Adhyaya 26

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चविंशो ऽध्यायः सूत उवाच ततो लब्धवरः कृष्णो जाम्बवत्यां महेश्वरात् / अजीजनन्महात्मानं साम्बमात्मजमुत्तमम्

ດັ່ງນີ້ໃນ ສຣີກູຣມະປຸຣານ, ສັງຫິຕາ 6,000 ຄໍາກອນ, ພາກຕົ້ນ, ບົດທີ 25. ສູຕະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ກຣິສນະ ໄດ້ຮັບພອນຈາກມະເຫສະວະຣະ ແລະໄດ້ໃຫ້ກໍ່ກໍາເນີດໃນນາງຈາມບະວະຕີ ບຸດຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ອັນປະເສີດ ຊື່ ສາມບະ।

Verse 2

प्रद्युम्नस्याप्यभूत् पुत्रो ह्यनिरुद्धो महाबलः / तावुभौ गुणसंपन्नौ कृष्णस्यैवापरे तनू

ປຣະດຸຍມນະກໍມີບຸດຄື ອະນິຣຸດທະ ຜູ້ມີກໍາລັງຍິ່ງ. ທັງສອງນັ້ນພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າອັນດີ ແລະເປັນເຫມືອນຮ່າງອື່ນໆຂອງກຣິສນະເອງ।

Verse 3

हत्वा च कंसं नरकमन्यांश्च शतशो ऽसुरान् / विजित्य लीलया शक्रं जित्वा बाणं महासुरम्

ພຣະອົງໄດ້ປະຫານ ກັມສະ ແລະ ນະຣະກະ ພ້ອມທັງອະສຸຣະອື່ນໆ ນັບຮ້ອຍ ແລະໄດ້ປະລາບ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ດ້ວຍລີລາ ທັງຍັງຊະນະ ບານະ ອະສຸຣະໃຫຍ່ອີກດ້ວຍ।

Verse 4

स्थापयित्वा जगत् कृत्स्नं लोके धर्मांश्च शाश्वतान् / चक्रे नारायणो गन्तुं स्वस्थानं बुद्धिमुत्तमाम्

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຈັດລະບຽບໂລກທັງປວງໃຫ້ສົມບູນ ແລະສະຖາປະນາຫຼັກທຳອັນຖາວອນໃນໂລກແລ້ວ, ນາຣາຍະນະ ດ້ວຍປັນຍາສູງສຸດ ໄດ້ຕັ້ງໃຈຈະໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 5

एतस्मिन्नन्तरे विप्रा भृग्वाद्याः कृष्णमीश्वरम् / आजग्मुर्द्वारकां द्रष्टुं कृतकार्यं सनातनम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ບັນດາພຣາຫມະນະມຸນີ—ມີ ພຣຶກຸ ເປັນຜູ້ນຳ—ໄດ້ມາຮອດ ດວາຣະກາ ເພື່ອເຂົ້າເຝົ້າຊົມ ພຣະກຣິສນະ ອີສະວະຣະ, ຜູ້ເປັນນິລັນດອນ ແລະໄດ້ສຳເລັດພຣະກິດແລ້ວ।

Verse 6

स तानुवाच विश्वात्मा प्रणिपत्याभिपूज्य च / आसनेषूपविष्टान् वै सह रामेण धीमता

ແລ້ວ ວິສະວາດມາ—ພຣະວິນຍານແຫ່ງສາກົນ—ໄດ້ກ່າວກັບພວກທ່ານ ຫຼັງຈາກກົ້ມກາບ ແລະບູຊາຢ່າງຄວນຄ່າ ໃນຂະນະທີ່ພວກທ່ານນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະຂອງຕົນ ພ້ອມກັບ ຣາມະ ຜູ້ມີປັນຍາ।

Verse 7

गमिष्ये तत् परं स्थानं स्वकीयं विष्णुसंज्ञितम् / कृतानि सर्वकार्याणि प्रसीदध्वं मुनीश्वराः

“ເຮົາຈະໄປສູ່ຖິ່ນສູງສຸດຂອງເຮົາ ອັນເອີ້ນວ່າ ຖິ່ນພຳນັກຂອງ ວິສນຸ. ພຣະກິດທັງປວງໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ; ຂໍໃຫ້ທ່ານມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຈົ່ງສະຫງົບດ້ວຍພຣະກະລຸນາ.”

Verse 8

इदं कलियुगं घोरं संप्राप्तमधुनाशुभम् / भविष्यन्ति जनाः सर्वे ह्यस्मिन् पापानुवर्तिनः

ກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານ ແລະບໍ່ເປັນມົງຄຸນນີ້ ໄດ້ມາຮອດແລ້ວໃນບັດນີ້; ໃນຍຸກນີ້ ຜູ້ຄົນທັງປວງຈະຕາມບາບ ເອົາຄວາມຜິດເປັນທາງເດີນ।

Verse 9

प्रवर्तयध्वं मज्ज्ञानं ब्राह्मणानां हितावहम् / येनेमे कलिजैः पापैर्मुच्यन्ते हि द्विजोत्तमाः

«ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຄວາມຮູ້ທາງທິດທາງວິນຍານຂອງເຮົາ ອັນເປັນປະໂຫຍດແກ່ຄວາມຜາສຸກຂອງພຣາຫມັນ ແຜ່ຂະຫຍາຍອອກໄປ; ໂດຍຄວາມຮູ້ນັ້ນ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ເກີດໃນກະລິຍຸກ»।

Verse 10

ये मां जनाः संस्मरन्ति कलौ सकृदपि प्रभुम् / तेषां नश्यतु तत् पापं भक्तानां पुरुषोत्तमे

ໃນກະລິຍຸກ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ລະລຶກເຖິງເຮົາ—ພຣະເຈົ້າ—ແມ່ນພຽງຄັ້ງດຽວ; ຂໍໃຫ້ບາບນັ້ນຂອງຜູ້ມີພັກຕິທັງຫຼາຍຈົ່ງສູນໄປ, ເພາະເຮົາແມ່ນປຸຣຸສໂອຕຕະມະ ຜູ້ສູງສຸດໃນສັດທັງປວງ।

Verse 11

येर्ऽचयिष्यन्तिमां भक्त्या नित्यं कलियुगे द्विजाः / विधाना वेददृष्टेन ते गमिष्यन्ति तत् पदम्

ດວິຊະທັງຫຼາຍ ໃນກະລິຍຸກ ຜູ້ບູຊາເຮົາດ້ວຍພັກຕິທຸກວັນ ແລະປະກອບພິທີຕາມວິທີທີ່ວິເທດສະແດງໄວ້ ຈະໄປຮອດພຣະບົດນັ້ນ—ຖິ່ນສູງສຸດຂອງເຮົາ।

Verse 12

ये ब्राह्मणा वंशजाता युष्माकं वै सहस्त्रशः / तेषां नारायणे भक्तिर्भविष्यति कलौ युगे

ບຣາຫມັນທັງຫຼາຍທີ່ເກີດມາໃນວົງສານຂອງພວກເຈົ້າ—ມີເປັນພັນໆ—ໃນກະລິຍຸກ ພັກຕິຕໍ່ນາຣາຍະນະຈະເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຂົາ।

Verse 13

परात् परतरं यान्ति नारायणपरायणाः / न ते तत्र गमिष्यन्ति ये द्विषन्ति महेश्वरम्

ຜູ້ທີ່ພຶ່ງພານາຣາຍະນະເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ ຈະໄປຮອດສະພາບທີ່ເກີນກວ່າເກີນ (ອັນສູງສຸດ)។ ແຕ່ຜູ້ທີ່ກຽດຊັງມະເຫສະວະຣະ (ສີວະ) ຈະບໍ່ໄດ້ໄປຮອດທີ່ນັ້ນ।

Verse 14

ध्यानं होमं तपस्तप्तं ज्ञानं यज्ञादिको विधिः / तेषां विनश्यति क्षिप्रं ये निन्दन्ति पिनाकिनम्

ການພິຈາລະນາສະມາທິ, ການບູຊາໄຟ (ໂຮມ), ຕະປະສະທີ່ຝຶກດີ, ປັນຍາຮູ້ທາງວິນຍານ, ແລະພິທີຕາມຍັດເຊັ່ນຍັດຍະ—ທັງໝົດນີ້ຈະສູນໄປໄວ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ດ່າທໍ່ປິນາກິນ (ສີວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກາ)។

Verse 15

यो मां समाश्रयेन्नित्यमेकान्तं भावमाश्रितः / विनिन्द्य देवमीशानं स याति नरकायुतम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຈະພຶ່ງພາຂ້ອຍເປັນນິດ ດ້ວຍຈິດໃຈອັນເອກະຈິດກໍຕາມ; ຖ້າເຂົາຫມິ່ນປະມາດພຣະເຈົ້າອີຊານະ (ສີວະ) ຜູ້ເປັນອົງອິດສະວະຣະ, ເຂົາຈະໄປສູ່ນະລົກອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ.

Verse 16

तस्मात् सा परिहर्तव्या निन्दा पशुपतौ द्विजाः / कर्मणा मनसा वाचा तद्भक्तेष्वपि यत्नतः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ການນິນທາປະນາມພຣະປະຊຸປະຕິ (ສີວະ) ຕ້ອງຫຼີກເວັ້ນໃຫ້ໝົດສິ້ນ—ດ້ວຍກາຍ ດ້ວຍໃຈ ແລະດ້ວຍວາຈາ—ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ຜູ້ອຸທິດຕົນຂອງພຣະອົງກໍຈົ່ງລະວັງຢ່າເວົ້າດູຖູກ.

Verse 17

ये तु दक्षाध्वरे शप्ता दधीयेन द्विजोत्तमाः / भविष्यन्ति कलौ भक्तैः परिहार्याः प्रयत्नतः

ແຕ່ບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ ທີ່ຖືກດະທີຈະສາບໃນພິທີຍັດຂອງດັກສະ—ເມື່ອຍຸກກະລິມາຮອດ—ຜູ້ມີພັກຕິຄວນຫຼີກເວັ້ນພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຈົ່ງໃຈ.

Verse 18

द्विषन्तो देवमीशानं युष्माकं वंशसंभवाः / शप्ताश्च गौतमेनोर्व्यां न संभाष्या द्विजोत्तमैः

ຜູ້ເກີດໃນວົງສາຂອງພວກເຈົ້າ ໄດ້ເປັນສັດຕູຕໍ່ພຣະເຈົ້າ—ອີສານະ (ຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດ) ແລະຖືກມະຫາຣິສີ ໂກຕະມະ ສາບ; ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກນີ້ ບັນດາດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ບໍ່ຄວນສົນທະນາກັບເຂົາເຈົ້າເລີຍ।

Verse 19

इत्येवमुक्ताः कृष्णेन सर्व एव महर्षयः / ओमित्युक्त्वा ययुस्तूर्णंस्वानि स्थानानि सत्तमाः

ເມື່ອຖືກກຣິດສະນະກ່າວດັ່ງນັ້ນ ບັນດາມະຫາຣິສີທັງປວງ—ຜູ້ປະເສີດໃນຄຸນທຳ—ໄດ້ເວົ້າວ່າ “ໂອມ” ແລ້ວຮີບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນແຕ່ລະຄົນ।

Verse 20

ततो नारायणः कृष्णो लीलयैव जगन्मयः / संहृत्य स्वकुलं सर्वं ययौ तत् परमं पदम्

ຕໍ່ມາ ນາຣາຍະນະ—ກຣິດສະນະ ຜູ້ແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວຈັກກະວານ—ໂດຍລີລາອັນເທວະດາພຽງແຕ່ນັ້ນ ໄດ້ຮວບຮວມວົງສາຂອງພຣະອົງທັງໝົດ ແລ້ວເສດັດໄປສູ່ພະບົດອັນສູງສຸດ।

Verse 21

इत्येष वः समासेन राज्ञां वंशो ऽनुकीर्तितः / न शक्यो विस्तराद् वक्तुं किं भूयः श्रोतुमिच्छथ

ດັ່ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງວົງສາຂອງບັນດາກະສັດໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງໂດຍຫຍໍ້. ບໍ່ອາດຈະເລົ່າໃຫ້ລະອຽດໄດ້—ພວກເຈົ້າຍັງປາດຖະໜາຈະຟັງສິ່ງໃດອີກ?

Verse 22

यः पठेच्छृणुयाद् वापि वंशानां कथनं शुभम् / सर्वपापविनिर्मुक्तः स्वर्गलोके महीयते

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອ່ານຫຼືຟັງ ການເລົ່າວົງສາອັນເປັນມົງຄຸນນີ້ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກສະຫວັນ।