Adhyaya 27

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे षड्विंशो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः कृतं त्रेता द्वापरं च कलिश्चेति चतुर्युगम् / एषां स्वभावं सूताद्य कथयस्व समासतः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ກູຣະມະ ປູຣານະ» ໃນ ສັງຫິຕາ «ສັດສາຫັດສຣີ» ພາກຕົ້ນ—(ເລີ່ມບົດ) ບັນດາລິສີກ່າວວ່າ: «ກຣິຕ, ເຕຣຕາ, ດວາປະຣະ, ກະລິ ແມ່ນຍຸກສີ່ (ຈະຕຸຣະຍຸກ)។ ໂອ ສູຕາ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໂດຍຫຍໍ້ ລັກສະນະຂອງແຕ່ລະຍຸກ»។

Verse 2

सूत उवाच गते नारायणे कृष्णे स्वमेव परमं पदम् / पार्थः परमधर्मात्मा पाण्डवः शत्रुतापनः

ສູຕາກ່າວວ່າ: ເມື່ອ ນາຣາຍະນະ—ກຣິສນະ—ໄດ້ເສດັດກັບໄປສູ່ພະທີ່ສູງສຸດຂອງພຣະອົງເອງ ແລ້ວ, ພາຣຖະ (ອາຣຈຸນ) ປານດະວະ ຜູ້ມີທຳອັນສູງສຸດ, ຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ (ໃນເວລານັ້ນ… ).

Verse 3

कृत्वा चेवोत्तरविधिं शोकेन महतावृतः / अपश्यत् पथि गच्छन्तं कृष्णद्वैपायनं मुनिम्

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພິທີສຸດທ້າຍຕາມຄວາມຄວນແລ້ວ ແລະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າອັນໃຫຍ່, ລາວເຫັນພຣະມຸນີ ກຣິສນະ-ດວາຍປາຍະນະ (ວຽສ) ກຳລັງເດີນຢູ່ຕາມທາງ.

Verse 4

शिष्यैः प्रशिष्यैरभितः संवृतं ब्रह्मवादिनम् / पपात दण्डवद् भूमौ त्यक्त्वा शोकं तदार्ऽजुनः

ໃນເວລານັ້ນ ອາຣຈຸນ ປະລະຄວາມໂສກເສົ້າອອກ ແລ້ວກໍລົງກາບກົ້ມແບບດັ່ງໄມ້ທ່ອນລົງສູ່ພື້ນ ຕໍ່ໜ້າຜູ້ປະກາດພຣະພຣະຫມັນ ຜູ້ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍສິດ ແລະສິດຂອງສິດທັງຫຼາຍ.

Verse 5

उवाच परमप्रीतः कस्माद् देशान्महामुने / इदानीं गच्छसि क्षिप्रं कं वा देशं प्रति प्रभो

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ລາວກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຫາມຸນີ, ທ່ານມາຈາກແດນໃດ? ແລະບັດນີ້ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຈາກໄປໄວນັກ—ຈະໄປສູ່ແດນໃດ ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ?»

Verse 6

संदर्शनाद् वै भवतः शोको मे विपुलो गतः / इदानीं मम यत् कार्यं ब्रूहि पद्मदलेक्षण

ແທ້ຈິງ ໂດຍໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຄວາມໂສກເສົ້າອັນໃຫຍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຫາຍໄປ. ບັດນີ້ ຂໍພຣະອົງບອກວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດສິ່ງໃດ, ໂອ ຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງກີບດອກບົວ.

Verse 7

तमुवाच महायोगी कृष्णद्वैपायनः स्वयम् / उपविश्य नदीतिरे शिष्यैः परिवृतो मुनिः

ແລ້ວມາ ມະຫາໂຍຄີ ກຣິດສະນະ-ດວຍປາຍະນະ (ວຽສະ) ໄດ້ກ່າວກັບເຂົາດ້ວຍຕົນເອງ. ພຣະມຸນີນັ້ນນັ່ງຢູ່ຝັ່ງນ້ຳ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍສິດທິສາວົກ.

Verse 8

इदं कलियुगं घोरं संप्राप्तं पाण्डुनन्दन / ततो गच्छामि देवस्य वाराणसीं महापुरीम्

“ກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານນີ້ ໄດ້ມາຮອດແລ້ວ, ໂອ ລູກຂອງປານດຸ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເດີນທາງໄປຫາ ວາຣານະສີ ມະຫານະຄອນອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າ.”

Verse 9

अस्मिन् कलियुगे घोरे लोकाः पापानुवर्तिनः / भविष्यन्ति महापापा वर्णाश्रमविवर्जिताः

ໃນກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານນີ້ ຜູ້ຄົນຈະດຳເນີນຕາມທາງແຫ່ງບາບ; ພວກເຂົາຈະກາຍເປັນຜູ້ມີບາບຫນັກ ລະທິ້ງວິໄນແຫ່ງວັນນະ ແລະ ອາສຣະມະ (ລະບຽບໜ້າທີ່ອັນສັກສິດ).

Verse 10

नान्यत् पश्यामि जन्तूनांमुक्त्वा वाराणसीं पुरीम् / सर्वपापप्रशमनं प्रायश्चित्तं कलौ युगे

ສຳລັບສັດມີຊີວິດທັງຫຼາຍ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນການໄຖ່ບາບອື່ນໃດ ນອກຈາກນະຄອນວາຣານະສີ ທີ່ສາມາດລະງັບບາບທັງປວງໃນກະລິຍຸກ.

Verse 11

कृतं त्रेता द्वापरं च सर्वेष्वेतेषु वै नराः / भविष्यन्ति महात्मानो धार्मिकाः सत्यवादिनः

ໃນຍຸກກຣິຕາ ແລະ ເຕຣຕາ ກັບ ດວາປະຣາ ໃນຍຸກເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ ຈະມີມະຫາອາດຕະມາ ຜູ້ດຳລົງທຳ ແລະ ຍຶດຖືຄວາມຈິງເປັນຫຼັກ।

Verse 12

त्वं हि लोकेषु विख्यातो धृतिमाञ् जनवत्सलः / पालयाद्य परं धर्मं स्वकीयं मुच्यसे भयात्

ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີຊື່ສຽງໃນທົ່ວໂລກ ມີຄວາມອົດທົນ ແລະ ເມດຕາຕໍ່ປະຊາຊົນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງປົກປ້ອງທຳອັນສູງສຸດ ອັນເປັນໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າ; ເຮັດແລ້ວ ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 13

एवमुक्तो भगवता पार्थः परपुरञ्जयः / पृष्टवान् प्रणिपत्यासौ युगधर्मान् द्विजोत्तमाः

ເມື່ອຖືກພຣະຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າຕັກເຕືອນແລ້ວ, ປາຣຖະ ຜູ້ພິຊິດນະຄອນຂອງສັດຕູ, ໄດ້ກົ່ມກາບ ແລ້ວຖາມເຖິງທຳປະຈຳຍຸກຕ່າງໆ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 14

तस्मै प्रोवाच सकलं मुनिः सत्यवतीसुतः / प्रणम्य देवमीशानं युगधर्मान् सनातनान्

ແລ້ວມຸນີ ບຸດຂອງສັດຍະວະຕີ (ວຽາສະ) ໄດ້ກົ່ມກາບພຣະເຈົ້າອີຊານະ ແລ້ວອະທິບາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນ ທຳອັນນິລັນດອນປະຈຳຍຸກຕ່າງໆ.

Verse 15

वक्ष्यामि ते समासेन युगधर्मान् नरेश्वर / न शक्यते मया पार्थ विस्तरेणाभिभाषितुम्

ໂອ ກະສັດແຫ່ງມະນຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງໂດຍຫຍໍ້ ກ່ຽວກັບທຳປະຈຳຍຸກ. ໂອ ບຸດແຫ່ງປຣິຖາ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດອະທິບາຍແບບລະອຽດໄດ້.

Verse 16

आद्यं कृतयुगं प्रोक्तं ततस्त्रेतायुगं बुधैः / तृतीयं द्वापरं पार्थ चतुर्थं कलिरुच्यते

ຍຸກທຳອິດໄດ້ຖືກປະກາດວ່າ ກຣິຕະຍຸກ; ຕໍ່ມາ ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ເຕຣຕາຍຸກ. ຍຸກທີສາມແມ່ນ ດວາປະຣະ, ໂອ ປາຣຖ; ແລະຍຸກທີສີ່ເອີ້ນວ່າ ກາລີຍຸກ.

Verse 17

ध्यानं परं कृतयुगे त्रेतायां ज्ञानमुच्यते / द्वापरे यज्ञमेवाहुर्दानमेव कलौ युगे

ໃນກຣິຕະຍຸກ ການປະພຶດອັນສູງສຸດແມ່ນ ທຽນ/ສະມາທິ; ໃນເຕຣຕາ ເຂົາກ່າວວ່າແມ່ນ ຍານ (ປັນຍາທາງວິນຍານ). ໃນດວາປະຣະ ເຂົາປະກາດວ່າ ຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ) ເປັນຫຼັກ; ແລະໃນກາລີຍຸກ ດານ (ການໃຫ້ທານ) ເທົ່ານັ້ນແມ່ນວິໄນສຳຄັນ.

Verse 18

ब्रह्मा कृतयुगे देवस्त्रेतायां भगवान् रविः / द्वापरे दैवतं विष्णुः कलौ रुद्रो महेश्वरः

ໃນກຣິຕະຍຸກ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ເປັນເທວະຜູ້ປົກຄອງ; ໃນເຕຣຕາຍຸກ ພຣະອາທິດຜູ້ມີພຣະພອນ (Ravi) ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ. ໃນດວາປະຣະຍຸກ ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ເປັນເທວະທີ່ຄວນບູຊາ; ແລະໃນກາລີຍຸກ ຣຸດຣະ—ມະເຫສະວະຣະ—ເປັນອົງພຣະຜູ້ປົກຄອງ.

Verse 19

ब्रह्मा विष्णुस्तथा सूर्यः सर्व एव कलिष्वपि / पूज्यते भगवान् रुद्रश्चतुर्ष्वपि पिनाकधृक्

ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ພຣະສູຣຍະ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ເທວະທັງປວງ—ຖືກບູຊາໃນຍຸກທັງສີ່; ແລະໃນທັງສີ່ຍຸກນັ້ນ ພຣະຣຸດຣະຜູ້ມີພຣະພອນ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກາ (Pināka) ກໍຖືກບູຊາເຊັ່ນກັນ.

Verse 20

आद्ये कृतयुगे धर्मश्चतुष्पादः सनातनः / त्रेतायुगे त्रिपादः स्याद् द्विपादो द्वापरे स्थितः / त्रिपादहीनस्तिष्ये तु सत्तामात्रेण तिष्ठति

ໃນຍຸກທຳອິດ ກຣິຕະຍຸກ ທັມມະອັນນິລັນດອນຢືນຢູ່ດ້ວຍຂາທັງສີ່. ໃນເຕຣຕາຍຸກ ມັນເຫຼືອສາມຂາ; ໃນດວາປະຣະ ມັນຢືນຢູ່ສອງຂາ. ແຕ່ໃນຕິສະຍະ (ກາລີ) ຍຸກ ຖືກພາກອອກສາມຂາ ແລະດຳລົງຢູ່ໄດ້ພຽງແຕ່ໂດຍການມີຢູ່ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 21

कृते तु मिथुनोत्पत्तिर्वृत्तिः साक्षाद् रसोल्लसा / प्रजास्तृप्ताः सदा सर्वाः सदानन्दाश्च भोगिनः

ໃນຍຸກກຣິຕະ ການມາພົບກັນຂອງຊາຍແລະຍິງເກີດຂຶ້ນຕາມທໍາມະຊາດ ແລະວິຖີຊີວິດຖືກຊຸມຊ່ຳດ້ວຍ «ຣະສະ» ໂດຍກົງ. ສັດທັງປວງອີ່ມໃຈເສມອ ແລະຜູ້ເສບສຸກຢູ່ໃນອານັນດາບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 22

अधमोत्तमत्वं नास्त्यासां निर्विशेषाः पुरञ्जय / तुल्यमायुः सुखं रूपं तासां तस्मिन् कृते युगे

ໂອ ປຸຣັນຊະຍະ ໃນພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມຄິດວ່າ «ຕໍ່າ» ຫຼື «ສູງ»; ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ. ໃນຍຸກກຣິຕະນັ້ນ ອາຍຸ ຄວາມສຸກ ແລະຮູບກາຍຂອງພວກເຂົາລ້ວນເທົ່າກັນ.

Verse 23

विशोकाः सत्त्वबहुला एकान्तबहुलास्तथा / ध्याननिष्ठास्तपोनिष्ठा महादेवपरायणाः

ປາດຈາກຄວາມໂສກ ອຸດົມດ້ວຍສັດຕະວະ ຮັກຄວາມສະຫງົບໂດດດ່ຽວ ໝັ້ນຄົງໃນສະມາທິ ແລະຕະປະ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນອຸທິດຕົນທັງໝົດແດ່ມະຫາເທວະ.

Verse 24

ता वै निष्कामचारिण्यो नित्यं मुदितमानसाः / पर्वतोदधिवासिन्यो ह्यनिकेतः परन्तप

ໂອ ຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ ພວກເຂົາເດີນໄປມາໂດຍບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາເພື່ອຕົນ ໃຈຍິ້ມແຍ້ມເສມອ. ອາໄສຢູ່ຕາມພູເຂົາ ແລະຂ້າງທະເລ ໂດຍບໍ່ມີເຮືອນຖາວອນ.

Verse 25

रसोल्लासा कालयोगात् त्रेताख्ये नश्यते ततः / तस्यां सिद्धौ प्रणष्टायामन्या सिद्धिरवर्तत

ເນື່ອງຈາກການປະສານຂອງອິດທິພົນແຫ່ງກາລະ «ຣະໂສລລາສາ» ອັນເປັນສິດທິຢ່າງໜຶ່ງ ຈຶ່ງສູນໄປໃນຍຸກເທຣຕາ. ເມື່ອສິດທິນັ້ນຫາຍໄປ ສິດທິອື່ນກໍເກີດຂຶ້ນຄອບຄອງແທນ.

Verse 26

अपां सौक्ष्म्ये प्रतिहते तदा मेघात्मना तु वै / मेघेभ्यः स्तनयित्नुभ्यः प्रवृत्तं वृष्टिसर्जनम्

ເມື່ອສະພາບລະອຽດດັ່ງໄອນ້ຳຂອງນ້ຳຖືກຂັດຂວາງ ແລ້ວນ້ຳນັ້ນຮັບຮູບເປັນເມກ ແລະການປ່ອຍຝົນເລີ່ມຈາກເມກທີ່ມີຟ້າຮ້ອງ।

Verse 27

सकृदेव तया वृष्ट्या संयुक्ते पृथिवीतले / प्रादुरासंस्तदा तासां वृक्षा वै गृहसंज्ञिताः

ທັນທີທີ່ຝົນນັ້ນແຕະຕ້ອງຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ ກໍເກີດປາກົດເປັນຕົ້ນໄມ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ເຮືອນ” ເປັນທີ່ພັກພິງຕາມທໍາມະຊາດ।

Verse 28

सर्वप्रत्युपयोगस्तु तासां तेभ्यः प्रजायते / वर्तयन्ति स्म तेभ्यस्तास्त्रेतायुगमुखे प्रजाः

ຈາກຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະໂດຍອາໄສພວກມັນ ກໍເກີດການນໍາໃຊ້ທຸກປະການ ແລະການເກື້ອກູນກັນໄປມາ; ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງຍຸກເຕຣຕາ ປະຊາຊົນໄດ້ດໍາເນີນຊີວິດ ແລະລະບຽບສັງຄົມຕາມນັ້ນ।

Verse 29

ततः कालेन महता तासामेव विपर्यतात् / रागलोभात्मको भावस्तदा ह्याकस्मिको ऽभवत्

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ໂດຍການກັບຕາລະປັດແຫ່ງສະພາບຂອງພວກເຂົາ ຈິດອາການທີ່ເປັນຄວາມຕິດພັນແລະຄວາມໂລບ ກໍເກີດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ।

Verse 30

विपर्ययेण तासां तु तेन तत्कालभाविना / प्रणश्यन्ति ततः सर्वे वृक्षास्ते गृहसंज्ञिताः

ແຕ່ເມື່ອສະພາບຂອງພວກເຂົາກັບກາຍເປັນຕົວຕໍ່ານ ໂດຍການປ່ຽນແປງຕາມກາລະນັ້ນ ຕົ້ນໄມ້ທັງຫມົດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ເຮືອນ-ຕົ້ນໄມ້” ກໍພິນາດໝົດສິ້ນ।

Verse 31

ततस्तेषु प्रनष्टेषु विभ्रान्ता मैथुनोद्भवाः / अभिध्यायन्ति तां सिद्धिं सत्याभिध्यायिनस्तदा

ຕໍ່ມາ ເມື່ອສິ່ງພຶ່ງພາເຫຼົ່ານັ້ນສູນຫາຍໄປ ສັດທີ່ເກີດຈາກການຮ່ວມເພດກໍສັບສົນຫຼົງທາງ ແລະເລີ່ມພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງສິດທິອັນສູງນັ້ນ; ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາເປັນຜູ້ພິຈາລະນາສັດຈະທຳ।

Verse 32

प्रादुर्बभूवुस्तासां तु वृक्षास्ते गृहसंज्ञिताः / वस्त्राणि ते प्रसूयन्ते फलान्याभरणानि च

ຕໍ່ມາ ສໍາລັບພວກເຂົາ ມີຕົ້ນໄມ້ປາກົດຂຶ້ນ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຕົ້ນໄມ້ເຮືອນ”; ຈາກມັນເກີດມີເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະຜົນຂອງມັນກໍກາຍເປັນເຄື່ອງປະດັບດ້ວຍ।

Verse 33

तेष्वेव जायते तासां गन्धवर्णरसान्वितम् / अमाक्षिकं महावीर्यं पुटके पुटके मधु

ຈາກດອກໄມ້ແລະສານອັນລະອຽດໃນພືດເຫຼົ່ານັ້ນເອງ ເກີດມີນ້ໍາເຜິ້ງທີ່ມີກິ່ນຫອມ ມີສີ ແລະມີລົດຊາດ—ນ້ໍາເຜິ້ງບໍ່ມີເຜິ້ງ ມີພະລັງອັນໃຫຍ່—ປາກົດຢູ່ໃນຮູນ້ອຍໆທຸກຮູຂອງພືດ।

Verse 34

तेन ता वर्तयन्ति स्म त्रेतायुगमुखे प्रिजाः / हृष्टपुष्टास्तया सिद्ध्या सर्वा वै विगतज्वराः

ດ້ວຍທຳ/ວິໄນນັ້ນ ປະຊາຊົນໄດ້ດໍາລົງຊີວິດ ແລະປະພຶດຕົນ ໃນຍາມຮຸ່ງອັນຕົ້ນຂອງຍຸກເຕຣຕາ; ແລະໂດຍສິດທິທີ່ສໍາເລັດນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດມີຄວາມຍິນດີ ອຸດົມສົມບູນ ແລະພົ້ນຈາກໄຂ້ແລະທຸກຂ໌ໂທດທັງປວງ।

Verse 35

ततः कालान्तरेणैव पुनर्लोभावृतास्तदा / वृक्षांस्तान् पर्यगृह्णन्त मधु चामाक्षिकं बलात्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປອີກຊ່ວງໜຶ່ງ ພວກເຂົາຖືກຄວາມໂລບປົກຄຸມອີກ; ພວກເຂົາລ້ອມຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະແຍ່ງເອົານ້ໍາເຜິ້ງ ແລະຄັງນ້ໍາເຜິ້ງດ້ວຍກໍາລັງ।

Verse 36

तासां तेनापचारेण पुनर्लोभकृतेन वै / प्रणष्टामधुना सार्धं कल्पवृक्षाः क्वचित् क्वचित्

ເນື່ອງຈາກການລ່ວງເກີນຕໍ່ພວກນາງ ແລະອີກຄັ້ງເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບ ຕົ້ນກັນປະວຣຶກສະ (ຕົ້ນປາດຖະນາສຳເລັດ) ພ້ອມນ້ຳເຜິ້ງ ກໍຫາຍໄປບ່ອນນີ້ບ່ອນນັ້ນ।

Verse 37

शीतवर्षातपैस्तीव्रै स्ततस्ता दुः खिता भृशम् / द्वन्द्वैः संपीड्यमानास्तु चक्रुरावरणानि च

ຖືກທໍລະມານຢ່າງແຮງດ້ວຍຄວາມໜາວ ຝົນ ແລະແດດແຜດເຜົາ ພວກນາງຈຶ່ງທຸກທ້ອນຫນັກ; ແລະເມື່ອຖືກຄູ່ຕົກກັນ (ທວັນດວະ) ບີບຄັ້ນຈາກທຸກດ້ານ ພວກນາງກໍສ້າງເຄື່ອງປົກຄຸມເພື່ອປ້ອງກັນ।

Verse 38

कृत्वा द्वन्द्वप्रतीघातान् वार्तोपायमचिन्तयन् / नष्टेषु मधुना सार्धं कल्पवृक्षेषु वै तदा

ເມື່ອໄດ້ຕ້ານທານຄູ່ຕົກກັນ (ທວັນດວະ) ແລະຄິດໄຕ່ຕອງເຖິງວິທີດຳລົງຊີວິດ ແລະການຄ້າ, ໃນເວລາທີ່ຕົ້ນກັນປະວຣຶກສະພ້ອມນ້ຳເຜິ້ງໄດ້ສູນຫາຍໄປ, ທ່ານຈຶ່ງຫັນໃຈໄປສູ່ແນວທາງປະຕິບັດທີ່ເໝາະສົມ।

Verse 39

ततः प्रादुर्बभौ तासां सिद्धिस्त्रेतायुगे पुनः / वार्तायाः साधिका ह्यन्या वृष्टिस्तासां निकामतः

ຕໍ່ມາ ໃນຍຸກເຕຣຕາ ສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດ) ຂອງພວກນາງກໍປາກົດຂຶ້ນອີກ. ຕົວຊ່ວຍອື່ນໃນການດຳລົງຊີວິດຄື ວາຣຕາ—ການຄ້າແລະກະສິກຳ—ແລະຝົນກໍຕົກຕາມຄວາມປາດຖະນາຂອງພວກນາງ।

Verse 40

तासां वृष्ट्यूदकानीह यानि निम्नैर्गतानि तु / अवहन् वृष्टिसंतत्या स्त्रोतः स्थानानि निम्नगाः

ໃນທີ່ນີ້ ນ້ຳຝົນຂອງດິນແດນເຫຼົ່ານັ້ນ ເມື່ອໄຫຼລົງໄປສູ່ບ່ອນຕ່ຳ ກໍຖືກພາໄປຕໍ່ໜ້າໂດຍຝົນທີ່ຕົກຕໍ່ເນື່ອງ; ດັ່ງນັ້ນ ບ່ອນຕ່ຳໆ ຈຶ່ງກາຍເປັນທາງນ້ຳ ແລະຮ່ອງທາງແມ່ນ້ຳ।

Verse 41

ये पुनस्तदपां स्तोका आपन्नाः पृथिवीतले / अपां भूणेश्च संयोगादोषध्यस्तास्तदाभवन्

ແຕ່ຫຍອດນ້ຳນັ້ນທີ່ຕົກລົງເທິງໜ້າດິນ—ໂດຍການປະສົມປະສານຂອງນ້ຳກັບມວນດິນອັນອຸດົມ—ໄດ້ກາຍເປັນພືດສະຫມຸນໄພຢາ ໃນເວລານັ້ນ.

Verse 42

अफालकृष्टाश्चानुप्ता ग्राम्यारण्याश्चतुर्दश / ऋतुपुष्पफलैश्चैव वृक्षगुल्माश्च जज्ञिरे

ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໄຖ ແລະບໍ່ຕ້ອງຫວ່ານ, ພືດ 14 ຈຳພວກ—ທັງພືດບ້ານ ແລະພືດປ່າ—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ແລະຕົ້ນໄມ້ກັບພຸ່ມໄມ້ກໍເກີດຂຶ້ນ ມີດອກແລະໝາກຕາມລະດູການ.

Verse 43

ततः प्रादुरभूत् तासां रागो लोभश्च सर्वशः / अवश्यं भाविनार्ऽथे न त्रेतायुगवशेन वै

ຕໍ່ມາ ຄວາມຕິດພັນແລະຄວາມໂລບ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຂົາທົ່ວໜ້າ; ເພາະສິ່ງທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ຍ່ອມບໍ່ອາດເປັນອື່ນ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ມັນເກີດຂຶ້ນດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຍຸກເຕຣຕາ.

Verse 44

ततस्ताः पर्यगृह्णन्त नदीक्षेत्राणि पर्वतान् / वृक्षगुल्मौषधीश्चैव प्रसह्य तु यथाबलम्

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ຍຶດເອົາ—ດ້ວຍກຳລັງ ຕາມແຮງຂອງແຕ່ລະຄົນ—ແມ່ນ້ຳ, ທົ່ງນາແລະເຂດກະສິ, ພູເຂົາ, ພ້ອມທັງຕົ້ນໄມ້, ພຸ່ມໄມ້ ແລະພືດສະຫມຸນໄພຢາ.

Verse 45

विपर्ययेण तासां ता ओषध्यो विविशुर्महीम् / पितामहनियोगेन दुदोह पृथिवीं पृथुः

ຕໍ່ມາ ບັນດາພືດຢາເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເຂົ້າກັບສູ່ດິນອີກຄັ້ງໃນລຳດັບກົງກັນຂ້າມ; ແລະຕາມພຣະບັນຊາຂອງປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ກະສັດ ປຣິຖຸ ໄດ້ດູດນົມຈາກແຜ່ນດິນ (ປຣິຖິວີ) ເພື່ອດຶງເອົາຜົນຜະລິດຂອງນາງ.

Verse 46

ततस्ता जगृहुः सर्वा अन्योन्यं क्रोधमूर्छिताः / वसुदारधनाद्यांस्तु बलात् कालबलेन तु

ແລ້ວທຸກຄົນ—ມືດມົນດ້ວຍໂທສະ—ໄດ້ຮຸກເຂົ້າຫາກັນ; ແລະດ້ວຍກຳລັງກໍ່ຍຶດເອົາດິນແດນ, ພັນລະຍາ, ຊັບສິນ ແລະອື່ນໆ ໂດຍຖືກຂັບເຄື່ອນດ້ວຍອຳນາດອັນເຫນືອກວ່າຂອງກາລະ (Kāla)។

Verse 47

मर्यादायाः प्रतिष्ठार्थं ज्ञात्वैतद् भगवानजः / ससर्ज क्षत्रियान् ब्रह्मा ब्राह्मणानां हिताय च

ເມື່ອຮູ້ເຫັນເລື່ອງນີ້ ພຣະອົງຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ ພຣະພຣະຫມາ (ອະຊະ) ໄດ້ສ້າງຊົນຊັ້ນກະສັດ-ນັກຮົບ (Kṣatriya) ເພື່ອສະຖາປະນາຂອບເຂດແຫ່ງທຳມະ ແລະເພື່ອປະໂຫຍດຄຸ້ມຄອງຂອງພຣາຫມະນະ (Brāhmaṇa) ດ້ວຍ.

Verse 48

वर्णाश्रमव्यवस्थां च त्रेतायां कृतवान् प्रभुः / यज्ञप्रवर्तनं चैव पशुहिंसाविवर्जितम्

ໃນຍຸກເຕຣຕາ (Tretā) ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຈັດຕັ້ງລະບົບວັນນະ-ອາສຣະມະ (varṇa-āśrama) ໃຫ້ເປັນລຳດັບ; ແລະຍັງເລີ່ມປະເພນີຍັດຍະ (yajña) ທີ່ປາສຈາກການຂ້າສັດອັນເປັນຄວາມຮຸນແຮງ.

Verse 49

द्वापरेष्वथ विद्यन्ते मतिभेदाः सदा नृणाम् / रागो लोभस्तथा युद्धं तत्त्वानामविनिश्चयः

ແຕ່ໃນຍຸກດວາປະຣະ (Dvāpara) ຄວາມເຫັນແຕກຕ່າງຂອງມະນຸດມີຢູ່ເສມອ; ຄວາມກຳໜັດ (rāga) ແລະຄວາມໂລບເກີດຂຶ້ນ ພ້ອມກັບການຂັດແຍ່ງແລະສົງຄາມ, ແລະບໍ່ອາດວິນິດໄດ້ແນ່ນອນໃນຕັດຕະວະ (tattva) ອັນແທ້.

Verse 50

एको वेदश्चतुष्पादस्त्रेतास्विह विधीयते / वेदव्यासैश्चतुर्धा तु व्यस्यते द्वापरादिषु

ໃນໂລກນີ້ ໃນຍຸກເຕຣຕາ ພຣະເວດ (Veda) ຖືກສະຖາປະນາເປັນອັນດຽວ ແຕ່ມີ “ສີ່ຕີນ” ຄືສີ່ພາກ; ແຕ່ໃນຍຸກດວາປະຣະ ແລະຍຸກຕໍ່ໆມາ ບັນດາຜູ້ຮຽບຮຽງເວດ (Vyāsa) ໄດ້ແບ່ງຈັດລຽງເປັນສີ່ພາກ.

Verse 51

ऋषिपुत्रैः पुनर्भेदाद् भिद्यन्ते दृष्टिविभ्रमैः / मन्त्रब्राह्मणविन्यासैः स्वरवर्णविपर्ययैः

ອີກຄັ້ງ ເນື່ອງຈາກການແບ່ງແຍກຕໍ່ໄປໂດຍບຸດຂອງລິສີ ປະເພນີທັງຫຼາຍຈຶ່ງແຕກກະຈາຍ; ເພາະຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດ, ເພາະການຈັດວາງສ່ວນມັນຕຣາ ແລະ ບຣາຫມະນະຖືກປ່ຽນ, ແລະເພາະການກັບຄືນຜິດພາດໃນສຽງສະຫຼັບແລະພະຍັນຊະນະສຽງ।

Verse 52

संहिता ऋग्यजुः साम्नां संहन्यन्ते श्रुतर्षिभिः / सामान्याद् वैकृताच्चैवदृष्टिभेदैः क्वचित् क्वचित्

ການຮວບຮວມເປັນສັງຫິຕາຂອງ ຣິກ, ຢະຊຸສ ແລະ ສາມັນ ຖືກຈັດຮຽງໂດຍລິສີນັກພະຄຳພີແຫ່ງສຣຸຕິ; ແລະໃນບາງຖິ່ນບາງທີ່ ມັນກໍແຕກຕ່າງອອກໄປຕາມຄວາມເຫັນຕ່າງກັນ—ທັງຈາກສິ່ງທົ່ວໄປ ແລະຈາກສິ່ງທີ່ຖືກດັດແປງໃຫ້ເປັນພິເສດ.

Verse 53

ब्राह्मणं कल्पसूत्राणि मन्त्रप्रवचनानि च / इतिहासपुराणानि धर्मशास्त्राणि सुव्रत

ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີງາມ, ບຣາຫມະນະ, ກັລປະສູຕຣະ, ຄຳອະທິບາຍມັນຕຣາ, ອິຕິຫາສະ ແລະ ປຸຣານະ, ທັງຫມົດນີ້ແມ່ນຊາສຕຣະອັນມີອຳນາດ ທີ່ໜຸນສົ່ງທຳມະ.

Verse 54

अवृष्टिर्मरणं चैव तथैव वायाध्युपद्रवाः / वाङ्मनः कायजैर्दुः सैर्निर्वेदो जायते नृणाम्

ຈາກຄວາມແຫ້ງແລ້ງ, ຈາກຄວາມຕາຍ, ແລະຈາກໄພພິບັດເນື່ອງຈາກລົມຮຸນແຮງ, ພ້ອມທັງຈາກຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກຄຳເວົ້າ, ຈິດໃຈ ແລະ ກາຍ—ນິຣເວດ (ຄວາມເບື່ອໜ່າຍຕໍ່ໂລກ) ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນມະນຸດ.

Verse 55

निर्वेदाज्जायते तेषां दुः खमोक्षविचारणा / विचारणाच्च वैराग्यं वैराग्याद् दोषदर्शनम्

ຈາກນິຣເວດ ຈຶ່ງເກີດການພິຈາລະນາເຖິງຄວາມທຸກ ແລະ ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ໃນພວກເຂົາ; ຈາກການພິຈາລະນານັ້ນ ເກີດໄວຣາກຍະ (ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ); ແລະຈາກໄວຣາກຍະ ເກີດການເຫັນຂໍ້ບົກພ່ອງ (ໂດສະ-ດັຣຊະນະ) ຢ່າງແຈ້ງໃນຊີວິດໂລກ.

Verse 56

दोषाणां दर्शनाच्चैव द्वापरे ज्ञानसंभवः / एषा रजस्तमोयुक्ता वृत्तिर्वै द्वापरे स्मृता

ເນື່ອງຈາກການເຫັນຂໍ້ບົກພ່ອງທັງຫຼາຍ ໃນຍຸກດວາປະຣະ ປັນຍາແຫ່ງການແຍກແຍະ (ວິເວກ) ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ. ວິຖີນີ້ທີ່ປົນກັບຣາຈັສ ແລະ ຕະມັສ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນລັກສະນະຂອງດວາປະຣະ.

Verse 57

आद्ये कृते तु धर्मो ऽस्ति स त्रेतायां प्रवर्तते / द्वापरे व्याकुलीभूत्वा प्रणश्यति कलौ युगे

ໃນຍຸກທຳອິດ ຄື ກຣິຕະ ທັມມະຕັ້ງຢູ່ແນ່ນອນແທ້. ໃນເຕຣຕາ ມັນຍັງດຳເນີນຕໍ່. ໃນດວາປະຣະ ມັນກະວົນກະວາຍ ບໍ່ໝັ້ນຄົງ, ແລະໃນຍຸກກະລິ ມັນເກືອບຈະສູນສິ້ນ.