Adhyaya 25

Verse 1

इति श्रीकूर्मपूराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे चतुर्विशो ऽध्यायः सूत उवाच प्रविश्य मेरुशिखरं कैलासं कनकप्रभम् / रराम भगवान् सोमः केशवेन महेश्वरः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ກູຣະມະປູຣານະ»—ໃນສັງຫິຕາ 6,000 ຄາຖາ ແລະ ພາກຕົ້ນ—ເປີດບົດທີ 25. ສູຕະກ່າວວ່າ: ເຂົ້າສູ່ຍອດເມຣຸ ຄາຍລາສ ສະຫວ່າງດັ່ງຄຳ, ພຣະໂສມະ ມະເຫສະວະຣະ (ມະຫາເທວ) ຊື່ນບານຮ່ວມກັບ ເກສະວະ (ວິສນຸ).

Verse 2

अपश्यंस्तं महात्मानं कैलासगिरिवासिनः / पूजयाञ्चक्रिरे कृष्णं देवदेवमथाच्युतम्

ເມື່ອຊາວຜູ້ອາໄສຢູ່ເຂົາຄາຍລາສ ໄດ້ເຫັນພຣະມະຫາອາດມານັ້ນ ພວກເຂົາກໍ່ບູຊາພຣະກຣິສນະ—ເທວະເທວະ ແລະ ອະຈຸຕະຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ໃນທັນທີ.

Verse 3

चतुर्बाहुमुदाराङ्गं कालमेघसमप्रभम् / किरीटिनं शार्ङ्गपाणि श्रीवत्साङ्कितवक्षसम्

ຄວນພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສີ່ແຂນ ກາຍອັນສົມບູນ ສະຫວ່າງດັ່ງເມກຝົນສີຄໍາຄືນ; ສວມມົກຸດ ຖືຄັນທະນູ ຊາຣັງກະ ແລະ ອົກມີເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ.

Verse 4

दीर्घबाहुं विशालाक्षं पीतवाससमच्युतम् / दधानमुरसा मालां वैजयन्तीमनुत्तमाम्

ລາວໄດ້ເຫັນພຣະອະຈຸຕະຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ແຂນຍາວ ຕາກວ້າງ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ—ແລະທຣົງສວມພວງມາລາ ໄວຊະຍັນຕີ ອັນສູງສຸດໄວ້ທີ່ອົກ.

Verse 5

भ्राजमानं श्रिया दिव्यं युवानमतिकोमलम् / पद्माङ्घ्रिनयनं चारु सुस्मितं सुगतिप्रदम्

ພຣະອົງສະຫວ່າງໄສດ້ວຍສິຣີອັນທິບ ງາມສົດໃສ ເປັນໜຸ່ມແລະອ່ອນນຸ່ມຢ່າງຍິ່ງ; ມີພຣະບາດດັ່ງດອກບົວ ແລະ ພຣະເນດດັ່ງດອກບົວ—ງາມພິລາດ ຍິ້ມອ່ອນໆ ແລະ ປະທານສຸກະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 6

कदाचित् तत्र लीलार्थं देवकीनन्दवर्धनः / भ्राजमानः श्रीया कृष्णश्चचार गिरिकन्दरे

ຄັ້ງໜຶ່ງ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພື່ອລີລາທິບພະເທົ່ານັ້ນ ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມຍິນດີແກ່ເທວະກີ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິຣີມົງຄຸນ ໄດ້ທ່ອງໄປໃນຖ້ຳພູ.

Verse 7

गन्धर्वाप्सरसां मुख्या नागकन्याश्च कृत्स्नशः / सिद्धा यक्षाश्च गन्धर्वास्तत्र तत्र जगन्मयम्

ບັນດາຜູ້ເປັນຫົວໜ້າໃນພວກຄັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາ ພ້ອມທັງນາງນາກາທັງປວງ; ພວກສິດທະ ຍັກສະ ແລະ ຄັນທະວະ—ທຸກແຫ່ງທຸກບ່ອນ—ລ້ວນຖືກແຜ່ຊຶມໂດຍສານະຂອງຈັກກະວານ.

Verse 8

दृष्ट्वाश्चर्यं परं गत्वा हर्षादुत्फुल्लोचनाः / मुमुचुः पुष्पवर्षाणि तस्य मूर्ध्नि महात्मनः

ເມື່ອເຫັນອັດສະຈັນອັນສູງສຸດນັ້ນ ພວກເຂົາຍິນດີຈົນຕາເບີກບານ ແລ້ວປ່ອຍຝົນດອກໄມ້ລົງເທິງສີສະຂອງມະຫາອາດມາຜູ້ນັ້ນ.

Verse 9

गन्धर्वकन्यका दिव्यास्तद्वदप्सरसां वराः / दृष्ट्वा चकमिरे कृष्णं स्त्रस्तवस्त्रविभूषणाः

ນາງລູກສາວຄັນທະວະອັນທິບພະ ແລະ ອັບສະຣາຜູ້ປະເສີດກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອເຫັນພຣະກຣິດສະນະ ກໍຖືກຄວາມປາຖະໜາກະທົບ ຈົນເຄື່ອງນຸ່ງແລະເຄື່ອງປະດັບຄ່ອຍໆເລື່ອນຫຼຸດ.

Verse 10

काश्चिद् गायन्ति विविधां गीतिं गीतविशारदाः / संप्रेक्ष्य देवकीसूनुं सुन्दर्यः काममोहिताः

ນາງງາມບາງຄົນ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນການຂັບຮ້ອງ ໄດ້ຮ້ອງທຳນອງຫຼາກຫຼາຍ; ແລະເມື່ອເບິ່ງເຫັນພຣະບຸດຂອງເທວະກີ ກໍຖືກຄວາມປາຖະໜາຫຼອກລວງໃຈ.

Verse 11

काश्चिद्विलासबहुला नृत्यन्ति स्म तदग्रतः / संप्रेक्ष्य संस्थिताः काश्चित् पपुस्तद्वदनामृतम्

ບາງນາງຜູ້ເຕັ້ນດ້ວຍຄວາມອ່ອນຊ້ອຍອັນງາມ ເຕັ້ນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ; ບາງນາງຢືນນິ່ງ ເບິ່ງດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈ້ອງ ແລະດື່ມນ້ຳອະມຣິຕະແຫ່ງພຣະພັກຕຣາຂອງພຣະອົງ।

Verse 12

काश्चिद् भूषणवर्याणि स्वाङ्गादादाय सादरम् / भूषयाञ्चक्रिरे कृष्णं कामिन्यो लोकभूषणम्

ບາງນາງຜູ້ຫຼົງຮັກ ໄດ້ຖອດເອົາເຄື່ອງປະດັບອັນປະເສີດຈາກຮ່າງກາຍຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ແລ້ວປະດັບພຣະກຣິສນະ—ຜູ້ເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງໂລກທັງປວງ।

Verse 13

काश्चिद् भूषणवर्याणि समादाय तदङ्गतः / स्वात्मानं बूषयामासुः स्वात्मगैरपि माधवम्

ບາງຜູ້ບູຊາ ໄດ້ນຳເຄື່ອງປະດັບອັນປະເສີດຈາກພຣະວິກາຍຂອງພຣະອົງ ມາປະດັບຕົນເອງ; ແລະດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຂອງຕົນເອງນັ້ນ ພວກນາງກໍປະດັບພຣະມາທະວະດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 14

काश्चिदागत्य कृष्णस्य समीपं काममोहिताः / चुचुम्बुर्वदनाम्भोजं हरेर्मुग्धमृगेक्षणाः

ບາງນາງເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະກຣິສນະ ຖືກຄວາມປາຖະໜາຫຼອກລວງ ແລ້ວຈູບພຣະພັກຕຣາດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະຫຣິ; ນາງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງເກັ່ງກວາງ ຜູ້ຖືກຄວາມຫຼົງຮັກຄອບງຳຢ່າງໄຮ້ເດືອນດາວ।

Verse 15

प्रगृह्य काश्चिद् गोविन्दं करेण भवनं स्वकम् / प्रापयामासुर्लोकादिं मायया तस्य मोहिताः

ບາງນາງຈັບພຣະໂກວິນທະໄວ້ດ້ວຍມື ແລ້ວນຳພຣະອົງໄປຫາເຮືອນຂອງຕົນ; ຖືກມາຍາຂອງພຣະອົງຫຼອກລວງ ພວກນາງຈຶ່ງປະພຶດຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ດັ່ງກັບເປັນຄົນໜຶ່ງໃນພວກນາງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 16

तासां स भगवान् कृष्णः कामान् कमललोचनः / बहूनि कृत्वा रूपाणि पूरयामास लीलया

ພຣະພະຄະວານ ກຣິດສະນະ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ໄດ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍລີລາ ແປງເປັນຮູບຫຼາຍປະການ।

Verse 17

एवं वै सुचिरं कालं देवदेवपुरे हरिः / रेमे नारायणः श्रीमान् मायया मोहयञ्जगत्

ດັ່ງນັ້ນ ເປັນເວລາຍາວນານ ພຣະຫຣິ—ນາຣາຍະນະຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ—ໄດ້ພັກຢູ່ໃນເທວະເທວະປຸຣະ ຊື່ນບານໃນລີລາ ແລະໂດຍມາຍາ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ໂລກຫຼົງມົວ।

Verse 18

गते बहुतिथे काले द्वारवत्यां निवासिनः / बभूवुर्विह्वला भीता गोविन्दविरहे जनाः

ເມື່ອເວລາຍາວນານຜ່ານໄປ ຊາວເມືອງດວາຣະວະຕີ ກໍເກີດຄວາມຫວັ່ນໄຫວ ແລະຫວາດກົວ; ປະຊາຊົນຖືກຄວາມໂສກຈາກການພັດພາກຈາກ ໂກວິນດະ ຄອບງຳ।

Verse 19

ततः सुपर्णो बलवान् पूर्वमेव विसजितः / कृष्णेन मार्गमाणस्तं हिमवन्तं ययौ गिरिम्

ຕໍ່ມາ ສຸປັນນະ (ກະຣຸດ) ຜູ້ມີກຳລັງຫຼາຍ ຜູ້ຖືກສົ່ງອອກໄປກ່ອນແລ້ວ ໄດ້ໄປຍັງພູຫິມະວັນ; ພຣະກຣິດສະນະກໍຕາມໄປ ເພື່ອຊອກຫາເຂົາ।

Verse 20

अदृष्ट्वा तत्र गोविन्दं प्रणम्य शिरसा मुनिम् / आजगामोपमन्युं तं पुरीं द्वारवतीं पुनः

ເມື່ອບໍ່ເຫັນ ໂກວິນດະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ກົ້ມສະຫວັດດີດ້ວຍສີສະຕໍ່ມຸນີ; ແລ້ວ ອຸປະມັນຍຸ ກໍກັບໄປຍັງເມືອງດວາຣະວະຕີ ອີກຄັ້ງ।

Verse 21

तदन्तरे महादैत्या राक्षसाश्चातिभीषणाः / आजग्मुर्द्वारकां शुभ्रां भीषयन्तः सहस्त्रशः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພວກໄດຕະຍະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ຣາກຊະສະທີ່ນ່າຢ້ານຢ່າງຫຼາຍ ໄດ້ມາຮອດນະຄອນທະວາຣະກາອັນສະຫວ່າງໄສ ເຮັດໃຫ້ຫວາດຫວັນເປັນພັນໆ।

Verse 22

स तान् सुपर्णो बलवान् कृष्णतुल्यपराक्रमः / हत्वा युद्धेन महता रक्षति स्म पुरीं शुभाम्

ສຸປັນນະຜູ້ມີພະລັງຫນັກແນ່ນ—ຜູ້ມີວິລະກຳເທົ່າກັບພຣະກຣິດສະນະ—ໄດ້ຂ້າພວກນັ້ນໃນສົງຄາມອັນໃຫຍ່ ແລ້ວຈຶ່ງປົກປ້ອງນະຄອນອັນມົງຄຸນນັ້ນ।

Verse 23

एतस्मिन्नेव काले तु नारदो भगवानृषिः / दृष्ट्वा कैलासशिखरे कृष्णं द्वारवतीं गतः

ໃນເວລານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ພຣະຣິສີນາຣະດະຜູ້ເປັນທິບພະ ໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະຢູ່ເທິງຍອດເຂົາໄກລາສ ແລ້ວຈຶ່ງເດີນທາງໄປຫາທະວາຣະວະຕີ (ທະວາຣະກາ)។

Verse 24

तं दृष्ट्वा नारदमृषिं सर्वे तत्र निवासिनः / प्रोचुर्नारायणो नाथः कुत्रास्ते भगवान् हरिः

ເມື່ອເຫັນພຣະຣິສີນາຣະດະ ຜູ້ຢູ່ອາໄສທີ່ນັ້ນທັງໝົດໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາຣາຍະນະ ພຣະນາຖຂອງພວກເຮົາ—ບັດນີ້ ພຣະພະຄະວານ ຫຣິ ປະທັບຢູ່ໃສ?”

Verse 25

स तानुवाच भगवान् कैलसशिखरे हरिः / रमते ऽद्य महायोगीं तं दृष्ट्वाहमिहागतः

ແລ້ວນາຣະດະໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຫຣິປະທັບຢູ່ເທິງຍອດໄກລາສ; ມື້ນີ້ ມະຫາໂຍຄີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສະຖິດໃນຄວາມປິຕິ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາທີ່ນີ້.”

Verse 26

तस्योपश्रुत्य वचनं सुपर्णः पततां वरः / जगामाकाशगो विप्राः कैलासं गिरिमुत्तमम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນແລ້ວ ສຸປັນນະ (ກະຣຸດ) ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ບິນ ກໍບິນຂຶ້ນສູ່ຟ້າ ແລະໄປຫາພູໄກລາສອັນປະເສີດ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ।

Verse 27

ददर्श देवकीसूनुं भवने रत्नमण्डिते / वरासनस्थं गोविन्दं देवदेवान्तिके हरिम्

ລາວໄດ້ເຫັນພຣະບຸດຂອງເທວະກີ—ໂກວິນດະ ພຣະຫຣິ—ປະທັບນັ່ງເທິງບັນລັງອັນປະເສີດ ໃນພະລາຊວັງປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ທ່າມກາງທິວະດາ ແລະພຣະເຈົ້າແຫ່ງທິວະດາທັງປວງ।

Verse 28

उपास्यमानममरैर्दिव्यस्त्रीभिः समन्ततः / महादेवगणैः सिद्धैर्योगिभिः परिवारितम्

ພຣະອົງຖືກບູຊາໂດຍອະມະຣະທັງຫຼາຍ ແລະມີນາງຟ້າທິບຢູ່ຮອບດ້ານ; ອີກທັງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຫມູ່ຄະນະຂອງມະຫາເທວະ—ສິດທະ ແລະໂຍຄີຜູ້ສໍາເລັດ।

Verse 29

प्रणम्य दण्डवद् भूमौ सुपर्णः शङ्करं शिवम् / निवेदयामास हरेः प्रवृत्तिं द्वारके पुरे

ສຸປັນນະ (ກະຣຸດ) ກໍກົ້ມກາບແບບດັ່ງໄມ້ທ່ອນລົງສູ່ພື້ນ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາ ສັງກະຣະ ພຣະສິວະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ; ແລະໄດ້ທູນລາຍງານເລື່ອງການກະທໍາຂອງພຣະຫຣິ ໃນນະຄອນທະວາຣະກາ।

Verse 30

ततः प्रणम्य शिरसा शङ्करं नीललोहितम् / आजगाम पुरीं कृष्णः सो ऽनुज्ञातो हरेण तु

ຕໍ່ມາ ກຣິສນະ ກໍກົ້ມສະຫວັດດີດ້ວຍສີສະແດ່ ສັງກະຣະ ນີລະໂລຫິຕະ ພຣະອົງຜູ້ມີສີຟ້າແລະແດງ; ແລ້ວຈຶ່ງກັບໄປສູ່ນະຄອນ ໂດຍໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະຫຣິແທ້ໆ।

Verse 31

आरुह्य कश्यपसुतं स्त्रीगणैरभिपूजितः / वचोभिरमृतास्वादैर्मानितो मधुसूदनः

ພຣະມະທຸສູດນະ ຂຶ້ນຂີ່ບຸດຂອງກັສຍະປະ ແລ້ວຖືກຝູງນາງເທວະດາບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຖືກຍົກຍ້ອງດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຫວານດັ່ງນ້ໍາອະມຣິຕະ।

Verse 32

वीक्ष्य यान्तममित्रघ्नं गन्धर्वाप्सरसां वराः / अन्वगच्छन् महोयोगं शङ्खचक्रगदाधरम्

ເມື່ອເຫັນພຣະອະມິຕຣະຆນ (ຜູ້ປະຫານສັດຕູ) ກໍາລັງເດີນທາງອອກໄປ ບັນດາຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຄັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາ ໄດ້ຕິດຕາມພຣະອົງ—ມະຫາໂຍຄີ ຜູ້ຖືສັງຂະ ຈັກຣະ ແລະ ຄະດາ।

Verse 33

विसर्जयित्वा विश्वात्मा सर्वा एवाङ्गना हरिः / ययौ स तूर्णं गोविन्दो दिव्यां द्वारवतीं पुरीम्

ເມື່ອພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນໂກວິນທະ ອາດຕະມາແຫ່ງສາກົນ ໄດ້ສົ່ງນາງທັງປວງກັບໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພຣະອົງກໍໄດ້ໄປຢ່າງຮວດເຮັດສູ່ນະຄອນທິບຍະ ດວາຣະວະຕີ ອັນສະຫວ່າງໄສ।

Verse 34

गते मुररिपौ नैव कामिन्यो मुनिपुङ्गवाः / निशेव चन्द्ररहिता विना तेन चकाशिरे

ເມື່ອມຸຣາຣິປຸ (ພຣະວິສນຸ) ໄດ້ໄປແລ້ວ ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດ ແລະ ນາງຜູ້ອາໄລກໍບໍ່ສະຫວ່າງໄສ—ດັ່ງຄືນທີ່ຂາດດວງຈັນ—ເມື່ອບໍ່ມີພຣະອົງ ບໍ່ມີໃຜຈະສ່ອງສະຫວ່າງໄດ້।

Verse 35

श्रुत्वा पौरजनास्तूर्णं कृष्णागमनमुत्तमम् / मण्डयाञ्चक्रिरे दिव्यां पुरीं द्वारवतीं शुभाम्

ເມື່ອຊາວເມືອງໄດ້ຍິນທັນທີເຖິງການມາຮອດອັນເປັນມົງຄຸນສູງສຸດຂອງພຣະກຣິສນະ ພວກເຂົາກໍຮີບຮ້ອນປະດັບປະດານະຄອນທິບຍະ ດວາຣະວະຕີ ອັນເປັນສິຣິມົງຄຸນໃຫ້ງາມສະຫວ່າງ।

Verse 36

पताकाभिर्विशालाभिर्ध्वजै रत्नपरिष्कृतैः / लाजादिभिः पुरीं रम्यां भूषयाञ्चक्रिरे तदा

ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ປະດັບເມືອງອັນງາມດ້ວຍທຸງຜືນໃຫຍ່ ແລະທຸງຊັຍທີ່ປະດັບດ້ວຍເພັດພອຍ ພ້ອມທັງຖວາຍຂອງມົງຄຸນເຊັ່ນ ລາຊາ (ເຂົ້າຄົ່ວ) ແລະອື່ນໆ។

Verse 37

अवादयन्त विविधान् वादित्रान् मधुरस्वनान् / शङ्खान् सहस्त्रशो दध्मुर्वोणावादान् वितेनिरे

ພວກເຂົາບັນລະເລີງເຄື່ອງດົນຕີຫຼາຍຊະນິດດ້ວຍສຽງຫວານ; ສັງຂານັບພັນຖືກເປົ່າ ແລະການບັນລະເລີງວີນາກໍດຳເນີນຢ່າງເຕັມທີ່।

Verse 38

प्रविष्टमात्रे गोविन्दे पुरीं द्वारवतीं शुभाम् / अगायन् मधुरं गानं स्त्रियो यौवनशालिनः

ເມື່ອໂກວິນດາເຂົ້າສູ່ນະຄອນດວາຣະວະຕີອັນເປັນມົງຄຸນທັນທີ ບັນດາສະຕຣີວັຍໜຸ່ມກໍເລີ່ມຂັບຮ້ອງເພງອັນຫວານຊື່ນ।

Verse 39

दृष्ट्वा ननृतुरीशानं स्थिताः प्रासादमूर्धसु / मुमुचुः पुष्पवर्षाणि वसुदेवसुतोपरि

ເມື່ອເຫັນອີຊານະ ຜູ້ຢືນຢູ່ເທິງຫຼັງຄາພະລາຊະວັງກໍຟ້ອນລຳດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ແລ້ວພວກເຂົາກໍປ່ອຍຝົນດອກໄມ້ລົງເທິງບຸດຂອງວະສຸເທວະ (ສຣີກຣິດສະນາ).

Verse 40

प्रविश्य भवनं कृष्ण आशीर्वादाभिवर्धितः / वरासने महायोगी भाति देवीभिरन्वितः

ເມື່ອກຣິດສະນາເຂົ້າສູ່ພະລາຊະວັງ ພຣະອົງຜູ້ໄດ້ຮັບພອນອັນເພີ່ມພູນ ກໍສ່ອງສະຫວ່າງເປັນມະຫາໂຍຄີ ປະທັບເທິງບັນລັງອັນວິເສດ ແລະມີເທວີທັງຫຼາຍຄອຍປະຄອງ।

Verse 41

सुरम्ये मण्डपे शुभ्रे शङ्खाद्यैः परिवारितः / आत्मजैरभितो मुख्यैः स्त्रीसहस्त्रैश्च संवृतः

ໃນມັນດະປະອັນງາມສະຫງ່າງາມແລະສະຫວ່າງໄສ ພຣະອົງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍ ສັງຂະ ແລະຜູ້ຮັບໃຊ້ຫົວໜ້າອື່ນໆ; ບຸດຜູ້ປະເສີດຂອງພຣະອົງຢືນຫ້ອມທຸກທິດ ແລະຍິງນັບພັນກໍມາແອອັດຢູ່ຮອບຂ້າງ.

Verse 42

तत्रासनवरे रम्ये जाम्बवत्या सहाच्युतः / भ्राजते मालया देवो यथा देव्या समन्वितः

ທີ່ນັ້ນ ເທິງອາສນະອັນປະນີດແລະນ່າຊົມ ອະຈຸຕະ (Acyuta) ປະທັບຮ່ວມກັບ ຈາມບະວະຕີ; ພຣະອົງປະດັບດ້ວຍມາລາ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງເທວະຜູ້ມີເທວີຄຽງຂ້າງ.

Verse 43

आजग्मुर्देवगन्धर्वा द्रष्टुं लोकादिमव्ययम् / महर्षयः पूर्वजाता मार्कण्डेयादयो द्विजाः

ເທວະແລະຄັນທະວະມາເພື່ອເບິ່ງພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ຜູ້ເປັນປະຖົມມູນແຫ່ງໂລກທັງປວງ; ແລະມະຫາຣິສີຜູ້ເກີດມາແຕ່ກ່ອນ—ດວິຊະເຊັ່ນ ມາຣະກັນເດຍ ແລະອື່ນໆ—ກໍມາຮອດດ້ວຍ.

Verse 44

ततः स भगवान् कृष्णो मार्कण्डेयं समागतम् / ननामोत्थाय शिरसा स्वासनं च ददौ हरिः

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະອົງກຣິດສະນະ ເຫັນມາຣະກັນເດຍມາຮອດ ກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະນ້ອມສະຫຼຸດສະຫຼອງດ້ວຍສີສະ; ຮະຣິຍັງມອບອາສນະຂອງພຣະອົງໃຫ້ທ່ານ.

Verse 45

संपूज्य तानृषिगणान् प्रणामेन महाभुजः / विसर्जयामास हरिर्दत्त्वा तदभिवाञ्छितान्

ຮະຣິຜູ້ມີແຂນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ນ້ອມກາບດ້ວຍປຣະນາມ ເພື່ອບູຊາກຸ່ມຣິສີເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງສົມຄວນ; ແລ້ວພຣະອົງກໍສົ່ງພວກເຂົາກັບ ໂດຍປະທານພອນຕາມທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 46

तदा मध्याह्नसमये देवदेवः स्वयं हरिः / स्नात्वा शुक्लाम्बरो भानुमुपतिष्ठत् कृताञ्जलिः

ໃນເວລາທ່ຽງ ພຣະຫຣິ—ເທວະເທວະໂດຍພຣະອົງເອງ—ອາບນ້ຳ ນຸ່ງຜ້າຂາວ ແລ້ວຢືນນົບນ້ອມບູຊາພຣະອາທິດ ດ້ວຍຝາມືປະນົມ।

Verse 47

जजाप जाप्यं विधिवत् प्रेक्षमाणो दिवाकरम् / तर्पयामास देवेशो देवेशो देवान् मुनिगणान् पितॄन्

ພຣະອົງເບິ່ງໄປຫາພຣະອາທິດ ແລ້ວສະດຸດຈະປະ (japa) ຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລ້ວພຣະເຈົ້າແຫ່ງເຈົ້າທັງປວງ ໄດ້ເຮັດຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ໃຫ້ເທວະ ຝູງມຸນີ ແລະບັນພະບຸລຸດ ອິ່ມໃຈ।

Verse 48

प्रविश्य देवभवनं मार्कण्डेयेन चैव हि / पूजयामास लिङ्गस्थं भूतेशं भूतिभूषणम्

ເຂົ້າໄປໃນເທວະວິຫານ ແລ້ວພ້ອມກັບມາຣກັນເຑຍ ພຣະອົງໄດ້ບູຊາພຣະພູເຕສະ—ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ—ຜູ້ສະຖິດໃນລິງຄະ ແລະຜູ້ມີພູຕິເປັນເຄື່ອງປະດັບອັນສັກສິດ।

Verse 49

समाप्य नियमं सर्वं नियन्तासौ नृणां स्वयम् / भोजयित्वा मुनिवरं ब्राह्मणानभिपूज्य च

ເມື່ອສຳເລັດນິຍະມະ (ວິໄນການປະພຶດ) ທັງປວງແລ້ວ ຈອມຜູ້ຄວບຄຸມຕົນເອງ ແຫ່ງມະນຸດ ໄດ້ເລີ້ຍງອາຫານແກ່ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ແລະນົບນ້ອມບູຊາພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍຢ່າງຄວນຄ່າ।

Verse 50

कृत्वात्मयोगं विप्रेन्द्रा मार्कण्डेयेन चाच्युतः / कथाः पौराणिकीः पुण्याश्चक्रे पुत्रादिभिर्वृतः

ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດເອີຍ, ອະຈຸຕະ—ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ໄດ້ສະຖາປະນາອາດມະໂຍກະພ້ອມກັບມາຣກັນເຑຍ; ແລ້ວຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍລູກຊາຍແລະຜູ້ຕິດຕາມ ພຣະອົງໄດ້ແສດງຄຳເລົ່າປຸຣານະອັນບໍລິສຸດເພື່ອບຸນກຸສົນ।

Verse 51

अथैतत् सर्वमखिलं दृष्ट्वा कर्म महामुनिः / मार्कण्डेयो हसन् कृष्णं बभाषे मधुरं वचः

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ເຫັນການກະທຳທັງໝົດນີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ມະຫາມຸນີ ມາຣະກັນເດຍ ຍິ້ມແລ້ວ ໄດ້ກ່າວກັບ ກຣິດສະນະ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫວານນຸ່ມນວນ។

Verse 52

मार्कण्डेय उवाच कः समाराध्यते देवो भवता कर्मभिः शुभैः / ब्रूहि त्वं कर्मभिः पूज्यो योगिनां ध्येय एव च

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍກຳດີອັນມົງຄຸນຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າໄດ້ບູຊາປະນົມພຣະເທວະອົງໃດ? ຈົ່ງບອກເຖີດ—ຜູ້ໃດຄວນບູຊາດ້ວຍພິທີແລະການກະທຳ, ແລະຜູ້ໃດແມ່ນເປົ້າໝາຍແຫ່ງການພິຈາລະນາຂອງຍົກຄີທັງຫຼາຍ?”

Verse 53

त्वं हि तत् परमं ब्रह्म निर्वाणममलं पदम् / भारावतरणार्थाय जातो वृष्णिकुले प्रभुः

ເຈົ້ານັ້ນແທ້ໆແມ່ນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ—ສະພາວະນິຣວານອັນບໍລິສຸດ ປາສະຈາກມົນທິນ ເປັນບົດບາດສູງສຸດອັນຜ່ອງໃສ. ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເພື່ອບັນເທົາພາລະຂອງແຜ່ນດິນ ເຈົ້າໄດ້ອະວະຕານມາເກີດໃນວົງສາວຣິສນິ।

Verse 54

तमब्रवीन्महाबाहुः कृष्णो ब्रह्मविदां वरः / शृण्वतामेव पुत्राणां सर्वेषां प्रहसन्निव

ແລ້ວພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ເປັນຜູ້ຍອດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ ໄດ້ກ່າວກັບທ່ານ ໃນຂະນະທີ່ບຸດທັງຫຼາຍກຳລັງຟັງ ດຸດດັ່ງຍິ້ມຢູ່.

Verse 55

श्रीभगवानुवाच भवता कथितं सर्वं तथ्यमेव न संशयः / तथापि देवमीशानं पूजयामि सनातनम्

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: “ສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວມາທັງໝົດນັ້ນ ແມ່ນຄວາມຈິງແທ້ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ກໍຍັງດີ, ຂ້າພະເຈົ້າບູຊາພຣະເທວະ ອີສານະ (Īśāna) ຜູ້ເປັນນິລັນດອນ.”

Verse 56

न मे विप्रास्ति कर्तव्यं नानवाप्तं कथञ्चन / पूजयामि तथापीशं जानन्नैतत् परं शिवम्

ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຂ້ອຍບໍ່ມີກິດທີ່ຍັງຕ້ອງເຮັດ ແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຂ້ອຍຍັງບໍ່ໄດ້ບັນລຸ; ແຕ່ຂ້ອຍຍັງບູຊາພຣະອົງ ໂດຍຮູ້ວ່າພຣະອົງນັ້ນແມ່ນ ພຣະສິວະສູງສຸດ.

Verse 57

न वै पश्यन्ति तं देवं मायया मोहिता जनाः / ततो ऽहं स्वात्मनो मूलं ज्ञापयन् पूजयामि तम्

ຜູ້ຄົນທີ່ຖືກມາຍາຫຼອກລວງ ບໍ່ອາດເຫັນພຣະເທວະນັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງບູຊາພຣະອົງ ເພື່ອໃຫ້ຮູ້ແຈ້ງເຖິງຮາກຖານແຫ່ງອາດຕະຂອງຂ້ອຍເອງ.

Verse 58

न च लिङ्गार्चनात् पुण्यं लोकेस्मिन् भीतिनाशनम् / तथा लिङ्गे हितायैषां लोकानां पूजयेच्छिवम्

ໃນໂລກນີ້ ບຸນຈາກການບູຊາ ສິວະ-ລິງຄະ ບໍ່ມີອັນໃດທີ່ບໍ່ກຳຈັດຄວາມຢ້ານກົວ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ ຄວນບູຊາພຣະສິວະໃນລິງຄະ.

Verse 59

यो ऽहं तल्लिङ्गमित्याहुर्वेदवादविदो जनाः / ततो ऽहमात्ममीशानं पूजयाम्यात्मनैव तु

ບັນດາຜູ້ຮູ້ຄຳສອນແຫ່ງເວດ ກ່າວວ່າ “ຂ້ອຍ” ນັ້ນແຫຼະແມ່ນ ລິງຄະ (ເຄື່ອງໝາຍສູງສຸດ). ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງບູຊາ ອີສານະ (ພຣະສິວະ) ເປັນອາດຕະຂອງຂ້ອຍ ໂດຍອາດຕະເທົ່ານັ້ນ.

Verse 60

तस्यैव परमा मूर्तिस्तन्मयो ऽहं न संशयः / नावयोर्द्यिते भेदो वेदेष्वेवं विनिश्चयः

ຂ້ອຍແມ່ນຮູບອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ແລະຂ້ອຍເປັນຜູ້ປະກອບດ້ວຍສານະຂອງພຣະອົງທັງໝົດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ລະຫວ່າງພວກເຮົາສອງບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງເລີຍ; ເວດໄດ້ວິນິດໄສໄວ້ຢ່າງແນ່ນອນດັ່ງນີ້.

Verse 61

एष देवो महादेवः सदा संसारभीरुभिः / ध्येयः पूज्यश्च वन्द्यश्च ज्ञेयो लिङ्गे महेश्वरः

ເທວະອົງນີ້ແທ້ແມ່ນ ມະຫາເທວະ; ຜູ້ທີ່ຢ້ານກົວພັນທະແຫ່ງສັງສານ ຄວນພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ ບູຊາ ແລະ ກາບໄຫວ້ເຄົາລົບເປັນນິດ; ແລະ ມະເຫສະວະຣະ ພຶງຮູ້ແຈ້ງໃນ ລິງຄະ।

Verse 62

मार्कण्डेय उवाच किं तल्लिङ्गं सुरश्रेष्ठ लिङ्गे संपूज्यते च कः / ब्रूहि कृष्ण विशालाक्ष गहनं ह्येतदुत्तमम्

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ, ລິງຄະນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຫຍັງ? ແລະ ຜູ້ໃດຖືກບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຄົບຖ້ວນໃນລິງຄະ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ກຣິສນະຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ—ເລື່ອງອັນສູງສຸດນີ້ຊ່າງລຶກລັບແທ້»។

Verse 63

अव्यक्तं लिङ्गमित्याहुरानन्दं ज्योतिरक्षरम् / वेदा महेस्वरं देवमाहुर्लिङ्गिनमव्ययम्

ເຂົາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ລິງຄະແມ່ນອະວິຍັກຕະ—ເປັນແສງອັກສອນອັນບໍ່ເສື່ອມ ແລະມີອານັນທະເປັນສະພາບ. ພຣະເວດາປະກາດວ່າ ພຣະມະເຫສະວະຣະເທວະ ແມ່ນ “ລິງຄິນ” ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ແປປ່ຽນ ຜູ້ຖືລິງຄະ ແລະຢູ່ເຫນືອລິງຄະ।

Verse 64

पुरा चैकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे / प्रबोधार्थं ब्रह्मणो मे प्रादुर्भूतः स्वयं शिवः

ໃນການກ່ອນເກົ່າ ເມື່ອມີແຕ່ມະຫາສະໝຸດອັນນ່າຢ້ານກົວພຽງອັນດຽວ ແລະສິ່ງທັງປວງທີ່ຢຸດນິ່ງກັບເຄື່ອນໄຫວໄດ້ພິນາດໝົດແລ້ວ, ເພື່ອປຸກໃຫ້ພຣະພຣະຫມາຕື່ນຮູ້, ພຣະສິວະໄດ້ປາກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 65

तस्मात् कालात् समारभ्य ब्रह्मा चाहं सदैव हि / पूजयावो महादेवं लोकानां हितकाम्यया

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາເທວະເປັນນິດ ໂດຍປາຖະໜາຄວາມຜາສຸກແກ່ໂລກທັງປວງ।

Verse 66

मार्कण्डेय उवाच कथं लिङ्गमभूत् पूर्वमैश्वरं परमं पदम् / प्रबोधार्थं स्वयं कृष्ण वक्तुमर्हसि सांप्रतम्

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ໃນການເລີ່ມຕົ້ນ ລິງຄະ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ—ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອິດສະວະຣະ ແລະເປັນສະຖານະສູງສຸດ? ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາຕື່ນຮູ້ ໂອ ກຣິສນະ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເອງ ກ່າວອະທິບາຍໃນບັດນີ້»។

Verse 67

श्रीभगवानुवाच आसोदेकार्णवं घोरमविभागं तमोमयम् / मध्ये चैकार्णवे तस्मिन् शङ्खचक्रगदाधरः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: «ໃນເວລານັ້ນ ມີມະຫາສະໝຸດອັນດຽວ ນ່າຢ້ານກົວ—ບໍ່ມີການແບ່ງແຍກ ແລະເປັນຄວາມມືດລ້ວນ. ໃນກາງສະໝຸດອັນດຽວນັ້ນ ມີຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະຄະທາ ປະທັບຢູ່»។

Verse 68

सहस्त्रशीर्षा भूत्वाहं सहस्त्राक्षः सहस्त्रपात् सहस्त्रबाहुर्युक्तात्मा शयितो ऽहं सनातनः

ຂ້ອຍໄດ້ຮັບຮູບສາກົນ ມີຫົວພັນ ຕາພັນ ຕີນພັນ ແລະແຂນພັນ—ຈິດຕັ້ງມັ່ນ ກົງກັນໃນໂຍກະ—ຂ້ອຍ ຜູ້ນິລັນດອນ ນອນສະຫງົບ ເປັນພື້ນຖານອັນເກົ່າແກ່ຂອງທຸກສິ່ງ।

Verse 69

एतस्मिन्नन्तरे दूरता पश्यमि ह्यमितप्रभम् / कोटिसूर्यप्रतीकाशं भ्राजमानं श्रियावृतम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ຂ້ອຍເຫັນຈາກໄກ ຜູ້ມີລັດສະໝີຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້—ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດນັບໂກຕິ—ຮຸ່ງເຮືອງ ແລະຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍສິຣີ (Śrī) ອັນທິບຍະ।

Verse 70

चतुर्वरक्त्रं महायोगं पुरुषं काञ्चनप्रभम् / कृष्णाजिरधरं देवमृग्यजुः सामभिः स्तुतम्

ຂ້ອຍພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງ ປຸຣຸສະອັນທິບຍະນັ້ນ—ມະຫາໂຍກີ ມີໃບໜ້າສີ່ດ້ານ ສ່ອງສະຫວ່າງ ດັ່ງຄຳ—ນຸ່ງໜັງກວາງດຳ ແລະຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນແຫ່ງ ຣິກ ຍະຈຸຣ ແລະ ສາມ ເວດາ।

Verse 71

निमेषमात्रेण स मां प्राप्तो योगविदां वरः / व्याजहार स्वयं ब्रह्मा स्मयमानो महाद्युतिः

ໃນພຽງແຕ່ຊົ່ວພິບຕາດຽວ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ໂຍຄະ ໄດ້ມາຮອດຂ້ອຍ. ແລ້ວພຣະພຣະຫມາເອງ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີອັນໃຫຍ່ ແລະຍິ້ມ ໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 72

कस्त्वं कुतो वा किं चेह तिष्ठसे वह मे प्रभो / अहं कर्ता हि लोकानां स्वयंभूः प्रपितामहः

“ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ມາຈາກໃສ? ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງຢືນຢູ່ນີ້? ຂໍໃຫ້ທ່ານຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ ຈົ່ງອຸ້ມຂ້ອຍໄປ. ເພາະຂ້ອຍແມ່ນຜູ້ສ້າງໂລກທັງປວງ—ຜູ້ເກີດຂຶ້ນເອງ (Svayambhū) ແລະປູ່ຜູ້ໃຫຍ່ສຸດ (Prapitāmaha).”

Verse 73

एवमुक्तस्तदा तेन ब्रह्मणाहमुवाच ह / अहं कर्तास्मि लोकानां संहर्ता च पुनः पुनः

ເມື່ອຖືກພຣະພຣະຫມາກ່າວຢ່າງນັ້ນໃນຄາວນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງຕອບວ່າ: “ຂ້ອຍແມ່ນຜູ້ສ້າງໂລກທັງປວງ ແລະອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົ່າ ຂ້ອຍແມ່ນຜູ້ຖອນຄືນມັນ (ຜູ້ທຳລາຍ) ດ້ວຍ.”

Verse 74

एवं विवादे वितते मायया परमेष्ठिनः / प्रबोधार्थं परं लिङ्गं प्रादुर्भूतं शिवात्मकम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອການໂຕ້ຖຽງແຜ່ຂະຫຍາຍໄປ—ໂດຍອຳນາດມາຍາຂອງອົງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ລິງຄະອັນສູງສຸດ ຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະສິວະ ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ ເພື່ອປຸກໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ຄວາມຈິງ।

Verse 75

कालानलसमप्रख्यं ज्वालामालासमाकुलम् / क्षयवृद्धिविनिर्मुक्तमादिमध्यान्तवर्जितम्

ມັນຄ້າຍດັ່ງໄຟແຫ່ງການເວລາ ລຸກໂຊນສະຫວ່າງ ແລະຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍພວງໄຟລຸກໂຊນ. ມັນພົ້ນຈາກຄວາມເສື່ອມແລະການເພີ່ມພູນ ແລະບໍ່ມີຕົ້ນ ກາງ ຫຼືທ້າຍ.

Verse 76

ततो मामाह भगवानधो गच्छ त्वमाशु वै / अन्तमस्य विजानीम ऊर्ध्वं गच्छे ऽहमित्यजः

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພອນ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: «ເຈົ້າຈົ່ງລົງໄປຂ້າງລຸ່ມໃຫ້ໄວ ເພື່ອພວກເຮົາຈະຮູ້ຂອບເຂດສຸດທ້າຍຂອງມັນ. ຂ້ອຍ—ອະຈະ (ພຣະພຣະຫມາ)—ຈະຂຶ້ນໄປຂ້າງເທິງ»។

Verse 77

तदाशु समयं कृत्वा गतावूर्ध्वमधश्च द्वौ / पितामहो ऽप्यहं नान्तं ज्ञातवन्तौ समाः शतम्

ແລ້ວພວກເຮົາໄດ້ຕົກລົງກຳນົດເວລາໄວໆ ແລະທັງສອງກໍອອກເດີນທາງ—ຜູ້ໜຶ່ງຂຶ້ນເທິງ ອີກຜູ້ໜຶ່ງລົງລຸ່ມ. ແຕ່ທັງຂ້ອຍແລະພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍບໍ່ອາດຮູ້ຂອບເຂດສຸດທ້າຍ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຮ້ອຍປີກໍຕາມ।

Verse 78

ततो विस्मयमापन्नौ भीतौ देवस्य शूलिनः / मायया मोहितौ तस्य ध्यायन्तौ विश्वमीश्वरम्

ແລ້ວພວກເຮົາທັງສອງ ຖືກຄວາມພິສົດແລະຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ ໃນຖານະຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຕຣິສູນ. ໂດຍມາຍາຂອງພຣະອົງ ພວກເຮົາຖືກຫຼອກລວງ ແລະໄດ້ເລີ່ມຈິດພິຈາລະນາພຣະອີສະວະຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ຜູ້ເປັນສາກົນເອງ।

Verse 79

प्रोच्चारन्तौ महानादमोङ्कारं परमं पदम् / प्रह्वाञ्जलिपुटोपेतौ शंभुं तुष्टुवतुः परम्

ພວກເຮົາໄດ້ປະກາດດັງໆ ສຽງອັນໃຫຍ່ຫຼວງວ່າ «ໂອມ» ອັນເປັນພຣະບົດສູງສຸດ ແລະເປັນທີ່ພຳນັກອັນສູງສຸດ. ດ້ວຍການກົ້ມສະໜອງ ແລະປະນົມມືເປັນອັນຈະລິ ພວກເຮົາໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສຳພູ (Śambhu) ຜູ້ສູງສຸດ।

Verse 80

ब्रह्मविष्णू ऊचतुः / अनादिमलसंसाररोगवैद्याय शंभवे / नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये

ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສະນຸ ກ່າວວ່າ: «ນະໂມແດ່ ພຣະສຳພູ (Śambhu) ຜູ້ເປັນແພດຮັກສາໂລກແຫ່ງສັງສາຣະ ທີ່ປົນເປື້ອນດ້ວຍມົນທິນອັນບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ. ນະໂມແດ່ ພຣະຊິວະ (Śiva) ຜູ້ສະງົບ; ນະໂມແດ່ ພຣະພຣະຫມັນ ຜູ້ມີຮູບກາຍເປັນລິງຄະ»។

Verse 81

प्रलयार्णवसंस्थाय प्रलयोद्भूतिहेतवे / नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये

ນະໂມຕໍ່ພຣະສິວະ ຜູ້ສະຫງົບແລະເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ສະຖິດໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງພຣະລະຍະ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຂຶ້ນໃໝ່ຫຼັງພຣະລະຍະ; ພຣະພຣະຫມັນຜູ້ປາກົດເປັນຮູບລິງຄະ.

Verse 82

ज्वालामालावृताङ्गाय ज्वलनस्तम्भरूपिणे / नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये

ນະໂມຕໍ່ພຣະສິວະ ຜູ້ມີອົງກາຍຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍພວງໄຟ ແລະປາກົດເປັນເສົາໄຟອັນລຸກໂຊນ; ນະໂມຕໍ່ຜູ້ສະຫງົບ ພຣະພຣະຫມັນຜູ້ມີຮູບເປັນລິງຄະ.

Verse 83

आदिमध्यान्तहीनाय स्वबावामलदीप्तये / नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये

ນະໂມຕໍ່ພຣະສິວະ ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີກາງ ບໍ່ມີທ້າຍ; ຜູ້ທີ່ສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີບໍ່ມີມົນທິນ; ນະໂມຕໍ່ຜູ້ສະຫງົບ ພຣະພຣະຫມັນຜູ້ມີຮູບເປັນລິງຄະ.

Verse 84

महादेवाय महते ज्योतिषे ऽनन्ततेजसे / नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये

ນະໂມຕໍ່ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສູງສຸດ ເປັນແສງສະຫວ່າງເອງ ມີລັດສະໝີອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ; ນະໂມຕໍ່ພຣະສິວະຜູ້ສະຫງົບ ພຣະພຣະຫມັນຜູ້ມີຮູບເປັນລິງຄະ.

Verse 85

प्रधानपुरुषेशाय व्योमरूपाय वेधसे / नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये

ນະໂມຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງປຣະທານ (ທຳມະຊາດດັ້ງເດີມ) ແລະປຸຣຸສະ (ວິນຍານ) ຜູ້ເປັນຜູ້ສ້າງ ມີຮູບດັ່ງຟ້າກວ້າງ; ນະໂມຕໍ່ພຣະສິວະຜູ້ສະຫງົບ ພຣະພຣະຫມັນຜູ້ປາກົດເປັນຮູບລິງຄະ.

Verse 86

निर्विकाराय सत्याय नित्यायामलतेजसे / नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये

ນະໂມການບູຊາແດ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ປ່ຽນແປງ, ເປັນສັດຈະ, ນິລັນດອນ ແລະມີຮັດສະມີບໍລິສຸດ. ນະໂມແດ່ພຣະສິວະ—ຜູ້ເປັນສັນຕິ—ແດ່ພຣະພຣະຫມັນ ຜູ້ມີຮູບເປັນລິງຄະ.

Verse 87

वेदान्तसाररूपाय कालरूपाय धीमते / नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນແກ່ນສານແຫ່ງເວດານຕະ, ຜູ້ປາກົດເປັນກາລະເວລາ, ຜູ້ມີປັນຍາສະຫວ່າງ. ນະໂມແດ່ພຣະສິວະ—ຜູ້ສົງົບ—ແດ່ພຣະພຣະຫມັນ ຜູ້ມີຮູບເປັນລິງຄະ.

Verse 88

एवं संस्तूयमानस्तु व्यक्तो भूत्वा महेश्वरः / भाति देवो महायोगी सूर्यकोटिसमप्रभः

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນດັ່ງນີ້, ພຣະມະເຫສະວະຣະກໍປາກົດອອກຢ່າງແຈ້ງ. ພຣະເທວະມະຫາໂຍຄີສ່ອງສະຫວ່າງ ດຸດດັ່ງແສງອາທິດສິບລ້ານດວງ.

Verse 89

वक्त्रकोटिसहस्त्रेण ग्रसमान इवाम्बरम् / सहस्त्रहस्तचरणः सूर्यसोमाग्निलोचनः

ດ້ວຍປາກນັບລ້ານນັບແສນ, ພຣະອົງດູປານກັບກຳລັງກືນຟ້າທັງປວງ. ມີມືແລະຕີນນັບພັນ, ແລະດວງຕາແມ່ນພຣະອາທິດ, ພຣະຈັນ, ແລະໄຟ.

Verse 90

पिनाकपाणिर्भगवान् कृत्तिवासास्त्रिशूलभृत् / व्यालयज्ञोपवीतश्च मेघदुन्दुभिनिः स्वनः

ພຣະພະຄະວານຖືຄັນທະນູພິນາກະໄວ້ໃນພຣະຫັດ, ນຸ່ງໜັງສັດ ແລະຖືຕຣິສູນ. ສວມງູເປັນສາຍຍັດໂຍປະວີຕ, ແລະສຽງພຣະອົງກັງວານດຸດດັ່ງກອງຟ້າຮ້ອງໃນເມກຄຳຮົ່ມ.

Verse 91

अथोवाच महादेवः प्रीतो ऽहं सुरसत्तमौ / पश्येतं मां महादेवं भयं सर्वं प्रमुच्यताम्

ແລ້ວມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ. ຈົ່ງເບິ່ງເຮົາ—ມະຫາເທວະ—ແລ້ວໃຫ້ຄວາມຢ້ານທັງປວງຫາຍໄປສິ້ນ»។

Verse 92

युवां प्रसूतौ गात्रेभ्यो मम पूर्वं सनातनौ / अयं मे दक्षिणे पार्श्वे ब्रह्मा लोकपितामहः / वामपार्श्वे च मे विष्णुः पालको हृदये हरः

«ພວກເຈົ້າສອງອົງເກີດຈາກອະວະຍະຂອງເຮົາກ່ອນສິ່ງທັງປວງ ເປັນນິລັນດອນໂດຍທຳມະຊາດ. ຂ້າງຂວາຂອງເຮົາແມ່ນ ພຣະພຣະຫມາ ປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ; ຂ້າງຊ້າຍແມ່ນ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ປົກປ້ອງ; ແລະໃນດວງໃຈຂອງເຮົາແມ່ນ ຮະຣະ (ສິວະ)»।

Verse 93

प्रीतो ऽहं युवयोः सम्यक् वरं दद्मि यथेप्सितम् / एवमुक्त्वाथ मां देवो महादेवः स्वयं शिवः / आलिङ्ग्य देवं ब्रह्माणं प्रसादाभिमुखो ऽभवत्

«ເຮົາພໍໃຈພວກເຈົ້າທັງສອງຢ່າງແທ້ຈິງ; ເຮົາຈະປະທານພອນຕາມທີ່ປາດຖະໜາ»। ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າ—ມະຫາເທວະ, ສິວະໂດຍພຣະອົງເອງ—ໄດ້ໂອບກອດພຣະພຣະຫມາ ແລະຫັນໜ້າສູ່ພຣະກະລຸນາອັນປະເສີດ।

Verse 94

ततः प्रहृष्टमनसौ प्रणिपत्य महेश्वरम् / ऊचतुः प्रेक्ष्य तद्वक्त्रं नारायणपितामहौ

ຕໍ່ມາ ນາຣາຍະນະ ແລະ ປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ມີໃຈຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ໄດ້ກົ້ມກາບມະເຫສະວະຣະ (ສິວະ)។ ເມື່ອເບິ່ງພຣະພັກຕຣຂອງພຣະອົງ ທັງສອງຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 95

यदि प्रीतिः समुत्पन्ना यदि देयो वरश्च नौ / भक्तिर्भवतु नौ नित्यं त्वयि देव महेश्वरे

«ຖ້າພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງເກີດຂຶ້ນແທ້ ແລະຖ້າຈະປະທານພອນແກ່ພວກເຮົາ, ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກດີ (ພັກຕິ) ຂອງພວກເຮົາ ເປັນນິດ ຝັງແນ່ນຢູ່ໃນພຣະອົງ, ໂອ ພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ»।

Verse 96

ततः स भगवानीशः प्रहसन् परमेश्वरः / उवाच मां महादेवः प्रीतः प्रीतेन चेतसा

ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ—ອີສະ ພຣະອົງສູງສຸດ—ຍິ້ມແຍ້ມ ແລ້ວ ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ພໍໃຈ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍ ດ້ວຍໃຈອັນປິຕິຍິນດີ।

Verse 97

देव उवाच प्रलयस्थितिसर्गाणां कर्ता त्वं धरणीपते / वत्स वत्स हरे विश्वं पालयैतच्चराचरम्

ເທວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ກະທຳການທຳລາຍ, ການຮັກສາ, ແລະການສ້າງ. ລູກຮັກ—ລູກຮັກ, ໂອ ຮະຣິ—ຈົ່ງປົກປ້ອງຈັກກະວານນີ້ທັງໝົດ ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ ແລະສິ່ງຢູ່ນິ່ງ»।

Verse 98

त्रिधा भिन्नो ऽस्म्यहं विष्णो ब्रह्मविष्णुहराख्यया / सर्गरक्षालयगुणैर्निर्गुणो ऽपि निरञ्जनः

ໂອ ວິສະນຸ, ຂ້ອຍຖືກເອີ້ນວ່າແບ່ງເປັນສາມ ດ້ວຍນາມ ພຣະພຣະຫມາ, ວິສະນຸ, ແລະ ຮະຣະ ຕາມໜ້າທີ່ແຫ່ງການສ້າງ, ການຮັກສາ, ແລະການທຳລາຍ; ແຕ່ໂດຍສັດຈິງ ຂ້ອຍເປັນນິຣະຄຸນ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ, ບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງເລີຍ।

Verse 99

संमोहं त्यज भो विष्णो पालयैनं पितामहम् / भविष्यत्येष भगवांस्तव पुत्रः सनातनः

ໂອ ວິສະນຸ, ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມຫຼົງນີ້ເສຍ; ຈົ່ງປົກປ້ອງພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ເປັນປູ່ໃຫຍ່ນີ້. ພຣະຜູ້ນ່າເຄົາລົບນີ້ ຈະເປັນພຣະບຸດອັນນິລັນດອນຂອງເຈົ້າ।

Verse 100

अहं च भवतो वक्त्रात् कल्पादौ घोररूपधृक् / शूलपाणिर्भविष्यामि क्रोधजस्तव पुत्रकः

ແລະຂ້ອຍດ້ວຍ—ໃນຕົ້ນກັລປະ ຂ້ອຍຈະອອກມາຈາກພຣະໂອດຂອງເຈົ້າ ຖືຮູບອັນນ່າຢ້ານ; ຂ້ອຍຈະເປັນຜູ້ຖືຕຣິສູນ ເປັນລູກຂອງເຈົ້າ ຜູ້ເກີດຈາກພຣະພິໂຣດ।

Verse 101

एवमुक्त्वा महादेवो ब्रह्माणं मुनिसत्तम / अनुगृह्य च मां देवस्तत्रैवान्तरधीयत

ເມື່ອມະຫາເທວະກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ຕັດກັບພຣະພຣະຫມາ ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ; ແລະພຣະເຈົ້າຍັງປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວກໍອັນຕະທານໄປທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 102

ततः प्रभृति लोकेषु लिङ्गार्चा सुप्रतिष्ठिता / लिङ्ग तल्लयनाद् ब्रह्मन् ब्रह्मणः परमं वपुः

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ໃນທຸກໂລກ ການບູຊາລິງຄະໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ໂອ ພຣະພຣາຫມັນ, ລິງຄະນັ້ນ—ໂດຍຄວາມເປັນເຄື່ອງໝາຍ ແລະໂດຍການລະລາຍຮູບທັງປວງສູ່ພຣະອັນສູງສຸດ—ຈຶ່ງຖືກນັບຖືເປັນຮ່າງອັນສູງສຸດຂອງພຣະພຣະຫມັນ.

Verse 103

एतल्लिङ्गस्य माहात्म्यं भाषितं ते मयानघ / एतद् बुध्यन्ति योगज्ञा न देवा न च दानवाः

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວມະຫິມາຂອງລິງຄະນີ້ໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ. ຄວາມຈິງນີ້ຜູ້ຮູ້ຢູໂກະເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງເຂົ້າໃຈ; ບໍ່ແມ່ນເທວະ ແລະບໍ່ແມ່ນດານະວະ.

Verse 104

एतद्धि परमं ज्ञानमव्यक्तं शिवसंज्ञितम् / येन सूक्ष्ममचिन्त्यं तत् पश्यन्ति ज्ञान वक्षुषः

ນີ້ແທ້ແມ່ນປັນຍາອັນສູງສຸດ—ອັນບໍ່ປາກົດ (ອະວະຍັກຕະ) ແລະເອີ້ນວ່າ «ຊິວະ». ໂດຍປັນຍານີ້ ຜູ້ທີ່ມີດວງຕາແຫ່ງຄວາມຮູ້ ຈຶ່ງເຫັນຄວາມເປັນຈິງນັ້ນ—ລະອຽດລຶກ ແລະເກີນຈິນຕະນາການ.

Verse 105

तस्मै भगवते नित्यं नमस्कारं प्रकुर्महे / महादेवाय रुद्राय देवदेवाय लिङ्गिने

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຂໍຖວາຍນະມະສະການແດ່ພຣະພະຄະວັນນັ້ນເປັນນິດ—ແດ່ມະຫາເທວະ, ຣຸດຣະ, ເທວະເທວະ, ຜູ້ຊົງລິງຄະ.

Verse 106

नमो वेदरहस्याय नीलकण्ठाय वै नमः / विभीषणाय शान्ताय स्थाणवे हेतवे नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຄວາມລັບອັນເປັນແກ່ນຂອງເວດ; ນະໂມແດ່ນີລະກັນຖະ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ນ່າເກງຂາມ ແລະຜູ້ສະງົບ; ນະໂມແດ່ສະຖານຸຜູ້ອະຈົນ ແລະແດ່ເຫດຸອັນສູງສຸດ.

Verse 107

ब्रह्मणे वामदेवाय त्रिनेत्राय महीयसे / शङ्कराय महेशाय गिरीशाय शिवाय च

ນະໂມແດ່ພຣະພຣະມັນ (ອັນສູງສຸດ), ແດ່ວາມະເທວະ, ແດ່ຜູ້ມີສາມຕາ, ແດ່ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະສະຫງ່າງາມ. ນະໂມແດ່ຊັງກະຣະ, ແດ່ມະເຫສະ, ແດ່ກິຣີສະ (ຈອມເຂົາ), ແລະແດ່ຊິວະດ້ວຍ.

Verse 108

नमः कुरुष्व सततं ध्यायस्व मनसा हरम् / संसारसागरादस्मादचिरादुत्तरिष्यसि

ຈົ່ງນະໂມຢ່າງສະເໝີ; ດ້ວຍໃຈ ຈົ່ງເພ່ງພິຈາລະນາຮະຣະ (ຊິວະ). ຈາກມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສາຣະນີ້ ເຈົ້າຈະຂ້າມພົ້ນໄດ້ໃນໄມ່ຊ້າ.

Verse 109

एवं स वासुदेवेन व्याहृतो मुनिपुङ्गवः / जगाम मनसा देवमीशानं विश्वतोमुखम्

ເມື່ອຖືກວາສຸເທວະກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ຫັນໃຈເຂົ້າພາຍໃນ ແລະດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງໃຈລ້ວນໆ ໄດ້ໄປຫາພຣະອົງອີຊານ—ເທວະຜູ້ມີພຣະພັກຫັນໄປທຸກທິດ.

Verse 110

प्रणम्य शिरसा कृष्णमनुज्ञातो महामुनिः / जगाम चेप्सितं देशं देवदेवस्य शूलिनः

ມະຫາມຸນີນັ້ນໄດ້ກົ້ມສະຫຼຸດດ້ວຍສີສະຕໍ່ພຣະກຣິສນະ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ; ແລ້ວຈຶ່ງເດີນທາງໄປຍັງດິນແດນທີ່ປາດຖະໜາ—ແດນສັກສິດຂອງເທວະເທວະ, ຜູ້ຖືຕຣິສູນ (ຊູລິນ).

Verse 111

य इमं श्रावयेन्नित्यं लिङ्गाध्यायमनुत्तमम् / शृणुयाद् वा पठेद् वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते

ຜູ້ໃດໃຫ້ອ່ານເປັນປະຈໍາ “ບົດວ່າດ້ວຍລິງຄະ” ອັນສູງສຸດນີ້ ຫຼືຟັງ ຫຼືອ່ານເອງ—ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 112

श्रुत्वा सकृदपि ह्येतत् तपश्चरणमुत्तमम् / वासुदेवस्य विप्रेन्द्राः पापं मुञ्चिति मानवः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ຟັງພຽງຄັ້ງດຽວ ຕະປະວິໄນອັນສູງສຸດນີ້ ທີ່ອຸທິດແດ່ວາສຸເທວະ—ມະນຸດກໍພົ້ນຈາກບາບ।

Verse 113

जपेद् वाहरहर्नित्यं ब्रह्मलोके महीयते / एवमाह महायोगी कृष्णद्वैपायनः प्रभुः

ຈົ່ງເຮັດຈະປະ (japa) ທຸກມື້ ເຊົ້າແລະແລງ; ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບການເຊີດຊູໃນໂລກຂອງພຣະພຣະຫມາ. ດັ່ງນີ້ແມ່ນຄໍາຂອງມະຫາໂຍຄີ ພຣະອົງກຣິສນະ-ດວຍປາຍນ (ວຽາສ)។