Adhyaya 28

Verse 1

इती श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे सप्तविंशो ऽध्यायः व्यास उवाच तिष्ये मायामसूयां च वधं चैव तपस्विनाम् / साधयन्ति नरा नित्यं तमसा व्याकुलीकृताः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 27 ໃນພາກຕົ້ນ ຂອງ «ສຣີກູຣະມະປຸຣານະ» ໃນ «ສັດສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ». ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ໃນຍຸກຕິສຍະ (ກະລິ) ມະນຸດທີ່ຖືກຕະມັສປົກຄຸມ ແລະກະວົນກະວາຍ ຈະພາກັນກະທຳມາຍາ, ອິດສາ, ແລະແມ່ນການທຳຮ້າຍຫຼືຂ້າຜູ້ຖືຕະປະ (ຕະປັສວິນ) ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 2

कलौ प्रमारको रोगः सततं क्षुद् भयं तथा / अनावृष्टिभयं घोरं देशानां च विपर्ययः

ໃນຍຸກກະລິ ໂລກລະບາດຮ້າຍແຮງຈະແຜ່ຫຼາຍ; ຄວາມຢ້ານກົວຄວາມອຶດຫິວຈະມີຢູ່ເສມອ; ຄວາມຢ້ານກົວໄພແຫ້ງແລ້ງອັນນ່າສະພຶງກໍຈະເກີດ; ແລະດິນແດນທັງຫຼາຍຈະຕົກຢູ່ໃນຄວາມວຸ້ນວາຍ ແລະການຜັນຜວນຜິດທາງ.

Verse 3

अधार्मिका अनाचारा महाकोपाल्पचेतसः / अनृतं वदन्ति ते लुब्धास्तिष्ये जाताः सुदुः प्रजाः

ໃນຍຸກຕິສຍະ (ກະລິ) ປະຊາຊົນເກີດມາຢ່າງທຸກທ້ອນຫນັກ—ບໍ່ຖືທັມມະ, ບໍ່ມີຄວາມປະພຶດຖືກຕ້ອງ, ໂກດຮ້າຍງ່າຍ, ປັນຍານ້ອຍ. ເພາະຄວາມໂລບ ພວກເຂົາຈຶ່ງເວົ້າຄຳບໍ່ຈິງ.

Verse 4

दुरिष्टैर्दुरधीतैश्च दुराचारैर्दुरागमैः / विप्राणां कर्मदोषैश्च प्रजानां जायते भयम्

ເນື່ອງຈາກພິທີບູຊາຜິດ, ການຮຽນຮູ້ຜິດທາງ, ຄວາມປະພຶດເສື່ອມ ແລະຄຳສອນບິດເບືອນ—ພ້ອມທັງຄວາມຜິດໃນກຳແລະສິນທຳຂອງພຣາຫມັນ—ຄວາມຢ້ານກົວເກີດຂຶ້ນໃນປະຊາຊົນ।

Verse 5

नाधीयते कलौ वेदान् न यजन्ति द्विजातयः / यजन्त्यन्यायतो वेदान् पठन्ते चाल्पबुद्धयः

ໃນຍຸກກະລິ ບໍ່ມີການຮຽນວິດາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງກໍບໍ່ປະກອບຍັດຍະບູຊາອັນສັກສິດ. ແທນນັ້ນ ຜູ້ປັນຍານ້ອຍຈະອ່ານວິດາ ແລະເຮັດພິທີຢ່າງບໍ່ຍຸດຕິທຳ ຂັດກັບກົດແລະປະເພນີ।

Verse 6

शूद्राणां मन्त्रयौनैश्च संबन्धो ब्राह्मणैः सह / भविष्यति कलौ तस्मिञ् शयनासनभोजनैः

ໃນຍຸກກະລິນັ້ນ ຊູດຣະຈະຄົບຄ້າກັບພຣາຫມັນ—ທັງຜ່ານພິທີມັນຕຣະ ແລະຜ່ານສຳພັນທາງເພດ—ແລະຈະແບ່ງປັນຕຽງ, ບ່ອນນັ່ງ, ແລະອາຫານຮ່ວມກັນ।

Verse 7

राजानः सूद्रभूयिष्ठा ब्राह्मणान् बाधयन्ति च / भ्रूणहत्या वीरहत्या प्रजायेते नरेश्वर

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ບັນດາກະສັດຈະຖືກຄອບງຳໂດຍຄວາມປະພຶດແບບຊູດຣະ ແລະຈະກົດຂີ່ພຣາຫມັນ. ຈາກຄວາມວຸ່ນວາຍນັ້ນ ຈະເກີດບາບຂ້າຕົວອ່ອນ ແລະບາບຂ້າວີຣະບຸລຸດ (ນັກຮົບຜູ້ຊອບທຳ).

Verse 8

स्नानं होमं जपं दानं देवतानां तथार्ऽचनम् / अन्यानि चैव कर्माणि न कुर्वन्ति द्विजातयः

ການອາບນ້ຳ, ການເຮັດໂຮມະ (ບູຊາໄຟ), ການສະດຸດມັນຕຣະ, ການໃຫ້ທານ, ແລະການບູຊາເທວະດາ—ພ້ອມທັງກຳອື່ນໆຕາມທຳນຽມ—ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງບໍ່ປະກອບໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 9

विनिन्दन्ति महादेवं ब्राह्मणान् पुरुषोत्तमम् / आम्नायधर्मशास्त्राणि पुराणानि कलौ युगे

ໃນຍຸກກາລິ ຜູ້ຄົນຈະດ່າທໍ່ພຣະມະຫາເທວ (ພຣະສິວະ) ແລະພຣະພຣາຫມັນ ພ້ອມທັງ ພຸຣຸໂສຕະມະ (ອົງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ); ຍັງຈະຫມິ່ນປະມາດປະເພນີສືບທອດ, ທັມມະສາດ ແລະ ພຸຣານະ ອີກດ້ວຍ.

Verse 10

कुर्वन्त्यवेददृष्टानि कर्माणि विविधानि तु / स्वधर्मे ऽभिरुचिर्नैव ब्राह्मणानां प्रिजायते

ເຂົາເຈົ້າຈະເຮັດກຳຫຼາຍຢ່າງທີ່ບໍ່ຖືກຮັບຮອງໂດຍພຣະເວດ; ແລະດັ່ງນັ້ນ ໃນຫມູ່ພຣາຫມັນ ຈະບໍ່ເກີດຄວາມເລື່ອມໃສແທ້ຕໍ່ສະວະທັມ (ໜ້າທີ່ທາງທັມຂອງຕົນ) ເລີຍ.

Verse 11

कुशीलचर्याः पाषण्डैर्वृथारूपैः समावृताः / बहुयाचनको लोको भविष्यति परस्परम्

ຜູ້ຄົນຈະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຄວາມປະພຶດຕ່ຳຊ້າ ແລະດ້ວຍຮູບລັກອັນກົງໂປງຂອງພວກນອກທັມ; ສັງຄົມຈະກາຍເປັນການຂໍກັນໄປມາ ຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 12

अट्टशूला जनपदाः शिवशूलाश्चतुष्पथाः / प्रमदाः केशशूलिन्यो भविष्यन्ति कलौ युगे

ໃນຍຸກກາລິ ແຂວງເມືອງທັງຫຼາຍຈະຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດດັ່ງຖືກກັດ; ສີ່ແຍກຈະຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍ «ຕຣິສູນຂອງພຣະສິວະ»; ແລະຍິງທັງຫຼາຍຈະຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດເພາະເສັ້ນຜົມ—ສະພາບເຊັ່ນນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນໃນກາລິຍຸກ.

Verse 13

शुक्लदन्ताजिनाख्याश्च मुण्डाः काषायवाससः / शूद्रा धर्मं चरिष्यन्ति युगान्ते समुपस्थिते

ເມື່ອປາຍຍຸກໃກ້ເຂົ້າມາ ພວກຊູດຣະຈະຮັບເອົາການປະພຶດ «ທັມ»; ປາກຟັນຂາວເດັ່ນ ເອີ້ນຕົນວ່າ «ຜູ້ນຸ່ງໜັງ», ໂກນຫົວເປັນມຸນດາ ແລະນຸ່ງຜ້າກາສາຍ (ສີຫມາກສຸກ).

Verse 14

शस्यचौरा भविष्यन्ति तथा चैलाभिमर्षिणः / चौराश्चौरस्य हर्तारो हर्तुर्हर्ता तथापरः

ຈະມີຂໂຈນລັກພືດຜົນທີ່ຍັງຢືນຢູ່ ແລະຜູ້ທີ່ຊິງເອົາເສື້ອຜ້າ. ຂໂຈນຈະປົ້ນຂໂຈນອື່ນ ແລະຜູ້ປົ້ນຄົນໜຶ່ງຈະຖືກປົ້ນໂດຍອີກຄົນ—ການປົ້ນກິນການປົ້ນ.

Verse 15

दुः खप्रचुरताल्पायुर्देहोत्सादः सरोगता / अधर्माभिनिवेशित्वात् तमोवृत्तं कलौ स्मृतम्

ໃນຍຸກກະລິ ເນື່ອງຈາກສັດທັງຫຼາຍຍຶດຕິດອະທັມຢ່າງແຮງ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນສະພາບຕະໂມສິກ—ເຕັມໄປດ້ວຍທຸກຂ໌, ອາຍຸສັ້ນ, ກາຍຊຸດໂຊມ, ແລະໂລກໄພທົ່ວໄປ.

Verse 16

काषायिणो ऽथ निर्ग्रन्थास्तथा कापालिकाश्च ये / वेदविक्रयिणश्चान्ये तीर्थविक्रयिणः परे

ແລ້ວຈະມີຜູ້ທີ່ແຕ່ພຽງນຸ່ງຜ້າກາສາຍ, ຜູ້ທີ່ເອີ້ນຕົນວ່າ “ນິຣຄຣັນຖະ” (ພົ້ນພັນທະ), ແລະພວກກາປາລິກະຜູ້ຖືກະໂຫຼກ. ບາງຄົນຍັງຄ້າຂາຍວິເທດ, ແລະບາງຄົນຂາຍທີຣຖະ—ເຮັດໃຫ້ພະທຳອັນສັກສິດກາຍເປັນການຄ້າ.

Verse 17

आसनस्थान् द्विजान् दृष्ट्वा न चलन्त्यल्पबुद्धयः / ताडयन्ति द्विजेन्द्रांश्च शूद्रा राजोपजीविनः

ເມື່ອເຫັນພວກດວິຊະນັ່ງຢູ່ໃນບ່ອນມີກຽດ ຄົນປັນຍານ້ອຍບໍ່ລຸກຂຶ້ນເຄົາລົບ. ແລະພວກຊູດຣະຜູ້ດຳລົງຊີວິດໂດຍຮັບໃຊ້ກະສັດ ຍັງກ້າຕີພວກດວິຊະຜູ້ປະເສີດອີກດ້ວຍ.

Verse 18

उच्चासनस्थाः शूद्रास्तु द्विजमध्ये परन्तप / ज्ञात्वा न हिंसते राजा कलौ कालबलेन तु

ໃນຍຸກກະລິ ໂອ້ຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ, ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະກໍຈະນັ່ງເທິງອາສນະສູງທ່າມກາງພວກດວິຊະ. ແຕ່ກະສັດຮູ້ວ່າສິ່ງນີ້ເກີດຈາກພະລັງອັນກົດຂີ່ຂອງກາລະ (ເວລາ) ຈຶ່ງບໍ່ໃຊ້ຄວາມຮຸນແຮງ.

Verse 19

पुष्पैश्च हसितैश्चैव तथान्यैर्मङ्गलैर्द्विजाः / शूद्रानभ्यर्चयन्त्यल्पश्रुतभग्यबलान्विताः

ດວິຊະບາງຄົນ ຜູ້ມີຄວາມຮູ້ນ້ອຍ ບຸນວາສນານ້ອຍ ແລະປັນຍາອ່ອນ ຍັງກ້າບູຊານົບນ້ອມຕໍ່ຊູດຣະ ດ້ວຍດອກໄມ້ ດ້ວຍສຽງຫົວເຮາະ ແລະອາການມົງຄຸນອື່ນໆທີ່ເຂົາເອີ້ນວ່າດີງາມ।

Verse 20

न प्रेक्षन्ते ऽर्चितांश्चापि शूद्रा द्विजवरान् नृप / सेवावसरमालोक्य द्वारि तिष्ठन्ति च द्विजाः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ແມ່ນແຕ່ເມື່ອດວິຊະຜູ້ປະເສີດຖືກນົບນ້ອມຢ່າງສົມຄວນແລ້ວ ຊູດຣະກໍບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ພວກເຂົາ; ແລະດວິຊະກໍຢືນຄອຍຢູ່ຫນ້າປະຕູ ເພື່ອຫາໂອກາດຮັບໃຊ້।

Verse 21

वाहनस्थान् समावृत्य शूद्राञ् शूद्रोपजीविनः / सेवन्ते ब्राह्मणास्तत्र स्तुवन्ति स्तुतिभिः कलौ

ໃນຍຸກກະລິ, ພຣາຫມັນຜູ້ດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສຊູດຣະ ຈະພາກັນຫຸ້ມລ້ອມບ່ອນຈອດພາຫະນະ; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນພວກເຂົາຈະຮັບໃຊ້ຊູດຣະ ພ້ອມກັບການສັນລະເສີນດ້ວຍຄຳຍໍສັນລະເສີນອັນປະຈົບປະແຈງ।

Verse 22

अध्यापयन्ति वै वेदाञ् शूद्राञ् शूद्रोपजीविनः / पठन्ति वैदिकान् मन्त्रान् नास्तिक्यं घोरमाश्रिताः

ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດໂດຍຮັບໃຊ້ຊູດຣະ ຈະສອນພຣະເວດໃຫ້ແກ່ຊູດຣະດ້ວຍ; ແລະພວກເຂົາຈະສະດຸດສະດອງມັນຕຣາແຫ່ງເວດ ໃນຂະນະທີ່ໄດ້ພຶ່ງພານາສຕິກຍະອັນນ່າສະພຶງກົວ।

Verse 23

तपोयज्ञफलानां च विक्रेतारो द्विजोत्तमाः / यतयश्च भविष्यन्ति शतशो ऽथ सहस्त्रशः

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຈະມີພຣາຫມັນບາງພວກຂາຍຜົນແຫ່ງຕະປະ ແລະຍັດຍະ; ແລະຍະຕິ (ນັກບວດ) ກໍຈະເກີດຂຶ້ນຫຼາຍ—ເປັນຮ້ອຍໆ ແມ່ນກະທັ້ງເປັນພັນໆ।

Verse 24

नाशयन्ति ह्यधीतानि नाधिगच्छन्ति चानघ / गायन्ति लौकिकैर्गानैर्दैवतानि नराधिप

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ເຂົາເຈົ້າທຳລາຍແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຮຽນຮູ້ ແລະບໍ່ເຂົ້າເຖິງປັນຍາແທ້; ໂອ ພະຣາຊາ—ເຂົາເຈົ້າພຽງຮ້ອງເພງໂລກີຖວາຍເທວະດາເທົ່ານັ້ນ។

Verse 25

वामपाशुपताचारास्तथा वै पाञ्चरात्रिकाः / भविष्यन्ति कलौ तस्मिन् ब्राह्मणाः क्षत्रियास्तथा

ໃນກາລີຍຸກນັ້ນ ຈະມີພຣາຫມັນ ແລະ ກະສັດຕະຣິຍະ ຜູ້ປະພຶດຕາມວິໄນປາສຸປະຕະແນວຊ້າຍ; ແລະຍັງມີຜູ້ອຸທິດໃຈໃນປະເພນີປານຈະຣາຕຣະດ້ວຍ।

Verse 26

ज्ञानकर्मण्युपरते लोके निष्क्रियतां गते / कीटमूषकसर्पाश्च धर्षयिष्यन्ति मानवान्

ເມື່ອໂລກຫັນຫນີຈາກປັນຍາແທ້ ແລະການກະທຳທີ່ຊອບທຳ ແລ້ວຕົກສູ່ຄວາມເຉື່ອຍຊາບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ, ແມ່ນແຕ່ແມງ—ໜອນ, ໜູ, ແລະງູ—ກໍຈະລົບກວນ ແລະຂົ່ມເຫັງມະນຸດ।

Verse 27

कुर्वान्ति चावताराणि ब्राह्मणानां कुलेषु वै / दधीचशापनिर्दग्धाः पुरा दक्षाध्वरे द्विजाः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຂົາເຈົ້າຈະອະວະຕານມາເກີດໃນຕະກູນພຣາຫມັນ; ໃນອະດີດ ໃນພິທີຍັດຍະຂອງທັກສະ ດວິຊະເຫຼົ່ານັ້ນຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍຄຳສາບຂອງດະທີຈະ।

Verse 28

निन्दन्ति च महादेवं तमसाविष्टचेतसः / वृथा धर्मं चरिष्यन्ति कलौ तस्मिन् युगान्तिके

ໃນກາລີຍຸກນັ້ນ ໃກ້ຈົນສິ້ນຍຸກ ຜູ້ທີ່ຈິດຖືກຄວາມມືດຄອບງຳ ຈະດ່າທໍ່ມະຫາເທວະ; ແລະຈະປະພຶດທຳແບບເປົ່າໆ—ມີແຕ່ພິທີພາຍນອກ ຂາດຄວາມຈິງພາຍໃນ।

Verse 29

ये चान्ये शापनिर्दग्धा गौतमस्य महात्मनः / सर्वे ते च भविष्यन्ति ब्राह्मणाद्याः स्वजातिषु

ແລະຜູ້ອື່ນໆ ທີ່ຖືກຄໍາສາບຂອງມະຫາມຸນີ ໂຄຕະມະ ເຜົາໄໝ້—ທຸກຄົນນັ້ນກໍຈະໄດ້ເກີດໃໝ່ ໃນຊາດຂອງຕົນໆ ໂດຍເລີ່ມຈາກພຣາຫມັນເປັນຕົ້ນ।

Verse 30

विनिन्दन्ति हृषीकेशं ब्राह्मणान् ब्रह्मवादिनः / वेदबाह्यव्रताचारा दुराचारा वृथाश्रमाः

ເຂົາເຈົ້າດ່າທໍາລາຍ ພຣະຫຣິສີເກດ (ອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣີ) ແລະພຣາຫມັນຜູ້ກ່າວພຣະພຣະຫມັນ; ຖືວັດຕະປະຕິບັດນອກເວດ ມີຄວາມປະພຶດຊົ່ວ—ເປັນນັກບວດແຕ່ຊື່ ອາສຣະມະກໍເປັນໄຮ້ຜົນ।

Verse 31

मोहयन्ति जनान् सर्वान् दर्शयित्वा फलानि च / तमसाविष्टमनसो वैडालवृत्तिकाधमाः

ເຂົາເຈົ້າຫລອກລວງຜູ້ຄົນທັງປວງ ໂດຍອວດອ້າງ “ຜົນ” ເປັນຫຼັກຖານ; ຄົນຊົ່ວຕໍ່າສຸດ ຜູ້ມີໃຈຖືກຄວາມມືດຄອບງໍາ—ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍວິທີແບບແມວ ຄືການຫລອກລວງແລະລັກລອບ।

Verse 32

कलौ रुद्रो महादेवो लोकानामीश्वरः परः / न देवता भवेन्नृणां देवतानां च दैवतम्

ໃນຍຸກກະລິ ຣຸດຣະ—ມະຫາເທວ—ເປັນອົງອິດສະວະຣະອັນສູງສຸດ ເປັນຜູ້ປົກຄອງໂລກທັງປວງ. ສໍາລັບມະນຸດ ບໍ່ມີເທວະອື່ນ; ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະອົງແມ່ນເທວະພາບອັນສູງສຸດ ທີ່ຄວນບູຊາ।

Verse 33

करिष्यत्यवताराणि शङ्करो नीललोहितः / श्रौतस्मार्तप्रतिष्ठार्थं भक्तानां हितकाम्यया

ສັງກະຣະ ນີລະໂລຫິຕະ (ອົງສີຟ້າ-ແດງ) ຈະອະວະຕານລົງມາ ເພື່ອສ້າງຕັ້ງຄວາມມັ່ນຄົງແຫ່ງປະເພນີ ສຣ໌ອຸຕະ ແລະ ສະມາຣຕະ; ໂດຍປາດຖະໜາຄວາມຜາສຸກ ແລະປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ।

Verse 34

उपदेक्ष्यति तज्ज्ञानं शिष्याणां ब्रह्मसंज्ञितम् / सर्ववेदान्तसारं हि धर्मान् वेदनिदर्शितान्

ພຣະອົງຈະສອນຄວາມຮູ້ນັ້ນແກ່ສິດ—ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ພຣະພຣະຫມະ-ຍານ»—ເປັນແກ່ນສານຂອງເວດານຕະທັງປວງ ແລະທຳມະທີ່ເວດາໄດ້ຊີ້ແຈງແລະສະຖາປະນາໄວ້.

Verse 35

ये तं विप्रा निषेवन्ते येन केनोपचारतः / विजित्यकलिजान् दोषान् यान्ति ते परमं पदम्

ພວກພຣາຫມັນໃດທີ່ເຂົ້າໄປຮັບໃຊ້ແລະນົບນ້ອມບູຊາພຣະອົງ—ດ້ວຍການປະຕິບັດຮັບໃຊ້ ຫຼືວິທີບູຊາໃດໆຕາມທີ່ທຳໄດ້—ຈະຊະນະໂທດທີ່ເກີດຈາກຍຸກກະລິ ແລະໄປຮອດສະຖານະສູງສຸດ.

Verse 36

अनायासेन सुमहत् पुण्यमाप्नोति मानवः / अनेकदोषदुष्टस्य कलेरेष महान् गुणः

ມະນຸດດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມນ້ອຍໆ ກໍສາມາດໄດ້ບຸນອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແມ່ນແທ້ວ່າຍຸກກະລິຖືກເສື່ອມໂຊມດ້ວຍໂທດຫຼາຍ, ແຕ່ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄຸນອັນໃຫຍ່ຂອງມັນ.

Verse 37

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन प्राप्य माहेश्वरं युगम् / विशेषाद् ब्राह्मणो रुद्रमीशानं शरणं व्रजेत्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ເມື່ອໄດ້ບັນລຸຍຸກມາເຫສະວະຣະແລ້ວ ຄວນເຂົ້າໄປພຶ່ງພາພຣະຣຸດຣະ ພຣະອີສານະ ເປັນທີ່ພຶ່ງ; ແລະພຣາຫມັນໂດຍພິເສດ ຄວນໄປຫາພຣະອົງເພື່ອຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງ.

Verse 38

ये नमन्ति विरूपाक्षमीशानं कृत्तिवाससम् / प्रसन्नचेतसो रुद्रं ते यान्ति परमं पदम्

ຜູ້ໃດທີ່ດ້ວຍໃຈສະຫງົບແລະປິຕິ ນົບນ້ອມພຣະຣຸດຣະ—ວິຣູປາກຊະ, ພຣະອີສານະ, ຜູ້ນຸ່ງໜັງ—ພວກເຂົາຈະໄປຮອດສະຖານະສູງສຸດ (ພຣະທີ່ສະຖິດສູງສຸດ).

Verse 39

यथा रुद्रनमस्कारः सर्वकर्मफलो ध्रुवम् / अन्यदेवनमस्कारान्न तत्फलमवाप्नुयात्

ດັ່ງການນົບນ້ອມບູຊາພຣະຣຸດຣະ (Rudra) ຍ່ອມໃຫ້ຜົນແຫ່ງກຳດີທັງປວງແນ່ນອນ; ການຄາລະວະຕໍ່ເທວະອື່ນໆ ບໍ່ອາດໄດ້ຜົນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 40

एवंविधे कलियुगे दोषाणामेकशोधनम् / महादेवनमस्कारो ध्यानं दानमिति श्रुतिः

ໃນກະລິຍຸກແບບນີ້ ມີສິ່ງຊຳລະມົນທິນແຕ່ຢ່າງດຽວ: ການນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະມະຫາເທວະ (Mahādeva) ຄຽງຄູ່ກັບການພິຈາລະນາສະມາທິ ແລະການໃຫ້ທານ—ດັ່ງທີ່ສຣຸຕິກ່າວໄວ້.

Verse 41

तस्मादनीश्वरानन्यान् त्यक्त्वा देवं महेश्वरम् / समाश्रयेद् विरूपाक्षं यदीच्छेत् परमं पदम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງຜູ້ອື່ນທັງປວງທີ່ບໍ່ແມ່ນອົງອະທິປະໄຕແທ້ ແລ້ວເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະມະເຫສະວະຣະ (Mahēśvara) ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ—ວິຣູປາກຊະ (Virūpākṣa) ເພື່ອປາຖະໜາບົດສູງສຸດ.

Verse 42

नार्चयन्तीह ये रुद्रं शिवं त्रिदशवन्दितम् / तेषां दानं तपो यज्ञो वृथा जीवितमेव च

ຜູ້ໃດບໍ່ບູຊາພຣະຣຸດຣະ—ພຣະຊິວະ (Śiva) ຜູ້ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍນົບນ້ອມ—ທານ, ຕະປະ, ແລະຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ) ຂອງເຂົາຍ່ອມເປັນໄຮ້ຄ່າ; ແມ່ນແຕ່ຊີວິດກໍໄຮ້ຜົນ.

Verse 43

नमो रुद्राय महते देवदेवाय शूलिने / त्र्यम्बकाय त्रिनेत्राय योगिनां गुरवे नमः

ນະໂມ ແດ່ພຣະຣຸດຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ເທວະເທວະ, ຜູ້ຖືຕຣິສູນ; ນະໂມ ແດ່ພຣະຕຣະຍັມບະກະ (Tryambaka) ຜູ້ມີສາມດວງຕາ; ນະໂມ ແດ່ຄູອາຈານຂອງບັນດາໂຍຄີ.

Verse 44

नमो ऽस्तु वामदेवाय महादेवाय वेधसे / शंभवे स्थाणवे नित्यं शिवाय परमेष्ठिने / नमः शोमाय रुद्राय महाग्रासाय हेतवे

ນະໂມແດ່ ວາມະເທວະ, ມະຫາເທວະ, ວີທະສະ ຜູ້ຈັດລຽງໂລກ. ນະໂມເປັນນິດແດ່ ຊັມບູ, ສະຖານຸ ຜູ້ບໍ່ເຄື່ອນ, ຊິວະ ພຣະອົງສູງສຸດ (ປະຣະເມດຖິນ). ນະໂມແດ່ ໂສມະ, ຣຸດຣະ, ມະຫາກຣາສະ ຜູ້ກືນໃຫຍ່, ແລະ ເຫຕຸ ມູນເຫດແຫ່ງທຸກສິ່ງ.

Verse 45

प्रपद्ये ऽहं विरूपाक्षं शरण्यं ब्रह्मचारिणम् / महादेवं महायोगमीशानं चाम्बिकापतिम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາ ແລະ ເຂົ້າສູ່ທີ່ພັກພິເສດແດ່ ວິຣູປາກຊະ (Virūpākṣa) ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະ ພຣະພິທັກຜູ້ເມດຕາ, ພຣະພຣະຫມະຈາຣີ. ແດ່ ມະຫາເທວະ, ມະຫາໂຍຄີ, ອີຊານະ, ພຣະອົງເຈົ້າ, ແລະ ພຣະສະຫມີຂອງ ອັມບິກາ.

Verse 46

योगिनां योगदातारं योगमायासमावृतम् / योगिनां कुरुमाचार्यं योगिगम्यं पिनाकिनम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນ້ອມກາບແດ່ ພິນາກິນ (ຊິວະ) ຜູ້ປະທານໂຍຄະແກ່ບັນດາໂຍຄີ—ຜູ້ຖືກປົກຄຸມໂດຍ ໂຍຄະມາຍາ ຂອງພຣະອົງເອງ—ອາຈານແຫ່ງການປະພຶດປະຕິບັດຂອງໂຍຄີ, ແລະ ຜູ້ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍໂຍຄະເທົ່ານັ້ນ.

Verse 47

संसारतारणं रुद्रं ब्रह्माणं ब्रह्मणो ऽधिपम् / शाश्वतं सर्वगं ब्रह्मण्यं ब्राह्मणप्रियम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນັບຖື ຣຸດຣະ ຜູ້ພາຂ້າມພົ້ນສັງສາຣະ—ຜູ້ເປັນພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເປັນຈອມເຈົ້າເໜືອ ພຣະພຣະຫມັນ. ຜູ້ນິລັນດອນ ສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ, ຜູ້ຮັກສາທຳ ແລະ ພຣະເວດ, ແລະ ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣາຫມະນະ.

Verse 48

कपर्दिनं कालमूर्तिममूर्ति परमेश्वरम् / एकमूर्ति महामूर्ति वेदवेद्यं दिवस्पतिम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການ ກະປັຣດິນ ຜູ້ມີມວຍຜົມມັດ—ຜູ້ເປັນກາລະອັນມີຮູບ ແຕ່ກໍເກີນກວ່າຮູບທັງປວງ—ພຣະປະເມດສະວະຣະ ຈອມເຈົ້າສູງສຸດ. ພຣະອົງເປັນຮູບດຽວ ແຕ່ເປັນມະຫາຮູບ, ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍພຣະເວດ, ແລະ ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ.

Verse 49

नीलकण्ठं विश्वमूर्ति व्यापिनं विश्वरेतसम् / कालाग्निं कालदहनं कामदं कामनाशनम्

ນະໂມແດ່ພຣະນີລະກັນຖະ ຜູ້ມີຄໍສີຟ້າ; ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນ ແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປ ແລະເປັນເມັດພັນແຫ່ງຈັກກະວານ. ນະໂມແດ່ໄຟແຫ່ງການເວລາ ຜູ້ເຜົາການເວລາເອງ; ຜູ້ປະທານພອນຕາມປາຖະໜາ ແລະຜູ້ທຳລາຍກາມະປາຖະໜາ.

Verse 50

नमस्ये गिरिशं देवं चन्द्रावयवभूषणम् / विलोहितं लेलिहानमाहित्यं परमेष्ठिनम् / उग्रं पशुपतिं भीमं भास्करं तमसः परम्

ຂ້າພະເຈົ້ານະໂມກົດກົງແດ່ພຣະຄິຣີຊະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູ, ຜູ້ປະດັບດ້ວຍດວງຈັນເປັນອາພອນ. ຜູ້ມີສີແດງສົດ ລຸກໂຊນດັ່ງໄຟ ດຸດດື່ມທຸກໂລກດັ່ງລີ້ນໄຟ; ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປ ແລະເປັນຜູ້ຈັດລຳດັບສູງສຸດ. ນະໂມແດ່ພຣະປະຊຸປະຕິ ຜູ້ດຸຮ້າຍນ່າຢ້ານ, ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ, ຜູ້ຢູ່ເຫນືອຄວາມມືດ (ອະວິຊາ).

Verse 51

इत्येतल्लक्षणं प्रोक्तं युगानां वै समासतः / अतीतानागतानां वै यावन्मन्वन्तरक्षयः

ດັ່ງນີ້ ລັກສະນະກຳນົດຂອງຍຸກທັງຫຼາຍ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໂດຍຫຍໍ້—ທັງຍຸກທີ່ຜ່ານໄປ ແລະຍຸກທີ່ຈະມາ—ຈົນຮອດການສິ້ນສຸດແຫ່ງມັນວັນຕະຣະ (ສະໄໝຂອງມະນຸ).

Verse 52

मन्वन्तरेण चैकेन सर्वाण्येवान्तराणि वै / व्याख्यातानि न संदेहः कल्पः कल्पेन चैव हि

ໂດຍການອະທິບາຍແມ່ນວັນຕະຣະພຽງໜຶ່ງ ວົງຈອນກາງທັງຫມົດກໍຖືກອະທິບາຍແລ້ວ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອອະທິບາຍກັລປະພຽງໜຶ່ງ ກັລປະອື່ນໆກໍເຂົ້າໃຈໄດ້ ເພາະດຳເນີນຕາມແບບດຽວກັນ.

Verse 53

मन्वन्तरेषु सर्वेषु अतीतानागतेषु वै / तुल्याभिमानिनः सर्वे नामरूपैर्भवन्त्युत

ໃນມັນວັນຕະຣະທັງຫມົດ—ທັງທີ່ຜ່ານໄປ ແລະທີ່ຈະມາ—ສັດທັງຫຼາຍລ້ວນມີຄວາມຍຶດຕົນຄ້າຍກັນ; ແລະພວກເຂົາເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ ຜ່ານນາມແລະຮູບອັນຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 54

एवमुक्तो भगवता किरीटी श्वेतवाहनः / बभार परमां भक्तिमीशाने ऽव्यभिचारिणीम्

ເມື່ອຖືກພຣະຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າຕັກເຕືອນດັ່ງນັ້ນ, ວີຣະບຸລຸດຜູ້ສວມມົງກຸດ—ຂີ່ພາຫະນະສີຂາວ—ໄດ້ຮັບເອົາພຣະພັກຕິອັນສູງສຸດ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ຕໍ່ ອີສານະ (ພຣະອົງ)។

Verse 55

नमश्चकार तमृषिं कृष्णद्वैपायनं प्रभुम् / सर्वज्ञं सर्वकर्तारं स्क्षाद् विष्णुं व्यवस्थितम्

ເຂົາໄດ້ນົບນ້ອມກະທຳນະມັດສະການແດ່ລະສີນັ້ນ—ກຣິສນະ ດວຍປາຍະນະ (ວຽສະ) ຜູ້ເປັນອົງພຣະອາຈານ—ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະຜູ້ກະທຳທຸກຢ່າງ, ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ເປັນພຣະວິສນຸໂດຍປະຈັກຕາ.

Verse 56

तमुवाच पुनर्व्यासः पाथं परपुरञ्जयम् / कराभ्यां सुशुभाभ्यां च संस्पृश्य प्रणतं मुनिः

ແລ້ວພຣະລະສີ ວຽສະ ໄດ້ກ່າວກັບ ປາຖະ ປະຣະປຸຣັນຊະຍະ ຜູ້ກຳລັງນົບນ້ອມ; ແລະມຸນີໄດ້ແຕະຕ້ອງເຂົາດ້ວຍມືງາມທັງສອງ ພ້ອມກ່າວດ້ວຍຄວາມເມດຕາ.

Verse 57

धन्यो ऽस्यनुगृहीतो ऽसि त्वादृशो ऽन्यो न विद्यते / त्रैलोक्ये शङ्करे नूनं भक्तः परपुरञ्जय

ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ; ເຈົ້າໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາແທ້. ບໍ່ມີຜູ້ໃດເຫມືອນເຈົ້າ. ໃນສາມໂລກ ເຈົ້າແມ່ນພຣະພັກຕິຂອງ ສັງກະຣະ ແນ່ນອນ—ໂອ ຜູ້ພິຊິດປ້ອມສັດຕູ.

Verse 58

दृष्टवानसि तं देवं विश्वाक्षं विश्वतोमुखम् / प्रत्यक्षमेव सर्वेशं रुद्रं सर्वजगद्गुरुम्

ເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະເທວະອົງນັ້ນ—ຜູ້ມີດວງຕາເປັນຈັກກະວານ ແລະມີໃບໜ້າຫັນໄປທຸກທິດ—ເຫັນດ້ວຍຕາຈິງ ພຣະຣຸດຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກທັງປວງ.

Verse 59

ज्ञानं तदैश्वरं दिव्यं यथावद् विदितं त्वया / स्वयमेव हृषीकेशः प्रीत्योवाच सनातनः

ປັນຍາອັນທິບພະ ແລະອຳນາດແຫ່ງອີສະວະຣະນັ້ນ ເຈົ້າໄດ້ຮູ້ແຈ້ງຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແລ້ວຮຶສີເກຊະ ພຣະເຈົ້ານິລັນດອນ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະເມດຕາ.

Verse 60

गच्छ गच्छ स्वकं स्थानं न शोकं कर्तुमर्हसि / व्रजस्व परया भक्त्या शरण्यं शरणं शिवम्

ໄປເຖີດ ໄປເຖີດ ກັບສູ່ຖິ່ນຂອງເຈົ້າ; ຢ່າເຮັດໃຈໂສກ. ຈົ່ງໄປດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ເຂົ້າຫາພຣະສິວະ—ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງແທ້ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ຂໍພຶ່ງທັງປວງ.

Verse 61

एवमुक्त्वा स भगवाननुगृह्यार्जुनं प्रभुः / जगाम शङ्करपुरीं समाराधयितुं भवम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະພະຄະວານຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ໄດ້ໂປດປານອາຣຊຸນ. ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ໄປຍັງນະຄອນຂອງຊັງກະຣະ ເພື່ອນະມັດສະການບະວະ (ພຣະສິວະ) ຢ່າງສົມຄວນ.

Verse 62

पाण्डवेयो ऽपि तद् वाक्यात् संप्राप्य शरणं शिवम् / संत्यज्य सर्वकर्माणि तद्भक्तिपरमो ऽभवत्

ພານດະເວຍະກໍເຊັ່ນກັນ ຕາມຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າໄປພຶ່ງພາພຣະສິວະ. ລະທິ້ງກິດທັງປວງ ແລະກາຍເປັນຜູ້ມີພັກຕິສູງສຸດຕໍ່ພຣະອົງ.

Verse 63

नार्जुनेन समः शंभोर्भक्त्या भूतो भविष्यति / मुक्त्वा सत्यवतीसूनुं कृष्णं वा देवकीसुतम्

ໂອ ຊັມບູ (Śambhu) ເອີຍ, ໃນຄວາມພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ບໍ່ມີໃຜເຄີຍ ຫຼືຈະມີໃນອະນາຄົດ ທຽບເທົ່າອາຣຊຸນ; ນອກເສຍແຕ່ບຸດຂອງສັດຍະວະຕີ (ວຽສະ) ຫຼື ກຣິຊະນະ ບຸດຂອງເທວະກີ.

Verse 64

तस्मै भगवते नित्यं नमः सत्याय धीमते / पाराशर्याय मुनये व्यासायामिततेजसे

ຂໍນົບນ້ອມສັກກາລະຕະຫຼອດໄປແດ່ ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນສັດຈະ ແລະປັນຍາສູງສຸດ—ຄື ມຸນີ ວະຍາສ ບຸດຂອງ ປາຣາຊະຣະ ຜູ້ມີເທດສະອັນຫາຂອບບໍ່ໄດ້।

Verse 65

कृष्णद्वैपायनः साक्षाद् विष्णुरेव सनातनः / को ह्यन्यस्तत्त्वतो रुद्रं वेत्ति तं परमेश्वरम्

ກຣິດສະນະ-ດວຍປາຍະນະ (ວະຍາສ) ແທ້ຈິງແມ່ນ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ນິລັນດອນ ປາກົດກາຍໂດຍຕົງ. ແລ້ວຜູ້ໃດອື່ນຈະຮູ້ ຣຸດຣະ ຕາມສະພາບແທ້—ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ—ໄດ້?

Verse 66

नमः कुरुध्वं तमृषिं कृष्णं सत्यवतीसुतम् / पाराशर्यं महात्मानं योगिनं विष्णुमव्ययम्

ຈົ່ງນົບນ້ອມຕໍ່ມຸນີນັ້ນ—ກຣິດສະນະ-ດວຍປາຍະນະ ບຸດຂອງ ສັດຍະວະຕີ—ປາຣາຊະຣະຍະ ມະຫາອາດມາ ໂຍຄີ ແລະ ພຣະວິສນຸຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ (ອະວະຕາຣ).

Verse 67

एवमुक्तास्तु मुनयः सर्व एव समीहिताः / प्रेणेमुस्तं महात्मानं व्यासं सत्यवतीसुतम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ບັນດາມຸນີທັງປວງ—ແຕ່ລະອົງສົມດັ່ງໃຈ—ກໍໄດ້ກົ້ມກາບຕໍ່ ວະຍາສ ມະຫາອາດມາ ບຸດຂອງ ສັດຍະວະຕີ.