Adhyaya 32

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे एकत्रिशोध्यायः सूत उवाच उषित्वा तत्र भगवान् कपर्देशान्तिके पुनः / द्रष्टुं ययौ मध्यमेशं बहुवर्षगणान् प्रभुः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສີກູຣະມະປຸຣານະ» ໃນ «ສັດສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນ «ປູຣະວະພາກ» ໃນບົດທີ 31—ສູຕະກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກພັກຢູ່ອີກຄັ້ງໃກ້ກັບ ກະປັຣເດຊະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ເປັນນາຍໃຫຍ່ ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປເພື່ອເບິ່ງ ມັດຍະເມສະວະຣະ ຫຼັງຈາກຜ່ານໄປຫຼາຍປີ.

Verse 2

तत्र मन्दाकिनीं पुण्यामृषिसङ्गनिषेविताम् / नदीं विमलपानीयां दृष्ट्वा हृष्टो ऽभवन्मुनिः

ທີ່ນັ້ນ ມຸນີໄດ້ເຫັນແມ່ນ້ຳມັນດາກິນີອັນສັກສິດ ທີ່ບັນດາລິສີມາຄົບຄືນແລະບູຊາ. ເມື່ອເຫັນນ້ຳທີ່ໃສບໍລິສຸດ ເໝາະແກ່ການດື່ມ ມຸນີກໍເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 3

स तामन्वीक्ष्य मुनिभिः सह द्वैपायनः प्रभुः / चकार भावपूतात्मा स्नानं स्नानविधानवित्

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາແມ່ນ້ຳນັ້ນແລ້ວ ພຣະດວຍປາຍະນະ (ວະຍາສະ) ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ພ້ອມດ້ວຍບັນດາລິສີ ໄດ້ປະກອບພິທີອາບນ້ຳອັນສັກສິດຕາມພິທີກຳນົດ; ຈິດໃນຖືກຊຳລະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສັດທາ ເພາະທ່ານຮູ້ຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງການອາບນ້ຳບູຊາ.

Verse 4

संतर्प्य विधिवद् देवानृषीन् पितृगणांस्तथा / पूजयामास लोकादिं पुष्पैर्नानाविधैर्भवम्

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ຖວາຍການສັນຕັບພອນຕາມພິທີແກ່ເທວະດາ ແກ່ລິສີ ແລະແກ່ຫມູ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ). ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເປັນປະຖົມແຫ່ງໂລກທັງປວງ ດ້ວຍດອກໄມ້ນານາຊະນິດ.

Verse 5

प्रविश्य शिष्यप्रवरैः सार्धं सत्यवतीसुतः / मध्यमेश्वरमीशानमर्चयामास शूलिनम्

ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນສະຖານທີ່ສັກສິດ ພ້ອມດ້ວຍສິດທິສາວົກຜູ້ດີເລີດ ບຸດແຫ່ງສັດຍະວະຕີ (ວະຍາສະ) ໄດ້ບູຊາພຣະເຈົ້າ—ມັດຍະເມສະວະຣະ, ອີສານະ, ຜູ້ຖືສາມງ່າມ (ຊູລິນ).

Verse 6

ततः पाशुपताः शान्ता भस्मोद्धूलितविग्रहाः / द्रष्टुं समागता रुद्रं मध्यमेश्वरमीश्वरम्

ຕໍ່ມາ ບັນດາຜູ້ສະຫງົບແຫ່ງປາຊຸປະຕະ ຜູ້ທາກາຍດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ ໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນ ເພື່ອເບິ່ງພຣະຣຸດຣະ—ອົງອີສະວະຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫນືອທັງປວງ, ມັດຍະເມສະວະຣະ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ກາງ (ເປັນອັນຕະຣະຍາມີໃນສັດທັງຫມົດ).

Verse 7

ओङ्कारासक्तमनसो वेदाध्ययनतत्पराः / जटिला मुण्डिताश्चापि शुक्लयज्ञोपवीतिनः

ໃຈຂອງພວກເຂົາຈົ່ງຈອງຢູ່ໃນພະຍາງ «ໂອມ»; ພວກເຂົາອຸທິດຕົນໃນການຮຽນແລະສວດວິເທດ. ບາງຄົນມີຜົມຈັດເປັນຊົງຈະຕາ ບາງຄົນໂກນຫົວ ແລະສວມສາຍຍັດຍະໂຍປະວີຕະ ພ້ອມເຄື່ອງໝາຍພິທີສີຂາວບໍລິສຸດ।

Verse 8

कौपीनवसनाः केचिदपरे चाप्यवाससः / ब्रह्मचर्यरताः शान्ता वेदान्तज्ञानतत्पराः

ບາງຄົນນຸ່ງແຕ່ຜ້າຄາວພີນ (ຜ້າປິດສ່ວນກາງ) ແລະບາງຄົນກໍຢູ່ໂປ່ງ. ພວກເຂົາຍຶດໝັ້ນໃນພຣະຫມະຈັນຍະ, ສະງົບ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນປັນຍາແຫ່ງເວດານຕະ.

Verse 9

दृष्ट्वा द्वैपायनं विप्राः शिष्यैः परिवृतं मुनिम् / पूजयित्वा यथान्यायमिदं वचनमब्रुवन्

ເມື່ອເຫັນດວິປາຍະນະ (ວຽາສະ) ມຸນີຜູ້ມີສິດສາວົກຫ້ອມລ້ອມ ບັນດາພຣາຫມະນະລິສີໄດ້ບູຊາຕາມພິທີອັນຄວນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 10

को भवान् कुत आयातः सह शिष्यैर्महामुने / प्रोचुः पैलादयः शिष्यास्तानृषीन् ब्रह्मभावितान्

«ທ່ານແມ່ນໃຜ? ມາຈາກໃສ? ໂອ ມະຫາມຸນີ, ພ້ອມດ້ວຍສິດສາວົກຂອງທ່ານ?» ດັ່ງນີ້ແມ່ນຄຳຂອງໄປລະ ແລະສິດສາວົກອື່ນໆ ທີ່ກ່າວຕໍ່ບັນດາລິສີຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນສະຕິແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ.

Verse 11

अयं सत्यवतीसूनुः कृष्णद्वैपायनो मुनिः / व्यासः स्वयं हृषीकेशो येन वेदाः पृथक् कृताः

«ນີ້ແມ່ນມຸນີ ກຣິສນະ-ດວິປາຍະນະ ບຸດແຫ່ງສັດຍະວະຕີ—ຄື ວຽາສະ ໂດຍຕົນເອງ; ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນ ແຕ່ແມ່ນ ຮຣິສີເກສະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣີ) ຜູ້ທີ່ໄດ້ຈັດລຽງແລະແບ່ງວິເທດໃຫ້ເປັນສາຂາຕ່າງໆ.»

Verse 12

यस्य देवो महादेवः साक्षादेव पिनाकधृक् / अंशांशेनाभवत् पुत्रो नाम्ना शुक इति प्रभुः

ສໍາລັບທ່ານນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ—ພຣະສິວະເອງ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ—ໄດ້ປາກົດເປັນບຸດ ໂດຍສ່ວນໜຶ່ງນ້ອຍໆແຫ່ງພະອົງ ຊື່ “ຊຸກະ” ຜູ້ມີອໍານາດ.

Verse 13

यः स साक्षान्महादेवं सर्वभावेन शङ्करम् / प्रपन्नः परया भक्त्या यस्य तज्ज्ञानमैश्वरम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ມອບຕົນແດ່ພຣະມະຫາເທວະ—ພຣະສັງກະຣະ—ດ້ວຍທັງຫມົດແຫ່ງຊີວິດ ແລະດ້ວຍພະຄະຕິອັນສູງສຸດ; ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ການມອບຕົນນັ້ນເອງ ກາຍເປັນປັນຍາອັນເປັນເຈົ້າອໍານາດ ຮູ້ຈັກພຣະ (aiśvarya-jñāna).

Verse 14

ततः पाशुपताः सर्वे हृष्टसर्वतनूरुहाः / नेमुरव्यग्रमनसः प्रोचुः सत्यवतीसुतम्

ແລ້ວບັນດາຜູ້ນັບຖືປາຊຸປະຕະທັງຫມົດ ປິຕິຍິນດີຈົນຂົນລຸກຊັນ ໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍໃຈບໍ່ວອກແວກ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ບຸດຂອງສັດຍະວະຕີ (ວະຍາສະ).

Verse 15

भगवन् भवता ज्ञातं विज्ञानं परमेष्ठिनः / प्रिसादाद् देवदेवस्य यत् तन्माहेश्वरं परम्

ຂໍກາບທູນ ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ! ທ່ານໄດ້ຮູ້ຊັດເຖິງປັນຍາຈໍາແນກອັນສູງສຸດຂອງປະຣະເມດຖິນ (ຜູ້ສ້າງ) ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງເທວະເທວະ; ນັ້ນແມ່ນຄວາມຮູ້ອັນສູງສຸດຂອງມະເຫສະວະຣະ (ສິວະ).

Verse 16

तद्वदास्माकमव्यक्तं रहस्यं गुह्यमुत्तमम् / क्षिप्रं पश्येम तं देवं श्रुत्वा भगवतो मुखात्

ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບພວກເຮົາກໍມີຄວາມລັບອັນບໍ່ປາກົດ—ຖືກປິດບັງຢ່າງສູງສຸດ ແລະປະເສີດຍິ່ງ. ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນພຣະເທວະນັ້ນໂດຍໄວ.

Verse 17

विसर्जयित्वा ताञ्छिष्यान् सुमन्तुप्रमुखांस्ततः / प्रोवाच तत्परं ज्ञानं योगिभ्यो योगवित्तमः

ເມື່ອທ່ານໄດ້ປ່ອຍສິດສານັ້ນ—ສຸມັນຕຸ ແລະຜູ້ອື່ນໆ—ໄປແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຢູກະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ອະທິບາຍປັນຍາອັນສູງສຸດແກ່ບັນດາຢູກີ।

Verse 18

तत्क्षणादेव विमलं संभूतं ज्योतिरुत्तमम् / लीनास्तत्रैव ते विप्राः क्षणादन्तरधीयत

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ແສງສະອາດບໍ່ມີມົນທິນ ແລະປະເສີດຍິ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນ। ພຣາຫມະນະລິສີເຫຼົ່ານັ້ນຖືກກົມກຽວຢູ່ໃນແສງນັ້ນ ແລະໃນພິບຕາກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ।

Verse 19

ततः शिष्यान् समाहूय भगवान् ब्रह्मवित्तमः / प्रोवाच मध्यमेशस्य माहात्म्यं पैलपूर्वकान्

ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກ—ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນຢ່າງຍິ່ງ—ໄດ້ເອີ້ນສິດສາກັບມາ ໂດຍເລີ່ມຈາກໄປລະ ແລະໄດ້ກ່າວຖຶງມະຫາຕະພາບອັນສັກສິດຂອງ ມັດຍະເມຊະ।

Verse 20

अस्मिन् स्थाने स्वयं देवो देव्या सह महेश्वरः / रमते भगवान् नित्यं रुद्रैश्च परिवारितः

ໃນສະຖານທີ່ນີ້ເອງ ພຣະມະເຫສະວະຣະ—ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກ—ຢູ່ກັບພຣະເທວີ ແລະຊື່ນບານຢູ່ເປັນນິດ ໂດຍມີພຣະຣຸດຣະທັງຫຼາຍຫ້ອມລ້ອມ।

Verse 21

अत्र पूर्वं हृषीकेशो विश्वात्मा देवकीसुतः / उवास वत्सरं कृष्णः सदा पाशुपतैर्वृतः

ໃນການກ່ອນ ທີ່ນີ້ ຮຶສີເກຊະ—ກຣິສນະ ຜູ້ເປັນອາດມາແຫ່ງສາກົນ ແລະເປັນບຸດຂອງເທວະກີ—ໄດ້ພັກອາໄສຄົບໜຶ່ງປີ ໂດຍມີພາຊຸປະຕະ (ຜູ້ບູຊາປະຊຸປະຕິ-ຊິວະ) ຫ້ອມລ້ອມຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 22

भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गो रुद्राध्ययनतत्परः / आराधयन् हरिः शंभुं कृत्वा पाशुपतं व्रतम्

ດ້ວຍອະວະຍະວະທັງໝົດຖືກປັດດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການສວດແລະສຶກສາຄໍາສອນຂອງຣຸດຣະ ຮະຣິໄດ້ບູຊາພຣະສຳພູ ຫຼັງຈາກຮັບວຣະຕະປາຊຸປະຕະ।

Verse 23

तस्य ते बहवः शिष्या ब्रह्मचर्यपरायणाः / लब्ध्वा तद्वचनाज्ज्ञानं दृष्टवन्तो महेश्वरम्

ສິດທິສາວົກຂອງທ່ານມີຫຼາຍ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນພຣະຫມະຈັນຍະ; ໄດ້ຮັບປັນຍາຈາກຄໍາສອນຂອງທ່ານ ແລະເມື່ອເຂົ້າໃຈແລ້ວ ກໍໄດ້ເຫັນພຣະມະເຫສະວະຣະ (ສິວະ) ໂດຍຕົງ।

Verse 24

तस्य देवो महादेवः प्रत्यक्षं नीललोहितः / ददौ कृष्णास्य भगवान वरदो वरमुत्तमम्

ສໍາລັບທ່ານນັ້ນ ພຣະເທວະມະຫາເທວະ—ນີລະໂລຫິຕະ—ໄດ້ປາກົດໂດຍຕົງ; ແລະພຣະຜູ້ເປັນພຣະພອນ ຜູ້ປະທານພອນ ໄດ້ປະທານພອນສູງສຸດແກ່ກຣິສນະ।

Verse 25

येर्ऽचयिष्यन्ति गोविन्दं मद्भक्ता विधिपूर्वकम् / तेषां तदैश्वरं ज्ञानमुत्पत्स्यति जगन्मय

ຜູ້ບູຊາຂອງເຮົາ ຜູ້ຈະບູຊາໂກວິນດະຕາມພິທີທີ່ກໍານົດ—ໃນໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວຈັກກະວານ, ປັນຍາອັນເປັນເຈົ້າແຫ່ງອິສະວະຣະຈະເກີດຂຶ້ນໃນການນັ້ນ।

Verse 26

नमस्योर्ऽचयितव्यश्च ध्यातव्यो मत्परैर्जनैः / भविष्यसि न संदेहो मत्प्रसादाद् द्विजातिभिः

«ຜູ້ຄົນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ເຮົາ ຄວນກໍ່ການນົບນ້ອມ ບູຊາ ແລະພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິຕໍ່ເຈົ້າ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ເຈົ້າຈະເຈີຣິນ ແລະບັນລຸຄວາມສໍາເລັດໃນຫມູ່ດວິຊາຕິ»।

Verse 27

ये ऽत्र द्रक्ष्यन्ति देवेशं स्नात्वा रुद्रं पिनाकिनम् / ब्रह्महत्यादिकं पापं तेषामाशु विनश्यति

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ບ່ອນນີ້ ແລ້ວໄດ້ເຫັນຣຸດຣະ—ອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກາ—ບາບທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ບາບພຣະຫມັນຖືກຂ້າ (ພຣະຫມະຫັດຍາ) ກໍຈະສູນຫາຍໄປໄວໆ ສຳລັບເຂົາເຈົ້າ।

Verse 28

प्राणांस्त्यजन्ति ये मर्त्याः पापकर्मरता अपि / ते यान्ति तत् परं स्थानं नात्र कार्या विचारणा

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຜູ້ຫມົດໃຈໃນການກະທຳບາບ ຖ້າເຂົາເຈົ້າລະຊີວິດຕາມວິທີທີ່ຖືກສອນ ກໍຈະໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດນັ້ນ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສ ຫຼືພິຈາລະນາອີກ।

Verse 29

धन्यास्तु खलु ते विप्रा मन्दाकिन्यां कृतोदकाः / अर्चयन्ति महादेवं मध्यमेश्वरमीश्वरम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣາຫມັນຣິສີເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ມີພອນ ຜູ້ໄດ້ອາບນ້ຳພິທີໃນແມ່ນ້ຳມັນດາກິນີ; ພວກເຂົາບູຊາມະຫາເທວະ—ອີສະວະຣະເອງ—ທີ່ມັດຍະເມສະວະຣະ ອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຖານກາງອັນສັກສິດ।

Verse 30

स्नानं दानं तपः श्राद्धं पिण्डनिर्वपणं त्विह / एकैकशः कृतं विप्राः पुनात्यासप्तमं कुलम्

ການອາບນ້ຳພິທີ, ການໃຫ້ທານ, ການບຳເນັດຕະປະ, ພິທີສຣາດທະແກ່ບັນພະບຸລຸດ, ແລະການຖວາຍປິນດະຢູ່ບ່ອນນີ້—ແຕ່ລະຢ່າງ ເຖິງແມ່ນເຮັດແຍກກັນກໍຕາມ, ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຍ່ອມຊຳລະວົງຕະກູນໄດ້ຈົນເຖິງຊົນລຸ້ນທີເຈັດ।

Verse 31

संनिहत्यामुपस्पृश्य राहुग्रस्ते दिवाकरे / यत् फलं लभते मर्त्यस्तस्माद् दशगुणं त्विह

ເມື່ອພຣະອາທິດຖືກຣາຫູກົດກັ້ນ (ໃນເວລາສຸລິຍະຄຣາສ) ມະນຸດຜູ້ສຳຜັດນ້ຳເພື່ອຊຳລະຕາມພິທີທີ່ຈຸດສັກສິດສຳນິຫະຕິ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນ; ແຕ່ຢູ່ທີ່ນີ້ ບຸນນັ້ນເພີ່ມເປັນສິບເທົ່າ।

Verse 32

एवमुक्त्वा महायोगी मध्यमेशान्ति के प्रभुः / उवास सुचिरं कालं पूजयन् वै महेश्वरम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມະຫາໂຍຄີ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຖິດໃນສະພາບກາງແຫ່ງຄວາມສະຫງົບ—ໄດ້ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນດົນນານ ແລະບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ។