Adhyaya 30
Oṅkāra-Liṅga and the Secret Pañcāyatana Liṅgas of Kāśī: Kṛttivāseśvara-Māhātmya
Sūta ເລົ່າເຖິງການໄປຢ້ຽມຢາມ Oṅkāra-Liṅga ຂອງ Vyāsa, ເຊິ່ງເປັນຕົວແທນຂອງສຽງສັກສິດ "ໂອມ" ແລະ ປັດຊະຍາ Pāśupata. ບົດເລື່ອງເປີດເຜີຍຫ້າ Liṅga ລັບ (Pañcāyatana) ໃນ Vārāṇasī ທີ່ຮູ້ໄດ້ໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະສິວະເທົ່ານັ້ນ. ມັນອະທິບາຍເຖິງຕົ້ນ ກຳ ເນີດຂອງ Kṛttivāseśvara, ບ່ອນທີ່ພະສິວະໄດ້ຂ້າຜີປີສາດຊ້າງແລະນຸ່ງຜິວຫນັງຂອງມັນ. ການບູຊາຢູ່ນີ້ຮັບປະກັນການຫລຸດພົ້ນໃນຊາດດຽວ.
Shlokas
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वंविभागे एकोनत्रिशो ऽध्यायः सूत उवाच स शिष्यैः संवृतो धीमान् गुरुर्द्वैपायनो मुनिः / जगाम विपुलं लिङ्गमोङ्कारं मुक्तिदायकम्
ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສີຣີກູຣະມະປູຣານະ» ສັງຫິຕາຫົກພັນຄໍາ, ໃນພາກປູຣະວະ—ເປີດບົດທີ 30. ສູຕະກ່າວວ່າ: ມຸນີດວາຍປາຍະນະ (ວະຍາສະ) ຜູ້ເປັນຄູບາອາຈານຜູ້ສະຫລາດ ມີສິດທິສາວົກຫ້ອມລ້ອມ ໄດ້ໄປຫາ ລິງຄະອົງກາຣະອັນກວ້າງໃຫຍ່—ເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງ «ໂອມ»—ຜູ້ປະທານມຸກຕິ।
Verse 2
तत्राभ्यर्च्य महादेवं शिष्यैः सह महामुनिः / प्रोवाच तस्य माहात्म्यं मुनीनां भावितात्मनाम्
ທີ່ນັ້ນ ມະຫາມຸນີໄດ້ບູຊາມະຫາເທວະພ້ອມກັບສິດທິສາວົກ ແລ້ວໄດ້ປະກາດມາຫາຕະມະ (ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່) ຂອງພຣະອົງ ແກ່ບັນດາມຸນີຜູ້ມີຈິດຖືກຂັດເກົາ ແລະຝຶກຝົນພາຍໃນ।
Verse 3
इदं तद् विमलं लिङ्गमोङ्कारं नाम शोभनम् / अस्य स्मरणमात्रेण मुच्यते सर्वपातकैः
ນີ້ແມ່ນລິງຄະອັນບໍ່ມີມົນທິນ ຊື່ວ່າ ອົງກາຣະ ອັນງາມສະຫງ່າ. ແຕ່ພຽງລະລຶກເຖິງມັນເທົ່ານັ້ນ ກໍພົ້ນຈາກບາບ ແລະຄວາມຕົກຕໍ່າທັງປວງ।
Verse 4
एतत् परतरं ज्ञानं पञ्चयतनमुत्तमम् / सेवितं सूरिभिर्नित्यं वाराणस्यां विमोक्षदम्
ນີ້ແມ່ນປັນຍາອັນສູງສຸດ ເຫນືອກວ່າທັງປວງ—ປັນຈາຍະຕະນະອັນປະເສີດ. ນັກປັນຍາປະຕິບັດທຸກວັນ ແລະໃຫ້ຄວາມຫຼຸດພົ້ນໃນວາຣານາສີ.
Verse 5
अत्र साक्षान्महादेवः पञ्चायतनविग्रहः / रमते भगवान् रुद्रो जन्तूनामपवर्गदः
ໃນບ່ອນນີ້ແທ້ໆ ມະຫາເທວະຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ໃນຮູບແຫ່ງປັນຈາຍະຕະນະ. ທີ່ນີ້ ພຣະຣຸດຣະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເຈົ້າ ຊື່ນບານ ແລະເປັນຜູ້ປະທານອະປະວັກຄະ (ການຫຼຸດພົ້ນສຸດທ້າຍ) ແກ່ສັດທັງຫຼາຍ.
Verse 6
यत् तत् पाशुपतं ज्ञानं पञ्चार्थमिति शब्द्यते / तदेतद् विमलं लिङ्गमोङ्कारे समवस्थितम्
ປັນຍາປາຊຸປະຕະ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຄວາມໝາຍຫ້າປະການ” — ນັ້ນແຫຼະແມ່ນລິງຄະອັນບໍ່ມີມົນທິນ ສະຖິດຢູ່ໃນພະຍາງ ໂອມ (ໂອງກາຣະ).
Verse 7
शान्त्यतीता तथा शान्तिर्विद्या चैव परा कला / प्रतिष्ठा च निवृत्तिश्च पञ्चार्थं लिङ्गमैश्वरम्
ເຫນືອກວ່າຄວາມສະຫງົບ ແລະຄວາມສະຫງົບເອງ; ວິທະຍາ (ປັນຍາ) ແລະກະລາອັນສູງສຸດ (ພະລັງແຫ່ງການປະກົດ); ພຣະຕິສະຖາ (ການຕັ້ງມັ່ນໃນຕົນ) ແລະນິວຣິດຕິ (ການຖອນອອກຈາກໂລກ) — ຫ້າປະການນີ້ແມ່ນລິງຄະອັນເທວະຂອງອີສະວະຣະ.
Verse 8
पञ्चानामपि देवानां ब्रह्मादीनां सदाश्रयम् / ओङ्कारबोधकं लिङ्गं पञ्चायतनमुच्यते
ລິງຄະນັ້ນ ທີ່ເປັນທີ່ພຶ່ງພາອັນຖາວອນຂອງເທວະທັງຫ້າ—ເລີ່ມແຕ່ພຣະພຣະຫມາ—ແລະເປີດເຜີຍຄວາມໝາຍຂອງ ໂອມ ນັ້ນ ເອີ້ນວ່າ ປັນຈາຍະຕະນະ (ສະຖານສັກສິດຫ້າປະການ).
Verse 9
संस्मरेदैश्वरं लिङ्गं पञ्चायतनमव्ययम् / देहान्ते तत्परं ज्योतिरानन्दं विशते बुधः
ໃຫ້ຜູ້ຮູ້ປັນຍາລະລຶກຢູ່ເສມອງລິງຄະຂອງພຣະອີສະວະຣະ—ປັນຈາຍະຕະນະອັນບໍ່ເສື່ອມ. ເມື່ອຮ່າງກາຍສິ້ນສຸດ ດ້ວຍໃຈອຸທິດທັງໝົດແດ່ພຣະນັ້ນ ຍ່ອມເຂົ້າສູ່ແສງສະຫວ່າງອັນເປັນອານັນທະ।
Verse 10
अत्र देवर्षयः पूर्वं सिद्धा ब्रह्मर्षयस्तथा / उपास्य देवमीशानं प्राप्तवन्तः परं पदम्
ໃນສະຖານນີ້ ໃນການກ່ອນ ດວງິສີເທວະ ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ) ແລະ ພຣະິສີພຣະພຣະຫມາອັນຍິ່ງ ໄດ້ນະມັດສະການພຣະອີສານະ ແລ້ວບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ।
Verse 11
मत्स्योदर्यास्तटे पुण्यं स्थानं गुह्यतमं शुभम् / गोचर्ममात्रं विप्रेन्द्रा ओङ्कारेश्वरमुत्तमम्
ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳມັດສະໂຍດະຣີ ມີສະຖານທີ່ສັກສິດມີບຸນ ລັບລຶກທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ. ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ມີຂະໜາດພຽງເທົ່າໜັງງົວ ແຕ່ເປັນສະຖານບູຊາອົງກາເຣສະວະຣະອັນສູງສຸດ।
Verse 12
कृत्तिवासेश्वरं लिङ्गः मध्यमेश्वरमुत्तमम् / विश्वेश्वरं तथोङ्कारं कपर्देश्वरमेव च
ລິງຄະພຣະສິວະອັນສັກສິດມີ: ກຣິດຕິວາເສສະວະຣະ, ມັດທະຍະເມສະວະຣະອັນປະເສີດ, ວິສະເວສະວະຣະ, ທັງອົງກາຣ (Oṅkāra) ແລະ ກະປັດເດສະວະຣະ ດ້ວຍ।
Verse 13
एतानि गुह्यलिङ्गानि वाराणस्यां द्विजोत्तमाः / न कश्चिदिह जानाति विना शंभोरनुग्रहात्
ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນລິງຄະລັບໃນວາຣານະສີ; ບໍ່ມີໃຜໃນນີ້ຈະຮູ້ແທ້ໄດ້ ນອກຈາກໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຂອງຊຳພູ (ພຣະສິວະ).
Verse 14
एवमुक्त्वा ययौ कृष्णः पाराशर्यो महामुनिः / कृत्तिवासेश्वरं लिङ्गं द्रष्टुं देवस्य शूलिनः
ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມະຫາມຸນີ ກຣິດສະນະ ດວິປາຍະນະ ບຸດຂອງ ປາຣາຊະຣະ ກໍອອກເດີນທາງໄປ ເພື່ອເບິ່ງ ລິງຄະ ກຣິດຕິວາເສສະວະຣະ ຂອງພຣະຜູ້ຖືສາມງ່າມ (ພຣະສິວະ)។
Verse 15
समभ्यर्च्य तथा शिष्यैर्माहात्म्यं कृत्तिवाससः / कथयामास शिष्येभ्यो भगवान् ब्रह्मवित्तमः
ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມກັບສາວົກທັງຫຼາຍ; ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກະວັນ ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນຢ່າງສູງສຸດ ຈຶ່ງເລົ່າມະຫາຕະພາບອັນສັກສິດຂອງ ກຣິດຕິວາສະ (ພຣະສິວະ) ໃຫ້ສາວົກຟັງ।
Verse 16
अस्मिन् स्थाने पुरा दैत्यो हस्ती भूत्वा भवान्तिकम् / ब्राह्मणान् हन्तुमायातो ये ऽत्र नित्यमुपासते
ໃນສະຖານທີ່ນີ້ແທ້ໆ ໃນອະດີດການ ມີອະສຸຣະຕົນໜຶ່ງ ແປງຮ່າງເປັນຊ້າງ ເຂົ້າມາໃກ້ ໂດຍມຸ່ງຈະຂ້າພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ຜູ້ບູຊາພຣະອົງຢູ່ນີ້ເປັນນິດ।
Verse 17
तेषां लिङ्गान्महादेवः प्रादुरासीत् त्रिलोचनः / रक्षणार्थं द्विजश्रेष्ठा भक्तानां भक्तवत्सलः
ຈາກລິງຄະຂອງພວກເຂົາ ພຣະມະຫາເທວະ ພຣະຜູ້ມີສາມຕາ ໄດ້ປາກົດອອກ—ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ—ເພື່ອປົກປ້ອງ, ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ຮັກແລະອ່ອນໂຍນຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ, ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ບູຊາພຣະອົງ.
Verse 18
हत्वा गजाकृतिं दैत्यं शूलेनावज्ञया हरः / वसस्तस्याकरोत् कृत्तिं कृत्तिवासेश्वरस्ततः
ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຂ້າອະສຸຣະຜູ້ແປງຮ່າງເປັນຊ້າງ ດ້ວຍສາມງ່າມ ດ້ວຍຄວາມດູໝິ່ນຕໍ່ສັດຕູນັ້ນ; ແລ້ວນຳໜັງຂອງມັນມາເຮັດເປັນເຄື່ອງນຸ່ງ ຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ ກຣິດຕິວາເສສະວະຣະ—ຜູ້ນຸ່ງໜັງ.
Verse 19
अत्र सिद्धिं परां प्राप्ता मुनयो मुनिपुङ्गवाः / तेनैव च शरीरेण प्राप्तास्तत् परमं पदम्
ໃນບ່ອນນີ້ ບັນດາມຸນີ—ຜູ້ເຫັນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່—ໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ; ແລະດ້ວຍຮ່າງກາຍເດີມນັ້ນ ໄດ້ເຖິງສະຖານະອັນສູງສຸດພຣະປະທານ।
Verse 20
विद्या विद्येश्वरा रुद्राः शिवाये च प्रकीर्तिताः / कृत्तिवासेश्वरं लिङ्गं नित्यमावृत्य संस्थिताः
ບັນດາວິທະຍາ, ວິທະຍເອສະວະຣະ, ຣຸດຣະ ແລະຫມູ່ທີ່ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນຂອງພຣະສິວະ ລ້ວນສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ໂອ້ມລ້ອມລິງຄະຂອງ ກຣິດຕິວາເສສະວະຣະ ຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ।
Verse 21
ज्ञात्वा कलियुगं घोरमधर्मबहुलं जनाः / कृत्तिवासं न मुञ्चन्ति कृतार्थास्ते न संशयः
ເມື່ອຮູ້ວ່າກະລິຍຸກແມ່ນນ່າຢ້ານ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍອະທັມ ປະຊາຊົນຈຶ່ງບໍ່ລະທິ້ງ ກຣິດຕິວາສ; ຜູ້ທີ່ຢຶດມັ່ນນັ້ນ ຍ່ອມສໍາເລັດຈຸດໝາຍ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।
Verse 22
जन्मान्तरसहस्त्रेण मोक्षो ऽन्यत्राप्यते न वा / एकेन जन्मना मोक्षः कृत्तिवासे तु लभ्यते
ບ່ອນອື່ນ ການຫຼຸດພົ້ນ (ໂມກສະ) ອາດຈະໄດ້ຫຼັງຈາກການເກີດຫຼາຍພັນຊາດ—ຫຼືອາດບໍ່ໄດ້ເລີຍ; ແຕ່ທີ່ ກຣິດຕິວາສ ໂມກສະໄດ້ຮັບໃນຊາດດຽວ।
Verse 23
आलयः सर्वसिद्धानामेतत् स्थानं वदन्ति हि / गोपितं देवदेवेन महादेवेन शंभुना
ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ ບ່ອນນີ້ແມ່ນອາໄສຂອງສິດທະທັງປວງ; ມັນຖືກປົກປິດ ແລະປົກປ້ອງໂດຍ ພຣະເທວະເທວ, ມະຫາເທວ ສັມພູ।
Verse 24
युगे युगे ह्यत्र दान्ता ब्राह्मणा वेदपारागाः / उपासते महादेवं जपन्ति शतरुद्रियम्
ໃນທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ ໃນດິນແດນອັນສັກສິດນີ້ ພຣາຫມັນຜູ້ຝຶກຕົນ ຜູ້ຂ້າມຝັ່ງໄກແຫ່ງເວດ ບູຊາພຣະມະຫາເທວ ແລະສວດ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ»।
Verse 25
स्तुवन्ति सततं देवं त्र्यम्बकं कृत्तिवाससम् / ध्यायन्ति हृदये देवं स्थाणुं सर्वान्तरं शिवम्
ເຂົາເຈົ້າສັນລະເສີນພຣະເທວະຢູ່ເສມອ—ຕຣຽມບະກະ ຜູ້ມີສາມຕາ ແລະຜູ້ນຸ່ງໜັງ—ແລະພິຈາລະນາໃນດວງໃຈຕໍ່ພຣະສະຖານຸ: ພຣະສິວະ ຜູ້ສະຖິດເປັນພາຍໃນຂອງທຸກສັບພະສິ່ງ।
Verse 26
गायन्ति सिद्धाः किल गीतकानि ये वाराणस्यां निवसन्ति विप्राः / तेषामथैकेन भवेन मुक्तिर् ये कृत्तिवासं शरणं प्रपन्नाः
ແທ້ຈິງແລ້ວ ບັນດາສິດທະທັງຫຼາຍຮ້ອງເພງທຳອັນສັກສິດ ກ່ຽວກັບພຣາຫມັນຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນວາຣານະສີ. ສໍາລັບເຂົາເຈົ້າ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນມາໃນຊີວິດດຽວ—ຜູ້ທີ່ໄດ້ພຶ່ງພາ «ກຣິດຕິວາສະ» (ພຣະສິວະ) ເປັນທີ່ພັກພິງ।
Verse 27
संप्राप्य लोके जगतामभीष्टं सुदुर्लभं विप्रकुलेषु जन्म / ध्याने समाधाय जपन्ति रुद्रं ध्यायन्ति चित्ते यतयो महेशम्
ເມື່ອໄດ້ຮັບໃນໂລກນີ້ສິ່ງທີ່ສັດທັງຫຼາຍປາຖະໜາ—ການເກີດໃນຕະກູນພຣາຫມັນອັນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ—ບັນດາຍະຕິຈຶ່ງຕັ້ງຕົນໃນທະຍານແລະສະມາທິ ສວດນາມຣຸດຣະ ແລະພິຈາລະນາພຣະມະເຫສະໃນໃຈ।
Verse 28
आराधयन्ति प्रभुमीशितारं वाराणसीमध्यगता मुनिन्द्राः / यजन्ति यज्ञैरभिसंधिहीनाः स्तुवन्ति रुद्रं प्रणमन्ति शंभुम्
ຢູ່ໃນໃຈກາງຂອງວາຣານະສີ ບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນເລີດບູຊາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດ. ໂດຍບໍ່ມີເຈດຕະນາແຝງ ເຂົາເຈົ້າຖວາຍຍັດຍາດ້ວຍຍັດຍາ ສັນລະເສີນຣຸດຣະ ແລະກົ້ມກາບພຣະຊັມພູ।
Verse 29
नमो भवायामलयोगधाम्ने स्थाणुं प्रपद्ये गिरिशं पुराणम् / स्मरामि रुद्रं हृदये निविष्टं जाने महादेवमनेकरूपम्
ນະໂມແດ່ ພະພະວະ (Bhava) ຜູ້ເປັນຖານທີ່ໂຍຄະອັນບໍ່ມີມົນທິນ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາ ສະຖານຸ (Sthāṇu) ພະຄິຣີຊະ (Giriśa) ຜູ້ເກົ່າແກ່. ຂ້າພະເຈົ້າລະນຶກເຖິງ ຣຸດຣະ (Rudra) ຜູ້ປະທັບໃນດວງໃຈ; ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ມະຫາເທວະ (Mahādeva) ແມ່ນອົງດຽວຜູ້ມີຮູບຫຼາຍຫຼາຍບໍ່ຖ້ວນ.
Frequently Asked Questions
It presents the liṅga as the stainless, radiant form of Oṃ itself—both a sacred emblem and a metaphysical disclosure—where remembrance purifies sin and devotion culminates in entry into blissful light.
It is the fivefold sanctuary in which Mahādeva is manifest as the refuge of five deities (beginning with Brahmā) and as a liberating mode of worship tied to the meaning of Oṃ.
Kṛttivāseśvara, Madhyameśvara, Viśveśvara, Oṅkāra, and Kapardeśvara—stated to be truly known only through Śambhu’s grace.
The chapter emphasizes Īśvara as the inner presence (Sthāṇu within the heart) and the goal of final release; liberation is portrayed as entering radiant bliss through exclusive devotion and contemplative establishment in that inner Lord.