Adhyaya 13

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे द्वादशो ऽध्यायः सूत उवाच प्रियव्रतोत्तानपादौ मनोः स्वायंभुवस्य तु / धर्मज्ञौ सुमहावीर्यौ शतरूपा व्यजीजनत्

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສີຣີກູຣະມະປຸຣານະ» ໃນ «ສັດສາຫັດສະຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນ «ປູຣະວະພາກະ» ບົດທີ 12 ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ຈາກ ສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ ນັ້ນ ສະຕະຣູປາ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດ ປຣິຍະວຣະຕະ ແລະ ອຸຕຕານະປາດະ—ທັງສອງເປັນຜູ້ຮູ້ທັນທຳມະ ແລະມີວິລະພະລັງອັນໃຫຍ່.

Verse 2

ततस्तूत्तानपादस्य ध्रुवो नाम सुतो ऽभवत् / भक्तो नारायणे देवे प्राप्तवान् स्थानमुत्तमम्

ຕໍ່ມາ ພຣະອຸຕຕານະປາດ ໄດ້ມີພຣະລູກຊາຍນາມ ທຣຸວະ. ດ້ວຍຄວາມພັກດີຕໍ່ ພຣະນາຣາຍະນະ ພຣະອົງໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນສູງສຸດ.

Verse 3

ध्रुवात् श्लिष्टिञ्च भव्यं च भार्या शम्भुर्व्यजायत / श्लिष्टेराधत्त सुच्छाया पञ्च पुत्रानकल्पषान्

ຈາກ ທຣຸວະ ພຣະມະເຫສີ ຊັມພູ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດ ສະລິດຕິ ແລະ ພະວະ. ແລ້ວຈາກ ສະລິດຕິ ນາງ ສຸຈຊາຍາ ໄດ້ຕັ້ງຄັນບຸດຫ້າຄົນ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 4

वसिष्ठवचनाद् देवी तपस्तप्त्वा सुदुश्चरम् / आराध्य पुरुषं विष्णुं शालग्रामे जनार्दनम्

ຕາມຄຳສອນຂອງ ວະສິດຖະ ພຣະເທວີໄດ້ປະພຶດຕະປະສະ (ຕະປັດ) ອັນຫນັກໜ່ວງຢ່າງຍິ່ງ. ແລະໄດ້ນະມັດສະການ ພຣະວິດສະນຸ—ພຣະບຸລຸດສູງສຸດ—ເປັນ ຈະນາຣະດະນ ໃນ ຊາລະກຣາມ ເພື່ອບູຊາພຣະອົງ.

Verse 5

रिपुं रिपुञ्जयं विप्रं वृकलं वृषतेजसम् / नारायणपरान् शुद्धान् स्वधर्मपरिपालकान्

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ປະຫານສັດຕູ; ເປັນພຣາຫມັນ-ລິສີ ຜູ້ຊະນະຝູງສັດຕູ; ດຸດັນດັ່ງໝາປ່າ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພະລັງດັ່ງງົວຜູ້. ແຕ່ໃນໃຈກັບບໍລິສຸດ: ອຸທິດແດ່ ນາຣາຍະນະ ແລະຢືນຫຍັດໃນການພິທັກສາທັມມະຂອງຕົນ.

Verse 6

रिपोराधत्त बृहती चक्षुषं सर्वतेजसम् / सो ऽजीजनत् पुष्करिण्यां वैरण्यां चाक्षुषं मनुम् / प्रजापतेरात्मजायां वीरणस्य महात्मनः

ຈາກ ຣິປຸ ນາງ ບຣະຫະຕີ ໄດ້ຮັບບຸດນາມ ຈາກຊຸສະ ຜູ້ມີຣັດສະມີທົ່ວທັງປວງ. ລາວໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດ ຈາກຊຸສະ ມະນຸ ໃນນາງ ພຸດສະກະຣິນີ ຜູ້ເປັນທິດາຂອງ ປຣະຊາປະຕິ—ນາງ ໄວຣັນຍາ ຜູ້ເກີດຈາກ ວີຣະນະ ມະຫາອາດຕະ.

Verse 7

मनोरजायन्त दश नड्वलायां महौजसः / कन्यायां सुमहावीर्या वैराजस्य प्रजापतेः

ຈາກ ນັດວະລາ ເກີດບຸດສິບຄົນ—ຜູ້ມີສະຫງ່າງາມແລະພະລັງອັນໃຫຍ່. ແລະຈາກທິດາຂອງ ພຣະຊາປະຕິ ໄວຣາຊາ ກໍເກີດລູກຫຼານຜູ້ມີວິລະກຳອັນແກ່ກ້າ.

Verse 8

ऊरुः पूरुः शतद्युम्नस्तपस्वी सत्यवाक् शुचिः / अग्निष्टुदतिरात्रश्च सुद्युम्नश्चाभिमन्युकः

ອູຣຸ, ປູຣຸ, ຊະຕະດຸມນະ—ນັກບຳເນັດ, ເວົ້າຄຳຈິງ, ບໍລິສຸດ—ອັກນິດສະຕຸດ, ອະຕິຣາຕຣະ, ສຸດຸມນະ ແລະ ອະພິມັນຍຸ; ຖືກລຽນນາມໃນສາຍວົງນີ້.

Verse 9

ऊरोरजनयत् पुत्रान् षडाग्नेयी महाबलान् / अङ्गं सुमनसं स्वातिं क्रतुमङ्गिरसं शिवम्

ຈາກຂາອ່ອນຂອງອູຣຸ ອັກເນຍີ—ຄູ່ຄອງຜູ້ສັງກັດແກ່ພຣະອັກນິ—ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຫົກຄົນຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່: ອັງກະ, ສຸມະນັດ, ສະວາຕິ, ກຣະຕຸ, ອັງກິຣະສະ, ແລະ ຊິວະ.

Verse 10

अङ्गाद् वेनो ऽभवत् पश्चाद् बैन्यो वेनादजायत / यो ऽसौ पृथुरिति ख्यातः प्रजापालो महाबलः

ຈາກອັງກະ ຕໍ່ມາເກີດ ເວນະ; ແລະຈາກ ເວນະ ເກີດ ໄບນຍະ—ຜູ້ທີ່ມີນາມລືຊາວ່າ ປຣຶຖຸ ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງປະຊາ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່.

Verse 11

येन दुग्धा मही पूर्वं प्राजानां हितकारणात् / नियोगाद् ब्रह्मणः सार्धं देवेन्द्रेण महौजसा

ໂດຍພຣະອົງນັ້ນ ໃນການກ່ອນ ແຜ່ນດິນໄດ້ຖືກ “ຮີດນົມ” ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ—ຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ພຣະພຣະຫມາ—ພ້ອມກັບ ອິນທຣະ ຜູ້ມີລັດສະຫມີແລະພະລັງອັນໃຫຍ່ ເຈົ້າແຫ່ງເທວະ.

Verse 12

वेनपुत्रस्य वितते पुरा पैतामहे मखे / सूतः पौराणिको जज्ञे मायारूपः स्वयं हरिः

ໃນການກ່ອນເກົ່າ ເມື່ອພິທີບູຊາ «ໄປຕາມະຫະ» ຖືກປະກອບໂດຍບຸດຂອງເວນະ, ພຣະຫຣິເອງ—ຮັບຮູບດ້ວຍມາຍາ—ໄດ້ເກີດເປັນ «ສູຕະ ປູຣານິກະ» ຜູ້ເລົ່າປູຣານະ.

Verse 13

प्रवक्ता सर्वशास्त्राणां धर्मज्ञो गुणवत्सलः / तं मां नित्त मुनिश्रेष्ठाः पूर्वोद्भूतं सनातनम्

ຂ້ອຍແມ່ນຜູ້ອະທິບາຍຄຳສອນທັງປວງ, ຜູ້ຮູ້ທຳມະ, ແລະຜູ້ຮັກຄຸນຄວາມດີ. ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຮູ້ຂ້ອຍເສມອ—ຂ້ອຍແມ່ນຜູ້ເກີດກ່ອນ ແລະອະມະຕະ ກ່ອນການປະກົດທັງປວງ.

Verse 14

अस्मिन् मन्वन्तरे व्यासः कृष्णद्वैपायनः स्वयम् / श्रावयामास मां प्रीत्या पुराणं पुरुषो हरिः

ໃນມັນວັນຕະຣະນີ້ ວຽາສະ—ກຣິສນະ-ດວຍປາຍະນະ ເອງ—ໄດ້ໃຫ້ຂ້ອຍຟັງປູຣານະນີ້ດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ເພາະພຣະຫຣິແມ່ນບຸຣຸສະສູງສຸດ.

Verse 15

मदन्वये तु ये सूताः संभूता वेदवर्जिताः / तेषां पुराणवक्तृत्वं वृत्तिरासीदजाज्ञया

ແຕ່ບັນດາສູຕະທີ່ເກີດໃນສາຍວົງຂອງຂ້ອຍ ແລະຖືກຫ້າມຈາກການຮຽນວິທະຍາເວດ—ຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ (ອະຈາ)—ອາຊີບຂອງເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງເປັນການສວດແລະອະທິບາຍປູຣານະ.

Verse 16

स तु वैन्यः पृथुर्धोमान् सत्यसंधो जितेन्द्रियः / सार्वभौमो महातेजाः स्वधर्मपरिपालकः

ວາຍນະຍະ—ພຣິທຸ—ມີຊື່ສຽງແລະສະຫວ່າງໄສກວ້າງໃຫຍ່, ຍຶດຫມັ້ນໃນຄວາມຈິງ, ແລະຊະນະອິນທຣີຍະຂອງຕົນ; ເປັນຈັກກະພັດສາກົນຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ, ຜູ້ຮັກສາແລະປົກປ້ອງທຳມະຂອງຕົນ.

Verse 17

तस्य बाल्यात् प्रभृत्येव भक्तिर्नारायणे ऽभवत् / गोवर्धनगिरिं प्राप्य तपस्तेपे जितेन्द्रियः

ແຕ່ເດັກນ້ອຍມາ ທ່ານມີພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງຕໍ່ ພຣະນາຣາຍະນະ. ເມື່ອໄປເຖິງພູໂກວັດທະນະ ຜູ້ຄວບຄຸມຕົນໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາ ໂດຍຊະນະອິນທຣີຍະທັງຫຼາຍ.

Verse 18

तपसा भगवान् प्रीतः शङ्खचक्रगदाधरः / आगत्य देवो राजानं प्राह दामोदरः स्वयम्

ດ້ວຍຕະປະສະຍາຂອງພຣະຣາຊາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຖືສັງຂະ ຈັກກະ ແລະ ຄະດາ ກໍຊົມຊື່ນພໍໃຈ; ພຣະເທວະດາມໂມດະຣະໄດ້ເສດັດມາດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະກ່າວກັບພຣະຣາຊາ.

Verse 19

ध्रमिकौ रूपसंपन्नौ सर्वशस्त्रभृतां वरौ / मत्प्रसादादसंदिग्धं पुत्रौ तव भविष्यतः / एकमुक्त्वा हृषीकेशः स्वकीयां प्रकृतिं गतः

“ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດສອງຄົນແນ່ນອນ—ປະພຶດທຳຖືກທຳ ງາມສົມບູນ ແລະເປັນຜູ້ເລີດໃນບັນດາຜູ້ຖືອາວຸດທັງຫຼາຍ” ພຣະຫຣິສີເກສະກ່າວແລ້ວ ກໍສະເດັດກັບສູ່ພຣະສະພາບອັນເທວະຂອງພຣະອົງ.

Verse 20

वैन्यो ऽपि वेदविधिना निश्चलां भक्तिमुद्वहन् / अपालयत् स्वकं राज्यं न्यायेन मधुसूदने

ແມ່ນແຕ່ພຣະຣາຊາໄວນຍະ ກໍຍຶດຖືພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງຕາມພິທີວິທີແຫ່ງເວດ; ແລະໄດ້ປົກປ້ອງອານາຈັກຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມຍຸດຕິທຳ, ໂອ ມະທຸສູດະນະ (ຜູ້ປາບມະທຸ).

Verse 21

अचिरादेव तन्वङ्गो भार्या तस्य सुचिस्मिता / खिखण्डनं हविर्धानमन्तर्धाना व्यजायत

ບໍ່ດົນນັກ ພັນລະຍາຂອງທັນວັງກະ ນາມສຸຈິສະມິຕາ ຜູ້ຍິ້ມງາມ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊື່ ຂິຂັນດະນະ ແລະ ຮະວິຣະທານະ; ພ້ອມທັງທິດາຊື່ ອັນຕັນທານາ.

Verse 22

शिखण्डनो ऽभवत् पुत्रः सुशील इति विश्रुतः / धार्मिको रूपसंपन्नो वेदवेदाङ्गपारगः

ພຣະອົງມີບຸດຊື່ «ສິຂັນດະນະ» ຜູ້ໂດງດັງວ່າ «ສຸສີລະ» (ຜູ້ມີຄວາມປະພຶດດີ)។ ທ່ານເປັນຜູ້ຊອບທຳ ຮູບງາມ ແລະຊໍານານໃນວິຊາເວດະກັບເວດາງຄະທັງປວງ។

Verse 23

सो ऽधीत्य विधिवद् वेदान् धर्मेण तपसि स्थितः / मतिं चक्रे भाग्ययोगात् संन्यां प्रति धर्मवित्

ທ່ານໄດ້ຮຽນເວດະຕາມຫຼັກການຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນທຳມະກັບຕະປະ (ວິນັຍອົບຮົມ). ເປັນຜູ້ຮູ້ທາງທຳ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງວາສະນາດີ ຈຶ່ງຫັນໃຈໄປສູ່ສັນນະຍາສ (ການສະຫຼະທຸກສິ່ງ)។

Verse 24

स कृत्वा तीर्थसंसेवां स्वाध्याये तपसि स्थितः / जगाम हिमवत्पृष्ठं कदाचित् सिद्धसेवितम्

ທ່ານໄດ້ໄປສະເຫຼີມສະເຫຼີຍ ແລະຮັບໃຊ້ຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ຢ່າງຄວນຄ່າ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນສະວາດະຍາຍະ (ການທ່ອງທວນເວດະ) ກັບຕະປະ. ຄັ້ງໜຶ່ງທ່ານໄດ້ໄປຍັງສັນຫິມະວັດ ອັນເປັນຖິ່ນທີ່ສິດທະ (ຜູ້ສຳເລັດ) ມາຮັບໃຊ້ຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 25

तत्र धर्मपदं नाम धर्मसिद्धिप्रदं वनम् / अपश्यद् योगिनां गम्यमगम्यं ब्रह्मविद्विषाम्

ທີ່ນັ້ນທ່ານໄດ້ເຫັນປ່າຊື່ «ທັມມະປະດະ» ອັນໃຫ້ຜົນເປັນຄວາມສຳເລັດໃນທຳມະ. ເປັນທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້ສຳລັບໂຍຄີ ແຕ່ບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ສຳລັບຜູ້ທີ່ເປັນສັດຕູຕໍ່ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ (ພຣະພຣະຫມະ).

Verse 26

तत्र मन्दाकिनी नाम सुपुण्या विमला नदी / पद्मोत्पलवनोपेता सिद्धाश्रमविभूषिता

ທີ່ນັ້ນມີແມ່ນ້ຳຊື່ «ມັນດາກິນີ» ອັນມີບຸນຍິ່ງ ແລະບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ. ມັນປະດັບດ້ວຍປ່າດອກບົວແລະອຸດປະລະ ແລະງາມດ້ວຍອາສຣົມຂອງສິດທະທັງຫຼາຍ।

Verse 27

स तस्या दक्षिणे तीरे मुनीन्द्रैर्योगिभिर्वृतम् / सुपुण्यमाश्रमं रम्यमपश्यत् प्रीतिसंयुतः

ຕໍ່ມາ ຢູ່ຝັ່ງໃຕ້ຂອງແມ່ນ້ຳນັ້ນ ດ້ວຍໃຈປິຕິຍິນດີ ທ່ານໄດ້ເຫັນອາສຣົມອັນງາມ ແລະບໍລິສຸດສູງສຸດ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍມຸນີເອກ ແລະໂຍຄີທັງຫຼາຍ।

Verse 28

मन्दाकिनीजले स्त्रात्वा संतर्प्य पितृदेवताः / अर्चयित्वा महादेवं पुष्पैः पद्मोत्पलादिभिः

ໄດ້ອາບນ້ຳໃນນ້ຳແມ່ນ້ຳມັນດາກິນີ ແລະຖວາຍບູຊາແກ່ປິຕຣະແລະເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລ້ວຈຶ່ງຄວນບູຊາພຣະມະຫາເທວ (ມະຫາເດວ) ດ້ວຍດອກບົວ ດອກອຸດປະລະ (ບົວຟ້າ) ແລະອື່ນໆ।

Verse 29

ध्यात्वार्कंसंस्थमीशानं शिरस्याधाय चाञ्जलिम् / संप्रेक्षमाणो भास्वन्तं तुष्टाव परमेश्वरम्

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິເຖິງອີສານະ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນດວງອາທິດ ແລະຍົກຝາມືປະນົມວາງໄວ້ເທິງສີສະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ທ່ານໄດ້ຈ້ອງເບິ່ງຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະສັນລະເສີນພຣະປະຣະເມສະວະຣະ।

Verse 30

रुद्राध्यायेन गिरिशं रुद्रस्य चरितेन च / अन्यैश्च विविधैः स्तोत्रैः शांभवैर्वेदसंभवैः

ທ່ານໄດ້ບູຊາພຣະກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ໂດຍການສະດຸດສະດອງຣຸດຣາທະຍາຍະ ໂດຍເລົ່າພຣະຈະຣິດຂອງຣຸດຣະ ແລະດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາກຫຼາຍອື່ນໆ ອັນເປັນສັນລະເສີນແບບຊາມພະວະ ທີ່ກໍ່ກຳເນີດຈາກເວດາ।

Verse 31

अथास्मिन्नन्तरे ऽपश्यत् तमायान्तं महामुनिम् / श्वेताश्वतरनामानं महापाशुपतोत्तमम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຫັນມະຫາມຸນີຜູ້ໜຶ່ງກຳລັງເຂົ້າມາ ຊື່ວ່າ ສະເວຕາສະວະຕະຣະ ເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສູງສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ດຳເນີນທາງປາຊຸປະຕະ ຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະສິວະ।

Verse 32

भस्मसंदिग्धसवाङ्गं कौपीनाच्छादनान्वितम् / तपसा कर्षितात्मानं शुक्लयज्ञोपवीतिनम्

ພຣະກາຍທັງໝົດຖືກທາດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ; ນຸ່ງພຽງຜ້າຄາດແອວ; ອາດຕະຖືກຂັດເກົ່າແລະທຳໃຫ້ຜອມດ້ວຍຕະປະ; ແລະສວມສາຍຍັດຍະໂຍປະວີຕະສີຂາວບໍລິສຸດ។

Verse 33

समाप्य संस्तवं शंभोरानन्दास्त्राविलेक्षणः / ववन्दे शिरसा पादौ प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອສຳເລັດບົດສັນລະເສີນແດ່ພຣະສັມພູ (Śambhu) ແລ້ວ, ດວງຕາຂອງລາວພຣ່າມົວດ້ວຍນ້ຳຕາແຫ່ງອານັນດະ; ລາວກົ້ມສີສະກາບພຣະບາດຂອງພຣະອົງ; ແລະດ້ວຍມືປະນົມ ຈຶ່ງກ່າວຄຳນີ້។

Verse 34

धन्यो ऽस्म्यनुगृहीतो ऽस्मि यन्मे साक्षान्मुनीश्वरः / योगीश्वरो ऽद्य भगवान् दृष्टो योगविदां वरः

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ; ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາແທ້—ເພາະວັນນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນໂດຍກົງ ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄີ, ຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ໂຍກະ.

Verse 35

अहो मे सुमहद्भाग्यं तपांसि सफलानि मे / किं करिष्यामि शिष्यो ऽहं तव मां पालयानघ

ໂອ້! ຊະຕາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຕະປະຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອອກຜົນແທ້. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຫຍັງ? ຂ້າພະເຈົ້າເປັນສິດຂອງພຣະອົງ; ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ້ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ.

Verse 36

सो ऽनुगृह्याथ राजानं सुशीलं शीलसंयुतम् / शिष्यत्वे परिजग्राह तपसा क्षीणकल्पषम्

ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ໂຜດປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ພຣະຣາຊາ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ ແລະມີສີນທຳດີ; ແລະຮັບເອົາເປັນສິດ—ເພາະບາບກຳຂອງລາວຖືກຜ່ອນຄາຍແລະສຶກຫຼ່ອຍໄປດ້ວຍຕະປະ.

Verse 37

सांन्यासिकं विधिं कृत्स्नं कारयित्वा विचक्षणः / ददौ तदैश्वरं ज्ञानं स्वशाखाविहितं व्रतम्

ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ປະຕິບັດວິທີສັນຍາສາທັງໝົດຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງນັ້ນໄດ້ປະທານອາຍສະວະຣະ-ຍານ (ຄວາມຮູ້ເຖິງພຣະເຈົ້າ) ແລະວຣະຕະທີ່ກໍານົດໂດຍສາຂາເວດຂອງຕົນ।

Verse 38

अशेषवेदसारं तत् पशुपाशविमोचनम् / अन्त्याश्रममिति ख्यातं ब्रह्मादिभिरनुष्ठितम्

ວິທີນັ້ນແມ່ນແກ່ນສານຂອງເວດທັງປວງ ເປັນການປົດປ່ອຍວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດອອກຈາກເຄື່ອງພັນທະ (pāśa)។ ມັນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າເປັນອາສຣະມະສຸດທ້າຍ ແລະບຣະຫມາກັບເທວະອື່ນໆກໍໄດ້ປະຕິບັດແລ້ວ।

Verse 39

उवाच शिष्यान् संप्रेक्ष्य ये तदाश्रमवासिनः / ब्राह्मणान् क्षत्रियान् वैश्यान् ब्रह्मचर्यपरायणान्

ພຣະອົງໄດ້ເບິ່ງໄປຫາສິດທິສາວົກຜູ້ຢູ່ໃນອາສຣະມະນັ້ນ—ພຣາຫມະນ, ກະສັດຕຣິຍ, ໄວຊະ—ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນວຣະຕະພຣະຫມະຈັຣຍະ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບພວກເຂົາ।

Verse 40

मया प्रवर्तितां शाखामधीत्यैवेह योगिनः / समासते महादेवं ध्यायन्तो निष्कलं शिवम्

ໂຍຄີທັງຫຼາຍໄດ້ຮຽນຮູ້ສາຂາອັນສັກສິດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວາງໄວ້ໃນທີ່ນີ້ ແລ້ວພັກຢູ່ໃນສະມາທິ ບູຊາມະຫາເທວະ ແລະພິຈາລະນາພຣະສິວະຜູ້ນິສກະລະ—ອົງສົມບູນບໍ່ມີສ່ວນແບ່ງ ໄຮ້ຄຸນລັກສະນະ।

Verse 41

इह देवो महादेवो रममाणः सहोमया / अध्यास्ते भगवानीशो भक्तानामनुकम्पया

ໃນທີ່ນີ້ ພຣະມະຫາເທວະປະທັບຢູ່ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພ້ອມກັບພຣະອຸມາ; ພຣະອີຊະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ຈະເລີນ ປະທັບຢູ່ໃນສະຖານນີ້ເພາະຄວາມເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມີພັກຕິທັງຫຼາຍ।

Verse 42

इहाशेषजगद्धाता पुरा नारायणः स्वयम् / आराधयन्महादेवं लोकानां हितकाम्यया

ໃນບ່ອນນີ້ ໃນການເກົ່າກ່ອນ ນາຣາຍະນະເອງ—ຜູ້ຄ້ຳຈຸນຈັກກະວານທັງປວງ—ໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາເທວ ເພື່ອປາຖະນາຄວາມຜາສຸກແກ່ໂລກທັງຫມົດ।

Verse 43

इहैव देवमीशानं देवानामपि दैवतम् / आराध्य महतीं सिद्धिं लेभिरे देवदानवाः

ໃນບ່ອນນີ້ເທົ່ານັ້ນ ທັງເທວະແລະດານະວະ ໄດ້ຮັບສິດທິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໂດຍບູຊາອີສານະ—ອົງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງ।

Verse 44

इहैव मुनयः पूर्वं मरीच्याद्या महेश्वरम् / दृष्ट्वा तपोबलाज्ज्ञानं लेभिरे सार्वकालिकम्

ໃນບ່ອນນີ້ເທົ່ານັ້ນ ໃນການເກົ່າກ່ອນ ບັນດາມຸນີ—ມະຣີຈິ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ເຫັນພຣະມະເຫສະວະຣະ ແລະໂດຍພະລັງຕະປະ ໄດ້ຮັບປັນຍາອັນເປັນນິລັນດອນ।

Verse 45

तस्मात् त्वमपि राजेन्द्र तपोयोगसमन्वितः / तिष्ठ नित्यं मया सार्धं ततः सिद्धिमवाप्स्यसि

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຣາເຈນທຣະ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາກະສັດ ຈົ່ງປະກອບດ້ວຍຕະປະແລະໂຍຄະ ແລະຢູ່ຮ່ວມກັບຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິດ; ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບສິດທິສົມບູນ।

Verse 46

एवमाभाष्य विप्रेन्द्रो देवं ध्यात्वा पिनाकिनम् / आचचक्षे महामन्त्रं यथावत् स्वार्थसिद्धये

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດໄດ້ເພ່ງພິນາກິນ (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກ) ແລ້ວຈຶ່ງຖ່າຍທອດມະຫາມັນຕຣາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເພື່ອໃຫ້ຈຸດປະສົງຂອງຕົນສຳເລັດ।

Verse 47

सर्वपापोपशमनं वेदसारं विमुक्तिदम् / अग्निरित्यादिकं पुण्यमृषिभिः संप्रवर्तितम्

ການສວດສັກສິດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ອັກນິ…» ທີ່ບັນດາລຶສີໄດ້ວາງໄວ້ ເປັນພິທີບຸນອັນບໍລິສຸດ ລະງັບບາບທັງປວງ ຮວບຮວມສານະຂອງເວດ ແລະປະທານມົກຂະ.

Verse 48

सो ऽपि तद्वचनाद् राजा सुशीलः श्रद्धयान्वितः / साक्षात् पाशुपतो भूत्वा वेदाभ्यासरतो ऽभवत्

ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ກະສັດຜູ້ມີຄຸນທຳ ເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ ໄດ້ເປັນຜູ້ນັບຖືປາຊຸປະຕະ (ພຣະສິວະ) ຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະຕໍ່ມາກໍ່ອຸທິດຕົນໃນການຝຶກຝົນແລະສຶກສາເວດຢ່າງມີວິໄນ.

Verse 49

भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गः कन्दमूलफलाशनः / शान्तो दान्तो जितक्रोधः संन्यासविधिमाश्रितः

ທັງກາຍຖືກປະພອຍດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ (ບັສມະ) ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍຫົວພືດ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້; ສະງົບ ສໍາລວມ ຊະນະຄວາມໂກດ ແລະຍຶດຖືວິໄນແຫ່ງສັນນະຍາສ (ການສະຫຼະ).

Verse 50

हविर्धानस्तथाग्नेय्यां जनयामास सत्सुतम् / प्राचीनबर्हिषं नाम्ना धनुर्वेदस्य पारगम्

ຮະວິຣທານະ ກໍ່ໄດ້ໃຫ້ກໍາເນີດບຸດຜູ້ດີໃນນາງອັກເນຍີ ຊື່ ປຣາຈີນະບັຣຫິສ ຜູ້ຊໍານານຢ່າງສົມບູນໃນທະນຸຣເວດ (ວິຊາທະນູ).

Verse 51

प्राचीनबर्हिर्भागवान् सर्वशस्त्रभृतां वरः / समुद्रतनयायां वै दश पुत्रानजीजनत्

ປຣາຈີນະບັຣຫິສ ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີ ແລະເປັນຍອດໃນບັນດາຜູ້ຖືອາວຸດທຸກຊະນິດ ໄດ້ໃຫ້ກໍາເນີດບຸດສິບຄົນໃນທິດາແຫ່ງມະຫາສະໝຸດ.

Verse 52

प्रचेतसस्ते विख्याता राजानः प्रथितैजसः / अधीतवन्तः स्वं वेदं नारायणपरायणाः

ພຣະຣາຊາປຣະເຈຕະສທັງຫຼາຍນັ້ນ ເປັນກະສັດຜູ້ມີຊື່ສຽງ ແລະມີສະຫວ່າງໄສອັນໂດດເດັ່ນ. ພວກເຂົາໄດ້ສຶກສາວິທີວິເທດຂອງຕົນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະອຸທິດໃຈທັງໝົດ ໂດຍຖືພຣະນາຣາຍະນະເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະເປົ້າໝາຍສູງສຸດ.

Verse 53

दशभ्यस्तु प्रचेतोभ्यो मारिषायां प्रजापतिः / दक्षो जज्ञे महाभागो यः पूर्वं ब्रह्मणः सुतः

ຈາກປຣະເຈຕະສທັງສິບ ຜ່ານທາງນາງມາຣິສາ ໄດ້ບັງເກີດພຣະປຣະຊາປະຕິ ດັກສະ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ. ທ່ານນັ້ນເຄີຍເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາໃນການກ່ອນ.

Verse 54

स तु दक्षो महेशेन रुद्रेण सह धीमता / कृत्वा विवादं रुद्रेण शप्तः प्राचेतसो ऽभवत्

ແຕ່ດັກສະນັ້ນ ໄດ້ເກີດການໂຕ້ຖຽງກັບພຣະມະເຫສະວະຣະ ຄືພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ມີປັນຍາ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ທ່ານຖືກພຣະຣຸດຣະສາບ ແລະຕໍ່ມາຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ປຣາເຈຕະສະ”.

Verse 55

समायान्तं महादेवो दक्षं देव्या गृहं हरः / दृष्ट्वा यथोचितां पूजां दक्षाय प्रददौ स्वयम्

ເມື່ອດັກສະເດີນທາງມາຮອດເຮືອນພຣະເທວີ ພຣະມະຫາເທວະ—ພຣະຫະຣະເອງ—ເຫັນການບູຊາອັນສົມຄວນທີ່ຖວາຍແລ້ວ ຈຶ່ງປະທານການນົບນ້ອມອັນຄວນແກ່ດັກສະດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 56

तदा वै तमसाविष्टः सो ऽदिकां ब्रह्मणः सुतः / पूजामनर्हामन्विच्छन् जगाम कुपितो गृहम्

ໃນເວລານັ້ນ ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາຜູ້ນັ້ນ ຖືກຄວາມມືດແຫ່ງຄວາມຫຼົງ (ຕະມັສ) ຄອບງຳ. ເຂົາປາຖະໜາການບູຊາທີ່ບໍ່ຄວນແກ່ຕົນ ແລະໄດ້ກັບເຮືອນດ້ວຍຄວາມໂກດ.

Verse 57

कदाचित् स्वगृहं प्राप्तां सतीं दक्षः सुदुर्मनाः / भर्त्रा सह विनिन्द्यैनां भर्त्सयामसा वै रुषा

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອສະຕີມາຮອດເຮືອນພໍ່ ດັກສະຜູ້ເສົ້າໃຈຫນັກ ໄດ້ດ່າປະນາມນາງພ້ອມກັບສາມີ ແລະຕໍ່ວ່າຢ່າງຮຸນແຮງດ້ວຍຄວາມໂກດ।

Verse 58

अन्ये जामातरः श्रेष्ठा भर्तुस्तव पिनाकिनः / त्वमप्यसत्सुतास्माकं गृहाद् गच्छ यथागतम्

«ມີລູກເຂີຍອື່ນທີ່ຄວນຄ່າກວ່າ; ແຕ່ສາມີຂອງເຈົ້າແມ່ນພິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ເອງ. ເຈົ້າກໍເປັນລູກສາວທີ່ນ່າອັບອາຍຂອງພວກເຮົາ; ຈົ່ງອອກຈາກເຮືອນນີ້ ແລະກັບໄປຕາມທາງທີ່ເຈົ້າມາ»।

Verse 59

तस्य तद्वाक्यमाकर्ण्य सा देवी शङ्करप्रिया / विनिन्द्य पितरं दक्षं ददाहात्मानमात्मना

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ພຣະເທວີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງສັງກະຣະ ໄດ້ຕໍ່ວ່າພໍ່ຂອງນາງຄືດັກສະ ແລະດ້ວຍພະລັງພາຍໃນຂອງຕົນ ໄດ້ເຜົາກາຍຂອງຕົນເອງໃຫ້ມອດໄປ।

Verse 60

प्रणम्य पशुभर्तारं भर्तारं कृत्तिवाससम् / हिमवद्दुहिता साभूत् तपसा तस्य तोषिता

ນາງໄດ້ນົບນ້ອມພຣະປະສຸປະຕິ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ—ພຣະສິວະ ຜູ້ນຸ່ງໜັງສັດ—ແລ້ວບຸດຣີຂອງຫິມະວັດ (ປາຣະວະຕີ) ກໍໄດ້ເປັນຄູ່ຄອງຂອງພຣະອົງ ເນື່ອງຈາກນາງໄດ້ທໍາຕະປະສະ ຈົນພຣະອົງພໍພຣະໄທ।

Verse 61

ज्ञात्वा तद्भागवान् रुद्रः प्रपन्नार्तिहरो हरः / शशाप दक्षं कुपितः समागत्याथ तद्गृहम्

ເມື່ອຮູ້ເຫດນັ້ນ ພຣະຣຸດຣະຜູ້ມີພຣະພາກ—ຮະຣະ ຜູ້ລົບທຸກຂອງຜູ້ພຶ່ງພາ—ໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂອງດັກສະດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະສາບແຊ່ງດັກສະ।

Verse 62

त्यक्त्वा देहमिमं ब्रह्मन् क्षत्रियाणां कुलोद्भवः / स्वस्यां सुतायां मूढात्मा पुत्रमुत्पादयिष्यसि

ໂອ ພຣາຫມັນ! ເມື່ອລະທິ້ງກາຍນີ້ແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ເກີດໃນຕະກູນກະສັດຜູ້ສູງສົ່ງ ແຕ່ເຈົ້າຜູ້ຈິດຫຼົງ ຈະໃຫ້ກໍ່ກຳເນີດບຸດກັບລູກສາວຂອງຕົນເອງ।

Verse 63

एवमुक्त्वा महादेवो ययौ कालासपर्वतम् / स्वायंभुवो ऽपि कालेन दक्षः प्राचेतसो ऽभवत्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະມະຫາເທວ (ພຣະສິວະ) ກໍໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ພູກາລາສາ। ແລະຕາມການເວລາ ດັກສະ ແມ່ນແຕ່ເກີດເປັນສະວາຍັມພູວ ກໍປາກົດອີກເປັນປຣາເຈຕະສາ।

Verse 64

एतद् वः कथितं सर्वं मनोः स्वायंभुवस्य तु / विसर्गं दक्षपर्यन्तं शृण्वतां पापनाशनम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງທັງໝົດ ເຖິງການກຳເນີດແລະການສືບສາຍສ້າງສັນຂອງມະນຸ ສະວາຍັມພູວ ຈົນເຖິງດັກສະ; ຜູ້ໃດຟັງ ຍ່ອມເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ।