເຫັນ ອົງດຽວ ພຣະເຈົ້າດັ່ງໄຟ—ແລ້ວກໍກົ້ມກາບສັນລະເສີນກະປັຣດິນ (ພຣະສິວະຜົມມັດ) ນັ້ນ.

Verse 36

शङ्कुकर्ण उवाच कपर्दिनं त्वां परतः परस्ताद् गोप्तारमेकं पुरुषं पुराणम् / व्रजामि योगेश्वरमीशितार- मादित्यमग्निं कपिलाधिरूढम्

ຊັງກຸກັນນະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງ ໂອ ກະປັຣດິນ—ຜູ້ສູງສຸດເຫນືອຄວາມສູງສຸດ—ຜູ້ປົກປ້ອງອົງດຽວ ປຸຣຸສະບູຮານ. ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໄປຫາພຣະອົງເປັນໂຢເກສະວະຣະ ຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດ ເປັນດວງອາທິດ ແລະເປັນໄຟ ແລະເປັນຜູ້ປະທັບເທິງກະປິລາ (Kapila).

Verse 37

त्वां ब्रह्मपारं हृदि सन्निविष्टं हिरण्मयं योगिनमादिमन्तम् / व्रजामि रुद्रं शरणं दिवस्थं महामुनिं ब्रह्ममयं पवित्रम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງ—ຣຸດຣະ—ຜູ້ເປັນພຣະພຣະຫມັນອັນຂ້າມພົ້ນ ປະທັບຢູ່ໃນດວງໃຈ; ໂຢກິນທອງ ຜູ້ເປັນປະຖົມ. ຂ້າພະເຈົ້າໄປຂໍພຶ່ງພາມະຫາມຸນີຜູ້ສະຖິດໃນສະຫວັນ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພຣະພຣະຫມັນ ແລະຜູ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 38

सहस्त्रपादाक्षिशिरो ऽभियुक्तं सहस्त्रबाहुं नमसः परस्तात् / त्वां ब्रहामपारं प्रणमामि शंभुं हिरण्यगर्भाधिपतिं त्रिनेत्रम्

ຂ້າພະເຈົ້າກົ້ມກາບພຣະອົງ ໂອ ຊັມພູ—ຜູ້ມີພັນຕີນ ພັນຕາ ພັນສີສະ ແລະພັນແຂນ—ຜູ້ຢູ່ເຫນືອການນະມັດສະການທັງປວງ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົ້ມກາບພຣະອົງ ພຣະພຣະຫມັນອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ ອົງປົກຄອງຫິຣັນຍະຄັຣພະ (ຄັນທະຈັກກະວານ) ແລະພຣະອົງສາມຕາ.

Verse 39

यतः प्रसूतिर्जगतो विनाशो येनावृतं सर्वमिदं शिवेन / तं ब्रह्मपारं भगवन्तमीशं प्रणम्य नित्यं शरणं प्रपद्ये

ຈາກພຣະອົງເກີດການກໍ່ກຳເນີດແລະການສະລາຍຂອງໂລກ; ໂດຍພຣະອົງ—ຊິວະ—ຈັກກະວານທັງປວງນີ້ຖືກແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມ. ຂ້າພະເຈົ້າກົ້ມກາບພຣະອົງ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ອີສະວະຣະ ຜູ້ຢູ່ເຫນືອຝັ່ງສຸດຂອງພຣະພຣະຫມັນ ແລະຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາເປັນນິດຕະການ.

Verse 40

अलिङ्गमालोकविहीनरूपं स्वयंप्रभं चित्पतिमेकरुद्रम् / तं ब्रह्मपारं परमेश्वरं त्वां नमस्करिष्ये न यतो ऽन्यदस्ति

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ—ຜູ້ບໍ່ມີເຄື່ອງໝາຍ, ຮູບພາບເກີນກວ່າແສງຂອງອາລົມ; ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະອົງເອງ, ເຈົ້າແຫ່ງຈິດ (ຈິດປະຕິ), ຣຸດຣະອົງດຽວ. ພຣະອົງແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ຝັ່ງອັນໄກຂອງພຣະພຣະມັນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະບູຊາພຣະອົງ ເພາະນອກຈາກພຣະອົງ ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ.

Verse 41

यं योगिनस्त्यक्तसबीजयोगा लब्ध्वा समाधिं परमार्थभूताः / पश्यन्ति देवं प्रणतो ऽस्मि नित्यं तं ब्रह्मपारं भवतः स्वरूपम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມເປັນນິດຕໍ່ພຣະເທວະນັ້ນ—ອັນເປັນຮູບສະພາບຂອງພຣະອົງເອງ—ຜູ້ຢູ່ເກີນກວ່າຝັ່ງໄກຂອງພຣະພຣະມັນ; ຜູ້ທີ່ໂຍຄີທັງຫຼາຍ ລະທິ້ງໂຍຄະທີ່ຍັງມີ “ເມັດ” (ອາລົມພຶງພາ) ແລະໄດ້ສະມາທິ ຈຶ່ງເຫັນພຣະອົງເປັນສັດຈະສູງສຸດແທ້.

Verse 42

न यत्र नामादिविशेषकॢप्ति- र् न संदृशे तिष्ठति यत्स्वरूपम् / तं ब्रह्मपारं प्रणतो ऽस्मि नित्यं स्वयंभुवं त्वां शरणं प्रपद्ये

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມເປັນນິດຕໍ່ພຣະພຣະມັນສູງສຸດນັ້ນ—ຜູ້ເກີນຂອບເຂດທັງປວງ—ທີ່ໃນນັ້ນບໍ່ອາດເກີດການປຸງແຕ່ງແຍກແຍະເຊັ່ນ “ນາມ” ແລະອື່ນໆ ໄດ້, ແລະສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງບໍ່ອາດຖືກຈັບໄດ້ດ້ວຍການເຫັນທົ່ວໄປ. ໂອ ຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 43

यद् वेदवादाभिरता विदेहं सब्रह्मविज्ञानमभेदमेकम् / पश्यन्त्यनेकं भवतः स्वरूपं सब्रह्मपारं प्रणतो ऽस्मि नित्यम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມເປັນນິດຕໍ່ພຣະອົງ—ຄວາມຈິງອັນດຽວ ບໍ່ແບ່ງແຍກ, ບໍ່ມີກາຍ, ເປັນອັນດຽວກັບປັນຍາແຫ່ງພຣະພຣະມັນ—ຜູ້ທີ່ຜູ້ຫຼົງໃນຄຳສອນແຫ່ງເວດ ເຫັນຮູບສະພາບຂອງພຣະອົງເປັນຫຼາຍຫຼາຍ. ພຣະອົງຜູ້ເກີນກວ່າພຣະພຣະມາ ແລະເກີນກວ່າທຸກສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຂອບເຂດຂອງພຣະພຣະມັນ” ນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມເປັນນິດ.

Verse 44

यतः प्रधानं पुरुषः पुराणो विवर्तते यं प्रणमन्ति देवाः / नमामि तं ज्योतिषि संनिविष्टं कालं बृहन्तं भवतः स्वरूपम्

ຈາກພຣະອົງ ປະທານ (ທໍາມະຊາດດັ້ງເດີມ) ແລະ ປຸຣຸສະບູຮານ (ບຸກຄົນຈັກກະວານ) ຈຶ່ງແຜ່ຂະຫຍາຍອອກ; ຜູ້ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍນົບນ້ອມ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສັນລະເສີນກາລະອັນໃຫຍ່ (ກາລ) ທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນແສງສູງສຸດ, ອັນເປັນຮູບສະພາບຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 45

व्रजामि नित्यं शरणं गुहेशं स्थाणुं प्रपद्ये गिरिशं पुरारिम् / शिवं प्रपद्ये हरमिन्दुमौलिं पिनाकिनं त्वां शरणं व्रजामि

ຂ້າພະເຈົ້າໄປພຶ່ງພາເປັນນິດທີ່ ກຸເຫສະ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງຄວາມລຶກລັບ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາ ສະຖານຸ ຜູ້ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ກິຣິສະ ຈອມແຫ່ງພູເຂົາ, ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ. ຂ້າພະເຈົ້າພຶ່ງພາ ພຣະສິວະ, ຮະຣະ ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ; ໂອ ພິນາກິນ ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກາ—ຂ້າພະເຈົ້າມາຂໍພຶ່ງພາທ່ານ।

Verse 46

स्तुत्वैवं शङ्कुकर्णो ऽसौ भगवन्तं कपर्दिनम् / पपात दण्डवद् भूमौ प्रोच्चरन् प्रणवं परम्

ເມື່ອສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຊັງກຸກັນນະ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະພະຄະວັນ ກະປັຣດິນ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວກໍລົ້ມລົງກັບພື້ນດິນເຫມືອນໄມ້ທ່ອນ ໃນການກົ້ມກາບສຸດຕົວ ພ້ອມກັບຮ້ອງອອກດັງໆ ພຣະປຣະນະວະອັນສູງສຸດ “ໂອມ”.

Verse 47

तत्क्षणात् परमं लिङ्गं प्रादुर्भूतं शिवात्मकम् / ज्ञानमानन्दमद्वैतं कोटिकालाग्निसन्निभम्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ລິງຄະອັນສູງສຸດໄດ້ປາກົດ—ເປັນສະພາບແທ້ຂອງພຣະສິວະ—ເປັນອັດວັຍ (ບໍ່ສອງ), ເປັນທັງຍານບໍລິສຸດແລະອານັນທະ, ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟແຫ່ງການລະລາຍຈັກກະວານນັບບໍ່ຖ້ວນ.

Verse 48

शङ्कुकर्णो ऽथ मुक्तात्मा तदात्मा सर्वगो ऽमलः / निलिल्ये विमले लिङ्गे तद्भुतमिवाभवत्

ແລ້ວ ຊັງກຸກັນນະ—ຜູ້ມີອາຕະມາຫຼຸດພົ້ນ—ກາຍເປັນສະພາບດຽວກັນກັບ “ນັ້ນ”: ຄອບຄຸມທົ່ວທຸກແຫ່ງ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ. ລາວລະລາຍເຂົ້າໃນລິງຄະອັນບໍລິສຸດ ແລະມັນປານດັ່ງເປັນສິ່ງອັດສະຈັນໃຫ້ເຫັນ.

Verse 49

एतद् रहस्यमाख्यातं माहात्म्यं वः कपर्दिनः / न कश्चिद् वेत्ति तमसा विद्वानप्यत्र मुह्यति

ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງ—ມະຫາອານຸພາບຂອງ ກະປັຣດິນ (ພຣະສິວະ). ແຕ່ບໍ່ມີໃຜຮູ້ແທ້; ຖືກຄວາມມືດບັງໄວ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ກໍຍັງຫຼົງງົດຢູ່ນີ້.

Verse 50

य इमां शृणुयान्नित्यं कथां पापप्रणाशिनीम् / भक्तः पापविशुद्धात्मा रुद्रसामीप्यमाप्नुयात्

ຜູ້ໃດຟັງເລື່ອງສັກສິດນີ້ທຸກມື້ດ້ວຍສັດທາ ອັນທຳລາຍບາບ—ເປັນພັກຕະ ໃຈບໍລິສຸດຈາກບາບ—ຈະໄດ້ເຂົ້າໃກ້ຊິດພຣະຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ)។

Verse 51

पठेच्च सततं शुद्धो ब्रह्मपारं महास्तवम् / प्रातर्मध्याह्नसमये स योगं प्राप्नुयात् परम्

ຜູ້ບໍລິສຸດຖ້າສວດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ມະຫາສະຕະວະ «ພຣະຫມະປາຣະ» ໂດຍພິເສດໃນເວລາເຊົ້າ ແລະ ເວລາທ່ຽງ ຈະໄດ້ບັນລຸໂຍຄະອັນສູງສຸດ।

Verse 52

इहैव नित्यं वत्स्यामो देवदेवं कपर्दिनम् / द्रक्ष्यामः सततं देवं पूजयामो ऽथ शूलिनम्

ຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ພວກເຮົາຈະພັກອາໄສຕະຫຼອດໄປ। ພວກເຮົາຈະເຫັນພຣະເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ກະປັຣດິນ (ສິວະ)—ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ; ແລະຈະບູຊາພຣະອົງຜູ້ຖືສາມງ່າມ (ຊູລິນ) ຢູ່ເສມອ.

Verse 53

इत्युक्त्वा भगवान् व्यासः शिष्यैः सह महामुनिः / उवास तत्र युक्तात्मा पूजयन् वै कपर्दिनम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະພະຄະວານ ວຽາສະ ມະຫາມຸນີ ຢູ່ພັກທີ່ນັ້ນພ້ອມດ້ວຍສິດທິສາວົກ—ໃຈຕັ້ງມັ່ນໃນໂຍຄະ—ພ້ອມທັງບູຊາ ກະປັຣດິນ (ສິວະ) ຜູ້ມີຜົມມັດ.