Adhyaya 9

Verse 1

श्रीशुक उवाच आत्ममायामृते राजन् परस्यानुभवात्मन: । न घटेतार्थसम्बन्ध: स्वप्नद्रष्टुरिवाञ्जसा ॥ १ ॥

ພຣະສຣີສຸກະເທວະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຫາກບໍ່ມີອິດທິພົນແຫ່ງອາດມະມາຍາຂອງພຣະບຸຣຸດສູງສຸດ ຄວາມສຳພັນອັນມີນັຍລະຫວ່າງອາດມະອັນບໍລິສຸດໃນຈິດສຳນຶກບໍລິສຸດ ແລະ ກາຍວັດຖຸ ຍ່ອມບໍ່ເກີດຂຶ້ນ; ມັນເປັນດັ່ງຜູ້ຝັນເຫັນກາຍຂອງຕົນເອງກຳລັງເຮັດກິດ

Verse 2

बहुरूप इवाभाति मायया बहुरूपया । रममाणो गुणेष्वस्या ममाहमिति मन्यते ॥ २ ॥

ເນື່ອງຈາກມາຍາພາຍນອກຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊີວະຈຶ່ງປາກົດເຫັນເປັນຮູບຫຼາຍຢ່າງ. ເມື່ອເພີດເພີນໃນຄຸນຂອງປະກຣິຕິ ກໍຫຼົງຄິດວ່າ “ຂ້ອຍ” ແລະ “ຂອງຂ້ອຍ”.

Verse 3

यर्हि वाव महिम्नि स्वे परस्मिन् कालमाययो: । रमेत गतसम्मोहस्त्यक्त्वोदास्ते तदोभयम् ॥ ३ ॥

ເມື່ອຊີວະຕັ້ງຢູ່ໃນສິລິອັນເປັນທໍາມະຊາດຂອງຕົນ ແລະຊື່ນຊົມພາວະທີ່ເຫນືອການເວລາແລະມາຍາ ຄວາມຫຼົງກໍຫາຍໄປ. ຈາກນັ້ນລະ “ຂ້ອຍ” ແລະ “ຂອງຂ້ອຍ” ທັງສອງ ແລະປາກົດເປັນອັດຕາບໍລິສຸດໂດຍສົມບູນ.

Verse 4

आत्मतत्त्वविशुद्ध्यर्थं यदाह भगवानृतम् । ब्रह्मणे दर्शयन् रूपमव्यलीकव्रताद‍ृत: ॥ ४ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເພາະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພໍໃຈຕໍ່ຕະປະໃນພັກຕິ-ໂຍຄະທີ່ບໍ່ມີການຫລອກລວງ ພຣະອົງໄດ້ສຳແດງຮູບນິລັນດອນອັນເຫນືອໂລກໃຫ້ພຣະພຣະຫມາເຫັນ. ນີ້ແມ່ນເປົ້າໝາຍສູງສຸດເພື່ອຊຳລະອາດຕະຕັດຂອງຊີວະທີ່ຖືກຜູກມັດ.

Verse 5

स आदिदेवो जगतां परो गुरु: स्वधिष्ण्यमास्थाय सिसृक्षयैक्षत । तां नाध्यगच्छद् द‍ृशमत्र सम्मतां प्रपञ्चनिर्माणविधिर्यया भवेत् ॥ ५ ॥

ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນຄູອົງທໍາອິດແລະສູງສຸດໃນຈັກກະວານ ປະທັບຢູ່ເທິງບັນລັງດອກບົວຂອງຕົນ ແລ້ວພິຈາລະນາດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະສ້າງໂລກ. ແຕ່ທ່ານບໍ່ອາດສືບຫາຕົ້ນກໍາເນີດຂອງອາສນະນັ້ນ ແລະບໍ່ເຂົ້າໃຈທັງທິດທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະວິທີການສ້າງສັນຈັກກະວານ.

Verse 6

स चिन्तयन् द्वय‍क्षरमेकदाम्भ- स्युपाश‍ृणोद् द्विर्गदितं वचो विभु: । स्पर्शेषु यत्षोडशमेकविंशं निष्किञ्चनानां नृप यद् धनं विदु: ॥ ६ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນຂະນະທີ່ພຣະພຣະຫມາກໍາລັງຄິດຢູ່ນັ້ນ ໃນນ້ໍາທ່ານໄດ້ຍິນຄໍາສອງພະຍາງຈາກໃກ້ໆ ຖືກກ່າວຊ້ໍາສອງຄັ້ງ. ພະຍາງໜຶ່ງມາຈາກຕົວທີ 16 ແລະອີກພະຍາງຈາກຕົວທີ 21 ໃນກຸ່ມອັກສອນ sparśa; ລວມກັນເປັນ “ຕະປະ” ອັນເປັນຊັບສົມບັດຂອງຜູ້ສະລະໂລກ.

Verse 7

निशम्य तद्वक्तृदिद‍ृक्षया दिशो विलोक्य तत्रान्यदपश्यमान: । स्वधिष्ण्यमास्थाय विमृश्य तद्धितं तपस्युपादिष्ट इवादधे मन: ॥ ७ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາປາຖະໜາຈະເຫັນຜູ້ເວົ້າ ແລະມອງຫາທຸກທິດ. ແຕ່ບໍ່ເຫັນໃຜນອກຈາກຕົນ ຈຶ່ງນັ່ງໝັ້ນເທິງບັນລັງດອກບົວ ແລະຕັ້ງໃຈໃນຕະປະຕາມຄໍາສັ່ງ.

Verse 8

दिव्यं सहस्राब्दममोघदर्शनो जितानिलात्मा विजितोभयेन्द्रिय: । अतप्यत स्माखिललोकतापनं तपस्तपीयांस्तपतां समाहित: ॥ ८ ॥

ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີທັດສະນະບໍ່ຜິດພາດ ໄດ້ບໍາເນີນຕະປະອັນທິບເປັນເວລາໜຶ່ງພັນປີຕາມການນັບຂອງເທວະ. ພຣະອົງຮັບສຽງຈາກຟ້ານັ້ນເປັນສິ່ງທິບ ແລະຊະນະລົມປະລານ ຈິດ ແລະອິນທຣີ; ຕະປະຂອງພຣະອົງເປັນບົດຮຽນແກ່ສັດທັງປວງ ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າມະຫາຕະປະສີ.

Verse 9

तस्मै स्वलोकं भगवान् सभाजित: सन्दर्शयामास परं न यत्परम् । व्यपेतसंक्लेशविमोहसाध्वसं स्वद‍ृष्टवद्भिर्पुरुषैरभिष्टुतम् ॥ ९ ॥

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາໄດ້ທໍາຕະປະຈົນເປັນທີ່ພໍພຣະໄທ ພຣະພະຄະວານຈຶ່ງສຳແດງພຣະທີ່ປະທັບສ່ວນພຣະອົງ ຄື ໄວກຸນຖະ ອັນສູງສຸດເຫນືອໂລກທັງປວງ. ທີ່ນັ້ນປາສະຈາກທຸກຂ໌ ຄວາມຫຼົງ ແລະຄວາມຢ້ານກົວ ແລະເປັນທີ່ບູຊາສັນລະເສີນຂອງຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຕົນ.

Verse 10

प्रवर्तते यत्र रजस्तमस्तयो: सत्त्वं च मिश्रं न च कालविक्रम: । न यत्र माया किमुतापरे हरे- रनुव्रता यत्र सुरासुरार्चिता: ॥ १० ॥

ໃນພຣະທາມນັ້ນ ຣະຈັສ ແລະ ຕະມັສ ບໍ່ມີອໍານາດ ແມ່ນແຕ່ສັດຕະວະກໍບໍ່ປົນເປື້ອນເປັນຄວາມບໍລິສຸດ. ທີ່ນັ້ນການເວລາບໍ່ຄອບງໍາ; ມາຍາອັນເປັນພະລັງພາຍນອກຈະເຂົ້າໄດ້ແນວໃດ? ທີ່ນັ້ນ ເທວະແລະອະສູຣກໍບູຊາຜູ້ຕິດຕາມພຣະຫຣິຢ່າງສັດຊື່ ໂດຍບໍ່ແບ່ງແຍກ.

Verse 11

श्यामावदाता: शतपत्रलोचना: पिशङ्गवस्त्रा: सुरुच: सुपेशस: । सर्वे चतुर्बाहव उन्मिषन्मणि- प्रवेकनिष्काभरणा: सुवर्चस: ॥ ११ ॥

ຊາວໄວກຸນຖະມີຜິວພັນສີຟ້ານ້ຳເງິນສະຫວ່າງດັ່ງທ້ອງຟ້າ ດວງຕາດຸດກີບດອກບົວ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມສີເຫຼືອງອ່ອນ ຮູບລັກງາມ ແລະຮ່າງກາຍສົມສ່ວນ. ທຸກອົງມີສີ່ແຂນ ປະດັບສາຍມຸກ ແລະເຫຼຽນອັນຝັງອັນມະນີ ເປັນປະກາຍເຈີດຈ້າ.

Verse 12

प्रवालवैदूर्यमृणालवर्चस: । परिस्फुरत्कुण्डलमौलिमालिन: ॥ १२ ॥

ບາງອົງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງປະກາລັງ ໄວດູຣະຍະ ແລະກ້ານບົວ; ມີພວງມາລາປະດັບສີສະ ແລະຕຸ້ມຫູສ່ອງປະກາຍ

Verse 13

भ्राजिष्णुभिर्य: परितो विराजते लसद्विमानावलिभिर्महात्मनाम् । विद्योतमान: प्रमदोत्तमाद्युभि: सविद्युदभ्रावलिभिर्यथा नभ: ॥ १३ ॥

ດາວໄວຄຸນຖະຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍແຖວວິມານອັນເຮືອງຮອງຂອງມະຫາຕະມະຜູ້ເປັນພັກຕະ; ນາງຜູ້ງາມຜິວທິບສ່ອງດັ່ງຟ້າຜ່າ ເມື່ອຮວມກັນແລ້ວຄືຟ້າທີ່ປະດັບດ້ວຍເມກແລະຟ້າຜ່າ

Verse 14

श्रीर्यत्र रूपिण्युरुगायपादयो: करोति मानं बहुधा विभूतिभि: । प्रेङ्खं श्रिता या कुसुमाकरानुगै- र्विगीयमाना प्रियकर्म गायती ॥ १४ ॥

ທີ່ນັ້ນ ພຣະນາງສີລັກຊະມີໃນຮູບທິບ ປະກອບການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະຜູ້ຖືກສັນລະເສີນກວ້າງໄກ ແລະຖວາຍກຽດດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງນານາ; ໂດຍຖືກຜຶ້ງຜູ້ຕາມລະດູໃບໄມ້ຜຸດກະຕຸ້ນ ພຣະນາງນັ່ງໃນຊິງຊ້າ ແລະຮ່ວມກັບສະຫາຍ ຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະກິດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ

Verse 15

ददर्श तत्राखिलसात्वतां पतिं श्रिय: पतिं यज्ञपतिं जगत्पतिम् । सुनन्दनन्दप्रबलार्हणादिभि: स्वपार्षदाग्रै: परिसेवितं विभुम् ॥ १५ ॥

ພຣະພຣະຫມາໄດ້ເຫັນໃນໂລກໄວຄຸນຖະ ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ—ຜູ້ເປັນອົງປະມຸກຂອງຊຸມຊົນສາດວະຕະທັງປວງ, ເປັນພຣະສະຫວາມີຂອງສີ (ລັກຊະມີ), ເປັນອົງປະມຸກແຫ່ງຍັດຍະ ແລະເປັນອົງປະມຸກແຫ່ງຈັກກະວານ; ມີນັນດະ, ສຸນັນດະ, ປຣະບະລະ ແລະອະຣະຫະນະ ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຊັ້ນເລີດຄອຍປະຄອງ

Verse 16

भृत्यप्रसादाभिमुखं द‍ृगासवं प्रसन्नहासारुणलोचनाननम् । किरीटिनं कुण्डलिनं चतुर्भुजं पीतांशुकं वक्षसि लक्षितं श्रिया ॥ १६ ॥

ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດປານດັ່ງເອີ້ນເຂົ້າຫາຜູ້ຮັບໃຊ້ອັນເປັນທີ່ຮັກດ້ວຍພຣະກະລຸນາ; ສາຍພຣະເນດຂອງພຣະອົງຊວນເມົາໃຈແລະດຶງດູດ, ພຣະພັກຕຣຍິ້ມຢ່າງພໍພຣະໄທ ມີສີແດງອ່ອນງາມທີ່ດວງຕາແລະພຣະພັກຕຣ. ພຣະອົງສວມມົງກຸດ ແລະຕຸ້ມຫູ, ມີສີ່ພຣະຫັດ, ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ, ແລະທີ່ພຣະອຸລາມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງສີ (ລັກຊະມີ)

Verse 17

अध्यर्हणीयासनमास्थितं परं वृतं चतु:षोडशपञ्चशक्तिभि: । युक्तं भगै: स्वैरितरत्र चाध्रुवै: स्व एव धामन् रममाणमीश्वरम् ॥ १७ ॥

ພຣະເຈົ້າສູງສຸດປະທັບຢູ່ເທິງອາສນະອັນຄວນບູຊາ ແລະຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍພະລັງງານສີ່ ສິບຫົກ ຫ້າ ແລະຫົກ ພ້ອມທັງພະລັງງານຮອງອັນບໍ່ຖາວອນ; ແຕ່ພຣະອົງແມ່ນປຣະເມສະວອນແທ້ ຜູ້ຊື່ນບານໃນສະວະທາມຂອງພຣະອົງເອງ

Verse 18

तद्दर्शनाह्लादपरिप्लुतान्तरो हृष्यत्तनु: प्रेमभराश्रुलोचन: । ननाम पादाम्बुजमस्य विश्वसृग् यत् पारमहंस्येन पथाधिगम्यते ॥ १८ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະບຸກຄະລະພາບຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນ ພຣະພຣົມມະມີໃຈທ່ວມທົ່ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ກາຍສັ່ນດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງພັກຕິ ແລະດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາແຫ່ງຄວາມຮັກ. ຜູ້ສ້າງໂລກໄດ້ກົ້ມກາບທີ່ດອກບົວພຣະບາດ—ນີ້ແມ່ນເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມສົມບູນສູງສຸດຂອງປະຣະມະຫັງສະ

Verse 19

तं प्रीयमाणं समुपस्थितं कविं प्रजाविसर्गे निजशासनार्हणम् । बभाष ईषत्स्मितशोचिषा गिरा प्रिय: प्रियं प्रीतमना: करे स्पृशन् ॥ १९ ॥

ເມື່ອພຣະອົງເຫັນພຣະພຣົມມະ ຜູ້ເປັນລະສີ-ກະວີ ມາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າດ້ວຍໃຈປິຕິ ເໝາະສົມສໍາລັບການສ້າງສັດທັງຫຼາຍ ແລະຢູ່ໃຕ້ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າກໍພໍພຣະໄທຢ່າງຍິ່ງ. ພຣະອົງແຕະມືພຣະພຣົມມະດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແລະດ້ວຍຮອຍຍິ້ມບາງໆ ຕຣັດດ້ວຍວາຈາອັນໄພເຣາະ

Verse 20

श्रीभगवानुवाच त्वयाहं तोषित: सम्यग् वेदगर्भ सिसृक्षया । चिरं भृतेन तपसा दुस्तोष: कूटयोगिनाम् ॥ २० ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕຣັດວ່າ: ໂອ ພຣະພຣົມມະຜູ້ມີເວດາຢູ່ໃນຕົນ ດ້ວຍຕະປະອັນຍາວນານເພື່ອຄວາມປາດຖະໜາຈະສ້າງ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຮົາພໍໃຈຢ່າງແທ້ຈິງ; ແຕ່ຕໍ່ພວກໂຢຄີຈອມປອມ ເຮົາຍາກຈະພໍໃຈ

Verse 21

वरं वरय भद्रं ते वरेशं माभिवाञ्छितम् । ब्रह्मञ्छ्रेय:परिश्राम: पुंसां मद्दर्शनावधि: ॥ २१ ॥

ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີມົງຄຸນ ໂອ ພຣະພຣົມມະ! ຈົ່ງຂໍພອນທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາຈາກເຮົາ ຜູ້ປະທານພອນທັງປວງ. ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຜົນສູງສຸດຂອງຕະປະແລະຄວາມພາກພຽນຂອງສັດທັງຫຼາຍ ແມ່ນການຮູ້ແຈ້ງແລະໄດ້ເຫັນເຮົາໂດຍກົງ

Verse 22

मनीषितानुभावोऽयं मम लोकावलोकनम् । यदुपश्रुत्य रहसि चकर्थ परमं तप: ॥ २२ ॥

ຄວາມສຳເລັດສູງສຸດແລະປັນຍາອັນປະເສີດ ແມ່ນການໄດ້ເຫັນພະຖານຂອງເຮົາໂດຍຕົວເອງ; ເພາະເຈົ້ານອບນ້ອມ ແລະບຳເພັນຕະປະອັນເຂັ້ມງວດຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຮົາໃນທີ່ລັບ.

Verse 23

प्रत्यादिष्टं मया तत्र त्वयि कर्मविमोहिते । तपो मे हृदयं साक्षादात्माहं तपसोऽनघ ॥ २३ ॥

ໂອ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ເມື່ອເຈົ້າສັບສົນໃນໜ້າທີ່ ເຮົາເອງແມ່ນຜູ້ສັ່ງໃຫ້ເຈົ້າບຳເພັນຕະປະເປັນຄັ້ງທຳອິດ. ຕະປະແມ່ນຫົວໃຈແລະວິນຍານຂອງເຮົາ; ດັ່ງນັ້ນຕະປະແລະເຮົາບໍ່ແຕກຕ່າງ.

Verse 24

सृजामि तपसैवेदं ग्रसामि तपसा पुन: । बिभर्मि तपसा विश्वं वीर्यं मे दुश्चरं तप: ॥ २४ ॥

ດ້ວຍພະລັງຕະປະນີ້ເອງ ເຮົາສ້າງຈັກກະວານນີ້ ດ້ວຍຕະປະດຽວກັນເຮົາຄ້ຳຈຸນ ແລະດ້ວຍຕະປະດຽວກັນເຮົາກໍດຶງກັບຄືນທັງໝົດ. ດັ່ງນັ້ນພະລັງຂອງເຮົາຄືຕະປະເທົ່ານັ້ນ.

Verse 25

ब्रह्मोवाच भगवन् सर्वभूतानामध्यक्षोऽवस्थितो गुहाम् । वेद ह्यप्रतिरुद्धेन प्रज्ञानेन चिकीर्षितम् ॥ २५ ॥

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (Bhagavān) ພຣະອົງປະທັບຢູ່ໃນຖ້ຳແຫ່ງດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງເປັນຜູ້ກຳກັບສູງສຸດ; ດ້ວຍປັນຍາອັນປະເສີດທີ່ບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ ພຣະອົງຊາບທຸກຄວາມພະຍາຍາມ.

Verse 26

तथापि नाथमानस्य नाथ नाथय नाथितम् । परावरे यथा रूपे जानीयां ते त्वरूपिण: ॥ २६ ॥

ແຕ່ກໍຍັງ, ໂອ ນາຖາ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເຕີມເຕັມຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈຂ້າພະອົງ. ກະລຸນາຊີ້ແຈງວ່າ—ພຣະອົງຢູ່ໃນຮູບອັນເຫນືອໂລກ ແລະໂດຍສະພາບແທ້ບໍ່ມີຮູບໂລກີ ແຕ່ຈະຮັບຮູບໃນໂລກໄດ້ແນວໃດ?

Verse 27

यथात्ममायायोगेन नानाशक्त्युपबृंहितम् । विलुम्पन् विसृजन् गृह्णन् बिभ्रदात्मानमात्मना ॥ २७ ॥

ຂໍພຣະອົງໂປດຊີ້ແຈງວ່າ ພຣະອົງໂດຍໂຍກະແຫ່ງມາຍາຂອງພຣະອົງເອງ ສະແດງພະລັງຫຼາຍປະການເພື່ອທຳລາຍ ສ້າງ ຮັບໄວ້ ແລະທຳນຸບຳລຸງ ໄດ້ຢ່າງໃດ

Verse 28

क्रीडस्यमोघसङ्कल्प ऊर्णनाभिर्यथोर्णुते । तथा तद्विषयां धेहि मनीषां मयि माधव ॥ २८ ॥

ໂອ້ ມາດະວະ, ພຣະສັງກັບຂອງພຣະອົງບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ. ພຣະອົງຊົມຊື່ນລີລາເຫມືອນແມງມຸມທີ່ປັ່ນໃຍດ້ວຍພະລັງຂອງຕົນ; ຂໍໂປດປະທານປັນຍາທາງຕັດສະນະເກືອບພະລັງເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 29

भगवच्छिक्षितमहं करवाणि ह्यतन्द्रित: । नेहमान: प्रजासर्गं बध्येयं यदनुग्रहात् ॥ २९ ॥

ຂໍພຣະອົງໂປດສອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດວຽກຢ່າງບໍ່ປະມາດຕາມຄຳສອນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ສ້າງສັດມີຊີວິດກໍບໍ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍກຳນັ້ນ

Verse 30

यावत् सखा सख्युरिवेश ते कृत: प्रजाविसर्गे विभजामि भो जनम् । अविक्लवस्ते परिकर्मणि स्थितो मा मे समुन्नद्धमदोऽजमानिन: ॥ ३० ॥

ໂອ້ ພຣະອົງ ຜູ້ບໍ່ເກີດ, ພຣະອົງໄດ້ຈັບມືຂ້າພະເຈົ້າເຫມືອນມິດຈັບມືມິດ ດັ່ງກັບເທົ່າທຽມ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກອບການສ້າງສັດມີຊີວິດຫຼາຍປະເພດ ແລະຈະຢືນຢັນໃນການຮັບໃຊ້ພຣະອົງ; ຂໍຢ່າໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ ແລະຢ່າໃຫ້ເກີດຄວາມທະນົງວ່າຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ສູງສຸດ

Verse 31

श्रीभगवानुवाच ज्ञानं परमगुह्यं मे यद् विज्ञानसमन्वितम् । सरहस्यं तदङ्गं च गृहाण गदितं मया ॥ ३१ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ຄວາມຮູ້ເກືອບເຮົາອັນລຶກລັບຢ່າງຍິ່ງນີ້ ພ້ອມດ້ວຍການຮູ້ແຈ້ງຈາກປະສົບການ (ວິຊຍານ) ທັງພ້ອມດ້ວຍຄວາມລັບ ແລະອົງປະກອບແຫ່ງວິທີປະຕິບັດ ເຮົາໄດ້ກ່າວແລ້ວ; ເຈົ້າຈົ່ງຮັບໄວ້ດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ

Verse 32

यावानहं यथाभावो यद्रूपगुणकर्मक: । तथैव तत्त्वविज्ञानमस्तु ते मदनुग्रहात् ॥ ३२ ॥

ດັ່ງທີ່ເຮົາເປັນ—ສະວະຣູບນິລັນດອນ ການດຳລົງຢູ່ເຫນືອວັດຖຸ ຮູບ ຄຸນ ແລະ ລີລາຂອງເຮົາ—ຂໍໃຫ້ຕັດຕະວະວິຍານນັ້ນຕື່ນຂຶ້ນໃນເຈົ້າ ໂດຍພຣະກະລຸນາອັນບໍ່ມີເຫດຂອງເຮົາ

Verse 33

अहमेवासमेवाग्रे नान्यद् यत् सदसत् परम् । पश्चादहं यदेतच्च योऽवशिष्येत सोऽस्म्यहम् ॥ ३३ ॥

ໂອ ພຣະພຣົມາ ກ່ອນການສ້າງມີແຕ່ເຮົາເທົ່ານັ້ນ; ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນ—ບໍ່ແມ່ນທັງສັດຫຼືອະສັດ ແລະແມ່ນແຕ່ປຣະກຣິຕິຜູ້ເປັນເຫດກໍບໍ່ມີ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຫັນບັດນີ້ກໍແມ່ນເຮົາ ແລະຫຼັງປຣະລະຍະ ສິ່ງທີ່ເຫຼືອກໍແມ່ນເຮົາເທົ່ານັ້ນ

Verse 34

ऋतेऽर्थं यत् प्रतीयेत न प्रतीयेत चात्मनि । तद्विद्यादात्मनो मायां यथाभासो यथा तम: ॥ ३४ ॥

ໂອ ພຣະພຣົມາ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ດູມີຄ່າແຕ່ບໍ່ສຳພັນກັບເຮົາ ນັ້ນບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງ ຈົ່ງຮູ້ວ່ານັ້ນແມ່ນມາຍາຂອງເຮົາ—ດັ່ງພາບສະທ້ອນທີ່ປາກົດໃນຄວາມມືດ

Verse 35

यथा महान्ति भूतानि भूतेषूच्चावचेष्वनु । प्रविष्टान्यप्रविष्टानि तथा तेषु न तेष्वहम् ॥ ३५ ॥

ໂອ ພຣະພຣົມາ ເຫມືອນມະຫາພູດທັງຫຼາຍເຂົ້າໄປໃນສັດທັງປວງທັງລະອຽດແລະຫຍາບ ແຕ່ກໍຄືບໍ່ໄດ້ເຂົ້າ ສັນໃດ ເຮົາກໍສະຖິດຢູ່ໃນທຸກສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງ ແລະໃນເວລາດຽວກັນກໍຢູ່ນອກເໜືອທຸກສິ່ງ

Verse 36

एतावदेव जिज्ञास्यं तत्त्वजिज्ञासुनात्मन: । अन्वयव्यतिरेकाभ्यां यत् स्यात् सर्वत्र सर्वदा ॥ ३६ ॥

ຜູ້ແສວງຫາຄວາມຈິງສູງສຸດພຶງສືບຖາມເທົ່ານີ້: ສິ່ງນັ້ນທີ່ມີຢູ່ທຸກແຫ່ງ ທຸກເວລາ ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍອັນວະຍະ-ວະຍະຕິເຣກະ ທັງໂດຍກົງແລະໂດຍອ້ອມ

Verse 37

एतन्मतं समातिष्ठ परमेण समाधिना । भवान् कल्पविकल्पेषु न विमुह्यति कर्हिचित् ॥ ३७ ॥

ໂອ ພຣະພຣົມາ, ຈົ່ງຍຶດຖືຂໍ້ສະຫຼຸບນີ້ດ້ວຍສະມາທິອັນສູງສຸດ; ໃນປະລະຍະບາງສ່ວນ ຫຼື ປະລະຍະສຸດທ້າຍ ຄວາມຍິ່ງຍໂສຈະບໍ່ທຳໃຫ້ເຈົ້າຫຼົງໄດ້ເລີຍ।

Verse 38

श्रीशुक उवाच सम्प्रदिश्यैवमजनो जनानां परमेष्ठिनम् । पश्यतस्तस्य तद् रूपमात्मनो न्यरुणद्धरि: ॥ ३८ ॥

ພຣະສຸກະເທວາກ່າວວ່າ—ເມື່ອຊີ້ນຳສອນພຣະພຣົມາ ຜູ້ນຳແຫ່ງສັດທັງປວງແລ້ວ, ພຣະຫຣິໄດ້ສະແດງຮູບທິບ ແລະອັນຕະທານໄປຕໍ່ໜ້າທ່ານ।

Verse 39

अन्तर्हितेन्द्रियार्थाय हरये विहिताञ्जलि: । सर्वभूतमयो विश्वं ससर्जेदं स पूर्ववत् ॥ ३९ ॥

ເມື່ອພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນອາລົມແຫ່ງຄວາມສຸກທິບຂອງອິນທຣີຍຂອງຜູ້ພັກດີ ອັນຕະທານໄປແລ້ວ, ພຣະພຣົມາປະນົມມື ແລະເລີ່ມສ້າງຈັກກະວານທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍສັດມີຊີວິດ ດັ່ງເກົ່າອີກຄັ້ງ।

Verse 40

प्रजापतिर्धर्मपतिरेकदा नियमान् यमान् । भद्रं प्रजानामन्विच्छन्नातिष्ठत् स्वार्थकाम्यया ॥ ४० ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະພຣົມາ ຜູ້ເປັນປະຊາປະຕິ ແລະບິດາແຫ່ງທຳມະ, ປາດຖະນາຄວາມສຸກສະຫວັດດີແກ່ສັດທັງປວງ, ຈຶ່ງຕັ້ງຕົນໃນນິຍະມະ ແລະຍະມະ ເພື່ອສຳເລັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນ।

Verse 41

तं नारद: प्रियतमो रिक्थादानामनुव्रत: । शुश्रूषमाण: शीलेन प्रश्रयेण दमेन च ॥ ४१ ॥

ນາຣະດະ ຜູ້ເປັນບຸດຜູ້ສືບທອດອັນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພຣະພຣົມາ, ພ້ອມຮັບໃຊ້ພໍ່ເສມອ; ດ້ວຍຄວາມປະພຶດດີ ຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະການສຳລວມອິນທຣີຍ, ທ່ານຈຶ່ງປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງພໍ່ຢ່າງເຂັ້ມງວດ।

Verse 42

मायां विविदिषन् विष्णोर्मायेशस्य महामुनि: । महाभागवतो राजन् पितरं पर्यतोषयत् ॥ ४२ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ນາຣະດະມະຫາມຸນີ ຜູ້ເປັນມະຫາພາຄະວະຕະ ປາຖະນາຮູ້ມາຍາ-ພະລັງຂອງພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພະລັງທັງປວງ ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະບິດາພຣະພຣະຫມາພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 43

तुष्टं निशाम्य पितरं लोकानां प्रपितामहम् । देवर्षि: परिपप्रच्छ भवान् यन्मानुपृच्छति ॥ ४३ ॥

ເມື່ອເຫັນພຣະບິດາພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປູ່ທວດແຫ່ງສັບພະໂລກ ພໍໃຈແລ້ວ ເທວະຣິສີນາຣະດະ ຈຶ່ງຖາມລະອຽດໃນສິ່ງທີ່ທ່ານກຳລັງຖາມນັ້ນ

Verse 44

तस्मा इदं भागवतं पुराणं दशलक्षणम् । प्रोक्तं भगवता प्राह प्रीत: पुत्राय भूतकृत् ॥ ४४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ສ້າງສັບພະສິ່ງ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມປິຕິແກ່ບຸດນາຣະດະ ຖຶງ «ພາຄະວະຕະປຸຣານະ» ອັນມີລັກສະນະສິບ ທີ່ພຣະພະຄະວານໄດ້ຕຣັດໄວ້

Verse 45

नारद: प्राह मुनये सरस्वत्यास्तटे नृप । ध्यायते ब्रह्म परमं व्यासायामिततेजसे ॥ ४५ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ຕາມສາຍສືບທອດ ນາຣະດະໄດ້ສອນ «ສຣີມັດ-ພາຄະວະຕະມ» ແກ່ພຣະວະຍາສະເທວະ ຜູ້ມີອຳນາດບໍ່ມີຂອບເຂດ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານພິຈາລະນາດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະບຣະຫມັນສູງສຸດ ພຣະພະຄະວານ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ

Verse 46

यदुताहं त्वया पृष्टो वैराजात् पुरुषादिदम् । यथासीत्तदुपाख्यास्ते प्रश्नानन्यांश्च कृत्‍स्‍नश: ॥ ४६ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ຄຳຖາມຂອງທ່ານວ່າ ຈັກກະວານນີ້ເກີດປະກົດຈາກວິຣາດ-ປຸຣຸສະແນວໃດ ແລະຄຳຖາມອື່ນໆ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕອບຢ່າງລະອຽດ ໂດຍອະທິບາຍສີ່ສະໂລກທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນແລ້ວ